خواص کدو تنبل چیست

خواص کدو حلوایی چیست – کدو تنبل منبع فوق‌العاده‌ی بتاکاروتن است که برای سلامت چشم‌ها و پروستات مفید است و به کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک می‌کند. با پزشک تو  باشید تا با دنیای این کدو بیشتر آشنا شوید.

خواص کدو تنبل چیست

تخمه‌ی کدو برای پروستات
البته نباید انتظار معجزه داشت اما نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهند که تخمه‌ی کدو تأثیر مثبتی روی سلامت پروستات دارد. در طب سنتی از تخمه‌ی کدو تنبل برای درمان بزرگی خوش‌خیم پروستات استفاده می‌کنند. ترکیبات موجود در تخمه‌ی کدو روی ادرار کردن تأثیر می‌گذارد اما روی حجم پروستات تأثیری ندارد. البته نتیجه‌ی پژوهش دیگری که در سال 2006 روی موش‌ها انجام شده نشان می‌دهد که مصرف تخمه‌ی کدو روی این ارگان تأثیر مثبت دارد.

کدوتنبل خطر ابتلا به سرطان را کاهش می‌دهد
کدوتنبل تقریباً به اندازه‌ی هویج حاوی کاروتنوئید است. این ترکیبات آنتی‌اکسیدانی برای مقابله با سرطان، بیماری‌های قلبی عروقی یا آفتاب‌سوختگی موثرند. نتایج پژوهش‌های اپیدمیولوژیک نشان می‌دهد رابطه‌ای بین مصرف سبزیجات سرشار از کاروتنوئیدها و کاهش سرطان به ویژه سرطان پروستات، سینه و کولون وجود دارد.

علاوه بر این کریپتوگزانتین و آلفا کاروتن دو نوع دیگر از این کاروتنوئیدها هستند که قادرند از رشد و تکثیر سلول‌های سرطان‌زا جلوگیری کنند. به نظر می‌رسد که مصرف کاروتنوئیدهای غذایی خیلی بهتر از مصرف مکمل است. توصیه می‌کنیم مصرف مواد غذایی نارنجی را در برنامه‌ی غذایی‌تان بگنجانید.

کدوتنبل برای مقابله با پیری چشم‌ها
کدوتنبل حاوی لوتئین و زآگزانتین است. این دو رنگدانه‌ی کاروتنوئیدی برای سلامت چشم‌ها مفیدند. این رنگدانه‌ها مانند فیلتری در برابر اشعه‌های خورشیدی عمل می‌کنند که برای سلامتی سلول‌های شبکیه مضر هستند. در سال 2001 یک گروه از محققان فلوریدا ثابت کردند افرادی که میزان این دو رنگدانه‌ی بدنشان زیاد است 82 درصد کمتر در معرض ابتلا به دژنراسیون ماکولای مربوط به پیری قرار می‌گیرند. نتایج پژوهش‌های متعدد نشان می‌دهد مصرف زیاد لوتئین و زآگزانتین چه از طریق مصرف مواد غذایی سرشار از این رنگدانه چه از طریق مصرف مکمل‌ها میزان این دو رنگدانه‌ی شبکیه را بالا می‌برد.

کدوتنبل و قند خون
سال پیش محققان آمریکایی به این نتیجه رسیدند که عصاره‌ی کدوتنبل می‌تواند به کاهش قند خون حیوانات و انسان کمک کند. اثرات مثبت کدو به کاروتنوئیدها و برخی از پُلی‌ساکاریدهای آن مربوط می‌شود. البته واقعیت این است که کدوتنبل گاهی می‌تواند به طور جزیی قند خون را بالا ببرد که در این مورد هم جای نگرانی نیست.

کدوتنبل برای تقویت سیستم ایمنی بدن و ریه‌ها
محققان آمریکایی بررسی‌های گسترده‌ای روی بتاکاروتن انجام داده و به این نتیجه رسیدند علاوه بر این که این ترکیبات خواص آنتی‌اکسیدانی دارند بلکه می‌توانند به عملکرد برخی از سلول‌های سیستم ایمنی بدن کمک کنند. برای همین هم باعث تقویت این سیستم می‌شوند.
اگر سیگار می‌کشید نیز می‌توانید به خواص مفید کدوتنبل اعتماد کنید. به خاطر اینکه ترکیبات آنتی‌اکسیدانی آن به سلامت ریه‌ها خدمت زیادی می‌کنند. توجه داشته باشید که برای سیگاری‌ها مصرف بتاکاروتن موجود در مواد غذایی مفید می‌باشد و این افراد باید از مصرف مکمل بتاکاروتن بپرهیزند. به خاطر اینکه این مکمل‌ها خطر ابتلا به سرطان را در این افراد بالا می‌برند.

اطلاعاتی راجع به سندرم پلی کیستیک

اطلاعاتی راجع به سندرم پلی کیستیک – تشخیص سندرم پلی کیستیک یا نشانگان تخمدان پُرکیستی (polcystic ovary syndrome PCOS) شایع‌ترین اختلالات غدد درون‌ریز (ﺁندوکرینوﭘﺎتی) در زنان و شایع‌ترین علت نازایی ناشی از عدم تخمک‌گذاری می‌باشد.

اطلاعاتی راجع به سندرم پلی کیستیک

نامگذاری این سندرم به دلیل وجود تخمدان های بزرگ محتوی تعداد زیادی کیست کوچک (در اغلب زنان مبتلا و نه در همه) است که در لایه بیرونی هر تخمدان قرار گرفته است.

زنان مبتلا به این بیماری علایم شایعی مانند اختلالات قاعدﮔی (به خصوص خون‌روش گاهگاهی (الیگومنوره))، علایم هیپرآندروژنیسم مانند پرمویی (هیرسوتیسم) و آکنه، ریزش مو و نازایی دارند.بیماران در معرض عوارض جدی مانند افزایش خطر سرطان ﺁندومتر و ﭘﺴﺘﺎن، دیس‌لیپیدمی، ﻫیﭙﺮتانسیون، بیماری‌های قلبی وعروقی و دیابت می‌باشند. شیوع چاقی و دیس‌لیپیدمی در مبتلایان به PCOS بیشتر از زنان سالم می‌باشد. 40 درصد زنان مبتلا، دچار چاقی مفرط و 75 درصدشان نازا می باشند.

این بیماری تقریباً در ۶ تا 10 درصد همه زنانی که در سنین باروری می‌باشند دیده می‌شود. علت بیماری مزبور مشخص نیست اما محققان بر این باورند که عوامل ارثی و دیابت در ظهور آن نقش دارند.

قاعدگی های نا منظم، رشد موهای زاید، جوشهای پوستی (آکنه) و چاقی در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک مشاهده می شود. این عارضه می تواند در نوجوانی با دوره های قاعدگی نا منظم مشخص گردد یا اینکه بعد ها به دنبال افزایش وزن یا مشکل در باروری تشخیص داده شود.

علت دقیق سندرم تخمدان پلی کیستیک هنوز ناشناخته است. زنان مبتلا ممکن است به دلیل مشکلات بوجود آمده در تخمک گذاری، برای باردار شدن با مشکل مواجه شوند. تشخیص زودهنگام و شروع درمان می تواند به پیشگیری عوارض طولانی مدت آن مثل دیابت نوع 2، بیماری های قلبی و سکته کمک کند

تشخیص سندرم پلی کیستیک

شواهد سونوگرافی تخمدان پلی‌کیستیک (افزایش حجم تخمدان به بیش از ۹ میلی‌لیتر، وجود کیست‌های ۲-۸ میلی‌متری به تعداد ۱۰ و یا بیشتر در هر تخمدان و افزایش دانسیته استرومای رحم (هایپرپلازی آندومتر)) هستند.

اختلالات متابولیکی از جمله افزایش سطح سرمی هورمون‌های LH، تستوسترون، انسولین، پرولاکتین و مقاومت به انسولین در این بیماری شایع است.

درمان با کلومیفن، قرصهای خوراکی ضد بارداری، گنادوتروپین‌ها آگونیست‌های GNRH، مصرف همزمان کلسیم و ویتامین D و رژیم لاغری می‌باشد. در موارد مقاوم لاپاراسکوپی انجام می‌شود.

مقاومت به انسولین به عنوان یک فاکتور اصلی در پاتوژنز PCOS می‌باشد از این‌رو به صورت گسترده از داروهای پایین‌آورنده انسولین مانند متفورمین در درمان این نشانگان استفاده می‌شود.

علائم سندرم پلی کیستیک

علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک اغلب بلافاصله بعد از اولین دوره قاعدگی شروع می شود. در پاره ای از موارد نیز در سالهای بعدی باروری، به دلیل افزایش تدریجی وزن رخ می دهد. علائم آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است (هم از لحاظ شدت و هم از لحاظ نوع آن). پزشک شما برای تشخیص به دنبال حداقل دو نشانه از نشانه های زیر است:

قاعدگی های نا منظم:

این امر یکی از شایع ترین مشخصات این بیماری است. منظور از قاعدگی های غیر معمول، فاصله بیش از 35 روز بین دو قاعدگی، کمتر از 8 دوره قاعدگی در یک سال، عدم قاعدگی برای 4 ماه یا بیشتر و وقوع قاعدگی با تاخیر که ممکن است همراه با خونریزی خیلی کم یا شدید باشد، است.

افزایش آندروژن ها یا هورمونهای مردانه:

سطوح بالای هورمون های مردانه(آندروژن ها) می تواند سبب ایجاد علائم ظاهری مثل رشد موهای زاید در صورت و بدن(هیرسوتیسم)، ایجاد آکنه در بزرگسالی یا آکنه های شدید در نوجوانی و طاسی با الگوی مردانه شود. علائم ناشی از آندروژن بالا می تواند بر اساس نژاد فرد متفاوت باشد. پس شما بسته به زمینه نژادی ممکن است این علائم را نشان دهید یا خیر. مثلاً زنان نژاد آسیایی یا اروپای شمالی ممکن است تظاهرات متفاوت را بروز دهند.

تخمدان های پلی کیستیک:

با کمک سونوگرافی می توان تخمدان های بزرگ حاوی تعداد زیادی کیست کوچک را مشخص کرد. اما برخلاف آنچه از نام آن پیداست، تنها با وجود تخمدان های پلی کیستیک نمی توان تشخیص قطعی داد. برای تشخیص قطعی سندرم تخمدان پلی کیستیک وجود دوره های قاعدگی نامنظم یا علائم ناشی از میزان آندروژن بالا نیز لازم است. ممکن است برخی از زنان با وجود تخمدان های پلی کیستیک در سونوگرافی به سندرم تخمدان پلی کیستیک مبتلا نباشند. از طرف دیگر نیز ممکن است در بعضی از افراد مبتلا به این سندرم، تخمدان ها در سونوگرافی طبیعی باشند.
تظاهرات همراه با سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

ناباروری: زنان مبتلا به PCOS ممکن است به دلیل کمبود تخمک گذاری، در باردار شدن با مشکل مواجه شوند. بد نیست بدانید که این بیماری شایع ترین دلیل ناباروری در زنان است.
چاقی: در حدود نیمی از زنان مبتلا به PCOS چاق هستند. در مقایسه با زنان هم سن که سندرم تخمدان پلی کیستیک ندارند، زنان مبتلا، احتمال بیشتری دارد که دچار اضافه وزن یا چاقی باشند.
پیش دیابت یا دیابت نوع 2: بسیاری از زنان مبتلا به PCOS، دچار مقاومت به انسولین هستند که این امر توانایی بدن برای استفاده بهینه از انسولین جهت تنظیم قند خون را مختل می کند. این موضوع می تواند سبب بالا رفتن قند خون و در نتیجه دیابت نوع 2 گردد. نام دیگر پیش دیابت، اختلال در تحمل گلوکز است.
آکانتوز سیاه (Acanthosis nigricans): یک اصطلاح پزشکی است که به وجود پوست مخملی و تیره بر روی پشت گردن، زیر بغل، اعضای تناسلی خارجی و زیر پستان ها اطلاق می شود. وجود این شرایط در پوست یکی از نشانه های مقاومت به انسولین است.

زمان برخورداری از حمایت های بالینی

تشخیص و درمان زودهنگام سندرم تخمدان پلی کیستیک می تواند به کاهش ابتلا به عوارض بلند مدت آن مثل دیابت نوع 2، فشار خون بالا، بیماری های قلبی و سکته کمک کند. اگر قاعدگی های نامنظم مثل تاخیر در قاعدگی یا قطع آن و موهای زاید روی بدن یا صورت یا آکنه دارید با پزشک خود مشورت کنید.
علل بیماری سندرم پلی کیستیک

چرخه های نرمال باروری توسط تغییرات ایجاد شده در سطوح هورمون های تولید شده توسط غده هیپوفیز در مغز و تخمدان های شما تنظیم می گردد. غده هیپوفیز هورمون های محرک فولیکول و هورمون سازنده جسم زرد را ترشح می کند که این دو هورمون رشد و آزاد سازی تخمک در تخمدان ها را کنترل می کنند. در طول چرخه یک ماهه، تخمک گذاری تقریباً دو هفته قبل از قاعدگی رخ می دهد.

تخمدان های شما هورمون های استروژن و پروژسترون را ترشح می کنند که دیواره رحم را برای دریافت تخم بارور آماده می سازند. همچنین تخمدان ها تولید هورمون های مردانه (آندروژن ها) مثل تستوسترون را نیز برعهده دارند.اگر بعد از تخمک گذاری بارداری رخ ندهد، ترشح استروژن و پروژسترون کاهش می یابد و دیواره رحم در طول قاعدگی ریزش می کند.

در سندرم تخمدان پلی کیستیک، ممکن است غده هیپوفیز مقادیر بالای هورمون سازنده جسم زرد ترشح کند و تخمدان ها مقادیر بالای آندروژن ها را تولید نمایند. این امر چرخه نرمال قاعدگی را مختل می سازد و می تواند سبب ناباروری، پرمویی بدن و آکنه گردد.

اگرچه دانشمندان علت وقوع سندرم تخمدان پلی کیستیک را نمی‌دانند ولی عوامل زیر می توانند در این میان نقش داشته باشند:

انسولین بالا:

انسولین هورمونی است که توسط پانکراس تولید می شود و به سلول های بدن اجازه می دهدکه از قند(گلوکز) استفاده کنند. قند منبع اولیه انرژی بدن است. اگر شما دچار مقاومت به انسولین باشید، توانایی بدن برای مصرف بهینه انسولین مختل می گردد و پانکراس شما برای مهیا کردن گلوکز مورد نیاز سلول ها، انسولین بیشتری ترشح می کند. تصور می شود که انسولین بالا، سبب افزایش ساخت آندروژن ها در تخمدان ها می گردد.

درجه های پایین التهاب:

گلبولهای سفید خون در طی فرایند التهاب، برای مبارزه با عفونت ماده ای را ترشح می کنند. استفاده از بعضی از غذاهای خاص در افراد مستعد می تواند سبب ایجاد پاسخ التهابی گردد.در این شرایط گلبول های سفید ماده ای را تولید می کنند که می تواند سبب مقاوت به انسولین و تجمع کلسترول در رگ های خونی شود.(آترواسکلروز). آترواسکلروز موجب بیماری های قلبی می گردد. تحقیقات نشان می دهد که زنان مبتلا به PCOS، درجات پایین التهاب دارند..

وراثت:

اگر خواهر یا مادر شما PCOS داشته باشد، احتمال اینکه شما نیز به آن مبتلا شوید بالاست. محققان به دنبال امکان ارتباط ژن های جهش یافته با PCOS هستند.

رشد غیر نرمال جنینی :

تحقیقات جدید نشان می دهد که مواجهه زیاد با هورمون های مردانه (آندروژن ها) در طول دوره جنینی می تواند ژن های نرمال را به طور همیشگی از عمل طبیعی خود باز دارد.(پروسه ای که به نام بیان ژن نامیده می شود). به این ترتیب ممکن است الگوی مردانه گسترش چربی ها در شکم که ریسک مقاوت به انسولین و درجات پایین التهاب را افزایش می دهد، رخ دهد. تحقیقات برای یافتن این موضوع که این فاکتورها تا چه حد به ایجاد PCOS کمک خواهد کرد، ادامه دارند.
عوارض

وجود PCOS می تواند احتمال ایجاد مواردی را که در پایین ذکر شده افزایش دهد به خصوص اگر همراه با چاقی باشد:

دیابت نوع 2
فشار خون بالا
کلسترول غیر نرمال، تری گلیسرید بالا یا کاهش لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) یا همان کلسترول خوب.
سطح بالای پروتئین C- reactive. یکی از شاخص های بیماری های قلبی.
سندرم متابولیک، مجموعه ای از علایم و نشانه ها که سبب ریسک بالای ابتلا به بیماری های قلبی می شوند.
کبد چرب غیر الکلی (التهاب شدید کبد که به علت تجمع چربی در آن رخ میدهد)
قطع تنفس در خواب
خونریزی های غیرمعمول رحمی
سرطان دیواره رحم( سرطان آندومتر) که به دلیل مواجه مکرر با مقادیر بالای استروژن ایجاد می شود.
دیابت بارداری یا فشار خون بالای بارداری

آزمایشات تشخیصی

تست اختصاصی ای برای تشخیص قطعی سندرم تخمدان پلی کیستیک وجود ندارد. تشخیص بر مبنای رد موارد دیگر است. یعنی پزشک تمامی علائم و نشانه های شما را بررسی کرده و سپس سایر احتمالات را رد می کند.

در طی این پروسه، پزشک شما بسیاری از عوامل را در نظر می گیرد:

سابقه پزشکی: پزشکتان ممکن است سوالاتی در مورد دوره های قاعدگی، تغییرات وزن و سایر علائم شما بپرسد.
معاینه: پزشک می تواند اطلاعات کلیدی ای را ثبت کند مثل قد، وزن و فشار خون. علاوه بر آن معاینات لگنی نیز می تواند اطلاعات مفیدی را در اختیار پزشک قرار دهد.

آزمایش خون: خون شما برای بررسی سطح بعضی از هورمون ها برای تعیین علت اختلالات در قاعدگی یا آندروژن بالا، گرفته می شود. آزمایشات دیگر خون شامل تست کلسترول و تری گلیسرید ناشتا و تست تحمل گلوکز است. در تست تحمل گلوکز میزان قند خون در حالت ناشتا و بعد از مصرف نوشیدنی حاوی گلوکز بررسی می گردد.

سونوگرافی لگنی: اولتراسوند لگن می تواند ظاهر تخمدان ها و ضخامت دیواره رحم را نشان دهد. در طول این آزمایش، شما بر روی تخت یا میز آزمایش دراز کشیده و دستگاهی شبیه قلمدر واژن شما قرار می گیرد.

تغییر شیوه زندگی و رژیم غذایی

احتمالاً شما توصیه های متناقض بسیاری از طریق رسانه ها، و یا پزشکان درباره نقش رژیم در کنترل وزن شنیده اید. اکثر این عدم توافق ها در مورد میزان و نوع کربوهیدرات ها در مواد غذایی است. توصیه های متخصصین تغذیه معمولاً برداشتن یک رژیم غذایی پرکربوهیدرات با استفاده از کربوهیدارتهای با شاخص گلایسمی پایین می باشد. شاخص گلایسمیک میزان افزایش سطح انسولین پس از مصرف کربوهیدرات ها را نشان می دهد. نشاسته، کربوهیدراتی با شاخص گلایسمیک بالاست که در مقایسه با کربوهیدرات های با شاخص گلایسمیک پایین مثل سبزیجات با برگ سبز، سطح انسولین را به میزان بیشتری افزایش می دهد.

برخی از متخصصین تغذیه پیشنهاد می کنند که زنان مبتلا به PCOS از یک رژیم پرپروتئین، بدون در نظر گرفتن سطح شاخص گلایسمیک آن، استفاده کنند. برای جبران این کمبود کربوهیدرات فرد باید از پروتئین بیشتری در رژیم استفاده کند. پروتئین موجود در گوشت قرمز می تواند سبب افزایش مصرف چربی های اشباع حیوانی و در نتیجه بالا رفتن سطح کلسترول و افزایش ریسک ابتلا به بیماری های قلبی شود. پژوهشهای اخیر نشان می دهند که در بیماران خاص و زیر نظر متخصصین تغذیه استفاده از رژیمهای غذایی پرپروتئین می تواند مفید باشد و لی باید میزان چربی دریافتی حتماً کنترل گردد.

برای تعیین اینکه آیا یک رژیم حاوی کربوهیدرات های با اندکس گلایسمیک پایین و چربی های حیوانی محدود، انتخاب مناسبی برای افراد دچار مقاومت انسولین مثل خیلی از زنان مبتلا به PCOS هست یا نه، مطالعات کافی نیست.

کربوهیدرات های پیچیده را انتخاب نمایید:

کربوهیدرات هایی را انتخاب کنید که حاوی فیبر بالایی هستند.هر چه فیبر موجود در غذا بیشتر باشد، سرعت هضم آن کندتر شده و قند خون هم به آهستگی بالا می رود. کربوهیدرات های با فیبر بالا شامل نان ها و غلات و ماکارونی سبوس دار، بلغور، جو، برنج قهوه ای و حبوبات است. مصرف کربوهیدرات های نا سالم و ساده مثل نوشابه، آبمیوه های صنعتی، کیک، آبنبات، بستنی، کیک، کلوچه و دونات را محدود سازید.

تحقیقات بیشتر می تواند به شناخت بهترین برنامه غذایی کمک کند اما به هر حال واضح است که کاهش وزن ازطریق کاهش کالری مصرفی فواید بسیاری برای سلامت کلی زنان مبتلا به PCOS دارد. شما برای کنترل رژیم غذایی به عنوان یکی از اصول درمانی باید با متخصص تغذیه برای تعیین برنامه غذایی مناسب با شرایط خود مشورت نمایید.

ورزش کنید:

ورزش به کاهش سطح قند خون و نیز مقاومت به انسولین کمک می کند. در زنان مبتلا به PCOS افزایش فعالیت بدنی روزانه و شرکت در یک برنامه ورزشی منظم برای درمان و پیشگیری از مقاومت انسولین و کمک به کاهش وزن، ضروری است. در انتخاب نوع و میزان فعالیت بدنی ترکیب ورزشهای هوازی و مقاومتی توصیه می شود.

ورزشهای هوازی منظم، در از بین بردن مقاومت به انسولین کمک شایانی می نماید. پس باید به عنوان یک عنصر اساسی درمان بدان توجه گردد. لازم نیست در فردی که تا دیروز هیچ فعالیتی نداشته است ورزش حرفه ای و سنگین آغاز شود تا نتایج درمانی مشاهده گردد. پیاده روی منظم روزانه نیز در شکستن مقاومت به انسولین و نیز بهبود علائم، بسیار کمک کننده است. ورزشهای مقاومتی نیز با افزایش بافت عضلانی به کاهش مقاومت به انسولین کمک می نماید.

لازم بذکر است که همه بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک دچار چاقی نمی‌باشند. ولی مطالعات نشان داده است که بیماران مبتلا که دارای وزن طبیعی نیز می باشند از مقاومت به انسولین رنج می برند. لذا توصیه هایی که درباره شیوه زندگی و نیز نوع تغذیه مطرح می باشد فقط مربوط به افراد چاق مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک نخواهد بود. در بیماران لاغز نیز باید با استفاده از کربوهیدراتهای پیچیده و نیز فعالیت بدنی از مقاومت به انسولین کاسته شود تا نتایج درمانی مطلوب ایجاد گردد. البته در این افراد لاغر انرژی دریافتی نباید محدود گردد. بر این اساس کنترل رژیم غذایی و شیوه زندگی مبتلایان به سندرم تخمدان پلی کیستیک ملاحظات خاصی را می طلبد که برنامه ریزی دقیق و مشاوره با متخصصین تغذیه را می طلبد.

روش های درمانی و داروها

درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک به طور کلی بر پایه کنترل نگرانی های فردی شما مثل باروری، پرمویی، آکنه و چاقی است. توصیه های ذیل در کنترل علائم و عوارض این بیماری موثر هستند:

به طور منظم چکاپ شوید: کنترل طولانی مدت ریسک فاکتورهای بیماری های قلبی مثل چاقی، کلسترول بالا، دیابت نوع 2 و فشار خون بالا از اهمیت بالایی برخوردار است. برای کمک به درمان به موقع، پزشک نیاز دارد تا به صورت منظم برای انجام آزمایشات فیزیکی، اندازه گیری فشار خون و تعیین سطح گلوکز و چربی خون شما را ببیند.

عادات و سبک زندگی خود را اصلاح نمایید: انتخاب های درست غذایی و ورزش منظم اولین درمانی است که ممکن است پزشک شما توصیه کند به خصوص اگر اضافه وزن داشته باشید. چاقی سبب وخیم تر شدن مقاومت به انسولین می شود. کاهش وزن می تواند سطوح انسولین و آندروژن را پایین بیاورد و ممکن است تخمک گذاری را به حالت اولیه بازگرداند. بر این اساس کنترل رژیم غذایی زیر نظر متخصص تغذیه یکی از اصولی ترین روشهای درمانی برای این بیماری است.
چرخه های قاعدگی خود را تنظیم نمایید: اگر شما برای بارداری تلاش نمی‌کنید ممکن است پزشک قرص های ضد بارداری با دوز پایین تجویز کند که حاوی ترکیبی از استروژن و پروژسترون مصنوعی است. این قرص ها تولید آندروژن را کاهش داده و به بدن شما بعد از مواجهه طولانی با استروژن، استراحتی می دهد.. این کار سبب کاهش سرطان آندومتر می شود و خونریزی های غیر معمول را اصلاح می کند.

یک روش دیگر مصرف پروژسترون برای 10 تا14 روز در ماه است. این روش دوره های قاعدگی شما را تنظیم می کند و نقش حفاظتی در مقابل ابتلا به سرطان آندومتر دارد ولی سطح آندروژن را بهبود نمی‌بخشد. عارضه ای که در استفاده از این داروهای هورمونی وجود دارد ایجاد چاقی و یا تشدید آنست که می تواند از طرف دیگر سیر درمانی شما را دچار اختلال نماید.

با توجه به زمینه اصلی در این بیماری که اختلال حساسیت به انسولین است، متخصصین از داروی متفورمین به عنوان یک داروی اصلی در کنترل این بیماری استفاده می نمایند. متفورمین یک داروی خوراکی برای مبتلایان به دیابت نوع 2 است و سبب حساسیت بیشتر سلول ها نسبت به انسولین می شود.این دارو تخمک گذاری را بهبود می بخشد و در نهایت سبب ایجاد چرخه های منظم قاعدگی می گردد. همچنین اگر شما پیش دیابتی باشید، مصرف این دارو می تواند ابتلا به دیابت نوع 2 را به تاخیر بیندازد و اگر تحت یک برنامه رژیمی و ورزشی هستید استفاده از این دارو می تواند به کاهش وزن شما کمک کند.. جالب است بدانید که این دارو از آنجا که بر خلاف داروهای هورمونی درمان علامتی نمی‌نمایند عوارض آن داروها را نخواهند داشت.

رشد موهای زاید را کاهش دهید: ممکن است پزشک شما برای کاهش تولید آندروژن مصرف قرص های پیشگیری از بارداری یا داروی دیگری به نام اسپیرونولاکتون را تجویز کند. این دارو تاثیرات آندروژن ها را بر روی پوست بلوکه می کند. از آنجا که اسپیرونولاکتون می تواند سبب نقص جنین شود، هنگام مصرف این دارو استفاده از یک روش مطمئن پیشگیری از بارداری توصیه می شود. و در افراد باردار یا برای کسانی که قصد بارداری دارند، تجویز نمی‌گردد.

تراشیدن موی صورت و استفاده از موم و کرم های موبر برای از بین بردن موها انتخاب مناسبی نیستند زیرا که تنها برای چند هفته دوام دارند و لازم است تا بعد از مدتی تکرار شود.
ممکن است پزشک روشی را پیشنهاد کند که در آن از جریان الکتریک(الکترولیز) یا لیزر برای از بین بردن فولیکول های مو و کنترل رشد موهای جدید ناخواسته استفاده می شود. اما استفده از این روشها نیز بدون کنترل اختلالات متابولیک اولیه بی فایده خواهد بود.

استفاده از دارو برای تحریک تخمک گذاری: اگر شما قصد بارداری داشته باشید شاید نیاز باشد تا برای تحریک تخمک گذاری از این داروها مصرف کنید. کلومیفن یک داروی خوراکی ضد استروژن است که در نیمه اول چرخه قاعدگی مصرف می شود. لازم به ذکر است که پزشکان برای تحریک تخمک گذاری معمولاً با متفورمین آغاز می نمایند و بعد در صورت لزوم از کلومیفن هم برای کمک به تحریک تخمک گذاری استفاده می شود..
اگر با وجود مصرف کلومیفن و متفورمین باردار نشدید، ممکن است مصرف گنادوتروپین ها (هورمون محرک فولیکولیاFSH و هورمون جسم زرد یا LH) از طریق تزریق توصیه شود. تاکید مجدد این موضوع اهمیت دارد که هیچکدام از این داروها را به طور خودسرانه و بدون تجویز پزشک نباید استفاده نمایید.

عمل جراحی

داروی باروری کلومیفن می تواند به شما کمک کند تا باردار شوید. اگر داروها به باردار شدن شما کمک نکنند یک جراحی بر روی تخمدان بوسیله لاپاروسکوپیمی تواند یک گزینه درمانی دیگر برای بعضی از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک باشد. پزشک می تواند به شما بگوید که آیا این نوع جراحی مناسب شرایط شما هست یا خیر. برای استفاده از هر کدام از داروها حتماً باید به پزشک مراجعه کنید.
در این عمل، جراح یک شکاف کوچک بر روی شکم ایجاد کرده و از این طریق یک لوله که متصل به یک دوربین ریز است را وارد می کند (لاپاروسکوپ). این دوربین تصاویر لازم از تخمدان های شما و اعضای تناسلی مجاور را برای جراح مشخص می کند. سپس پزشک وسیله جراحی را وارد کرده و از انرژی الکتریکی یا لیزر برای سوزاندن سوراخ های موجود درفولیکول روی سطح تخمدان ها استفاده می کند. هدف این کار تحریک تخمک گذاری بوسیله کاهش سطح آندروژن هاست.

نکته مهم : ورزش شنابه مدت یک ماه سه روز در هفته به همراه کاهش وزن کمک شایانی به درمان بیماری شما می کند.
منابع

ویلیامز بیماریهای زنان و مامایی. تهران ۲۰۰۸

Wilson EE. Polycystic ovarian syndrome and hyperandrogenism. In: Schorge JO, et al. Williams Gynecology. New York, N.Y.: McGraw-Hill Medical; 2008. http://www.accessmedicine.com/content.aspx?aid=3157034. Accessed June 22, 2009.
Barbieri RL, et al. Clinical manifestations of polycystic ovary syndrome in adults. http://www.uptodate.com/home/index.html. Accessed June 22, 2009.
Ehrmann DA. Polycystic ovary syndrome. New England Journal of Medicine. 2005;352:1223.
Azziz RA, et al. The androgen excess and PCOS society criteria for the polycystic ovary syndrome: The complete task force report. Fertility and Sterility. 2009;91:456.
Polycystic ovary syndrome (PCOS): Frequently asked questions. U.S. Department of Health and Human Services Office on Women’s Health. http://www.4woman.gov/faq/pcos.pdf. Accessed June 16, 2009.
Guzick DS. Polycystic ovary syndrome. Obstetrics & Gynecology. 2004;103:181.
Radosh L. Drug treatments for polycystic ovary syndrome. American Family Physician. 2009;79:671.
Barbieri RL, et al. Treatment of polycystic ovary syndrome in adults. http://www.uptodate.com/home/index.html. Accessed June 22, 2009.

دايمتيكون – dimethicone

موارد مصرف قرص دايمتيكون –  dimethicone:

 برطرف كننده نفخ معده

قرص جویدنی دایمتیکون

 مكانيسم اثر:

 دايمتيكون در شرايط آزمايشگاهي كشش سطحي حبابهاي گاز را كاهش مي دهد . ولي اثر آن در بدن به خوبي مشخص نشده است.

فارماكوكينتيك:

 دفع : بصورت تغيير نيافته از طريق مدفوع دفع مي شود.

موارد منع مصرف دايمتيكون – dimethicone

 درصورتي‌ كه‌ سابقه‌ هر گونه‌ واكنش‌ غير عادي‌ يا آلرژيك‌ به‌ دايمتيكون‌ يا سايمتيكون‌ داريد باپزشک خود درميان‌ بگذاريد. همچنين‌ حساسيت‌ به‌ هر ماده‌ ديگر همانند غذاها، رنگها و مواد محافظ را با پزشك‌ و يا داروساز مطرح‌ سازيد .

 عوارض جانبي دايمتيكون – dimethicone :

هر دارو در كنار اثرات‌ مفيد خود داراي يك سري اثرات ناخواسته مي باشد. اگر چه‌ تمام اين اثرات ناخواسته‌ در يك‌ فرد بروز نمي كند اما در صورت‌ بروز هر مشكلي به پزشك‌ خود مراجعه‌ كنيد. عوارض‌ جانبي‌ اين دارو با آگاهي‌ از آن‌ و مشورت‌ با پزشك‌ قابل‌ پيش‌بيني‌ و قابل‌ رفع‌ مي‌باشد. به‌ خاطر داشته‌ باشيد كه‌ عوارض‌ داروها به‌مراتب‌ كمتر از عوارض‌ عدم‌ مصرف‌ آنها مي‌باشد. در مورد دايمتيكون فعال شده مورد خاصي گزارش نشده است

 تداخل هاي دارویي دايمتيكون – dimethicone :

 اگر همزمان با اين دارو، هر داروي بدون نسخه، گياهي يا مكمل ويتاميني يا غذايي را مصرف مي كنيد به پزشك يا داروساز اطلاع دهيد.

 نكات قابل توصيه:

 اگر مصرف يك دوز از دارو را فراموش كرديد، به محض به ياد آوردن، آنرا مصرف نماييد. با اينحال اگر در زمان دوز بعدي به ياد آورديد، از مصرف دوز فراموش شده منصرف شده و به رژيم منظم قبلي برگرديد. هرگز دوز دارو را دو برابر نكنيد.

 مقدار مصرف :

 بزرگسالان:

مقدار 40 ميليگرم ( 1 ميلي ليتر از سوسپانسيون)، حداكثر تا 50 ميليگرم در روز يا 2-1 قرص چهاربار در يك روز ، بعد از غذا و هنگان خواب و يا بر حسب نياز بيمار مصرف شود .

كودكان:

نوزادان و كودكان كمتر از 2 سال :20 ميليگرم ، 4 بار در روز

 كودكان بين 2-12 سال : 40 ميليگرم ، 4 بار در روز

 اشكال دارويي  دايمتيكون – dimethicone :

Drops or Solution: 60 mg/15 ml

Injection: 10 mg/ 2 ml

Tablet: 10 mg

کلدينيوم سى – CLIDINIUM C

Clidinium – C

دی سیکلومین

موارد و مقدار مصرف:

مقدار مصرف بايد بر اساس شدت علائم و بروز عوارض جانبي تنظيم گردد.

درمان كمكي در زخم‌هاي گوارشي

بزرگسالان: يك يا دو قرص 4-3 بار در روز قبل از غذا و هنگام خواب مصرف مي‌شود.

بيماران سالمند يا ناتوان : يك قرص سه بار در روز قبل از غذا مصرف مي‌شود.

کلیسیدوم

مكانيسم اثر

کليدينيوم

اين دارو به طور رقابتي موجب مهار استيلكولين در محل گيرنده‌هاي كولينرژيك مي‌شود و در نتيجه، ترشح اسيد معده و حركات دستگاه گوارشي را كاهش مي‌دهد.

موارد منع مصرف و احتياط:

تداخل دارويي

مصرف همزمان با آنتياسيدها جذب خوراكي اين دارو را كاهش مي‌دهد. مصرف اين دارو بايد حداقل يك ساعت قبل از آنتي اسيدها صورت گيرد.

مصرف همزمان داروهاي آنتي كولينرژيك ممكن است موجب تشديد سميت اين داروها شود.

آنتي كولينرژيك‌ها جذب بسياري از داروها (لوودوپا و كتوكونازول) را از دستگاه گوارش كاهش مي‌دهند. كلرديازپو کسايد اثرات درماني لوودوپا را نيز كم مي‌كند. بالعكس، مصرف همزمان با ديگوكسين (به علت كاهش حركات گوارشي ) ممكن است منجر به افزايش غلظت سرمي ديگوكسين گردد.

مصرف همزمان كليدينيوم با مكمل خوراكي پتاسيم ممكن است احتمال بروز زخم‌هاي گوارشي ناشي از پتاسيم را افزايش دهد. بنابراين، مصرف اين داروها بايد با احتياط صورت گيرد.

مصرف همزمان كلرديازپوكسايد با فنوتيازين‌ها، مخدرها، باربيتورات‌ها، الكل، آنتي هيستامين‌ها، داروهاي مهاركننده مونوآميناكسيداز، داروهاي بيهوش‌كننده عمومي و داروهاي ضد افسردگي، اثرات تضعيف کننده CNS اين داروها را تشديد مي‌كند.

مصرف همزمان كلرديازپوكسايد با سايمتيدين و احتمالاً دي‌سولفيرام ، متابوليسم كبدي كلرديازپوكسايد را كم كرده و غلظت پلاسمايي آن را افزايش مي‌دهد.

سيگار كشيدن زياد متابوليسم كبدي كلرديازپوكسايد را افزايش مي‌دهد و در نتيجه، اثرات درماني آن را كم مي‌كند.

داروهاي خوراكي جلوگيري‌كننده از بارداري ممكن است متابوليسم كلرديازپوكسايد را كاهش دهند.

بنزوديازپين‌ها ممكن است غلظت سرمي هالوپريدول را كاهش دهند.

تداخل دارويي:

عوارض جانبي

اعصاب مرکزي: سردرد، بي‌خوابي، سرگيجه، کانفوزيون يا هيجان (در افراد سالمند)، عصبانيت، ضعف، افسردگي، حالت خماري، آتاكسي، كابوس‌هاي شبانه، خستگي، لرزش، واكنش‌هاي ناگهاني (مانند حالت تهاجمي شديد).

قلبي ـ عروقي: طپش قلب ، تاكيكاردي و كاهش فشارخون وضعيتي ، كلاپس قلبي – عروقي ، براديكاردي.

پوست: كهير، كاهش يا عدم تعريق، بثورات پوستي، ريزش مو و ساير تظاهرات پوستي.

چشم: تاري ديد، ميدرياز، افزايش فشار داخل كره چشم، سيكلوپلژي، فتوفوبي، دوبيني، نيستاگموس.

دستگاه گوارش: خشكي دهان، اشكال در بلع، سوزش سردل، از بين رفتن حس چشايي، تهوع، استفراغ، انسداد فلجي روده، اتساع شكم، يبوست، بي‌اشتهايي.

ادراري ـ تناسلي: احتباس و تأخير در جريان ادرار ، ناتواني جنسي.

ساير عوارض: تب، واكنش‌هاي آلرژيك، ضعف تنفسي، اختلال تكلم، سردرد، اختلال عملكرد كبد، تغيير در ميل جنسي، پورفيري متناوب فعال.

توجه: در صورت بروز حساسيت مفرط، احتباس ادرار، کانفوزيون، هيجان، بثورات پوستي و نشانه‌هاي شبه كورار، اضطراب، توهم، افزايش اسپاسم عضلاني، بي‌خوابي و يا خشم، مصرف دارو قطع شود.

مسموميت و درمان

تظاهرات باليني:

الف) كليدينيوم: نشانه‌هاي شبه كورار و اثرات محيطي مانند مردمك گشاد و ثابت، تاري ديد، پوست خشك، برافروخته و داغ، خشكي مخاط، اختلال در بلع، كاهش يا فقدان صداهاي روده، احتباس ادرار، افزايش غيرطبيعي حرارت بدن، تاكيكاردي، افزايش فشارخون و افزايش تنفس.

ب) كلرديازپوكسايد: خواب‌آلودگي، کانفوزيون، اغما، كاهش رفلکسها، تنگينفس، اشكال در تنفس، كاهش فشارخون ، براديكاردي، اختلال تكلم و از دست دادن تعادل بدن.

درمان: عمدتاً درمان علامتي است. علائم حياتي بايد به دقت كنترل شود. در صورت هوشيار بودن بيمار ، واداشتن او به استفراغ (يا شستشوي معده) و به دنبال آن مصرف مسهل نمكي و ذغال فعال از جذب بيشتر دارو جلوگيري مي‌كند. در موارد شديد ، مصرف فيزوستيگمين ممكن است اثرات آنتي موسكاريني كليدينيوم را مهار كند. در صورت مصرف زياد اين دارو ، مايعات براي درمان شوك توصيه مي‌شود. در صورت احتباس ادرار، سوند زدن ممكن است ضروري باشد.

مکانيسم اثر:

فارماكوكينتيك

جذب: اين دارو به مقدار بسيار كم از دستگاه گوارشي جذب مي‌شود. اثرات اين دارو معمولاً حدود يك ساعت بعد از مصرف آن ظاهر مي‌شود.

پخش: از سد خوني – مغزي عبور نمي‌كند. اطلاعات بسيار كمي در مورد پخش اين دارو در دست است.

متابوليسم: كليدينيوم به طور عمده در كبد متابوليزه مي‌شود. طول مدت اثر اين دارو حدود سه ساعت است.

دفع: حدود 36 درصد مقدار مصرف شده از طريق كليه‌ها، طي هفت روز، دفع مي‌شود.

فارماكوكينتيك:

موارد منع مصرف و احتياط

موارد منع مصرف: گلوكوم با زاويه باريك (سيكلوپلژي و ميدرياز ناشي از مصرف دارو ممكن است فشار داخل كره چشم را افزايش دهد) ؛ بيماري‌هاي انسدادي مجاري ادراري، بيماري انسدادي دستگاه گوارش، كوليت اولسراتيو شديد ، مياستنيگراويس، انسداد فلجي روده، آتوني روده يا مگاكولون سمي (ممكن است اين موارد را تشديد كند) ؛ حساسيت مفرط شناخته شده به آنتي كولينرژيك‌ها و يا بنزوديازپين‌ها.

موارد احتياط: نوروپاتي اعصاب خودكار، پركاري تيروئيد، بيماري عروق كرونر، اختلالات ريتم قلب، نارسايي احتقاني قلب يا كوليتاولسراتيو (ممكن است نشانه‌هاي اين اختلالات را تشديد كند ) ؛ بيماري كبدي يا كليوي (تجمع سمي اين دارو مي‌تواند بروز كند) ؛ سن بيشتر از 40 سال (اين دارو خطر گلوكوم را افزايش مي‌دهد) ؛ فتق معده از راه مجراي مري همراه با ازوفاژيت ناشي از برگشت مواد به مري (ممكن است تونوس اسفنكتر تحتاني مري را كاهش دهد) و در محيط‌هاي داغ يا مرطوب ممكن است بيمار را به گرمازدگي مستعد كند.

اشكال دارويي:

Tablet: Clidinium bromide 2.5mg + Chlordiazepoxide 5mg

اطلاعات دیگر:

طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آنتيكولينرژيك – بنزوديازپين.

طبقه‌بندي درماني: آنتيموسكاريني، ضداسپاسم دستگاه گوارش ، تسكين‌بخش.

طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده D

ملاحظات اختصاصي

توصيه‌هاي لازم براي مصرف كليدينيوم مانند تمام داروهاي آنتيكولينرژيك است.

مصرف در سالمندان: مصرف اين دارو در سالخوردگان بايد با احتياط همراه باشد. در اين افراد مصرف مقدار كمتر دارو توصيه مي‌شود.

مصرف در شيردهي: كلرديازپوكسايد: ترشح اين دارو در شير مادر ممکن است موجب رخوت ، اشکال در تغذيه و کاهش وزن نوزاد شود.

کليدينيوم: احتمالاً موجب مسموميت شيرخوار مي‌شود. كليدينيوم ممكن است ترشح شير را كاهش دهد. توصيه مي‌شود در طي مصرف اين دارو ، از شيردهي اجتناب شود.

توجه: براي كسب آگاهي بيشتر در مورد كلرديازپوكسايد، كه از اجزاي اين تركيب دارويي است، به اطلاعات مربوط به Chlordiazepoxide مراجعه كنيد.

مترونيدازول – metronidazole

مترونيدازول در درمان عفونتهاي بيهوازي (ازجمله عفونتهاي دندان) ريشه كني هليكوباكترپيلوري و عفونتهاي تك ياخته اي مصرف میشود. اين دارو در درمان واژينوز باكتريايي ناشي از هموفيلوس يا گاردنلا يا كورينه باكتريوم، واژينيت غيراختصاصي و واژينوز بيهوازي مصرف میشود.

میترو نیدازول

مكانيسم اثر مترونيدازول :

مترونيدازول، پس از جذب توسط ميكروارگانيسم ها احيا و به يك تركيب سمي تبديل میشود كه با پيوند يافتن به DNA موجب توقف ساخت آن و مرگ سلول میشود.

فارماكوكينتيك:

اين دارو از راه خوراكي به خوبي جذب میشود و دراغلب مايعات و ترشحات بدن منتشر میشود. غلظت سرمي دارو 2-1 ساعت پس از مصرف خوراكي به اوج خود ميرسد. نيمه عمر مترونيدازول در بزرگسالان 12-6 ساعت است كه در صورت عيب كار كبد به 29-10 ساعت افزايش مي يابد. دفع اين دارو عمدتاً كليوي است و تا 15درصد از دارو ممكن است از راه مدفوع دفع شود. حدود 20% از دارو بعد از مصرف واژينال به صورت سيستميك جذب میشود.

هشدارها در مصرف مترونيدازول :

درصورت وجود عيب كار كبد و آنسفالوپاتي كبدي،مصرف اين دارو بايد با احتياط فراوان صورت گيرد.

عوارض جانبي مترونيدازول :

تهوع، استفراغ، طعم بد دهان، زبري زبان، اختلالات گوارشي، بثورات جلدي، كهير و آنژيوادم، بندرت خواب آلودگي، سردرد، سرگيجه، آتاكسي، تيره شدن ادرار، خارش، درد هنگام آميزش، ترشحات غليظ سفيدرنگ از عوارض جانبي اين دارو هستند.

تداخل هاي دارويي:

اثر وارفارين درصورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد. مترونيدازول متابوليسم فني توئين را مهار میکنند و غلظت پلاسمايي اين دارو را افزايش ميدهند. فنوباربيتال، متابوليسم اين دارو را افزايش و غلظت پلاسمايي آن را كاهش ميدهد. مترونيدازول متابوليسم فلوئورواوراسيل را مهار ميکند و احتمال مسموميت با ليتيم با مصرف همزمان مترونيدازول گزارش شده است. واكنش شبه دي سولفيرام با مصرف همزمان مترونيدازول و فرآورده هاي حاوي الكل ممكن است بروز كند.

نكات قابل توصيه :

1- پيگيري وضعيت باليني و آزمايشگاهي بيمار در صورتي كه طول دوره درمان از 10 روز تجاوز كند،توصيه میشود.

2-درصورت بروز تحريك گوارشي، مترونيدازول را ميتوان با غذامصرف كرد.

3-مترونيدازول تزريقي فقط به صورت انفوزيون آهسته وريدي مصرف میشود، كه در اين صورت انفوزيون محلولها يا سرمهاي ديگر بايد قطع شود.

4-شستن دستها قبل و بعد از استعمال واژينال دارو توصيه میشود. همچنين رعايت اصول بهداشتي براي جلوگيري از بروز مجدد عفونت ضروري است.

5-درصورت بروز حساسيت يا تحريك، مصرف دارو بايد قطع شود.

6-درصورت مصرف شكل واژينال اين دارو در درمان تريكومونازس، استفاده از كاندوم به منظور پيشگيري از بروز مجدد عفونت ضروري است. ممكن است به طور همزمان مردان نيز به مصرف اين دارو نياز داشته باشند.

7-درصورت بروز سرگيجه يا منگي بامصرف اين دارو بايد احتياط نمود.

8-درطول مصرف شكل واژينال اين دارو، به منظور پيشگيري از عفونت متقاطع، عفونت مجدد يا رقيق شدن دوز دارو، بايد از مقاربت جنسي خودداري نمود.

مقدار مصرف داروی مترونيدازول :

خوراكي

بزرگسالان:

به عنوان ضدباكتري سيستميك در عفونتهاي بيهوازي مقدار mg/kg 5/7 حداكثر تا يك گرم هر 6 ساعت به مدت 7 روز يا بيشتر مصرف میشود. در التهاب روده، 500 ميليگرم چهاربار در روز، در كوليت ناشي از آنتي بيوتيك 500 ميليگرم 4-3 بار در روز، در گاستريت وزخم دوازدهه ناشي هليكوباكتر پيلوري به عنوان درمان كمكي 500 ميليگرم 3 بار در روز به همراه ساير آنتي بيوتيكهاي خوراكي و درمان واژينوز باكتريايي، 500 ميليگرم 2 بار در روز براي 7 روز مصرف میشود. به عنوان ضدتك ياخته در آميبيازیس 750-500 ميليگرم 3 بار در روز براي 10-7 روز، در بالانتيديازیس 750 ميليگرم 3 باردر روز براي 5 يا 6 روز، در ژیاردیازیس 2 گرم يكبار در روز براي 3 روز يا 250 ميليگرم 3 بار در روز به مدت 7-5 و در درمان تريكومونازیس 2 گرم به صورت مقدار واحد، يك گرم 2 بار در روز به مدت يك روز يا 250 ميليگرم 3 بار د روز به مدت 7 روز مصرف میشود.

كودكان:

به عنوان ضدباكتري در عفونتهاي بيهوازي mg/kg 5/7 هر 6 ساعت يا mg/kg 10 هر 8 ساعت مصرف میشود. به عنوان ضدتك ياخته در درمان آميبيازیس mg/kg 7/16-6/11، سه بار در روز به مدت 10 روز، در بالانتيديازیس mg/kg 7/16-6/11 سه بار در روز به مدت 5 روز، در ژيارديازیس mg/kg 5 سه بار در روز به مدت 7-5 روز و در درمان تريكومونازیس mg/kg 5 سه بار در روز به مدت 7 روز مصرف میشود.

تزريقي

بزرگسالان:

به عنوان ضدباكتري سيستميك در عفونتهاي بيهوازي ابتدا mg/kg 15 و سپس mg/kg 5/7 تاحداكثر يك گرم، هر 6 ساعت به مدت 7 روز يا بيشتر انفوزيون وريدي میشود. براي پيشگيري از عفونت در اعمال جراحي، mg/kg 15 يك ساعت قبل از شروع جراحي و mg/kg 5/76 و 12 ساعت پس از مقدار اوليه، انفوزيون وريدي میشود. به عنوان ضدتك ياخته در درمان آميبيازیس 750-500 ميليگرم هر 8 ساعت به مدت 10-5 روز انفوزيون وريدي میشود.

كودكان:

به عنوان ضدباكتري سيستميك در عفونتهاي بيهوازي، در نوزادان نورس، mg/kg 15 بعنوان مقدار اوليه و سپس mg/kg 7-5 و 12 ساعت، تا 48 ساعت پس از مقدار اوليه، انفوزيون وريدي میشود. در نوزادان كامل، mg/kg 15 بعنوان مقدار شروع و سپس mg/kg 5/7 هر 12 ساعت، تا 24 ساعت پس از آن مقدار مصرف اوليه، انفوزيون وريدي میشود. در نوزادان با سن 7 روز و بزرگتر، مقدار mg/kg 15 بعنوان مقدار شروع و سپس mg/kg 5/7 هر 6 ساعت از راه انفوزيون وريدي مصرف میشود.

واژينال:در واژينوز باكتريايي يا تريكومونازیس، mg 500 هر شب به مدت 10 يا 12 روز متوالي از راه واژينال مصرف میشود.

اشكال دارويي مترونيدازول :

Infusion: 500 mg/100 ml

Tablet: 250 mg

Suspension: 125 mg/5ml (as Benzoate)

Suppository: 500 mg

Vaginal Tablet: 500 mg

سيپروفلوكساسين – Ciprofloxacin

 سيپروفلوكساسين در درمان عفونت هاي ناشي از باكتري هاي گرم منفي (شامل سالمونلا ، شيگلا ، كمپيلوباكتر ، نيسريا و پسودوموناس ) مصرف مي شود . اين دارو داري اثرات متوسط بر عليه باكتري هاي گرم مثبت ( شامل استرپتوكوكوس فكاليس) مي باشد . كاربرد اصلي دارو ، در درمان عفونت هاي تنفسي ( به جز عفونت ناشي از استرپتوكوكوس پنومونيه ) عفونت مجاري ادراري ، عفونت دستگاه گوارش (از جمله تيفوئيد ) سوزاك و سپتيسمي ناشي از ميكروارگانيسم هاي حساس مي باشد.

سيپروفلوكساسين

 مكانيسم اثر سيپروفلوكساسين :

 سيپروفلوكساسين از مشتقات فلوروكينولون ها ، يك تركيب باكتريسيد است كه از طريق مهار آنزيم DNA ژيراز ، دوباره سازي ترجمه و ترميم DNA باكتري را مهار مي كند .

 فارماكوكينتيك:

 اين دارو از راه خوراكي بخوبي جذب مي شود . اما جذب آن در حضور غذا به تاخير مي افتد . اوج غلظت سرمي دارو 2-1 ساعت پس از جذب خوراكي بدست مي آيد. نيمه عمر پلاسمايي دارو 5/4-5/3 ساعت است . پس از جذب بصورت گسترده در اغلب بافتها و مايعات بدن منتشر مي شود . دفع اين دارو عمدتاً كليوي است .

 موارد منع مصرف سيپروفلوكساسين :

مصرف اين دارو در كودكان و نوجوانان به دليل خطر بروز آرتروپاتي توصيه نمي شود ، مگر در مواردي كه منافع دارو در برابر ضررهاي آن سنجيده شود .

 هشدارها در مصرف سيپروفلوكساسين :

1- مصرف اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان صورت گيرد .

بيماران سالخورده ، بيماران مبتلا به كمبود G6PD صرع و يا داراي سابقه صرع ، عيب كار كبد و كليه

2- مشتقات كينولون ها ممكن است موجب بروز تشنج در بيماران داراي سابقه تشنج يا ساير بيماران شود .

 تداخل هاي دارويي با سيپروفلوكساسين :

در صورت مصرف همزمان كينولون ها با داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي خطر بروز تشنج ممكن است افزايش يابد . داروهاي آنتي اسيد ومواد جاذب ، جذب اين دارو را كاهش مي دهند . اثر وارفارين در صورت مصرف همزمان با سيپروفلوكساسين افزايش مي يابد . كينولون ها اثرات ضد ديابت داروهاي سولفونيل اوره يا سميت كليوي سيكلوسپورين را افزايش مي دهند . جذب سيپروفلوكساسين در صورت مصرف همزمان با املاح آهن كاهش مي يابد . سيپروفلوكساسين غلظت پلاسمايي تئوفيلين را افزايش مي دهد .

 عوارض جانبي سيپروفلوكساسين :

 عوارض جانبي شايع كينولون ها عبارتند از تهوع ، استفراغ ، دردشكم ، اسهال ، سردرد ، سرگيجه ، اختلال در خواب ،‌ بثورات جلدي ، خارش ، تب ، آنافيلاكسي ، حساسيت به نور، افزايش اوره و كراتينين خون ، اختلالات گذرا در آنزيم هاي كبد و بيلي روبين ، درد عضلات و مفاصل ، اختلالات خوني و تغيير در غلظت پروترومبين .

 نكات قابل توصيه در مصرف سيپروفلوكساسين :

1- اين دارو بايد با مقدار كافي آب مصرف شود و در طول درمان نيز بيمار به اندازه كافي مايعات بنوشد . همچنين از قليايي كردن بيش از حد ادرار بايد پرهيز كرد . چرا كه خطر پيدايش كريستال در ادرار با اين دارو وجود دارد .

2- در طول مدت مصرف اين دارو در انجام كارهايي كه به مهارت نياز دارند (به ويژه رانندگي ) بايد احتياط كرد .

3- اين دارو را بايد با معده خالي مصرف كرد .

4- در صورت بروز هرگونه واكنش رواني ، نورولوژيك يا حساسيت مفرط با اولين مقدار مصرف دارو ، مصرف آن را بايد قطع كرد .

5- در طول مدت مصرف اين دارو بيمار بايد از قرار گرفتن بيش از حد در معرض آفتاب خودداري كند . در صورت بروز واكنش هاي حساسيت به نور ، مصرف اين دارو بايد قطع شود .

 مقدار مصرف دارو  :

خوراكي :

در بزرگسالان در درمان عفونت هاي مجاري تنفسي 750-250 ميلي گرم دو بار در روز ، در درمان عفونت هاي مجاري ادرار 500-250 ميلي گرم دو بار در روز (100 ميلي گرم 2 بار در روز به مدت 3 روز سيستيت حاد در زنان ) در درمان سوزاك 250 ميلي گرم بصورت مقدار واحد (در صورت وجود عفونت مقاوم 500 ميلي گرم ) در درمان عفونت پسودومونايي مجاري تنفسي تحتاني در فيبروزسيستيك 750 ميلي گرم دو بار در روز و در ساير عفونتها 750-500 ميلي گرم دو بار در روز مصرف مي شود . همچنين در درمان التهاب مزمن پروستات مقدار 500 ميلي گرم دو بار در روز براي 28 روز مصرف مي شود .

تزريقي :

مقدار 400-200 ميلي گرم ( در عفونت پسودومونايي مجاري تنفسي تحتاني 400 ميلي گرم دو بار در روز ) دو بار در طول 60-30 دقيقه انفوزيون وريدي مي شود .

اين مقدار در درمان عفونت هاي مجاري ادراري 100 ميلي گرم دوبار در روز و در درمان سوزاك 100 ميلي گرم يكبار در روز مي باشد .

توجه :اگرچه مصرف اين دارو در كودكان توصيه نمي شود ولي در صورتي كه منافع دارو بر ضررهاي آن برتري داشته باشد . در كودكان و نوجوانان 17-5 سال مقدار mg/kg/day 30-10 در دو مقدار منقسم از راه خوراكي (حداكثر تا 5/1 گرم در روز ) و mg/kg/day 16-8 در دو مقدار منقسم از راه انفوزيون وريدي (حداكثر تا 2/1 گرم در روز ) مصرف مي شود . همچنين براي درمان سياه سرفه يا پيشگيري از ابتلاي به آن از راه خوراكي 500 ميلي گرم و از راه تزريقي 400 ميلي گرم 2 بار در روز مصرف مي شود . كه اين مقدار براي كودكان از راه خوراكي mg/kg/day 30 و از راه تزريقي mg/kg/day 20 در دو مقدار منقسم مي باشد .

 اشكال دارويي سيپروفلوكساسين  :

 Tablet : 250 mg / 500mg , (as HC1)

Infusion : 200mg/100ml (as lactate)

خون دماق شدن و رفتارهای نادرست

برخی از مردم در انجام دادن یا انجام ندادن بعضی کارها بر اساس باورها یا دانسته های غلطی رفتار می کنند که گاهی حتی ممکن است سلامت آنها را به خطر اندازد. بالا گرفتن سر یا گذاشتن پنبه در بینی حین خون دماغ یکی از این باورهاست.

خون دماغ شدن یکی از مشکلاتی است که بیشتر افراد حتی کودکان بارها آن را تجربه می کنند اما تحقیقات تازه نشان می دهد بیشتر افراد حین خودن دماغ شدن رفتاری نادرست برای بند آمدن سریعتر خون پیش می گیرند.

– اجازه ندهید فرزندتان دراز بکشد یا سرش را به سمت عقب خم کند؛ در عوض از کودک بخواهید بنشیند یا بایستد و سرش را اندکی به سمت جلو کج کند.

خون دماغ شدن  دلایل خون دماغ شدن

– از قرار دادن پنبه، پارچه یا هر وسیله دیگری به داخل بینی کودک خودداری کنید و در عوض، با وارد آوردن اندکی فشار روی بینی از خونریزی بیشتر جلوگیری کنید.

خون دماغ شدن  دلایل خون دماغ شدن

در صورتی که به دو روش پیشین، خونریزی از بینی پس از 20 دقیقه بند نیامد، حتما به متخصص کودکان یا حتی اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.

بخور مريم – خواص بخور مریم یا همان cyclamen

تومورهاي خنازيري – ورم طحال – قاعده آور – يرقان – تنگي نفس – نقرس – موخوره – كك مك – كبد – گري – جلوگيري از ريزش مو – سم عقرب و مار و…

cyclamen

بخور مريم

* نام‌هاي ديگر آن: سيكلامَن، قرن‌الغزال، خبزالخنزير، پنجه مريم، چنگال مريم، عرطنيثا، چنگ مريم، ركف، ققلانيوس، شجرة‌مريم، خبزالمشايخ، بولف، طرماوداس، فيوفلا، قلعمنين، گل نگونسار، رقف، اذن‌الارنب، هوم‌اليهودا، سيكلمه، آذريون، آذربويه و ذهبيه مي‌باشد.

1. طبع آن خيلي گرم و خشك است.

2. به علت سمي بودن اين گياه حتماً بايد تحت نظر پزشك مصرف گردد.

3. جهت تومورهاي خنازيري از غده‌هاي تازه آن به صورت ضماد مي‌توان استفاده كرد.

4. غده‌هاي اين گياه قاعده‌آور مي‌باشد.

5. جهت ورم طحال، ريشه تازه آن را كوبيده به صورت ماليدني استفاده كنيد.

6. جهت نقرس از تازه آن به صورت ضماد گذاشته شود.

7. براي درمان موخوره با غده تازه آن نوك موها را ماساژ دهيد.

8. براي درمان يرقان و بازشدن گرفتگي كيسه صفرا از اين گياه به مقدار خيلي كم مي‌توان استفاده كرد نبايد بيش از 2 – 3 گرم ميل شود بهتر است همراه كتيرا خورده شود.

9. جهت تنگي نفس پودر ريشه اين گياه همراه با آب انار نوشيده شود.

10. براي بيماري گري (داءالثعلب) غده زيرزميني اين گياه را با سركه مخلوط نموده به محل بماليد.

11. براي از بين بردن كك مك ريشه اين گياه را با سركه رقيق شده و روغن زيتون مخلوط نموده روي كك مك بماليد.

12. جهت پاك كردن كبد كمي از ريشه اين گياه را با سكنجبين مخلوط نموده بنوشيد.

13. خوردن 2 گرم آن با ادويه گرم كرم معده و روده را مي‌كشد.

14. سعي كنيد بصورت خوراكي از اين گياه استفاده نكنيد.

15. خانم‌هاي حامله از مصرف اين گياه چه خوراكي و چه به صورت استعمال خودداري كنند.

16. براي جذب سم عقرب و مار ريشه اين گياه را به صورت ضماد بگذاريد.

17. براي جلوگيري از ريزش مو آب غده اين گياه را با سركه مخلوط كرده سپس موها را ماساژ دهيد تحت نظر پزشك مصرف گردد.

منبع :  http://www.cyclamen.com

چای مکزیکی – گیاه Dysphania ambrosioides‎ و خواص ان

تسكين دهنده دردهاي عادت ماهانه – انگل‌هاي روده‌اي – ناراحتي‌هاي عصبي – فلج و…چاي مكزيكي. جهت دفع انگل‌هاي روده‌اي از اين چاي استفاده مي‌شود خصوصاً اسانس اين گياه بسيار مؤثر مي‌باشد. اسانس اين گياه سمي است تحت نظر پزشك مصرف شود.تسكين دهنده دردهاي عادت ماهانه مي‌باشد.براي بيماري آسم مفيد است.جهت ناراحتي‌هاي عصبي و فلج بعضي از اعضاء استفاده مي‌گردد.
اپازوته، چاي مکزيکي يا چاي مسيح گياهي دارويي بومي مکزيک، امريکاي مرکزي و امريکاي جنوبي است.
Dysphania ambrosioides‎
نــام علـــمي ايــن گيــاه
‎Dysphania ambrosioides‎  است و گياهي يکساله به حساب مي‌آيد که تا 2/1 متر رشد مي‌کند، شاخه‌هاي آن منظم هستند و طول برگ‌هاي آن تا 12 سانتي‎ ‎متر رشد مي‌کند.
گل‌هاي اين گياه کوچک و سبز هستند قابل ذکر است که علاوه بر مناطق بومي که محل اصلي رويش آن هستند، در مناطقي با آب و هواي گرم مايل به نيمه استوايي اروپا و ايالات متحده هم مي‌رويد‎.‎ريشه کلمه اپازوته‎ epazotl ‎از‎ ‎زبان نائواتل سرچشمه گرفته که يکي از زبان‌هاي بومي مکزيک به شمار مي‌رود. اپازوته به عنوان نوعي ادويه براي طعم دادن به غذا استفاده مي‌شود و خام آن تندي صمغ مانندي دارد که مشابه به مزه رازيانه و ترخون است، ولي زنندگي بيشتري دارد.
رايحه آن قوي و توصيف اين که از چه نوعي است آسان نيست. مي‌توان بوي آن را با مرکبات، نفت، سقز، کافور و نعنا مقايسه کرد. اگر چه در گذشته در مکزيک بيشتر با لوبياي سياه به خاطر طعم و خاصيت ضد نفخ مصرف مي‌شده است براي طعم دادن به ديگر غذاهاي سنتي مکزيکي هم کاربرد داشته است.‏
در مورد خواص دارويي اين گياه بايد دانست که همان طور که گفته شده براي از بين بردن نفخ معده استفاده مي‌شود. همچنين براي درمان آمنوره که يکي از اختلالات قاعدگي است، درد قاعدگي يا ديسمنوره، مالاريا، آسم، حمله عصبي و تشنج و التهاب مخاطي در پزشکي گياهي کاربرد بسيار دارد. روغن چنوپوديوم از اين گياه گرفته مي‌شود که دفع کننده کرم روده است.‏‎
‎اپازوته در قرن 17 ميلادي از مکزيک به اروپا برده شد و در موارد مختلف پزشکي مورد استفاده قرار گرفت. قوم ازتک از اين گياه هم براي تهيه غذا و هم مصارف دارويي استفاده مي‌کردند.‏

جرم گوش چیست

جرم گوش چیست –

جرم گوش (موم گوش) چیست؟

جرم گوش به شکل یک پوشش محافظ از پوست در کانال گوش می باشد و به طور مرتب به میزان کم تولید می شود که مرتبا پولک پولک یا پوسته پوسته شده و به خارج از گوش می ریزد.

مقدار جرم (موم)گوش در افراد متفاوت می باشد که در برخی از افراد موم گوش به جنس صمغی غلیط و چسبنده بوده که در کانال گوش انها قرار دارد که می تواند سبب ایجاد احساس پری و اختلال در شنوایی فرد می شود. در صورتی که موم داخل گوش از جنس صمغی باشد باعث ایجاد وزوز در گوش(زنگ در گوش) و یا به میزان خفیف سبب نوعی سرگیجه می شود.

جرم گوش چیست

یک پزشک یا پرستار می تواند داخل گوش را نگاه کرده و وجود موم گوش از جنس شمعی را تایید کند و وچود چرم گوش از نوع صمغی (شمعی) یک مشکل جدی نیست ولی بیشتر مایه رنجش می باشد که در این حالت لازم است جرم گوش را خارج کنید تا موجب اختلال در شنوایی نشود.که در این حالت جرم گوش مانع قرار گرفتن صحیح سمعک در گوش در افرادی که از آن استفاده می کنند می شود و یا مانع این است که دکتر یا پرستار گوش میانی شما را به درستی معاینه کند.

نکته:برای تمیز کردن گوش از پنبه استفاده نکنید زیرا به علت فشار دادن جرم داخلی گوش به بخش های عمقی تر مشکلات بیشتری می توانید ایجاد کنید.و حتی ممکن است سبب عفونت کردن گوش شود به همین دلیل اجازه دهید تا گوش خودش عمل تمیز کردن را انجام دهد.

در صورتی که چرک گوش تشکیل شد چه کنیم و علائم آن چیست؟

قطره گوش:

قطره ساده گوش اغلب به تنهایی می تواند داخل گوش را از پلاگ ها پاک کند و شما می توانید قطره را از داروخانه تهیه کنید.قطره روغن زیتون گوش معمولا جهت رفع این مشکل معمولا توصیه می شود.دمای قطره باید پیش از استفاده با دمای اتاق هماهنگ باشد.(بطری را به میزان نیم ساعت به صورت ایستاده در دمای اتاق قرار دهید)سپس چند قطره در گوش فرد مبتلا بریزید.

در صورتی که فرد را در حالت دراز کشیده قرار دهید گوش بیشتر تحت تاثیر قطره قرار می گیرد.به مدت ۲-۳ دقیقه اجازه دهید تا جرم گوش در تماس با قطره قرار گرفته و خیس شود.در صورتی که این کار را روزانه ۲ الی ۳ بار به مدت ۳-۷ دقیقه قرار دهیدو سبب می شود که جرم گوش نرم شده و کم کم شکسته می شود و تخلیه می شود.