همه چیز درباره سرطان معده

همه چیز درباره سرطان معده – سرطان معده (به انگلیسی: gastric cancer) نوعی سرطان است و شایع‌ترین فرم آن، آدنوکارسینوم یا سرطان غددی در معده است.سرطان معده را می‌توان رشد بدون کنترل سلول‌های بدخیم در معده دانست. سایر فرم‌های کمتر شایع سرطان معده، شامل لنفوما (سرطان درگیر کنندهٔ سیستم لنفاوی) و سارکوما (سرطان بافت هم‌بند مانند عضله، چربی یا عروق خونی) است.سرطان معده سالیانه باعث مرگ حدود یک میلیون نفر در سرتاسر جهان می‌شود.

همه چیز درباره سرطان معده

اهمیت بیماری سرطان معده

این بیماری باعث مرگ افراد بسیاری در سرتاسر جهان می‌شود.شیوع این بیماری در مردان دوبرابر زنان است و چهارمین سرطان شایع در جهان محسوب می‌گردد.

این سرطان در افرادی با گروه خونی A شایعتر است. پسماندهای سلولهای جنینی در مری و یک سوم فوقانی معده عاملی برای ابتلا به سرطان معده است. بقایای سلولهای جنینی قابلیت سرطانی شدن را دارند که با بررسی ها و تست های تشخیصی معمول، رادیوگرافی و سی. تی. اسکن قابل شناسایی نیستند.

سرطان معده در مردان پس از سرطان ریه شایعترین سرطان است حال آنکه در زنان سرطان پستان شایع ترین سرطان به شمار می آید. علائم و نشانه های اولیه سرطان معده گول زننده و مشابه ناراحتیهای گوارشی است به طوریکه افراد سعی دارند با پرهیز غذایی و درمان خودسرانه بهبود پیدا کنند. کاهش وزن و بی‌اشتهایی علامت مهمی در تشخیص سرطان معده است. در مراحل اولیه ناراحتیهای گوارشی چون تهوع، بی اشتهایی، کاهش وزن، درد ملایم و متناوب و در مراحل پیشرفته وجود خون در مدفوع و مدفوع سیاه رنگ(ملنا) و در مراحل پیشرفته تر استفراغ خونی بروز می کند.

وجود هلیکوباکترپیلوری و استعداد ابتلاء فرد به سرطان معده از فرضیات موجود در دنیای پزشکی است، حال آنکه افزایش اسید معده، استعمال دخانیات، مصرف غذاهای نمک سود شده و دودی، افزایش مصرف غذاهای سرخ کردنی همگی از عوامل پرخطر برای ابتلاء به سرطان معده هستند. آندوسکوپی و رادیوگرافی معده از راههای تشخیص سرطان معده هستند. در زخمهای معده احتمال سرطانی شدن وجود دارد از این رو چنانچه زخم معده ای پس از 3 ماه دارو درمانی به درمان پاسخ ندهد اندیکاسیونی برای جراحی معده است. افراد با کوچکترین علامت در تغییر وضعیت مزاج، دفع، بی اشتهایی، تهوع و کاهش وزن باید برای بررسیهای بیشتر به پزشک متخصص مراجعه کنند.
پیشگیری از سرطان معده

مقادیر بیشتری میوه و سبزی از انواع مختلف و رنگ‌های مختلف مصرف نمایید.
مصرف غذاهای نمک سود و دودی را کاهش دهید.
اگر شما سیگاری هستید آنرا ترک کنید، زیرا که سیگار خطر ابتلا به انواع سرطان از جمله سرطان معده را افزایش می‌دهد.
در صورتیکه به بیماری هلیکوباکتر پیلوری مبتلا هستید، با مصرف آنتی بیوتیک آنرا درمان کنید.
درصورتیکه به بیماری سوزش معده یا رفلاکس مبتلا هستید، برای درمان آن اقدام نمایید

عوارض شکستگی ساعد چیست

عوارض شکستگی ساعد چیست -درمان شکستگی ها ساعد در صورتی که به درستی انجام شود معمولا بدون عارضه خاصی نتیجه خوبی را بدنبال خواهد داشت. با این حال این شکستگی ها در بعضی موارد ممکن است با بروز عوارضی همراه باشند. مهمترین عوارض شکستگی استخوان های ساعد عبارتند از

عوارض شکستگی ساعد چیست

دیر جوش خوردن یا جوش نخوردن شکستگی استخوان

دیر جوش خوردن معمولا در شکستگی های یک سوم پایینی استخوان اولنا دیده میشود و علت آن معمولا اختلال در خونرسانی محل شکستگی و یا جااندازی ناکامل یا بیحرکتی ناکافی در محل شکستگی است. درمان جوش نخورن این شکستگی استفاده از عمل جراحی پیوند استخوان است. اگر شکستگی قبلا جراحی نشده باشد قطعات جوش نخورده با پلاک فیکس میشوند و اگر قبلا جراحی شده و با پلاک فیکس شده باشد ممکن است نیاز به تعویض پلاک وجود داشته باشد ( در مواردی که پلاک قبلی نتواند به اندازه کافی استخوان های شکسته شده را بیحرکت کند، باید عوض شود).
بد جوش خوردن استخوان

بد جوش خوردن شکستگی ساعد میتواند به صورت زاویه دار شدن استخوان ها در محل شکستگی و یا بصورت کوتاه شده یک یا هر دو استخوان باشد. گاهی هم ممکن است استخوان های رادیوس و اولنا در محل شکستگی به یکدیگر بچسبند. هر کدام از این موارد میتواند موجب محدودیت چرخش مچ دست شود. کوتاه شدن یک استخوان ساعد نسبت به دیگری هم میتواند موجب نیمه دررفتگی مفصل بین رادیوس و اولنا در مچ دست شده و موجب درد در ناحیه مچ دست بیمار شود. در صورت بد جوش خورگی شدید درمان بصورت عمل جراحی استئوتومی ( شکستن مجدد استخوان در محل بد جوش خوردن) و قرار دادن استخوان در وضعیت مناسب است.
سندرم کمپارتمان

گاهی اوقات به علت خونریزی یا تورم شدید در محل شکستگی فشار درون کمپارتمان های ساعد بالا رفته که ممکن است موجب سندروم کمپارتمان و متعاقب آن کنتراکچر ولکمن شود.

منبع ” http://www.iranorthoped.ir

کم خونی ناشی از تولید ناقص گلبول قرمز

کم خونی ناشی از تولید ناقص گلبول قرمز – در کم خونی ناشی از کاهش تولید گلبول های قرمز یا تولید گلبول های قرمز ناقص، بدن تعداد خیلی کمی سلول خونی تولید می کند و یا سلول های خونی نمی توانند به درستی کار کنند. در این حالت کم خونی رخ می دهد.

کم خونی ناشی از تولید ناقص گلبول قرمز

به دلیل وجود گلبول های قرمز غیرطبیعی یا کمبود املاح و ویتامین های مورد نیاز برای درست کار کردن آنها، این گلبول های خونی ناقص و یا کم می شوند.

مشکلاتی که منجر به بروز این نوع کم خونی می شوند، عبارتند از:

1- کم خونی داسی شکل

2- کم خونی ناشی از کمبود آهن

3- کمبود ویتامین ها در بدن

4- مشکلات مربوط به مغز استخوان و سلول های بنیادی

5- سایر بیماری ها

کم خونی داسی شکل

کم خونی داسی شکل، یک بیماری ارثی است که در آن به دلیل وجود یک نقص ژنتیکی، گلبول های قرمز به جای گرد بودن، شبیه داس می شوند.

این گلبول های قرمز داسی شکل به سرعت تجزیه می شوند، لذا اکسیژن به اندام های بدن نمی رسد و کم خونی رخ می دهد.

همچنین این گلبول های قرمز در مویرگ های خونی می چسبند و باعث بروز درد می گردند.
مصرف کافی اسید فولیک قبل از بارداری و در طی بارداری از ایجاد نقایص لوله عصبی مثل بیماری اسپینا بیفیدا در نوزاد جلوگیری می کند

کم خونی ناشی از کمبود آهن

کم خونی ناشی از کمبود آهن، به دلیل کمبود عنصر آهن در بدن رخ می دهد.

مغز استخوان (در مرکز استخوان) برای تولید هموگلوبین نیاز به آهن دارد. همانطور که می دانید هموگلوبین قسمتی از گلبول قرمز است که اکسیژن را به اندام های بدن می رساند.

کمبود آهن باعث می شود بدن هموگلوبین کافی برای گلبول های قرمز تولید نکند. در نتیجه کم خونی ناشی از کمبود آهن بروز می کند.

علل این نوع کم خونی عبارتند از:

– دریافت کم آهن از غذاها به خصوص در نوزادان، کودکان، نوجوانان و افراد گیاهخوار

– نیازهای متابولیکی در دوران بارداری و شیردهی که ذخایر آهن بدن زن را خالی می کند

– قاعدگی در زنان

– اهدای خون مکرر

– ورزش های استقامتی

– بیماری های گوارشی مثل بیماری کرون و یا برداشتن قسمتی از معده یا روده باریک با عمل جراحی

– برخی مواد غذایی، داروها و نوشیدنی های کافئین دار

کم خونی ناشی از کمبود ویتامین

کم خونی ناشی از کمبود ویتامین، زمانی رخ می دهد که بدن دچار کمبود ویتامین ب 12 و اسید فولیک (فولات) می شود.

این دو نوع ویتامین برای ساخت گلبول های قرمز خون لازم هستند.

بیماری هایی که منجر به کم خونی ناشی از کمبود ویتامین می شوند، عبارتند از:

– کم خونی مگالوبلاستیک: ویتامین ب 12 یا فولات و یا هر دو کم هستند.

– کم خونی خطرناک: جذب کم ویتامین B12 به علت بیماری هایی مثل بیماری کرون، عفونت انگلی روده، برداشتن قسمتی از معده یا روده و یا آلودگی به ویروس ایدز.

– برنامه غذایی نامناسب: مصرف خیلی کم و یا عدم مصرف گوشت ها باعث کمبود ویتامین B12 در بدن می شود و پختن بیش از حد سبزی ها و یا خوردن خیلی کم سبزیجات باعث کمبود فولات در بدن می شود.

– سایر علل کمبود ویتامین در بدن: بارداری، مصرف برخی داروها، مصرف الکل، بیماری های روده ای مثل بیماری سلیاک (عدم جذب گلوتن)

مصرف کافی اسید فولیک (از طریق غذاها و قرص اسید فولیک) قبل از بارداری و در طی بارداری از ایجاد نقایص لوله عصبی مثل بیماری اسپینا بیفیدا در نوزاد جلوگیری می کند.

مشکلات مغز استخوان و سلول بنیادی

مشکلات مغز استخوان و سلول های بنیادی از تولید کافی گلبول های قرمز خون جلوگیری می کند.

اگر سلول های بنیادی خیلی کم و یا ناقص باشند، و یا جای آن ها را سلول های سرطانی بگیرند، کم خونی رخ می دهد.
سرب برای مغز استخوان یک ماده سمی است و باعث کاهش گلبول های قرمز خون می شود

مشکلات مرتبط با این نوع کم خونی عبارتند از:

1- کم خونی آپلاستیک زمانی رخ می دهد که تعداد سلول های بنیادی کم شود و یا وجود نداشته باشند.

این کم خونی ارثی است و می تواند بدون علت واضحی رخ دهد و یا وقتی بروز کند که مغز استخوان در اثر مصرف دارو، اشعه ها، شیمی درمانی یا عفونت آسیب ببیند.

2- تالاسمی زمانی رخ می دهد که گلبول های قرمز نتوانند به درستی رشد کنند و کامل شوند. تالاسمی یک بیماری ارثی است. طیف این بیماری می تواند خفیف تا کشنده باشد.

3- سرب برای مغز استخوان یک ماده سمی است و باعث کاهش گلبول های قرمز خون می شود.

مسمومیت با سرب در افرادی که در محل کارشان با سرب سروکار دارند و در بچه هایی که تکه های رنگ دیوار را می خورند، بروز می کند.

لعاب نامناسب ظروف سفالی نیز می تواند غذاها و نوشیدنی های داخل آن ها را به سرب آلوده کند.

کم خونی مرتبط با سایر بیماری ها

معمولا وقتی هورمون های لازم برای تولید گلبول های قرمز خیلی کم هستند، این نوع کم خونی رخ می دهد.

بیماری هایی که باعث این نوع کم خونی می شوند عبارتند از:

1- بیماری مزمن و پیشرفته کلیه

2- کم کاری تیروئید

3- سایر بیماری های مزمن مثل سرطان، عفونت، لوپوس، دیابت و آرتریت روماتوئید

4- پیری

آیلار آرزوگران

درمان عفونت لوزه

درمان عفونت لوزه -لوزه ها جزیی از سیستم لنفاوی بدن به شمار می روند که در پشت گلو واقع شده اند. التهاب لوزه ها به دلیل عفونت های ویروسی و یا باکتریایی ایجاد می شود. بنابراین راهکارهای درمانی بسته به علت آن متفاوت می باشد.

درمان عفونت لوزه

علائم عفونت لوزه

– درد هنگام بلع مواد غذایی

– ورم لوزه ها

– بروز تکه های سفید رنگ بر روی لوزه ها ( درصورتی که علت عفونت ویروس نباشد و باکتری باشد)

– سردرد

– تغیییر در زیر و بمی و کیفیت صدا

– بزرگ شدن ناحیه گردن در مناطقی که بافت لنفاوی وجود دارد.

تذکر : معمولا اگر کودکی به عفونت لوزه مبتلا شود، این علائم همراه با تب بروز پیدا می کند و از درد هایی در ناحیه شکم نیز شکایت می کند.

درمان دارویی

اگر التهاب و عفونت لوزه منشاء باکتریایی داشته باشد، توسط داروهای آنتی بیوتیک مانند پنی سیلین و یا اریترومایسین بهبود پیدا می کند.

تذکر: مصرف داروهای آنتی بیوتیک باید تا اتمام دارو ادامه پیدا کند و نمی توان به محض بهبودی، مصرف دارو را قطع کرد، زیرا در صورت عدم مصرف تمام داروهای آنتی بیوتیک تجویز شده توسط پزشک، بیماری دوباره بر می گردد.

داروهای استروئیدی نیز برای کاهش التهاب ایجاد شده در ناحیه حلق تجویز می گردند، زیرا ممکن است التهاب لوزه ها آنقدر زیاد شود که فرد در بلع دچار مشکل شود و توانایی قورت دادن مواد غذایی را نداشته باشد.
جراحی لوزه ها

درمان جراحی

در برخی موارد مشاهده می شود که بیمار علی رغم رعایت درمان های دارویی و دستورالعمل پزشک معالج خود، باز بهبود پیدا نمی کند و به نوعی به عفونت مزمن لوزه ها مبتلا می شود. در این حالت پزشک متخصص گوش و حلق و بینی با برسی شرایط و سن بیمار ممکن است راه حل جراحی را به او پیشنهاد دهد.

جراحی لوزه و برداشتن آن در حال حاضر شایع ترین و آخرین راه حل برای درمان بیماری افرادی است که با عفونت مزمن لوزه مواجه می شوند. این عمل جراحی به افراد زیر پیشنهاد می شود:

– افرادی که بیش از سه بار در سال و برای مدت سه سال به عفونت و التهاب لوزه ها دچار می شوند.

– افرادی که بیش از 5 بار در سال و برای مدت دو سال به عفونت و التهاب لوزه ها دچار می شوند.

– افرادی که بیش از 7 بار در سال به عفونت و التهاب لوزه ها دچار می شوند.

درمان خانگی

به افرادی که به عفونت و التهاب لوزه مبتلا می شوند، علاوه بر مراجعه به پزشک و رعایت دستور العمل های پزشکی که ذکر شد، رعایت موارد زیر توصیه می شود:

– توصیه می شود که از دستگاه بخور در محل زندگی خود استفاده کنند.

– از قرار گرفتن در هوای خشک جدا خودداری کنند. هر چند ساعت یک بار برای مدتی دستگاه بخور را خاموش کنند تا به طور مداوم در معرض هوای مرطوب قرار نگیرند.
در عفونت لوزه ها صدای فرد دچار آسیب می شود و به سختی می تواند صحبت کند. بنابراین به فرد استراحت صوتی داده می شود و باید کمتر صحبت کند. حتی نجوا کردن نیز در این شرایط توصیه نمی شود

– مصرف آب گرم با عسل و آب لیمو توصیه می شود.

– نوشیدن مقادیر زیادی مایعات گرم توصیه می شود. مصرف سوپ گرم و نوشیدنی های گرم مانند چای بسیار مناسب می باشد.

– از مصرف قرص های مکیدنی مخصوص گلودرد نیز نباید غافل بود.

– غرغره کردن با محلول آب ولرم و نمک نیز مفید می باشد.

– دو قاشق غذا خوری عصاره پیاز را به مقداری آب گرم اضافه کنید و پس از ترکیب آنها با یکدیگر، آن را غرغره کنید. حتی می توانید مقداری نمک نیز به آن اضافه کنید. این مخلوط را روزی سه بار غرغره کنید.

– از مصرف موادغذایی که سبب تشدید التهاب لوزه ها می شوند جدا خودداری کنید. مانند مواد غذایی ادویه دار و سرخ کردنی و انواع فست فودها و نوشابه های گازدار و مواد شور مانند ترشی جات و دوغ.

– مصرف سبزیجات و میوه ها که سرشار از ویتامین ث باشند، بسیار مناسب می باشد و به بهبود عفونت لوزه ها کمک می کند.

– عصاره گیاهانی مانند چغندر و هویج و خیار را تهیه کنید و مصرف کنید، چرا که درمان مناسبی برای عفونت لوزه ها به حساب می آیند.

– مصرف شیر راه حل مناسبی است. شیر را بجوشانید و مقداری فلفل و زردچوبه به آن اضافه کنید و این عصاره را به مدت سه شب متوالی استفاده کنید.

– سیر را پوست بگیرید و یک حبه آن را به دو نیم تقسیم کنید. یک نیمه آن را به چهار قسمت مساوی تقسیم کنید. مصرف این چهار قطعه مساوی در هر روز برای بهبود عفونت لوزه ها توصیه می شود.

اگر این کار را برای مدت یک هفته انجام دهید، به علت خاصیت ضد باکتریایی و ضد ویروسی که سیر دارد، التهاب و عفونت لوزه ها کاهش پیدا می کند. همچنین مصرف سیر سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند.

[box type=”warning” ]تذکر [/box]

در عفونت لوزه ها صدای فرد دچار آسیب می شود و به سختی می تواند صحبت کند. بنابراین به فرد استراحت صوتی داده می شود و باید کمتر صحبت کند. حتی نجوا کردن نیز در این شرایط توصیه نمی شود.

یکی از مهم ترین راه های پیشگیری از عفونت لوزه ها، شستن دست ها به طور مرتب مخصوصا در فصول سرد سال می باشد. مخصوصا پس از دست دادن با افراد این کار توصیه می شود. همچنین از به اشتراک گذاشتن ظرف و لیوان خود با دیگران جدا پرهیز کنید.

زهره لطیفی

بخش سلامت تبیان

همه چیز درباره آبسه مغزی

همه چیز درباره آبسه مغزی -آبسه مغزی تجمع چرک ناشی از یک عفونت باکتریال در مغز یا خارجی‌ترین لایه از سه لایه غشایی است، که مغز و نخاع را می‌پوشانند.

همه چیز درباره آبسه مغزی

علائم آبسه مغزی

علایم زیر به تدریج و در عرض چند ساعت ظاهر می‌شوند. این علایم شبیه علایم تومور یا سکته مغزی هستند:

درد در قسمت پشتی و ناحیهٔ کمر، در صورتی که عفونت، در غشای پوشاننده نخاع باشد.
سردرد.
حالت تهوع و استفراغ.
ضعف، بی‌حسی و یا فلج یک طرف بدن.
راه رفتن نامنظم.
تشنج.
تب
منگی، گیجی، یا دارا بودن حالت هذیانی.
مشکل در صحبت کردن.

علل  آبسه مغزی

منشأ اولیه عفونت باکتریایی، که موجب بروز آبسه مغزی(اپی‌دورال) می‌شود را اغلب نمی‌توان یافت. ولی سه علت زیر، از شایع‌ترین آنها هستند:

عفونتی که از جمجمه، به درون آن گسترش می‌یابد، مثلاً استئومیلیت(عفونت استخوان و مغز استخوان)، ماستوئیدیت(عفونت زایده ماستوئید در پشت گوش)، یا سینوزیت(عفونت سینوس‌ها).
عفونتی که به دنبال شکستگی جمجمه آغاز می‌شود و گسترش می‌یابد.
عفونتی که از سایر بخش‌های بدن که دچار عفونت شدند(مثلاً ریه‌ها، پوست، یا دریچه‌های قلب)و از راه خون گسترش می‌یابد.

عوامل افزایش دهنده خطر

صدمه به سر
وجود یک بیماری، که مقاومت بدن را کاهش داده باشد(به خصوص دیابت)
بروز یک عفونت، به خصوص در اطراف بینی، چشم‌ها و صورت
عاملی که دستگاه ایمنی بدن، را(به علت بیماری (مثلاً ایدز) یا داروها) سرکوب کرده باشد.
تزریق وریدی مواد مخدر

پیشگیری از  آبسه مغزی

در صورت بروز هر گونه عفونت در بدن به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر عفونت در اطراف بینی یا صورت باشد (مثلاً عفونت گوش یا آبسه دندان). با مراجعه زود هنگام می‌توان از گسترش عفونت جلوگیری کرد. در هر گونه فعالیتی که خطر صدمه رسیدن به سر وجود دارد، از کلاه ایمنی و سایر وسایل حفاظتی استفاده نمایید.
عواقب مورد انتظار

با تشخیص و درمان زودهنگام معمولاً خوب می‌شود.

عوارض احتمالی  آبسه مغزی

بروز حملات تشنج، اغماء و مرگ، در صورتی که درمان انجام نشود.
آسیب دایمی به مغز

درمان  آبسه مغزی
اصول کلی

آزمایش‌های تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

آزمایش خون، آزمایش مایع نخاع، نوار مغز، سی‌تی‌اسکن، عکس‌برداری از جمجمه

نیاز به مراقبت ویژه وجود دارد.
درمان طبی یا جراحی بستگی به محل آبسه دارد. معمولاً احتیاج به دادن آنتی‌بیوتیک و نیز جراحی برای تخلیه آبسه‌است. سایر درمان‌هایی که ممکن است لازم شوند عبارت‌اند از مایعات داخل وریدی و تهویه مکانیکی

داروها

آنتی‌بیوتیک برای ۶-۴ هفته جهت مبارزه با عفونت
داروهای ضد تشنج برای پیشگیری از بروز حملات تشنجی
کورتیکواستروییدها برای کاهش تورم مغزی پس از عمل جراحی

فعالیت

هنگامی که در بیمارستان هستید نیاز به استراحت در تخت دارید. پس از طی دوران نقاهت ۳-۲ هفته‌ای، به هر اندازه که قدرت بدنی و احساس خوب بودن به شما اجازه می‌دهد، فعالیت داشته باشید.
رژیم غذایی

به هنگام بستری در بیمارستان، امکان دارد تزریق مایعات داخل وریدی ضروری باشد. پس از درمان، یک رژیم عادی و متعادل داشته باشید.
در این شرایط به پزشک مراجعه نمایید

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان یکی از علایم آبسه مغزی یا اپی‌دورال را دارید.
اگر تب به اندازه ۳/۳۸ درجه سانتیگراد یا بیشتر افزایش یابد.
اگر دچارعلایم جدید و غیرقابل کنترل شده‌اید و استفاده از داروهای مورد استفاده در درمان، ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند

اطلاعاتی درباره بیماریهای گوش

اطلاعاتی درباره بیماریهای گوش-گوش از سه قسمت تشکیل شده است. گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی . گوش خارجی شامل مجرای گوش و لاله گوش است. حد فاصل گوش خارجی و گوش میانی پرده صماخ قرار دارد که با سه استخوانچه متصل به آن ، وظیفه انتقال ارتعاشات صوتی را از گوش خارجی به گوش داخلی بر عهده دارد. گوش داخلی دارای اجزایی جهت شنوایی و حفظ تعادل می‌باشد. گوش عضو بسیار حساسی است و وارد شدن هر گونه جسم خارجی به آن منجر به عفونت و التهاب گوش خواهد شد.

اطلاعاتی درباره بیماریهای گوش
عفونت گوش خارجی و مجرای شنوایی
اختلالات مربوط به سرومن (واکس گوش)
سرومن یا موم گوش توسط غدد مخصوصی در قسمت غضروفی مجرا برای چرب و نرم کردن پوست و به دام انداختن ذرات خارجی ترشح می‌شود. تولید آن کم بوده و پس از خشک شدن به صورت تکه تکه خارج می‌شود.

سرومن بیش از حد:
تجمع سرومن در موارد فعالیت زیاد غدد سرومینال و یا مجرای کوچک و پیچ‌دار اتفاق می‌افتد در بعضی موارد انسداد مجرا اتفاق می‌افتد. بیمارن به دنبال شنا یا دوش گرفتن در اثر جذب آب دچار کاهش شنوایی یا سنگینی ناگهانی گوش می‌شوند.
ناکافی بودن سرومن: کمبود سرومن با علایم خشکی ، خارش ، ترک خوردن و خراشیدگی مجرا همراه بوده و با استفاده از پمادهای گوش بهبود می‌یابد.

اوتیت خارجی
به بیماریهای التهابی لاله گوش و مجرای شنوایی ناشی از عفونتها یا التهاب (التهاب بافت) اطلاق می‌شود. اوتیت خارجی اغلب در تابستان و به صورت عفونت اولیه رخ می‌دهد. گاهی در ارتباط با عفونتهای صورت و پوست سر ایجاد می‌شود. در مناطق معتدل باکتریها شایع‌ترین علت اوتیت خارجی هستند مانند پسودوموناس آئورژنوزا ، اشرشیاکلی و استافیلوکوک طلایی است.

اوتیت خارجی نکروزان یا بدخیم: یک عفونت بدخیم و تخریب کننده استخوان و پیشرونده با میزان مرگ و میر بالاست که در بیماران دیابتی مسن با بیشترین شیوع رخ می‌دهد. افراد دچار نقص ایمنی و مصرف کننده کورتون نیز مستعد هستند. علایم آن به صورت درد پیشرونده و پایدار و ترشح مجرا می‌باشد.

عفونتهای قارچی مجرای گوش:
بیشتر در مناطق حاره دیده می‌شود. یکی از علایم آن خارش شدید است. قارچ آسپیرژیلوس Niger یک توده سیاه یا خاکستری رنگ در مجرا بوجود می‌آورد. درمان آن استفاده از قطره یا پماد ضد قارچ می‌باشد.

هرپس زویتر گوشی یا زونای گوش
یک عفونت ویروسی است که گانگلیون زانویی و هسته‌های اعصاب جمجمه‌ای هفتم و هشتم را درگیر می‌سازد. علایم آن ایجاد وزیکول در مجرای گوش که دلمه می‌بندد و درد شدید گوش و فلج عصب صورتی و کاهش شنوایی حسی – عصبی و سرگیجه نیز دیده می‌شود.

پولیپهای گوش
پولیپ نشان دهنده عفونت مزمن است. پولیپها در عمق مجرا رخ داده و پوشیده از چرک بوده ، قرمزتر از پولیپ مخاطی هستند و به آسانی دچار خونریزی می‌شوند و علایم آن شامل ترشح چرکی بدبو ، ناشنوایی نسبی و خونریزی می‌باشد. باید از کندن پولیپی که از ربع خلفی – فوقانی پرده خارج می‌شوند خودداری کرد، زیرا خطر آسیب عصب صورتی و یا زنجیره و یا زنجیره استخوانی گوش میانی وجود دارد.

عفونتهای پرده صماخ
معمولا بیماریهای گوش میانی به جز ثابت شدگی پایه استخوانی رکابی (اتواسکلروز) و گسیختگی زنجیره استخوانی اثرات خود را به صورت تغییراتی در موقعیت ، رنگ و یکپارچگی پرده صماخ منعکس می‌کنند.

تغییرات التهابی
در داخل لایه‌های پرده گوش ممکن است باعث ایجاد وزیکولهایی در سطح پرده شود مثل میرنژیت بولوز که گاهی در عفونتهای ویروسی و یا زونای گوش دیده می‌شود.

تمپانواسکلروز
به دنبال بیماری التهابی مزمن به شکل پلاکهای سفید و خاکستری ناشی از رسوب مواد هیالینی بر روی پرده تظاهر پیدا می‌کند. تمپانواسکلروز در گوش میانی می‌تواند سبب ثابت شدن استخوانهای گوش شود.

گوش میانی و ماستوئید
تقریبا همه بیماریهای التهابی و عفونی گش میانی و ماستوئید از انتشار عفونتهای بینی و حلق ناشی می‌شوند. عملکرد ضعیف شیپور استاش اساس این بیماریهاست. شایع‌ترین علل انسداد شیپور استاش عبارتند از: عفونتهای حاد دستگاه تنفسی فوقانی ، آلرژی ، سینوزیت مزمن ، اختلالات تکاملی کام ، تومور و فاکتورهای نژادی . علایم انسداد شیپور استاش شامل کشیدگی پرده صماخ به سمت داخل ، درد متناوب خفیف در گوش و کاهش شنوایی خفیف در گوش می‌باشد.

اوتیت میانی چرکی حاد
از شایعترین عفونتهای دوران کودکی است بطوری که 70 – 60 درصد کودکان قبل از سه سالگی حداقل یکبار به آن مبتلا می‌شوند. اوتیت حاد معمولا همراه یک عفونت دستگاه تنفسی فوقانی یا به عنوان عارضه عفونتهای ویروسی مثل آنفلوآنزا و سرخک رخ می‌دهد. این عفونت با کاهش شنوایی و درد شدید در عمق گوش به همراه تب می‌باشد. درمان این عفونت به صورت زودرس با (آنتی بیوتیک|آنتی بیوتیکها)) صورت می‌گیرد. عوارض این عفونت فلج عصب صورتی و مننژیت می‌باشد.

اوتیت میانی سروزی حاد
یکی از علل اصلی کاهش شنوایی در کودکان است. این عفونت ناشی از اختلال عملکرد شیپور استاش در اثر آلرژی و عفونت است. علایم آن عبارتند از: پرده صماخ تو رفته ، تغییر رنگ کهربایی یا خاکستری یا آبی تیره و حبابهای هوا در پشت پرده که به آن نمای شیشه مات می‌بخشد. در آزمون شنوایی ، کاهش شنوایی انتقالی وجود دارد.

ماستوئیدیت حاد
به دنبال یک اوتیت میانی چرکی درمان نشده بوجود می‌آید. امروزه با پیدایش آنتی بیوتیکها کمتر شده است. شایع‌ترین میکروارگانیزمی که در آن دخالت دارد، پنوموکوک است. علایم آن شامل ترشح چرکی غلیظ افزایش یابنده ، درد مبهم و سوزش در پشت گوش و تب می‌باشد. عوارض آن شامل فلج عصب صورتی ، مننژیت و آبسه مغزی است.

اوتیت میانی چرکی مزمن
به سوراخ شدگی پا بر‌جای پرده صماخ دلالت دارد. در کسانی که در دوران کودکی دچار بیماری گوش شده‌اند بسیار شایعتر است. از میکروارگانیزمهای موثر بر این عفونت می‌توان استرپتوکوک و استافیلوکوک و باسیلهای گرم منفی را نام برد. شایعترین علامت این عفونت ، ترشح یک مایع بدون درد و بدبو است و همچنین کاهش شنوایی.

معرفی بیماریهای شایع در کودکان

کودکان مستعد ابتلا به عفونت گوش می باشند، چرا که آنها دارای شیپور استاش کوچکی می باشند. این شیپور (مجرا) گوش میانی را به گلو متصل می کند.

1- چشمان صورتی

ترشح اشک، قرمزی چشم، خارش چشم و سفت شدن مژه ها همه جزو علائم ورم ملتحمه است که به نام چشمان صورتی خوانده می شود.

بیماری در کودکان,بیماریهای کودکان,

غالبا به علت عفونت ویروس سرماخوردگی ایجاد می شود.

چشمان صورتی به سرعت در مدارس و مهدکودک ها پخش می شود.

به نزد پزشک متخصص اطفال بروید تا مراقبت های لازم را دریابید.

این بیماری در بیشتر موارد بعد از 4 تا 7 روز بهبود می یابد.

معرفی بیماریهای شایع در کودکان

2- عفونت گوش

کودکان مستعد ابتلا به عفونت گوش می باشند، چرا که آنها دارای شیپور استاش کوچکی می باشند. این شیپور (مجرا) گوش میانی را به گلو متصل می کند.

هنگامی که سرماخوردگی باعث التهاب می شود، این شیپور مسدود می شود و موجب می شود که مایعات زیادی در گوش میانی و در پشت پرده گوش جمع شوند.

این تجمع مایعات، اجازه ورود میکروب ها را می دهد.

علائم شامل: تب، ایراد گیری و نق نق زدن و پر بودن گوش می باشد.

بیشتر عفونت های گوش در نتیجه ویروس ها می باشد و به خودی خود از بین می روند.

واکسیناسیون دوران کودکی می تواند از عفونت های گوش جلوگیری نماید.

آسپیرین در کودکان و نوجوانان موجب ایجاد سندرم ری می شود

3- چسب گوش

تجمع مایع در گوش میانی (با درد و یا بدورن درد) می باشد که به نام اوتیت میانی با ترشح خوانده می شود.

غالبا، با یک عفونت گوش حاد و یا عفونت دستگاه تنفسی فوقانی همراه می شود.

مایع معمولا در عرض چند هفته از بین می رود.

به هر حال، اگر مایع چسبناک و ضخیم باشد، می تواند با شنوایی کودک تداخل ایجاد کند.

پس بهتر است نزد پزشک بروید تا با لوله ای مایع داخل گوش کودک را خارج کند.

4- بیماری دست، پا و دهان

این بیماری باعث تب همراه با تاول در داخل دهان، کف باسن و پاها می شود.

یک ویروس باعث این بیماری می شود.

این ویروس در تابستان و اوایل پاییز شروع به گسترش می کند.

بیشتر موارد شدید و جدی نیست و در مدت یک هفته تا 10 روز خوب می شود.

5- بیماری پنجم

بیماری پنجم گاهی به نام سیلی زدن به گونه خوانده می شود.

این بیماری باعث بثورات قرمز روشن بر صورت می گردد.

این بثورات ممکن است بر نیم تنه، بازوها و یا پاها ظاهر شود.

مقصر این بیماری یک نوع ویروس است.

این ویروس قبل از ظهور بثورات، باعث علائمی شبیه سرماخوردگی خفیف می شود.

پس از ظهور بثورات، این بیماری مسری نخواهد بود.

غالبا بثورات بعد از 7 تا 10 روز ناپدید می شوند.

6- بیماری کاواساکی

این بیماری بسیار نادر و مرموز در کودکان زیر 5 سال می باشد.

علائم شامل: تب بالا، بثورات تکه ای، ورم و قرمزی دست ها و پاها، چشمان خونی و لب های قرمز و شکاف دار می باشد.

اگر کودک درمان نشود، این بیماری به قلب آسیب می رساند و کشنده می باشد.

پزشکان هنوز نمی دانند چه چیزی باعث این بیماری می شود.

7- آبله مرغان

بیماری در کودکان,بیماریهای کودکان,

در حال حاضر این بیماری توسط واکسن، قابل پیشگیری می باشد.

در حقیقت، به خاطر تاول های قرمز و ناخوشایند، واکسن می زنند.

آبله مرغان می تواند باعث عوارض خطرناکی در نوزادان، بزرگسالان و زنان باردار شود.

قبل از کشف واکسن آبله مرغان،، تعداد بسیاری از مبتلایان به بیمارستان منتقل می شدند.

8- سرخک

اگر کودک واکسن سرخک را زده است، شما نباید نگران بیماری سرخک باشید

این بیماری با تب، آبریزش از بینی و سرفه شروع می شود.

در زمانی که این علائم ناپدید شوند، بثوراتی در تمام بدن ظاهر می شود.

بیشتر کودکان بعد از دو هفته بهتر می شوند، اما در برخی دیگر ذات الریه و یا دیگر مشکلات ظاهر می شود.

9- سرخجه

یک ویروس خفیف که معمولا باعث مشکلات جدی نمی شود.

به هر حال، این ویروس می تواند برای جنین زیان آور باشد، لذا باید مراقب زن باردار بود.

علائم شامل: تب خفیف و بثوراتی که از صورت به سایر نقاط بدن گسترش می یابد.

واکسن MMR در برابر سرخک، اوریون و سرخجه محافظت می کند.

10- تب مخملک

بثورات سفت و قرمز رنگ همراه با گلودرد چرکی می باشد.

در ابتدا، بثورات بر روی قفسه سینه و شکم ظاهر می شود و سپس در تمام بدن پخش می شود.

زبان توت فرنگی و تب بالا نیز از علائم این بیماری می باشد.

اگر کودک درمان نشود، این بیماری می تواند منجر به تب روماتیسمی شود و در موارد نادر، به قلب صدمه می رساند.

به همین خاطر، در قدیم، تب مخملک یک بیماری کشنده کودک بود. اما در حال حاضر، به راحتی با آنتی بیوتیک درمان می شود.

11- عفونت استافیلوکوک ( MRSA)

MSRA نوعی از عفونت استافیلوکوکی می باشد که با آنتی بیوتیک درمان نمی شود.

به عقیده پزشکان، MSRA یکی از بزرگترین علت های عفونت های پوستی می باشد.

این عفونت معمولا به شکل زخم و یا جوش ظاهر می شود و ممکن است شبیه گزش عنکبوت باشد.

MSRA یا عفونت گوش، بینی و گلو در کودکان رو به افزایش است.

12- زرد زخم

یکی دیگر از عفونت های باکتریایی پوست، زرد زخم می باشد.

این عفونت باعث خوشه هایی از تاول کوچک بر روی پوست می شود و این خوشه ها تراوش می کند و به شکل یک پوسته طلایی درمی آیند.

دست زدن به مایع تراوش کرده، موجب پخش کردن این عفونت به سایر نقاط بدن می شود.

غالبا زرد زخم به علت باکتری استافیلوکوک می باشد، اما می تواند به علت باکتری استرپتوکوک نیز باشد.

این نوع زرد زخم بیشتر در کودکان 2 تا 6 ساله شایع است.

اگر این بیماری با آنتی بیوتیک درمان شود، زخم ها بهبود می یابند، بدون آنکه جای آنها بر پوست باقی بماند.

13- عفونت قارچی

بیماری در کودکان,بیماریهای کودکان,

یکی دیگر از عفونت های پوستی، عفونت قارچی می باشد.

این عفونت باعث ایجاد حلقه های فلس دار و قرمز رنگ بر روی پوست و یا تکه ای از پوست سر می شود.

این عفونت به راحتی از یک کودک به کودک دیگر منتقل می شود.

بنابراین به اشتراک گذشتن شانه، برس، حوله و لباس ها می تواند خطرناک باشد.

عفونت قارچی با داروهای ضد قارچ درمان می شود.

14- بیماری لایم

در حدود 1 تا 2 هفته بعد از گزش کنه، بثوراتی مانند جای تیر ظاهر می شود.

این بثورات همراه تب، لرز و بدن درد همراه است.

مقصر این بیماری، باکتری حمل شده توسط کنه می باشد.

اگر فرد درمان نشود، این بیماری بر مفاصل، سیستم اعصاب و قلب اثر می گذارد.

15- مننژیت

بیماری در کودکان,بیماریهای کودکان,

التهاب و یا عفونت بافت اطراف مغز و نخاع می باشد.

در نوجوانان و بزرگسالان، مهم ترین علائم شامل: سردرد، تب و سفتی گردن می باشد.

کودکان ممکن است دارای علائمی مانند: سرماخوردگی باشند و یا به شدت بی قرار شوند.

مننژیت ویروسی غالبا خفیف است، اما مننژیت باکتریایی بسیار شدید است.

اگر مننژیت درمان نشود، عوارض جدی و خطرناکی خواهد داشت.

در حال حاضر، واکسن ها برای جلوگیری از مننژیت باکتریایی موجود است.

16- سندرم ری

شما هم شنیده اید که به کودکان و نوجوانان، آسپیرین ندهید؟

به علت اینکه آسپیرین در کودکان و نوجوانان موجب ایجاد سندرم ری می شود.

علائم این سندرم عبارت است از: تغییرات رفتاری، تشج و کما.

در حال حاضر با اعلام ندادن آسپیرین به کودکان، سندرم ری کمتر شده است.

17- روتاویروس

قبل از شناخت یک واکسن موثر، روتاویروس علت مرگ‌ومیر کودکان مبتلا به اسهال بود.

مهم ترین علامت آن، استفراغ و اسهال آبکی است و کودک را دچار کم آبی شدید بدن می کند.

در حال حاضر دو واکسن روتاویروس برای نوزادان موجود می باشد.

منبع:tebyan.net

مقابله با سوزش چشم

مقابله با سوزش چشم -سوزش چشم یکی از علائم خستگی چشم است که بسیار آزار دهنده است.گاهی اوقات سوزش و خارش چشم ناشی از آلاینده های زیست محیطی و دود سیگاراست.استفاده از کمپرس سرد به سوزش چشم کمک زیادی میکند.اشک مصنوعی ۴-۶ بار در روزنیز کمک زیادی میکند ولی بیش از حد نباید از این قطره استفاده کنید

سوزش چشم یکی از علائم خستگی چشم است که بسیار آزار دهنده است.گاهی اوقات سوزش و خارش چشم ناشی از آلاینده های زیست محیطی و دود سیگاراست.استفاده از کمپرس سرد به  سوزش چشم کمک زیادی میکند.اشک مصنوعی  ۴-۶ بار در روزنیز کمک زیادی میکند ولی بیش از حد نباید از این قطره استفاده کنید  امروزه با توجه به عصر ارتباطات اغلب مردم از تکنولوژی کامپیوتر استفاده می کنند و حتی برخی نیز به تناسب شغلی که دارند به صورت مداوم چشمانشان را به رایانه خیره می کنن. بدین ترتیب رعایت برخی نکات ضروری به نظر می رسد تا از رسیدن آسیب به مهمترین و حیاتی ترین عضو بدن جلوگیری شود.  اختلالات دید موقت مانند تاری دید، سردرد تنشی ماهیچه ها می گردد. پلک زدن کافی نیست، چون پلک بیش از حد تحریک می شود. در اینجا چند توصیه برای شما داریم که باعث می‏شوند چشم‏هایتان سالم بمانند و برای سال‏ها به خوبی کار کنند: ۱- در هوای آفتابی، عینک دودی به چشم‏هایتان بزنید. نور شدید آفتاب باعث تاری دید و خستگی چشم‏ها می‏شود. ۲- اگر موقع کار کردن مجبور هستید به طور مداوم به جایی نگاه کنید (مثل کار با کامپیوتر یا کتاب خواندن)، هر چند ساعت یک بار به چشم‏های خود استراحت دهید. از جای خود بلند شوید، بدنتان را بکشید و به نقطه‏ای دور نگاه کنید. ۳- دقت کنید هنگام مطالعه یا کار، نور محیط کافی باشد. نور ملایم ( نه شدید و نه ضعیف)، بهترین نور است. نور شدید به چشم‏هایتان فشار می‏آورد. ۴- از لامپ با نور سفید در خانه‏ استفاده کنید مثل مهتابی یا لامپ کم مصرف. اگر امکان دارد در محل کارتان نیز از آنها استفاده کنید، زیرا برای چشم‏ها بهترند. ۵- هر چند وقت یک بار چشم‏هایتان را برای چند ثانیه ببندید. این کار باعث می‏شود بینایی‏تان تجدید شود. ۶- به‏طور مرتب پلک بزنید، به‏خصوص اگر موقع کار به جایی نگاه می‏کنید. این کار باعث می‏شد چشم‏هایتان مرطوب باقی بماند. ۷- از منابع غذایی حاوی ویتامین A به طور مرتب استفاده کنید. ویتامین A برای حفظ سلامت چشم‏ها ضروری است، مثلاً یک لیوان (۲۴۰ سی‏سی) آب هویج، ۸ برابر نیاز روزانه به ویتامین A را تامین می‏کند. منابع غنی از ویتامین A عبارتند از: جگر، هویج، کدو حلوایی، طالبی، زردآلو، آب کدو، شلغم، چغندر، کلم بروکلی، گریپ فروت، اسفناج و سایر سبزیجات سبز تیره و برگی شکل، شیر، زرده تخم مرغ. ۸- به مقدار کافی بخوابید. خستگی و کم خوابی، فشار زیادی به چشم‏های شما وارد می‏سازد. ۹- برای معاینه چشم‏های تان و انجام تست بینایی به چشم پزشک یا اپتومتر مراجعه کنید، خصوصا اگر سنتان بالای ۴۰ سال است. با افزایش سن، قدرت بینایی ضعیف می‏شود. شاید نیاز به عینک طبی داشته باشید. ۱۰- اگر کار شما با کامپیوتر است، هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار، برای مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به چشم‏هایتان استراحت دهید. همچنین می‏توانید هر چند وقت یک بار، صفحه مانیتور خود را خاموش کنید. ۱۱- چشم‏هایتان را قدری بمالید، برای اینکه آنها خسته و خشک می‏شوند. اگر خستگی چشم در اثر خشکی آن باشد، می‏توانید با استفاده از قطره استریل چشمی، از بروز آن جلوگیری کنید. ۱۲- چشم های تان را ورزش دهید. این کار از خستگی آنها جلوگیری می‏کنید. هشدارها: ۱- اگر بعد از مطالعه یا انجام یک کار چشمی (مثل کار با کامپیوتر)، چشم‏های شما خیلی خسته شدند یا اگر متوجه تغییراتی در بینایی خود شدید، ممکن است نیاز به عینک داشته باشید. لذا هر چه سریع‏تر به چشم‏ پزشک یا بینایی سنج (اپتومتر) مراجعه کنید. ۲- اگر هر نوع سوال یا نگرانی داشتید، قبل از انجام هر کاری به پزشک مراجعه کنید. توصیه‏های بالا نمی‏تواند جایگزین درمان پزشکی شود.

امروزه با توجه به عصر ارتباطات اغلب مردم از تکنولوژی کامپیوتر استفاده می کنند و حتی برخی نیز به تناسب شغلی که دارند به صورت مداوم چشمانشان را به رایانه خیره می کنن. بدین ترتیب رعایت برخی نکات ضروری به نظر می رسد تا از رسیدن آسیب به مهمترین و حیاتی ترین عضو بدن جلوگیری شود.

اختلالات دید موقت مانند تاری دید، سردرد تنشی ماهیچه ها می گردد. پلک زدن کافی نیست، چون پلک بیش از حد تحریک می شود.
در اینجا چند توصیه برای شما داریم که باعث می‏شوند چشم‏هایتان سالم بمانند و برای سال‏ها به خوبی کار کنند:
۱- در هوای آفتابی، عینک دودی به چشم‏هایتان بزنید. نور شدید آفتاب باعث تاری دید و خستگی چشم‏ها می‏شود.
۲- اگر موقع کار کردن مجبور هستید به طور مداوم به جایی نگاه کنید (مثل کار با کامپیوتر یا کتاب خواندن)، هر چند ساعت یک بار به چشم‏های خود استراحت دهید. از جای خود بلند شوید، بدنتان را بکشید و به نقطه‏ای دور نگاه کنید.
۳- دقت کنید هنگام مطالعه یا کار، نور محیط کافی باشد. نور ملایم ( نه شدید و نه ضعیف)، بهترین نور است. نور شدید به چشم‏هایتان فشار می‏آورد.
۴- از لامپ با نور سفید در خانه‏ استفاده کنید مثل مهتابی یا لامپ کم مصرف. اگر امکان دارد در محل کارتان نیز از آنها استفاده کنید، زیرا برای چشم‏ها بهترند.
۵- هر چند وقت یک بار چشم‏هایتان را برای چند ثانیه ببندید. این کار باعث می‏شود بینایی‏تان تجدید شود.
۶- به‏طور مرتب پلک بزنید، به‏خصوص اگر موقع کار به جایی نگاه می‏کنید. این کار باعث می‏شد چشم‏هایتان مرطوب باقی بماند.
۷- از منابع غذایی حاوی ویتامین A به طور مرتب استفاده کنید. ویتامین A برای حفظ سلامت چشم‏ها ضروری است، مثلاً یک لیوان (۲۴۰ سی‏سی) آب هویج، ۸ برابر نیاز روزانه به ویتامین A را تامین می‏کند. منابع غنی از ویتامین A عبارتند از: جگر، هویج، کدو حلوایی، طالبی، زردآلو، آب کدو، شلغم، چغندر، کلم بروکلی، گریپ فروت، اسفناج و سایر سبزیجات سبز تیره و برگی شکل، شیر، زرده تخم مرغ.
۸- به مقدار کافی بخوابید. خستگی و کم خوابی، فشار زیادی به چشم‏های شما وارد می‏سازد.
۹- برای معاینه چشم‏های تان و انجام تست بینایی به چشم پزشک یا اپتومتر مراجعه کنید، خصوصا اگر سنتان بالای ۴۰ سال است. با افزایش سن، قدرت بینایی ضعیف می‏شود. شاید نیاز به عینک طبی داشته باشید.
۱۰- اگر کار شما با کامپیوتر است، هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار، برای مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به چشم‏هایتان استراحت دهید. همچنین می‏توانید هر چند وقت یک بار، صفحه مانیتور خود را خاموش کنید.
۱۱- چشم‏هایتان را قدری بمالید، برای اینکه آنها خسته و خشک می‏شوند. اگر خستگی چشم در اثر خشکی آن باشد، می‏توانید با استفاده از قطره استریل چشمی، از بروز آن جلوگیری کنید.
۱۲- چشم های تان را ورزش دهید. این کار از خستگی آنها جلوگیری می‏کنید.
هشدارها:
۱- اگر بعد از مطالعه یا انجام یک کار چشمی (مثل کار با کامپیوتر)، چشم‏های شما خیلی خسته شدند یا اگر متوجه تغییراتی در بینایی خود شدید، ممکن است نیاز به عینک داشته باشید. لذا هر چه سریع‏تر به چشم‏ پزشک یا بینایی سنج (اپتومتر) مراجعه کنید.
۲- اگر هر نوع سوال یا نگرانی داشتید، قبل از انجام هر کاری به پزشک مراجعه کنید. توصیه‏های بالا نمی‏تواند جایگزین درمان پزشکی شود.

ورزش و تاثیر آن در دوران بارداری

ورزش و تاثیر آن در دوران بارداری -ورزش در تمام دوره های سنی فواید و تاثیرات بسیار زیادی دارد. در دوران بارداری نیز ورزش تاثیرات معجزه آسایی دارد. حفظ سلامت در دوره ی بارداری بسیار مهم است. ورزش در این دوره کمک بسیاری به سلامت جسمی و روحی مادر می کند. همچنین انجام ورزش برای تسکین درد های دوران بارداری بسیار مفید خواهد بود.

ورزش و تاثیر آن در دوران بارداری

همچنین با تقویت عضلات و ایجاد استقامت، شما را برای زایمان آماده می‌کند و پس از به دنیا آمدن بچه بازگشت اندام شما به حالت اولیه را آسانتر می‌سازد. یک ورزش ایده آل باعث می‌شود قلب شما خوب پمپاژ کند و شما را انعطاف پذیر نگه می‌دارد، وزن را کنترل می‌کند و بدون ایجاد استرس بیش از حد برای شما یا بچه، ماهیچه های شما را آماده می‌کند. این فعالیتها معمولاً خطری برای مادرهای چشم براه ندارند، گرچه برخی از آنها را نمی‌توانید در ماههای آخر بارداری به کار ببرید. حتماً قبل از اقدام به هر گونه ورزشی با مشاور سلامتی خود مشورت کنید.

قلب و عروق

پیاده روی : یکی از بهترین ورزشهای قلب و عروقی برای زنان باردار، پیاده روی است که بدون اذیت زانوها و مچ پا، اندام شما را متناسب نگه می‌دارد. همچنین ورزشی است آسان که در هرکجا می‌توان آن را انجام داد، نیاز به هیچ نوع وسیله‌ای به جز یک جفت کفش راحتی ندارد و هیچ خطری در طول نه ماه بارداری ایجاد نمی‌کند.
شنا : مشاورین سلامت و متخصصین بدنسازی از شنا به عنوان بهترین و بی‌خطرترین ورزش برای خانمهای باردار استقبال می‌کنند. شنا به دلیل اینکه هر دو گروه ماهیچه‌های بزرگ (بازو و پا) را ورزش می‌دهد، بسیار ایده آل است، سیستم قلبی ـ عروقی را بهبود می‌بخشد و به خانمهایی که منتظر فرزند هستند اجازه می‌دهد علی رغم وزن اضافی دوران بارداری احساس سبکی بکنند.
ایروبیک سبک : یک نکته‌ی خوب در مورد کلاسهای ایروبیک این است که شما می‌دانید که در یک زمان مشخص و منسجم دارید ورزش می‌کنید و اگر به کلاس خانمهای باردار بروید از رفاقت با دیگر مادران آینده لذت برده و از اینکه هر حرکتی برای شما و بچه اتان بی خطر است قوت قلب می‌گیرید.
انعطاف پذیری و قدرت
یوگا : یوگا می‌تواند به ماندگاری کشش ماهیچه کمک کرده و با هر تأثیر اندکی بر مفاصل، شما را انعطاف پذیر نگه می‌دارد. حتماً برای ورزش قلب، یوگا را نیز به برنامه پیاده‌روی و شنای خود اضافه نمایید.
حرکات کششی : حرکات کششی برای آرامش و رو فرم نگه داشتن بدن و جلوگیری از فشار آمدن به ماهیچه بسیار خوب است. برای تکمیل ورزش، به ورزشهای قلب و عروقی خود کشش را نیز اضافه کنید.
تمرین وزنه برداری : اگر تا کنون تمرین وزنه برداری، قسمتی از حرکات ورزشی شما بوده، نیازی نیست آن را کنار بگذارید، گرچه خانمها باید میزان وزنه ای را که بر می‌دارند کم کنند. شما می‌توانید برای اطمینان از اینکه هنوز خوب ورزش می‌کنید، تکرار و تمرین بیشتری داشته باشید. اگر مراقبت های لازم را انجام دهید و از تکنیک خوبی استفاده کنید ( حرکت آهسته، حرکات کنترل شده )، تمرین وزنه‌برداری شیوه‌ی بسیار خوبی برای کشش و تقویت ماهیچه‌های شماست.

خواص روغن درخت چای

خواص روغن درخت چای – روغن درخت چای به طور معمول در آکنه کیستیک، یا کسانیکه مشکل هورمونی دارد ،فقط برای کسانی که پوست چرب و یا بیش از حد فعال دارند بسیار خوب است. اگر شما دارای پوست حساس، ظریف، و خشک، هستید از آن صرف نظر کنید.درخت چای یک پاک کننده و یا تونر است که برای کنترل آکنه و پوست بیش از حد چرب مناسب است

در دهه های اخیر محبوبیت طب مکمل به طور روزافزون در حال افزایش بوده است. تلاش برای تأیید استفاده فرآورده های گیاهی در موارد درمانی مفروض باعث افزایش تحقیقات در آزمایشگاهها و برخی موارد در محیط بدن شده است.

خواص روغن درخت چای

یکی ازاین فرآورده ها روغن درخت چای است که اسانس درخت چای به صورت مایعی بی رنگ تا زرد رنگ، دارای بوی تند و معطر و مشابه اوکالیپتوس است که در آب، غیر محلول و در الکل، محلول می باشد و عمدتأ از گیاه Alternifolia Melaleuca که بومی استرالیا استخراج می شود. در اصطلاح عمومی به تعدادی از درختان

Tea Tree Oil گفته می شود ولی از نظر علمی گونه ی اصلی این گیاه درختی با نام علمیAlternifolia Melaleuca می باشد که از خانواده ی مورد است و بیشتر در نواحی ساحلی استرالیا وجود دارد، درختی همیشه سبز به ارتفاع حدود ۶ متر، با برگ هایی نوک تیز و معطر می باشد.

از دیگر گونه های این درخت M.viridiflora است که اسانس آن در تجارت به نام Niaoulioil و M.Cajuputi می باشد که اسانس آن به نام Cajuputioil مشهور است. ترکیبات اسانس گونه های مختلف این درخت تا حدی مشابه بوده و از آن ها استفاده های یکسان به عمل می آید.

نکته ی مهمی که باید در نظر داشت این است که بسیاری از افراد این گیاه را به دلیل تشابه اسمی با چای معمولی اشتباه می گیرند. در حالی که این درخت هیچ ارتباطی با گیاه چای ندارد. نام علمی چای معمولی کاملیا سینن سیس می باشد که از خانواده ی چای بوده و از همه نظر با درخت مذکور اختلاف دارد.

روغن درخت چای به طور گسترده ای به خاطر خواص ضد باکتریایی آن در بسیاری از موارد برای درمان عفونت های پوستی به طور موضعی مورد استفاده قرار می گیرد. این درخت به طور فراوان در استرالیا، اروپا و آمریکا شمالی وجود دارد و به عنوان دارویی برای بیماریهای مزمن مختلف به بازار عرضه می شود.

تاریخچه

روغن درخت چای مورد استقبال روز افزون مصرف کنندگان قرار دارد این روغن از برگها و شاخه های نورس درخت چای که بومی استرالیاست به دست می آید. این روغن نخستین بار هزاران سال پیش توسط بومیان قاره استرالیا مورد استفاده قرار می گرفته است و مردم قبایل آبوری گینال، قبایل رنگین پوست بومی استرالیا روغن درخت چای را برای مقاصد پزشکی استفاده می کردند، و در جنگ جهانی دوم به عنوان یکی از موارد بهداشتی ضروری در جعبه کمکهای اولیه سربازان استرالیایی وجود داشته است.

روغن درخت چای به عنوان یک داروی گیاهی در اشکال مختلف قرنها است مورد استفاده قرار می گیرد و پیش از ۷۰ سال است که به عنوان یک روغن ضروری مورد استفاده قرار می گیرد. روغن درخت چای در اوایل قرن ۲۰ در استرالیا به عنوان یک ضد عفونی کننده در پزشکی مورد استفاده قرار گرفت. اولین مورد استفاده از روغن درخت چای در سال ۱۹۲۰ در جراحی و دندانپزشکی بود. اثرات درمانی این گیاه در زخم ها، باعث شد که در جنگ جهانی دوم از این گیاه برای جراحات پوست استفاده شود. روغن درخت چای تاریخچه طولانی در استفاده کلینیکی برای درمان پوست های مبتلا به جوش غرور، ترکهای موجود در سطح پوست، خشکی پوست، رفع التهابات پوستی و قارچهایی که در سطح ناخن هستند دارد. مطالعات سایر متخصصین پوست با روغن درخت چای برای درمان آکنه، شوره سر، تبخال انجام شده و نتایج آن مشابه یا بهتر از درمانهای مرسوم بوده است و اغلب عوارض جانبی کمتری نیز داشته است.

مطالعات اندکی نیز در مورد استفاده موفق آمیز روغن درخت چای در درمان عفونت های غشای مخاطی شامل تریکوموناس واژینالیس و باکتریهای دهانی و کاندیدیازیز دهانی وجود دارد (Halcon & Mika 2004)روغن درخت چای به صورت محصولات گیاهی زیر مورد استفاده قرار می گیرد:

۱. کرم یا ژل جوان شدن پوست

۲. شامپو طبیعی مو برای مو های چرب

خواص و موارد مصرف خواص پزشکی

روغن درخت چای باعث بهبود کامل مشکلاتی از قبیل شوره سر می شود.

روغن درخت چای در شامپو، پودر و روغن بچه، دستمالهای ضد باکتری (دستمالهای پاک کننده آرایشی)، محصولات مراقبت از پوست (مثل کرمهای شب و روز، مرطوب کننده ها و لوسیونهای دست و بدن) به کار برده می شود. این روغن برای پوستهای چرب و مشکل آفرین بسیار مناسب است و می توان آن را به صورت خالص و در مقادیر اندک برای بر طرف کردن لک و جوش به موضع زد.

روغن درخت چای برای درمان پوست های مبتلا به جوش غرور، ترکهای موجود در سطح پوست، خشکی پوست، رفع التهابات پوستی و قارچهایی که در سطح ناخن هستند استفاده می شود.

روغن درخت چای به پوست نرمی و لطافت می بخشد و این ماده به شکل روغن، ژل و یا کرم موجود است. در ساخت کرم های مخصوص جوش نیز از روغن درخت چای استفاده می کنند. (کرم های مخصوص جوش: این کرم التهابات پوستی را از بین برده و پوست را به وضعیت طبیعی خود نزدیک می کند. لازم به ذکر است که پیش از مصرف، پوست باید کاملاً تمیز باشد.(

از روغن درخت چای در ساخت کرم های سوختگی و کرم های ضد قارچ استفاده می شود. (کرم های سوختگی: این نوع کرم ضدالتهاب و خارش است و پوست را صاف و یکنواخت می سازد. کرم ضد قارچ: این کرم قارچهای پوستی را که باعث خارش می شود از بین می برد).

روغن درخت چای دارای خواص ضدعفونی کننده، ضد قارچی و ضد ویروسی است، ضمن اینکه ذاتاً قدرت آنتی بیوتیکی دارد و یکی از مفید ترین روغنهای دارویی است. این روغن را می توان برای درمان عفونتهای قارچی از قبیل برفک دهان به کار برد.

از روغن درخت چای در محصولاتی مثل خمیر دندان و دهانشویه استفاده می شود. عملکرد آن در خمیر دندان بدین صورت است که مانع تشکیل پلاک های دندان می گردد، این ماده ضدباکتری است و از بیماریهای لثه جلوگیری می کند.

از آنجائیکه بوی بد دهان در اثر گازهای ایجاد شده توسط باکتریها ایجاد می شود، روغن درخت چای جایگزین مناسب با خواص موثرتر برای دهانشویه های شیمیایی است.

ترکیبات مهم شیمیایی

اسانس از برگ های درخت به روش تقطیر با بخار به دست می آید. از مهمترین ترکیبات این گیاه می توان به ۴– ترپی نئول به میزان چهل درصد یا بیشتر، سینئول و ویریدی فلورول و …. اشاره کرد.

اثرات دارویی مهم

یکی از خواص مهم این گیاه، ضد میکروب بودن آن است. چون گیاه خاصیت تحریک پذیری و ملتهب کننده روی پوست ندارد، از آن در درمان زخم، آکنه و سوختگی ها استفاده می کنند. یکی از دلایل استفاده ی آن در صابون، وجود همین خاصیت است. این گیاه در تهویه به عنوان مطبوع کننده کاربرد دارد که دارای خواص ضد میکروبی در فضا نیز می باشد. اسانس این درخت به دلیل وجود ترکیباتی از جمله Li-terpineol بر روی میکروارگانیسم هایی از جمله کاندیدا آلبی کنس، اشرشیاکلی، استافیلوکوک اورئوس و پزدوموناس آئروژینوزا موثر است.

ترکیبات دیگر این رایحه نیز اثرات خوبی بر روی میکروارگانیسم هایی از جمله استافیلوکوک اپی درمیس و پروپی اونی باکتریوم اکنه دارد. همچنین رایحه ی درخت چای روی بعضی میکروارگانیسم های بی هوازی نیز موثر است. پمادهای تهیه شده از این اسانس، دارای خواصی بر ضد بعضی از قارچ های پوستی و یا ناخن بوده که در آزمایشات بالینی به اثبات رسیده است. همچنین روغن درخت چای در تهیه ی محلول های بخور برای مشکلات تنفسی و قطره های بینی با خواص ضد میکروبی کاربرد دارد.

محصولات دیگری جهت کاهش التهاب ریوی و وداروهای مسکن سرفه از این رایحه تهیه شده است. این اسانس در صنایع آرایشی و بهداشتی و به خصوص در عطر سازی و درمان های دیگر در رایحه درمانی مورد استفاده است.

عوارض جانبی

ممکن است ندرتاً بعضی افراد نسبت به ترکیبات موجود در رایحه ی درخت چای از جمله آلفالیمونن، حساسیت داشته باشند. این عوارض در این افراد به صورت اگزما یا راش های پوستی ظاهر می گردد.

در ایران گیاهان تولید کننده ی اسانس درخت چای وجود ندارد و گونه های مختلف آن در مناطق از جمله هند، اقیانوسیه، استرالیا و مالزی می رویند. اسانس درخت چای به صورت مایعی بی رنگ تا زرد رنگ ، دارای بوی تند و معطر و مشابه اوکالیپتوس است که در آب، غیر محلول و در الکل، محلول می باشد.

شامپو روغن درخت چای پرمون

این شامپو به خاطر دارابودن فرمول جدید و منحصر به فرد و نیز حضور ترپنوئیدها خصوصاً terpinenol-4 و استرهای آن دارای مصارف ارزشمندی برای پوست و مو می باشد. روغن درخت چای در مقابل شوره های ناشی از قارچ ملاسزیا، تغییرات هورمونی دوران بلوغ، عفونت های قارچی، آکنه و جوش های ریز موثر است و مشکلات پوستی مانند پسوریازیس می شود. مصرف مداوم این شامپو نه تنها از شوره سر جلوگیری می کند بلکه به خاطر خواص شگرف روغن درخت A چای باعث نرمی پوست ومو و رفع التهاب و خارش پوست سر می گردد. در تحقیقی که بر روی ۱۲۶ نفر که مبتلا به شوره خفیف تا شدید بودند انجام شد، در گروهی که از شامپو روغن درخت چای به مدت ۴ هفته استفاده کردند مشکلات شوره به طرز موثری برطرف شد و این حاکی از تاثیر منحصر به فرد روغن درخت چای در مهار شوره سر است.