تاریخچه ایدز

تاریخچه ایدز –

در 1981، 8 مورد وخیم ابتلا به بیماری ساركوم كاپوسی (KAPOSI’S SARCOMA) كه نوعی سرطان بدخیم عروقی است، در میان مردان همجنس‌ گرای نیویورك گزارش شد. این نوع سرطان نادر است و معمولا ً سالمندان را گرفتار می‌ كند. همزمان با این رویداد، شمار مبتلایان به ‌نوعی عفونت نادر ریوی نیز در نیویورك و كالیفرنیا افزایش یافت. مسئولان بهداشت و درمان آمریكا در آن زمان علت شیوع ناگهانی این دو بیماری را نمی‌ دانستند؛ اما امروزه این دو واقعه پزشكی مصادف با تولد بیماری ایدز در زندگی بشری در نظر گرفته می ‌شود. طی یك سال، این بیماری ناشناخته گسترش یافت و در 1982، AIDS (ACQUIRED IMMUNE DEFICIENCY SYNDROME) به ‌معنی «سندروم نقص ایمنی اكتسابی» نام گرفت. رفته‌رفته، این بیماری نه تنها همجنس‌گرایان، بلكه گروه‌های مختلفی از مردم را مبتلا كرد. بیماران هموفیلی و معتادان گروه‌های بعدی بودند.

ایدزدر این سال‌ها، بیماری جدیدی در فقیرترین قاره جهان به معضلی جدی تبدیل شد. این بیماری را آفریقایی‌ها در زبان بومی اسلیم (SLIM) به‌ معنی مرگ در نتیجه تحلیل تدریجی بدن می‌ نامیدند، به دنبال تحقیقات بیشتر مشخص شد كه این بیماری همان ایدز است .در 1984، تلاش دانشمندان و محققان برای كشف علت بیماری كشنده ایدز به نتیجه رسید. گروهی تحقیقاتی به سرپرستی رابرت گالو ادعا كرد كه عامل این بیماری را شناسایی كرده‌ است. البته این گفته به‌ شدت با اعتراض محققان فرانسوی كه ماه‌ها قبل ویروس HIV را شناسایی كرده بودند رو به‌ رو شد.

براساس آخرین تحقیقات بر روی ویژگی‌های ژنتیكی ویروس HIV، این ویروس از تركیب دو ویروس مختلف در شامپانزه به ‌وجود آمده است. ویروس HIV از دیدگاه علم ویروس ‌شناسی به گروهی از ویروس‌ها تعلق دارد كه در میمون‌ها بیماری‌زا هستند. یافته ژنتیكی مذكور این نظریه را كه ایدز طی یك قرن گذشته در جنگل‌های غرب آفریقا ظهور كرده است، تأیید می‌ كند. به اعتقاد دانشمندان، انسان برای اولین بار در نیمه اول قرن گذشته در نتیجه شكار و تغذیه گوشت شامپانزه، سنتی كه هنوز در آفریقا ادامه دارد، به این ویروس آلوده شده است. بسیاری از دانشمندان بر این باورند كه انتقال ویروس بیش از یك بار اتفاق افتاده است، زیرا انواع متفاوتی از این ویروس باعث بروز بیماری ایدز در انسان می ‌شود.

جالب آنكه هرچند نخستین مورد ابتلا به ایدز در 1981در آمریكا گزارش شده ، شواهد نشان می‌دهد كه اولین قربانی ایدز در این كشور یك جوان سیاه ‌پوست بوده كه در 1969درگذشته است.

در توجیه كشف همزمان این بیماری در دو نقطه جغرافیایی گفته می ‌شود كه افزایش تعداد سفرهای بین‌المللی پس از دهه 1960، به گسترش ویروس HIV در نقاط مختلف جهان كمك كرده است.

ادوارد هوپر، خبرنگار انگلیسی، در كتاب خود با عنوان رودخانه نظریه جالبی را درباره نحوه انتقال این ویروس از شامپانزه به انسان مطرح كرده است. به ادعای هوپر، در اواخر دهه 1950، برای تولید نخستین نمونه‌های واكسن خوراكی فلج اطفال، 400 شامپانزه شكار شده‌اند و استفاده از كلیه شامپانزه‌های آلوده به ویروس HIV برای تولید واكسن، ویروس را به دست‌كم یك میلیون نفر از اهالی كنگو، روندا و بوروندی منتقل كرده است. براساس شواهد موجود، محل‌های 28پروژه تولید واكسن با مكان‌هایی كه اولین موارد آلودگی به ویروس HIV ثبت ‌شده همپوشانی داشته است.

کم آبی بدن کودک

کم آبی بدن کودک –

كم آبی در اسهال
بدن، جهت تأمین نیازهای خود به مواد معدنی، حفظ ثبات شیمیایی و دفع مواد زائد، به مقادیر كافی آب نیاز دارد. اگر كودك به دلایل مختلف مثل اسهال ، استفراغ یا تب ، آب بدنش را از دست بدهد و این مقدار توسط مایعات كافی جبران نشود، كم آبی اتفاق می افتد. در اسهال از آنجایی كه حركت روده سریع می شود و روده فرصت كافی برای جذب آب ندارد ، كم آبی خیلی سریع اتفاق افتاده و پیشرفت می كند. بنابراین اسهال ، به خصوص اگر همراه با استفراغ باشد، در كودكان می تواند بسیارخطرناك باشد. در صورتی كه تب نیز به مجموعه علائم فوق اضافه شود ، به خاطر از دست دادن آب از طریق تعریق ، كم آبی خیلی سریع تر و بیشتر پیشرفت می كند.

کم آبی بدن کودک ثبات شیمیایی بدن به هم ریخته ، مواد مغذی ضروری از بدن دفع می شوند و حجم خون در گردش تا حد خطرناكی پایین می آید. كم آبی مشكل جدی و خطرناكی است و باید فوراً درمان شود. اگر كم آبی ، شدید و پیشرفته باشد ممكن است باعث آسیب مغزی و حتی مرگ شود.

علائم احتمالی :
– خشكی دهان ولبها،

– بی حالی،

– ملاجهای فرو رفته،

– ادرار غلیظ ( ادرار زرد رنگ تیره ) یا خشك ماندن پوشك ( عدم وجود ادرار).

نخستین اقداماتی كه می توانید انجام دهید:
1- اگر كودك مبتلا به اسهال یا استفراغ است ، درجه حرارت او را اندازه بگیرید . در صورت تب بالای 38 درجه سانتی گراد ، سعی كنید تب او را با كمك یك اسفنج مرطوب و استفاده از شربت استامینوفن پایین بیاورید.

2- اگر كودك شما با استفاده از بطری ، شیر می خورد به او مقداری آب جوشیده خنك بدهید. اگر كودك با شیر مادر تغذیه می شود، شیردهی را ادامه دهید. در صورتی كه اسهال یا استفراغ پس از شش ساعت متوقف نشد به پزشك اطلاع دهید.

3- كودك را تشویق كنید تا مایعات بنوشد. از دادن شیر یا آب میوه رقیق نشده به كودك خودداری كنید.

4- پودرORS را مطابق دستورالعمل نوشته شده بر روی بسته بندی درست كرده و به كودك بدهید. این محلول حاوی قند و نمك و مقداری املا ح لازم برای بدن است كه درطی اسهال از بدن دفع می شود.

5- هرگز به كودك خود داروی ضد اسهال یا ضد استفراغ ندهید مگر طبق دستور پزشك.

6- اگر اسهال كودك بیشتر از شش ساعت طول كشید یا همراه با سایر علائم بیماری مانند تب یا استفراغ بود با پزشك خود تماس بگیرید.

اقداماتی كه پزشك انجام می دهد :

– پزشك شما احتمالاً مصرف ORS را به منظور جایگزین كردن مایعات و املاح از دست رفته توصیه می كند. در مواردی كه كم آبی كودك شدید است ممكن است لازم باشد در بیمارستان بستری شده و آب واملاح را از طریق داخل وریدی دریافت دارد.

– در موارد نادری كه اسهال كودك به دلیل عدم تحمل قند شیر( لاكتوز) است پزشك ممكن است شیرخشك فاقد قند برای كودك تجویز كند.
اقداماتی كه شما می توانید برای كمك به كودك انجام دهید:
– ادرار كودك را بررسی كنید. رنگ روشن و شفاف ادرار و ادرار كردن به طور مرتب نشان می دهد كه سطح مایعات بدن كودك به حد طبیعی برگشته است.

– بعد از برطرف شدن بیماری ، به تدریج غذاهای حاوی شیر را مجدداً برای كودك شروع كنید. اگر كودك از شیر خشك استفاده می كند، می توانید شیر را تا سه برابر رقیق تراز معمول درست كنید و سپس ظرف دو تا سه روز بعد میزان آب داخل شیر را به حد طبیعی برسانید.

– اگر كودك را از شیر گرفته اید و غذاهای جامد به او می دهید، به خاطر داشته باشید كه حتماً مایعات كافی به وی بدهید.

عوارض تاتو

تاتو همان خال كوبی است كه درقدیم انجام می شده است، با این تفاوت كه در زمان های قدیم از تصاویر شیر و اژدها برای اثبات پهلوانی استفاده می شد و امروزه صرفاً جهت آرایش، خط باریكی روی پلك چشم ، داخل ابرو یا دور لب تاتو می شود .

عوارض تاتو برای تاتو كردن از سوزن های مخصوص استفاده می شود و این كار غیر از درد فراوان ، خونریزی زیادی هم به همراه دارد . پس از خال كوبی نیز رعایت نكردن بهداشت فردی ، می تواند شخص را در معرض ابتلا به بیماری های خطرناكی چون ایدز و هپاتیت قرار دهد.

تحقیقات اخیر انجمن خیریه حمایت از بیماران كبدی در ایران نشان می دهد كه یكی از بیماری های شایع عفونی و مسری در كشور ما هپاتیت است . اغلب اوقات هپاتیت نوعC و گاهی نیز هپاتیت نوعB به صورت مزمن باقی مانده و می تواند به نارسایی كبد و نیز سرطان این عضو حیاتی منجر شود .

هر دو نوع این هپاتیت از طریق خون منتقل می شوند ، ولی تحقیقات گسترده نشان می دهد كه تاتو می تواند یكی از روشهای انتقال هپاتیت به خصوص هپاتیت نوعC باشد.

همچنین كسانی كه خال كوبی می كنند 9 برابر بیشتر از سایر افراد، در معرض خطر ابتلا به هپاتیتC قرار دارند، در حالی كه در افراد بدون خال كوبی این بیماری بسیار كمتر دیده می شود.

انجام خال كوبی در محلهای سنتی و آلوده ، اندازه و بزرگی خال كوبی ، همچنین استفاده از رنگهای سفید، زرد ، نارنجی ، قرمز، احتمال ابتلا فرد به این بیماری ها را افزایش می دهد.

سایر بیماری های عفونی مثل هپاتیتB، سیفیلیس، جذام و سل نیز می تواند از طریق خال كوبی یا تاتو منتقل شوند.

متاسفانه امروزه خال كوبی ظریف و تاتو در میان جوانان و نوجوانان ما رایج شده است، در حالی كه اكثر این افراد از خطر انتقال بیماری های خطرناك عفونی از این طریق بی اطاع هستند.

.

در خصوص ایدز نیز ثابت شده است، ویروسی كه موجب ابتلا به این بیماری می شود، از سه راه اصلی آمیزش جنسی ، انتقال خون و فرآورده های خونی آلوده و مادر آلوده به بدن افراد سرایت می كند.

تحقیقات نهادهای علمی نشان داده است كه به واسطه تماس سوزن با خون در عمل خال كوبی ، خطر ابتلای فرد به ایدز زیاد است و این دسته از افراد در مجموعه گروه های پرخطر قرار می گیرند.

پزشكان تاكید می كنند كه حتی با رعایت نكات بهداشتی ، خطر ابتلا به ایدز و دیگر بیماری های عفونی در كسانی كه خال كوبی می كنند ، زیاد است و این ادعا كه در تاتو از وسایل مخصوص استفاده می شود، به هیچ وجه یك ادعای منطقی و علمی نیست.

علل سکسکه چیست

سکسکه‌ عبارت‌ است‌ از انقباضات‌ ناخودآگاه‌ و مکرر عضله‌ دیافراگم‌.

سکسکه‌ یک‌ علامت‌ است‌ و نه‌ یک‌ بیماری‌.

در ایجاد سکسکه‌ دیافراگم‌ عضله‌ بزرگ‌ و نازکی‌ که‌ قفسه‌ سینه‌ را از شکم‌ جدا می‌سازد و عصب‌ فرنیک‌ (عصبی‌ که‌ دیافراگم‌ را به‌ مغز وصل‌ می‌کند) نقش‌ دارند.

تقریباً همه‌ ممکن‌ است‌ دچار سکسکه‌ شوند، حتی‌ جنینی‌ که‌ در رحم‌ مادر است‌.

علل سکسکه چیستعلایم‌ شایع‌ سکسکه

یک‌ صدای‌ تند و سریع‌ که‌ در اثر گرفتگی‌ دیافراگم‌ از دهان‌ خارج‌ می‌شود.

این‌ گرفتگی‌، عضلات‌ ته‌ گلو را به‌ هنگام‌ دم‌ می‌بندد. ‌ ‌ ‌ ‌

علل‌ سکسکه

· تحریک‌ اعصابی‌ که‌ عضلات‌ تنفسی‌، خصوصاً دیافراگم‌، را تحریک‌ می‌کنند.

· علت‌ سکسکه‌ کوتاه‌مدت‌ معمولاً ناشناخته‌ است‌.

· در صورتی‌ که‌ سکسکه‌ طولانی‌مدت‌ باشد یا به‌طور مکرر رخ‌ دهد، امکان‌ دارد به‌ علل‌ زیر ایجاد شده‌ باشد:

· خوردن‌ یا آشامیدن‌ غذا یا نوشیدنی‌ داغ‌ یا مواد تحریک‌کننده‌

· بیماری‌های‌ پرده‌ جنب‌ (پرده‌ نازکی‌ که‌ روی‌ ریه‌ها را می‌پوشاند).

· ذات‌الریه‌

· اورمی‌ (جمع‌ شدن‌ مواد زاید سمی‌ در اثر نارسایی‌ کلیه‌)

· الکلی‌ بودن‌

· مصرف‌ بعضی‌ از داروها

· اختلالات‌ معده‌، مری‌، روده‌ یا لوزالعمده‌

· حاملگی‌

· تحریک‌ مثانه‌

· هپاتیت‌

· گسترش‌ سرطان‌ از یک‌ قسمت‌ از بدن‌ به‌ کبد یا قسمتی‌ از پرده‌ جنب‌

· سابقه‌ عمل‌ جراحی‌ اخیر، خصوصاً جراحی‌ روی‌ شکم‌

· علل‌ عاطفی‌

عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر

· وجود یک‌ بیماری‌ که‌ سطح‌ سلامت‌ فرد را پایین‌ آورده‌ باشد.

· سابقه‌ عمل‌ جراحی‌ اخیر

· مصرف‌ داروها، خصوصاً آنهایی‌ که‌ معده‌ را آزرده‌ می‌سازند.

· پربودن‌ معده‌

· خنده‌ شدید یا احساسات‌ قوی‌

· تغییر در دمای‌ محیط‌

· مصرف‌ الکل‌ ‌

پیشگیری‌

در حال‌ حاضر نمی‌توان‌ از آن‌ پیشگیری‌ کرد.

عواقب‌ مورد انتظار

سکسکه‌ کوتاه‌مدت‌ معمولاً نشان‌دهنده‌ بیماری‌ نیست‌.

این‌ نوع‌ سکسکه‌ به‌طور خود به‌ خودی‌ یا غالباً با درمانی‌ که‌ شرح‌ آن‌ داده‌ خواهد شد برطرف‌ می‌شود.

سکسکه‌ مداوم‌ فرد را مستأصل‌ می‌کند و نیاز به‌ انجام‌ اقداماتی‌ برای‌ فهمیدن‌ دلیل‌ آن‌ وجود دارد.

عوارض‌ احتمالی‌

عارضه‌ای‌ وجود ندارد، مگر این‌ که‌ سکسکه‌ طولانی‌مدت‌ باشد و وجود یک‌ بیماری‌ جدی‌ را مطرح‌ کند.

‌درمان‌ سکسکه

اصول‌ کلی‌

روش‌هایی‌ که‌ در این‌ جا ذکر می‌شوند برای‌ دوره‌های‌ کوتاه‌مدت‌ سکسکه‌ هستند.

سکسکه‌ طولانی‌مدت‌ باید تحت‌ بررسی‌ پزشکی‌ قرار گیرد. یک‌ یا تعداد بیشتری‌ از روش‌های‌ زیر را به‌ کار بندید تا بهترین‌ آنها برای‌ شما معلوم‌ شود.

· نفس‌ خود را نگاه‌ دارید و تا ۱۰ بشمارید.

· داخل‌ یک‌ کیسه‌ کاغذی‌ تنفس‌ کنید.

از کیسه‌ پلاستیکی‌ استفاده‌ نکنید زیرا ممکن‌ است‌ به‌ سوراخ‌ بینی‌ بچسبد.

· انگشت‌ شست‌ خود را بین‌ دندان‌ها و لب‌ بالا قرار دهید.

سپس‌ لب‌ بالا را با انگشت‌ سبابه‌ خود، درست‌ در زیر سوراخ‌ بینی‌ سمت‌ راست‌، فشار دهید.

· انگشتان‌ سبابه‌ خود را حدود ۲۰ ثانیه‌ داخل‌ هر دو گوش‌ فشاردهید.

· یک‌ لیوان‌ آب‌ را به‌ سرعت‌ بنوشید.

· نان‌ خشک‌ یا یخ‌ خرد شده‌ قورت‌ دهید.

· زبان‌ خود را به‌ ملایمت‌ بکشید.

· چشمان‌ خود را ببندید و فشار ملایمی‌ را به‌ کره‌های‌ چشم‌ وارد کنید.

· یک‌ قاشق‌ چایخوری‌ شکر خشک‌ بخورید.

داروها

معمولاً دارویی‌ برای‌ اختلال‌ مورد نیاز نیست‌. ‌

فعالیت‌

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. ‌

رژیم‌ غذایی‌

رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.

در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید

· اگر سکسکه‌ بیش‌ از ۸ ساعت‌ طول‌ بکشد.

· اگر احتمال‌ می‌دهید که‌ دارویی‌ باعث‌ سکسکه‌ شما شده‌ است‌.

علت بوی بد پا چیست

علت بوی بد پا چیست –

همه مردم در فصول سرد سال جوراب می پوشند. آیا می دانید چرا بایستی در سایر ایام سال هم جوراب بپوشید؟ برای اینکه مانع از ایجاد بوی بد در کفش و پای شما می شود.
بوی بد پا به دلیل تاثیر باکتری یا قارچ بر روی سلول های قدیمی پوست است. سلول های پوستی شما هر 28 روز یک بار تجدید می شود یعنی سلول های قدیمی از پوست جدا می شود و سلول های جدید جای آنها را می گیرند.

علت بوی بد پا چیستاگر جوراب نپوشید، سلول های قدیمی جدا شده از پوست، در کفش شما باقی می مانند و در اثر عمل باکتری یا قارچ روی آنها، بوی بدی در کفش شما ایجاد می شود. ولی با پوشیدن جوراب، این سلول ها در جوراب باقی می مانند و با شستن جوراب از بین می روند.

باکتری مولد بوی پا، بر روی پوست مرطوب خیلی بهتر و سریع تر رشد می کنند. بنابراین قبل از پوشیدن جوراب، مقداری پودر مخصوص در کف جوراب و پای خود بریزید تا با خشک نگه داشتن پوست مانع از رشد باکتری ها شود ( این پودر در داروخانه ها به عنوان پودر از بین برنده بوی پا فروخته می شود) .

هر سه روز یک بار کفش های خود را عوض کنید تا در این فاصله داخل آن خشک شود.

همچنین برای کشتن باکتری های مولد بو، می توانید موقع خواب از یک خوشبو کننده و ضد عرق مخصوص پا استفاده کنید. ولی اگر بعد از مصرف دچار خارش پا شدید، آن را با آب و صابون بشویید.

سرمازدگی و درمان آن

سرمازدگی و درمان آن –

سرمازدگی معمولا با قرار گرفتن طولانی مدت در معرض هوای سرد ایجاد می شود به خصوص اگر که با یک باد سرد همراه باشد و یا ممکن است با قرار گرفتن کوتاه تر در دمای بسیار سرد رخ می دهد.

در سرمازدگی رگ های خونی محیطی منقبض می شوند تا گرمای درونی بدن حفظ شود و هر چند دقیقه رگ ها باز شده و خون رسانی انجام می شود ولی اگر سرما خیلی شدید شود و فرد مدت زیادی در این سرما قرار گیرد بدن برای حفظ اندام های داخلی، اندام های محیطی را فدای اندام های داخلی می کند اندام یخ زده در ابتدا دردناک شده و سپس بی حسی می شود. معمولا رنگ اندام رنگ پریده و کبود است.

آسیب سرمازدگی می تواند به صورت سطحی یا عمیق طبقه بندی شود بسته به عمق بافت صدمه دیده آسیب های سرمازدگی ممکن است سطحی و روی پوست و یا بافت زیر جلدی باشد در حالی که جراحات عمیق یخ زدگی فراتر از بافت زیر جلدی گسترش یافته و شامل ( تاندون ، عضلات، اعصاب و حتی استخوان ) می شود پیش آگهی آسیب های سرمازدگی سطحی بهتر از آسیب های عمیق یخ زدگی است.

سرمازدگی و درمان آناگر شما متوجه شدید که پوستتان لکه لکه، رنگ پریده و سوزن و سوزن در ( دست ها، پاها، بینی، گوش و یا گونه ها ) شد، پس از آن شما در مرحله شروع خطر در آب و هوای سرد هستید این هشداری به نام سرمازدگی است و اگر شما سریع عمل کنید و به یک اتاق گرم و سرپناه بروید به طور کامل برگشت پذیر است.

اگر شما از علائم هشدار دهنده سرمازدگی در برابر سرما، چشم پوشی کنید به احتمال قوی یخ زدگی توسعه می یابد. این جایی است که کریستال های کوچک یخ در بافت پوست شما شروع به شکل گیری می کند.

در بسیاری از موارد و با مراقبت مناسب از یخ زدگی معمولا بهبودی کامل انجام می شود با این حال، شما باید به سرعت عمل کنید.

چه کسی در معرض خطر است ؟

افراد بسیار جوان و مسن ، افراد با شرایط پزشکی مانند بیماری قلبی یا دیابت، در معرض خطر هستند، همچنین، برخی از داروها می توانند ریسک فرد را در ابتلا به این بیماری های مرتبط با آب و هوای سرد افزایش دهد چرا که آنها با سیستم تنظیم حرارت بدن تداخل می کند.

علائم سرمازدگی

افراد مبتلا به یخ زدگی سطحی ممکن است علائم و نشانه های مانند:

· درد

· سوزش

· سوزن سوزن شدن

· بی حسی

· پوست رنگ پریده

· تاول پوست ، داشته باشند

علائم و نشانه های سرمازدگی عمیق شامل:

· از دست دادن کامل حس

· رنگ پریدگی

· رنگ پوست ( لکه لکه، زرد، آبی، خاکستری )

· تشکیل تاول پوست (بافت زمینه ای سخت و جامد ) می باشد.

آسیب های سرما زدگی پیشرفته مانند:

· سیاه شدن

· گانگرن منطقه آسیب دیده

· خطر عفونت در فرد ، می باشد.

مراحل سرمازدگی

مرحله اول سرمازدگی

مرحله اول از یخ زدگی frostnip است یک فرم خفیف سرمازدگی که در آن پوست شما قرمز می شود و احساس بسیار سردی دارید ادامه قرار گرفتن در معرض سرما منجر به بی حسی در منطقه آسیب دیده می شود وقتی پوست خود را گرم می کنید ، شما ممکن است درد و احساس سوزش داشته باشید Frostnip آسیب همیشگی به پوست نمی رساند.

مرحله دوم از سرمازدگی یخ زدگی سطحی است پوست قرمز به رنگ سفید و یا بسیار کم رنگ به نظر می رسد ممکن است پوست نرم باقی بماند اما برخی از بلورهای یخ ممکن است در بافت تشکیل شود پوست شما ممکن است به طور گول زننده شروع به گرمی کند که نشانه ای از درگیری های جدی پوست است اگر شما در این مرحله درمان سرمازدگی را شروع کنید سطح پوست ممکن است لکه لکه، آبی یا بنفش به نظر برسد با گرم کردن ممکن است سوزش، تورم و تاول پر از مایع پوست ۲۴ تا ۳۶ ساعت پس از گرم کردن ظاهر شود.

در سرمازدگی شدید یا عمیق تمام لایه های پوست ، از جمله بافت های زیرین تاثیر می گذارد شما ممکن است بی حسی فریبنده که در آن شما احساس ( سرما، درد و ناراحتی ) را تجربه می کنید تاول های بزرگ ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از گرم کردن قالب بافت به سیاه و سفید و سخت تبدیل می شود

اگر هر یک از علائم بالا را داشتید دریافت کمک های مناسب مهم است اگر نشانه های سرمازدگی در برابر سرما و یخ زدگی نادیده گرفته شود، پس از آن ممکن است منجر به یک بیماری شناخته شده به عنوان هیپوترمی شود.

هیپوترمی زمانی رخ می دهد که هسته دمای بدن فرد به یک سطح پایین تر از ۹۵ درجه فارنهایت که در آن عملیات نرمال عضلانی و مغز اختلال می یابد این یک اورژانس پزشکی است و یک قاتل بالقوه است.

عوارض ناشی از یخ زدگی

· افزایش حساسیت به سرما

· افزایش خطر ابتلا به سرمازدگی دوباره

· بی حسی یا اختلالات دائمی عصبی در منطقه آسیب دیده

· تغییرات در غضروف بین مفاصل ( آرتریت یخ زدگی )

· نقص رشد در کودکان، خسارت صفحه رشد استخوان در صورت یخ زدگی

· عفونت

· گانگرن ( پوسیدگی و مرگ بافتی )

در نتیجه قطع جریان خون به منطقه خاصی از بدن شما قرار گرفتن در معرض سرما به اندازه کافی شدید به علت یخ زدگی می تواند منجر به هیپوترمی شود عدم درمان، هیپوترمی در نهایت منجر به شکست کامل قلب و سیستم تنفسی و منجر به مرگ می شود.

چه وقتی به دکتر مراجعه کنید

· علائم و نشانه های سرمازدگی سطحی یا شدید – مانند پوست سفید یا کم رنگ، از دست دادن همه حس در مناطق آسیب دیده و یا تاول

· افزایش درد، تورم، قرمزی یا ترشح در منطقه ای که یخ زده است

· تب بیش از ( ۳۸ درجه سانتیگراد )

· سرگیجه، درد یا به طور کلی داشتن احساس بد

· علایم جدید و غیر قابل توضیح

درمان سرمازدگی

مرحله اول از یخ زدگی، موجب تحریک پوست می شود اما آسیب دائمی ایجاد نمی کند.

شما می توانید فرم های خفیف سرمازدگی را با اقدامات کمک های اولیه، از جمله به آرامی گرم کردن پوست با آب گرم درمان کنید.

سرمازدگی شدید نیاز به معالجه پزشکی دارد با این حال ممکن است به ( پوست، بافت ها، عضلات و استخوان ها ) آسیب برساند و منجر به عوارضی چون عفونت و آسیب عصبی شود.

درمان سرمازدگی بسته به شدت سرمازدگی دارد از قرار گرفتن پوست در معرض بیشتر محافظت کنید اگر شما در خارج منزل هستید دست یخ زده را به طرف خود کشیده و آنها را به زیر بغل خود ببرید صورت، بینی یا گوش را با دست دستکش دار خشک پوشش دهید منطقه آسیب دیده را مالش ندهید و هرگز برف را بر روی پوست یخ زده نمالید.

از منطقه سرد خارج شوید هنگامی که شما در داخل ساختمان هستید، لباس مرطوب را خارج کنید.

مناطق یخ زده را به تدریج گرم کنید دست یخ زده و یا پاها را در آب گرم ( ۴۰ – ۴۲ C ) قرار دهید مناطق دیگر را با یک پتوی گرم بپوشانید از حرارت مستقیم مانند اجاق گاز، لامپ گرمادهنده، شومینه و یا صفحه گرما استفاده نکنید چرا که می تواند سبب سوختگی شود.

روی پای یخ زده و یا انگشتان پا در صورت امکان راه نروید زیرا سبب خسارت بیشتر بافت می شود .

اگر پوست با گرم شدن سرخ می شود و یک احساس سوزن سوزن شدن و سوزش وجود دارد نشانه بازگشت گردش خون است اما اگر در طول گرم شدن بی حسی یا درد مداوم باقی بماند و یا اگر تاول ها توسعه یابد باید به دنبال درمان های پزشکی باشید.

درمان های سرمازدگی, سرمازدگی, هوای سرد

درمان های پزشکی سرمازدگی

حمام گرم

منطقه آسیب دیده را در حمام آب گرم به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه غوطه ور کنید پوست ممکن است نرم و قرمز یا بنفش شود از آنجا که روند گرم کردن می تواند دردناک باشد دکتر شما به احتمال زیاد از داروی ضد درد مخدر استفاده می کند.

پانسمان

هنگامی که پوست شما یخ زده، پزشک از پانسمان ضخیم و یا باند برای محافظت از پوست استفاده می کند اگر استخوان یا عضله درگیر باشد ممکن است بریس یا آتل لازم باشد برای کاهش تورم اندام را بالا ببرید.

دبریدمان

حذف بافت آسیب دیده ( دبریدمان ) به درمان مناسب کمک می کند پوست یخ زده باید عاری از بافت آسیب دیده ، مرده و یا آلوده باشد باید بافت سالم و مرده تشخیص داده شود پزشک ممکن است یک تا سه ماه قبل از خارج کردن بافت آسیب دیده صبر کند.

آب درمانی

می تواند به بهبود و تمیز نگه داشتن پوست و به طور طبیعی از بین بردن بافت های مرده کمک کند.

آنتی بیوتیک های خوراکی

اگر پوست به تاول آلوده گرفتار شود ممکن است آنتی بیوتیک خوراکی تجویز شود.

داروهای ترومبولیتیک

این داروها ، مانند فعال کننده پلاسمینوژن بافتی ( TPA ) به منظور تلاش برای کاهش ضرورت قطع عضو، از طریق ( IV ) وریدی داده می شود این داروها می توانند خونریزی را شدید کنند و معمولا فقط در موقعیت های جدی و ظرف ۲۴ ساعت از قرار گرفتن در معرض سرمازدگی استفاده می شود.

جراحی

ممکن است در موارد شدید برای برداشتن بافت مرده و یا در حال فساد، عمل جراحی و یا قطع عضو لازم باشد.

درمان با اکسیژن پرفشار

اکسیژن درمانی پرفشار، شامل تنفس اکسیژن خالص در یک اتاق تحت فشار است.

تبخال در کودکان

تبخال در کودکان –

تب خال یک عفونت ویروسی بسیار مسری است که در اثر ویروس تب خال نوع یک و دو ایجاد می‌شود. عفونت در اثر تماس مستقیم با یک شخص عفونت‌دار ایجاد می‌شود. هنگامی‌که علائم اولین حمله، برطرف شدند، ویروس به صورت غیر فعال به زندگی خود ادامه می‌دهد. هنگامی که مقاومت شخص کم شود (به‌عنوان مثال با تب، آفتاب سوختگی، خستگی یا فشار عاطفی) ویروس غیرفعال، فعال می‌شود. این حالت راجعه هر بار که مجدداً ظاهر شود، مسری است.

تبخال در کودکانتب خال در کودک

عفونت ویروس تب خال نوع یک، معمولاً به صورت  تب خال دهانی به‌ وجود می‌آید، یا اینکه چشم‌ها را گرفتار می‌کند. (هنگامی‌که این تب‌ خال‌ها داخل دهان باشد، به آن آفت دهانی و هنگامی‌که روی دهان باشد به آن، تاول‌های تبی می‌گویند). عفونت‌های نوع یک، قبل از سن چهار سالگی نادرند، ولی می‌توانند در هر سنی روی دهند. حمله آن معمولاً بین هفت تا ده روز طل می‌کشد.
تب خال تناسلی عفونتی است که توسط ویروس تب خال نوع دو ایجاد می‌شود. اغلب هنگامی که ضایعات روی اندام‌های تناسلی هستند و تماس جنسی صورت می‌گیرد، ویروس منتقل می‌شود. کودکی که از یک مادر دچار تب خال تناسلی به دنیا می‌آید، هنگامی‌که از مجرای تولد عبور می‌کند، دچار بیماری می‌شود. در چنین حالتی، پنجاه درصد احتمال دارد، نوزاد اختلالات عمدهٔ مادرزادی پیدا کند یا این‌که بمیرد.

ـ علائم و نشانه‌ها:
تب خال دهانی، موجب زخم‌های متعدد و دردناک غشاهای مخاطی و پوست ناحیهٔ دهان (لب‌ها، گونه‌ها، زبان و کام نرم) می‌شود. علائم همراه عبارتند از: لثه‌های قرمز و متورم و غدد لنفاوی متورم در گردن، تب کودک می‌تواند تا حد ۴۰ درجهٔ سانتی‌گراد بالا برود. آفت‌های دهانی نیز ظاهر می‌شوند. (آفت‌های دهانی، زخم‌های باز و قرمزی هستند که ظاهر باز شده دارند ولی جوش‌های لثه از غشاهای مخاطی بیرون می‌زنند). هنگامی‌که آفت‌های دهانی به صورت تاول‌های تبی ظاهر می‌شوند، تاو‌ل‌ها با زرد زخم اشتباه می‌شوند (با این حال، تاول‌های تبی دردناک‌تر هستند). ولی ممکن است زرد زخم واقعاً روی تاول‌های تبی سوار شود و آنها را عفونی کند. عفونت‌های نوع یک می‌توانند موجب ایجاد زخم‌های دردناک روی کره چشم شوند. تب خال تناسلی، زخم‌های دردناک و تاول بر روی اندام‌های تناسلی ایجاد می‌کند.

ـ مراقبت خانگی:
در تب‌ خال‌های دهانی برای برطرف شدن درد، استامینوفن بدهید. به کودک غذاهای ساده و تسکین‌دهنده نظیر بستنی، دسرهای ژلاتینی و شیر بدهید. در کودک بزرگ‌تر، دهان را با محلول رقیق آب گرم و نمک بشوئید. آفت‌های دهانی در کودکان بزرگ‌تر، می‌تواند با پماد دندانی‌تر یا مسینولیون با محلول‌های غلیط بی‌حس کنندهٔ موضعی درمان شود. پمادهای آنتی‌بیوتیکی که برای تاول‌های تبی استفاده می‌شوند، از ترکیدن دردناک تاول جلوگیری می‌کنند و شانس ایجاد زرد زخم را کمتر می‌کنند. دیفمن هیدارمین یک مایع بیحس کننده موضعی است و مقادیر کم آن، روی ضایعه به تخفیف درد کمک می‌کند.
در تب خال تناسلی محلول‌های گرم به تخفیف التهال و درد کمک می‌کنند. داروئی وجود دارد که شدت حملات راجعه را کمتر می‌کند ولی این دارو هنوز در کودکان آزمایش نشده است.

ـ موارد احتیاط:
۱. تب خال کرهٔ چشم، یک حالت وخیم است. و باید سریعاً تحت نظر پزشک قرار گیرد.
۲. تب خال می‌تواند در نوزادان با شدت بیشتری ظاهر شود. بالغین و کودکانی که تب خال دارند، باید از نوزادان دور نگه داشته شوند. اگر نوزادی تب خال دارد، باید با پزشک مشورت کنید.
۳. هیچ درمانی برای تب‌ خال‌های راجعه وجود ندارد.

ـ درمان پزشکی:
پزشک برای درمان تب خال کره چشم، قطره‌های چشمی تجویر خواهد کرد. اگر کودکی که تب خال دارد، دهانش شدیداً زخم شده باشد، بستری شدن در بیمارستان لازم خواهد شد و بدین ترتیب مایعات داخل وریدی تا زمانی‌که کودک بتواند به خوبی مواد را ببلعد، جایگزین غذای کودک خواهد شد.
اگر مادری دچار تب خال تناسلی باشد، باید طبق نظر پزشک سزارین شود؛ تا در جریان تولد کودک به تب خال مبتلا نگردد.

دیابت حاملگی چیست

دیابت بارداری چیست –

دیابت حاملگی یا GDM عبارت است از بروز هر درجه از عدم تحمل گلوکز در طی دوران حاملگی .

زنانی که قبل از حاملگی مبتلا به دیابت بوده‌اند، در این دسته قرار نمی گیرند.

دیابت حاملگی چیست

علائم دیابت حاملگی عبارت است از:

اضافه وزن زیاد

هیپرگلیسمی(افزایش قند خون )

کتواسیدوز دیابت

فشار خون حاملگی

اضطراب

GDM در طول ماه دوم و سوم بارداری تشخیص داده می شود.

در بدن مادر باردار نیاز به انسولین در نیمه ی اول حاملگی کاهش می یابد و ممکن است دو سوم مقدار معمول، نیاز به انسولین داشته باشد و این به خاطر مصرف گلوکز توسط جنین است.

اما در نیمه ی دوم حاملگی به خاطر تغییرات هورمونی و ترشح هورمون های آنتاگونیست انسولین از جفت، نیاز به انسولین۱۰۰-۷۰ درصد افزایش می یابد و در بعضی باعث بروز مقاومت به انسولین می شود.

زنانی که مبتلا به GDM می شوند، بعد از حاملگی در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار می گیرند.

GDM در صورت عدم درمان می تواند در جنین باعث ماکروزومی، دیسترس تنفسی(عفونت ریه) ، هیپوگلیسمی(کاهش قند خون )، هیپوکلسیمی(کاهش کلسیم خون) و هیپربیلی روبینمی(افزایش بیلی روبین خون) شود.
نوزدان متولد شده از مادران مبتلا به GDM اغلب وزن بالایی دارند، به خاطر اینکه در دوران جنینی، به طور غیر طبیعی، در معرض مقادیر بالای انسولین قرار می گیرند که خود یک هورمون محرک رشد است. این نوزادان مدت کوتاهی پس از تولد دچار هیپوگلیسمی می شوند، زیرا در حالی که در بدنشان انسولین تولید شده، به طور ناگهانی رسیدن گلوکز به آن ها قطع شده است.
علاوه بر این در زنان مبتلا به GDM ، میزان عمل سزارین و نیز میزان بروز پری اکلامپسی(مسمومیت ناشی از بارداری) بیشتر است.

لذا بهتر است این وضعیت با تست های غربالگری بین هفته ی۲۴ تا ۲۸ حاملگی تشخیص داده شود. البته زنانی که در معرض ریسک بالای ابتلا به GDMهستند از جمله زنان چاق، زنانی که سابقه ی ابتلا به GDM دارند، زنانی که گلیکوزوری(قند در ادرار) دارند و زنانی که سابقه ی خانوادگی GDM دارند باید در اولین معاینه و هر چه زودتر آزمایش
قند خون بدهند که اگر منفی بود باید دوباره در هفته ی ۲۸-۲۴حاملگی آزمایش بدهند.

FBS(قند خون ناشتا) بیش تر از ۱۲۶ میلی گرم در دسی لیتر یا CBS 200 میلی گرم در دسی لیتر معیار تشخیص GDM است که در صورت عدم وجود هیپرگلیسمی، این تست باید دوباره در یک روز دیگر تکرار شود.

تغذیه در دیابت حاملگی( GDM)

هدف از تغذیه درمانی در GDM، فراهم آوردن کالری و تغذیه ی کافی، برای رشد جنین و نیز جلوگیری از هیپرگلسیمی و کتونمی است.

دیابت حاملگی تا حد زیادی با رژیم غذایی، ورزش متعادل و کنترل وزن درمان می گردد و به ندرت نیاز به انسولین پیدا می شود.
رژیم معمول در GDM حاوی ۳۵-۳۰ کیلوکالری به ازای KG وزن بدن است.

پروتئین به میزان ۲۵-۲۰درصد کل کالری، کربوهیدرات ۴۰-۳۵ درصد کالری (به خصوص از نوع نشاسته ای و فیبر ) و چربی ۴۰-۳۵ درصد کالری روزانه را تشکیل میدهد.

حداقل دریافت ۲۵۰ گرم کربوهیدرات در روز برای جلوگیری از بروز هیپوگلیسمی لازم است.

یک توصیه ی عمومی این است که مصرف کربوهیدرات ها در هنگام صبحانه محدود شود.

بعضی از زنان فقط ۳۰ گرم یا کمتر کربوهیدرات را برای صبحانه تحمل می کنند.

مقادیر بیشتر، در بقیه ی روز، بهتر تحمل می شود.

استفاده از وعده های غذایی کوچک تر و بیش تر (۶-۴ وعده در روز) باعث می شود، قند خون بدون نیاز به انسولین تزریقی، کنترل شود.

دریافت چربی اشباع (روغن جامد و چربی حیوانی) به بروز GDM کمک می کند و دریافت چربی غیراشباع (PUFA) مثل روغن های مایع گیاهی و مغزها و … در این رابطه اثر حفاظتی دارد.
برای زنان چاق مبتلا به GDM، ۳۳-۳۰ درصد محدودیت کالری (دریافت تقریباً ۱۸۰۰ کیلو کالری در روز)، هیپوگلیسمی را بدون افزایش کتونوری(وجود مواد ستنی در ادرار) بهبود می بخشد.

بنابراین در زنانی که BMI(نمایه ی توده ی بدنی) بالای ۳۰ دارند، محدودیت متوسط کالری مفید است.

ورزش منظم هوازی، به خصوص بعد از غذا، به کنترل قند خون کمک می کند.

انجام پیاده روی توصیه می شود. در GDM ورزشی مفید است که بالاتنه را درگیر کند و به پایین تنه فشار نیاورد.

اگر قند خون با این اقدامات کنترل نشود، انسولین تزریقی مورد نیاز است.

فقط انسولین مصرفی باید از نوع انسانی باشد تا از احتمال تشکیل آنتی بادی- انسولین در مادر و جنین جلوگیری شود.
بعد از زایمان تقریباً ۹۰ درصد زنان مبتلا به GDM به حالت طبیعی برمی گردند، ولی با این حال این زنان بعداً تا ۶۰ درصد احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ را دارند که البته این احتمال با نرمال نگاه داشتن وزن کاهش می یابد.

زنانی که مبتلا به GDM می شوند، ۶هفته بعد از زایمان باید به منظور تشخیص دیابت ، غربالگری شوند.

بیماری پانر چیست

بیماری پانر چیست –

با آنکه نام آن را “بیماری” گذاشته اند، ولی بیماری پانر (Panner”s disease) در واقع وضعیت نادر و دردناکی است که با استفاده بیش از حد از آرنج پیش می آید. با آنکه بهبود این وضعیت کند و آرام است، ولی کودکانی که بیماری پانر دارند، معمولاً از مشکلات بلندمدت این بیماری رنج نمی برند.

بیماری پانر چیستدرباره بیماری پانر

بیماری پانر صفحه رشد در آرنج را درگیر می کند (صفحه های رشد بافت استخوانی جدید می سازند و طول و شکل نهایی استخوان ها در بزرگسالی را تعیین می کنند). این بیماری در کودکانی دیده می شود که کمتر از 10 سال دارند و معمولاً بر دست غالب اثر می گذارد.

بیماری پانر بخشی از خانواده بیماری های استخوانی است که بیشتر در میان کودکان و نوجوانان شایع است و به آن Osteochondrosis گفته می شود. در این بیماری، چیزی بطور موقتی گردش خون در قسمتی از استخوان در حال رشد را متوقف می کند. وقتی بافت های استخوان به اندازه کافی خون دریافت نمی کنند، شروع به مردن (پروسه ای به نام نکروز یا مرگ نسج) می کنند. این منجر به تخریب صفحه رشد استخوان می شود، یعنی جایی در انتهای استخوان در حال رشد که سلول های غضروفی با گذشت زمان تبدیل به سلول های استخوانی می شوند.

وقتی رشد استخوان نرمال باشد، صفحه های رشد گسترش می یابند و بهم وصل می شوند و روند رشد استخوان به همین شکل است. ولی در بیماری پانر این روند مختل می شود و مرگ نسج و تخریب بافت تازه شکل گرفته رخ می دهد. با آنکه افت استخوان دوباره رشد می کند، ولی این فرآیند به مشکلات موقتی در ناحیه مربوطه می انجامد. بیماری پانر بر بخش های مختلف بدن که صفحه رشد دارد اثر می گذارد.

بعضی از پزشکان بر این باورند که بیماری پانر پیش درآمد یک وضعیت جداگانه ولی مشابه به نام OCD (osteochondritis dissecans of the capitellum) است که در بچه های بزرگتر دیده می شود. OCD با بیماری پانر فرق دارد زیرا صفحه رشد را درگیر نمی کند. وقتی OCT ظاهر می شود که صفحه های رشد جوش خورده اند و رشد اسکلت بدن کامل شده است.

دلایل بیماری پارنر

برای درک دلیل بیماری پانر، بهتر است اول آناتومی دست را شرح دهیم. در قسمت آرنج، استخوان بازو به دو استخوان که ساعد را تشکیل می دهند (یعنی زند زیرین و زند زبرین) وصل می شود. گره گرد انتهای استخوان بازو که کاپیتلوم (capitellum) نام دارد، با سر زند زبرین جفت می شود که شبیه به فنجان است و کاپیتلوم را نگه می دارد. در سال های کودکی، رشد استخوان ها سریع است.

با این حال گردش خون به بخش هایی از استخوان ها به دلایلی مختل می شود. بیماری پانر زمانی پیش می آید که گردش خون به کل کاپیتلوم قطع می شود. وقتی سلول های داخل صفحه رشد کاپیتلوم می میرند، استخوان دور آن نرم می شود و از بین می رود و باعث می شود که گره کاپیتلوم صاف شود. از آنجائیکه استخوان ها معمولاً فرآیند نوسازی دائمی دارند، سلول های قدیمی دوباره جذب استخوان می شوند و استخوان های جدید ساخته می شوند و ظرف چند هفته یا چند ماه صفحه رشد دوباره ساخته می شود. در نهایت در فرآیندی به نام “مدلسازی مجدد”، کاپیتلوم را به شکل گرد نرمال خود برمی گردانند.

پزشکان دقیقاً نمی دانند چرا کودکان به بیماری پانر مبتلا می شوند، ولی بسیاری بر این باورند که این بیماری ارثی است. در کل به نظر می رسد که این بیماری در اثر استفاده زیاد و تکرارشونده از آرنج و فشار بر آرنج در دوره رشد سریع استخوان بوجود می آید. استفاده زیاد از آرنج در فعالیت هایی که شامل پرت کردن یا فشار سنگین آوردن بر مفاصل، مانند بیسبال و ژیمناستیک، صورت می گیرد. سپس همین ضربه های خفیف و تکرارشونده موجب ورم کردن و ناراحتی مفصل مربوطه می شوند و دردناک می گردند. نشانه ها و علائممهمترین نشانه بیماری پانر، درد و کرخی آرنج در نزدیکی کاپیتلوم است. معمولاً این درد با فعالیت بیشتر مانند پرت کردن توپ بدتر می شود و با استراحت بهتر می شود.

کودکان ممکن است موارد زیر را نیز تجربه کنند:

• آماس

•کوفتگی

• نرمی

• عدم توانایی صاف کردن کامل آرنج

• عدم توانایی چرخاندن آرنج نشانه ها معمولاً بطور غیرمنتظره آغاز می شوند و نمی توان آنها را به هیچ اتفاق یا جراحتی نسبت داد و ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشند.

تشخیص

برای تعیین اینکه آیا کودک به بیماری پانر مبتلاست یا خیر، پزشک ابتدا با پرسیدن چند سوال درباره سن کودک، سطح فعالیت های او، حضور در فعالیت های ورزشی و دست غالب او، اطلاعاتی جمع آوری می کند. سپس آرنج را معاینه می کند و آرنجی که درد می کند را با آرنج سالم مقایسه می کند.سپس محل درد را فشار می دهد تا دلیل آن را تشخیص دهد. سپس از کودک می خواهد که دستش را به جهت های خاصی حرکت دهد تا ببیند آیا این حرکت ها موجب درد در دست او می شوند یا خیر.

سپس پزشک عکس اشعه ایکس تجویز می کند تا از تشخیص خود مطمئن شود. اشعه ایکس به پزشک امکان دیدن شکل کاپیتلوم را می دهد که در بیماری پانر شکل آن صاف است. همچنین هرگونه مشکلی در صفحه رشد را مشاهده می کند. بعضی از پزشکان از عکسبرداری MRI برای بررسی دقیق تر استخوان و میزان آماس آن کمک می گیرند. درماناز آنجائیکه استخوان ها گردش خون خود را ترمیم می کنند و خودشان خودشان را نوسازی می کنند، بیشتر کودکانی که بیماری پانر دارند، به درمان خاصی نیاز ندارند. هدف اولیه این است که درد آنها را تسکین دهیم و بهترین راه برای این منظور استراحت دادن به آرنج آسیب دیده است. این یعنی کودک نباید بعضی از فعالیت ها و ورزش ها را تا زمانی که آرنجش بهبود یابد انجام دهد.

استراحت به تسکین درد و از بین رفتن ورم و آماس کمک زیادی می کند و به تدریج کودک می تواند آرنجش را حرکت دهد. پزشک بر بهبود کودک نظارت دارد و مشخص می کند که او چه زمانی می تواند دوباره فعالیت ورزشی اش را ادامه دهد. معمولاً مدت زیادی طول نمی کشد که کودک درمان می شود. همچنین ممکن است پزشک موارد زیر را توصیه کند:

• گذاشتن کیسه یخ (داخل حوله) یا گرم کردن آرنج برای تسکین درد و ورم آن

• انجام فیزیوتراپی، به خصوص اگر کودک نمی تواند دستش را باز و بسته کند

• استفاده از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بدون نیاز به نسخه برای کاهش درد و ورم، که شامل داروهایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن می شود. نکته مهم: برای تسکین درد نباید به کودکان آسپیرین بدهید، زیرا ریسک بیماری بسیار جدی ای به نام سندروم ری وجود دارد. اگر استراحت برای کاهش درد مؤثر نبود، ممکن است پزشک توصیه کند که دست کودک را گچ بگیرند یا تخته شکسته بندی بلندی به دستش بسته شود تا آرنج او ثابت شده و امکان درمان داشته باشد.

دست کودک باید 3 تا 4 هفته در گچ بماند تا درد، ورم و نرمی آرنج رفع شود. بهبودبا آنکه بهبود معمولاً مدتی طول می کشد، بیشتر کودکانی که بیماری پانر دارند بدون هیچ مشکلی درآینده کاملاً بهبود می یابند.

با گذشت زمان (معمولاً یک تا دو سال) استخوان های کودک بالغ می شوند و کاپیتلوم به شکل اصلی اش رشد می کند و درد و نشانه های دیگر معمولاً بطور کامل از بین می روند. ولی در بعضی موارد، کودکان مبتلاً به بیماری پانر حتی پس از درمان، هنوز در صاف کردن کامل دست خود مشکل دارند.

آب مروارید چیست

آب مروارید چیست –

آب‌ مروارید عبارت‌ است‌ از کدر شدن‌ عدسی‌ چشم‌. عدسی‌ چشم‌ یک‌ ساختار شفاف‌ و انعطاف‌پذیر در نزدیکی‌ جلوی‌ کره‌ چشم‌ است‌.

عدسی‌ کمک‌ می‌کند تا اشیایی‌ که‌ چشم‌ به‌ آنها نگاه‌ می‌کند تار به‌ نظر نرسند و نیز در شکست‌ و تمرکز نور روی‌ شبکیه‌ نقش‌ دارد.

عدسی‌ رگ‌ خونی‌ ندارد و توسط‌ زجاجیه‌ که‌ در اطراف‌ آن‌ قرار دارد تغذیه‌ می‌شود.

اگر تصلب‌ شرایین‌ موجب‌ عدم‌ تغذیه‌ مناسب‌ زجاجیه‌ شود، عدسی‌ چشم‌ نیز منبع‌ تغذیه‌ خود را از دست‌ خواهد داد (این‌ مشکل‌ اغلب‌ در سنین‌ پیری‌ رخ‌ می‌دهد).

سپس‌ شفافیت‌ و انعطاف‌ پذیری‌ عدسی‌ کم‌ می‌شود و آب‌ مروارید اتفاق‌ می‌افتد. آب‌ مروارید ممکن‌ است‌ در یک‌ یا هر دو چشم‌ تشکیل‌ شود.

البته‌ در این‌ حالت‌، سرعت‌ رشد آب‌ مروارید در دو چشم‌ ممکن‌ است‌ متفاوت‌ باشد.

آب‌ مروارید سرطان‌ نیست‌.

آب مروارید چیستعلایم‌ شایع‌ آب مروارید

• تاری‌ دید که‌ ممکن‌ است‌ در نور روشن‌ بدتر باشد.

• تاری‌ دید ممکن‌ است‌ اول‌ بار وقتی‌ توجه‌ فرد را جلب‌ کند که‌ به‌ هنگام‌ شب‌ در حال‌ رانندگی‌ باشد و به‌ نظر وی‌ برسد که‌ نورها پخش‌ می‌شوند یا هاله‌ای‌ دور آنها وجود دارد.

• دو تا دیدن‌ اشیا (گاهی‌)

• کدر شدن‌ و رنگ‌ سفید شیری‌ در آمدن‌ مردمک‌ها (تنها در مراحل‌ پیشرفته‌)

علل‌  آب مروارید

• روند طبیعی‌ پیری‌

• آسیب‌ به‌ چشم‌

• در بیماری‌های‌ که‌ قند خون‌ بالاست‌، مثل‌ دیابت‌ شیرین‌

• التهاب‌، مثل‌ اووئیت‌ (التهاب‌ آن‌ قسمت‌هایی‌ از چشم‌ که‌ عنبیه‌ را می‌سازد)

• داروها، به‌ خصوص‌ کورتیزون‌ و مشتقات‌ آن‌

• قرار گرفتن‌ در معرض‌ اشعه‌ ایکس‌، امواج‌ میکرو ویو و اشعه‌ مادون‌ قرمز

• علل‌ ارثی‌، و نیز اثرات‌ سرخجه‌ روی‌ چشم‌ جنینی‌ که‌ مادرش‌ در اوایل‌ حاملگی‌ مبتلا به‌ این‌ بیماری‌ می‌شود.

• گالاکتوزمی‌ (بیماری‌ ارثی‌ در شیرخواران‌ که‌ باعث‌ ناتوانی‌ در هضم‌ شیر می‌شود).

عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر

• سن‌ بالای‌ ۶۰ سال‌

• وجود هر کدام‌ از علل‌ فهرست‌ شده‌

پیشگیری‌

• خانم‌هایی‌ که‌ در سنین‌ باروری‌ هستند، در صورتی‌ که‌ سرخجه‌ نگرفته‌اند یا واکسن‌ آن‌ را نزده‌اند، باید علیه‌ آن‌ واکسینه‌ شوند.

• مصرف‌ داروهای‌ کورتیزونی‌ یا هرگونه‌ داروی‌ دیگری‌ که‌ بر عدسی‌ تأثیر می‌گذارد باید به‌ دقت‌ تحت‌نظر قرار داشته‌ باشد.

• بیماری‌های‌ چشمی‌ای‌ که‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ آب‌ مروارید شوند، مثل‌ ایریت‌ (التهاب‌ خود عنبیه‌) و اووئیت‌، باید سریعاً درمان‌ شوند.

• به‌ طور منظم‌ از عینک‌ آفتابی‌ مناسب‌ استفاده‌ کنید.

• رژیمی‌ دارای‌ مقادیر مناسب‌ از ویتامین‌ ـ آ و بتا کاروتن‌ داشته‌ باشید.

عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً با جراحی‌ خوب‌ می‌شود.

بعضی‌ آب‌ مرواریدها هرگز آن‌ قدر در بینایی‌ اختلال‌ ایجاد نمی‌کنند که‌ نیازمند جراحی‌ باشد.

در سیر تشکیل‌ آب‌مروارید، تعویض‌ مرتب‌ عینک‌ ممکن‌ است‌ به‌ بینایی‌ کمک‌ کند.

عوارض‌ احتمالی‌

• از دست‌ دادن‌ بینایی‌

• عوارض‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌، از جمله‌ پارگی‌ چشم‌، چسبندگی‌ها، عفونت‌، و جدا شدن‌ شبکیه‌ از محل‌ خود

درمان‌

اصول‌ کلی‌

• معاینه‌ چشم‌ (با افتالموسکپ‌) تشخیص‌ آب‌ مروارید را تأیید می‌کند.

• درمان‌ معمولاً شامل‌ عمل‌ جراحی‌ است‌.

• در صورتی‌ که‌ بینایی‌ چندان‌ زیاد تحت‌تأثیر قرار نگرفته‌ باشد، می‌توان‌ از عینک‌هایی‌ که‌ بیشترین‌ فایده‌ را داشته‌ باشند بهره‌ جست‌.

• در صورتی‌ که‌ بینایی‌ بدتر شود یا آب‌ مروارید باعث‌ التهاب‌ و فشار در چشم‌ شود، عدسی‌ چشم‌ با جراحی‌ برداشته‌ می‌شود.

هم‌اکنون‌ روش‌های‌ مختلفی‌ برای‌ بیهوشی‌، بستری‌ کردن‌ بیمار، و تصحیح‌ بینایی‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌ وجود دارد.

عمل‌ جراحی‌ را می‌توان‌ با یا بدون‌ بستری‌ کردن‌ بیمار در بیمارستان‌ به‌ انجام‌ رساند.

اگر هر دو چشم‌ آب‌ مروارید داشته‌ باشند، معمولاً با هم‌ عمل‌ نمی‌شوند.

داروها

• معمولاً دارو برای‌ این‌ بیماری‌ لازم‌ نیست‌.

فعالیت‌

• هیچ‌ محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد، فقط‌ اگر بینایی‌ در شب‌ دچار مشکل‌ شده‌ است‌ در شب‌ رانندگی‌ نکنید.

رژیم‌ غذایی‌

• رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.

در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید

• اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ آب‌ مروارید را دارید.