چرا بعد غذا ترش می کنید

چرا بعد غذا ترش می کنید -مری لوله‌ای است بین معده و گلو و هنگامی که عضله تنگ کننده (اسفنگتر) بین مری و معده بسته نمی‌شود، اسید معده از معده به مری وارد می‌شود. بسیاری از افراد تجربه سوزش سر دل را دارند، اما در برخی از افراد این بیماری به صورت یک عارضه دائمی وجود دارد که باید به متخصص گوارش مراجعه کنند و راهکارهای درمانی را انجام دهند.

چرا بعد غذا ترش می کنید

انجام راهکارهای زیر در کاهش ترش کردن معده بسیار مۆثر می‌باشد:

1- تغییر در عادات غذا خوردن: یکی از بهترین راه‌های مقابله با ترش کردن، تغییر و در حقیقت تصحیح عادات غذا خوردن می‌باشد. از پرخوری باید پرهیز کنید. از هرگونه ریزه خواری باید جدا اجتناب کنید.

وعده‌های حجیم را در وعده شام مصرف نکنید. در غیر این صورت با مشکلات بی خوابی مواجه خواهید شد.

بلافاصله پس از مصرف غذا، به سمت شکم بر روی زمین دراز نکشید. سعی کنید حتما وعده شام را چند ساعت قبل از خواب مصرف کنید تا محتویات معده بر اثر دراز کشیدن وارد مری نشود و اذیتتان نکند.

2- اجتناب از خوردن مواد غذایی مانند غذاهای چرب و سرخ شده، لبنیات و شیر پر چرب، روغن زیاد، غذاهای آماده و فست فود، قهوه، نوشیدنی‌های حاوی کافئین، نوشیدنی‌های گازدار مانند انواع نوشابه‌ها، سودا و ماء‌الشعیر، چای، مواد غذایی محرک و ادویه دار، مرکبات. حتی‌المقدور سعی کنید در مصرف این مواد غذایی حد تعادل را رعایت کنید و قبل از خواب این مواد را مصرف نکنید.

3- در هنگام خوابیدن سعی کنید سر خود را چند سانتیمتر بالاتر از بدن خود ببرید. می‌توانید سر خود را بر روی بالش قرار دهید. این حالت سبب می‌شود تا از سوزش سر دل و ترش کردن جلوگیری شود. استفاده از بالش حجیم برای این کار مناسب می‌باشد.

4- اگر سیگاری هستید، فورا سیگار را ترک کنید، زیرا سیگار کشیدن اسفنگتر مری را تضعیف می‌کند و بازگشت اسید معده به مری را راحت‌تر می‌کند و ترش کردن را تشدید می‌کند.

5- به مقدار کافی آب بنوشید، زیرا آب اسید معده را رقیق‌تر می‌کند و سبب می‌شود تا اسید معده در جای اصلی خود که معده می باشد قرار بگیرد و کمتر به سمت مری بازگشت کند. مصرف شیر کم چرب نیز به خنثی کردن اسید معده نیز کمک قابل توجهی خواهد کرد.

6- رعایت راهکارهای درمانی طبیعی: برخی از گیاهان دارویی به تسکین حالت ریفلاکس کمک می‌کنند، مثلا اضافه کردن دارچین به غذاها و یا به چای، مصرف دم کرده های گیاهی مانند دم کرده بابونه، جویدن سیر و بادام از راه کارهایی است که می‌توان آن‌ها را رعایت کرد تا از ترش کردن جلوگیری شود. لازم به ذکر است که مصرف گیاهان دارویی که نام‌های آشنایی ندارند تنها تحت نظر طب سنتی مجاز می باشد، زیرا ممکن است که مصرف خودسرانه برخی گیاهان دارویی مضراتی هم داشته باشد.
به افرادی که از مشکل ریفلاکس رنج می‌برند توصیه می‌شود تا به جای مصرف سه وعده غذایی پرحجم، شش وعده غذایی سبک و کم حجم مصرف کنند و نگذارند معده‌شان خالی بماند تا اسید معده به سمت مری برنگردد

7- اگر راهکارهای گفته شده را اجرا کردید و باز هم حالت ریفلاکس داشتید، می‌توانید تحت نظر متخصص گوارش از داروهای آنتی اسید (ضد اسید معده) استفاده کنید.

تذکر: بیماری ریفلاکس اگرچه میزان شیوع بالایی در جامعه دارد، اما بیماری بسیار مهمی به شمار می‌رود، زیرا در صورت جدی نگرفتن آن، مشکلات زیادی در حیطه سلامت فرد به وجود خواهد آمد، مثلا صدمات جبران ناپذیری به مری فرد وارد می‌شود. اگر ریفلاکس همراه با سرفه شود، به ریه‌های فرد به مرور زمان آسیب وارد می‌کند و تنفس فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی ممکن است در صورت عدم پی گیری‌های لازم این بیماری و درمان مناسب آن، زخم‌های مری ایجاد شود و به مرور زمان بر اشتها، وزن و …… فرد تأثیر جدی و منفی بگذارد. بنابراین اگر فرد با ترش کردن‌های مداوم مواجه شود، باید به متخصص گوارش مراجعه کند و راه کارهای درمانی و دارویی را انجام دهد.

تذکر: سوزش سر دل تنها یکی از نشانه‌های ریفلاکس می‌باشد. علایم دیگر این بیماری شامل موارد زیر می‌باشد:

– درد قفسه سینه

– درد و سوزش هنگام دراز کشیدن

– نفخ

– استفراغ خونی و یا مدفوع خونی و یا سیاه رنگ

– آروغ زدن

– دشواری بلع غذا: احساس تنگ شدن مری به طوری که فرد احساس می‌کند مواد غذایی در گلوی او گیر کرده است.

– احساس طعم تلخی

– سکسکه‌های مداوم

– تهوع

– از دست دادن وزن بدون هیچ علت منطقی

– خس خس کردن و سرفه‌های خشک، خشونت صدا و درد مزمن گلو

– احساس تنگی نفس

تذکر: مصرف نوشیدنی‌های الکلی، مشکل ریفلاکس را افزایش می‌دهد.
افراد مبتلا به ریفلاکس قبل از خوردن هر وعده غذایی، یک قاشق غذاخوری عسل طبیعی مصرف کنند

تذکر: مشکل ریفلاکس در برخی از خانم‌های باردار ایجاد می‌شود. این خانم ها باید بدانند که این مشکل تنها در دوران حاملگی شان وجود دارد و با پرهیز غذایی و رعایت نکات گفته شده می‌توانند تا حد زیادی بر این مشکل فائق آیند، اما در صورت عدم تحمل این حالت باید پزشک زنان خود را در جریان قرار دهند و دستورالعمل‌های درمانی او را رعایت کنند.

تذکر: به افرادی که از مشکل ریفلاکس رنج می‌برند توصیه می‌شود تا به جای مصرف سه وعده غذایی، شش وعده غذایی سبک مصرف کنند و نگذارند معده‌شان خالی بماند تا اسید معده به سمت مری برنگردد.

معجزه عسل برای بیماران مبتلا به ریفلاکس

توصیه می‌شود تا افراد مبتلا به ریفلاکس قبل از خوردن هر وعده غذایی، یک قاشق غذاخوری عسل طبیعی مصرف کنند. می‌توانید عسل را با مقداری نان مصرف کنید، اما حدود 20 دقیقه پس از آن از مصرف مایعات و آب خودداری کنید، زیرا کارایی عسل را برای بهبود ریفلاکس کاهش می‌دهد، زیرا آب سبب رقیق شدن عسل و کم شدن کارایی آن می‌شود.

همان‌طور که گفته شد علت اصلی ریفلاکس، تضعیف اسفنگتر مری می‌باشد.

مصرف عسل، سبب تحریک این اسفنگتر شده و رشد مجدد این اسفنگتر را سبب می‌شود. در نتیجه با مصرف مداوم عسل این تحریک مدام صورت گرفته و سبب کاهش احتمال برگشت محتویات مری به معده می‌شود. علاوه بر این عسل خاصیت ضد میکروبی دارد و میکروب‌های مضر معده را از بین می‌برد.

تذکر: اگر فرد مبتلا به ریفلاکس تحت نظر متخصص اقدام به انجام درمان‌های دارویی کند و دستورالعمل‌های گفته شده را نیز رعایت نماید، اما باز هم مشکل او برطرف نشود، پزشک متخصص با در نظر گرفتن شرایط بیمار می‌تواند روش جراحی را به او پیشنهاد دهد. این عمل جراحیfundoplication نام دارد و از بدتر شدن ریفلاکس جلوگیری می‌کند.

در طی این عمل جراحی، متخصص گوارش، یک دریچه مصنوعی را در بالای معده فرد قرار می‌دهد تا اسید معده توسط این دریچه مهار شود و به مری بازگشت نداشته باشد. جراحان از طریق برش در قسمت بالایی شکم و قفسه سینه، لوله باریکی را که به نور مجهز است وارد می‌کنند و جراحی را انجام می‌دهند و به طور معمول درصد کمی از افراد مبتلا به ریفلاکس، راه حل جراحی را انتخاب می‌کنند، زیرا بسیاری از آن‌ها توسط دارو و تغییر سبک زندگی بهبودی کامل و یا نسبی پیدا می‌کنند. به عبارت دیگر جراحی برای درمان ریفلاکس آخرین راه حل می‌باشد.

تذکر:

بیماری ریفلاکس در کودکان و نوزادان هم وجود دارد، اما تشخیص آن دشوارتر از بزرگسالان است، زیرا بیان حالات درونی برای کودک و نوزاد امکانپذیر نیست. تنها والدین باید به علایم ظاهری این بیماری در کودک خود مانند استفراغ‌های مکرر، خس خس سینه، گریه‌های مکرر، امتناع از شیر خوردن، وزن نگرفتن، مدام آروغ زدن و بوی بد دهان توجه داشته باشند و در صورت دیدن این علایم، فورا کودک و یا نوزاد خود را نزد متخصص اطفال ببرند.

معمولا نوزادانی که والدین آن‌ها مبتلا به ریفلاکس بوده‌اند، بیشتر احتمال دارد که به ریفلاکس در ماه‌های اول زندگی مبتلا شوند.

علل زنگ زدن گوش

علل زنگ زدن گوش -دوره گرد نمكی و یا وانت سبزی فروشی از زیر پنجره اتاقتان می گذرد و شما كه تحمل شنیدن صداها را ندارید، بلافاصله همچنان كه حقوق شهروندی را در ذهنتان مرور می كنید، پنجره را می بندید. این كه شما قادرید از هر صدایی كه برایتان خوشایند نیست به راحتی دوری كنید، نعمت بزرگ و خدادادی است. توانایی كه برخی از مردم فاقد آن هستند چرا كه… دوره گرد نمكی و یا وانت سبزی فروشی از زیر پنجره اتاقتان می گذرد و شما كه تحمل شنیدن صداها را ندارید، بلافاصله همچنان كه حقوق شهروندی را در ذهنتان مرور می كنید، پنجره را می بندید. این كه شما قادرید از هر صدایی كه برایتان خوشایند نیست به راحتی دوری كنید، نعمت بزرگ و خدادادی است. توانایی كه برخی از مردم فاقد آن هستند چرا كه بازتاب صداها از درون مغزشان صورت گرفته و كیپ كردن گوش ها دردی از آنها دوا نمی كند و اعصابشان همواره خرد است.

علل زنگ زدن گوش

چرا گوش زنگ می زند؟

از آن جا كه هزاران سلول مغزی انسان در گوش مسوول دریافت و انتقال صداها به مغز هستند، درصورتی كه آسیب ببینند، فرد شنیدن اكثر صداها را همیشگی فرض كرده و همین موضوع سبب رنجش او خواهد شد.
سال هاست كه محققان در پی كشف علل بیماری به نام «وز وز كردن» و یا «زنگ زدن» گوش ها با نام لاتین tinnitus هستند. به عقیده محققان وز وز كردن گوش تنها به آسیب زایی خود به خودی فرد مربوط نمی شود بلكه عوامل دیگری همچون حساسیت به صداهای بلند، بالا یا پایین بودن فشار خون، تومورها، بیماری دیابت، غده تیرویید و یا حتی جراحات سر و گردن نیز در بروز این رویداد موثرند. تاكنون دیده نشده كه فردی به دلیل وز وز كردن گوش ها جانش را از دست بدهد، اما آمارها حاكی از آن است كه میلیون ها نفر در سراسر جهان از این شبه بیماری در رنج و عذابند. چنان چه شما هم گوشتان زنگ می زند خواندن چند راهكار در زیر آمده می تواند موثر باشد.
۱) از صداها دوری كنید:
افراد عادی برای شركت در یك مسابقه پر صدا مشكلی ندارند اما برای شما كه گوشتان وز وز می كند بهتر است از این كار دوری كنید. گوش دادن هر نوع صدایی از طریق واكمن، هدفون و یا هر وسیله ای كه مستقیما وارد گوشتان شود برایتان مضر است. تا جایی كه ممكن است از حضور در مناطقی كه به اصطلاح در معرض آلودگی صوتی هستند، خودداری كنید.
۲) فشار خونتان را كنترل كنید:
گاه صدای وز وز كردن گوش ها به دلیل بالا بودن فشار خون است، در این صورت حتما به پزشك مراجعه كنید.
۳) نمك نخورید:
خوردن نمك برای تشدید وز وز كردن گوش ها آسیب زا است. پس تا می توانید سدیم كمتری مصرف كنید و حتی الامكان از خوردن غذاهای آماده و حاضری دوری كنید.
۴) آسپیرین نخورید:
گاهی اوقات سبب وز وز كردن گوش ها ، خوردن آسپیرین است، اگر به صورت مداوم آسپیرین مصرف می كنید ممكن است در معرض زنگ زدن گوش ها قرار بگیرید. بنابراین با پزشكتان مشورت كنید.
۵) ورزش كنید:
راه رفتن روزانه پس از مشورت با پزشكتان می تواند برایتان مفید باشد.
۶) استراحت نمایید:
خستگی بیش از اندازه، سرماخوردگی ها، زكام ها و یا آنفلوآنزاها می توانند سبب وز وز كردن گوش ها باشند. بنابراین خوب استراحت كنید.
۷) استرس را از خود دور كنید:
زیرا سبب تشدید اثر سروصدا ها می شود.
۸) رادیو یا ضبط گوش دهید:
این صداها بی تردید از آن چه كه در گوشتان ممكن است وجود داشته باشد به مراتب بهتر است.

ناخنک چشم چیست

ناخنک چشم چیست -ناخُنَک زائده یا غشائی مثلثی‌شکل است که در گردن، چشم، زانو، آرنج، مچ پا یا انگشتان رشد می‌کند.

ناخنک چشم چیست

ناخنک چشم معمولاً از سفیدی چشم (ملتحمه) روی سیاهی چشم (قرنیه) کشیده می‌شود.

ناخنک چشم یک ضایعه مثلثی است که از سفیدی چشم (ملتحمه) روی سیاهی چشم (قرنیه) کشیده می شود. این ضایعه ناشی از رشد خوش خیم بافت پیوندی و رگ‌های ملتحمه است. ناخنک معمولاً ابتدا به صورت یک سفیدی روی ملتحمه ایجاد می‌شود که به تدریج به سمت قرنیه رشد می کند. به علت وجود رگ‌های زیاد معمولاً رنگ ناخنک صورتی یا قرمز است. ناخنک گاهی ملتهب می‌شود و باعث سوزش و خارش و اشکریزش می شود. گاهی اوقات ناخنک رشد زیادی می‌کند و تا وسط قرنیه می رسد و جلوی دید را می گیرد؛ به علاوه حتی ناخنک‌های کوچکتر هم می توانند با تغییر شکل قرنیه باعث ایجاد آستیگماتیسم شوند و دید افراد را تار کنند.

پرتو فرابنفش را در شکل‌گیری و پیشرفت ناخنک چشم مؤثر می‌دانند.

درمان ناخنک

اگر ناخنک کوچک باشد و ظاهر ناخوشایندی نداشته باشد و باعث قرمزی و سوزش چشم‌ها نشود نیاز به درمان خاصی ندارد.

اگر ناخنک گهگاه ملتهب شود و سوزش و قرمزی چشم ایجاد کند مصرف قطره‌های اشک مصنوعی به صورت مکرر ممکن است باعث تسکین علائم شود. در مواردی که ناخنک التهاب شدیدی دارد می توان با نظر چشم پزشک یک دوره درمان با قطره‌های استروئیدی یا سایر قطره‌های ضد التهاب انجام داد.

در مورد ناخنک‌های بزرگتر که از لحاظ ظاهری و زیبایی اهمیت دارند و یا با ایجاد آستیگماتیسم باعث تاری دید شده‌اند می توان با جراحی ناخنک را برداشت البته اگر ناخنک به صورت ساده برداشته شود احتمال عود آن زیاد است و به خصوص در افراد جوان و افرادی که ناخنک ملتهب دارند در نیمی از مواد عود دیده می شود. در این افراد بهتر است علاوه بر برداشتن ناخنک از روش‌های تکمیلی مثل پیوند ملتحمه یا استفاده از داروهای خاص (مثلاً میتومایسین) در حین جراحی استفاده شود.

برخی مطالعات نشان داده که مصرف میتومایسین حین و بعد از عمل ناخنک شانس عود ناخنک را کاهش می‌دهد.

در ناخنک‌های خیلی بزرگ که وسط قرنیه را هم درگیر کرده‌اند ممکن است لازم باشد علاوه اقدامات فوق از پیوند قرنیه لایه ای برای اصلاح شکل قرنیه استفاده شود.

بیماری توکسوپلاسموز چیست

بیماری توکسوپلاسموز چیست -در سال‌های اخیر به دلیل اهمیت زیادی که مادران باردار برای سلامت جنین و نوزادشان قائل می‌شوند، آزمایش سلامت جنین اهمیت یافته است. یکی از این آزمایش‌ها سنجش وجود انگل توکسوپلاسما در بدن مادر است.

بیماری توکسوپلاسموز چیستمیزبان اصلی انگل توکسوپلاسما ـ که یک تک یاخته کوچک درون سلولی است ـ گربه خانگی است و به همین دلیل به بیماری توکسو پلاسموزیس، عنوان بیماری گربه داده اند.

خطر اصلی این بیماری، انتقال از مادر به جنین است که می تواند باعث ناهنجاری های مختلف چشمی و مغزی در نوزاد شود.

قسمت اصلی زندگی انگل ـ که دوره جنسی انگل و ایجاد تخم است ـ در بدن گربه صورت می گیرد. سپس تخم ها از مدفوع گربه دفع می شوند و به میزبان واسط می رسند.

گربه آلوده هر روز صد میلیون انگل را دفع می کند که در شرایط مساعد تا سال ها در خاک زنده می ماند.

انسان ها از طریق خوردن موادغذایی آلوده به مدفوع گربه یا خوردن گوشت دام مثل گوسفند که قبلا تخم های انگل را خورده و انگل در ماهیچه یا مغز دام کیست تشکیل داده، به این بیماری مبتلا می شوند.

در افراد عادی که ایمنی کاملی دارند، عفونت توکسوپلاسما بی علامت و محدود است و تا زمانی که ایمنی بدن مخدوش نشده باشد، مشکلی برایشان ایجاد نمی شود.
جنین هایی که مادرشان اوایل بارداری دچار عفونت می شود، بیماری خیلی شدید مغزی و چشمی خواهند داشت و بسیاری از آنان قبل از تولد می میرند، ولی جنین هایی که در ماه های آخر بارداری مادرشان آلوده شده عموما سالم به دنیا می آیند و البته ممکن است دچار مشکلات ذهنی، تشنج و بیماری مغزی شوند

در افرادی که دچار نقص ایمنی می شوند، مثل بیماران مبتلا به ایدز یا کسانی که به خاطر سرطان شیمی درمانی می شوند، انگل موجود در بدن دوباره فعال می شود و ایجاد عفونت شدید می کند.

این عفونت به صورت التهاب مغز یا انسفالیت که با تشنج، کاهش سطح هوشیاری و سردرد شدید تظاهر می یابد، خود را نشان می دهد و بسیار شدید و خطرناک است.

مهم ترین نوع عفونت انسان ها با انگل توکسوپلاسما، عفونت مادران باردار است. اگر در فاصله شش ماه قبل از بارداری، خانمی آلوده به انگل توکسوپلاسما شود و بیماری بهبود یابد، دیگر مستعد دریافت عفونت در دوران بارداری نیست و به این ترتیب هیچ خطری نوزاد را تهدید نمی کند.

آنچه باعث خطر می شود، کسب عفونت مادر در دوره بارداری است که باعث سرایت انگل به نوزاد می شود. در مجموع یک سوم مادرانی که در دوران بارداری مبتلا به توکسوپلاسما می شوند، باعث عفونت جنین خواهند شد. عفونت مادر در چند ماه قبل از لقاح نیز سرایت به جنین را محتمل خواهد کرد.

جنین هایی که مادرشان اوایل بارداری دچار عفونت می شود، بیماری خیلی شدید مغزی و چشمی خواهند داشت و بسیاری از آنان قبل از تولد می میرند، ولی جنین هایی که در ماه های آخر بارداری مادرشان آلوده شده عموما سالم به دنیا می آیند و البته ممکن است دچار مشکلات ذهنی، تشنج و بیماری مغزی شوند.

از آنجا که بیشتر عفونت های مادران باردار مبتلا به توکسوپلاسما بدون علامت است، فقط انجام آزمایش در دوره بارداری احتمال ابتلای جنین را مشخص می کند و در صورت آلودگی نوزاد، اگر درمان بموقع صورت پذیرد و نوزاد آلوده تحت درمان دارویی با داروهای پریماکین، سولفودیازین و داروی جدید اسپیرامایسین قرار گیرد، مشکلاتی که ذکر شده برطرف می شود و نوزاد زندگی سالمی پیش رو خواهد داشت.

عوارض چشمی

توکسوپلاسموز ممکن است به چشم‌ها برسد. در این صورت به آن توکسوپلاسموز چشمی می‌گویند. در این موارد انگل توکسوپلاسموز در شبکیه قرار می‌گیرد و ممکن است سال‌ها بدون فعالیت باشد و به محض فعال شدن، به صورت زخم‌های چشم همراه التهاب، خود را نشان می‌دهد. توکسوپلاسموز چشمی ممکن است عوارض زیر را به دنبال داشته باشد:

ـ کاهش نسبی دید یک چشم

ـ تغییر جهت دید یک چشم

ـ تیرگی عدسی چشم

ـ آتروفی چشم (کاهش سلول‌ها و بافت چشم شامل اعصاب چشم که باعث اتصال چشم به مغز می‌شود)

آنتی‌بیوتیک و استروئیدها برای درمان این زخم‌ها و جلوگیری از گسترش آنها تجویز می‌شود.
توکسوپلاسموز

راه‌های پیشگیری

برای جلوگیری از توکسوپلاسموز رعایت موارد زیر ضروری است:

ـ هنگام باغبانی از دستکش استفاده کنید و پس از اتمام کار، دست خود را با صابون و آب ولرم بشویید.

ـ گوشت خام یا نیم‌پز استفاده نکنید. بخصوص گوشت بره را کاملا بپزید و از تست کردن گوشت قبل از پختن خودداری کنید.

ـ پس از پاک و خرد کردن گوشت، دست‌ها و تمام وسایل مورد استفاده را با دقت بشویید.

ـ سبزی و میوه‌ها را قبل از مصرف بدقت شست‌وشو دهید.

ـ از مصرف شیر و محصولات لبنی که پاستوریزه نیستند، خودداری کنید.

ـ به گربه‌های ولگرد دست نزنید.

ـ به گربه تحت مراقبت خود به جای گوشت خام، گوشت پخته یا کنسروی بدهید.

ـ خانم‌ها‌ی بارداری که در روستاها زندگی می‌کنند بهتر است در دوران بارداری از دست زدن به گوسفندان و بره‌های آنها خودداری کنند.

چگونگی درمان

در بیشتر موارد توکسوپلاسموز به درمان نیاز ندارد، اما درمان دارویی فقط در مواردی که علائم بیماری شدید است بخصوص در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، لازم است.

خانم‌های بارداری که برای اولین بار به این عفونت مبتلا می‌شوند بهتر است آنتی‌بیوتیک استفاده کنند تا از انتقال عفونت به جنین جلوگیری شود.

در مواردی که توکسوپلاسموز، خفیف و بدون علائم جدی باشد به درمان دارویی نیاز نیست و علائم خودبه‌خود بهبود می‌یابد. در صورت تشخیص پزشک مبنی بر تجویز دارو، فرد سه تا شش هفته آنتی‌بیوتیک استفاده می‌کند.

تشخیص بیماری در خانم‌های باردار

در خانم‌های باردار که مبتلا به توکسوپلاسموز می‌شوند انجام آزمایش‌های زیر انتقال عفونت به جنین را مشخص می‌کند:

آمنیوسنتز: در این روش که معمولا 15 هفته پس از بارداری انجام می‌شود، پزشک به وسیله یک سوزن نازک مقداری از مایع اطراف جنین را خارج می‌کند و برای تشخیص عفونت به آزمایشگاه می‌فرستد.

سونوگرافی: در این روش از طریق امواج فراصوت می‌توان از سلامت جنین آگاه شد. البته در مواردی که توکسوپلاسموز هیچ‌گونه علامتی ندارد، با وجود سالم بودن سونوگرافی، برای اطمینان از سلامت نوزاد باید آزمایش‌های لازم پس از تولد نوزاد انجام شود.

علت افزایش گلبول قرمز خون

علت افزایش گلبول قرمز خون -گلبول های قرمز خون، اکسیژن را از ریه ها می گیرند و به تمام بافت های بدن می رسانند.

افزایش تعداد گلبول های قرمز خون به بیش از 72/5 میلیون گلبول قرمز در هر میکرولیتر خون در مردان و بیش از 03/5 میلیون در هر میکرولیتر خون در زنان را اریتروسیتوز می گویند.

در کودکان، حداکثر تعداد طبیعی گلبول های قرمز خون بستگی به سن و جنس آن ها دارد.

علت افزایش گلبول قرمز خون

علت افزایش گلبول قرمز خون

افزایش تعداد گلبول های قرمز خون به طور کلی در شرایط زیر اتفاق می افتد:

1- برای جبران کمبود اکسیژن بدن در اثر عملکرد ضعیف قلب یا ریه ها، تولید گلبول های قرمز زیاد می شود.

2- برای جبران کمبود اکسیژن بدن در ارتفاعات بالا (مناطق مرتفع)، تولید گلبول های قرمز افزایش می یابد.

3- کلیه ها مقادیر زیادی از یک نوع پروتئین خاص به نام اریتروپویتین را آزاد می کنند که تولید گلبول های قرمز را افزایش می دهد.

4- مغز استخوان، تعداد زیادی گلبول قرمز می سازد.

5- ظرفیت حمل اکسیژن توسط گلبول های قرمز کاهش می یابد.

6- کاهش پلاسمای خون (بخش مایع خون) که اغلب در اثر کاهش آب و نمک بدن است، باعث افزایش گلبول های قرمز می شود.
سریع ترین راه برای کاهش تعداد گلبول های قرمز خون، حجامت است که باید توسط پزشک و در مراکز معتبر و شناخته شده انجام شود

علل خاص افزایش تعداد گلبول های قرمز خون عبارتند از:

– استروئیدهای آنابولیک که تولید گلبول های قرمز را تحریک می کنند. استروئیدهای آنابولیک، داروهایی هستند که اثراتی مشابه هورمون تستوسترون (هورمون مردانه) در بدن دارند.

– مسمومیت با گاز مونوکسیدکربن

– بیماری قلبی مادرزادی در بزرگسالان

– بیماری انسداد مزمن ریوی

– کم آبی بدن

– دوپینگ ورزشکاران با اریتروپویتین (تزریق اریتروپویتین برای تقویت عملکرد ورزشی)

– نارسایی قلبی

– هموگلوبینوپاتی (یک بیماری ارثی و ژنتیکی است که ظرفیت حمل اکسیژن توسط گلبول های قرمز را تخریب می کند)

– سرطان کلیه

– پیوند کلیه

– زندگی کردن در ارتفاعات بالا که اکسیژن هوا در آنجا کم است

– انواع بیماری قلبی

– انواع بیماری ریوی

– پلی سیتمی ورا (یک نوع بیماری مغز استخوان)

– فیبروز ریوی

– آپنه خواب (قطع و وصل شدن تنفس در حین خواب)

– کشیدن سیگار که باعث کاهش اکسیژن خون می شود
بیماری ها و مشکلاتی که باعث افزایش تعداد گلبول های قرمز شده اند، بایستی برطرف شوند و شیوه زندگی تغییر کند، مثل نکشیدن سیگار و حفظ وزن سالم بدن

علائم افزایش گلبول های قرمز

– تاری دید

– درد قفسه سینه

– سردرد

– خارش پوست

– درد عضلات

– سرگیجه

– سرخ شدن صورت

– افزایش فشار خون

– وزوز یا زنگ زدن گوش

اگر سرطان کلیه و یا سرطان کبد و یا سایر تومورهای ترشح کننده اریتروپویتین باعث افزایش تعداد گلبول های قرمز خون شده باشند، علائم خاص آن عبارتند از: کاهش وزن، درد شکم یا احساس پری شکم و زردی.

چه موقع نزد پزشک برویم؟

معمولا وقتی پزشک یک سری آزمایش برای تشخیص بیماری فعلی شما تجویز می کند، در طی این آزمایش، مقدار بالای گلبول های قرمز خون مشخص می گردد، یعنی به طور اتفاقی این افزایش تعداد معلوم می شود.

افزایش تعداد گلبول های قرمز در آزمایش خون نشان دهنده ابتلای شما به یک بیماری خاص است که در بخش علل گفته شد.

ممکن است پزشک، آزمایشات دیگری را برای بررسی بیماری فعلی شما تجویز کند.

عوارض افزایش گلبول های قرمز

– افزایش غلظت خون

– ترومبوز ورید عمقی (لخته شدن خون در سیاهرگ های پا)

– سکته مغزی در اثر لخته خون

– سکته قلبی

– آمبولی ریوی

– سرطان خون (لوسمی)

– خونریزی بیش از حد (هموراژی)

– مشکلات لخته شدن خون

– سنگ کلیه

– نارسایی کلیه

– نقرس

درمان افزایش گلبول های قرمز

1- حجامت: سریع ترین راه برای کاهش تعداد گلبول های قرمز خون، حجامت است که باید توسط پزشک و در مراکز معتبر و شناخته شده انجام شود.

2- مصرف دارو تحت نظر پزشک متخصص که تولید گلبول های قرمز را کاهش می دهد.

3- مصرف روزانه قرص آسپیرین (تحت نظر پزشک) که از لخته شدن خون جلوگیری می کند.

4- بیماری ها و مشکلاتی که باعث افزایش تعداد گلبول های قرمز شده اند، بایستی برطرف شوند و شیوه زندگی تغییر کند، مثل نکشیدن سیگار و حفظ وزن سالم بدن.

آیلار آرزوگران

اطلاعاتی درباره بیماری صرع

اطلاعاتی درباره بیماری صرع -بیماری صَرع یا اپی‌لپسی(به انگلیسی: epilepsy) در نورولوژی به حالتی گفته می‌شود که شخص، بدون عامل برانگیزاننده خاصی مثل افت قند خون، تب، کمبود کلسیم و غیره مکرراً دچار حملات تشنج شود. بنابراین به مجرد یک حمله تشنج نمی‌توان گفت فردی به بیماری صرع مبتلا شده‌است. در مواردیکه تشنج در اثر عامل برانگیزاننده بروز کرده باشد با رفع عامل مثلاً افت قند خون و یا کمبود کلسیم، حملات تشنج نیز متوقف می‌شوند. اما اگر بدون وجود علت و یا بعد از کنترل و یا رفع عوامل برانگیزاننده، حملات تشنج بازهم تکرار شود آن موقع بیماری صرع مطرح می‌شود.

اطلاعاتی درباره بیماری صرع

گاه علت صرع وجود یک اختلال ساختمانی در مغز مانند تومور است اما در اغلب موارد هیچ علت خاصی یافت نمی‌شود. در برخی از کودکان مبتلا، حملات تشنج به دنبال یک محرک حسی مثل نورهای شدید بروز می‌کنند و گاه هیچ عامل شروع کننده‌ای وجود ندارد. از علل شناخته شده صرع تومورهای مغزی، بیماریهایی که بر رگهای خونی مغز اثر می‌گذارند و انواع سموم می‌باشد. به غیر از صرع علل متعدد دیگری نیز برای تشنج وجود دارد که یکی از آنها تب بالاست (تشنج ناشی از تب).

تعریف تشنج

تشنج در واقع اختلال گذرای عملکرد مغزی است که در اثر تخلیه الکتریکی غیر طبیعی در سلولهای عصبی مغز پیدا می‌شود و سبب ایجاد علائم گوناگونی مثل از دست دادن ناگهانی هوشیاری، انقباض عضلات و یا تغییرات حسی و رفتاری در فرد می‌شود. این امواج الکتریکی غیر طبیعی در نوار مغزی ثبت و قابل مشاهده خواهند بود. گاه دلیل تشنج اختلالات ناگهانی به‌علت وجود یک عامل مثل تب بوجود می‌آید.
انواع صرع

صرع‌ها در حالت کلی به دو دسته صرع منتشر (گرندمال) و صرع موضعی (پارسیل) تقیسم بندی می‌شوند. صرع موضعی خود به دو زیرشاخه صرع ساده (بدون بیهوشی) و صرع مرکب (همراه با بیهوشی) تقسیم می‌شود. شایعترین نوع صرع در میان بزرگسالان صرع پارسیل مرکب است. در کودکان تشنج‌های تونیک – کلونیک شایعتر است، بیشتر از سه چهارم کودکان مبتلا به صرع، از این نوع تشنج رنج می‌برند، صرع پتی مال یا ابسانس یا کوچک دومین نوع شایع صرع در کودکان است که بعد از رسیدن به سن بلوغ از بین می‌رود.

صرع بزرگ یا تشنج تونیک – کلونیک معروفترین نوع صرع، صرع منتشر (Grand mal) است. این صرع هنگامی رخ می‌دهد که مناطق حرکتی مغز دچار عارضه شده‌است و اسپاسمهای شدید و بیهوشی را دربردارد. در اغلب موارد صرع اصلی، قبل از آغاز حمله و غش به بیمار یک حالت درونی دست می‌دهد که این اخطار خوانده می‌شود. این حالت در لاتین Aura نامیده می‌شود و می‌تواند به صورت روانی یا جسمی باشد. مثل شنیدن صدایی (جسمی) و یا احساس خوشبختی یا بدبختی (روانی). بیمار ممکن است بوی مشخصی را حس کند و یا گمان کند که نور درخشندهای می‌تابد. بعد از چند لحظه بیمار بیهوش می‌افتد که این مرحله کوتاه، تونیک است که تمام ماهیچه‌ها متشنج و منقبض می‌شوند، تنفس بیمار قطع می‌شود و رنگش نیز ممکن است کبود شود. مرحله بعدی کلونیک است که اندامها تکانهای مختصری می‌خورند. در خلال این مدت بیمار ممکن است زبانش را گاز بگیرد.

مراحل علائم تشنج تونیک – کلونیک به ترتیب زیر است:

تحریک پذیری یا رفتارهای غیرعادی به مدت چند دقیقه پیش از بروز تشنج (Aura).
اسپاسم و انقباض عضلات که ۳۰ ثانیه طول می‌کشد و بیمار در طی آن بیهوش شده و به زمین می‌افتد و تنفس نامنظم می‌شود.
حرکات پرشی اندامها یا صورت که می‌تواند از ۲۰ ثانیه تا چند ساعت طول بکشد. در این مرحله ممکن است بیمار زبانش را گاز بگیرد و کنترل مثانه یا روده را از دست بدهد.
پس از آنکه تشنج متوقف شد، ممکن است بیمار تا چند دقیقه و به ندرت تا ده دقیقه بیهوش باقی بماند.
بعد از بازگشت هوشیاری کودک معمولاً گیج است و سردرد دارد و ممکن است به خواب رود.

صرع کوچک یا تشنج ابسانس صرع کوچک (Petit mal)، که در آن مناطق حسی دستگاه عصبی مرکزی دچار آسیب می‌شود. در بین بچه‌ها شایع است که معمولاً تشنج آنی است و یک لحظه به طول می‌انجامد. کودک بازی را متوقف کرده و ساکت می‌ایستد در حالی که یک حالت سستی و بیحالی در صورتش دیده می‌شود. پس صرع کوچک عبارتست از زایل شدن شعور برای مدتی کوتاه، بدون اینکه در بیمار تشنج یا زمین خوردگی و یا Aura دیده شود. این نوع صرع یکی از شایعترین صرعها نزد کودکان و دانش آموزان است. رنگ پریده، چشمانش به یک نقطه خیره شده و از اطراف خود بی خبر است. مدت آن حتی امکان دارد بسیار کوتاه بوده و قابل رویت نباشد. شروع آن از سه تا سیزده سالگی است که اگر درمان اصولی شود برای همیشه از بین می‌رود و در غیر اینصورت در سنین بالاتر به صرع بزرگ تبدیل خواهد شد.

از علل این نوع صرع، تومورها، حوادث، تصادف، ضربه‌های مغزی و… را می‌توان بیان کرد. از نشانه‌های بارز صرع کوچک که می‌توان در کلاس درس مشاهده کرد، نحوه نوشتن املا دانش آموزان است که ممکن است در حین حمله، دو یا سه خط از املا را جا بیندازند. پس از حمله علاوه بر رنگ پریدگی، سستی و بی‌حالی، احساس خواب به کودک دست خواهد داد.

پس در طی این نوع حمله تشنجی، کودک برای ۱۰ تا ۱۵ ثانیه هوشیاری خود را از دست می‌دهد و به فضا خیره می‌شود و فعالیتهای معمول وی متوقف می‌شود اما به زمین نمی‌افتد. و پس از بازگشت هوشیاری، کودک چیزی از حمله خود به یاد نمی‌آورد.

صرع موضعی هوشیاری بیمار در این نوع صرع مختل نمی‌شود و تظاهرات صرعی به صورت حرکتی ظاهر می‌شود. ابتد از یک نقطه شروع شده و به تدریج سایر قسمتهای بدن را فرا می‌گیرد. به این نوع صرع، صرع جانسونی نیز می‌گویند. البته نوع دیگر صرع موضعی حرکتی بدون انتشار است که تشنج فقط در یک عضو ظاهر شده و در همان جا باقی می‌ماند. مدت حمله حدود یک تا دو دقیقه‌است ولی ممکن است در بعضی از افراد مدتها طول بکشد. فرمی از صرع است که کمتر شایع است، صرع موضعی یا پارشیال خوش‌خیم که سبب حرکات پرشی در یک سمت از صورت یا یک اندام می‌شود. همچنین هوشیاری نیز ممکن است مختل شود. در اغلب موارد کودک مبتلا به یک نوع صرع است، با این حال برخی کودکان مبتلا به انواع پیچیده‌تر صرع هستند که ترکیبی از دو یا چند نوع مختلف است.
اقدامات اولیه در فردی که تشنج کرده

اگر بیمار دچار تشنج تونیک – کلونیک شده او را به یک سمت بخوابانید و سرش را همسطح یا پایین‌تر از بدنش قرار دهید. شخص را به پهلو بخوابانید تا مسیر تنفسیش باز باشد سعی نکنید چیزی در دهان شخص بگذارید عموماً بر این باور غلط هستند که باید جسمی را در دهان فرد گذاشت تا مانع گاز گرفتن زبان شود حال انکه از همان ابتدای حمله ماهیچه‌ها فک بشدت منقبض می‌شوند که می‌تواند از همان ابتدا زبان را قطع کند این در حالیست که تجربه نشان داده این اتفاق بسیار نادر است گذاشتن جسم در دهان فرد بعلت انقباض فک می‌تواند باعث شکستگی دندان شود. هرگز چیزی را با فشار میان دندانهایش قرار ندهید. در بیشتر مواقع تشنج بعد از یک دقیقه متوقف می‌شوند و بعد از آن یک دوره خواب و استراحت است ولی اگر تشنج بیشتر از چند دقیقه به طول انجامد حتماً باید بیمار را به بیمارستان رساند. همچنین اگر کودک تاکنون یک تشنج تونیک – کلونیک نداشته و نخستین باری است که به این نوع حمله دچار می‌شود، به سرعت کودک را به نزدیکترین بیمارستان برسانید.

در مورد سایر انواع تشنج، بیمار را در یک محل آرام نشانده و صبر کنید تا تشنج کاملاً برطرف شود و هوشیار شود. سپس به بیمار آرامش خاطر بدهید.

اقداماتی که پزشک انجام می‌دهد: ۱- پزشک نخست برای مشخص کردن عوامل محرک احتمالی سؤالاتی در مورد رفتارها و علائم بیمار (قبل، در طی و بعد از حمله تشنج) می‌پرسد.صرع یک بیمارشبیه تشنج است

۲- نوار مغزی الکتروآنسفالوگرافی EEG از بیمار گرفته می‌شود تا به تشخیص نوع صرع کمک کند. در مواردی که تشخیص صرع از هیستری (تمارض) امکانپذیر نباشد از الکتروانسفالوگرافی استفاده می‌شود.

۳- انجام MRI مغزی ممکن است برای تشخیص ناهنجاریهای ساختمانی مغز لازم باشد.

۴- انجام آزمایش خون برای تشخیص اختلالات الکترولیتی به عنوان علت تشنج ضروری است.
درمان

امروزه کنترل بیشتر انواع صرعها میسر است با استفاده از داروهای مناسب بطور روزمره می‌توان از بروز حمله جلوگیری کرد. بیماران مبتلا به صرع، نیاز به مصرف منظم داروی ضد تشنج دارند. این داروها معمولاً به مدت دو تا چهار سال بعد از آخرین حمله تشنج ادامه می‌یابند و سپس می‌توان به تدریج ظرف چند ماه آنها را قطع کرد.

انتخاب دارو بستگی به نوع صرع، سن بیمار و… دارد. از جمله داروهای معروف صرع می‌توان کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، دیازپام، والپروئیک اسید و… نام برد.

اگر حملات صرع با دارو کنترل نشوند و همچنین MRI یک ضایعه مغزی را نشان دهد، ممکن است جراحی (خیلی به ندرت) مورد بررسی قرار بگیرد.

پیش آگهی

پیش آگهی صرع بسته به نوع آن متفاوت است. بیشتر از سه چهارم کودکان مبتلا به صرع “تونیک – کلونیک” که به مدت دو سال حمله‌ای نداشته‌اند، عود نخواهند داشت. اغلب کودکان مبتلا به صرع نسبی خوشخیم، خود به خود خوب می‌شوند و بعد از بلوغ احتیاج به مصرف دارو ندارند. پیش آگهی صرع کوچک (ابسانس) مبهم و نامعلوم است. اغلب کودکان، حتی کودکانی که مشکلشان حل نشده، هیچ ناتوانی و معلولیتی از نظر ذهنی پیدا نمی‌کنند و می‌توانند به مدارس معمولی بروند و در اغلب فعالیتهای ورزشی شرکت کنند.
پیشگیری

برخی علل صرع قابل پیشگیری هستند. شش راه اساسی برای پیشگیری از ابتلا به صرع که سازمان جهانی بهداشت بیان کرده‌است عبارتاند از: مراقبت‌های پیش از تولد، زایمان بی خطر، کنترل تب در کودکان، کاهش ضربه مغزی، کنترل بیماریهای عفونی و انگلی و مشاوره ژنتیک.

حالت ثابت از تغییرات این دسته خلق و احساس ناپایدار، چسبندگی، کینه‌توزی، فکر نامعلوم و مجهول، علاقه به جزییات و فراموش کردن کلیات و حالت کندی روانی را می‌توان نام برد.

پرسشهای متداول زنان از متخصص زنان و زایمان

پرسشهای متداول زنان از متخصص زنان و زایمان -اگرچه بیشتر زنان تصور می‌کنند درباره قاعدگی اطلاعات کافی دارند؛ مواردی هست که خیلی از آنان درباره‌اش بی‌اطلاع‌اند و همیشه ممکن است در این خصوص، اتفاقاتی بیفتد که تاکنون با آن مواجه نشده باشند.

پرسشهای متداول زنان از متخصص زنان و زایمان

1.چرا قاعدگی، خلق و خوی آدم را تغییر می‌دهد؟
اصولا نشانگان پیش از قاعدگی به این دلیل رخ می‌دهد که بدن به تغییرات هورمونی حساس می‌شود. 10 روز قبل از شروع قاعدگی، سطح هورمون‌هایی مثل پروژسترون و استروژن به سرعت تغییر می‌کند و این تغییر سبب بروز علایمی مثل نفخ، تغییرات خلق و خو، سردرد، حساسیت پستان‌ها و خستگی می‌شود. نزدیک 90 درصد از زنان قبل از قاعدگی‌شان این نشانه‌ها را تجربه می‌کنند. حدود20 درصد از آنها حتی دچار نشانه‌های شدیدتر می‌شوند که بر فعالیت‌های طبیعی‌ زندگی‌شان و حتی بر روابط فردی آنها تاثیر می‌گذارد. اما چه باید کرد؟

اول اینکه مطمئن شوید که از نظر جسمی مشکلی ندارید. بعدش باید سعی کنید ورزش کنید مخصوصا وقتی احساس می‌کنید خلق شما تنگ شده است. مایعات فراوان بنوشید؛ حتی هر 2 ساعت یک بار.
اگر با این کارها بهتر نشدید از پزشک خود کمک بگیرید. مکمل‌های کلسیم و ویتامین‌ها نیز در کاهش نشانه‌های پیش از قاعدگی موثر هستند. گاهی مصرف قرص‌های ضدبارداری با نظر پزشک و در موارد شدید مصرف ضدافسردگی‌ها سبب بهبود این نشانه‌ها می‌شود.

2چرا گاهی اوقات قاعدگی‌ نامنظم می‌شود؟
عادات ماهیانه زنان هر 28 روز یک بار تکرار می‌شود اما گاهی پیش می‌آید که شما دو ماه یک بار رگل شوید و گاهی هر 26 روز ، 35 یا 42 روز یک‌بار. قاعدگی طبیعی باید به فاصله 25 تا 35 روز رخ ‌دهد؛ یعنی از شروع اولین خون‌ریزی تا خون‌ریزی بعدی باید این‌قدر طول بکشد.
بسیاری از زنان احساس می‌کنند که قاعدگی‌شان طبیعی نیست؛ یعنی قاعدگی در یک روز در هر ماه اتفاق نمی‌افتد. این افراد نباید نگران شوند؛ چرا که لازم نیست دقیقا در همان روز ایجاد شود. تغییر دو سه روز در ایجاد قاعدگی مشکل خاصی نیست. اما در صورتی که این فاصله به کمتر از 25 یا بیشتر از 35 روز برسد باید با پزشک مشورت کنید. عادات ماهیانه به ویژه در دوران نوجوانی و سال اول بلوغ تقریبا اصلا مرتب نیست چون سیستم هورمونی بدن هنوز کار خود را به خوبی آغاز نکرده است. این امر ممکن است دو سال یا حتی بیشتر هم ادامه یابد. حدود 45 تا 50 سالگی نیز که اکثر زنان به سن یائسگی نزدیک می‌شوند، دستگاه هورمونی تقریبا خسته و عادات نامرتب می‌شوند. این حالت تا زمان یائسگی ادامه خواهد داشت!

حتی اگر موضوع سن را هم کنار بگذاریم باز هم نامرتب بودن عادات ماهیانه امر بسیار بااهمیتی نیست. اما اگر عادات ماهیانه شما مدت‌هاست نامرتب است، توصیه می‌کنیم به متخصص زنان مراجعه کنید. استرس یا شوک روانی می‌تواند سبب قطع روند تخمک‌گذاری و اختلالاتی در ترشح پروژسترون شود. مشکلات تیروییدی، هیپوتالاموس یا هیپرفیز که در تولید هورمون‌های زنانه دخیل‌اند هم می‌تواند سبب نامرتبی عادات شود. حتی ممکن است تخمدان‌ها دچار مشکلی باشند و با وجود فرمانی که از مغز دریافت می‌کنند، هورمون کافی تولید نکنند!
جالب است بدانید افزایش ترشح هورمون مردانه هم سبب نامرتبی دوره‌ها می‌شود. عفونت، تومور، فیبروم یا آندومتریوز هم می‌توانند از علل احتمالی باشند.
استرس، اضطراب و اتفاقات نگران‌کننده به دلیل تغییر در زمان تخمک‌گذاری سبب بروز قاعدگی غیر از موعد مشخص می‌شود. یکی از دلایل دیگر بی‌نظمی یا قطع قاعدگی باروری، اضافه وزن، کاهش وزن، اختلالات تغذیه‌ای و ورزش‌های سنگین است.

3.چرا گاهی اوقات قاعدگی‌ دردناک می‌شود؟
عده‌ای از زنان دچار دردهای شدیدی هنگام قاعدگی می‌شوند و این نشانه‌ها هم در آنها بیشتر است: تغییرات خلقی و عاطفی، کاهش انرژی و حس خستگی. اما این نشانه‌ها با درمان‌های متفاوتی کاهش یافته و از شدت‌شان کم می‌شود. بیش از نیمی از زنان در هنگام قاعدگی دچار درد می‌شوند و برخی از آنها به مدت 1 تا 3روز توانایی انجام فعالیت‌های روزمره را ندارند.

درد معمولاً در محل كمر و زیر شكم و پهلوها ظاهر می‌شود و به صورت قولنجی است؛ یعنی شدت آن كم و زیاد می‌شود. درد در روز اول شدید است و به تدریج كاهش می‌یابد. درد گاهی با تهوع، استفراغ، ضعف، خستگی و سردرد همراه است. درد قاعدگی ممكن است در همه دوره‌های خونریزی یا فقط در بعضی از دوره‌ها اتفاق بیافتد. قاعدگی دردناك معمولاً با افزایش سن و پس از ازدواج و زایمان كاهش می‌یابد.
اصولا درد قاعدگی به دلیل ترشح پروستاگلاندین‌ها ایجاد می‌شود. پروستاگلاندین‌‌ها موادی هستند که از بافت‌های نکروزه‌ یا فاسدی که ریزش می‌کنند، ترشح می‌شوند و سبب ایجاد درد قاعدگی می‌شود. هر ماده‌ای که بتواند پروستگلاندین‌‌ها را مهار کند می‌تواند سبب کاهش درد قاعدگی شوند.

بر حسب شدت درد می‌توان برای تسکین درد قاعدگی از شیوه‌های مختلفی استفاده کرد:
• اگر درد قاعدگی شدید نباشد استفاده از مسکن‌های ضدالتهاب غیراستروییدی نظیر مفنامیک‌اسید یا ایبوپروفن می‌تواند سبب کاهش درد شود. استفاده از این داروها برای کسانی است که معمولا به مدت یک یا دو روز درد دارند و باید روزهایی که فکر می‌کنند درد قاعدگی‌شان شروع می‌شود قبل از اینکه درد تشدید شود هر 8 ساعت یک بار از این داروها استفاده کنند. مسکن‌هایی مثل استامینوفن و استامینوفن کدئین‌دار برای تسکین درد تاثیر چندانی ندارد.

• در کسانی که درد شدیدی دارند و به مسکن‌هایی که نام برده شد جواب نمی‌‌دهند درمان دارویی، استفاده از قرص‌های جلوگیری است. در کسانی که خون‌ریزی زیاد و درد شدیدی دارند، استفاده از این داروها هم خون‌ریزی را کاهش می‌دهد و هم به تدریج درد آنها را کمتر می‌کند؛ مخصوصا کسانی که دچار مشکل آندومتریوز هستند، یعنی بافت رحمی در محل‌هایی به غیر از حفره رحم رشد کرده است که در این صورت این افراد هنگام قاعدگی دچار درد بسیار شدیدی می‌شوند. مصرف قرص‌های ضدبارداری در این خانم‌ها باعث می‌شود هم کم‌کم بافت خارجی نابه‌جای رحمی از بدن دفع شود و هم دردشان کمتر شده و نیاز به مسکن‌ها هم کمتر می‌شود.

• افرادی که دردهای شدیدی ندارند، می‌توانند از روش‌هایی نظیرگرم کردن با استفاده از حوله گرم یا كیسه آب‌گرم و پوشاندن لباس گرم درد را تسکین دهند.

• روش‌هایی نظیر فیزیوتراپی با استفاده از دستگاه‌هایی که به شکم متصل می‌شود و ایجاد ارتعاش و ماساژ شكم، كمر،‌ پهلوها باعث تسکین درد می‌شود؛ مگر اینکه علت این درد، پاتولوژیک یا بیماری‌زا باشد که در آن صورت، درمان‌‌های خاص خود را دارد.
• افسردگی یکی از دلایل ایجاد و تشدید درد قاعدگی است چرا که افراد افسرده تحریک‌پذیرتر بوده و هر دردی در آنها ممکن است تشدید شود. درمان افسردگی در این افراد می‌تواند درد قاعدگی را نیز در آنها کاهش دهد.

4.چرا گاهی اوقات بین دو قاعدگی، ترشحات سفیدرنگ دیده می‌شود؟
نگران نباشید؛ این ترشحات طبیعی هستند. این ترشحات در برخی روزها کمتر و گاهی بیشترند. غددی که داخل واژن قرار گرفته‌اند این ترشحات را تولید می‌کنند که نقش اصلی آن جلوگیری از ورود میکروب به داخل رحم است. در میان دو دوره و در زمان تخمک‌گذاری میزان ترشحات افزایش می‌یابد و وجود آنها کمک می‌کند تا در این زمان اسپرماتوزوییدها بتوانند راحت‌تر از دهانه رحم بالا رفته و به تخمک برسند. در حالت طبیعی این ترشحات، بی‌رنگ و بی‌بو هستند اما اگر ترشحات زردرنگ یا سوزناک شدند یا بوی بدی داشتند می‌توانند نشانه بروز عفونت یا قارچ باشند. در این صورت لازم است برای جلوگیری از پیشرفت عفونت به یک پزشک متخصص زنان مراجعه کنید.

5.آیا ممکن است در دوران قاعدگی هم بارداری اتفاق بیفتد؟
بله، احتمال دارد. کلید تعیین اینکه آیا خون‌ریزی واقعا مربوط به پریود است یا نه، این است گاهی بین دو پریود، لکه‌های خون دیده می‌شود. بعضی از زنان هنگام تخمک‌گذاری کمی خون‌ریزی دارند. اما اگر قاعدگی شما به مدت 2 ماه قطع شود حتما بارداری اتفاق افتاده است. اگر خانمی در انتهای قاعدگی‌اش مقاربت داشته باشند بسته به طول مدت قاعدگی‌اش تخمک‌گذاری چند روز بعد اتفاق می‌افتد و اگر اسپرم هنوز در بدن‌ مانده باشد ممکن است باردار شود. اما این همیشه اتفاق نمی‌افتد.

6.آیا استفاده طولانی‌مدت از تامپون، شوک توکسیک می‌آورد؟
نشانگان شوک توکسیک به دلیل عفونت باکتریایی ایجاد می‌شود و با حملات ناگهانی تب، لرز، اسهال، تهوع، درد عضلانی و بثورات پوستی مشخص می‌شود. اگر تامپون‌ها به مدت طولانی بمانند زمینه را برای عفونت‌های باکتریایی آماده می‌کنند. بهترین وضعیت آن است که تامپون‌ها هر 8 ساعت یک بار تعویض شوند.

گردآوری : گروه سلامت سیمرغ

آشنایی با علائم بیماری قلبی

آشنایی با علائم بیماری قلبی -علائم بیماری قلبی را بشناسید

علایم و نشانه های بیماری از مهم ترین ابزارهای تشخیص در تمام بیماری از جمله بیماری های قلبی می باشد و پزشک با تکیه به شرح حال و معاینه دقیق و با استفاده از روش های تشخیصی پاراکلینیک مانند تست های خونی یا اکوکاردیوگرافی و تست ورزش آنژیوگرافی و … جهت تائید و اثبات یافته های بالینی و یا تکمیل اطلاعات مورد نیاز استفاده می کند. مهم ترین علائمی که میتوانند مربوط به بیماری های قلب وعروق باشند شامل موارد زیر است اما توجه فرمائید که این علائم الزاما ناشی از مسائل قلبی نیستند و تشخیص های افتراقی بسیاری دارند.:

آشنایی با علائم بیماری قلبی

۱-آنژین قلبی،احساس درد و ناراحتی در قفسه سینه:

اگرچه یکی از مهم ترین علائم تنگی سرخرگی عروق قلب احساس ناراحتی در قفسه سینه می باشد اما هرگونه ناراحتی در قفسه سینه الزاما ناشی از مسائل قلبی نیست. ناراحتی قفسه سینه در صورتی که ناشی از تنگی سرخرگ های قلب باشد، اصطلاحا « آنژین قفسه صدری» نام داشته و مشخصات آن اینست: انژین قلب

– در اغلب موارد بصورت فشارنده و در ناحیه پشت جناغ می باشد.

– با فعالیت افزایش و با استراحت یا با مصرف قرص های زیرزبانی نیتروگلیسیرین در طی ۳الی۵دقیقه تخفیف یافته یا قطع می شود. و معمولا ارتباطی با وضعیت بدن(خوابیدن یا نشستن) و یا حرکت دادن مفاصل یا ستون فقرات ندارد.

– ممکن است به بازو و دست چپ و گاها به گردن و فک ویا ناحیه سردل(محل دردهای معده) انتشار یابد.

– در صورتی که درد شدید قفسه سینه همراه با علائمی نظیر تعریق سرد، تهوع و استفراغ باشد و یا به مدت طولانی(بیشتر از ۳۰دقیقه) طول بکشد با توجه به احتمال حمله قلبی مراجعه سریع به اورژانس الزامی است.

– در صورتی که درد آنژینی بصورت متناوب و در حالت استراحت ایجاد می شود احتمال بروز حمله های قلبی زیاد بوده و مراجعه فوری به اورژانس توصیه می شود.

تشخیص افتراقی درد سینه ( دردهای غیرآنژینی قفسه سینه): 

در صورتی که درد قفسه سینه ارتباطی با فعالیت نداشته باشد، و با تنفس و سرفه و یا تغییر وضعیت تشدید شود در اینصورت احتمال قلبی بودن درد بیمار کم می باشد و عامل غیرقلبی نظیر اسپاسم عضلانی و مسائل استخوانی مطرح می باشد. درد سوزشی پشت جناغ که بعد از مصرف غذا ایجاد شده و با خوابیدن و خم شدن تشدید شده و با تغییر مزه دهان بصورت ترش و با مصرف شربت های ضداسیدی و یا قرص هایی نظیر رانیتیدین کاهش می یابد مطرح کننده رفلاکس (برگشت محتویات معده به مری) می باشد. درد قفسه سینه که با تنفس تشدید شده و همراه با علائم سرماخوردگی ،تنگی نفس و… باشد ، مخصوصا در صورتی که با وضعیت درازکش تشدید می یابد ممکن است ناشی پریکاردیت (التهاب پرده های قلب) باشد. درد قفسه سینه همراه با تنگی نفس شدید بویژه بعد از جراحی یا دوره های بستری یا بی حرکتی طولانی ممکن است ناشی از آمبولی ریه باشد و در این موارد مراجعه فوری به پزشک متخصص حتما توصیه می شود.

۲- ضعف و خستگی پذیری زودرس:

یکی از علائم شایع در بسیاری از بیماری های قلبی و غیرقلبی نظیر بیماری های غددی و متابولیسمی، ریوی ومسائل روانی می باشد. علاوه بر مشکلات عروقی، نارسایی قلب، برادیکاردی(ضربان پایین قلب) و مشکلات دریچه ای قلب( تنگی یا نارسایی) با ضعف و خستگی پذیری زودرس همراه می باشند. وجود علائم همراه از قبیل تنگی نفس، سرفه، برادی کاردی (ضربان کمتر از ۶۰بار در دقیقه)، حملات سنکوپ (غش) تعریق سرد و سرگیجه در تشخیص مسائل قلبی کمک کننده است. شرح حال ومعاینه دقیق توسط پزشک و در صورت لزوم الکتروگرام قلبی (نوار قلب)، اکوکاردیوگرافی، عکس قفسه سینه و آزمایش خون معمولا منجر به تشخیص سریع مسائل قلبی می شود.

۳- تنگی نفس:

احساس دشواری در تنفس می تواند ناشی از علل قلبی ویا غیرقلبی از جمه بیماری های ریوی باشد. در صورتی که تنگی نفس با فعالیت تشدید شده در حالت خوابیده نسبت به حالت نشسته افزایش یابد و مخصوصا در صورتی که همراه تورم پاها و همراه با حملات تنگی نفس شبانه(منجر به بیدار شدن بیمار) باشد، علل قلبی نظیر نارسایی قلب و مشکلات دریچه ای مطرح بوده و با اکوکاردیوگرافی براحتی قابل تشخیص است. آسم و بیماری های انسدادی ریوی(برونشیت و آمفیزم) از علل شایع تنگی نفس می باشند. در این موارد سرفه و خلط فراوان و احساس خس خس سینه بصورت شایع دیده می شود. شرح حال مصرف طولانی مدت دخانیات با احتمال آمفیزم و برونشیت مزمن همراه است. تنگی نفس ناگهانی ممکن است ناشی از علل خطرناک از قبیل آمبولی ریه باشد بویژه درصورتی که فرد به مدت طولانی بی حرکت بوده و یا در بیمارستان بستری بوده باشد آمبولی ریه مطرح بوده و باید فورا مورد بررسی قرار گیرد. آریتمی های قلبی بصورت برادیکاردی (کاهش ضربان قلب) و یا تاکی کاردی (افزایش ضربان قلب) نیز منجر به تنگی نفس می شود که با گرفتن نبض بیمار یا نوار قلب قابل تشخیص می باشد. نارسایی کلیوی، مسائل روانی و بیماری های متابولیک نیز می توانند با تنگی نفس همراه باشند. گاهی در سالمندان و افراد دیابتی و بیماران معتاد به مواد مخدر و نیز برخی افراد دیگر، حمله قلبی با درد خفیف یا بدون درد بوده و تنگی نفس ناگهانی تنها علامت می باشد. بنابراین ارجاع فوری این بیماران به اورژانس الزامی است.

۴- سرگیجه:

سرگیجه یکی از علائم شایع در بیماران است که می تواند ناشی از علل قلبی ، عصبی، متابولیک و یا مسائل روانی باشد. احساس سبکی سر، تاری دید و عدم تعادل مخصوصا اگر همراه با تعریق سرد باشد می تواند ناشی از آریتمی قلبی، ضربان پایین یا خیلی بالای قلب (برادی کاردی یا تاکی کاردی) و یا افت فشار خون باشد. حملات سرگیجه به صورت کوتاه مدت مخصوصا در صورت همراهی با تعریق و یا طپش قلب مطرح کننده آریتمی های قلبی می باشد. در صورتی که فرد هنگام تغییر وضعیت از حالت نشسته به ایستاده دچار سرگیجه شود (افت فشارخون اتواستاتیک) ناشی از داروهای فشارخون، کم آبی و یا اختلال اعصاب اتونوم در سالمندان مطرح بوده و با اندازه گیری فشارخون در حالت خوابیده و ایستاده بررسی می شود. در صورتی که سرگیجه بصورت احساس چرخش در محیط و یا حرکت اطراف می باشد مخصوصا در صورت همراهی با علائمی نظیر تهوع و استفراغ و وزوز گوش مطرح کننده علل عصبی بوده و مراجعه به متخصص اعصاب توصیه می شود. در صورتی که بیمار مبتلا به دیابت که تحت درمان با انسولین و یا قرص های پایین آورنده قندخون می باشد، دچار سرگیجه،سبکی سر، کاهش سطح هوشیاری و یا تعریق شود احتمال کاهش قندخون مطرح بوده و مراجعه به اورژانس توصیه می شود. در این موارد توصیه می شود تا قبل از رسیدن به اورژانس مواد قندی از قبیل قند، شکلات و… مصرف شود.

۵-طپش قلب:

احساس طپش قلب ممکن است بعلت نارسایی قلبی یا آریتمی قلبی باشد و یا ناشی از اضطراب و استرس باشد. طپش قلب بعد از فعالیت ورزشی در افراد نرمال دیده می شود. در صورتی که فرد با فعالیت کم دچار طپش قلب شود مراجعه به پزشک و معاینه قلبی و در صورت لزوم بررسی های قلبی توصیه می شود. در صورتی که فرد در حالت استراحت بصورت ناگهانی دچار طپش قلب شده و پس از چند دقیقه طپش قلب بصورت خودبخود قطع شود واین مشکل مکرر تکرارشود احتمال نوعی آریتمی بازچرخشی قلبی وجود دارد. در این موارد گرفتن نبض و شمارش ضربان قلب در تشخیص علت طپش قلب بسیار کمک کننده است. در صورتی که امکان مراجعه فوری به مرکز پزشکی و ثبت الکتروگرام قلب در هنگام طپش وجود داشته باشد تشخیص آریتمی قلبی بسیار آسان می شود. ممکن است فرد گاها دچار احساس ریزش داخل قفسه سینه و یا احساس یک ضربان قوی نماید. در این موارد ممکن است یک ضربان نابجای قلبی(PVC ،PAC ) وجود داشته باشد.

این ضربان های نابجا براحتی توسط الکتروگرام قلبی(در صورت وجود در هنگام ثبت نوار) قابل تشخیص می باشند. حملات طپش قلب در مبتلایان به اختلالات قلبی نظیر نارسایی قلب و یا مشکلات دریچه ای مطرح کننده آریتمی هایی از قبیلAF ، فلوتر دهلیزی و یا تاکی کاردی بطنی بوده و با توجه به عوارض مهم این آریتمی ها بررسی دقیق و درمان مناسب الزامی است. گاها فرد در هنگام احساس طپش قلب هیچگونه آریتمی ندارد(تایید شده توسط معاینه و یا الکتروگرام) در این موارد اطمینان بخشی به بیمار کافی است. در صورتی که در هنگام حملات طپش قلب امکان معاینه و یا ثبت الکتروگرام قلبی( نوار قلب) نباشد یکی از روش های تشخیص هولتر مونیتورینگ ۲۴ ساعته قلب می باشد توسط این روش امکان ثبت نوار قلب برای ۲۴تا۴۸ساعت وجود داشته و در صورتی که حملات طپش قلب فراوان باشد(مثلا روزی یک بار) امکان ثبت الکتروگرام در هنگام طپش قلب وجود دارد. گاها شک بالینی پزشک به آریتمی زیاد بوده و در صورت تمایل بیمار به برطرف شدن آریتمی مطالعه الکتروفیزیولوژی(EPS) و در صورت القائ آریتمی Ablation توصیه می شود.

۶-تعریق:

تعریق سرد یکی از علائم شایع حملات ایسکمی قلبی یا سکته قلبی، آریتمی ها، برادیکاردی و نارسایی قلب می باشد که البته در اغلب موارد همراه سایر علائم دیده می شود.

در صورتی که تعریق سرد همراه درد آنژینی قفسه سینه باشد همیشه باید احتمال حمله قلبی مد نظر باشد. در صورتی که تعریق سرد همراه طپش قلب، سرگیجه، ضعف و بیحالی باشد، احتمال آریتمی های قلبی مطرح است. در نارسایی شدید قلبی تعریق سرد همراه تنگی نفس و احساس خستگی ایجاد می شود. ممکن است تعریق سرد ناشی از کاهش قندخون در افراد دیابتی تحت درمان باشد که در این موارد معمولا کاهش سطح هوشیاری و گیجی از علائم همراه باشد. در موارد نادر ممکن است حملات تعریق سرد به تنهایی و بدون درد سینه ناشی از حمله قلبی (سکته قلبی) باشد که این مسئله مخصوصا در سالمندان و مبتلایان به دیابت دیده می شود و لزوم توجه ویژه به این نشانه در این افراد راخاطر نشان می سازد.

۷- غش و یا ضعف کردن: 

که البته همیشه نشانه ناراحتی قلبی نیست و ممکن است علل دیگری هم داشته باشد.

۸- ادم:

جمع شدن بیش از حد آب و یا پف کردن پاها، ریه و یا شکم ممکن است خیلی معمولی جلوه کند اما خطرناک است.

۹- سیانوز:

کبود شدن اطراف لب و ناخنها که می تواند در اثر کمبود اکسیژن در بافتها باشد.

نشانه های فوق از علائم بیماری قلبی است که می تواند دیده شود. در هر حال اگر هرکدام را تجربه کردید بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

نشانه های عدم تعادل هورمونی کدامند

نشانه های عدم تعادل هورمونی کدامند -عدم تعادل هورمونی تحت تأثیر عواملی مانند شیوه زندگی، نوع تغذیه، آلودگی، حالات روحی و سن فرد است. عدم تعادل هورمونی را می توان با مصرف دارو و یا تغییر در شیوه زندگی اصلاح کرد.

نشانه های عدم تعادل هورمونی کدامند

10 نشانه عدم تعادل هورمونی

1- عصبانیت یا افسردگی

یکی از مهم ترین نشانه های عدم تعادل هورمونی، شروع ناگهانی عصبانیت یا افسردگی است. این مشکل می تواند به دلیل سطوح پایین هورمون ملاتونین در بدن باشد. این هورمون برای حفظ تعادل ریتم روزمره بدن شما لازم است. این مورد به سن شما نیز بستگی دارد.

2- فشار خون بالا

میزان سدیم بدن توسط هورمون آلدوسترون تنظیم می شود. اگر شما دچار یک وضعیت به نام تنگی شریان کلیوی باشید، هورمون از طریق آن وارد جریان خون می شود.

این عدم تعادل هورمونی، فشار خون را افزایش می دهد.

3- کاهش میل جنسی

میل جنسی ضعیف یکی دیگر از علائمی است که نشان می دهد دارای عدم تعادل هورمونی هستید. مقادیر خیلی کم هورمون تستوسترون می تواند باعث کاهش میل جنسی در مردان و زنان شود.
خستگی، شاخص مهم و اصلی عدم تعادل هورمونی در بدن است. ترشح بیش از حد هورمون کورتیزول در اثر استرس، مانع از عملکرد سایر هورمون ها می شود

4- گر گرفتگی و لرز

این یک علامت شایع در زنان نزدیک به سن یائسگی و پس از یائسگی است. این حالت در طول شب بوجود می آید.

کاهش هورمون استروژن باعث می شود عروق خونی گشاد شوند و فرد دچار گرما، گرگرفتگی، تعریق و لرز شود.

5- افزایش وزن

عدم تعادل هورمونی می تواند به افزایش وزن منجر شود. اگر بدن شما سطح بالایی از هورمون های کورتیزول و انسولین را داشته باشد، بیشتر غذا می خورید و این پرخوری باعث افزایش وزن می شود.

به یاد داشته باشید اضافه وزن می تواند منجر به تولید سطح بالایی از هورمون های جنسی مانند استروژن و تستوسترون شود و این عدم تعادل در هورمون ها به ویژه پس از یائسگی می تواند به اضافه وزن منجر شود.

6- خستگی بیش از حد

با وجود خوابیدن به مقدار کافی، احساس ضعف و بی حالی می کنید و نیاز شدیدی به مصرف کافئین دارید که به نظر می رسد مشکل شما را حل نمی کند.

خستگی، شاخص مهم و اصلی عدم تعادل هورمونی در بدن است. ترشح بیش از حد هورمون کورتیزول در اثر استرس، مانع از عملکرد سایر هورمون ها می شود.

7- نوسانات خلقی یا کج خلقی

اگر تغییرات خلق و خوی اخیر شما باعث شده که دشمنان شما بیشتر از دوستان شما شوند، شاید دچار عدم تعادل هورمونی شده باشید. مقادیر خیلی کم هورمون تستوسترون باعث بدخلقی و حالات روحی شدید می شود.

8- گرفتگی ذهن

آیا نمی توانید به یاد بیاورید که کلید ماشین خود را کجا گذاشته اید؟ و یا ایمیل خود را فرستاده اید یا نه؟

کاهش حافظه یا گرفتگی ذهن از علائم عدم تعادل هورمونی هستند. مقادیر کم هورمون پروژسترون (تعیین کننده عملکرد شناختی) یا مقادیر بالای هورمون استروژن باعث اشتباهات ذهنی یا گرفتگی تفکر می شود.

9- آکنه و موی زائد

بعد از سن 30 سالگی، آکنه معمولا بروز نمی کند، اما گاهی اوقات عدم تعادل هورمونی باعث تحریک آکنه یا رشد موهای زائد در زنان می شود.

مقادیر بالای هورمون تستوسترون در زنان اغلب باعث بروز این علائم می شود.

10- مفاصل دردناک

درد مفاصل بخش طبیعی از فرآیند پیر شدن است، اما بیشتر این دردهای افزایش سن مربوط به عدم تعادل هورمونی مثل DHEA است که پیش ساز هورمون های استروژن، تستوسترون و کورتیزول است. مقادیر ناکافی این هورمون ها باعث تسریع فرآیند پیری می شود.

فرآوری: نیره ولدخانی

چطور با مشکلات زندگی دانشجویی کنار بیاییم

چطور با مشکلات زندگی دانشجویی کنار بیائیم –

باوجود این که بسیاری از دانشجویان سال اول این حس را ندارند، احساس دوری از وطن یا شهر، خصوصا زمانی که تازگی دانشگاه رنگ می بازد و واقعیت به شکل تکالیف، امتحانات و مسوولیتها، خود را به رخ می کشد، بسیار شدید می شود. بنا به شرایط، شما برای مدتی از خانه دور می شوید و در این زمان دلتنگی بروز می کند. چیز دیگری که شاید هم اتاقی هایتان تایید نکنند این است که آن ها نیز در یافتن یک دوست مشکل دارند و زمان زیادی طول می کشد تا دوستان زیادی پیدا کنند یا به آرامش برسند. پیدا کردن خود و یافتن دوست، زمان بر است.
در کل می توان گفت احساس شما طبیعی است. درواقع، افراد زیادی مشکل شما را دارند. گرچه مشکل شما طبیعی است، اما دلیلی ندارد که آسیبی به شما نزند. درواقع در سوال خود نشان دادید که نه تنها مشکل شما جدی است، بلکه شما را در خود فرو برده و دوست دارید کاری بکنید.

چطور با مشکلات زندگی دانشجویی کنار بیاییم

در ابتدا فکر کنید شما چه چیزی را در مورد خانواده، دوستان و خانه از دست داده اید. شاید مناسب باشد با کسی که می شناسید صحبت کنید یا همان طور که با حیوانات خانگی تان صحبت می کنید، با او رفتار کنید. شاید داشتن یک هم اتاقی باعث برهم خوردن تنهایی تان شده یا شما از این که مجبورید در هر مرتبه که بیمار می شوید خودتان دارو بخرید ناراحت هستید. گاهی این مساله کوچکترین چیز ی است که باید با آن کنار بیایید ولی در تنهایی به سخت ترین مساله تبدیل شده است.

راه هایی وجود دارد که این تجربه دانشجویی بیشتر قابل تحمل شود. بعضی از این راه ها عبارتند از:
– برای تماس گرفتن یا ایمیل زدن به خانواده و دوستان برنامه ریزی کنید. این کار به شما امکان می دهد با آن ها تماس بگیرید، تجربیات و نگرانی های خود را با آن ها درمیان بگذارید و از اخبار منزل باخبر شوید.

– دفعه بعد که به خانه برمی گردید از پاتوق ها، خانه، حیوانات خانگی، خانواده و دوستانتان عکس بگیرید. اگر نمی توانید همه این کارها را انجام دهید از دوستانتان بخواهید عکس بگیرند و بفرستند. عکس ها را اطراف اتاق بچسبانید و حتما آن ها را به دوستان جدید خود نشان دهید. این کار راه خوبی برای شناختن آن هاست و آن ها نیز شما را بیشتر خواهند شناخت. با صحبت کردن از خانه و دلتنگی هایتان می توانید با نگرانی های دیگران نیز آشنا شوید و بیشتر باهم باشید.

– از دوستان یا خانواده بخواهید به دیدن شما بیایند. این کار به شما انگیزه می دهد تا بیشتر بر روی درس هایتان متمرکز شوید؛ چون دوست دارید در این مورد با آن ها صحبت کنید. هم چنین شما با دوستان دانشگاهی خود نیز به نقطه مشترکی خواهید رسید.

– آیا چیز خاصی هست که شما دلتنگ آن شده باشید؟ غذاهایی واقعا خوشمزه، بوهایی خاص یا چیزی دیگر؟ شاید کسی بتواند چیزی از این قبیل برایتان بفرستد. شاید مکانی در شهر باشد که بتواند نیازهای شما را برطرف کند. سعی کنید گشتی در شهر بزنید و دنیای خود را بسازید.

– عضو باشگاه یا گروهی شوید که با علایق و سلایق شما تناسب دارد. احتمالا در آن جا دوستانی پیدا می کنید که مثل شما به موسیقی سنتی علاقه دارد، طرز سرخ کردن کوکوی سیب زمینی یا طرز تهیه کیمچی را می دانند، یا عاشق سالسا هستند. شما باهم می توانید خاطرات گذشته را مرور کنید و اوقات خوبی داشته باشید و این لحظات را هنگام بازگشت به خانه ، به یاد خواهید آورد.

چیزهای دیگری هم هستند که در احساس دوری از وطن یا شهر،نقش دارند. مثلا دانش آموزان زیادی در دبیرستان بسیار بازیگوش بوده و در دانشگاه بسیار آرام شده اند. هم چنین مسوولیت های زیاد و جدیدی نیز وجود دارد: حجم دروس سنگین تر شده، خارج از کلاس مطالب زیادی را باید مطالعه کرد و کارهای زیادی را باید انجام داد، شما خودتان حساب امور مالی را به دست گرفته اید، خودتان غذا آماده می کنید و یاد می گیرید که چگونه از عهده کل مسوولیت ها و فعالیت ها برآیید. ابتدا باید اولویت های خود را مشخص کنید و در روزهای پرکار آن ها را به بهترین نحو برنامه ریزی کنید. واقع گرایی نسبت به زمان مورد نظر برای انجام امور و انجام کارهای ضروری، اهمیت دارد؛ چراکه آن ها را به زمان دیگری موکول می کنید. می توانید برنامه ریزی را با کمک مشاور دانشگاه، دوستی مطمئن حتی از خانه یا یک مشاور انجام دهید.
درواقع، شما در خانه نیستید و این جا هرگز مثل خانه خودتان نخواهد شد. گاهی اوقات لازم است به خودتان همین را بگویید و به خود بقبولانید که با رفتن به دانشگاه، غصه چیزهای ازدست رفته را بخورید. اما گاهی چیزهایی وجود دارند که به قیمت ازدست دادن محیط امن خانه ، می ارزند و درس خواندن از این جمله است. وقتی مجبور به تغییر می شوید یا وارد دوره تازه ای ، می گردید، به آن فکر کنید. مطمئنا تغییر در ابتدا سخت است ، اما شما وارد تغییر می شوید و دوستان جدیدی پیدا می کنید، مهارت های جدیدی فرا می گیرید و درنهایت ، رشد می کنید.

مجله پزشکی مادر