پزشک تو – سایت پزشکی

افتادگی رحم چیست -افتادگی رحم و مثانه یکی از مشکلات بعد از زایمان‌های مکرر است، ولی اگر خانم‌ها از قبل، ورزش کرده باشند و به آمادگی جسمانی و مراقبت‌های مربوط به سلامت رحم توجه کنند، می‌توان به راحتی از آن پیشگیری کرد.

اینها نمونه سوالاتی است که از متخصصان زنان پرسیده شده و امید است بتوانیم با توجه به این نکات از این مشکل پیشگیری کنیم.

چطور ممکن است رحم از جای خود جابجا شود؟
رباط‌ها و عضلات، رحم، مثانه و واژن را در محل خود درون لگن نگه می‌دارند. اگر این عضلات و رباط‌های حمایت کننده ضعیف یا در اثر کشیدگی شل شوند، رحم جابه جا می‌شود و به داخل مجرای واژن افتادگی پیدا می‌کند.
پرولاپس یا افتادگی رحم، معمولا در زنان پس از دوران یائسگی رخ می‌دهد، یعنی زمانی که حداقل یک یا دو مورد زایمان طبیعی داشته‌اند. آسیب به بافت‌های نگهدارنده رحم در دوران بارداری و هنگام زایمان از یک طرف و کاهش هورمون استروژن و تکرار فشار به رحم از طرف دیگر می‌تواند عضلات کف لگن را ضعیف کند و باعث افتادگی رحم شود.
در پرولاپس رحم، رحم به سمت واژن حرکت می‌کند و وارد واژن می‌شود. مقدار حرکت و جابجایی، گاهی خفیف و تا درون واژن است و گاهی هم رحم کاملا از واژن خارج می‌شود.
پرولاپس رحم ممکن است با پرولاپس مثانه یا سیستوسل (که در آن مثانه به دیواره ضعیف جلوی واژن فشار می‌آورد) یا پرولاپس مقعد یا رکتوسل (رکتوم به دیواره ضعیف پشتی واژن فشار وارد می‌کند) همراه باشد.

با چه نشانه‌هایی می‌توان متوجه افتادگی رحم شد؟
درجه و شدت افتادگی رحم متفاوت است. در افتادگی خفیف معمولا هیچ علامتی وجود ندارد، اما اگر شدید باشد، بیمار احساس پری در واژن می‌کند.
توده جلوآمده درون واژن یا حتی بیرون آن، احساس سنگینی یا درد خفیف در قسمت تحتانی پشت، اشکال در دفع مدفوع و ادرار، ناراحتی مبهم در لگن، درد حین روابط زناشویی، کمردردی که با بلند شدن شدت می‌یابد، بی‌اختیاری ادرار(نشت ادرار هنگام خندیدن، عطسه یا سرفه)، احساسی مثل نشستن روی یک توپ کوچک یا چیزی که انگار از واژن خارج شده است، از دیگر علایم است. در این موارد نگرانی‌های جنسی نظیر احساس از دست دادن قوام بافت واژن هم ممکن است زنان را آزار دهد.
باید توجه کرد که این نشانه‌ها صبح‌ها کمتر است، اما در طول روز فرد مبتلا را بیشتر آزار می‌دهد.

چه عواملی خطر افتادگی رحم را افزایش می‌دهد؟
عواملی که باعث فشار خارجی بر عضلات و رباط‌ها می‌شوند، می‌توانند افتادگی ایجاد کنند. چاقی از مهم‌ترین این عوامل است، زایمان‌های طبیعی مکرر مخصوصا زایمان کودک درشت یا زایمان سخت که در آن عضلات کف لگن و بافت‌های نگهدارنده آسیب ببیند، وارد آمدن ضربه، افزایش سن، کاهش میزان هورمون استروژن، بیماری‌هایی که باعث افزایش فشار داخل شکم می‌شوند مثل تومورها، سرفه مزمن و زور زدن زیاد به هنگام یبوست مزمن، تناسب جسمی نامناسب، شغل‌هایی که در آن زن مجبور باشد اجسام سنگین را بلند کند در بروز این مشکل دخیل هستند. البته گاهی عوامل ژنتیکی در این امر دخالت دارند.
خشکی واژن و افت هورمون استروژن پس از یائسگی در ایجاد افتادگی‌های واضح‌تر رحم موثر می‌باشد. این امر یکی از عوامل تشدید این عارضه است، اما باید توجه داشت که خود یائسگی باعث ایجاد پرولاپس نمی‌شود

آیا می‌توان از بروز این مشکل پیشگیری کرد؟
وزن مناسبی را حفظ کنید.
در طول بارداری و پس از زایمان، تمرینات ورزشی انجام دهید.
از یک رژیم غذایی سالم استفاده کنید.
برای حفظ قدرت عضلانی مناسب، در یک برنامه ورزشی منظم شرکت کنید.
از یبوست جلوگیری کنید.

چگونه و چه زمانی باید به دنبال درمان بود؟
اگر پرولاپس رحم خفیف باشد، نیازی به درمان نیست و معمولا تمرین‌ها و ورزش‌هایی که باعث سفت شدن عضلات و رباط‌های کف لگن می‌شوند، به درمان آن کمک می‌کنند، اما اگر شدید و علایم آن آزاردهنده باشد و فعالیت‌های روزانه فرد را مختل کند، حتما باید تحت درمان قرار گیرد.
معاینه لگن و استفاده از اسپکلوم، پرولاپس رحم و واژن را مشخص می‌کند. پزشک از فرد مبتلا می‌خواهد سرفه کند یا زور بزند، با این کار پرولاپس بیرون می‌زند و تشخیص داده می‌شود.
در فردی که یائسه شده است و پرولاپس خفیف دارد، پزشک گاهی استروژن تجویز می‌کند که هم به شکل خوراکی تجویز می‌شود و هم به شکل کرم برای استعمال خارجی در دیواره واژن. استروژن باعث استحکام بافت حفاظتی لگن خواهد شد.
گاهی یک وسیله پلاستیکی به نام حلقه واژینال یا پِسِّری داخل واژن استفاده می‌شود که به نگهداری رحم در جای خود کمک می‌کند. گاهی روش‌های جراحی نیز ممکن است به کار روند.
اگر پرولاپس رحم شدید باشد و فرد تمایل به داشتن فرزند در آینده نداشته باشد، پزشک عمل هیسترکتومی را برای بیرون آوردن کامل رحم توصیه می‌کند.

اگر این مشکل درمان نشود، چه عوارضی خواهد داشت؟
در موارد شدید پرولاپس رحم، گردن رحم زخم می‌شود. با بیرون زدگی رحم، به دلیل تماس با لباس زیر امکان عفونت رحمی افزایش می‌یابد. گاهی هم افتادگی سایر اندام‌ها اتفاق می‌افتد، مثل افتادگی مثانه و رکتوم و همین امر باعث بروز اشکال در ادرار کردن و افزایش خطر عفونت می‌شود.
ضعف بافت‌های همبند اطراف رکتوم، اشکال در دفع اجابت مزاج را به دنبال دارد. افزایش خطر عفونت یا آسیب به اعضای لگن، انسداد مجرای ادرار، بی اختیاری ادرار و عفونت مثانه به دلیل عدم تخلیه کامل مثانه از دیگر عوارض است.

منابع :
سلامت نیوز – دکتر شیرین نیرومنش، متخصص زنان و زایمان
وبلاگ پزشک زن ایران – دکتر سیفی
ایران سلامت

نکاتی برای حفظ سلامت واژن -سلامت واژن بخش مهمی از سلامت عمومی زنان است. مشکلات واژن می توانند بر روی باروری، میل جنسی و توانایی رسیدن به اوج لذت جنسی تاثیر بگذارند. مسائل و مشکلات مربوط به واژن می توانند بر دیگر بخش های زندگی نیز تاثیر گذاشته و باعث مشکلات دیگری مانند استرس، اختلال در روابط با همسر و یا کاهش اعتماد به نفس شوند. پس بهتر است علائم و نشانه های مشکلات واژن را بدانید و در مورد اقداماتی که باید انجام دهید آگاهی کافی داشته باشید.

چه چیزهایی بر سلامتی واژن تاثیر می گذارند؟

واژن یک کانال عضلانی است که از بخش بیرونی آلت تناسلی زنانه شروع می شود و تا دهانه رحم امتداد می یابد. عوامل مختلفی می توانند بر روی واژن تاثیر بگذارند که برخی از آنها قابل اصلاح هستند و برخی دیگر نیستند. به عنوان مثال:
رابطه جنسی محافظت نشده: روابط جنسی محافظت نشده می تواند شما را به بیماری ها و عفونت های مقاربتی مبتلا کند.
رابطه جنسی خشونت آمیز و یا شکستگی در لگن: رابطه جنسی اجباری (تجاوز) و یا آسیب به ناحیه لگن می توانند باعث بروز مشکلاتی در واژن شوند.
برخی بیماری ها: دیابت و سندرم شوگرن (یک نوع اختلال خود ایمنی) می توانند باعث خشکی واژن شوند.
دارو ها و محصولات بهداشتی زنانه. استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها خطر ابتلا به عفونت های قارچی در واژن را افزایش می دهد. برخی آنتی هیستامین ها می توانند منجر به خشکی واژن شوند. برخی نوار های بهداشتی با قدرت جذب بالا می تواندد منجر به سندرم شوک سمی شوند.
محصولات پیشگیری از بارداری: اسپرم کش ها و حلقه ها می توانند باعث احساس سوزش در واژن شوند. اسفنج های ضد بارداری و دیافراگم ها نیز ممکن است منجر به سندرم شوک سمی شوند.
بارداری و زایمان: اگر شما باردار شوید تا بعد از زایمان با عادت ماهانه مواجه نخواهید شد. در طول دوران بارداری، ترشحات واژن اغلب افزایش می یابند. اشک واژن در هنگام زایمان یک پدیده نسبتا شایع است. در برخی موارد زایمان، نیاز به اپی‌زیاتومی خواهد بود (شکافی که در بافتِ بین دریچه ی واژن و مقعد در زمان زایمان ایجاد می‌شود.) وضع‌حمل از واژن هم سفتی و توان عضلانی واژن را کاهش می‌دهد.
مسائل روانی: اضطراب و استرس می توانند منجر به کاهش سطح تحریک شده و باعث احساس درد و ناراحتی در هنگام رابطه جنسی شوند. خاطرات بد مانند سوء استفاده جنسی و یا احساس درد در اولین رابطه جنسی می توانند به درد در هنگام رابطه جنسی منجر شود.
سن: با آغاز سن یائسگی حالت انعطاف پذیری واژن کم شده و توانایی بارداری و قاعدگی پایان می یابد.
سطح هورمون ها: تغییرات در سطح هورمون ها می توانند بر روی واژن تاثیر بگذارند. به عنوان مثال تولید استروژن در دوران بارداری، شیر دهی و یائسگی کاهش می یابد. کاهش استروژن می تواند باعث نازک شدن دیواره واژن شده و رابطه جنسی را دردناک کند.

شایع ترین مشکلات واژن چه چیزهایی هستند؟

شرایطی که می توانند واژن را تحت تاثیر قرار دهند عبارتند از:
مشکلات جنسی: این حالت ممکن است شامل درد های مداوم و یا عود کننده در واژن، قبل، بعد و یا در هنگام برقراری رابطه جنسی باشد. درد در هنگام دخول ممکن است به علت اسپاسم غیر ارادی عضلات دیواره واژن به وجود بیاید.
عفونت های منتقله از راه رابطه جنسی: عفونت های مقاربتی مختلفی مانند زگیل تناسلی، سیفلیس و تبخال تناسلی می توانند واژن را تحت تاثیر قرار دهند. علائم این گونه بیماری ها معمولا به صورت ترشحات مهبلی غیر طبیعی و با زخم های تناسلی بروز می کنند.
التهاب واژن: عفونت و یا تغییر در تعادل طبیعی باکتری های واژن می توانند باعث بروز التهاب واژن یا واژینیت شود. علائم این اختلال به صورت ترشحات غیر طبیعی واژن، بوی بد، خارش و درد در واژن می باشند. برخی از انواع واژینیت از راه رابطه جنسی منتقل می شوند.
رلاکسیون کف لگن: اگر رباط ها و بافت های پیوندی که رحم را سر جای خود نگه میدارند ضعیف شوند، ممکن است رحم، مثانه یا مقعد به طرف واژن بیفتند و در نتیجه باعث پایین افتادن واژن شوند.
سایر شرایط و بیماری ها: کیست های واژینال می توانند باعث درد در هنگام رابطه جنسی و یا دخول شوند. سرطان مهبل نیز می تواند واژن را تحت تاثیر قرار دهد که البته سرطان واژن از سرطان های نادر محسوب می شود و علائم اصلی آن خونریزی از واژن در سن یائسگی می باشد.

علائم اصلی مشکلات واژن چه چیزهایی هستند؟

اگر با موارد زیر مواجه شدید به پزشک مراجعه کنید:
تغییر در رنگ، بو یا میزان ترشحات واژن (به ویژه اگر با تب همراه باشد)
قرمزی، خارش و یا سوزش واژن
خونریزی خارج از زمان قاعدگی، بعد از برقراری رابطه جنسی و یا پس از یائسگی
یک توده یا برآمدگی در واژن
احساس فشار و یا سنگینی در واژن
البته به یاد داشته باشید که لزومی ندارد که هر بار که با سوزش و یا ترشحات مواجه شدید به پزشک مراجعه کنید، به ویژه اگر شما سابقه ابتلا به عفونت های قارچی واژن را داشته باشید و با این علائم مواجه شده باشید. با این حال، اگر بعد از مصرف داروهای بدون نسخه، علائم شما بهبود پیدا نکرد به پزشک مراجعه کنید.

برای حفظ سلامت واژن چه باید کرد؟

برای حفظ سلامت واژن نکات زیر را به یاد داشته باشید:
نسبت به رابطه جنسی خود متعهد باشید. استفاده از کاندوم را فراموش نکنید. به یاد داشته باشید که بهترین راه برای پیشگیری از بیماری های مقاربتی تعهد به خانواده و اصول اخلاقی و عرف جامعه است.
واکسن بزنید. واکسیناسیون می‌تواند از شما در مقابل ویروس پابیلومای انسانی، هپاتیت A و هپاتیت B محافظت کند. اینها بیماری‌های جدی کبدی هستند که از طریق رابطه‌جنسی منتقل می‌شوند.
بهداشت عمومی را رعایت کنید. از صابون ها، اسپری ها و یا نوار های بهداشتی و تامپون های معطر استفاده نکنید. اگر از لوازم خاصی در حین برقراری رابطه جنسی استفاده می کنید، بعد از هر بار استفاده آنها را تمیز کنید.
حرکات کگل را فرا بگیرید و انجام دهید. این تمرینات به سفت و قوی شدن عضلات کف لگن کمک می کنند. ماهیچه های لگن خود را منقبض کنید (مانند زمانی که می خواهید جلو جریان ادرار را بگیرید) و برای چند ثانیه نگه دارید و سپس رها کنید. این کار را هر روز 3 نوبت و هر نوبت 10 بار انجام دهید.
داروهایی که مصرف می کنید را به خوبی بشناسید. در مورد عوارض جانبی احتمالی داروهایتان با پزشک مشورت کنید.
مصرف الکل، مواد مخدر و سیگار را محدود و یا به طور کامل ترک کنید. الکل و مواد مخدر می توانند موجب تضعیف قوای جنسی شوند. نیکوتین نیز می تواند باعث کاهش تحریک جنسی شود. به یاد داشته باشید که مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی به علت کم کردن سطح آگاهی و اختیار، امکان ابتلا به بیماری های مقاربتی را بیشتر می کنند.
در حالی که نمی توان از بروز تمام مشکلات واژن پیشگیری کرد اما با معاینات منظم می توان آنها را به موقع تشخیص داد و میزان احتمال درمان و بهبودی را بالا برد. اجازه ندهید که خجالت کشیدن، شما را از مطرح کردن مشکلات احتمالی واژنتان با پزشک منع کند.

عفونت پستان چیست – عفونت پستان بیشتر زنان بین 18 تا 50 سال را تحت تاثیر قرار می دهد و میزان شیوع آن بسیار کمتر از میزان نگرانی های زنان از ابتلا به این بیماریست. عفونت پستان می تواند دو گروه از زنان را تحت تاثیر قرار دهد، گروه اول زنانی هستند که به کودکانشان شیر مادر می دهند و گروه دوم زنانی هستند که به صورت خود به خود به این بیماری مبتلا می شود.

عفونت پستان در مادران شیرده

این نوع از التهاب پستان اغلب در 6 ماه اول شیردهی بروز می کند اما در برخی موارد ممکن است در دوران از شیر گرفتن نوزاد نیز رخ بدهد. با حفظ و رعایت بهداشت، احتمال ابتلا به این نوع از التهاب پستان تا حد قابل توجهی کاهش می یابد.
بسیار مهم است که همیشه مراقب رعایت نکات بهداشتی بوده و سعی کنید که از بروز عفونت پستان جلوگیری کنید. اگر چنانچه نسبت به ابتلا به التهاب پستان مشکوک هستید، از دادن شیر مادر به کودکتان خودداری کنید و به پزشک یا ماما و یا متخصص تغذیه مراجعه کنید.

علائم عفونت پستان در مادران شیر ده چه چیزهایی هستند؟

علائم اصلی عفونت پستان عبارتند از درد، ورم، قرمزی و حساسیت به لمس شدن پستان.
علائم اولیه ممکن است شبیه به آنفلوانزا همراه با درد عمومی بدن و سردرد و تب باشد.
ممکن است قبل از شروع آشکار عفونت شما متوجه تغییراتی شوید. این تغییرات عبارتند از ترک خوردن نوک و یا پوست اطراف پستان. همچنین ممکن است شما متوجه شوید که نوزاد شما با حرص و ولع بیشتری تلاش در مکیدن پستان شما دارد. علت این قضیه، اختلال در خارج شدن مناسب شیر از پستان می باشد.
اگر شما نسبت به ابتلا به عفونت پستان شک دارید، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. به احتمال زیاد پزشک برای شما آنتی بیوتیک خاصی را تجویز می کند که با شیردهی شما تداخلی نداشته و برای کودکتان مشکلی به وجود نخواهد آورد.
شیر دادن به کودکتان را قطع نکنید زیرا تخلیه شیر آلوده از پستان احتمال تشکیل آبسته در پستان را کاهش می دهد. نگران کودکتان نباشید. میکروب ها به محض رسیدن به معده بلافاصله از بین می روند.
اگر شما به هر دلیلی قادر به ادامه شیردهی نیستید، باید خودتان آن را تخلیه کنید.
اگر پس از مصرف آنتی بیوتیک ها عفونت شما به سرعت درمان نشد احتمالا با آبسه مواجه شده اید. پزشک شما را به بیمارستان ارجاع داده و در بیمارستان طی یک عمل جراحی ساده، آبسه شما تخلیه می شود.

عفونت پستان نوع دوم و بدون ارتباط با شیردهی

زنانی که شیر نمی دهند نیز در معرض خطر ابتلا به عفونت پستان قرار دارند. در بیشتر موارد بخش هایی از پستان که نزدیک به نوک پستان هستند عفونی می شوند.
بیشتر زنانی که به این نوع از التهاب پستان مبتلا می شوند در اواخر دهه 20 و یا در اوایل دهه 30 از عمرشان قرار دارند و تقریبا 90 درصد آنها سیگاری هستند.
به نظر می رسد که دود سیگار مجاری زیر نوک پستان را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث بروز عفونت می شود. این وضعیت باعث ایجاد درد و قرمزی در اطراف نوک پستان شده و در برخی موارد با شکل گیری توده همراه است.
آنتی بیوتیک ها می توانند این وضعیت را درمان کنند اما اگر مجاری پستان زیر نوک پستان آسیب دیده باشند ممکن است دوباره با عفونت پستان مواجه شوید. اگر شما با عود عفونت مواجه شدید، ممکن است پزشک مجبور به انجام عمل جراحی و خارج ساختن مجاری آسیب دیده شود.

عفونت پوست پستان

برخی از زنان که سینه های بزرگی دارند ممکن است با عفونت پوست زیر پستان مواجه شوند. این اتفاق به علت تعریق زیر پستان و همچنین گرم بودن این منطقه اتفاق می افتد. گرما و رطوبت شرایط مناسبی را برای رشد یافتن میکروب ها فراهم می کنند.
در بسیاری از موارد استفاده از کرم های آنتی بیوتیک و ضد قارچ عفونت پوست زیر پستان را درمان می کند اما شما نیز لازم است که بهداشت این منطقه را به خوبی حفظ کرده و آن را خشک نگه دارید. در این شرایط شستن این منطقه دو بار در روز و خشک کردن آن با حوله های پنبه ای و یا استفاده از سشوار الزامی به نظر می رسد.
از استفاده از کرم ها خودداری کنید و از سینه بند ها و تی شرت های پنبه ای استفاده کنید.
اگر شما اضافه وزن دارید، بعد از رعایت بهداشت فردی، بهترین کار برای پیشگیری از ابتلا به عفونت پوست پستان کاهش وزن است. اگر مشکل عفونت پستان شما دوباره بروز کند و پزشک علت آن را بزرگ بودن پستان هایتان تشخیص دهد، ممکن است عمل جراحی بتواند به شما کمک کند.

برفک واژن چیست – رفک واژن یک بیماری شایع است که از عفونت واژن و نواحی اطراف آن ناشی می شود.
عفونت معمولا از نوع کاندیدا آلبیکنس می باشد.
کاندیدا بر روی پوست زندگی می کند و به طور معمول در دهان، روده و واژن یافت می شود. کاندیدا توسط باکتری های بی ضرر دیگری که بر روی پوست قرار دارند تحت کنترل قرار می گیرند.
اما گاهی مواقع تعادل باکتریایی پوست به هم می خورد و شرایط برای رشد سریع کاندیدا بیشتر شده و در نتیجه باعث بروز علائمی مانند ترشحات و التهاب می شوند.

چه کسی به برفک مبتلا می شود؟

بسیاری از زنان در دوره ای از زندگی خود با بیماری برفک واژن مواجه می شوند اما ابتلا به برفک واژن در دهه سی و چهل زندگی و همچنین در زنان باردار شایعتر است.
هنوز مشخص نیست که چرا برخی از زنان بیشتر مستعد ابتلا به برفک هستند. بیماری دیابت و بیماری هایی که باعث ایجاد اختلال در سیستم ایمنی بدن می شوند احتمال ابتلا به برفک واژن را بیشتر می کنند.
سایر محرک های بالقوه برای ابتلا به برفک واژن عبارتند از:
پوشیدن لباس های تنگ که مانع تهویه ی طبیعی و مناسب می شوند.
مصرف آنتی بیوتیک (حدود 30 درصد از موارد ابتلا به برفک واژن به علت مصرف آنتی بیوتیک ها بروز می کند.)
استفاده از محصولاتی که واژن را تحریک می کنند مانند دوش مهبل
شیمی درمانی
شواهد کمی وجود دارد که نشان می دهد که استفاده از نوار های بهداشتی و یا تامپون احتمال ابتلا به برفک واژن را بیشتر می کنند.
اگرچه برفک واژن یک بیماری مقاربتی محسوب نمی شود اما در برخی موارد می تواند از طریق رابطه جنسی دهانی، واژنی و یا مقعدی منتقل شود.

علائم برفک واژن چه چیزهایی هستند؟

برخی از زنان مبتلا به برفک واژن هیچ گونه علائمی نداشته و نسبت به بیماری خود بی اطلاع هستند. در چنین مواردی بیماری به صورت اتفاقی و در حین تست پاپ اسمیر تشخیص داده می شود.
علائم برفک در زنان عبارتند از:
درد، خارش و سوزش فرج
قرمز شدن واژن و فرج
ترشحات واژن (اغلب سفید و معمولا بدون بو)
درد و ناراحتی در هنگام رابطه جنسی و یا دفع ادرار
برفک در آلت تناسلی مردانه نیز ممکن است بروز کند. در چنین مواردی علائم می توانند شامل موارد زیر باشند:
ناراحتی، سوزش و خارش در نوک آلت تناسلی مردانه و یا در زیر پوست ختنه گاه
قرمزی و یا لکه های قرمز بر روی آلت تناسلی و یا زیر پوست ختنه گاه
ترشحاتی غلیظ و یا رقیق زیر پوست ختنه گاه
احساس ناراحتی هنگام دفع ادرار

تشخیص برفک واژن چگونه است؟

این بیماری باید توسط پزشک تشخیص داده شود. پزشک شما را معاینه می کند و در صورت لزوم برای شما آزمایش ساده ای تجویز می کند. در این آزمایش از واژن و یا آلت تناسلی مردانه نمونه برداری شده و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود.
اگر علائم شما به خاطر بیماری های دیگری مانند التهاب واژن یا عفونت تریکومونایی بروز کرده باشند، توسط این آزمایش آنها را می توان تشخیص داد.
البته بیشتر پزشکان به علت نمایان بودن علائم، برفک واژن را بدون نیاز به انجام آزمایش تشخیص می دهند.
برفک واژن یک بیماری مقاربتی نیست لذا لزومی ندارد که شریک جنسی شما نیز به پزشک مراجعه کند و یا موارد پیشگیرانه و یا درمانی خاصی را رعایت کند.

درمان برفک واژن چگونه است؟

اگر علائم شما خفیف باشد معمولا پزشک برای شما یک دوره یک تا سه روزه مصرف داروی ضد قارچ را تجویز می کند.
اگر علائم شدید تر باشند، این دوره طولانی تر خواهد بود.
داروهای تجویز شده توسط پزشک می توانند به صورت خوراکی یا کرم باشند و یا اینکه ممکن است به صورت قرص هایی باشند که باید داخل واژن قرار داده شوند. می توان گفت تاثیر درمانی قرص های خوراکی و قرص های واژنی مشابه هستند.
شما می توانید برخی از این دارو ها را به صورت بدون نسخه نیز تهیه کنید.
در برخی موارد قرص های خوراکی ضد قارچ می توانند باعث بروز عوارض جانبی مانند تهوع، استفراغ، اسهال، نفخ و یا یبوست شوند.
برای زنان باردار و یا شیرده معمولا قرص های خوراکی ضد قارچ به علت تاثیری که می توانند بر روی نوزاد بگذارند تجویز نمی شوند.
قرص های داخل واژنی معمولا عوارض جانبی خاصی را ایجاد نمی کنند اما در برخی موارد می توانند باعث ایجاد تحریک موضعی شوند.
کرم های ضد قارچ معمولا همزمان با قرص های خوراکی یا واژنی و در مواردی که قرمزی و یا احساس درد در اطراف واژن یا فرج وجود دارد، تجویز میشوند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

از داروهای بدون نسخه برای مدت طولانی استفاده نکنید. اگر علائم بعد از 14 روز بهبود پیدا نکردند به پزشک مراجعه کنید.
در موارد زیر نیز به پزشک مراجعه کنید:
علائم دوباره بروز می کنند.
شما زیر 18 سال و یا بالای 60 سال سن دارید.
شما باردار هستید.
شما به یک بیماری مقاربتی مبتلا هستید.
علائم دیگری نیز وجود دارند که بعد از مشاهده باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد:
خونریزی غیر طبیعی در خارج از زمان قاعدگی
درد در ناحیه شکم
ترشحات خون آلود
زخم و یا تاول در واژن

اگر برفک واژن دوباره عود کرد چه باید بکنیم؟

دوره های درمانی کوتاه مدت توسط داروهای ضد قارچ معمولا در یک زن از هر 5 زن جواب نمی دهند. اگر علائم شما بعد از 7 تا 14 روز درمان نشود، پزشک شما را جزء همان یک مورد از 5 مورد در نظر می گیرد.
در چنین مواردی ممکن است پزشک به شما توصیه کند که به صورت منظم دوز مشخصی از داروهای ضد قارچ را مصرف کنید.
مطالعات اخیر نشان می دهد که چنین استراتژی می تواند به میزان قابل توجهی از عود بیماری پیشگیری کند.
داروهای دیگری نیز برای پیشگیری از عود برفک واژن وجود دارند که می توانید در این مورد با پزشکتان مشورت کنید.

برای پیشگیری از برفک واژن چه باید کرد؟

همزمان با استفاده از داروهای ضد قارچ می توانید نکات زیر را نیز رعایت کنید و به کاهش برفک واژن کمک کنید.
واژن خود را با صابون های بدون بو و غیر معطر و یا فقط با آب بشویید. از دوش واژن، ژل ها و صابون های معطر و ژل های معطر واژن اجتناب کنید.
در صورتی که نسبت به کاندوم های لاتکس، کرم های اسپرم کش و روان کننده ها حساسیت دارید، از استفاده از آنها اجتناب کنید. می توانید به جای کاندوم های لاتکس از کاندوم های غیر آلرژی زا استفاده کنید.
از پوشیدن لباس های ساخته شده از الیاف مصنوعی و لباس های تنگ خوددرای کنید.

زنانی که به صورت منظم به برفک واژن مبتلا می شوند می توانند از ماست استفاده کنند. می توانید ماست را به صورت کرم یا با استفاده از نوار بهداشتی مورد استفاده قرار دهید. شواهد پزشکی نشان می دهد که این روش درمانی خانگی تا به حال باعث بروز علائم خطرناکی نشده و می توان به عنوان روشی درمانی موثر از آن استفاده کرد.

عمل سزارین چیست  -اگرچه زایمان طبیعی رایجترین روش برای وضع حمل است اما در برخی شرایط خاص ممکن است پزشک عمل سزارین را توصیه کند.
بالا رفتن ایمنی و کاهش خطر عمل سزارین باعث شده به تعداد این گونه وضع حمل افزوده شود. به طور میانگین بین 10 تا 20 درصد از نوزادان در انگلستان به کمک عمل سزارین به دنیا می آیند.
سزارین ممکن است به صورت طولانی مدت (سزارین های انتخابی) و یا اینکه به علت مشکلات و عوارض به صورت کوتاه مدت (سزارین های اورژانسی) برنامه ریزی شوند.
در حالت انتخابی، برنامه ریزی ها از یک تا دو هفته قبل از تولد نوزاد انجام می شود. این حالت باعث می شود که کودک بیشتر بالغ شده و خطر کمتری او را تهدید کند. جنین در هفته 38 به احتمال 2 نوزاد در 1000 نوزاد ممکن است با ریه نابالغ به دنیا بیاید. این مقدار برای جنین در هفته 39 به نصف (یک نوزاد در 1000 نوزاد) تقلیل می یابد.

چه زمانی عمل سزارین الزامی میشود؟

در برخی موارد ممکن است تنها گزینه مناسب برای حفظ سلامت نوزاد و مادر عمل سزارین باشد. برخی از این شرایط عبارتند از:
جفت سر راهی (Placenta Previa)، که در این حالت جفت در قسمت تحتانی رحم قرار گرفته و دهانه رحم که محل خروج نوزاد در هنگام زایمان است را به طور کامل یا ناقص مسدود می کند.
متخصص زنان و زایمان تشخیص دهد که سلامت جنین به خاطر کمبود اکسیژن در خطر است.
خونریزی از واژن وجود دارد اما زایمان طبیعی اتفاق نمی افتد.
پرولاپس بند ناف که در این حالت بند ناف مانع تولد راحت نوزاد می شود.
در حین زایمان طبیعی مشخص می شود که مادر قادر به انجام زایمان طبیعی نمی باشد.
در برخی موارد ممکن است احتمال زایمان طبیعی وجود داشته باشد اما پزشک تشخیص دهد که عمل سزارین امن تر است:
کودک بریچ که در این حالت سر جنین در قسمت بالای رحم قرار گرفته و پا یا باسن نوزاد در قسمت دهانه رحم قرار دارد.
اگر مادر به بیماری هایی مانند فشار خون بالا مبتلا باشد.
اگر جنین بسیار کوچک و یا ضعیف است و ممکن است نتواند زایمان طبیعی را تحمل کند.
اگر مادر سابقه عمل سزارین را داشته باشد. اگرچه مادری که قبلا عمل سزارین انجام داده باشد نیز می تواند در آینده زایمان طبیعی داشته باشد.
در موارد نادری که مادر نسبت به زایمان طبیعی بسیار نگران است نیز ممکن است پزشک عمل سزارین را توصیه کند.
اگر شما مایل به انجام عمل سزارین هستید، می توانید با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید.
در اغلب موارد دلایل زنان برای انجام عمل سزارین را می توان به روش های دیگری حل و فصل کرد و زایمان را به صورت طبیعی انجام داد.
در هنگام عمل سزارین چه اتفاقی می افتد؟

پس از آنکه شما آمادگی های اولیه را به دست آوردید (به عنوان مثال عدم خوردن و نوشیدن به مدت شش ساعت قبل از عمل) و همچنین رضایت نامه کتبی خود را مبنی بر انجام عمل سزارین امضا کردید، شما توسط متخصص بیهوش خواهید شد. در برخی موارد ممکن است از بی حسی موضعی نیز استفاده شود.
اگر بی حسی شما موضعی باشد ممکن است به شوهر شما نیز اجازه ورود به اتاق عمل را بدهند.
معده شما به کمک موادی ویژه پاکسازی خواهد شد و به شما سوند ادراری و سرم وصل خواهد شد.
پس از بیهوشی، جراح برشی به اندازه 15 سانتی متر را بر روی شکم شما ایجاد می کند. سپس از طریق این برش، لایه های مختلف را برش داده تا به رحم برسد. سپس از طریق برش دیواره رحم، نوزاد بیرون آورده می شود.
ماماها و یا پرستارها، نوزاد را برای انجام معاینات و سایر کار های اولیه تحویل خواهند گرفت.
پس از سزارین، جفت خارج می شود و برش به کمک بخیه، دوباره بسته می شود.
اگر عمل سزارین طبیعی و بدون بروز مشکلی انجام شود حداکثر بین 20 تا 30 دقیقه طول خواهد کشید.
در هنگام عمل سزارین چه احساسی خواهم داشت؟

در حالت بی حسی موضعی ممکن است در هنگام عمل سزارین شما کمی فشار را احساس کنید اما دردی را تجربه نخواهید کرد. در برخی موارد که بیهوشی عمومی انجام می شود، شما هیچ احساسی در هنگام عمل سزارین نخواهید داشت.
خطرات عمل سزارین چه چیزهایی هستند؟

عمل جراحی سزارین یک عمل ایمن برای شما و نوزاد شماست اما مانند تمام عمل های جراحی دیگر نیز کاملا بی خطر نیست.
زنانی که چاق هستند و یا عمل جراحی قلب داشته اند و یا شرایط خاص پزشکی دارند در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
نرخ عوارضی که در سزارین های انتخابی بروز می کنند کمتر از عوارضی است که در سزارین های اورژانسی رخ می دهند.

خطرات سزارین برای مادران

7 درصد زنان مجبور به انجام عمل هیسترکتومی (برداشتن رحم) اضطراری می شوند.
5 درصد زنان به انجام عمل جراحی دیگری در آینده نیاز خواهند داشت.
9 درصد زنان به بخش مراقبت های ویژه منتقل خواهند شد.
دو درصد به ترومبوآمبولیک دچار می شوند.
یک درصد دچار اسیب های مثانه می شوند.
0.3 درصد دچار آسیب حالب می شوند.
و یک زن از هر 1200 زنی که عمل سزارین انجام می دهند جان خود را از دست می دهد.
عوارض شایع در هنگام تولد ( از هر 10000 مورد)

20 نوزاد ممکن است با یک خراش و یا پارگی کوچک مواجه شوند.
خطرات حاملگی در آینده (از هر 1000 مورد)

7 نفر با افزایش خطر پارگی رحم در حاملگی های بعدی مواجه هستند.
4 نفر با مشکلات جفت در حاملگی های بعدی مواجه خواهند شد.
عوارض بعد از تولد (از هر 1000 مورد)

90 مورد از زخم به وجود آمده بر روی شکمشان احساس ناراحتی و یا درد می کنند.
25 مورد مجبور می شوند که در زایمان های بعدی خود نیز حتما از عمل سزارین استفاده کنند.
5 مورد با خونریزی شدید مواجه می شوند.
60 مورد ممکن است با عفونت مواجه شوند.

بعد از عمل سزارین چه اتفاقی می افتد؟

بسیاری از زنان 24 ساعت بعد از عمل سزارین می توانند به آرامی راه بروند. درد ناشی از زخم به کمک مسکن ها کنترل می شود. اکثر مادران در چهار تا پنج روز بعد از عمل سزارین از بیمارستان مرخص می شوند.
سزارین هیچ خللی در شیردهی مادر به نوزاد ایجاد نمی کند.
ممکن است فرد در حاملگی های بعدی خود نیز مجبور به انجام عمل سزارین باشد اما با این حال بیش از 75 درصد از زنانی که عمل سزارین را تجربه می کنند می توانند بدون هیچ مشکلی در حاملگی های بعدی خود، زایمان طبیعی داشته باشند.

درمان خانگی دردهای پیش از پریود شدن -سندرم قبل از قاعدگی (PMS/PMT) عارضه ای است که بسیاری از زنان از آن رنج می برند. در حدود 90 در صد از زنان غیر یائسه قبل از شروع قاعدگی به دلیل تغییرات فیزیکی و/یا روانی با علائم هشدار دهنده و معمولا ناخوشایندی مواجه می شوند.
برای برخی از زنان، روز قبل از قاعدگی به یک کابوس شبیه است و حدود یک سوم از زنان گزارش کرده اند که PMS به طور قابل توجهی زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. تقریبا 5 تا 10 درصد از زنان از سندرم قبل از قاعدگی شدید رنج می برند.
در ادامه به 8 راه طبیعی برای مقابله با سندرم پیش از قاعدگی خواهیم پرداخت.
تحریک پذیری و نوسانات خلق و خو

برخی از علائم شایع سندرم قبل از قاعدگی که زنان از آن رنج می برند عبارتند از: استرس، تحریک پذیری، اضطراب، نوسانات خلقی، از دست دادن کنترل و تغییر سریع خلق و خو، از دست دادن اعتماد به نفس، پرخاشگری و گریه های بی دلیل.
چه باید کرد؟ با پزشک خود در مورد رفتار درمانی شناختی حرف بزنید.مشاور نیز می تواند به شما در مدیریت این علائم کمک کند. برنامه ورزشی منظم نیز می تواند برای شما مفید باشد. ورزش علاوه بر اینکه می تواند در کاهش استرس به شما کمک کند بلکه می تواند باعث بهتر شدن روحیه و خلق و خوی شما نیز بشود.
راه حل سریع: یک حمام با آرامش و طولانی (و عاشقانه) می تواند به شما کمک کند. دوری از استرس نیز می تواند برای شما مفید باشد. ریلکسیشن و ماساژ نیز معجزه می کند.
حساسیت به لمس شدن پستان ها

درد و حساسیت به لمس شدن پستان ها از علائم شایع سندرم قبل از قاعدگی است. علت این قضیه تغییر در سطح هورمون هایی مانند استروژن و پروژسترون است. استروژن باعث بزرگ شدن مجاری سینه و پروژسترون باعث افزایش رشد غدد شیری می شود.
چه باید کرد؟ روغن پامچال را که سرشار از اسید های ضد التهابی است را امتحان کنید. ویتامین B6 نیز می تواند باعث کاهش علائم شما شود. این ویتامین در مواد غذایی مانند لوبیا، غلات سبوس دار، ماهی های روغنی، موز و مرغ یافت می شود.
راه حل سریع: مواد غذایی حاوی ویتامین B6 را به برنامه غذایی خود اضافه کنید. استفاده از مکمل های این ویتامین نیز (تحت نظر پزشک) می تواند مفید باشد.
خونریزی شدید

اگر شما نیز از خونریزی قاعدگی شدید رنج می برید، نگران نباشید، این حالت بسیار شایع است و متاسفانه می تواند باعث اختلال در زندگی روزمره ی شما شود. این عارضه می تواند باعث ایجاد استرس شود، لباس های شما را کثیف کند و یا حتی قرار های ملاقات شما را به تعویق بیندازد.
چه باید کرد؟ اگر میزان خونریزی قاعدگی شما به حدی شدید است که باعث ایجاد اختلال در زندگی روزمره ی شما می شود حتما به متخصص زنان مراجعه کنید. اگر این میزان شدید نیست و تنها با درد و خونریزی طبیعی مواجه هستید می توانید از داروهای گیاهی مانند بومادران و گزنه استفاده کنید.
یکی از مشکلاتی که برای این دسته از خانم ها به وجود می آید، بیماری فقر آهن است. ممکن است برای درمان این بیماری مجبور به مصرف داروهای آهن یا اسید فولیک شوید. فراموش نکنید که سرخود دارویی را مصرف نکنید و برای دریافت نسخه حتما به پزشک مراجعه کنید. مواد غذایی مانند جگر، گوشت گوساله، نان سبوس دار، غلات، حبوبات، تخم مرغ و میوه های خشک منبع خوبی برای آهن هستند.
راه حل سریع: استرس می تواند به افزایش میزان خونریزی شما کمک کند لذا بهتر است که تکنیک های تمدد اعصاب را یاد گرفته و از آنها استفاده کنید.
نفخ

نوسانات در سطح هورمون های بدن در دوران قاعدگی می تواند باعث افزایش نفخ شود.
چه باید کرد؟ برای کاهش نفخ مصرف نمک و غذاهایی که سدیم بالایی دارند را محدود کنید. غذاهای غنی از فیبر مانند غلات، حبوبات، آجیل و حبوبات مصرف کنید. آب بیشتری بنوشید.
راه حل سریع: یک فنجان چای قاصدک (طرخشقون) بنوشید. این داروی گیاهی ادرار آور و کم کننده ی نفخ است.
جوش زدن پوست

ممکن است شما نیز مانند بسیاری دیگر از خانم ها، در دوران قاعدگی خود با لکه های پوستی مواجه شوید. این حالت به علت افزایش سطح پروژسترون بروز می کند. استروژن معمولا باعث بهتر شدن آکنه و پروژسترون باعث بدتر شدن آن می شود.
چه باید کرد؟ سعی کنید مصرف لبنیات را از رژیم غذایی خود حذف کنید. البته باید مواظب باشید که میزان کلسیم دریافتی شما مناسب باشد. برای جبران این کمبود کلسیم می توانید بادام، فندق، کلم بروکلی، کلم پیچ، بامیه، اسفناج و شاهی مصرف کنید.
راه حل سریع: برای بهتر شدن لکه های پوستی می توانید از روغن درخت چای استفاده کنید. این ماده یک ضد باکتری طبیعی است.
سردرد

میگرن قاعدگی با کاهش سطح استروژن در ارتباط است. پایین بودن سطح استروژن به خودی خود نمی تواند باعث میگرن شود بلکه علت اصلی بروز میگرن قاعدگی کاهش سطح ناگهانی این هورمون است.
چه باید کرد؟ سعی کنید سطح این هورمون را با مصرف مواد غذایی مانند سویا، لوبیا، نخود و عدس ثابت نگه دارید.
راه حل سریع: یک حوله ی گرم یا سرد (به خودتان بستگی دارد) را روی پیشانی خود بگذارید. این کار می تواند به تسکین درد کمک کند.
گرفتگی های عضلانی و درد های قاعدگی

گرفتگی عضلات و درد های قاعدگی توسط انقباضات قوی عضلات رحم ایجاد می شود. در دوران قاعدگی هورمون پروستاگلاندین ترشح می شود که باعث ایجاد این انقباضات قوی در رحم می شود.
چه باید کرد؟ سبک زندگی خود را سالم کنید، ورزش روزانه داشته باشید، خوب بخوابید و از استرس اجتناب کنید. این کار ها می تواند به کاهش شدت گرفتگی های عضلانی شما کمک کند.
راه حل سریع: یک حمام آب گرم (ترجیحا استفاده از وان حمام حاوی چند قطره روغن استوخودوس) می تواند به شما کمک کند. استفاده از کیسه آب گرم و یا پدهای حرارتی در پایین شکم و پشت نیز می تواند برای تسکین درد به شما کمک کند.
خستگی

بسیاری از زنان ممکن است در دوران قاعدگی خود با احساس کمبود انرژی و خستگی مواجه شوند. این حالت معمولا به خاطر خونی که در این مدت از بدن خارج می شود بروز می کند.
چه باید کرد؟ بهترین کار این است که رژیم خود را تغییر دهید و مقدار زیادی غذاهای غنی از آهن مانند اسفناج، تخم مرغ، لوبیا، آجیل و غلات سبوس دار را به آن بیافزایید. در بسیاری از زنان مصرف مواد غذایی غنی از کلسیم مانند شیر و ماست نیز میتواند به کاهش احساس خستگی کمک کند.
راه حل سریع: یک پیاده روی بانشاط در هوای آزاد داشته باشید. میان وعده های کم و با شاخص قند خون پایین مانند کیک های ساخته شده از آرد جو نیز می تواند به افزایش سطح انرژی شما کمک کند. از مصرف تنقلات شیرین و کافئین خودداری کنید.