اسهال حاد چیست

اسهال حاد چیست –

اسهال‌ حاد عبارت‌ است‌ از اجابت‌ مزاج‌ شل‌، آبكی‌ و به‌ دفعات‌ زیاد. اسهال‌ یك‌ علامت‌ است،‌ نه‌ یك‌ بیماری‌. اسهال‌ ساده‌ در تمام‌ گروه‌های‌ سنی‌ شایع‌ است‌.

اسهال حاد چیستعلایم‌ شایع‌ اسهال حاد

درد شكمی‌ همراه‌ با دل‌ پیچه‌، اجابت‌ مزاج‌ شل‌ و آبكی‌، گاهی‌ ناتوانی‌ در كنترل‌ اجابت‌ مزاج و گاهی‌ تب‌

علل‌ اسهال حاد

علل‌ متعددی‌ برای اسهال حاد وجود دارند، از جمله‌:علل‌ عفونی‌ ،ویروسی‌، انگلی‌، باكتریایی‌

عوامل تشدید كننده ی بیماری
ناراحتی‌ عاطفی‌ یا استرس‌ حاد
مسمومیت‌ غذایی‌
بیماری‌ كرون‌ (آنتریت‌ یا عفونت روده ای منطقه ‌ای‌)
سندرم‌های‌ سوء جذب‌
سندرم روده ی‌ تحریك‌ پذیر(كولیت‌ عصبی‌) یا بیماری‌ التهابی‌ روده‌
بیماری‌ یا تومور لوزالعمده‌ (بدخیم‌ یا خوش خیم‌)
دیورتیكولیت‌
غذاهایی‌ مثل‌ آلو یا حبوبات‌
سوء مصرف‌ الكل‌
مصرف‌ داروهایی‌ مثل‌ مسهل‌ها، داروهای‌ ضداسید، آنتی ‌بیوتیك‌ها، كینین‌، یا داروهای‌ ضد سرطان‌
آلرژی‌ غذایی‌
اشعه‌ درمانی‌ برای‌ سرطان‌
بروز یك‌ بیماری‌ اخیر
محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌
سركوب‌ ایمنی‌ به‌ علت‌ بیماری‌ یا داروها
مسافرت‌ به‌ كشورهای دیگر
نوشیدن‌ آب‌ نهرها، چشمه ‌ها یا چاه هایی كه‌ تصفیه‌ نشده‌اند

پیشگیری‌
اگر اسهال‌ مرتباً تكرار شود و بتوان‌ علت‌ آن‌ را فهمید،‌ با دوری‌ از علت‌ آن،‌ می‌ توان از تكرار اسهال‌ جلوگیری‌ كرد.
حمله ی‌ اسهال‌ می ‌تواند گه گاه‌ در هر كسی‌ به‌ علل‌ بی ‌اهمیتی‌ بروز كند، اما به‌ زودی‌ برطرف‌ می‌ شود و اثر پایداری‌ از آن‌ بر جای‌ نمی‌ ماند. غالب‌ موارد اسهال‌ حاد، مدت‌ كوتاهی‌ طول‌ می ‌كشند و جستجوی‌ علت‌ آنها ممكن‌ است‌ ضرورتی‌ نداشته‌ باشد.
برای پیشگیری از اسهال، از خوردن‌ غذاهای‌ خام‌ و نیم ‌پز مثل‌ غذاهای‌ دریایی‌، غذاهای‌ آماده یا بوفه ای كه‌ چندین‌ ساعت‌ در بیرون‌ رها شده‌اند، و غذاهایی‌ كه‌ فروشندگان‌ دوره‌ گرد می ‌فروشند، خودداری‌ كنید.

عواقب‌ مورد انتظار
بهبود خود به‌ خودی‌ در عرض‌ 48-24 ساعت‌

عوارض‌ احتمالی‌
كم‌ آبی‌ بدن‌ در صورتی‌ كه‌ اسهال‌ طول‌ بكشد، خصوصاً در شیرخواران‌

درمان‌
اقدامات‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ بررسی‌ آزمایشگاهی‌ نمونه‌ ی مدفوع‌ باشد.
گرفتن‌ یك‌ شرح‌ حال‌ دقیق‌ و كامل‌ در مورد علایم‌، زمان‌ و مدت‌ اسهال‌، شدت‌ اسهال‌ و وضعیت‌ سلامت‌ عمومی‌ بیمار می ‌تواند به‌ تعیین‌ علت‌ اسهال‌ كمك‌ كند.
اگر شواهدی‌ دال‌ بر وجود بیماری‌ جدی‌ وجود داشته‌ باشد، امكان‌ دارد آزمایشات‌ بیشتری‌ انجام‌ شوند.

توجه:
اسهال‌ یك‌ علامت‌ است،‌ نه‌ یك‌ بیماری‌. در صورت‌ امكان‌، بیماری‌ زمینه ‌ساز اسهال‌ باید درمان‌ شود.
– اگر فكر می كنید كه‌ یك‌ دارو باعث‌ اسهال‌ شده‌ است‌، پیش‌ از توقف‌ مصرف‌ آن‌ با پزشك خود مشورت‌ كنید.
– اگر دل‌ پیچه‌ وجود دارد، روی‌ شكم‌ كمپرس‌ داغ‌، شیشه ی‌ آب‌ داغ‌، یا صفحه ی گرم‌ كننده ی‌ الكتریكی‌ بگذارید.
– مایعات‌ زیاد بنوشید. در موارد اسهال‌ شدید ممكن‌ است‌ نیاز به‌ دادن‌ آب‌ و الكترولیت‌ به‌ صورت‌ اورژانس‌ وجود داشته‌ باشد تا كم‌ آبی‌ جبران‌ شود.

داروها
در موارد خفیف‌ می ‌توان‌ از داروهایی‌ مثل‌ لوپرامید و پپتوبیسمول‌ استفاده‌ كرد.
امكان‌ دارد سایر داروهای‌ ضد اسهال‌ تجویز شوند.
در صورت‌ شناسایی‌ یك‌ انگل‌ یا باكتری‌ به‌ خصوص‌ به‌ عنوان‌ علت‌ اسهال‌، امكان‌ دارد آنتی ‌بیوتیك‌ تجویز شود.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
در زمان ابتلا به این بیماری فعالیت خود را تا توقف‌ اسهال‌ كاهش‌ دهید.

رژیم‌ غذایی‌
– اگر همراه‌ اسهال‌  تهوع وجود داشته‌ باشد، تنها قطعات‌ كوچك‌ یخ‌ بجوید.
– اگر تهوع‌ ندارید، تنها مایعات‌ شفاف‌ را به‌ طور تدریجی‌ بنوشید تا زمانی‌ كه‌ اسهال‌ برطرف‌ شود، مثل‌ چای ‌، سوپ‌
– از مصرف‌ الكل‌، كافئین‌، شیر و محصولات‌ لبنی‌ خودداری‌ كنید.
– پس‌ از رفع‌ علایم‌، غذاهای‌ نرم‌ مثل‌ غلات‌، برنج‌، تخم ‌مرغ‌، سیب ‌زمینی‌ پخته‌ شده‌ و نیز ماست ‌ به‌ مدت‌ 2-1 روز میل‌ كنید.
– دو تا سه‌ روز پس‌ از رفع‌ اسهال‌، رژیم‌ غذایی‌ عادی‌ خود را از سر گیرید. البته‌ بهتر است‌ از مصرف‌ میوه‌، الكل‌، و غذاهای‌ پر ادویه‌ تا چند روز دیگر پرهیز كنید.

در شرایط زیر باید به پزشك مراجعه کنید:
– اگر اسهال‌ بیش‌ از 48 ساعت‌ طول‌ بكشد.
-اگر مخاط‌ ، خون‌، یا كِرم‌ در مدفوع‌ ظاهر شود.
– اگر تب‌ به‌ 3/38 درجه‌ ی سانتیگراد یا بالاتر برسد.
– اگر درد شدیدی‌ در شكم‌ یا راست‌ روده‌ به‌ وجود آید.
– اگر علایم‌ كم‌ آبی‌ ظاهر شوند مانند: خشكی‌ دهان‌، پوست‌ چروكیده‌، تشنگی‌ شدید، ادار كم‌ یا عدم‌ وجود ادرار.
منبع:WWW.IRTEB.COM

اسهال‌ خونی‌ باکتریایی‌ یا شیگلوز چیست

اسهال‌ خونی‌ باکتریایی‌ یا شیگلوز چیست –

اسهال‌ خونی‌ باکتریایی‌ (شیگلوز) عبارت‌ است‌ از یک‌ عفونت‌ باکتریایی‌ در لایه‌های‌ سطحی‌ پوشاننده‌ ی جدار داخلی‌ روده‌ها.
این‌ بیماری‌ در اثر تماس‌ نزدیک‌ فردی‌ به وجود می آید‌ و به‌ صورت‌ همه ‌گیر‌ رخ‌ می ‌دهد. از زمان‌ ورود باکتری تا ظهور علایم،‌ 4-1 روز طول‌ می ‌کشد.
برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری خطرناک،دست های‌ خود را حتما پس‌ از اجابت‌ مزاج‌ و قبل‌ از دست‌ زدن‌ به‌ مواد غذایی‌ بشویید.

اسهال‌ خونی‌ باکتریایی‌ یا شیگلوز چیستعلایم‌ شایع‌
– دل‌ پیچه‌، تب ‌، اسهال‌ (20 یا حتی‌ 30 بار اجابت‌ مزاج‌ آبکی‌ در روز)
– وجود خون‌، مخاط‌، یا چرک‌ در مدفوع‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، دردهای‌ عضلانی‌
– گاهی‌ در شروع‌ بیماری‌، شمارش‌ گلبول‌های‌ سفید کمتر از حد طبیعی‌ است‌.

علت
یک‌ نوع‌ باکتری‌ به‌ نام‌ شیگلا که‌ به‌ جدار روده ی‌ بزرگ‌ حمله می ‌کند. این‌ باکتری‌ معمولاً از طریق‌ دست‌ها، غذا یا آب‌ آلوده‌، از یک‌ فرد به‌ فرد دیگر انتقال‌ می ‌یابد.

عوامل تشدید کننده ی بیماری
مسافرت‌ به‌ کشورهای‌ خارجی‌
محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیر بهداشتی‌

پیشگیری‌
– دست های‌ خود را پس‌ از اجابت‌ مزاج‌ و قبل‌ از دست‌ زدن‌ به‌ مواد غذایی‌ بشویید.
– هرکس‌ که‌ علایم‌ اسهال‌ خونی‌ باکتریایی‌ دارد را جداسازی‌ نمایید.
– لباس های‌ آلوده‌ و ملحفه‌ ها‌ را تا زمانی‌ که‌ بتوانید آنها را بجوشانید، در سطل ‌های ‌درپوش دار و پر از آب‌ و صابون‌ قرار دهید.

عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌، بیماری معمولاً در عرض‌ 7 روز قابل‌ معالجه‌ است‌.
اغلب‌ عفونت ‌های‌ شیگلایی‌ خفیف‌ هستند و درمان‌ جدی‌ احتیاج‌ ندارند. البته‌ در موارد شدید، اگر درمان‌ موفقیت ‌آمیز نباشد، از دست‌ رفتن‌ آب‌ زیاد از بدن‌ ممکن‌ است‌ مرگبار باشد (خصوصاً در شیرخواران‌ و کودکان‌ کم‌ سن‌ و سال‌).

عوارض‌ احتمالی‌
– کم‌ آبی‌ بدن‌ به‌ طور خطرناک‌، خصوصاً در کودکان‌
– در موارد نادر، باکتری‌ ها ممکن‌ است‌ از مجرای‌ گوارش‌ به‌ خون‌ وارد شوند و سایر اعضای‌ بدن‌ را درگیر سازند، مثل‌: کلیه ‌ها، کیسه‌ ی صفرا، کبد ، یا قلب ‌ و مفاصل‌. این‌ حالت‌ شاید به‌ شوک‌ و مرگ‌ بیانجامد.

درمان‌
– اقدامات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ بررسی‌ آزمایشگاهی و کشت‌ نمونه ی‌ مدفوع‌ لازم باشد.
– اطلاع‌ از بروز همه‌ گیری‌ بیماری‌ و نیز آشنایی‌ به‌ نواحی‌ بومی‌ می ‌تواند در رسیدن‌ به‌ تشخیص‌ کمک‌ کند.
– درمان،‌ شامل‌ جایگزینی‌ مایعات‌ از دست‌ رفته‌، غذای‌ کم‌ حجم‌ و نیز گاهی‌ دارو می ‌شود.
– بیمار را از بقیه‌ جدا نمایید.
– برای‌ تخفیف‌ درد، یک‌ صفحه ی‌ گرم‌ کننده‌ یا شیشه ی‌ آب‌ داغ‌ را روی‌ شکم‌ قرار دهید.
– بیمار باید به طور مرتب مایعات‌ دریافت‌ کند.
– بستری‌ کردن‌ بیمارانی‌ که‌ شدیداً مریض‌ هستند (خصوصاً کودکان‌ کم‌ سن‌ و سالی‌ که‌ کم ‌آبی‌ دارند). چنین بیمارانی جدا از بقیه‌ بستری‌ می ‌شوند و مایعات‌ تکمیلی‌ را از راه‌ سرم‌ به‌ آنها‌ می رسانند.

داروها
امکان‌ دارد آنتی ‌بیوتیک‌ تجویز شود.
از مصرف‌ ترکیبات‌ ضد اسهال‌ خودداری‌ کنید، مگر اینکه‌ با نظر پزشک‌ تجویز شده‌ باشند. این‌ ترکیبات‌ ممکن‌ است‌ بیماری‌ را طولانی‌ کنند. اگر تا کنون‌ مورد استفاده‌ قرار می ‌گرفته ‌اند بلافاصله‌ مصرف‌ آنها را متوقف‌ کنید.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
حداقل‌ تا 3 روز پس‌ از رفع‌ تب‌، اسهال‌ و سایر علایم‌، استراحت‌ در رختخواب‌ ضروری‌ است،‌ مگر برای‌ توالت رفتن‌. البته‌ پاها را در رختخواب‌ باید مرتباً ورزش‌ داد.

رژیم‌ غذایی‌
– مصرف مایعات‌ یا جامدات‌ نرم‌ تا زمانی‌ که‌ اسهال‌ متوقف‌ شود. سپس از‌ رژیم‌ عادی استفاده شود‌.

در شرایط زیر باید به پزشک مراجعه کنید:
– اگر شما یا کودکتان‌ علایم‌ اسهال‌ خونی‌ باکتریایی‌ دارید.

– اگر یکی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:

ـ تب‌ 9/38 درجه ی‌ سانتی گراد یا بیشتر

ـ گلودرد، سردرد یا گوش‌ درد

ـ تنگی‌ نفس‌ یا سرفه ی‌ شدید

ـ رگه‌ ی خون‌ در خلط‌ سینه‌

ـ درد یا تورم‌ شدید شکم‌

ـ خونریزی‌ گوارشی‌ از مقعد

ـ درد در ساق‌ پا یا تمام‌ پا

ـ تورم‌ مفاصل‌

ـ علایم‌ کم‌ آبی‌ بدن‌ (بی‌حالی‌، فرورفتگی‌ چشم‌ها، کاهش‌ وزن‌ سریع‌، یا خشکی‌ پوست‌) ظاهر شوند.
منبع:WWW.IRTEB.COM

علل خشکی پوست

علل خشکی پوست –

محتوای آب موجود در پوست زنده ( اپیدرم و درم ) تقریبا 80 درصد است. لایه ی خارجی تر پوست، یعنی لایه ی کراتینوز ( شاخی ) از سلول های مرده ای تشکیل شده که محتوای آب کمتری در حدود 30 – 10 درصد دارد.
تصویر بالا سه لایه ی تشکیل دهنده ی پوست را نشان می دهد (روی آن کلیک کنید) که به ترتیب از خارج پوست به داخل شامل:
1- اپیدرم (EPIDERMIS) که خارجی ترین لایه ی پوست است.
2- درم(DERMIS) که لایه ی میانی پوست است.
3- هیپودرم یا آندودرم(HYPODERMIS) که داخلی ترین لایه هی پوست است.
در صورتی که محتوای آب موجود در پوست طبیعی باشد، پوست نرم، صاف، قابل ارتجاع و درخشان است. در حالت طبیعی یک حرکت مداوم آب از لایه های عمقی پوست به طرف لایه های سطحی وجود دارد و در نهایت این آب از سطح پوست تبخیر می شود.
هنگامی که پوست به عللی اعم از عوامل داخلی یا خارجی نتواند این میزان آب را حفظ کند، پوستی خشک ایجاد می شود.

علل خشکی پوستعوامل خارجی مسبب خشکی پوست
از عوامل خارجی که سبب خشکی پوست می شوند، می توان مواجهه با آب و هوا یا باد گرم را نام برد.
از طرف دیگر شستن زیاد از حد پوست سبب از بین رفتن لایه های چربی محافظ پوست شده و پوست را خشک می کند.
مواجهه ی پوست با بعضی از مواد نیز از دسته عوامل خارجی محسوب می شود. مشاغلی که در تماس مداوم با مواد شوینده و پاک کننده هستند، مانند جراحان و تکنسین های آزمایشگاه نیز، فرد را مستعد پوست خشک می سازند.
همچنین درمان هایی که برای آکنه(جوش) و روی سطح پوست انجام می شود، اگر به صورت بی رویه و بیش از حد اعمال گردد، می تواند پوست خشک ایجاد نماید.

عوامل داخلی مسبب خشکی پوست
عامل داخلی مربوط به توانایی پوست در نگهداری رطوبت است.
یک عامل مهم، بالا رفتن سن است که سبب کم شدن توانایی پوست در حفظ رطوبت می شود. همچنین بعضی از بیماری ها مانند درماتیت آتوپیک (یا اگزمای سرشتی که یک بیماری شایع خارش‌دار، مزمن و عود کننده ی پوستی است که در نوزادان و کودکان شایع تر است) از میزان این توانایی می کاهد.
رژیم های سخت، سوء تغذیه و کمبود مواد غذایی نیز می تواند سبب به هم ریختگی این سد حفاظتی شود. پوست خشک، ظاهری خشن و مات دارد و گاهی پوسته های ریزی روی آن دیده می شود.
همچنین خطوط پوست در این موارد واضح تر به نظر می رسد. ممکن است خشکی پوست به حدی باشد که سبب ایجاد خارش شود که خود این امر، پوست را مستعد عفونت های باکتریایی و قارچی می کند. هنگامی که خشکی پوست به حد بالایی برسد، اصطلاحا به آن XERPSIS گفته می شود.
علی رغم تبلیغاتی که می شود هرگز ثابت نشده که مرطوب کردن پوست، باعث برگرداندن و برعکس کردن روند پیری پوست و تاثیر نور آفتاب شود، ولی می توان منافع زیر را از مرطوب کننده ها انتظار داشت.

اثرات مرطوب کننده ها بر پوست
1- جلوگیری از آسیب پوست در اثر خشکی
2- محافظت از پوست به دلیل ایجاد لایه ی نازکی از چربی بر روی آن
3- بهبود بخشی ظاهر پوست که پوست را نرم تر و صاف تر نشان می دهد.
به هر حال کار عمده ی مرطوب کننده ها، حفاظت از رطوبت پوست و دفاع در برابر آسیب های محیطی است.
معمولا همه ی افراد نیاز به استفاده از مرطوب کننده ندارند و افرادی که پوست شان چرب است به مصرف مرطوب کننده احتیاجی پیدا نمی کنند. هر چند این افراد هم در مواجهه با هوای گرم و خشک ، باد یا هوای سرد ممکن است نیاز به استفاده از مرطوب کننده ها پیدا کنند.

محافظ های طبیعی که سبب جلوگیری از خشکی پوست می شوند:
1- لایه ی چربی روی پوست:
این لایه ی چربی نازک میزان تبخیر آب را کاهش می دهد.
2- عامل مرطوب کننده طبیعی یا NMF ((NATURAL MOISTURIZING FACTOR:
این عامل ترکیبی از چند ماده ی ساخته شده توسط پوست است و حدود 25 – 20درصد لایه ی کراتینوز(لایه ی سطحی و خارجی تر پوست) را تشکیل می دهد. این عامل سبب باقی ماندن محتوای آب در لایه ی کراتینوز می گردد.
مواد متشکله NMF :
1- اوره
2- اسید لاکتیک
3- اسید گلیکولیک
4- فسفولیپیدها
5- اسید مالئیک
6- اسید پیرویک
7- نمک های اسید کربو کسیلیک پیرولیدون
دکتر محمد علی نیلفروش زاده- متخصص پوست، مو و زیبایی

علل تغییر رنگ پوست چیست

علل تغییر رنگ پوست چیست –

تغییرات رنگ پوست باعث ایجاد مشكلات روحی و اجتماعی در افراد می شود، به خصوص در كسانی كه به دلیل نوع شغل خود، تماس چهره به چهره و مستمر با دیگران دارند که می تواند موجب افسردگی یا تاثیر گذاری بر فعالیت فرد شود. از این رو شناخت علل این اختلالات رنگدانه ای و درمان صحیح آنها بسیار مهم است و گاه درمان های ناصحیح می تواند مشكل بیمار را زیادتر كند.

درمان بیمار بایستی با توجه به علت بیماری ،شدت بیماری، شغل، شرایط اجتماعی و محیطی بیمار انجام شود.

از طرف دیگر بایستی بیمار اطلاعات صحیحی از بیماری خود، روش درمان، طول مدت درمان و مراقبت های بعدی داشته باشد.

علل تغییر رنگ پوست چیستتغییرات رنگ پوست
تغییرات رنگ پوست به دو صورت است :

– پر رنگی یا لك تیره ی صورت

– كم رنگی یا سفید شدن صورت

در لك های تیره ی پوست افزایش در پیگمان ملانین یا افزایش سلول های رنگدانه ساز دیده می شود .

عوامل مختلفی می توانند روی میزان و كیفیت رنگدانه ها و سلول های رنگدانه ساز تاثیر گذاشته و باعث تغییر رنگ پوست و ایجاد لك های تیره ی صورت شوند كه عبارتند از : بیماری ها و اختلالات ارثی و ژنتیكی، بیماری های سوخت و ساز سلولی، بیماری های هورمونی، بیماری های التهابی، عفونت های موضعی پوست، عوامل شیمیایی، داروها، علل تغذیه ای شامل كمبود ویتامین ها و سوء تغذیه و بالاخره بدخیمی های پوستی.

رنگ طبیعی پوست

رنگ طبیعی پوست به سه عامل هموگلوبین ،كاروتنوئید و پیگمان ملانین بستگی دارد.
ملانین (MELANIN)ماده ای است که توسط سلول هایی به نام ملانوسیت (MELANOCYTES)در پوست تولید می شود (تصویر بالا).
عامل اصلی تعیین كننده ی رنگ پوست ملانین است و اختلافات نژادی و جغرافیایی در رنگ پوست، مربوط به این رنگدانه است. سیاه پوستان دارای ملانین بیشتری نسبت به سفید پوستان هستند.
همچنین ملانین به عنوان یک ضد آفتاب در بدن عمل کرده و در برابر اشعه ی ماورای بنفش خورشید از پوست حفاظت می کند.
مناطقی که تابش نور خورشید شدیدتر است، ملانوسیت ها، ملانین بیشتری تولید می کنند تا از آسیب های پوستی ناشی از آفتاب جلوگیری کند.
لک های تیره ی پوست، در اثر تجمع و ته نشین شدن مقدار زیادی ملانین در قسمتی از پوست به وجود می آیند.

تغییرات رنگ پوست در افراد به دو صورت است:

1- رنگ پوست ذاتی كه عبارتست از میزانی از پیگمانتاسیون ملانین كه به صورت ژنتیكی تعیین شده و در غیاب هرگونه تماس با نور خورشید یا تاثیرات دیگر وجود دارد.

2- رنگ پوست اكتسابی که به علت تماس با نور آفتاب یا هورمونال (همانند حاملگی ) به وجود می آید. در بعضی بیماری ها نیز مثل ملاسما (لک صورت) و آدیسون در اثر هر دو عامل، یعنی تداخل بین عوامل هورمونال و نور آفتاب به وجود می آید.
سلول های حاوی رنگدانه های پوست در نقاط مختلف بدن تراكم متفاوتی دارند، ولی بیشتر در صورت و ناحیه ی ژنیتال ( قسمت تناسلی) دیده شده و تعداد آنها در نقاط در معرض نور دو برابر نقاط پوشیده شده است.

عمل اصلی ملانین در انسان حفاظت از لایه های تحتانی پوست علیه نور خورشید و جذب سلول های تخریب شده است.
از طرف دیگر پررنگی یا سیاه بودن پوست ممكن است در مواردی مفید نباشد. مثلا سیاه پوستان 30 درصد بیشتر از سفید پوستان، گرما از آفتاب دریافت كرده و این گرما با تعریق بیشتر خنثی می شود، در حالی كه در آب و هوای سرد ،پوست های روشن گرمای كمتری از طریق تابش از دست می دهند.

عیب دیگر پیگمانتاسیون یا پُر رنگی پوست ممانعت از ساخت ویتامین D در بدن است. به طوری كه در نواحی فقیرنشین، اطفال سیاه پوست بیشتر از سفید ها مستعد به راشی تیسم یا كمبود ویتامین D هستند، البته با توجه به این واقعیت كه در سیاه پوستان مقاومت بیشتری نسبت به مالاریا، بیماری های پارازیتی و بیماری های عفونی، علی رغم اشعه ی آفتاب شدید و سوء تغذیه وجود دارد، به نظر می رسد تیرگی پوست یك پدیده ی ثانوی در ازدیاد ذاتی ایمنی طبیعی در آنهاست .
فاكتورهای ژنتیكی، نقش اولیه و اصلی را در تعیین درجه ی رنگ طبیعی پوست و پاسخ به اشعه ی آفتاب بازی می كنند. اختلافات نژادی بیشتر در شكل رنگدانه ای پوست است .

در موقع تماس با نور آفتاب دو نوع تیرگی پوست در انسان اتفاق می افتد:
1- تیرگی فوری پوست كه بیشتر در افراد سبزه بوجود می آید و موقتی است و همان گونه كه به سرعت ایجاد می شود، به زودی هم ناپدید می شود.
2- افزایش تدریجی تیرگی پوست متعاقب قرمزی آن كه 48 تا 72 ساعت پس از تماس با نور آفتاب وجود می آید.

بسته به واكنش پوست در برابر نور آفتاب، 6 نوع پوست وجود دارد:
– پوست نوع یك و دو؛ که مربوط به نژاد اروپایی است. این افراد پوست بسیار روشن و چشم های آبی دارند و در مقابل آفتاب به هیچ وجه برنزه نمی شوند و سوختگی پوست آنها سریع است.
– پوست نوع سوم و چهارم؛ که در افراد سبزه و آسیایی وجود دارد. این افراد در مقابل آفتاب برنزه می شوند و سوختگی پوست در آنها كم یا متوسط است.
– پوست نوع پنجم و ششم؛ كه به طور عمیق پیگمانته(تیره) است و در افراد سیاه پوست وجود دارد. معمولا این گروه در مقابل آفتاب مقاوم هستند .
دکتر محمد علی نیلفروش زاده- متخصص پوست، مو و زیبایی

انتخاب مرطوب کننده مناسب

انتخاب مرطوب کننده مناسب –

مرطوب کننده ها به اشکال مختلف امولسیون مایع، پماد و ِکرم دیده می شوند که محتوای چربی و آب در این اشکال فرق می کند.
مهم ترین نکته در انتخاب یک مرطوب کننده، توجه به نوع پوست است که می تواند خشک، چرب، معمولی و مختلط باشد. باید همیشه نوع پوست را از روی پوست تمیز تشخیص داد.

انتخاب مرطوب کننده مناسب– برای پوست های خشک باید از مرطوب کننده های حاوی چربی استفاده کرد. در مورد پوست های چرب نیازی به استفاده از مرطوب کننده نیست، مگر در برخورد با آب و هوای گرم یا سرد. – در مورد پوست نرمال باید از مرطوب کننده ای که میزان چربی کمتری داشته باشد، استفاده کرد.

– در مورد پوست مختلط یا صورت های دارای T-ZONE (قسمت پیشانی، بینی و چانه که چرب تر از سایر نقاط صورت است)، نباید از مرطوب کننده استفاده نمود.

– از آنجا که با افزایش سن نیاز پوست به مصرف مرطوب کننده بیشتر می شود، ممکن است پوستی که قبلا نیازی به مصرف این ماده نداشته، پس از گذشت چند سال خود را ناگزیر از مصرف آن ببیند.

– عوامل دیگری که بر روی انتخاب مرطوب کننده اثر می گذارند، حالت و چگونگی (بافت) مرطوب کننده است، زیرا ماده ای که خیلی چرب یا چسبنده باشد، برای مصرف کننده خوشایند نیست.

– مورد دیگر افزودنی هایی مانند رایحه یا خوشبو کننده است که می تواند تحریک کننده یا ناخوشایند باشد. بعضی از افراد به علت حساسیت نمی توانند از مواد حاوی رایحه استفاده کنند. این افراد باید با تجویز پزشک موادی را استفاده نمایند که اصطلاحا به آنها “هیپوآلرژیک” گفته می شود.

– مورد دیگر افزودن ضد آفتاب به مرطوب کننده است. اگر مرطوب کننده برای غروب و شب استفاده می شود، نیازی نیست که حاوی ضد آفتاب باشد. از طرف دیگر معمولا استفاده از یک لوسیون مرطوب کننده زیر ضد آفتاب، در صورتی که قرار است فرد چند ساعت در معرض آفتاب قرار بگیرد، توصیه می شود.

 – مواد دیگر اجزاء EXOTIC یا افزودنی های دلخواه و رنگ دهنده هایی مانند آلانتوئین، ژلاتین، ویتامین ها و پروتئین ها هستند که مزیت خاصی به مرطوب کننده نمی بخشند و تاکنون مستندات علمی به دست نیامده که نشان دهنده ی تاثیر این مواد روی کاهش فرآیند پیری باشد.

راهنمای مصرف:
– نباید پوست خشک را زیاد (به خصوص با صابون) شست. همچنین این افراد باید از برخورد با آب وهوای خشک خودداری کنند.
– معمولا استفاده از مرطوب کننده پس از شستن صورت توصیه می شود و باید آن را وقتی که هنوز پوست کمی رطوبت دارد استفاده کرد و به آرامی روی پوست پخش نمود. ماساژ زیادی توصیه نمی شود، زیرا ممکن است پوست را حساس کند.
– تعداد دفعات استفاده از مرطوب کننده بستگی به نوع پوست و نیاز آن دارد. باید مرطوب کننده را روی صورت و گردن مالید و اگر T-ZONE صورت چرب است، روی این قسمت از مرطوب کننده استفاده نکرد.

نکته :
از آنجا که مرطوب کننده ها حاوی میزان زیادی آب هستند، نباید بلافاصله پس از مصرف آنها در معرض هوای سرد قرار گرفت و بهتر است 20 تا 30 دقیقه پیش از برخورد با هوای سرد (مثلا زمستان) یا هوای گرم یا باد، مرطوب کننده را مصرف کرد و در موارد مذکور استفاده از مرطوب کننده های چرب اولویت دارند.

مرطوب کننده های دست:
این مرطوب کننده ها اصولا فرق زیادی با مرطوب کننده های صورت ندارند، به جز اینکه به علت وسعت بدن یا دست، بیشتر کارخانه های سازنده ترجیح می دهند این مرطوب کننده ها را به شکل مایع و لوسیون بسازند و گاهی می توان از آنها در حمام استفاده کرد که یک لایه ی نازک مرطوب کننده روی بدن تشکیل می دهند.
همچنین افزودنی هایی که در مرطوب کننده های صورت به کار می روند ممکن است در مرطوب کننده های دست و بدن کمتر استفاده شوند. یک تفاوت بین مرطوب کننده های دست و مرطوب کننده های صورت و بقیه بدن این است که در مرطوب کننده های دست به علت شست و شوی مداوم دست ها، معمولا از چربی بیشتری استفاده می شود که به آسانی با شستن دست ها از بین نرود. همچنین بعضی از مرطوب کننده های دست حاوی روغن هستند که رطوبت لازم دست را فراهم می کند.

مشخصات یک کرم مرطوب کننده ی ایده آل :
1- رنگ و بوی مناسب، شفافیت و جلای خوب و ظاهر کاملا یکنواخت
2- عدم ایجاد حساسیت و آلودگی میکروبی و قارچی هنگام مصرف
3- قوام و ویسکوزیته ی مناسب
4- قابلیت پاک شدن سریع پس از شست و شو و عدم ایجاد ظاهر چرب در پوست پس از مصرف
5- قابلیت جذب پوستی سریع پس از مصرف و ماساژ در پوست
دکتر محمد علی نیلفروش زاده- متخصص پوست، مو و زیبایی

انواع انسولین

انواع انسولین –

رژیم های رایج انسولین عبارتند از:
– انسولین NPH مخلوط با انسولین رگولار یا لیسپرو قبل از صبحانه و قبل از شام.

– انسولین NPH مخلوط با انسولین رگولار یا لیسپرو قبل از صبحانه، انسولین رگولار یا لیسپرو قبل از شام و انسولین NPH قبل از خواب.

– انسولین رگولار یا لیسپرو قبل از هر وعده ی غذایی و انسولین NPH قبل از خواب.

انواع انسولین– انسولین اولترالنت و رگولار یا لیسپرو (با تزریق های جداگانه) قبل از صبحانه و شام، انسولین رگولار یا لیسپرو به تنهایی قبل از ناهار.

– برای دیابتی های نوع 2، انسولین NPH در موقع خواب، همراه با مصرف دوز ماکزیمم داروهای سولفونیل اوره (به اضافه ی متفورمین) توصیه می شود.

– پمپ انسولین، مقادیر کم انسولین رگولار یا لیسپرو به طور مداوم در 24 ساعت، در یک میزان پایه آزاد می کند، همراه با مصرف مقادیری از انسولین رگولار قبل از هر وعده ی غذایی.

– مخلوط های انسولین هم به صورت تجاری موجودند که عبارتند از: مخلوط 30/70 (70 درصد NPH و 30 درصد رگولار) و مخلوط 50/50 (50 درصد رگولار و 50 درصد NPH).
رژیم رایجی که به طور روتین تجویز می ‌شود مخلوط انسولین کوتاه اثر و انسولین متوسط اثر (NPH یا لنت) است که دو بار در روز تزریق می شود. معمولاً دوز قبل از صبحانه حاوی رگولار و NPH ، و دوز قبل از شام حاوی مقادیر مساوی NPH و رگولار است.

بعضی متخصصان توصیه می کنند که قبل از هر وعده غذایی یک انسولین کوتاه اثر (لیسپرو) تزریق شود و هنگام شب هم یک انسولین طولانی اثر.

انواع انسولین:

1- انسولین های کوتاه اثر یا تند اثر:

انسولین کوتاه اثر ایده آل، انسولینی است که شروع اثر آن کمتر از یک ساعت و مدت اثر آن کمتر از 4 ساعت باشد و در همه ی بیماران اثر یکسان داشته باشد.

*رگولار: معایب این نوع انسولین آن است که شخص حتماً باید 30 دقیقه قبل از غذا آن را تزریق کند. دیگر این که مشکل هپیوگلیسمی بین وعده های غذایی پیش می ‌آورد، زیرا اگرچه انسولین رگولار، گاهی 2ساعت بعد از تزریق به اوج اثر خود می‌رسد، ولی در بیش تر مواقع این اوج اثر 4 تا 6 ساعت بعد از تزریق اتفاق می افتد یعنی وقتی که سطح قند خون پایین آمده است. بنابراین، تزریق این نوع انسولین برای کسانی که میان وعده مصرف می کنند بهتر است.

* لیسپرو: این انسولین تند اثر، برای کنترل افزایش ناگهانی قند خون بعد از غذا، نسبت به رگولار ارجحیت دارد. مزیت آن این است که در هر زمان( 15دقیقه قبل ازغذا تا مدت کوتاهی بعد از غذا ) می تواند تزریق شود و خطر بروز هپیوگلیسمی و افزایش وزن با آن کمتر است.
ترکیب انسولین لیسپرو با یک انسولین متوسط اثر، بهترین نتیجه را می دهد.

*آسپارت: این انسولین درسال 2000 توسط FDA مورد تأیید قرارگرفت. آسپارت قند خون بعد از غذا را شبیه به لیسپرو تنظیم می کند، ولی زودتر به اوج اثر می رسد و طول اثر کمتری دارد.

2- انسولین متوسط و طولانی اثر:

انسولین متوسط اثر ایده آل، انسولینی است که نیمه عمر زیاد داشته باشد، اوج اثر مشخص نداشته باشد، یک بار در روز تزریق شود و از فردی تا فرد دیگر هم متغیر نباشد.

* NPH و لنت: این دو انسولین 4 تا 10 ساعت بعد از تزریق به اوج اثر خود می رسند و 10 تا 20 ساعت مدت اثر دارند. ولی وقتی به عنوان انسولین پایه مصرف می شوند، دو اشکال ایجاد می کنند:
اولاً اوج اثر مشخص دارند. ثانیاً مدت اثر آنها هم ایجاب می کند که فرد بیشتر از یک بار در روز، تزریق این نوع انسولین را داشته باشد. به علاوه این دو شبیه به انسولین پایه ی طبیعی عمل نمی کنند.

* GLARGINE: این انسولین اخیراً وارد بازار شده و از NPH و لنت بهتر است.
این نوع انسولین آهسته جذب می شود، تغییرات قابل پیش بینی دارد و سطح آن در طول 24 ساعت نسبتاً ثابت است و احتیاج به یک بار تزریق دارد و اوج اثر آن هم مشخص نیست.

* اولترالنت: اشکال این نوع انسولین این است که زمان شروع اثر متفاوت و متغیر دارد، اوج اثر آن قابل پیش بینی نیست و طول اثر آن هم تقریباً همیشه کمتر از 24ساعت است.
گیتی بهدادی پور- کارشناس تغذیه

درمان گرفتگی بینی

درمان گرفتگی بینی –

 راه های تشخیص گرفتگی بینی کدام است؟
مهم ترین راه تشخیص، بعد از گرفتن تاریخچه بیماری و اینکه بیمار چه موقع دچار گرفتگی بینی شده و شدت گرفتگی چقدر بوده، معاینه بیمار توسط پزشک می باشد که در اغلب موارد از طریق معاینه داخل بینی، علت گرفتگی مشخص می شود.
راه تشخیصی کامل تر آندوسکوپی بینی می باشد که دقت و کیفیت بهتری دارد. بعد از آندوسکوپی، بررسی بینی از سوراخ خلفی یا نازوفارنگوسکوپی با آینه که داخل دهان دیده می شود، می باشد.
از راه های تشخیصی غیربالینی و پاراکلینیکی می توان به رادیوگرافی، عکس برداری ساده، سی تی اسکن و MRI اشاره نمود و در مواقعی که ضایعه مشکوک باشد، نمونه برداری ضرورت دارد.

درمان گرفتگی بینیراه های درمان گرفتگی بینی کدام است؟
در درمان گرفتگی بینی، علت ایجاد کننده گرفتگی بینی و انحراف بینی مهم می باشد و همچنین سن و شرایط بیمار نیز فرق می کند. در بعضی از مواقع مانند آلرژی، تومورها و اشکالات انحراف بینی حتماً به عمل جراحی نیاز است. در مورد پولیپ ها هم درمان دارویی انجام می گیرد.
در مواردی هم باید جراحی انجام گیرد و در مورد تومورها بسته به این که خوش خیم و یا بدخیم باشند، نوع درمان فرق می کند، ولی در اغلب موارد درمان توسط عمل جراحی می باشد.

آیا می توان از ابتلا به گرفتگی بینی پیشگیری کرد؟
اگر گرفتگی بینی مربوط به مشکلات تکاملی باشد، یعنی در مورد کودکی که در اثر رشد کردن دچار انحراف بینی شده باشد، درمان کاملی نمی توان انجام داد، ولی اگر چنانچه انحراف بینی در اثر ضربه باشد، با برطرف کردن انحراف بینی که در اثر ضربه ایجاد شده و عمل جراحی می توان از گرفتگی بینی جلوگیری کرد.
در مورد تومورها و لوزه سوم، فرد نمی تواند در پیشگیری از آن ها دخالتی کند، ولی وقتی گرفتگی بینی ایجاد شد حتماً باید به پزشک مراجعه کند تا تدابیر لازم اتخاذ گردد.

عدم درمان به موقع، چه عواقبی را به دنبال دارد؟
اگر انحراف بینی را به موقع درمان نکنند، مریض در تمام آن مدتی که درمان نشده تنفس راحتی ندارد و در مواردی ممکن است باعث ایجاد سینوزیت نیز شود. ولی اگر یک تومور بدخیم علت آن باشد، عدم درمان به موقع ممکن است باعث رشد تومور شود و به مغز آسیب برساند.
اگر لوزه سوم و آدنوئید علت آن باشد، عدم درمان به موقع باعث می شود اکسیژن رسانی به مریض مختل شود و مشکلاتی از قبیل خستگی و خواب آلودگی یا تاخیر در رشد و تاخیر در یادگیری پیش آید و در بعضی موارد ماند آنژیوفیبروم عدم درمان ممکن است باعث ایجاد خونریزی های خطرناک شود.

توصیه شما به این خواننده محترم کدام است؟
این بیمار اول باید به دقت معاینه شود، چون آبریزش بینی یکی از علایم آلرژی می باشد. اغلب افراد می گویند به موادی مانند گرد و غبار و گرده گیاهان، بوی ادکلن و عطر حساسیت دارند که در این صورت باید این افراد از این مواد و از این محیط ها دوری کنند و متعاقباً شروع به درمان دارویی کنند و بعد از معاینه اگر علت گرفتگی بینی مشخص نشود، می توان از سی تی اسکن و MRI نیز کمک گرفت تا به علت گرفتگی بینی این بیمار پی برد. در صورت نیاز می توان به درمان مناسب اقدام کرد و برای اطمینان کامل حتماً باید ایشان به پزشک مراجعه نماید.

توصیه کلی شما به این افراد کدام است؟
به والدین محترم توصیه می شود اگر کودکشان تنفس راحتی ندارد، حتماً او را برای معاینه ی بیشتر نزد پزشک ببرند.
اگر بینی فرد دچار انحراف یا گرفتگی می باشد، حتماً آن را جدی بگیرد، چون گرفتگی ممکن است در اثر تومور یا توده ای باشد که در صورت عدم درمان به موقع خطرات جدی را برای بیمار در برداشته باشد.
دکتر علی صادقی-متخصص گوش و حلق و بینی
استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران

ورم ملتحمه یا كونژنكتیویت چیست

ورم ملتحمه (كونژكتيويت) چيست؟

ورم ملتحمه اصطلاحي است كه براي توصيف التهاب ملتحمه ازآن استفاده مي شود و شايع ترين علت قرمزي چشم مي باشد. سفيدي چشم با پرده نازكي به نام ملتحمه پوشيده شده است كه ترشحات مخاطي را براي پوشاندن و نرم كردن سطح چشم توليد مي كند. اين پرده به طور طبيعي حاوي عروق خوني ظريفي است كه با بررسي دقيق، قابل مشاهده اند. در صورت تحريك يا التهاب ملتحمه, عروق خوني آن مشخص تر مي‌شوند و چشم، قرمز به نظر مي رسد

—————————————————————————
ورم ملتحمه یا كونژنكتیویت چیستعلت ورم ملتحمه چيست؟
عوامل گوناگوني مي توانند سبب ورم ملتحمه شوند كه شايع ترين آن ها عبارتند از عفونت ها، آلرژي ها و تحريك هاي محيطي. از آن جا كه ملتحمه بافت ساده اي است، به همه محرك ها به يك گونه پاسخ مي دهد و قرمز مي شود

—————————————————————————
ورم ملتحمه ويروسی
ويروس ها شايع ترين علت ورم ملتحمه عفوني هستند. برخي ويروس ها كه موجب سرماخوردگي و علايمي مانند گلودرد و آبريزش بيني مي‌شوند نيز مي توانند سبب ورم ملتحمه با علايم قرمزي چشم و ترشح آبكي از هر دو چشم شوند. برخي ديگر ممكن است تنها يك چشم را عفوني كنند.

ورم ملتحمه ويروسي معمولاً با ترشحات آبكي همراه است و يك تا دو هفته طول مي كشد تا بهبود يابد.

—————————————————————————
ورم ملتحمه باكتريايي
عفونت هاي باكتريايي ناشي از استافيلوكوك يا استرپتوكوك نيز باعث قرمزي چشم مي شوند كه با ميزان قابل توجهي ترشح و چرك همراهند. در عفونت هاي حاد، ميزان ترشح از چشم زياد است و مشاوره فوري با چشم پزشك توصيه مي گردد

برخي از عفونت هاي باكتريايي، مزمن ترند و ممكن است ترشح ناچيزي داشته يا هيچ ترشحي نداشته باشند و تنها صبح‌هنگام پوسته‌هاي خفيف و اندكي بر روي پلك ها ايجاد شوند.

وعي ورم ملتحمه حاد و شديد، در نوزادان تازه متولدشده ديده مي شود كه با احتمال درگيري ساير قسمت هاي بدن همراه است و در صورت بروز بايد سريعاً به اورژانس چشم مراجعه شود.

ورم ملتحمه هاي عفوني اعم از باكتريايي يا ويروسي مي توانند كاملاً واگيردار باشند بنابراين بايد از تماس با وسايلي كه با اشك بيمار آلوده شده اند اجتناب كرد. شستن دست ها پس از تماس با بيمار به جلوگيري از انتشار عفونت كمك مي‌كند.

—————————————————————————
ورم ملتحمه آلرژيك
يك نوع ورم ملتحمه كه ايجاد ترشح مي نمايد، در اثر آلرژي ايجاد مي شود. برخي از آلرژي ها مثل تب يونجه، سبب خارش شديد چشم مي‌شوند

در حالي كه برخي ديگر ممكن است تنها قرمزي مزمني را ايجاد نمايند.

حساسيت به قطره هاي چشمي در بعضي از افراد حساس، ايجاد نوعي ورم‌ملتحمه آلرژيك مي¬نمايد كه با تورم پلك¬ها، خارش چشم، ترشح از چشم و اگزماي پوست پلك ها همراه است.

—————————————————————————
ورم ملتحمه ناشي از محركها
علت ورم ملتحمه ممكن است محرك هاي محيطي مانند دود يا گاز باشند. همه ورم‌ملتحمه ها با خشكي چشم تشديد مي شوند.

—————————————————————————
علل ديگر قرمزي چشم كدامند؟
چندين بيماري چشمي ديگر وجود دارند كه باعث قرمزي چشم مي شوند و در صورت عدم شناخت و درمان، مي توانند به نابينايي منجر شوند. افتراق آن ها از ورم ملتحمه بسيار حايز اهميت است، به همين دليل ارزيابي و معاينه دقيق چشم قرمز توسط چشم‌پزشك, الزامي است.

وجود درد، تاري ديد و حساسيت شديد به نور از اهميت خاصي برخوردار است زيرا اين علايم به طور معمول در ورم ملتحمه ساده ديده نمي شوند و ممكن‌است علامت آب‌سياه (گلوكوم)، زخم قرنيه يا التهاب درون چشمي باشند.

 چرامعاينات چشمي منظم براي همه ضروري است؟

بيماري هاي چشمي مي توانند در هر سني رخ دهند. برخي از اين بيماري ها در ظاهر علامتي ندارند ولي موجب صدمه به چشم مي شوند. بعضي از افراد بيش تر از ديگران مستعد صدمه مي باشند كه بايد تحت معاينات منظم چشم قرار گيرند. اين افراد عبارتند از:

افراد بالاي 40 سال

خويشاوندان افراد مبتلا به آب سياه

بيماران مبتلا به ديابت (بيماري قند) يا فشار خون بالا

بچه هاي 4-3ساله (معاينه چشم كودكان در 4-3 سالگي ضروري است.)

افراد نزديك بين با شماره عينك بالاي 6

افراد داراي سابقه آسيب چشمي عمده

مصرف كنندگان داروهاي داراي عوارض چشمي, مانند كورتون و كلروكين

تهيه و تنظيم:

دكتر زهرا رباني خواه
سيده آلا حكيمي
الهام فرهادي
علي اصغر عقدايي

گرفتگی بینی

گرفتگی بینی – گرفتگی بینی چیست؟ وظایف بینی کدام است؟
یکی از علایم شایعی که باعث شکایت بسیاری از مراجعه کنندگان به درمانگاه ها می شود، گرفتگی بینی می باشد که در این حالت بیمار احساس می کند بینی او باز نیست و عبور هوا از بینی به طور ناقص انجام می شود و در این حالت در بینی، یا انسداد کامل پیش می آید و یا به طور نسبی بسته می شود.

ممکن است دو طرفه باشد و همچنین ممکن است یک بینی بسته باشد و دیگری باز باشد و بعد از چند ساعت همان بینی که بسته بود باز باشد و بینی دیگر بسته باشد و این سیکل تکرار شود و بالعکس. این حالت اخیر، که خیلی از افراد از آن شکایت دارند، بیماری نمی باشد، بلکه سیکل طبیعی و سیکل فیزیولوژیک بینی می باشد و افراد نباید از این بابت نگران باشند.

حدود هر 1 الی 4 ساعت یک بار در هر فرد طبیعی یکی از سوراخ های بینی به طور نسبی بسته می شود و یکی باز می شود و آن بینی که بسته بود، بازتر عمل می کند. بعضی از افراد می خواهند در این حالت با قدرت زیاد و سریع از بینی نفس بکشند و اظهار می دارند که نمی توانند این عمل را انجام دهند، در این جا باید عنوان شود که این کار، انتظار درستی از بینی نمی باشد و بینی وظیفه اش این است که هوا را به آرامی از بین شاخک هایی که داخل بینی قرار دارند، هدایت کند. هوا به آرامی از بین این ها عبور می کند و در این مدتی که هوا از این شاخک ها عبور می کند، گرم و مرطوب می شود، تا بتواند به حنجره و ریه برسد. در این جا ذکر یک مثال مناسب می باشد:

فرض کنید که اگر هوا به سرعت و به صورت یک لوله پسیو (Passive) از بینی رد شود، اگر هوای محیط 5 درجه زیر صفر باشد، همان هوا با همان درجه حرارت به گلو، حنجره و ریه می رسد و افراد مریض می شوند، سینه پهلو می کنند و ذات الریه می گیرند. بنابراین حتماً باید هوا با یک مقاومت در بینی روبرو باشد و به تدریج گرم و مرطوب شود و به قسمت های مختلف برسد که برای سلامت ریه و حنجره و… اشکالی ایجاد نکند.

علاوه بر گرم و مرطوب کردن هوا، بینی وظیفه دارد که ذرات معلق موجود در هوا را بگیرد. از طرفی چون مخاط بینی مرطوب است، برخی از میکروب ها و ذراتی که در هوا موجود می باشد، در هنگام عبور از بینی، به مخاط بینی می چسبد، یعنی بینی یک وسیله دفاعی می باشد و مخاط بینی باعث می شود که این میکروب ها و ذرات به ریه نرسند.

یکی دیگر از کارهای بینی علاوه بر تنفس و دفاع بدن، در عمل بویایی می باشد. با رسیدن مولکول های ماده بودار به مخاط بویایی فرد بو را حس می کند.

گرفتگی بینیعوامل ایجاد کننده گرفتگی بینی کدام است؟ و در چه افرادی گرفتگی بینی به طور معمول دیده می شود؟

در گرفتگی بینی چندین عامل می تواند دخیل باشد، ولی مهم ترین علت در حال حاضر آلرژی و حساسیت بینی می باشد که تقریباً در همه افراد و در تمام سنین دیده می شود.

اغلب گرفتگی بینی در بهار یا پاییز تشدید می شود، البته علایم دیگری نیز به همراه گرفتگی ممکن است وجود داشته باشد مثل عطسه، خارش بینی و ترشح مایع زلال از بینی.

از علل دیگر، انحراف دیواره بین دو حفره ی بینی یا انحراف سپتوم بینی می باشد. در بعضی از افراد، دیواره بین دو حفره بینی کاملاً صاف نیست و در نتیجه ممکن است گرفتگی بینی ایجاد شود. یا ممکن است در اثر تکامل، طوری استخوان وغضروف های داخل بینی رشد و تکامل پیدا کند که به صورت صاف نباشد و کج باشد.

از علل دیگر می توان به تروما یا ضربات وارده به بینی اشاره کرد که در اثر ضربه، چه در کودکی و چه در بزرگسالی، ممکن است به یک طرف بینی فشار وارد شود و به انحراف بینی منجر گردد. در نهایت همگی باعث گرفتگی بینی می شوند.

از علل دیگر وجود تومورها و توده ها می باشد. هر گونه تومور یا توده ای فضاگیر در بینی می تواند از عبور هوا جلوگیری کند.

همچنین در کودکانی که دچار بزرگی لوزه سوم هستند(چون لوزه سوم در انتهای بینی وجود دارد)، عبور هوا مشکل می شود.

در نهایت از علل دیگر گرفتگی بینی که کمتر شایع هستند، هماتوم یا آبسه بینی (تجمع خون در داخل دیواره بینی) می باشد.

علایم گرفتگی بینی کدام است؟چه علایمی همراه گرفتگی بینی می تواند وجود داشته باشد؟

از مهم ترین علایم گرفتگی در بینی، عدم عبور هوا می باشد. علاوه بر آن ترشح نیز از بینی وجود دارد، مانند تورم مخاط بینی به خاطر آلرژی که می تواند باعث ترشح آبکی از بینی شود. اگر یک تومور بدخیم در بینی باشد، علاوه بر گرفتگی می تواند ترشح خون آلود (نه آبکی و زلال) هم دیده شود. گیر کردن جسم خارجی(که از علل کم تر شایع است)، مانند دانه حبوبات یا قطعه ای از مداد پاک کن در داخل بینی می تواند باعث گرفتگی بینی و عدم عبور هوا شود.
در مواردی ممکن است فرد دارای تومور خوش خیم به نام آنژیوفیبروم باشد که در این صورت هم گرفتگی بینی رخ می دهد. البته می تواند باعث خونریزی هم شود و با ترشح زلال یا چرکی و خون آلود و خونریزی از بینی، تورم بینی، تورم صورت و بد فرم شدن صورت همراه باشد.

در موارد شدید ممکن است این علت ها باعث بد شکل شدن ظاهر بینی شوند، مانند کسانی که دارای پولیپ یا یک توده خوش خیم در داخل بینی هستند که در اثر کم توجهی و عدم درمان آن، حجمش زیاد می شود و ظاهر بینی را پهن می کند.
بنابراین علایم همراه می تواند با علل ایجاد کننده گرفتگی بینی مرتبط باشد.

دکتر علی صادقی-متخصص گوش و حلق و بینی

سرطان ریه چیست

سرطان ریه چیست –

1- سرطان ریه چیست و در چه افرادی دیده می‌شود و عوامل زمینه‌ساز این بیماری کدام است؟

به طور کلی ریه در بدن اعمال مختلفی دارد، ولی مهم‌ترین وظیفه آن تبادل گازی در بدن، یا به اصطلاح عمومی انجام عمل تنفس می‌باشد.
وقتی عنوان می‌شود بافتی سرطانی شده است، یعنی سلول‌های آن بافت به صورت افسار گسیخته و غیر قابل کنترل و نامنظم دچار رشد شده و عمل کرد آن بافت را دچار اختلال کرده است.

بررسی‌هایی که تاکنون در این زمینه انجام شده نشان می‌‌دهد که شایع‌ترین و مهم‌ترین ریسک فاکتور و عامل ایجادکننده ی سرطان ریه مصرف دخانیات از جمله سیگار می‌باشد، به نحوی که آمارهای دقیق نشان می‌دهد تعداد مبتلایان به سرطان ریه در بین سیگاری ها بسیار تکان‌دهنده و وسیع می‌باشد.

اخیراً به خاطر مقابله‌ای که با مصرف سیگار انجام می‌گیرد، مصرف سیگار در جوامع غربی، در بین آقایان کاهش یافته و متعاقب آن امکان ابتلا به سرطان ریه نیز در مردان کم‌تر شده است. ولی متاسفانه مصرف سیگار در میان خانم‌ها افزایش یافته و متعاقب آن امکان بروز سرطان در میان خانم‌ها نیز افزایش پیدا کرده است.

علائم سرطان ریهمهم‌ترین عامل ایجادکننده ی سرطان ریه، مصرف دخانیات از جمله سیگار می‌باشد.

از لحاظ آماری ثابت شده است که خانم‌ها نسبت به آقایان کم‌تر سیگار می‌کشند، ولی وقتی سیگاری شدند، بیشتر از آقایان سیگار می‌کشند و در نتیجه استعدادشان نسبت به سرطان ریه بیشتر می شود. به عنوان مثال وقتی که یک آقا و یک خانم به تعداد مساوی سیگار می‌کشند و حتی تعداد سال‌هایی که سیگار می‌کشند برابر است، خانم‌ در معرض خطر بیش‌تری برای ابتلا به سرطان ریه است و این به علت استعداد وابسته به جنس می‌باشد.

علاوه بر این که خود سیگار علت قوی برای ابتلا به سرطان ریه است، مقدار سیگار کشیدن هم مهم می‌باشد و هر چه تعداد و مدت زمان سیگار کشیدن بیش‌تر باشد، امکان ابتلا بیشتر می‌شود.
بر اساس تحقیقات ثابت شده است سیگارهایی که هم اکنون در بازار مصرف تحت عنوان لایت، سبک و… موجود می‌باشد با آن که نسبت به سیگارهای دیگر اثرشان کم‌تر بوده و قوی نیست، ولی چون استفاده کنندگان از این سیگارها هم پُک‌های بیشتر و عمیق‌تری به سیگار می‌زنند و هم تعداد بیشتری سیگار می‌کشند، فرقی با دیگر سیگاری‌های ندارند. به یک تعبیر دیگر درست است که نوع سیگار فرق کرده و مثلاً نیکوتین پایین آمده، ولی پک‌هاعمیق‌تر و تعداد سیگارها نیز بیشتر شده است.

عامل بعدی ژنتیک می‌باشد. امکان مبتلا شدن اقوام درجه ی یک افراد مبتلا به سرطان ریه، نسبت به دیگران 2 تا 3 برابر افزایش می‌یابد و اگر خود فرد(منظور اقوام) نیز سیگاری باشد امکان ابتلا بیش‌تر می‌شود و اگر خانم وی سیگاری باشد این آمار بالاتر خواهد رفت و فرد استعداد بیشتری برای سرطان ریه پیدا خواهد کرد.

عامل بعدی شغل فرد می‌باشد. افرادی که در محل کار‌ خود به نوعی با موادی مثل بخارات آلومینیوم در تماس هستند یا فردی که با پنبه‌نسوز سر و کار دارد یا فردی که با اشعه یونیزاسیون مثل اشعه رادون سر و کار دارد و… این‌ها همه عوامل مستعد کننده برای ایجاد سرطان ریه هستند.

افراد قابل توجه و پراهمیت در درگیری ریه، افراد غیرسیگاری هستند، یعنی آن‌هایی که در معرض دود سیگار قرار می‌گیرند، بدون آن که خود سیگار بکشند. دیده شده است افراد غیرسیگاری که در کنار افراد سیگاری زیر یک سقف زندگی می‌کنند، ریسک ابتلا به سرطان ریه بالاتری از افرادی عادی دارند.

تغذیه در بهبود سرطان ریه نقش دارد، البته تغذیه خاصی که باعث سرطان ریه شود تاکنون دیده نشده است.

تغذیه مناسب حاصل از رژیم های گیاهی و سبزی‌جات، مخصوصاً آن‌هایی که دارای ویتامین C و E باشند اثر محافظتی در مقابل سرطان ریه دارند.

علایم سرطان ریه کدامند؟

علایم سرطان ریه، علایم اختصاصی خاصی نیستند و تقریباً همان علایمی هستند که اکثر بیماران با آن علایم به پزشک مراجعه می‌کنند؛ مانند سرفه، خلط خونی، کاهش وزن و یافته‌هایی به نفع عفونت ریه.
تنگی نفس و کاهش اشتها نیز از علایم دیگر این بیماری است. نکته مهم این است که هرگاه فردی هر کدام از این علایم را مشاهده کرد بایستی به پزشک مراجعه کند، به خصوص اگر سیگاری باشد.

1- روش‌های تشخیصی سرطان ریه کدام است؟
روش‌های تشخیص در این بیماران باید مرحله به مرحله انجام گیرد، ولی متأسفانه در مرحله‌ای که سلول‌ها دچار تکثیر و نامنظمی در تکثیر می‌باشند، نمی‌توان آن را تشخیص داد.
وقتی سرطان ریه تشخیص داده می‌شود که از نظر رشد به مرحله‌ای رسیده که در عکس سی تی اسکن می‌تواند خود را نشان دهد. روش‌های تشخیصی دیگر مثل بررسی خلط از نظر سلول‌های سرطانی، عکس سینه، سی‌ تی اسکن و در صورت نیاز برونکوسکوپی و گرفتن نمونه از برونکوسکوپ از دیگر روش‌های تشخیص سرطان ریه می‌باشد.

2- آیا تشخیص زودرس سرطان ریه امکان‌پذیر است؟
تشخیص زودرس بیماری به خود بیمار وابسته است. اگر این افراد زود متوجه شوند و به پزشک مراجعه کنند بیماری معمولاً زود تشخیص داده می‌شود، ولی معمولاً بیماران وقتی مراجعه می‌کنند که شاید کم‌تر از 10 تا 15 درصد می‌توانند از درمان قطعی استفاده کنند.
معمولاً بیماران آن‌قدر دیر مراجعه می کنند و بیماری به حدی پیشرفته می‌شود که هیچ کاری نمی‌توان کرد.
متأسفانه در مواردی نیز که بیمار به موقع و زود مراجعه می‌کند، وقتی پزشک به او می‌گوید که توده در ریه دارد و باید جراحی شود، چون حال عمومی خوبی دارد، معمولاً زیر بار نمی‌رود و اصلاً نمی‌خواهد قبول کند که دچار این مشکل است و آن‌قدر صبر می‌کند که متأسفانه ریه کاملاً درگیر می‌شود و یا آن‌قدر دیر جراحی می‌کند که نمی‌شود کار مثبت‌ زیادی کرد.

3- روش‌های درمان سرطان ریه کدام است؟
با توجه به این که سرطان ریه از نظر بافت‌شناسی انواع مختلفی دارد، درمان نیز براساس نوع سرطان متفاوت است و متاسفانه درمان قطعی وجود ندارد.
درمان‌های کمکی که در کنار درمان اصلی انجام می‌گیرند، عبارتند از: شیمی درمانی و رادیوتراپی و هم‌چنین لیزرتراپی. یک سری درمان‌های حمایتی مثل تامین اکسیژن برای بیمار و درمان عفونت‌های عارض شده نیز همراه درمان اصلی انجام می‌شود.

4- در درمان بیماران مبتلا به سرطان ریه با چه مشکلاتی مواجه هستید؟
در درمان سرطان ریه پیش‌ترین مشکل عدم پذیرش بیماری توسط خود بیمار می‌باشد که پزشک را مجبور می‌کند از نظر بررسی بیماری عقب بماند. ولی خوشبختانه با تکنیک‌های خاصی که امروزه موجود می‌باشد (از این نظر کشور ما فرق زیادی با روش درمانی‌های کشورهای پیشرفته ندارد) تا حد زیادی چنان که بیماران در مراحل اولیه به پزشک مراجعه کنند، می‌توان از درمان‌های مطلوبی استفاده نمود و نتایج خوبی از نظر بهبودی به دست آورد.
5- افراد مبتلا به سرطان ریه باید چه اقداماتی را انجام دهند؟
وقتی شخصی دچار سرطان ریه شود عملاً نمی‌شود آن را درمان کرد و بهترین راه، پیشگیری در این زمینه می‌باشد. در این رابطه بیمارانی که سیگاری هستند حتما باید تحت نظر پزشک باشند و پزشک بر اساس ضرورت، آزمایش‌های مربوطه را درخواست می‌نماید و بررسی خلط انجام می شود و از نظر وجود سلول‌های سرطانی با توجه به حال عمومی بیمار کارهای لازم صورت می‌گیرد.
هر چه فاصله زمانی بین تشخیص سرطان ریه و شروع درمان بیشتر باشد اوضاع وخیم‌تر خواهد شد.
این نکته حایز اهمیت است که وقتی پزشک برای بیمار تشخیص می‌گذارد باید به پزشک خود اعتماد کنند. در مطالعات انجام شده، معلوم شده که پس از این که برای بیمار تشخیص بیماری توسط پزشک گذاشته می‌شود، بیماران به پزشکان مختلفی جهت صحت یا رد تشخیص مراجعه می‌کنند و همین مراجعه به پزشکان مختلف می‌تواند باعث تأخیر در مرحله درمانی شود. معمولاً روش‌های درمان در بیماران مبتلا به سرطان ریه، خیلی متفاوت نمی‌باشد و هر چه فاصله زمانی بین تشخیص و شروع درمان بیشتر باشد اوضاع وخیم‌تر خواهد شد.

6- چند درصد بیماران به درمان جواب مثبت می‌دهند؟
اگر بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود امکان درمان تا حد زیادی بالا می‌رود، ولی هرچه‌قدر از مدت زمان ابتلا به بیماری بیشتر می‌گذرد امکان درمان تا حد زیادی پایین می‌آید و حتی در مراحلی از بیماری عملاً درمان قطعی وجود ندارد.

7- آیا بعد از درمان امکان عود وجود دارد و چگونه می‌توان از عود جلوگیری کرد؟
بله بعد از درمان چنانچه بیمار با پزشک خود رابطه نزدیکی نداشته باشد و مرتباً تحت نظر پزشک نباشد، به احتمال قوی بیماری عود می کند. در نتیجه توصیه می‌شود که بیماران حتماً به طور دایم با پزشک خود در ارتباط باشند و تحت نظر پزشک اقدامات درمانی را ادامه دهند.
امکان ابتلا به سرطان ریه در فردی که سیگار می‌کشد نسبت به کسی که سیگار نمی‌کشد، 700 بار بیشتر می‌شود.

8- توصیه‌ کلی شما به افرادی که در معرض این بیماری قرار دارند کدام است؟
کسانی که با فرد سیگاری زندگی می‌کنند و خودشان سیگار نمی‌کشند توجه داشته باشند قطعاً باید از تماس با افراد سیگاری خودداری کنند.
به افراد سیگاری توصیه می‌شود که سیگار نکشند، چون با سیگار کشیدن هم به خود ضرر می‌رسانند وهم به افراد غیرسیگاری که در کنار آن‌ها زندگی می‌کنند. باید عوامل زمینه‌ساز که همراه سیگاری‌ها وجود دارد را کم کنند.
لازم به ذکر است که 90 درصد افرادی که به سرطان ریه مبتلا می‌شوند سیگاری هستند، پس توصیه می‌شود که سیگار نکشند. در مورد ترک کردن سیگار باید این شعار مدنظر باشد که امروز نسبت به دیروز دیر است و فردا نسبت به امروز دیر می‌باشد.