عوارض کاشت مژه های مصنوعی

عوارض کاشت مژه های مصنوعی –

کاشت مژه طبیعی که در واقع نوعی جراحی ترمیمی و زیبائی محسوب می شود، در افرادی که به علل زیر مژه های خود را از دست داده اند، امکان پذیر است:

مزه مصنوعیتصادفات و ضربات، سوختگی حرارتی یا شیمیائی، جراحی های گوناگون بر لبه پلک (ترمیمی، برداشتن خال یا برداشتن تومورهای خوش خیم یا بدخیم)، بیماری های از قبیل ریزش مو یا طاسی منطقه ای، لوپوس، لیکن پلان و برخی بیماری های داخلی، نوعی بیماری روان-تنی موسوم به وسواس کندن مو یا تریکوتیلومانی و بالاخره در اثر کاشت مژه مصنوعی!

بهترین ناحیه دهنده برای کاشت مو ناحیه ابرو است ولی در صورت نیاز می توان از موهای ظریف پشت گردن یا پشت گوشها نیز استفاده کرد. این روش باید با دقت بسیار و طی زمانی طولانی (در حد دو تا سه ساعت) و در اتاق عمل و با بیحسی موضعی صورت پذیرد و اکثر متخصصین با انجام آن به منظور زیبائی صرف و بالا بردن تراکم مژه ها یا پرپشت نشان دادن مژه ها موافق نبوده و فقط در شرایط از بین رفتن کامل یا نسبتاً کامل مژه ها به این روش متوسل می شوند. این جراحی نیز همچون جراحی های دیگر عوارضی ممکن است داشته باشد که شاید مهم ترین آنها احتمال آسیب به چشم و از دست دادن بینائی باشد.
اما موضوعی که اخیراً شیوع زیادی پیدا کرده است، همان کاشت مژه های مصنوعی است که با استفاده از چسب های مخصوص کاشت مژه و مژه های ساخته شده از الیاف مصنوعی انجام می شود و عوارض جدی و خطیری نیز در پی دارد که به چند مورد از آنها اشاره می شود:

1-       عفونت های مختلف باکتریائی، ویروسی و قارچی- گاهی این عوارض آنچنان شدید می باشند که ممکن است برای حفظ جان بیمار، جراح مجبور به تخلیه کامل چشم شود.

2-       حساسیت پوست لبه پلک ها که ممکن است نسبت به چسب کاشت مژه، وازلین و یا الیاف موجود در مژه های مصنوعی ایجاد گردد. این حساسیت (اکزما) ممکن است به شکل خارش، تورم یا پوسته پوسته شدن لبه پلک خود را نشان دهد.

3-       تیره شدن لبه پلک ها

4-       ریزش مژه های طبیعی در اثر فشار و کشش یا در اثر املاح موجود در ترکیب چسب ها یا خود الیاف مصنوعی

با توجه به شیوع، شدت و خطرناک بودن عوارض کاشت مژه های مصنوعی انجام این روش به منظور زیبائی بیشتر و داشتن ظاهری جذاب به هیچ وجه توصیه نمی شود و برای آن که مصداق ضرب المثل “آمد زیر ابرویش را بردارد، چشمش را کور کرد!” نباشیم، بهتر آن است که بر وسوسه کاشت مژه های مصنوعی غلبه کنیم و در سنجش دو کفه “عوارض” و “منافع” دچار اشتباه و تصمیم گیری نادرست نگردیم.

منیع : روزنامه هفت

نکاتی برای درمان ترک پاشنه پا

نکاتی برای درمان ترک پاشنه پا –

ترک پا به این معنی است که پوست شما به شدت خشک شده. برای از بین بردن این ترک ها از روش های زیر استفاده کنید.

پاشنه پا هنگامی که پوست به شدت خشک می شود ، ترک می خورد و مشکل آن جدی است. ترک پا باید سریع درمان شود تا از درد،خون ریزی و حتی عفونت، جلوگیری گردد.

آلن کی. پزشک در لوئیز ویل می گوید: پوست پا را باید کاملا مرطوب نگه داشت و ضخامت پوست را، به روش های مختلف کاهش داد. برای کاهش ضخامت پوست ،می توانید از دارو های مختلفی استفاده کنید ؛ ولی این روش کمی مشکل است.

ترک پا

مرطوب کردن پاشنه پا:

ترک پا به این دلیل بوجود می آید که پوست شما بقدری خشک است که نمی تواند فشار وارد بر آن را تحمل کند. بهترین روش درمان این است که رطوبت را به پوست خود برگردانید.

درمان ترک ها ،فقط به دلیل زیبا تر کردن پاهای شما نیست، بلکه ترک پا، می تواند مشکلات جدی برای شما بوجود بیاورد.

شکاف یا ترک پا ممکن است عفونت کند و شما مجبور شوید با آنتی بیوتیک های موضعی آن را درمان کنید. برای جلوگیری از عفونت، ترک های عمیق ، باید توسط پزشک معالجه شود.گاهی اوقات هم می توان از چسب های پزشکی برای از بین بردن ترک ها، استفاده کرد.

چرب کردن پا:

دراینجا چند روش برای از بین بردن ترک ها گفته شده:

از کرم های خوب استفاده کنید. به دنبال کرم های مرطوب کننده غنی وسنگین برای پوست خود باشید، کرم های چرب برای پاشنه های خشک و ترک خورده بهتر است، برای نتیجه بهتر بلافاصله بعد از حمام ، پوست خود را چرب کنید.

از وازلین استفاده کنید. ممکن است مدت زمان بیشتری طول بکشد تا وازلین خوب جذب شود، اما استفاده از آن روشی بسیار خوب برای از بین بردن ترک هاست. شب ها قبل از خواب ، پاهای خود را آغشته به وازلین کنید.یک جفت جوراب راحت بپوشید و اجازه دهید هنگامی که خواب هستید ، کاملا جذب شود.

از صابون های مرطوب کننده استفاده کنید. تمیز نگه داشتن پاها بسیار مهم است، اما استفاده از صابون های خشک، پوست شما را خشک تر می کند. از یک شوینده ملایم، برای مرطوب نگه داشتن پاها، استفاده کنید.

زیاد آب بنوشید.وقتی به اندازه کافی آب نمی نوشید، دهان و گلوی شما خشک می شود و همین اتفاق برای پوستتان هم می افتد، برای آب رسانی به پوست و از بین بردن ترک ها زیاد آب بنوشید.

روش های دیگر برای جلوگیری از ترک پا:

در زیر روش های دیگری برای مرطوب نگه داشتن پوست گفته شده:

پوست خود را بعد از هر بار حمام رفتن چرب کنید. هر بار که از حمام بیرون می آیید اولین کاری که باید انجام دهید ، مرطوب کردن پاهای خود توسط کرم مرطوب کننده است. این عمل باعث بهتر جذب شدن کرم می شود.

زیاد حمام نروید. اگر می توانید ،  بیشتر از روزی یک بار ، حمام نروید. آب ، جربی پوست را شسته و آن را خشک می کند. مدت زمان حمام رفتن خود را کم کنید ، زیرا هرچه بیشتر زیر دوش باشید، رطوبت و چربی بیشتری از دست می دهید.

آب را ولرم نگه دارید. بجای استفاده از آب داغ، هنگام حمام رفتن از آب ولرم استفاده کنید. آب داغ پوست پاها و دیگر قسمت های بدن را،  خشک می کند.

صابون جو را امتحان کنید. سعی کنید از صابون هایی استفاده کنید که پوست را کمتر خشک کند، صابون های که ترکیب آنها جو است ،راه حل مناسبی برای رفع این مشکل است.

پاهای خود را نخراشید. شستن پاها توسط لیف و یا خشک کردن آنها توسط حوله زبر، پوست شما را خشک تر می کند. پوست خود را به آرامی شسته و با حوله نرم به آرامی خشک کنید.

آگر نشانه های عفونت مانند درد، قرمز شدن و یا تورم در ناحیه ترک، مشاهده کردید ، حتما به پزشک مراجعه کنید . همچنین بیماران دیابتی ،در هنگام مشاهده این ترک ها،  باید به پزشک مراجعه کنند.

ترک پا ، حتما یک مشکل است اما با مراقبت بیشتر، می توانید در مدت زمانی کوتاه ، آنها را از بین ببرید.

گروه ترجمه :، فاطمه سریری
منبع: medicinenet.com

نکاتی درباره پدیکور کردن

نکاتی درباره پدیکور کردن –

از رنگ‌های بسیار متفاوت استفاده نکنید.
بالاخره لاک ناخنی خوش رنگ و عالی پیدا کرده‌اید. اما فکر می‌کنید هم‌رنگ کردن ناخن‌های دست و پای‌تان بیش از حد جور و سِت به نظر می‌رسد؟ استفاده از لاک یک رنگ برروی ناخن‌های پا و دست‌تان باعث می‌شود آرایش شما کامل‌تر به نظر برسد. می‌توانید از دو رنگ متفاوت استفاده کنید، اما باید مطمئن شوید که این دو رنگ با هم همخوانی دارند. به طور مثال لاک قرمز برای دست و آبی برای پا خیلی جالب نیست.

پینه‌ها را بادقت صاف کنید

پینه و میخچه، پوست سفت شده‌ای هستند که در صورت خیلی ضخیم شدن ترک خورده و دردناک می‌شوند. حین پدیکور، به آرایشگر اجازه ندهید که از تیغ برای کندن پینه پاهایتان استفاده کند. تیغ خطر آلودگی را بالا می‌برد. در خانه پای خود را بیش از پنج دقیقه در آب گرم قرار دهید. سپس از سوهان مخصوص پا، سنگ‌پا یا اسکراب‌های مخصوص لایه‌برداری برای از بین بردن پینه‌ها استفاده کنید. پا برهنه راه نروید چرا که منجر به پینه بستن و ترک خوردن پاهای‌تان می‌گردد.

از پوست دور ناخن‌ها به دقت مراقبت کنید.

پوست دور ناخن‌ها میکروب‌ها را دور نگه می‌دارد، بنابراین به خوبی از آنها مراقبت کنید! اجازه ندهید مانیکوریست حین پدیکور، پوست دور ناخن‌هایتان را بریده یا به عقب فشار دهد، با این کار بیشتر به آلودگی و عفونت دچار می‌شوید. بین پدیکورها هرگز پوست گوشه ناخن‌ها را نبُرید. می‌توانید گوشه‌های آسیب‌دیده و بلند شده را با مالش نرم‌کننده درمان کنید. اگر احساس کردید که پوست دور ناخن‌هایتان شدیداً آسیب دیده و یا قرمز شده، به متخصص پوست مراجعه نمائید.

آثار پدیکورهای پیشین را تمیز کنید.

در صورتی که لاک‌های تیره همانند قرمز و بنفش به مدت بیش از دو هفته برروی ناخن باقی بمانند، ناخن‌ها را زرد می‌کنند. از لاک پاک‌کن یا استون (یا لاک پاک‌کن‌های فاقد استون و پس از آن آب‌لیمو) برای پاک‌ کردن لکه‌ها استفاده نمائید. زمانی که لاک می‌زنید ابتدا از لایه‌ای بی‌رنگ استفاده نمائید. اما اگر ناخن‌های بدرنگ شده شما ضخیم، شکننده یا پیچ‌خورده نیز هستند، احتمالاً به عفونت قارچی مبتلا شده‌اید. از لاک زدن صرف‌نظر کرده و در عوض به مطب پزشک بروید.

پدیکور کردنپیش از پدیکور از تیغ استفاده نکنید.

بدون در نظر گرفتن اینکه چقدر از پاهای پرمویتان خجالت می‌کشید، هرگز پیش از پدیکور، تیغ نزنید. باکتری‌ها از طریق بریدگی‌ها و خراش‌های کوچک ایجاد شده بر روی پاهای‌تان راحت‌تر وارد بدن شما می‌شوند. باکتری‌ خاصی در آب لوله کشی زندگی می‌کند و می‌تواند وارد حمام‌های کثیف شود. این باکتری منجر به دمل و دیگر آلودگی‌هایی می‌شود که به سختی درمان می‌گردند؛ بنابراین حتماً پس از پدیکور از تیغ استفاده کنید.

وسایل و ابزار مخصوص خود را به همراه داشته باشید.

حتی زمانی که اعتماد به نفس کافی دارید، می‌توانید وسایل و ابزار خود را به آرایشگاه ببرید. باکتری‌ها برروی ابزارهای سالن که تمیز نشده باشند، باقی می‌مانند. در صورتی که می‌خواهید از ابزار آرایشگاه استفاده کنید، باید برای استرلیزه شدن آنها را حرارت دهند و در محلول ضدباکتری غوطه ور نمایند یا از ابزارهای نو درون بسته‌بندی، استفاده کنند. اگر حین انجام کارتان ابزاری بر زمین افتاد، بخواهید تا آن را عوض کنند. شما که نمی‌خواهید با عفونت دست یا پا، سالن را ترک کنید.

ناخن‌های پایتان را درست کوتاه کنید.

بین پدیکورها ناخن‌های پای‌تان را صاف کوتاه کنید.این کار از رشد بیش از حد ناخن‌ها جلوگیری کرده و همچنین ناخن‌های‌تان را محکم نگه می‌دارد. سوهان کشیدن ناخن‌ها به صورتی که در قسمت میانی گرد شوند نیز خوب است. پیش از لاک زدن، با استفاده از نوک سوهان آرام زیر ناخن‌های‌تان را تمیز کنید. اگر به بیماری دیابت مبتلا هستید، پزشک‌تان باید به طور مرتب پاهای‌تان را آزمایش کرده و مراقبت از پاها را به شما آموزش دهد.

اسیر پدیکور ماهی نشوید.

برخی سالن‌های زیبائی به جای ساییدن پینه‌ها اجازه می‌دهند یک نوع ماهی خاص به آنها نوک بزند. در برخی ایالات پدیکور ماهی ممنوع شده است؛ چرا که زمانی که ماهی‌ها در وان هستند کارکنان سالن زیبائی در فواصل بین مشتری‌ها وقت نمی‌کنند وان را تمیز کنند و همچنین تمیز کردن ماهی غیر ممکن است؛ بنابراین آلودگی و عفونت از یک مشتری به مشتری دیگر منتقل می‌شود.

در فصل زمستان‌ از پدیکور مراقبت کنید.

در هوای سرد برای جلوگیری از لک شدن پدیکور با خود یک کیسه پلاستیکی بیاورید. پیش از ترک آرایشگاه از مانیکوریست بخواهید که مقداری کرم دور ناخن‌های پدیکور شده شما بزند. سپس کیسه پلاستیکی را به دور پاهای‌تان پیچیده و پس از آن جوراب، جوراب‌شلواری یا کفش به پا کنید. جوراب‌های مخصوص پدیکور در انتها دارای سوراخی برای انگشتان هستند که می‌توان آنها را با صندل‌های لای‌انگشتی به پا کرد یا اینکه پوتین‌های مخصوص پدیکور به پا کنید که انگشتان پا بیرون می‌مانند.

هرچند وقت یکبار حالت طبیعی را امتحان کنید.

ممکن است فکر کنید که ناخن‌های بدون لاک زشت هستند، اما ناخن‌ها نیز باید نفس کشیده و مرطوب شوند، اما لاک به صورت مانعی بر سطح آنها عمل می‌کند. بنابراین هر ماه به مدت یک هفته یا بیشتر لاک نزده و ظاهری ساده‌تر داشته باشید. در صورتی که نمی‌توانید لاک‌تان را ترمیم کنید، پاک کردن لاک بلافاصله پس از پریدن آن، ایده خوبی است. ناخن پای شما در نقاطی که لاک آن پریده مستعد آسیب دیدن است، به هرحال اگر به طور معجزه‌آسا لاک‌تان دو هفته سالم ماند، به آرایشگاه بروید و آن را عوض کنید.

پدیکور کردن در مدت بارداری

زمانی که باردار هستید و احساس بادکردگی دارید و حتی زانوان‌تان متورم شده است، ممکن است پدیکور خیلی سنگین به نظر بیاید.‌ خبر خوب! رسیدن به پاهای‌تان خوب است. حین بارداری پدیکور مشکلی ندارد. ناخن‌های شما مواد شیمیایی لاک را جذب نمی‌کند و اگر بوی لاک به شما احساس تهوع می‌دهد، سعی کنید نزدیک پنجره یا درب باز بنشینید.

ابزار و وسایل‌تان را کاملاً تمیز نگه دارید.

چه ابزار خود را به آرایشگاه می‌برید یا از وسایل‌تان در خانه استفاده می‌کنید، آنها را تمیز نگه دارید. پس از هر پدیکور وسایل‌تان را با آب و صابون خوب بشویید. سپس آنها را در محلول ضد عفونی کننده قرار دهید یا حداقل به مدت ده دقیقه با الکل بسائید.

از لاک‌پاک‌کن مناسب استفاده کنید.

اگر لاک‌تان تیره است، لاک پاک‌کن‌های حاوی استون خوب عمل می‌کنند. همچنین اگر از لایه ژلی یا برق ناخن برروی لاک خود استفاده کرده‌اید که پاک کردن لاک را سخت می‌کنند، استون‌ مناسب‌تر است. با این وجود استون ممکن است انگشتان را خشک و حساس کند، بنابراین اگر به استون حساسیت دارید، از لاک‌پاک‌کن‌های فاقد استون استفاده نمائید. این لاک‌پاک‌کن‌ها ملایم‌تر هستند، اما وقت شما را بیشتر می‌گیرند.

به سالن‌های متفرقه نروید.

همیشه حتی اگر محتاج پدیکور هستید، پیش از مراجعه، آرایشگاه را کننترل نمائید. مطمئن شوید که کارکنان در فواصل بین مشتریان دستان و وسایل را تمیز می‌شویند. بیشتر سالن‌ها بوی محصولات ناخن می‌دهند اما این بو نباید بیش از اندازه شدید و آزاردهنده باشد. بوی خیلی قوی به معنای عدم وجود تهویه در آرایشگاه است. همچنین دیپلم آرایشگران را کنترل نمائید. دیپلم و مجوز آنها باید به روز و در معرض دید باشد.

گروه ترجمه:  نازنین جعفری
منبع: webmd.com

معرفی داروی متادون

معرفی داروی متادون –

 متادون چیست؟

متادون از خانواده مواد شبه افیونى است و بیشتر در درمان وابستگى به سایر شبه‌افیونى‌ها نظیر هروئین، کدئین و مورفین کاربرد دارد
متادون یک شبه افیونى (اپیوئید) مصنوعى است، یعنى از مواد شیمیایى در آزمایشگاه به دست مى آید. سایر شبه افیونى‌ها یا طبیعى هستند مانند مرفین و کدئین که فرآورده‌هاى طبیعى بوته خشخاش هستند و یا شبه‌افیونیهاى نیمه‌مصنوعى هستند مانند هروئین، که مرفینى است که به طریقه شیمیایى پردازش شده است. (دى استیل مورفین)
متادون در طى جنگ دوم جهانى در آلمان ساخته شد و اولین بار براى تسکین درد به کار رفت. درمان با دوز نگهدارنده متادون که از بروز علائم ترک تریاک جلوگیرى کرده و تقاضاى آن را کاهش داده و یا از بین مى‌برد،

براى اولین بار در سال‌هاى ۱۹۶۰ برای درمان اعتیاد به این ماده متداول شد.

استفاده از دوز نگهدارنده متادون به تنهایی منجر به معالجه فرد معتاد نمى شود، بلکه به عنوان جزئی از فرآیند درمان معتادان به مواد افیونی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این افراد از حمایت هاى طبى و اجتماعى لازم براى تثبیت و بهبود زندگى بهره مند و تشویق مى شوند مادامى که این دارو در مورد آنها موثر است، به درمان ادامه دهند.
بیشتر کسانى که متادون برای‌شان تجویز مى‌شود، براى وابستگى به مواد افیونى ها تحت درمان قرار گرفته اند.

این افراد شامل کسانى هستند که به داروهاى غیرقانونى مانند تریاک و هروئین و داروهاى تجویز شده توسط پزشک نظیر کدئین وابستگى پیدا کرده‌اند.
افراد معتاد به مواد شبه افیونى هاى کوتاه اثر مانند هروئین باید متادون را به طور منظم دریافت کنند تا از بروز علائم ترک جلوگیرى شود.
همچنین متادون براى کسانى که به طور مرتب از مواد شبه افیونى به طو رتزریقی استفاده مى‌کنند و آلوده به ویروس ایدز HIV یا هپاتیت C هستند، تجویز مى‌شود تا به ادامه روند ترک در این افراد کمک کند و خطر انتشار عفونت را از طریق استفاده از سوزن مشترک کاهش دهد.
متادون گاه در تسکین درد افراد مبتلا به درد شدید مزمن یا درد همراه با بیمارى هاى علاج ناپذیرى که منجر به مرگ مى شوند، به کار مى رود.

متادونمتادون چه احساسى در فرد ایجاد مى‌کند؟

برخى از افرادى که درمان با متادون را شروع مى‌کنند، سرخوشى و آرامشى را احساس مى‌کنند که در میان تمامى داروهاى شبه افیونى مشترک است.
با ادامه درمان و رسیدن به یک دوز ثابت، تحمل به این اثرات ایجاد مى‌شود. کسانى که در حال درمان با متادون هستند، غالباً احساس خویش را از استعمال متادون، “طبیعى” عنوان مى‌کنند.
درمان با متادون بر تفکر آنها تاثیرى ندارد، مى توانند کار کنند، به مدرسه بروند و یا از خانواده مراقبت کنند. متادون همچنین از تاثیر نشئه آور هروئین و سایر شبه افیونیها ممانعت مى‌کند و بدین ترتیب اثر این داروها را کاهش مى‌دهد.
درمان با متادون، عوارض جانبى هم ممکن است به همراه داشته باشد از جمله تعریق، یبوست و افزایش وزن.

اثرات متادون براى چه مدت باقى مى‌ماند؟

متادون ماده‌ای طولانی‌اثر است .شخصى که به مواد شبه افیونى وابستگى دارد با یک دوز متادون در شبانه‌روز از علائم ترک مصون مى‌ماند. در مقابل کسى که به هروئین براى پرهیز معتاد است، برای جلوگیری از بروز علائم ترک در خود باید سه تا چهار بار در روز این ماده را مصرف کند.
درمان روزانه با متادون مى تواند تا بى نهایت ادامه یابد اما اگر فردى که متادون دریافت مى کند و پزشک با وى براى پایان درمان به توافق برسد، از دوز متادون به تدریج در طول هفته ها یا ماه هاى متعدد کاسته مى شود و فرآیند ترک تسهیل مى‌شود.
در صورت قطع ناگهانى متادون علائمى چون دل پیچه، اسهال و دردهاى عضلانى و استخوانى بروز خواهند کرد.
این علائم در طول یک تا سه روز پس از آخرین دوز شروع شده، در طول سه تا پنج روز به اوج خود رسیده و سپس به تدریج از بین مى روند، گر چه سایر علائم مانند اختلال خواب و تمایل به مصرف دارو مى تواند براى ماه ها ادامه یابد.

آیا متادون خطرناک است؟

زمانى که متادون طبق تجویز پزشک دریافت مى شود، بسیار بى خطر بوده و آسیبى به اعضاى داخلى و یا قدرت تفکر وارد نمى کند، حتى اگر براى سال ها به طور روزانه مصرف شود.
از سوى دیگر متادون یک داروى قوى است و مى‌تواند براى کسانى که آن را به طور منظم دریافت نمى کنند فوق العاده خطرناک باشد، چرا که این افراد نسبت به اثرات آن تحمل پیدا نکرده اند.این دارو حتى دوزهاى بسیار پائین نیز مى‌تواند براى کودکان کشنده باشند.
از این رو تجویز متادون با دقت پایش و کنترل مى شود.
یک مزیت مهم متادون این است که این ماده مصرف هروئین را کاهش مى‌دهد. خطرات مصرف هروئین شامل مرگ بر اثر دریافت دوز بى رویه، ابتلا به عفونت HIV و هپاتیت C از راه کاربرد سوزن مشترک است. درمان متادون کمک مى کند که فرد از فجایع ناشى از استعمال هروئین مصون بماند.

آیا متادون اعتیادآور است؟

تعاریف جدید از “اعتیاد”، عوامل متعددى را در ارزیابى مصرف دارو توسط فرد مدنظر قرار مى دهند. این عوامل شامل “تحمل” یا نیاز به افزایش مداوم دوز دارو براى رسیدن به اثر یکسان؛ “وابستگى جسمی” یا بروز علائم ترک با قطع مصرف و “استعمال همراه با اضطرار” به رغم نتایج منفى حاصل از ادامه مصرف دارو هستند.
برخى مى گویند که متادون به همان اندازه هروئین اعتیادآور است. کسانى که متادون مصرف مى کنند، مسلماً نسبت به برخى اثرات آن تحمل پیدا کرده و در صورتى که دارو را به شکل منظم دریافت نکنند، دچار علائم ترک مى شوند.
اما اگر چگونگى و علت مصرف دارو را مورد توجه قرار دهیم، متادون در تعریف کامل “ماده اعتیادآور” نمى گنجد. اول از همه این که تجویز متادون برای بیماران به عنوان یک درمان طبى در نظر گرفته مى شود و تنها براى کسانى تجویز مى شود که خود هم اکنون وابسته به داروهاى شبه‌افیونى مانند هروئین هستند
. براى این افراد، متادون یک جایگزین مطمئن براى روش هاى خطرناکى چون استفاده از هروئین به شمار مى رود. متادون ایشان را از اضطرار براى مصرف ماده مخدر رها کرده و بدان ها امکان بهبود زندگى شان را مى بخشد.
متادون گاه به عنوان داروى خیابانى مورد استفاده قرار مى گیرد، اما استعمال آن بیشتر به منظور پیشگیرى از علائم ترک هروئین است. اثرات متادون کندتر از آن ظاهر مى شوند و بیشتر از آن مى پایند که بتوان از آن به عنوان ماده اى مناسب براى سوء مصرف یاد کرد.

اثرات طولانى مدت متادون

درمان با دوز نگهدارنده متادون یک درمان طولانى مدت است. درمان از یک تا دو الى بیست سال و یا بیشتر به طول مى‌انجامد. این درمان طولانى مدت به لحاظ پزشکى بى خطر و موثرترین درمان موجود براى وابستگى به مواد شبه‌افیونى است.
منبع:hamshahrionline.ir

آشنایی با داروی آتروپين‌

آشنایی با داروی آتروپين‌ –

موارد مصرف‌: آتروپين‌ در درمان‌ اسپاسم‌پيلور، اسپاسم‌ مجراي‌ گوارشي‌، همراه‌ بامرفين‌ در درمان‌ اختلالهاي‌ اسپاسمي‌مجاري‌ صفراوي‌، در قولنج‌ كليه‌، در درمان‌قاعدگي‌ دردناك‌ و شب‌ ادراري‌، براي‌كاهش‌ تنوس‌ عضلات‌ روده‌ بهنگام‌عكسبرداري‌، براي‌ كاهش‌ ترشحات‌ بزاق‌ وترشحات‌ دستگاه‌ تنفسي‌ پيش‌ از بيهوشي‌،براي‌ جلوگيري‌ از براديكاردي‌ و ايست‌سينوسي‌ و كمي‌ فشار خون‌ ناشي‌ ازسوكسينيل‌ كولين‌، به‌عنوان‌ پادزهر دردرمان‌ مسموميت‌ با مهاركننده‌هاي‌ كولين‌استراز از جمله‌ سموم‌ ارگانو فسفره‌،همراه‌ نئوستيگمين‌ يا پيريدوستيگمين‌ دررفع‌ آثار مسددهاي‌ عصبي‌ ـ عضلاني‌ و دربيماري‌ پاركينسون‌ مصرف‌ مي‌شود.

 آشنایی با داروی آتروپين‌

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو اثر استيل‌ كولين‌ برگيرنده‌هاي‌ موسكاريني‌ را مهار مي‌كند وبنابراين‌ مي‌تواند روي‌ عضلات‌ صاف‌،گيرنده‌هاي‌ پس‌ عقده‌اي‌ ميوكارد، گره‌سينوسي‌ و دهليزي‌ و دهليزي‌ ـ بطني‌، غددمترشحه‌ برون‌ ريز، حركت‌ دستگاه‌گوارش‌ و تنوس‌ ميزناي‌ و مثانه‌ تاثيربگذارد. با همين‌ مكانيسم‌ به‌عنوان‌ پادزهربه‌كار مي‌رود. اثر ضدسرگيجه‌ حقيقي‌ وپاركينسون‌ آن‌ نيز بدليل‌ همين‌ اثر در مغزمي‌باشد. در مجموع‌، مقادير كم‌ آتروپين‌موجب‌ مهار ترشحات‌ بزاق‌ و برونش‌ وتعريق‌ مي‌شود در حالي‌ كه‌ تجمع‌ داروموجب‌ گشاد شدن‌ مردمك‌ها و افزايش‌سرعت‌ ضربانات‌ قلب‌ مي‌گردد.

فارماكوكينتيك‌: آتروپين‌ در كبد هيدروليزآنزيمي‌ شد. و در تمام‌ بدن‌ انتشار مي‌يابد وبراحتي‌ از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبور مي‌كند.طول‌ مدت‌ اثر آن‌ بسيار كوتاه‌ است‌ و 50درصد دارو از راه‌ كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.نيمه‌ عمر حذف‌ آتروپين‌ از بدن‌ 2/5 ساعت‌مي‌باشد.

هشدارها:

1 ـ نوزادان‌ و كودكان‌ به‌عوارضي‌ سمي‌ آتروپين‌ حساسترند.

2 ـ به‌ دليل‌ كاهش‌ عرق‌، دماي‌ بدن‌ افزايش‌مي‌يابد.

3 ـ احتمال‌ بروز هيجان‌ و تحريك‌پذيري‌در سالخوردگان‌ با مقادير درماني‌ وجوددارد.

4 ـ در آريتمي‌ قلبي‌، نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌،فقدان‌ تنوس‌ دستگاه‌ گوارش‌، احتباس‌ادرار، بزرگ‌ شدن‌ پروستات‌، كوليت‌اولسراتيو، بارداري‌ و شيردهي‌ و گلوكوم‌با احتياط مصرف‌ گردد.

5 ـ آتروپين‌ از جفت‌ عبور كرد و در شيرنيز ترشح‌ مي‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌:

اين‌ دارو در گلوكوم‌ بازاويه‌ بسته‌ نبايد مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌:

از عوارض‌ شايع‌ اين‌ دارومي‌توان‌ از يبوست‌، خشكي‌ دهان‌، بيني‌، گلويا پوست‌ و اشكال‌ در بلع‌، گشاد شدن‌مردمك‌ها، براديكاردي‌ و سپس‌ تاكيكاردي‌و كاهش‌ تعريق‌ نام‌ برد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌:

مصرف‌ همزمان‌اين‌ دارو با گلوكوكورتيكوئيدها و هالوپريدول‌ مي‌تواند فشار داخل‌ چشم‌ را افزايش‌ دهد. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ آنتي‌هيستامين‌ و ساير داروهاي‌ ضد موسكاريني‌،ديسوپيراميد، فنوتيازين‌ها وداروهاي‌ ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ اثرات‌آنتي‌موسكاريني‌ تشديد مي‌شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با داروهاي‌ ضدمياستني‌ سبب‌ كاهش‌ هر چه‌ بيشتر تحرك‌روده‌ مي‌شود.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌:

1 ـ پس‌ از مصرف‌ دارواز رفتن‌ در محيطهاي‌ گرم‌ و از پرداختن‌ به‌فعاليت‌ بدني‌ شديد خودداري‌ گردد.

2 ـ احتمال‌ ايجاد اختلال‌ ديد يا حساسيت‌ به‌نور وجود دارد.

3 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌، بيني‌ يا گلووجود دارد.

4 ـ تزريق‌ وريدي‌ آتروپين‌ بايد به‌ آهستگي‌صورت‌ گيرد.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد موسكاريني‌،مقدار 0/6 ـ 0/4 ميلي‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌به‌صورت‌ عضلاني‌، وريدي‌ يا زير جلدي‌تزريق‌ مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضد آريتمي‌

1 ـ 0/4 ميلي‌گرم‌ هر 2 ـ 1 ساعت‌، حداكثر تا2 ميلي‌گرم‌، تزريق‌ مي‌شود.

براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌ بيش‌ از حدبزاق‌ مقدار 0/6 ـ 0/2 ميلي‌گرم‌ هر 1 ـ 0/5ساعت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحي‌، 1/2 ـ 0/6ميلي‌گرم‌ به‌طور همزمان‌ با تزريق‌ 2 ـ 0/5ميلي‌گرم‌ نئوستيگمين‌ به‌صورت‌ وريدي‌ ودر مسموميت‌ كورار براي‌ مهار كننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار 4 ـ 2 ميلي‌گرم‌ تزريق‌وريدي‌ مي‌گردد. سپس‌ مقدار 2 ميلي‌گرم‌هر 10 ـ 5 دقيقه‌ تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌علايم‌ موسكاريني‌ و يا بروز علايم‌مسموميت‌ با آتروپين‌ تزريق‌ مي‌گردد.

كودكان‌: مقدار 0/01mg/kg (حداكثر 0/4ميلي‌گرم‌) هر 6 ـ 4 ساعت‌ به‌عنوان‌ آنتي‌كولينرژيك‌ تجويز مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضدآريتمي‌ مقدار 0/03mg/kg ـ 0/01 تزريق‌وريدي‌ مي‌شود. براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌بيش‌ از حد بزاق‌ و ترشحات‌ مجاري‌ تنفسي‌پيش‌ از بيهوشي‌ در كودكان‌ با وزن‌ 3 تاكيلوگرم‌ بين‌ 0/6 ـ 0/1 ميلي‌گرم‌ استفاده‌مي‌شود. به‌عنوان‌ پادزهر مهاركننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار اوليه‌ 1 ميلي‌گرم‌تزريق‌ وريدي‌ يا عضلاني‌ مي‌شود و سپس‌مقادير 1 ـ 0/5 ميلي‌گرم‌ هر 10 ـ 5 دقيقه‌تزريق‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:

Injection (as Sulfate) : 0.5mg / ml

10 mg / 10 ml

ترامادول داروی ترک اعتیاد نیست

این تبلیغات همه‌جا پیش چشم هستند؛ پشت شیشه عطاری‌ها یا در سایت‌های اینترنتی و زیرنویس برنامه‌های ماهواره‌ای: «ترک اعتیاد با مواد گیاهی و کاملا بی خطر!»،«بدون خماری و ضعف، خیلی راحت ترک کنید!»،«بدون خماری و ضعف، خیلی راحت ترک کنید!» و …

اما اخیرا سازمان پزشکی قانونی خبری منتشر کرده مبنی براینکه تعداد مرگ‌های ناشی از مصرف داروهای غیرمجاز ترک اعتیاد رو به افزایش است و جوانان بسیاری جان خود را اینگونه از دست داده‌اند. اما چرا این داروها باعث مرگ می‌شوند؟ با هم نظر متخصصان را می‌خوانیم.

ترامادول داروی ترک اعتیاد نیستترامادول داروی ترک اعتیاد نیست!

ترامادول اصلا برای ترک اعتیاد استفاده نمی‌شود و مصرف خودسرانه آن ممکن است باعث اعتیاد، تشنج‌های مکرر و از بین رفتن حافظه کوتاه مدت و هوش فرد شود. اما درمقابل آن، قرص ترک اعتیاد بوپرنورفین اثر دارویی بالایی دارد و حتی قوی‌تر از متادون عمل می‌کند. درعین حال عوارض کبدی و کلیوی آن نیز خیلی خفیف‌تر از متادون است. با این حال بوپرنورفین فقط در عده خاصی جواب می‌دهد. افرادی هستند که بعد از مصرف این قرص برای طولانی‌مدت‌ دچار سردردهای مداوم می‌شوند. همچنین کسانی که دوست دارند حالت نشئگی را تجربه کنند با این قرص نمی‌توانند نشئه شوند. این قرص فقط برای ترک است و بلافاصله بعد از 20 روز مصرف آن می‌بینیم که بدن دستور می‌دهد دوز باید پایین بیاید. در طول روز بیشتر از 8 دوز نمی‌توان از آن استفاده کرد و حدود 3 ماه طول می‌کشد تا با آن، بیمار ترک کند. این دارو عوارض مرگبار ندارد مگر اینکه همراه با داروها یا مواد مخدر دیگر خورده شود. متادون نیز در طول روز دوز و سقف خاصی دارد و چون قدرت نشئگي بسیار بالاست برخی افراد برای تجربه بیشتر این نشئگی دوز دارو را بالا می‌برند و متاسفانه دچار قطع تنفس می‌شوند.

ترامادول شما را می‌کشد!

مرگ در دوره ترک چه دلایلی دارد؟

یکی از دلایل مرگ در دوره ترک اعتیاد این است که فرد بیماری های قلبی، کلیوی و… داشته باشد و آن را به پزشک نگفته باشد. همچنین استفاده همزمان دارو با مواد مخدر و نیز استفاده‌ کردن خارج از دستور پزشک می‌تواند جان فرد را به خطر بیندازد. حتی مصرف یک سی‌سی بیشتر از دارو امکان دارد فرد را به حالت کما ببرد! داروهای ترک اعتیاد عوارض خاص خود را دارند. برای مثال ممکن است موجب رسوب کلیوی، کبدی و… شوند. به همین دلیل بیماران باید تحت نظر پزشک به طور مرتب آزمایش بدهند. اما اگر بیماران خودسرانه ترک کنند ممکن است یک روز حالت عصبی و استرسی‌شان بیشتر باشد و دوز دارو را بیشتر کنند و در مقابل آن، یک روز حال‌شان بهتر باشد و دوز دارو را کمتر کنند این بالا و پایین‌کردن دوز تاثیر مستقیم روی قلب و عروق می‌گذارد و امکان دارد کشنده باشد. حتی پزشکان نیز بعد از اتمام دوره دکترای‌شان اگر می‌خواهند در زمینه داروهای ترک اعتیاد کار کنند باید دوره‌های این قرص‌ها را جداگانه بگذرانند.

نکته مهم: هیچ گاه نباید این داروها را خودسرانه مصرف کرد.

دكتر فرزانه جوكار، سرپرست بخش آنالیز دستگاهی پزشكی ‌قانونی استان تهران:

این داروها گیاهی نیستند!

در طرح تحقیقاتی سازمان كه در قالب پایان‌نامه دانشجویی انجام شد، 80 نوع داروی گیاهی ترك اعتیاد عرضه شده در عطاری‌ها مورد بررسی قرار گرفت كه 8/83 درصد این داروها به شكل كپسول، 8/13 درصد به شكل قرص، ‌3/1 درصد به شكل شربت و 3/1 درصد نیز به شكل پودر عرضه می‌شدند. براساس آنالیز صورت گرفته، تمامی این داروها بوی گیاه داشتند در حالی كه تركیبات‌شان عمدتا شیمیایی بود و تنها از گیاه اسپند برای دادن طعم و بوی گیاهی در این داروها استفاده شده بود. تركیبات داروهای گیاهی ترك اعتیاد عطاری‌ها شامل دیفنوكسیلات، ترامادول، آتروپین، كدئین، فلوكستین، دكسترومتورفان، سیپروهپتاتین و… بود. داروهای آنالیز شده عمدتا دست‌ساز و تولید داخل است و مصرف خودسرانه آنها قطعا عوارض بسیاری دارد.

دكتر مریم اخگری، رئیس آزمایشگاه سم‌شناسی پزشكی قانونی استان تهران:

افزایش شدید مرگ‌های ناشی از ترامادول

طی بررسی‌های انجام شده در سال‌های اخیر متاسفانه با مرگ‌هایی مواجه شده‌ایم كه به دنبال مصرف داروهای ترك اعتیاد اتفاق افتاده و در نمونه‌های اخذ شده از این اجساد تركیبات داروهای ترك اعتیاد قابل شناسایی است. همین موضوع موجب شد كه آنالیز داروهای ترك اعتیاد عرضه شده در عطاری‌ها را در دستور كار قرار دهیم. از 2 سال پیش در پی افزایش آمار مرگ و میر ناشی از مصرف غیرمجاز ترامادول به دستور وزارت بهداشت ترامادول به عنوان دارویی تحت كنترل معرفی شد به این معنا كه فروش و عرضه آن باید تحت نظر باشد. علت تحت كنترل اعلام شدن ترامادول این بود كه مصرف آن در جامعه به ویژه در بین جوانان رو به افزایش است و با افزایش مصرف آن شاهد مرگ‌های ناشی از مصرف این دارو بودیم. از سویی تركیب ترامادول با داروهای دیگر و مصرف آن به عنوان قرص‌های ترك اعتیاد گیاهی در فرد عوارضی همچون سندرم‌های متابولیستی خطرناک ایجاد می‌كند كه در مواردی مرگ را به دنبال دارد.

مصرف ترامادول 50 درصد بیشتر شده است!

هدف پزشكی قانونی از اعلام تركیبات داروهای گیاهی ترك اعتیاد عرضه شده در عطاری‌ها یا از طریق ماهواره كه عمده ماده تشكیل دهنده آنها دیفنوكسیلات و ترامادول است، آگاهی دادن به افراد جامعه و هشدار در مورد مصرف آنهاست. امیدواریم این هشدارها موجب جلوگیری از روی آوردن به شیوه‌های غیرمجاز ترك اعتیاد شود. در پژوهشی كه در مورد افزایش مصرف ترامادول در كشور انجام شد، معلوم شد ظرف 4 یا 5 سال مصرف این ماده در كشور 40 تا 50 برابر شده و از آنجا كه این دارو مانند یك ماده مخدر عمل می‌كند افراد بدون اطلاع از عوارض، آن را مورد استفاده قرار می‌دهند در حالی كه در یك سال گذشته مرگ‌های ناشی از سوء مصرف ترامادول به شدت در كشور افزایش یافته است.

دكتر محمود خدادوست، رئیس مركز تحقیقات پزشكی قانونی:

نظارت بر عطاری‌ها بر عهده وزارت صنعت است

مجوز فعالیت عطاری‌ها توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت و تحت نظر صنف عطاران و سقط فروشان صادر می‌شود و نظارت بر فعالیت آنها نیز بر عهده همین وزارتخانه و تیم‌های بازرسی آنان است. در مورد داروهای تركیبی كه با عنوان چاقی، لاغری، درمان اعتیاد،‌ برخی بیماری‌ها و‌… در عطاری‌ها عرضه می‌شود، نگرانی‌هایی وجود دارد زیرا مصرف این تركیبات ضمن تحمیل بار اقتصادی بر نظام سلامت كشور به مردم و جامعه نیز آسیب می‌رساند.

ترامادول شما را می‌کشد!

عرضه داروهای تركیبی در عطاری‌ها ممنوع است

در زمان دولت دهم مصوبه‌ای از دولت گرفته شد كه بر‌اساس آن توزیع داروهای تركیبی را در عطاری‌ها ممنوع اعلام كردیم. این مصوبه به وزارت صنعت، معدن و تجارت نیز ابلاغ و با حضور نمایندگان این وزاتخانه، وزارت بهداشت و صنف عطاری‌ها جلسات و كارگروه‌هایی در این زمینه تشكیل شد. با توجه به عرضه داروهای غیر‌مجاز و غیر‌گیاهی در برخی عطاری‌ها، وزارت بهداشت این آمادگی را دارد كه یك نماینده به همراه تیم بازرسی وزارت صنایع به عطاری‌ها بفرستد تا تخلفات آنان در حوزه عرضه دارو‌های ترك اعتیاد و‌… را شناسایی کرده و زمینه برخورد با متخلفان فراهم شود. با توجه به مصوبه موجود خلاء قانونی در این زمینه وجود ندارد اما باید نسبت به شناسایی و برخورد با عطاری‌های متخلف اقدام كرد. در سال‌های اخیر برخی عطاری‌ها بدون مجوز دایر شده‌اند، عطاری‌ها تنها مجاز به عرضه گیاهان دارویی هستند بنابراین عرضه هرگونه فرآورده و داروی تركیبی در عطاری‌ها غیر مجاز است.

دكتر محمدرضا قدیرزاده، رئیس واحد مطالعات اعتیاد مركز تحقیقات پزشكی قانونی:

این داروها اعتیاد‌آورند!

اکثر تركیبات داروهای ترك اعتیاد عطاری‌ها شامل ترامادول، كدئین، دیفنوكسیلات و‌… به شدت اعتیادآور هستند. داروهای ترك اعتیاد باید تحت‌نظر پزشك و با دوز مشخص تجویز و مصرف شوند زیرا استفاده از داورهای ترك اعتیاد عرضه شده در عطاری‌ها بر‌اساس آنالیز صورت گرفته در پزشكی قانونی عوارضی را به همراه دارد كه ممكن است موجب مرگ افراد شود. داروهای ترك اعتیاد عرضه شده در عطاری‌ها تركیبات استانداردی ندارند و این داروها در ایران آن هم در كارگاه‌های زیرزمینی تولید می‌شوند. تركیبات این دارو‌ها كه با عنوان گیاهی عرضه می‌شود عمدتا شیمیایی است و تنها از اسانس‌های گیاهی برای طعم دادن به آن استفاده می‌شود. در روزهای اول مصرف، داروهای گیاهی ترك اعتیاد عطاری‌ها اثر بسیار خوبی بر فرد معتاد می‌گذارد اما به مرور فرد باید میزان مصرف داروها را افزایش دهد بنابراین این داروها نه تنها موجب ترك نمی‌شود بلكه عوارض جبران ناپذیری را برای فرد مصرف كننده ایجاد می‌كنند. در سال گذشته وزارت بهداشت ورود و توزیع داروی ترامادول را محدود كرد اما متاسفانه امروز با پدیده قاچاق ترامادول مواجه هستیم. از سویی دیگر شاهد توزیع داروی متادون در عطاری‌ها هستیم در حالی كه مصرف متادون بدون تجویز پزشك عوارض متعدد و حتی مرگ به دنبال خواهد داشت.

منبع: هفت سیب

زمان مناسب برای مصرف مکمل کلسیم

زمان مناسب برای مصرف مکمل کلسیم –

کلسیم یکی از عناصر ضروری برای سلامت استخوان است. اگرچه رژیم غذایی بهترین راه برای دریافت کلسیم مورد نیاز بدن است اما مکمل های کلسیمی می توانند گزینه ای جایگزین برای افرادی باشند که رژیم خوب و صحیح کلسیمی نداشته اند. یکی از سوالات بیماران این است که بهترین زمان برای خوردن داروهای مکمل کلسیمی چه زمانی است؟

برای تشخیص زمان خوردن مکمل های کلسیم، به 3 فاکتور اساسی باید توجه کنید:

مکمل کلسیممکمل کلسیم

1-نوع قرص کلسیم

برچسب دارو را چک کنید و ببینید مکمل کلسیم از چه نوعی است؟ اگر مکمل دارای کلسیم سیترات است، می توانید آن را همراه غذا یا به تنهایی مصرف کنید. اگر مکمل دارای کربنات کلسیم است، بهتر است با غذا میل شود. اسید معده که در حال خوردن غذا تولید می شود به جذب بهتر کربنات کلسیم کمک می کند.

2-دوز روزانه

بیشترین جذب کلسیم زمانی اتفاق می افتد که به مقدار 500 میلی گرم یا کمتر در هر بار مصرف شود. بنابراین اگر روزانه 1000 میلی گرم کلسیم مصرف می کنید، بهتر آن است آن را به دو یا تعداد بیشتر دوز مصرفی تقسیم کرده و همه را یک جا مصرف نکنید.

3-اگر داروهای دیگری مصرف می کنید

مکمل های کلسیم می توانند با بسیاری از داروهای تجویزی مثل آنتی بیوتیک ها، بیس فسفونات ها و داروهای فشار خون تداخل ایجاد کنند. با پزشک خود یا داروساز در مورد تداخل های احتمالی مکمل کلسیم و داروهای دیگری که مصرف می کنید، مشورت کنید.

همچنین بهتر است مکمل های کلسیم را با مولتی ویتامین ها و قرص آهن یا غذاهایی که آهن دارند، همزمان مصرف نکنید. مصرف همزمان کلسیم با مکمل های آهن، روی یا منیزیم و یا غذاهایی که سرشار از این عناصر هستند، جذب کلسیم را کاهش داده یا از جذب آن جلوگیری می کند. از آنجا که معمولا وعده نهار نسبت به شام و صبحانه دارای آهن بیشتری است توصیه می کنیم قرص کلسیم را شب ها میل کنید و اگر نیاز به مصرف بیش از یک قرص بود، صبحانه زمان مناسبی برای دریافت دوز اضافه است.

قرص های كربنات كلسیم سنگ ساز هستند و برای جذب شدن نیاز به اسید معده دارند، در صورتی كه معده جراحی شده باشد یا قرص های آنتی اسید مصرف شود، كربنات كلسیم جذب نخواهد شد. لذا در افرادی كه خطر سنگ كلیه دارند و یا اسید معده آن كاهش یافته، بهتر است از سیترات كلسیم استفاده نمایند.
توصیه ما همچنان این است که بهترین راه دریافت عناصر مورد نیاز بدن و از جمله کلسیم، شکل طبیعی آن و داشتن رژیم غذایی سالم و متعادل است.

اگر در ارتباط با مصرف صحیح مکمل های کلسیمی همچنان سوال و ابهامی دارید، بهتر است با پزشک خود صحبت کنید.

منبع: سایت کلینیک آنلاین فوق تخصصی روماتولوژی

آشنایی با داروی هیدروکلروتیازید

هیدروکلروتیازید یک داروی مدر (ادارآور) رایج است . این دارو با کمک به دفع آب و سدیم اضافی بدن از طریق ادرار، و در نتیجه کاهش مایعات در گردش خون ، فشارخون را پایین می آورد. کاهش این فشار، از بار کاری قلب نیز می کاهد.

بالا باقی ماندن فشار داخل سرخرگ ها به سرخرگ (شریان )های مغز، قلب ، و کلیه ها صدمه می زند. این آسیب احتمال سکته مغزی و حمله قلبی و نارسایی کلیه را زیاد می کند. هیدروکلروتیازید همچنین موجب دفع برخی مواد شیمیایی نظیر سدیم و پتاسیم از بدن می شود.

چگونگی مصرف هیدروکلروتیازید

هیدروکلروتیازید را می توان با غذا یا شیر مصرف کرد تا معده را ناراحت نکند. سعی کنید دارویتان را هر روز سرساعت معینی بخورید تا آن را فراموش نکنید. اگر روزی یک نوبت هیدروکلروتیازید مصرف می کنید، سعی کنید صبح هنگام باشد یا وقتی که به توالت دسترسی داشته باشید. اگر به خاطر رفتن به خرید یا هر کاری مصرف دارو به تأخیر انداختید پیش از ساعت ۴ بعدازظهر آن نوبت را مصرف کنید. اگر بیش از یک نوبت هیدروکلروتیازید می خورید، باز هم آخرین نوبت باید پیش از ساعت ۴ بعدازظهر مصرف شود. این برنامه کمک می کند تا شبانگاه جهت ادرارکردن از خواب برنخیزید. اگر از شکل مایع دارو استفاده می کنید برای اندازه گیری مقدار دارو از قطره چکان همراه دارو استفاده کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آورید مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است ، نوبت فراموش شده را رها کرده ، به برنامه دارویی منظم تان بازگردید.

هیدروکلروتیازیدهشدارها و عوارض جانبی هیدروکلروتیازید

در صورت بروز هریک از علایم زیر با پزشکتان تماس بگیرید: واکنش های حساسیتی (بثورات جلدی یا کهیر)؛ خشکی دهان ؛ تشنگی شدید؛ بی نظمی ضربان قلب ؛ دردها و گرفتگی های عضلانی ؛ تهوع و استفراغ ؛ خستگی یا خواب آلودگی شدید؛ شکم درد یا سوزش شدید معده ؛ کبودی یا خونریزی غیرعادی ؛ مدفوع سیاه و قیری لکه های قرمز روی پوست ؛ وجود خون در ادار یا مدفوع ؛ درد مفاصل ؛ کمردرد؛ زردی چشم یا پوست .

موارد احتیاط 

در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف هیدروکلروتیازید، پزشکتان را مطلع سازید:

– حساسیت به هیدروکلروتیازید یا دیگر داروهای سولفامیدی ؛ بومتانید؛ فوروسماید؛ یا داروهای مدر دیگر مثل مهار کننده های کربونیک آیندراز.

– بارداری یا شیردهی .

– مصرف داروهای دیگر، به ویژه دیگوکسین ؛ لیتیم ؛ یا داروهای کاهنده کلسترول (کلستیرامین ، کلستیپول ).

– سابقه یا ابتلا به بیماری قند، اختلال چربی های خون ، یا بیماری های کلیوی .

هنگام مصرف هیدروکلروتیازید توصیه می شود

– دارو را طبق تجویز پزشکتان مصرف کنید.

– در مورد نیاز به کاهش وزن ، ترک سیگار، پرداختن به ورزش ، یا تغییرات در برنامه غذایی (مثل محدودیت مصرف نمک یا مصرف بیشتر غذاهای حاوی پتاسیم مثل موز، آب پرتقال ، خشکبار، طالبی و گرمک ).

– به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودیتان را زیر نظر داشته باشد.

– هفته ای یک بار (یا طبق دستور پزشکتان ) فشارخون و وزنتان را اندزه بگیرید و مقادیر آن ها را یادداشت کنید تاآن را در هر مراجعه به پزشکتان نشان دهید. (روش اندازه گیری فشار خون را از یک پزشک یا پرستار بیاموزید.) هرگونه افزایش یا کاهش وزن هفتگی در حدود 1.5-2  کیلوگرم را به اطلاع پزشکتان برسانید.

– پیش از مصرف هرگونه دارو، حتی داروهای مجاز بدون نسخه یا داروهای گیاهی ، حتماً با پزشکتان مشورت کنید.

– از مواجهه بدون محافظت با نور خورشید اجتناب کنید؛ به ویژه آفتاب ساعت ۱۰ صبح تا ۳ بعدازظهر و نیز وسایل برنزه کننده . از یک ضدآفتاب با قدرت حفاظتی (SPF) حداقل ۱۵ یا بیشتر برای مناطق در معرض نور پوست استفاده کنید. هیدروکلروتیازید موجب حساسیت به آفتاب می شود و در مناطق بدون پوشش موجب آفتاب سوختگی شدید یا تغییر رنگ پوستی می شود.

– هیدروکلروتیازید را دور از دسترس کودکان ، و دور از گرما، نور مستقیم ، یا حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط هیدروکلروتیازید فاسد می شود).

– هیدروکلروتیازید تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید.

– هنگام مصرف هیدروکلروتیازید نبایدبه سرعت از حالت خوابیده به نشسته یا ایستاده یا نشسته به ایستاده تغییر وضعیت دهید. زیرا ممکن است دچار سیاهی رفتن چشم یا احساس غش شوید.

– الکل ننوشید، برای مدتی طولانی نایستید، یا در هوای گرم ورزش نکنید، این فعالیت ها می تواند موجب سیاهی رفتن چشم و احساس غش شود.

– حتی در صورت احساس بهبودی دارویتان را قطع نکنید. این دارو مشکل شما را کنترل می کند، نه درمان و ممکن است لازم باشد آن را برای مدتی طولانی مصرف کنید. اگر در مورد این دارو سؤالی دارید از پزشکتان بپرسید.

منبع: pezeshkan.org

معرفی داروی زاناکس ( آلپرازولام )

معرفی داروی زاناکس –

آلپرازولام جزو بنزودیازپین ها محسوب می شود. آلپرازولام برروی مواد شیمیایی مغز که از حالت تعادل خارج شده و باعث ایجاد اضطراب می شود، اثر می گذارد.

این دارو برای درمان اختلالات اضطراب، وحشت و همچنین استرس ناشی از افسردگی به کار می رود.

آلپرازولام می تواند برای موارد دیگر نیز –که در این مطلب آورده نشده است- مورد استفاده قرار گیرد.

آلپرازولاممهم ترین اطلاعاتی که باید در مورد زاناکس (آلپرازولام) بدانید چیست؟

در صورت بارداری از این دارو استفاده نکنید؛ چرا که می تواند برای جنین زیان آور باشد. اگر نسبت به این دارو یا سایر بنزودیازپین ها حساسیت دارید (مانند دیازپوکساید (لیبروم)، clorazepate(Tranxene)، دیازپام (والیوم)، لورازپام (آتیوان) یا اگزازپام (Serax)) از مصرف آن پرهیز نمایید.

در صورت داشتن مشکلات تنفسی، آب سیاه، بیماری کلیوی یا کبدی یا سابقه افسردگی، افکار مربوط به خودکشی یا اعتیاد به مواد مخدر یا الکل، پیش از مصرف دارو این موارد را با پزشک در میان بگذارید.

همزمان با مصرف این دارو، از الکل استفاده نکنید، زیرا می تواند اثرات آن را افزایش دهد.

آلپرازولام می تواند باعث ایجاد عادت شود و باید تنها توسط کسانی مصرف شود که پزشک برایشان تجویز کرده است. دارو را در مکانی امن و دور از دسترس دیگران نگه داری کنید.

مسائلی که بایستی آنها را پیش از مصرف زاناکس (آلپرازولام) ، با ارائه کننده مراقبت های بهداشتی در میان بگذارید.

خریداری و مصرف آلپرازولام از اینترنت یا فروشندگان خارج از کشور امری بسیار خطرناک است. داروهای توزیع شده از طریق اینترنت می توانند حاوی مواد خطرناکی باشند و یا توسط داروخانه های معتبر توزیع نگردند. در برخی از موارد دیده شده است که آلپرازولام های خریداری شده از طریق اینترنت، حاوی هالوپریدول (Haldol) می باشند، این ماده یک داروی آنتی سایکوتیک (ضد جنون) بسیار قوی محسوب می شود که دارای عوارض جانبی فراوان است.

چنانچه:

– مبتلا به آب سیاه با زاویه بسته هستید؛

– ایتراکونازول (Sporanox) یا کتوکونازول (Nizoral) نیز مصرف می کنید؛ یا

– نسبت به آلپرازولام یا سایر بنزودیازپین ها مانند دیازپوکساید (لیبروم)، clorazepate (Tranxene)، دیازپام (والیوم)، لورازپام (آتیوان) یا اگزازپام (Serax) حساسیت دارید، نباید آلپرازولام مصرف کنید.

برای مصرف مطمئن این دارو اگر دارای مشکلات زیر هستید با پزشک خود مشورت کنید:

– آسم، امفیزم، برونشیت، اختلال انسدادی مزمن ریوی (COPD)، یا سایر مشکلات تنفسی

– آب سیاه

– بیماری های کلیوی یا کبدی (بخصوص بیماری کبدی الکلی)

– سابقه افسردگی یا تلاش برای خودکشی

– سابقه اعتیاد به مواد مخدر یا الکل

آلپرازولام می تواند باعث ایجاد عادت شود و باید تنها توسط کسانی مصرف شود که پزشک برایشان تجویز کرده است. دارو را در مکانی امن و دور از دسترس دیگران نگه داری کنید. هرگز این دارو را با شخص دیگر به اشتراک نگذارید، مخصوصا افرادی با سابقه سوء مصرف مواد یا اعتیاد. دارو را در جایی نگه دارید که دیگران به آن دسترسی نداشته باشند.

بارداری کلاس D (بر اساس FDA). در صورت بارداری از این دارو استفاده نکنید؛ چرا که می تواند برای جنین زیان آور باشد. آلپرازولام  همچنین می تواند در نوزاد تازه متولد شده (در صورتی که مادر در حین بارداری از این قرص استفاده کرده باشد) باعث ایجاد اعتیاد یا علایم مربوط به ترک آن شود. از موارد کنترلی زایمان موثر استفاده کنید و در صورت بارداری در حین درمان پزشک را مطلع سازید.

اثرات تسکین دهنده آلپرازولام در افراد مسن تر می تواند برای مدت زمان طولانی تری باقی بماند. زمین خوردن های اتفاقی میان بیماران مسن مصرف کننده بنزودیازپین امری عادی است. برای جلوگیری از زمین خوردن و آسیب های احتمالی هنگام مصرف این دارو، محتاط باشید.

عوارض جانبی احتمالی برای مصرف زاناکس (آلپرازولام)

در صورت مواجهه با هر یک از این نشانه ها یا هرگونه واکنش آلرژیک با اورژانس تماس بگیرید: کهیر؛ مشکلات تنفسی؛ ورم صورت، لبها، زبان یا گلو.

اگر دچار عوارض جانبی جدی تر مانند موارد زیر شدید، مصرف دارو را قطع کرده و پزشک را مطلع سازید:

– حالت روحی افسرده، تفکرات مربوط به خودکشی یا آسیب به خود، رفتار خطرناک غیرعادی، کاهش خویشتنداری، هراس نداشتن از خطر

– گیجی و سردرگمی، بیش فعالی، پریشانی، خصومت، توهم

– احساس این که ممکن است بمیرید

– دفع ادرار به مقدار کم یا توقف آن

– درد قفسه سینه، تپش قلب شدید یا احساس لرزش در قفسه سینه

– حرکات عضلانی غیرقابل کنترل، لرزش، تشنج؛ یا

– یرقان (زردی پوست یا چشم ها).

عوارض جانبی کمتر جدی ممکن عبارتند از:

– خواب آلودگی، سرگیجه، احساس خستگی یا زودرنجی

– تاری دید، سردرد، مشکلات مربوط به حافظه، عدم توانایی در تمرکز

– مشکلات خواب (insomnia)

– ورم دست یا پا

– ضعف عضلانی، کمبود تعادل یا هماهنگی، تکلم نامفهوم

– شکم درد، حالت تهوع، استفراغ، یبوست، اسهال

– تعرق بیش از حد، دهان خشک شده، گرفتگی بینی؛ یا

– تغییرات در وزن یا اشتها، از دست دادن میل جنسی

موارد ذکر شده لیست کامل عوارض جانبی مصرف آلپرازولام نمی باشد و سایر موارد نیز ممکن است رخ دهد. برای توصیه های پزشکی در مورد اثرات جانبی با پزشک خود تماس بگیرید.

کدام داروها، روی زاناکس (آلپرازولام) تاثیر گذار هستند؟

پیش از مصرف آلپرازولام در صورت استفاده مرتب از سایر داروهایی که باعث ایجاد خواب آلودگی می شوند (مانند قرص سرماخوردگی یا داروهای حساسیت، سایر مسکن ها، داروهای مخدر ضد درد، قرص های خواب، آرام بخش های عضلانی و داروهای مربوط به افسردگی یا اضطراب) پزشک خود را در جریان امر قرار دهید. این داروها می توانند میزان خواب آلودگی ایجاد شده در اثر آلپرازولام را تشدید نمایند.

در صورت استفاده از داروهای زیر، پزشک خود را مطلع سازید:

– قرص های کنترل تنفس

– سیکلوسپورین (Gengraf، Neoral، Sandimmune)

– دگزامتازون (Cortastat، Dexasone، Solurex، DexPak)

– ارگوتامین (Cafergot، Ergomar، Migergot)

– ایماتینیب (Gleevec)

– ایزونیازید (برای درمان مرض سل)

– سنت جان ورت

– آنتی بیوتیک ها مانند: کلاریترومایسین(Biaxin)، اریترومایسین (E.E.S.، EryPed، Ery-Tab،Erythrocin، Pediazole)، rifabutin (Mycobutin)، ریفامپین (Rifadin، Rifater، Rifamate)،rifapentine (Priftin)، یا telithromycin (Ketek)

– داروهای ضدقارچ مانند: میکرونازول (Oravig) یا voriconazole (Vfend)

– داروهای ضد افسردگی مانند: فلوکستین (Prozac، Sarafem، Symbyax)، فلووکسامین (Luvox)، دزیپرامین (Norpramin)، ایمی پرامین (Janimine، Tofranil) یا نفازودون

– اسید باربیتوریک ها (به عنوان مسکن یا خواب آور) مانند: butabarbital (Butisol)، secobarbital(Seconal)، pentobarbital (Nembutal)، یا فنوباربیتال (Solfoton)

– داروهای فشار خون یا قلب مانند: آمیودارون (Cordarone،  Pacerone)، دیلتیازم (Tiazac، Cartia،Cardizem)، نیکاردیپین (Cardene)، نیفدیپین (Nifedical،  Procardia)، یا quinidine (Quin-G)

– داروهای HIV/ایدز مانند: atazanavir (Reyataz)، delavirdine (Rescriptor)، efavirenz (Sustiva،Atripla)، etravirine (Intelence)، indinavir (Crixivan)، nelfinavir (Viracept)، nevirapine(Viramune)، saquinavir (Invirase)، یا ریتوناویر (Norvir, Kaletra)؛ یا

– داروهای تشنج مانند: کاربامازپین (Carbatrol،  Equetro،  Tegretol)، felbamate (Felbatol)،oxcarbazepine (Trileptal)، فنی توئین (Dilantin)، یا پریمیدون (Mysoline)

این لیست از داروها کامل نبوده و ممکن است موارد دیگری نیز وجود داشته باشد که باعث ایجاد تداخل با مصرف آلپرازولام شود. در مورد تمامی داروهای مصرفی تان با پزشک صحبت کنید: داروهای تجویز شده، بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی). بدون مشورت با پزشک مصرف داروهای جدید را آغاز نکنید.

مواردی که در حین مصرف زاناکس (آلپرازولام) باید از آنها دوری کنید

همزمان با مصرف این دارو، از الکل استفاده نکنید، زیرا می تواند اثرات آن را افزایش دهد. این دارو می تواند تفکر و عکس العمل شما را مختل سازد. هنگام رانندگی یا کارهای نیازمند هوشیاری محتاط باشید. گریپفروت و آب آن ممکن است با آلپرازولام تداخل ایجاد کرده و نهایتا منجر به اثرات خطرناکی شود. درمورد استفاده از محصولات این میوه با پزشک خود مشورت کنید.

چگونگی مصرف زاناکس (آلپرازولام)

این دارو را دقیقا مطابق نسخه مصرف نمایید. از مصرف دارو در مقادیر بیشتر یا مدت زمان طولانی تر از آنچه پزشک توصیه کرده، جدا خودداری کنید. از دستورالعمل های موجود برروی برچسب نسخه پیروی نمایید. ممکن است پزشک مقدار دوز مصرفی را برای اطمینان از بهترین نتیجه گهگاه تغییر دهد. قرص را به هیچ وجه له نکنید و از جویدن و شکستن آن خودداری نمایید. کل قرص را قورت دهید. این دارو به گونه ای ساخته شده که به آرامی در بدن آزاد می شود. شکستن قرص می تواند باعث آزاد شدن ناگهانی مقدار زیادی از دارو شود. میزان آلپرازولام محلول را با استفاده از فنجان یا قاشق مخصوص اندازه گیری دوز، اندازه بگیرید و از قاشق های معمولی استفاده نکنید. در صورت نداشتن وسایل اندازه گیری دوز، آن را از داروخانه تهیه نمایید. قرص های زیر زبانی را قورت ندهید. اجازه دهید تا این نوع قرص ها درون دهان کاملا حل شوند (بدون جویدن). در صورتی که احساس کردید قرص دیگر اثر قبلی را ندارد یا در صورت توقف علایم وحشت و اضطراب با پزشک خود تماس بگیرید.

هنگام قطع مصرف آلپرازولام ممکن است دچار تشنج شده یا علایم ترک دارو در شما ظاهر گردد. در مورد جلوگیری از بروز علایم ترک هنگام قطع دارو با پزشک خود مشورت کنید.

مقدار مصرفی دارو از هر شیشه جدید را به دقت دنبال کنید. آلپرازولام دارویی اعتیادآور به شمار می رود؛ لذا در صورتی که فردی دیگر به طور نادرست یا بدون نسخه از آن استفاده کرد، باید نسبت به این قضیه آگاه باشید.

دارو را در دمای اتاق و به دور از رطوبت و گرما نگه دارید.

در صورت مصرف بیش از حد زاناکس (آلپرازولام) چه اتفاقی رخ می دهد؟

با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید. اوردوز آلپرازولام می تواند کشنده باشد. علایم احتمالی اوردوز عبارتند از: خواب آلودگی شدید، گیجی و سردرگمی، ضعف عضلانی، از دست دادن تعادل و هماهنگی، احساس سرگیجه و غش.

در صورت عدم مصرف وعده ای از این دارو چه اتفاقی رخ می دهد؟

پس از به یاد آوردن، هر چه سریع تر وعده دارویی فراموش شده را مصرف کنید. درصورتی که نزدیک به وعده مصرفی بعدی هستید، این وعده را رد کرده و مجددا طبق برنامه زمانی مرتب دارو را مصرف کنید. از مصرف بیشتر دارو،  برای جبران وعده فراموش شده ، پرهیز نمایید.

ترجمه :  احسان جمال ریحان
منبع: medicinenet.com

اطلاعاتی درباره ویتامین آ

اطلاعاتی درباره ویتامین آ –

ویتامین آ در غذاهایی مانند جگر، شیر، پنیر، تخم مرغ، هویج، کدو حلوایی، سبزیجات سبز و زرد و همچنین در میوه هایی نظیر طالبی و زرد آلو یافت می شود. ویتامین آ برای چشم و پوست و نیز برای رشد طبیعی بدن مهم است. ویتامین آ برای کسانی که بدنشان کمبود ویتامین آ دارد تجویز می شود و نیز ممکن است برای اهداف درمانی که در این راهنما گنجانده نشده، استفاده شود.

اطلاعاتی درباره ویتامین آمهمترین چیزی که باید در مورد ویتامین آ بدانیم، چیست؟

هرگز نباید بیش از دوز تجویز شده ویتامین آ مصرف نمود. از مصرف بیش از یک نوع ویتامین به طور همزمان باید خودداری کرد مگر اینکه پزشک به شما بگوید. مصرف ویتامین های مشابه با هم ممکن است منجر به اوردوز یا اثرات جانبی بسیار جدی شود. مصرف بیش از حد ویتامین آ می تواند اثرات جانبی جدی و تهدید آمیزی داشته باشد. در هنگام بارداری، ویتامین آ را بدون نظر پزشک مصرف نکنید. در صورتی که ویتامین آ بیش از حد مصرف شود ، می‌تواند منجر به اثرات سوء در هنگام تولد و نقص نوزاد شود. قبل از مصرف آن، با پزشک خود در مورد تمام داروهای دیگری که مصرف می نمایید، صحبت کنید.

قبل از مصرف ویتامین آ، با پزشک درباره چه مواردی صحبت کنیم؟

قبل از مصرف ویتامین آ، با پزشک، داروساز، دکتر گیاهی و یا هر دکتر دیگری که دارید، صحبت کنید. ممکن است شما  در شرایط خاص پزشکی باشید که نباید از ویتامین آ استفاده کنید. در صورتی که باردار هستید، بدون دستور پزشک ویتامین آ مصرف نکنید. اگر چه مقداری ویتامین آ برای رشد طبیعی کودک مورد نیاز است، اما در صورت مصرف بیش از حد، موجب نواقصی هنگام تولد می شود. ممکن است نیاز به مصرف ویتامین های دوره بارداری به خصوص آن دسته که مخصوص خانم های باردار می باشد، داشته باشید. اگر در دوران شیردهی هستید، از پزشک خود درباره مصرف ویتامین آ بپرسید. میزان مصرف شما در زمان شیردهی با سایر زمان ها نیز متفاوت خواهد بود.

عوارض جانبی احتمالی ویتامین آ چیست؟

در صورتی که هر کدام از آثار آلرژیک زیر بروز کرد سریعا برای کمک به اورژانس بروید؛ کهیر، تنگی نفس، تورم صورت، لب ها ، زبان و یا گلو.

عوارض جانبی کم اهمیت تر، بیشتر رخ می دهند یا اینکه ممکن است شما هیچ عوارض جانبی در خود نبینید. این یک لیست کامل از اثرات جانبی که ممکن است اتفاق بیفتند نیست. با پزشک خود تماس بگیرید و در مورد اثرات جانبی از وی توضیح بخواهید.

مصرف چه داروهای دیگری با ویتامین آ تداخل ایجاد می کند؟

بدون دستور پزشک خود ، داروهای زیر را همزمان با ویتامین آ مصرف نکنید:

– قرص های جلوگیری از بارداری

– رقیق کننده های خون نظیر وارفارین ( Coumadin و Jantoven )

– داروهای ضد سرطان (bexarotene (Targretin

– کلسترامین (Questran, Prevalite)

– رتینوئید ها (acitretin (Soriatane

– ترتینوئین(Vesanoid)

– ایزوترتینوئین (آکوتان Accutane، Sotret، Claravis، Amnesteem)

این لیست کامل نیست و داروهای دیگری نیز وجود دارند که ممکن است با ویتامین آ تداخل دارویی پیدا کنند.

بنابراین حتما به پزشک خود بگویید که در حال حاضر چه داروهایی مصرف می کنید. این شامل تمامی نسخه ها، داروهای بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی می شود. به هیچ عنوان مصرف یک داروی جدید را بدون مشورت با پزشک خود آغاز نکنید.

از چه چیزهایی به هنگام مصرف روغن ماهی/ ویتامین آ باید اجتناب کرد؟

از مصرف داروی ارلیستات ( با نام های تجاری مانند Alli و Xenical) یا روغن های معدنی جدا اجتناب کنید.

چطور باید ویتامین آ مصرف کنیم؟

دقیقا همانطور که روی برچسب راهنمای کالا نوشته شده و یا بر طبق دستور پزشک خود مصرف نمایید. مقدار زیادتر یا کمتر و زمان طولانی تر یا کوتاه تری از چیزی که پزشک توصیه کرده، مصرف نکنید. کپسول یا قرص را به یکباره بخورید. اگر داروی شما مایع است، با یک قاشق مخصوص یا پیمانه های مخصوص سنجیدن اندازه دارو، دوز داروی خود را اندازه گیری کنید و به هیچ عنوان از قاشق های معمولی برای این کار استفاده نکنید. اگر قاشق مخصوص اندازه گیری ندارید از پزشک داروساز بخواهید که قاشق مناسب را در اختیارتان قرار دهد. هرگز بیش از دوز تجویز شده، ویتامین آ مصرف نکنید. از مصرف بیش از یک محصول ویتامینی به طور همزمان اجتناب کنید مگر اینکه بنا به دستور پزشک باشد. مصرف بیش از یک ویتامین به طور همزمان، عوارض جانبی جدی و اثرات بد مصرف بیش از حد ویتامین روی بدن دارد.

پزشک شما ممکن است گاهی اوقات دوز داروی شما را تغییر دهد تا بهترین اثرات مثبت رااز مصرف ویتامین آ بگیرید. حد مجاز مصرف ویتامین آ با افزایش سن ، بالا می رود. از دستورالعمل های پزشک خود در این زمینه پیروی کنید. ممکن است نیاز داشته باشید با آکادمی ملی علوم “مرجع رژیم غذایی خوراکی” و یا دپارتمان کشاورزی آمریکا ( که قبلا با نام کمک روزانه به بدن یا  RDA شناخته می شده) برای اطلاعات بیشتر، مشورت کنید.

در دمای معمولی اتاق و به دور از نور، رطوبت و گرما نگهداری کنید.

اگر ویتامین آ بیش از حد مصرف کنیم چه اتفاقی می افتد؟

سریعا به اورژانس مراجعه کنید یا با شماره 115 تماس بگیرید. مصرف بیش از حد ویتامین آ اثرات و عوارض جانبی جدی و خطرناکی در پی دارد. علائم اوردوز می تواند  از دست دادن اشتها، تهوع، تاری دید، ریزش مو، پوسته پوسته شدن پوست، ترک خوردن پوست در اطراف دهان، تغییر دوره قاعدگی، سرگیجه، خواب آلودگی، احساس خستگی، درد استخوان و مفاصل، سردرد شدید، درد پشت چشم، درد شکمی شدید، ادرار تیره رنگ و یا یرقان( زردی پوست و چشم) باشد.

اگر یک نوبت مصرف ویتامین آ به تاخیر افتد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

هر زمانی که به خاطر آوردید نوبت فراموش شده تان را مصرف کنید، اگر نزدیک زمان بعدی مصرف هستید، از نوبت فراموش شده بگذرید. برای جبران نوبت فراموش شده به هیچ عنوان مصرفتان را بیشتر نکنید.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، ندا اصلان زاده
منبع: medhelp.org