پزشک تو – سایت پزشکی

استفاده از هرگونه وسایل آرایش نیازمند یک دست ماهر است تا آن را به بهترین نحو انجام دهد. ریمل و لوازم آرایشی و بهداشتی اما اگر اشتباه کنید می‌تواند از شما دلقکی بسازد که از سیرک فرار کرده‌اید! ولی نگران نباشید، قابل درک است که همه ماهر نیستند . پوشاندن مداوم مژه‌ها با ریمل، جلوی رشد مناسب آن‌ها را می‌گیرد. ضمن اینکه مواد موجود در ریمل می‌توانند باعث خشک و شکننده‌شدن مژه‌ها هم شوند.

۱- اگر قرار باشد هر روز از ریمل استفاده کنید، ریمل‌های ضدآب مناسب‌تر هستند یا معمولی؟

معمولی؛ ریمل‌های ضدآب، سخت‌تر از ریمل‌های معمولی از روی مژه‌ها پاک می‌شوند و معمولا هنگام پاک‌ کردن‌ آن‌ها، تعدادی از مژه‌ها هم کنده می‌شود. به همین دلیل و برای پیشگیری از آسیب‌دیدن مژه‌ها، استفاده از ریمل‌های معمولی را به شما توصیه می‌کنیم. استفاده از ریمل‌های ضدآب باید به یکی دو بار در سال، آن هم برای شرکت در مراسم یا مهمانی‌هایی که به استفاده از لوازم آرایش ماندگار‌تر نیاز است، محدود شود.

۲- برای پر‌تر نشان دادن مژه‌ها، استفاده از ریمل بهتر است یا مژه‌ مصنوعی؟

ریمل؛ پوست پلک و حتی مژه‌های بسیاری از افراد به چسب مژه‌ مصنوعی حساسیت دارد و ممکن است با استفاده از مژه‌ مصنوعی دچار قرمزی لب پلک، خارش پلک و چشم یا حتی ریزش مژه‌ها شوند. بهتر است برای پر‌تر نشان دادن مژه‌های خود به جای استفاده از مژه‌ مصنوعی، ریمل معمولی حاوی خرده مژه را ۲ یا ۳ بار از ریشه مژه‌ها به سمت نوک آن‌ها بکشید.

۳- آیا استفاده مستمر و روزانه از مژه‌ مصنوعی مجاز است؟

نه؛ چسب‌های مخصوص مژه‌های مصنوعی حاوی موادشیمیایی خاصی هستند که می‌توانند به سرعت باعث تحریک ریشه مژه‌ها و ریختن آن‌ها شوند. اگر این چسب به اشتباه یا در اثر گرمای هوا به داخل چشم نفوذ کند، باعث تحریک شدید، قرمزی، سوزش، خارش و التهاب چشم‌ها خواهد شد. به همین دلیل استفاده از مژه‌ مصنوعی را به موارد بسیار خاص و آن هم برای شرکت در مراسم یا جشن‌های مخصوص، محدود کنید.

۴- آیا استفاده روزانه از ریمل، باعث کوتاه‌ شدن تدریجی مژه‌ها می‌شود؟

بله؛ پوشاندن مداوم مژه‌ها با ریمل، جلوی رشد مناسب آن‌ها را می‌گیرد. ضمن اینکه مواد موجود در ریمل می‌توانند باعث خشک و شکننده‌شدن مژه‌ها هم شوند. اگر بیش از سه ماه از خرید ریملتان گذشته و محتوای قوطی خشک و چسبناک شده، آن را دور بیندازید، ولی اگر کمتر از سه ماه از خرید ریمل می‌گذرد، می‌توانید در قوطی محتوی ریمل را محکم ببندید و آن را برای چند ساعت قوطی دربسته را داخل آبجوش بیندازید تا مایع داخل آن دوباره نرم و قابل‌استفاده شود. اگر عادت به استفاده روزانه از ریمل دارید و نمی‌خواهید سلامت مژه‌هایتان به خطر بیفتد، حتما قبل از خواب مژه‌ها را با محلول‌های پاک‌کننده چشم و مژه، بشویید و تمیز کنید و سپس از یک ترمیم‌کننده مناسب مژه برای حفظ سلامت و شادابی آن‌ها استفاده کنید. صبح‌ها هم قبل از استفاده از ریمل، مژه‌ها را با کمی روغن بادام یا روغن نارگیل بدون‌بو، چرب کنید.

۵- آیا گرم کردن فرمژه قبل از استفاده از آن برای حالت دادن بهتر به مژه‌ها کار درستی است؟

نه؛ برخی خانم‌ها نوار پلاستیکی یا قسمت بالایی فرمژه را با قرار دادن در معرض بخار آب یا باد داغ سشوار، کمی گرم می‌کنند تا مژه‌هایشان هنگام استفاده از فرمژه بهتر حالت بگیرد، اما این کار باعث سوختن تدریجی پوست لبه‌های پلک و موی مژه‌ها می‌شود. به این ترتیب، امکان ریزش مژه‌ها و رشد کند‌تر آن‌ها هم وجود خواهد داشت. برای حالت دادن بهتر به مژه‌ها، به جای گرم کردن فرمژه، مژه‌های خود را با حوله‌ای آغشته به آب‌گرم، کمی گرم و مرطوب و سپس از فرمژه استفاده کنید تا نتیجه دلخواه را به دست آورید.

۶- آیا استفاده از آبجوش یا چای کمرنگ برای رقیق‌کردن مایه ریمل کار درستی است؟

نه؛ متاسفانه برخی خانم‌ها پس از مدتی که ریملشان خشک یا کمی چسبناک می‌شود، از آبجوش یا چای کمرنگ برای رقیق کردن آن استفاده می‌کنند و نمی‌دانند که با این کار، بستری مناسب، گرم و مرطوب برای رشد انواع قارچ‌ها و باکتری‌ها فراهم می‌کنند. چنین ریملی می‌تواند به سادگی زمینه ابتلا به ناراحتی، حساسیت و عفونت‌های چشمی را فراهم کند. اگر بیش از سه ماه از خرید ریملتان گذشته و محتوای قوطی خشک و چسبناک شده، آن را دور بیندازید، ولی اگر کمتر از سه ماه از خرید ریمل می‌گذرد، می‌توانید در قوطی محتوی ریمل را محکم ببندید و آن را برای چند ساعت داخل آبجوش بیندازید تا مایع داخل آن دوباره نرم و قابل‌استفاده شود.

۷– آیا سوزش و خارش چشم‌ها در اثر استفاده از ریمل، جزو شایع‌ترین عوارض استفاده از لوازم آرایش هستند؟

بله؛ انواع ناراحتی‌های چشمی از جمله سوزش، خارش، زخم‌شدن قرنیه، ریختن مژه‌ها و حتی نابینایی، از شایع‌ترین عوارض استفاده از ریمل‌های نامناسب در سراسر دنیاست.

نکته مهم: متخصصان پوست توصیه می‌کنند به هیچ‌وجه لوازم آرایش چشمی مایع مانند ریمل و خط‌ چشم را از دست‌فروشان یا بدون ‌وکیوم و تاییدیه وزارت بهداشت کشور خودتان نخرید و از تست‌کردن چنین لوازم آرایشی در مغازه‌ها بپرهیزید و تا حد امکان آن‌ها را از داروخانه‌ها تهیه کنید.

اطلاعاتی درباره بیماری گلوکوم یا آب سیاه –

آیا می‌دانید چرا به بیماری گلوکوم یا آب سیاه، دزد بی‌صدای بینایی می‌گویند؟

چنین عنوانی از آنجا به این بیماری پیشرونده چشمی داده می‌شود که بدون نشانه قبلی و در مراحل پیشرفته خود را بروز می‌دهد و به دنبال افزایش فشار داخلی چشم به وارد شدن آسیب به عصب بینایی و نابینایی ‌منجر می‌شود.

اما جای خوشحالی است که این بیماری خطرناک با تشخیص و رسیدگی زودرس به کمک درمان های دارویی، لیزر و جراحی قابل کنترل و تا حد قابل توجهی درمان است. گرچه به گفته دکتر قاسم فخرایی، جراح و متخصص چشم، بیمار مبتلا به گلوکوم حتی پس از طی مراحل درمانی و کنترل بیماری اش باید تا پایان عمر تحت نظر قرار بگیرد.

این فوق تخصص گلوکوم می گوید: از آنجا که در بیشتر مبتلایان به آب سیاه، پیشرفت بیماری و اثرات تخریبی آن بر عصب بینایی با نشانه های ظاهری چون کاهش و تاری دید همراه نیست، چکاپ های سالانه چشمی در همه افراد پس از چهل سالگی و بخصوص در کسانی که سابقه بیماری گلوکوم در خانواده شان وجود دارد، از عوارض حاد و غیرقابل برگشت بیماری آب سیاه جلوگیری می کند.

وقتی دیدتان تیره و تار می شود

از آنجا که درون کره چشم ما پر از مایع است که به طور دائم از طریق کانال هایی به بیرون از چشم نیز جریان دارد؛ نه تنها تغذیه بافت های داخلی چشم بخوبی صورت می گیرد، بلکه فشار داخلی این عضو نیز با خروج مقادیر مشخصی از مایع داخلی آن تنظیم می شود. حال ممکن است علت های مختلفی از جمله علل ژنتیک، ارثی، مادرزادی و نیز ساختاری موجب بسته شدن این کانال ها و افزایش فشار داخل چشمی شود.

متخصصان چشم با شرح اثرات بسته شدن این کانال ها یا زاویه چشم در واقع به علت بروز بیماری آب سیاه می رسند و معتقدند: افزایش فشار داخل چشم موجب آسیب به عصب بینایی می شود؛ عصب اصلی انتقال دهنده پیام های بینایی به مغز که آسیب به آن موجب اختلال در میدان بینایی و در نهایت نابینایی می شود.

البته دکتر فخرایی با تاکید بر این که تخریب عصب بینایی در بیماری گلوکوم در بیشتر موارد بتدریج و بدون پیش آگهی اتفاق می افتد، می گوید: به دنبال بالارفتن فشار داخلی چشم ابتدا سلول های عصبی چشم در اطراف میدان بینایی آسیب می بیند که با افت بینایی در شخص همراه نیست، اما وقتی این آسیب به مرکز بینایی برسد، بیمار در معرض نابینایی قرار می گیرد و درمان بیماری اش تقریبا ممکن نیست.

مبتلایان به آب مروارید در خطر نیستند

بیماری آب مروارید که با تارشدن عدسی چشم آغاز می شود و با افزایش تیرگی و کدر شدن عدسی، بینایی را دچار اختلال می کند و برخلاف آب سیاه براحتی و قبل از آن که آب مروارید کاملا درشت بشود، قابل درمان است. از آنجا که بیماران مبتلا به آب مروارید پیشرفته نیز دچار بسته شدن زاویه چشم می شوند و در خطر افزایش فشار داخلی چشم قرار می گیرند، این واهمه برایشان وجود دارد که درمعرض خطر ابتلا به آب سیاه نیز قرار بگیرند، اما دکتر فخرایی چنین احتمالی را بر اساس بررسی های صورت گرفته برای مبتلایان به آب مروارید بسیار بعید می داند.

این جراح چشم با تاکید بر این که درمان های آب سیاه اعم از لیزر، جراحی و دارو درمانی با هدف به تعویق انداختن سیر پیشرفت بیماری و جلوگیری از ورود آب سیاه به مراحل حاد خود صورت می گیرد، می گوید: خوشبختانه با امکانات درمانی و داروهای موثر فعلی در اغلب موارد اگر بموقع اقدام به درمان بشود، امکان توقف بیماری وجود دارد.

در آن دسته از بیمارانی که بیماری آب سیاه به شکل حاد و به طور ناگهانی بروز می کند به علت بروز علائم ظاهری چون قرمزی چشم، افت بینایی، دیدن هاله نور اطراف اجسام، سردرد و تهوع امکان کنترل بیماری با اقدامات اورژانسی وجود دارد، اما در موارد دیگر، تشخیص زودهنگام بیماری تنها از طریق چکاپ های سالانه بخصوص پس از چهل سالگی بویژه در شرایطی که زمینه ارثی نیز محتمل باشد، فراهم است.

گلوکوم؛ از نوزادی تا بزرگسالی

به گفته دکتر فخرایی، گلوکوم مادرزادی در نوزادان و شیرخواران با علائمی چون اشک ریزش، ترس از نور و جمع کردن پلک ها مشخص می شود. گاهی نیز قرنیه چشم بزرگ و کدر می شود. البته درمان آن در همان مراحل نوزادی از طریق جراحی ممکن است، اما این بیماری در بزرگسالان به غیر از مواردی که بیماری به طور ناگهانی و با درد، قرمزی، تاری دید، رویت هاله در اطراف نورها، سردرد و تهوع نمایان می شود تا به مراحل بسیار پیشرفته نرسد، هیچ گونه نشانه ای ندارد و هر فرد بظاهر سالمی نیز ممکن است به آن مبتلا باشد.

این فوق تخصص گلوکوم تاکید می کند: گلوکوم در بسیاری موارد ابتدا علامت خاصی ندارد. دید طبیعی بوده و دردی وجود ندارد، اما با ادامه یافتن بیماری، بیمار متوجه می شود هر چند اشیایی را که جلویش قرار دارند خوب می بیند، ولی اشیایی را که در کنار قرار داشته و باید از گوشه چشم به آنها نگاه کند، بخوبی نمی تواند ببیند یعنی دید کناری ندارد. ناگفته نماند فشار بالای چشم، سن بالای ۴۰ سال، سابقه فامیلی ابتلا به گلوکوم، دوربینی، فشارخون بالا، دیابت و استفاده درازمدت از کورتون ها می تواند فرد را مستعد ابتلا به گلوکوم کند.

جلوگیری از خستگی چشم هنگام کار با کامپیوتر -در هر جایی کامپیوتر وجوددارد و برخی از ما مجبوریم بیشتر از ۱۲ ساعت را با این وسیله سپری کنیم. استفاده از کامپیوتر خیلی برای چشم زیان آور است و سبب کاهش دید چشم و بیماری های چشمی دیگر می شود. امروز در این بخش درباره این موضوع بحث می کنیم. چکار کنیم که چشم هنگام کار با کامپیوتر اذیت نشود.

تقریبا تمام قسمت های زندگی شما با کامپیوتر عجین شده است. کامپیوترها همه جا هستند و بعضی از ما مجبوریم روزی ۱۲ تا ۱۴ ساعت جلوی صفحه کامپیوتر بنشینیم. این کار برای چشمانتان خیلی مضر است و باعث خستگی، قرمزی، خارش چشم ها و بدتر شدن تدریجی دید چشم می شود. بهترین کار برای جلوگیری از چنین علائمی دور ماندن از کامپیوتر است که این کار به خاطر دلایل زیادی برای تعدادی از افراد غیرممکن است. با این حال شما با استفاده از راهکارهای ساده می توانید هنگام کار با کامپیوتر از چشمانتان محافظت کنید:

۱٫ محیط کار خود را به طرز صحیحی سازمان دهی کنید…. نور محل کار را چک کنید. مطمئن شوید در اتاق تاریک کار نمی کنید. کامپیوتر خود را جایی قرار دهید که تشعشع، بازتاب یا سوسو زدن نور اذیتتان نکند. بهترین فاصله را از صفحه مانیتور داشته باشید و آن را حفظ کنید. فراموش نکنید مانتیور باید کمی پایین تر از خط افق دید شما قرار گیرد. باید صفحه مانتیور را کمی به سمت مخالف خود کج کنید. مطمئن شوید که کنتراست صفحه مانیتور به درستی تنظیم شده باشد. صفحه مانیتور را از کثیفی و اثر انگشت پاک کنید. اگر علامت های روی صفحه یا نشانه های درون یک متن را نمی توانید ببینید، آنها را بزرگ تر کنید.

۲٫ ورزش های چشمی انجام دهید… این کار به نظر عجیب و پیچیده می آید، اما به طور قطع راحت بوده و زمان زیادی از شما نمی گیرد. علاوه براین شما می توانید تمرین های چشمی را هرجایی که بخواهید مثل محل کار انجام دهید.

۳٫ با دست چشم ها را لمس کنید…این مورد یک نوع تکنیک یوگا برای کمک کردن به استراحت سیستم عصبی است و دید چشم را حفظ می کند. کف دست هایتان را بهم بمالید تا وقتی بین دست هایتان احساس گرما کنید. سپس چشم های خود را با کف دست ها بپوشانید. مطمئن شوید که دست ها بر روی پیشانی روی هم بیفتند. آرام باشید. تا زمانی که می توانید در این حال بمانید اما حداقل زمان ۳۰ ثانیه باشد. بهترین مقدار زمان ۴ دقیقه است، اما اگر احساس می کنید لازم است زمان را طولانی تر کنید این کار را بکنید. توصیه می شود هنگام این تمرین به چیزی که شادتان می کند فکر کنید.

۴٫ بین کارتان وقفه ایجاد کنید… کارتان اهمیتی ندارد از آن مهم تر دید چشمتان است. پس هر نیم ساعت یا هر یک ساعت کار یک وقفه ایجاد کنید (اما هرقدر این استراحت بیشتر باشد بهتر است). هر نیم ساعت ۵ دقیقه و هر ۱ساعت ۱۰ دقیقه استراحت کنید. به یک شیء در فاصله دور بنگرید، یا اگر امکان دارد بلند شوید و چند دقیقه ای در اطراف بگردید.

۵٫ زیاد پلک بزنید… وقتی افراد برای مدت زمان طولانی به چیزی (مثلا مانیتور) زل زده اند، به ندرت پلک می زنند و این باعث سوزش و خشک شدن چشم می شود. پس وقتی با کامپیوتر کار می کنید بیشتر پلک بزنید.

۶٫ از قطره های چشمی استفاده کنید… قطره های چشمی برای مرطوب تر کردن چشم هایتان در زمانیکه فراموش کرده اید پلک بزنید و چشمانتان بیش از اندازه خشک شده اند عالی هستند. اگر چشم هایتان پیش از این سوزش داشته می توانید از قطره ها استفاده کنید (با یک دکتر مشورت کرده تا تشخیص دهد چه قطره ای برایتان مناسب است).

این دستورها در محافظت از چشمانتان هنگام کار با کامپیوتر واقعا مفید هستند. اما حتی اگر از این دستورها استفاده کنید باز هم باید حداقل هر شش ماه یکبار برای چک کردن سلامت چشمانتان به دکتر مراجعه کنید.
منبع=http://www.ileev.com

اطلاعاتی درباره لنزهای زیبایی –

مدت زمان استفاده از لنز
همیشه باید با نظر پزشک لنز ها را از چشم خارج کنید .هنگام استفاده از لنزهای زیبایی بعد از این که استفاده کردید و احساس کردید که ممکن است چشم را اذیت کند ،از چشم خارج کنید .اگر شما مدت طولانی از لنز استفاده می کنید و در طول شب و در زمان خواب هم از لنز استفاده می کنید باید بدانید که در معرض عفونت چشمی ممکن است قرار بگیرید

قبل از استفاده از لنز چه کنیم ؟
قبل از استفاده از لنز حتما باید دست ها را بشویید چه در هنگام گذاشتن لنز بر روی چشم ها و چه هنگام خارج کردن لنزها از چشم.هیچ گاه لنزها را با صابون های روغنی و با کف نشویید .برای شست و شو لنز باید از محلول مخصوص شست و شو استفاده کنید . این محصولات در داروخانه به فروش می رسد . لنزها به دست خیس می چسبد و به آسانی در داخل چشم قرار می گیرد .
اگر می خواهید از نرم کننده برای دست های خود استفاده کنید ، باید بعد از قرار دادن لنزها این کار را انجام دهید . زیرا ممکن است لنزبه دست بچسبد و باعث آلوده شدن لنزها هم بشود .

گذاشتن لنز
لنزها را به صورت جداگانه در چشم قرار دهید و مراقب باشید لنزی که برای چشم چپ است در چشم چپ و لنز سمت راست را در چشم راست قرار دهید . از انگشت اشاره خود برای قرار دادن لنز در داخل چشم استفاده کنید . بعد از این که لنز را داخل چشم قرار دادید باید چندین بار پلک ها را برهم بزنید تا در جای مناسب خود قرار گیرد .

نحوه تمیز کردن و نگه داری از لنزها
راه های مختلفی برای نگه داری از لنز وجود دارد .محصولات مختلفی برای شست و شو و ضدعفونی کردن لنزها وجود دارد که این محصولات را می توان از داروخانه ها خریداری کرد .

لنز را با آب ترکیب نکنید
اگر محلول های شست و شو را در دسترس ندارید ، هیچ گاه برای تمیز کردن لنز از آب استفاده نکنید . در برخی مواقع برخی میکروب های آب ممکن است باعث عفونت های چشمی شود .هم چنین در زمانی که حمام می کنید نباید لنز به چشم داشته باشید .هیچ گاه لنزها را در دهان خود نگذارید و یا با بزاق دهان لنزها را مرطوب نکنید .

ظرف نگه داری لنز
به همان اندازه که مراقبت و بهداشت لنز مهم است ، بهداشت ظرف نگه داری از لنز هم اهمیت دارد .بعد از هر بار استفاده باید ظرف نگه داری از لنز را با محلول های شست و شو بشویید و اجازه بدهید در هوای آزاد خشک شود .هر سه ماه یا بیشتر باید ظرف نگه داری از لنز را تمیز کنید .

نحوه آرایش در زمانی که لنز به چشم دارید
لنزها را قبل از این که آرایش کنید داخل چشم ها بگذارید و قبل از این که آرایش را پاک کنید لنزها را از چشم خارج کنید . سعی کنید از لوازم آرایشی ضد آلرژی استفاده کنید زیرا برخی از لوازم آرایشی می تواند باعث تحریک چشم به ویژه در زمانی که از لنز استفاده می کنید شود .

آیا در هنگام ورزش می توان از لنز استفاده کرد ؟
در هنگام انجام بسیاری از ورزش ها می توان از لنز استفاده کرد .اگر شما هنگام شنا کردن از لنز استفاده می کنید باید از اینکه عینک شما محافظ در برابر آب است اطمینان حاصل کنید .بسیاری از عفونت های چشمی می تواند از طریق آب انتقال یابد بنابراین نوع عینک در هنگام شنا بسیار مهم و تاثیر گذار است .

سوالاتی درباره چشم –

چشمانتان به شما چه می گویند؟

پرسش ۱: پزشکان با معاینه ی چشمتان می فهمند که آیا کلسترول بالا دارید یا نه.
پاسخ: درست
توضیحات: چشم ها فقط پنجره هایی به روح شما نیستند؛ آنها پنجره هایی به سلامت شما هم محسوب می شودند. علاوه بر تشخیص بیماری های چشم، پزشکان می توانند نشانه هایی از کلسترول بالا، فشار خون بالا، دیابت و برخی دیگر بیماری های خاص را در چشمان شما ببینند.

صدمه دیدن رگ های خونی پشت چشم ها از اولین نشانه ها است. در پایان آزمایشتان نیز پزشک می تواند تصمیم بگیرد که آیا آزمایشات و دیگر اقدام ها برای حفظ چشم ها و سلامت شما لازم است یا نه.

پرسش ۲: اگر چشمانتان سوزناک است و تار می بینید ممکن است …… داشته باشید.
پاسخ: سندروم دید کامپیوتری
توضیحات: چشمان خسته، قرمز، تاری دید و سوزناکی آن همگی نشانه های سندرم دید کامپیوتری اند که این بدان معنی است که چشمتان در حال واکنش به دیدن طولانی مدت صفحه نمایش است. به صورت منظم به چشمانتان استراحت بدهید، از فیلتر های ضد تشعشع استفاده کنید، مکان و وضعیت نمایشگر خود را تغییر دهید و مطمئن شوید نور به اندازه کافی موجود است. برخی قطره های چشم و یا عینک های مخصوص نیز می توانند مفید باشند.

پرسش ۳: اگر والدینتان از عینک استفاده کنند، شما هم عینکی خواهید شد.
پاسخ: درست
توضیحات: اگر یک یا هر دو والدین نزدیک بین و یا دور بین باشند، احتمال ابتلا برای شما نیز بالاتر می رود. معمول ترین مشکلات چشمی، که همان نزدیک بینی(میوپیا) و دوربینی(هایپروپیا)، معمولا ارثی هستند. نزدیک بینان، اشیای دور را به سختی و تار می بینند ، اما شیئ نزدیک را به راحتی می بینند. دور بینان نیز دور را به خوبی می بینند ولی نزدیک را به سختی می توانند پردازش کنند.

پرسش ۴: در چه سنی، خواندن یک تکه کاغذ برایتان سخت می شود؟
پاسخ: ۴۰ سالگی به بالا
توضیحات: بیشتر مردم در اوایل چهل سالگی شروع به تجربه ی مشکلاتی در خواندن منو ها و یا روزنامه ها می کنند. همانطور که چشم مسن تر می شود کار تغییر شکل عدسی چشم به منظور تمرکز بیشتر بر چیز های نزدیک سخت تر می شود.

به این مشکل پرسبیوپیا می گویند. پرسبیوپیا یک ایراد انکساری است؛ همراه با میوپیا، هایپروپیا و آستیگمات(شرایطی که در آن چشم بیمار، نور را به صورت متعادل به شبکیه تمرکز نمی دهد.)

پرسش ۵: دید دوگانه به صورت ناگهانی نشانه ….. است.
پاسخ: سکته
توضیحات: دید دوگانه هم می تواند به دلیل آب مروارید و مشکلات چشمی باشد و هم می تواند نتیجه اشکالات مغزی، نظیر سکته مغزی باشد. در این شرایط پزشکان از بیمار می خواهند که یک چشم خود را ببندد.

اگر بیماری با بستن یک چشم باز هم دید دوگانه داشته باشد، می توان نتیجه گرفت که مشکل از چشمان اوست. ولی اگر با بستن یک چشم این مشکل بر طرف شود، مشخص می شود که مشکلی در جایگیری دو چشم در سر است که می تواند به دلیل ایجاد مشکل در اعصاب و عضلات حرکت دهنده چشم باشد.

پرسش ۶: کسانی که کور رنگی دارند، ……. را نمی توانند ببینند.
پاسخ: رنگ های قرمز و سبز
توضیحات: کور رنگی بدان معنی نیست که شما دنیا را در لایه هایی از خاکستری می بینید! این اتفاق در کور رنگی های خیلی شدید ونادر اتفاق می افتد. بیشتر افراد کور رنگ در تشخیص رنگ های قرمز از سبز مشکل دارند.

دلیل این بیماری مشکلی است که برای سلول های چشمی بر روی شبکیه که مخصوص تشخیص رنگند، ایجاد می شود. چشم ها سلول هایی به اسم کن ها دارند که وظیفه تشخیص رنگ های سبز، قرمز و آبی را دارند.

پرسش ۷: چه عواملی ریسک ابتلا به آب مروارید را بالا می برند؟
پاسخ: سن و استفاده نکردن از عینک
توضیحات: اگر چیز ها را تار و تاریک و ابری می بینید و اشیا به روشنی قبل نیستند، شما آب مروارید دارید. این بیماری باعث می شود عدسی چشمتان ابری مانند و تار شود. بعضی می گویند مانند دیدن از درون یک شیشه ی کثیف است.

در ایالات متحده بیشتر افراد ۶۰ سال به بالا نشانه هایی از آب مروارید دارند. ازعوامل افزایش ریسک ابتلا به آب مروارید می توان به بالا رفتن سن، فشار خون بالا، دیابت و تماس بیش از حد با نور خورشید، اشاره کرد.

پرسش ۸: چه چیز باعث چشم های زرد می شود.
پاسخ:یرقان
توضیحات: یرقان یا همان زردی، زرد شدن پوست و سفیدی چشم ها است و می تواند نشانه مشکلاتی در کبد، پانکراس و یا کیسه صفرا باشد. عفونت ها، سرطان و مشکلات خونی می توانند زردی را ایجاد کنند.

اگر فقط پوستتان زرد یا نارنجی است ولی سفیدی چشم ها مشکلی ندارد این بدان معنی است که شما مواد غذایی سرشار از بتا کروتین مانند هویج را زیاد مصرف می کنید.

پرسش ۹: چرا افراد دیابتی ریسک ابتلا به بیماری های چشمی بالا تری دارند؟
پاسخ: فشار و قند بالای خون
توضیحات: فشار خون بالا و قند بالای خون می تواند به شبکیه، عدسی و اعصاب باصره صدمه وارد کند. افراد دیابتی راحت تر به آب مروارید، آب سیاه و رتینوپاتی دیابتی (صدماتی که در دیابت طولانی مدت به شبکیه وارد می شود) مبتلا می شوند.

رتینوپاتی دیابتی باعث تورم و نشتی رگ های شبکیه می شود و مایعاتی را به چشم ترشح می کند، همچنین می تواند باعث ایجاد نافرم رگ های جدید شود.

پرسش ۱۰: آمبلوپیا چیست؟
پاسخ: تنبلی چشم
توضیحات: افراد مبتلا به آمبلوپیا یا همان تنبلی چشم معمولا دید بدتری در یک چشم دارند به خاطر اینکه آن چشم در کودکی به خوبی رشد نکرده است. در کودکان می توان تنبلی چشم را با بستن چشم بندی به چشم قوی تر و اجبار چشم ضعیف به کار بیشتر، درمان کرد.

در طول زمان چشم ضعیف قوی تر می شود و نهایتا به صورت طبیعی در می آید. کودکانی که همراه با تنبلی چشم، چپی چشم نیز دارند باید قبل از عمل جراحی، تنبلی چشم را برطرف کنند. این گروه ممکن است به عینک های مخصوص نیز احتیاج پیدا کنند.

پرسش ۱۱: نقطه کور موقت می تواند نشانه ….. باشد.
پاسخ: میگرن چشمی
توضیحات: میگرن چشمی یا میگرن شبکیه نوعی از سردرد های میگرنی است که باعث کوری موقت و ایجاد نقاط کور (معمولا در یک چشم) می شود. این مشکلات در دید مربوط به سردرد بوده و بیش از یک ساعت دوام نمی آورند.

درمان خشکی چشم -بیماران مبتلا به این عارضه اغلب چه مشکلاتی دارند که به پزشک مراجعه می کنند ،و درمان آن چگونه است؟

خشکی چشم یکی از شایع‌ترین شکایات چشم پزشکی است و تخمین زده شده که بیش از ۸ میلیون نفر از مردم آمریکا از این بیماری رنج می‌برند. خشکی چشم در میان افراد بالای ۵۵ سال در هر دو جنس شایع است، اما شیوع آن در میان زنان در تمام مقاطع سنی، دو تا سه برابر مردان است.

هر چند که خشکی چشم علت شایعی برای کوری نیست ولی هنوز یکی از مشکلات همه جوامع محسوب می‌شود، زیرا این عارضه با کاهش قابلیت‌های فردی در انجام فعالیت‌هایی که نیاز به بینایی دقیق دارند، مانند مطالعه و رانندگی همراه است. در گذشته، اغلب بیماران مبتلا به خشکی چشم به استفاده از اشک مصنوعی، ژل یا پماد روی می‌آوردند. چشم پزشکان هم می‌دانستند که درمان‌های محدودی برای این عارضه وجود دارند.

در این مقاله، به درمان‌های جدیدی که برای خشکی چشم مطرح شده‌اند، پرداخته می‌شود. این درمان‌ها امروزه دیگر فقط قصد برطرف کردن خشکی چشم را ندارند. آنها پاتوفیزیولوژی عارضه را هدف قرار می‌دهند.

چشمه‌ای که خشک شد
بیماران مبتلا به خشکی چشم، اغلب با شکایاتی مانند ترس از نور، احساس وجود شن یا جسم خارجی در چشم، سوزش، خارش، خستگی و درد چشم مراجعه می‌کنند. در موارد شدیدتر ممکن است تاری دید، قرمزی، تحمل نکردن لنز تماسی و ترشح از چشم نیز گزارش شود. جالب آنکه حتی برخی از بیماران مبتلا به خشکی چشم از اشک‌ریزش شکایت دارند. خشکی چشم اغلب در اواخر روز بدتر می‌شود. به هر حال در اغلب بیماران استفاده از اشک مصنوعی موضعی مفید است. با تشدید خشکی چشم، کیفیت زندگی بیماران تحت تاثیر قرار می‌گیرد، به‌طوریکه میزان افت کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به خشکی چشم شدید با بیماران مبتلا به آنژین صدری متوسط یا شدید مقایسه می‌شود.

● در حسرت چند قطره اشک
هر عاملی که عملکرد تولید اشک را نامطلوب کند، موجب خشکی آن می‌شود. در بسیاری از موارد لایه اشک ‌هیپراسمولار می‌شود که دلیل آن، کاهش ترشح مایع یا تبخیر زیاد اشک است.‌ هیپراسمولاریتی اشک به التهاب در سطح چشم و بی‌ثباتی روند تولید اشک منتهی می‌شود.
مطالعات اخیر نشان داده‌اند متوقف کردن روند التهاب، علایم چشمی ‌را برطرف خواهد کرد. افزایش ارتشاح سلول‌های T-Cell غدد اشکی و ساخت سیتوکین‌های التهابی که به سطح چشم ریخته می‌شوند، دلیل اصلی این التهاب هستند. بیشتر جمعیت مبتلا به خشکی چشم را زنان در سنین یائسگی و زنان یائسه تشکیل می‌دهند. استفاده‌کنندگان از لنزهای تماسی، افرادی که به‌تازگی تحت جراحی تصحیح عیوب انکساری قرار گرفته‌اند، افراد در معرض آلودگی‌های شغلی و محیطی، مبتلایان به بیماری‌های سیستمیک مانند پارکینسون، دیابت و بیماری‌های اتوایمیون و مصرف‌کنندگان برخی از داروهای سیستمیک و موضعی، بیش از سایر افراد در معرض ابتلا به خشکی چشم قرار دارند.

بسیاری از چشم پزشکان دلایل خشکی چشم را به دو گروه متاثر از کمبود آب و متاثر از تبخیر زیاد آب تقسیم‌بندی می‌کنند. در زیر گروه خشکی چشم ناشی از کمبود آب، خشکی چشم ثانویه به بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز سیستمیک وجود دارد. همچنین این گروه مبتلایان به خشکی چشم ناشی از افزایش سن یا ثانویه به ارتشاح غدد اشکی به دنبال طیف وسیعی از بیماری‌ها مانند ایدز، سارکوئیدوز و لنفوما دچار مشکل می‌شود.

بلوک شاخه حسی به دنبال جراحی عیوب انکساری، استفاده از لنزهای تماسی، کراتیت عفونت هرپسی و بلوک شاخه حرکتی به دنبال استفاده از داروهای آنتی‌کولینرژیک یا تخریب عصب هفتم مغزی نیز در عرض خشکی چشم قرار دارند. در زیر گروه تبخیر بیش از حد اشک، دلایلی مانند روزاسه چشمی، استفاده از ایزوترتینوئین، بیماری‌های پلک مانند تیروتوکسیکوز و بیماری‌های سطح چشم شامل کونژکتیویت آلرژیک قرار دارند.

● امان از بی‌اشکی
در سال‌های گذشته به بیماران مبتلا به خشکی چشم ترکیبات اشک مصنوعی می‌دادند و از وی خواسته می‌شد در صورت نیاز از این ترکیبات استفاده کند، اما امروزه درک از بیماری خشکی چشم و درمان‌های موجود برای آن نسبت به گذشته متفاوت است و با شناخت بهتر مکانیسم خشکی چشم و پیشرفت‌های دارویی که در این زمینه انجام شده است، درمان‌های بهتری برای این گروه از بیماران مطرح شده‌اند.

● درمان‌های غیردارویی
۱) دوری از باد، محیط غبار و دود آلود و محیط‌های خشک در این گروه از بیماران توصیه می‌شود. اعمالی مانند دور کردن صندلی کار از مقابل دستگاه تهویه هوا، به کار بردن مرطوب کننده‌های هوا، در نظر گرفتن فواصل استراحت کوتاه در هنگام کار طولانی‌مدت با کامپیوتر، استفاده از قطره‌های اشک مصنوعی پیش از شروع علایم و اجتناب از مصرف داروهایی که خشکی چشم ایجاد می‌کنند، در برخی از بیماران در مراحل خفیف بیماری موثر است.
شاید بیمار شما نمی‌داند که آنتی‌هیستامین مصرفی‌اش برای درمان آلرژی یا بی‌خوابی، ضداحتقان‌های موضعی یا داروهایی که خاصیت آنتی‌کولینرژیک دارند، ممکن است خشکی چشم ایجاد کند.

۲) بهداشت پلک:
عملکرد پلک‌ها به خصوص در بیمارانی که به اختلال عملکرد غده میبومین مبتلا هستند، حیاتی است. چنین بیمارانی باید از کمپرس گرم، ماساژ پلک و شست‌وشوی پلک با صابون‌هایی که تحریک کننده نیستند، استفاده کنند. ترکیبات حاوی پلی‌اتیلن‌گلیکول و سورفاکتانت‌های غیرمحرک می‌توانند به تمیز کردن پلک‌ها بدون تحریک خود چشم کمک کنند.

۳) سوند اشکی:
این سوندها به دو نوع قابل جذب و غیرقابل جذب طبقه‌بندی می‌شوند. در مورد برخی از بیماران که به خشکی شدید چشم مبتلا هستند، از لنزهای تماسی برای بهبود سطح چشم کمک می‌گیرند.

۴) مکمل‌های غذایی:
اسیدهای چرب ضروری، اثر مثبتی بر روند تولید چربی به‌وسیله غده میبومین دارند، در نتیجه التهاب پلک را کاهش می‌دهند. این اسیدهای چرب ضروری در دانه‌های گیاهی و روغن ماهی موجودند.

نکاتی برای برق زدگی چشم -در این بخش، درباره روشهای درمانی مفید در هنگام برق زدگی چشم بحث می کنیم ، که باید نحوه صحیح درمان را یاد بگیریم.

حتما همه شما افرادیکه رو که در اثر جوشکارى، دچار برق زدگى چشم شده اند دیدید!
این افراد،بعلت عدم استفاده از عینک مخصوص حین جوشکارى، دچار درد شدید چشم، سردرد و حتى تهوع و استفراغ میشن!
متاسفانه این مشکل در جامعه بسیار شایع هست! لذا همه ما باید درمان صحیح اون رو یاد بگیریم!

١. در اولین قدم،باید چشمها رو خوب با آب بشورید، خشک کنید، و با پارچه اى تمیز بطور کامل چشمهاتون رو ببندید!

٢. براى حدودا ٨-١٢ ساعت باید چشمها بطور کامل با پارچه بسته باشن، طوریکه هیچ نورى وارد چشم نشه! اینکه برخى افراد فقط به یک اتاق تاریک میرن و استراحت میکنن فایده اى نداره! بلکه باید چشمها کامل با پارچه تمیز بسته بشه، بطوریکه فرد پلک هم نزنه!

٣. از یک مسکن قوى مثل استامینوفن کدئین یا ایبو بروفن حتما استفاده کنید! تا هم درد چشم کمتر بشه هم بتونید بخوابید! (هر ۶ ساعت یک یا دو قرص)

۴. هر ۶ ساعت بانداژ چشم رو بردارید، ترشحات جمع شده رو پاک کنید و مجدد چشم رو با پارچه ببندید

۵. و اما نکته بسیار مهم!!:
به هیچوجه از قطره هاى بى حس کننده چشم استفاده نکنید! بسیارى از بیماران بطور سرخود قطره ى (تتراکایین) رو از داروخانه میگیرن و توى چشم میریزن! یا از شما بعنوان پزشک میخوان که براشون نسخه کنید! یادتون باشه نسخه کردن این قطره تتراکایین ممنوعه! وحتى پیگرد قانونى داره! این قطره فقط باید درمرکز درمانى،اونهم براى جراحیهاى چشم استفاده بشه!
خطر بزرگ استفاده ازین قطره، سوراخ شدن قرنیه است!
پس یادمون باشه که هنگام برق زدگى چشم،فقط چشمها رو ببندیم و مسکن بخوریم! معمولا بعد از ١٢ساعت این مشکل برطرف میشه و عارضه خاصى بجا نمیذاره! اما استفاده از قطره تتراکائین،باعث آسیب جدى قرنیه میشه!