کیست ارثی کلیه ها چیست

کیست ارثی کلیه ها چیست –

بیماری APCK یا کیست ارثی کلیه ها
در بسیاری از مواقع وقتی جهت انجام چکاب کلیه خود سونوگرافی انجام می دهیم دکتر سونوگرافی در گزارش خود وجود کیست در کلیه هایتان را گزارش می دهد که در بسیاری از موارد باعث نگرانی مان می گردد.

کیست ارثی کلیه ها چیست

کیست کلیه چیست؟

به جمع شدن مایع در داخل یک حفره در اعضای بدن کیست گفته می شود و اغلب این کیست ها از نوع ساده هستند و هیچ خطری ما و کلیه هایمان را تهدید نمی کند.

آیا همه کیست های کلیه یکسانند؟

خیر، کیست ها انواع مختلفی دارند که عبارتند از:

کیست ساده کلیه :این کیست شایعترین کیست کلیه می باشد که در اغلب موارد به علت افزایش سن در کلیه ها تشکیل می شود. از مشخصات این کیست ها :
اغلب ۱از نظر تعداد یا ۲ تا هستند
ارثی نیستند

دیواره آنها در سونوگرافی صاف و داخل آنها فقط آب است. این کیست ها نیاز به درمان ندارند و هر ۶ ماه باید پیگیری شوند و در صورتیکه اندازه آنها بالای ۶-۷ سانت بوده و باعث درد پهلو و یا فشار خون شوند باید آنها را خالی کرد. در گذشته از طریق سوزن و با راهنمایی سونوگرافی آب این کیست ها را تخلیه می کردند ولی امروزه درمان قطعی آنها درمان لاپاراسکوپی است که بدون برش بزرگ جراحی و با استفاده از لاپاراسکوپی با قیچی دیواره کیست را برمی داریم و دیواره اش را می سوزانیم و باعث می شود که کیست دوباره عود نکند.

کیست های مشکوک به سرطان کلیه : این کیست ها دیواره نامنظم در سونوگرافی و CT اسکن دارند و داخل آنها حفره است و اغلب خون و سلول های بدخیم در داخل آنها مشاهده می شود. در صورت شک به کیست های سرطانی کلیه باید حتماً عمل جراحی و تخلیه کیست سرطان انجام گردد.

سومین نوع کیست کلیه ارثی یا APCK می باشد: که از آن به عنوان ارثیه خونین نام می برم چرا که از طریق پدر و مادر دارای کیست ارثی به بچه ها منتقل می شود و باعث کاهش سن و از کارافتادن کلیه ها و نیاز به دیالیز زودرس می گردد که جهت کسب اطلاع شما عزیزان به تفصیل در مورد آن توضیح می دهم:

APCK یا بیماری کیست ارثی کلیه چگونه انتقال پیدا می کند؟
این بیماری ارثی است و از نظر شیوع در جامعه در یک نفر از صدهزار نفر در جوامع مختلف دیده می شود که کلیه ها و کبد و قلب و مغز مبتلا به کیست های متعدد می شود و به جای بافت طبیعی کیست در آنها رشد پیدا می کند. از نظر شدت انتقال بیماری به دو نوع تقسیم می شود: ۱- نوع غالب و ۲- نوع مغلوب

نوع غالب بیماری کیست ارثی کلیه یا APCK
چهارمین علت از کار افتادن زودرس کلیه ها می گردد چرا که به سرعت به جای بافت طبیعی کلیه ها کیست های ریز و درشت متعدد رشد می کنند و اغلب در میانسالی و بین ۳۰-۴۰ سال تقریباً تمام کلیه ها پر از کیست متعدد کلیه می شود.نوع مغلوب ان رونداهسته ای داشته و با شدت کمتری انتقال پیدا کرده و اصولا ۱ به چهار فرزندان را مبتلا می نماید

از کجا بدانیم که به بیماری کیست ارثی کلیه مبتلا هستیم یا نه؟
باید منشاء این بیماری را در والدین خود پدر و مادر و یا اجداد خود پیدا کنیم چرا که منشاء انتقال آن از نسلی به نسل دیگر و با توالد می باشد ولی به تدریج درد پهلو، خون در ادرار، احساس پری شکم، عفونت های عود کننده، فشار خون بالا در میانسالی می تواند نشان از وجود این بیماری در مراحل اولیه باشد. در مراحل پیشرفته که باعث ار کارافتادن شدید کلیه ها می شود، ضعف و بیحالی، خستگی، بوی بد دهان، رنگ پریده گی، بی اشتهایی، خارش پوست و یا پف کردن اندام ها می تواند نشان از کار افتاده گی کامل کلیه ها و نیاز اورژانس به دیالیز باشد. در بعضی از مواقع بیماری عروقی مغز به همراه گشادشدن رگ های مغز یا آنوریسم در این افراد همزمان وجود دارد که عدم تشخیص و درمان سریع آنها ممکن است باعث پارگی این رگ های مغز و خونریزی سریع و باعث مرگ ناگهانی می شود.

آیا راهی برای جلوگیری از ابتلا به بیماری APCK یا کیست ارثی کلیه وجود دارد؟

تنها راه جلوگیری از ابتلا عدم بچه دار شدن والدینی هستند که مبتلا به بیماری ارثی کلیه اند چرا که با بچه دار شدن آنها انتقال بیماری ادامه خواهد داشت و لذا بهترین توصیه من انجام مشاوره ژنتیک قبل از ازدواج از نظر حامل بودن زن این بیماری می باشد.

در صورت ابتلا به کیست ارثی کلیه چه کار باید کرد؟
واقعیت این است که پس از ابتلا تنها راه مقابله ما مراقبت های درمانی، رعایت رژیم غذایی کم پروتئین و بی نمک و حفظ عملکرد کلیه ها می باشد. باید با مراجعه به پزشک و انجام سونوگرافی و انجام آزمایشات خون کامل و عملکرد کلیه ها از جمله اوره و کراتی نین باید به صورت منظم تحت نظر دکتر خود باشیم در صورت داشتن فشار خون بالا و عفونت های ادراری باید آنها را با دارو کنترل کنیم. از مصرف بی رویه داروهایی که از کلیه ها دفع می شوند اجتناب نماییم تا به کلیه هایمان فشار وارد نشود. از انجام ورزش های سنگین باید اجتناب کرد. مصرف آب هر ۳ ساعت یک لیوان توصیه می گردد. اغلب در داخل کیست ها سنگ تشکیل می شود که نیاز به درمان ندارند.

آیا درمان داروئی و یا جراحی برای کیست های ارثی مادرزادی کلیه وجود دارد؟

هنوز هیچ درمان دارودی برای درمان این کیست ها و جلوگیری از رشد آنها در کلیه کشف نشده است و به علت رشد مجدد کیست ها درمان جراحی و تخلیه کیست ها برای درمان بیماری APCK مؤثر نیست.

توصیه های مهم

۱- قبل از ازدواج مشاوره ژنتیکی از نظر حامل بودن بیماری ارثی کیست کلیه بسیار مفید است.
۲- در صورت حامل بودن کیست ارثی در رابطه با بچه دار شدنتان تأمل نمایید.
۳- در صورت کشف بیماری APCK در یکی از اعضاء خانواده همه اعضاء خانواده مخصوصاً بچه ها باید از نظر وجود کیست در کلیه بررسی شوند.
۴- در صورت ابتلا به بیماری APCK با مراجعه به پزشک و رعایت موارد توصیه شده از پیشرفت بیماری خود جلوگیری نمایید.

مقاله دیالیز و پیوند کلیه

مقاله دیالیز و پیوند کلیه -هر فردی در حالت نرمال دو کلیه دارد که در پهلوها و در محل اتصال دنده به ستون فقرات قرار گرفته اند و نقش اصلی آن انجام دیالیز طبیعی و خارج کردن مواد سمی غیر قابل استفاده به صورت ادرار از بدن می باشد. علاوه بر وظیفه اصلی تصفیه خون از بدن کلیه ها در تولید گلبولهای قرمز و تنظیم الکترولیت ها از قبیل کلسیم و پتاسیم نیز نقش عمده دارند. مواد زائد خارج شده و تصفیه شده از خون به صورت ادرار از حالب ها به مثانه دفع شده و به صورت ادرار خارج می شوند.
در هر ۲۴ ساعت ۲۰۰ لیتر از خون بدن را کلیه ها تصفیه کرده و از آن حدود ۲ الی ۳ لیتر را به صورت ادرار از بدن خارج می کنند و بقیه خون را که حاوی مواد مورد نیاز بدن هستند به خون بر می گردانند. اگر به هر علتی کلیه ها کم کار و یا ناکارآمد بشوند و عمل تصفیه خون و تنظیم بدن را انجام ندهند علائم نارسائی کلیه که به علت جمع شدن مواد سمی در بدن ایجاد می شوند خود را با ضعف، بی حالی، خستگی، بی اشتهایی، بوی بدن دهان و رنگ پریده گی نشان می دهندو در این مرحله اگر دیالیز مصنوعی و یا پیوند کلیه انجام نشود چه بسا باعث مرگ زودرس می شود.

پیوند کلیهدو علت شایع از کارافتادن کلیه ها عبارتند از:
۱- دیابت کنترل نشده ۲- فشار خون بالا
و لذا توصیه می شود افرادی که مبتلا به دیابت و فشارخون هستند جهت جلوگیری از ابتلا به نارسائی کلیه بیماری شان را جدی گرفته و به درمان منظم و به موقع آن بپردازند.
سومین علت نارسایی و از کارافتادن کلیه ها بیماری های التهابی سلول های تصفیه کننده خون یا گلومرونفریت است که علت آن ناشناخته می باشد. بعضی از بیماری های ارثی از قبیل بیماری کیستیک ارثی کلیه، سنگ های کلیه بزرگ و انسدادی و مصرف داروهای مخدر از جمله هروئین نیز باعث نارسائی کلیه می شوند.
در مراحل شروع کم کاری کلیه ممکن است کاملاً بی علامت باشد و زمانی که عملکرد کلیه حدود ۹۰ درصد کاهش پیدا می کند علائم نارسائی خود را به صورت فشارخون بالا، دفع پروتئین، تکرر ادراری، بالارفتن اوره و کراتینین خون، تورم در پلک ها و دست و پا، ضعف عمومی و بی حالی، بی اشتهایی و بوی بدن دهان نشان می دهد.

در صورت ابتلا به نارسائی کلیه چه کار باید کرد؟
بسیاری از بیماران علیرغم نارسایی کلیه از اسم دیالیز ترس دارند در حالیکه دیالیز برای این بیماران مثل فرشته نجات بوده و در صورت عدم دیالیز مرگ زودرس سراغآنها خواهد آمد و لذا اینجانب اکیداً توصیه می کنم که از انجام دیالیز اصلاً نهراسید و به عنوان درمان نجات دهنده هر چه سریعتر آن را با مراجعه به مرکز بیمارستانی شروع کنید.

اولین اقدام برای انجام دیالیز چیست؟
اولین اقدام شما ایجاد کردن فیستول شریانی یا وریدی در دست ها جهت انجام دیالیز است که دکترهای متخصص جراحی عروق این کار را بلافاصله انجام می دهند و شما برای دیالیز آماده می شوید.

چگونگی انجام دیالیز
دیالیز به دو روش انجام می شود:
۱- همودیالیز: که در این روش تصفیه خون را طریق فیستول دست و توسط ماشین انجام می شود و خون شما از طریق فیستول وارد دستگاه شده و مواد زائد آن توسط دستگاه جذب می شود و پس از تمیز شدن به بدن شما برگردانده می شود. این روش بهترین و مؤثرترین نوع دیالیز است.
۲- روش دیالیز صفاقی: یا استفاده از پرده های طبیعی پوشاننده احشاء شکم بیمار
همچنانکه تأکید کردم بهترین و مؤثرترین روش همان همودیالیز می باشد.

تعداد جلسات دیالیز در هفته چقدر است؟

بسته به شدت نارسائی و کم کار شدن کلیه ها تعداد دیالیز فرق می کنند و از یک جلسه در هفته و تا سه جلسه در هفته انجام می شود.

عوارض دیالیز کدامند؟
افت فشارخون، عفونت و حساسیت به مایع دیالیز از عوارض احتمالی دیالیز می باشد.

آیا تنها راه بیمار انجام دیالیز تا آخر عمر می باشد؟
خیر، خوشبختانه امروز انجام پیوند کلیه یکی از اقدامات درمانی مهم در جهت خلاص شدن از انجام دیالیز مصنوعی می باشد. در روش پیوند کلیه یکی از کلیه های فرد دهنده کلیه به فرد گیرنده که مبتلا به نارسائی کلیه است به روش جراحی پیوند زده می شود.
فرد دهنده کلیه می تواند از خویشاوندان و یا افراد غیرفامیل که تطابق نسجی با فرد گیرنده دارد و یا از فرد مبتلا به مرگ مغزی که رضایت به این عمل دارند و در نهایت ا زکلیه مرده باشد.

درصد موفقیت پیوند کلیه چقدر است؟
درصد موفقیت پیوند قبل از همه بستگی به تطابق نسجی فرد دهنده و گیرنده دارد که قبل از عمل و با آزمایشات مخصوص مشخص می شود. هر چه فرد مورد نظر آشناتر و از خویشان و فامیل باشد قدرت تطابق نسجی بالاتر است و از طرفی شانس موفقیت پیوند بسیار بالا می باشد.

آیا امکان پس زدن کلیه ها پس از پیوند وجود دارد؟
بله، خوشبختانه با آزمایشات و بررسی های کامل قبل از عمل و انتخاب افراد مناسب، امروزه شانس پس زدن کلیه خیلی کاهش پیدا کرده است. در مواردی که کلیه پیوند زده شده با بدن فرد گیرنده تطابق نداشته باشد آن را به عنوان جسم خارجی تلقی کرده و باعث می شود که سلولهای بدن به کلیه پیوندی حساسیت نشان داده و به آن حمله کنند و به این حالت پس زدگی حاد یا Acute Rejection می گویند.
پس زدگی نوع دوم تدریجی است که در این صورت کلیه پیوند شده تدریجاً مبتلا به کار می گردد که به پس زدگی مزمن می گویند.
خوشبختانه با تولید داروهای مناسب امروزه این پس زدگی ها قابل مهار می باشند.

اگر کلیه پیوندی پس زده شد یا از کار افتاد چه کار باید کرد؟
بهترین قدم درمانی خارج کردن کلیه پیوندی از کارافتاده می باشد و فرد دوباره مدتی دیالیز می کند تا آماده پیوند دیگر شود.

چگونگی انجام پیوند کلیه
در این عمل جراحی فرد دهنده کلیه با فرد گیرنده در بیمارستان بستری می شوند و بررسی های لازم و تکمیلی که انجام شد در روز عمل همزمان در دو اطاق عمل و عمل جراحی توسط دو جراحی شروع می شود و همزمان کلیه فرد دهنده را به لگن فرد گیرنده پیوند می زنیم. کلیه پیوند زده شده در لگن و پایین از محل کلیه طبیعی قرار می گیرد.

از کجا متوجه شویم که پیوند کلیه موفقیت آمیز بوده است؟
خروج ادرار از کلیه پیوند زده شده و نرمال شدن اوره و کراتینین نشاندهنده تصفیه خوب و نرمال کلیه پیوندی می باشد. بلافاصله جهت جلوگیری از پس زدن پیوند کلیه و عملکرد خوب آن داروهای مخصوص پس از پیوند برای بیمار گیرنده شروع می شود و فرد دهنده کلیه بعد از یک شب بستری در بیمارستان مرخص می شود.

آیا برای فردی که کلیه اش را اهداء کرده است مشکلی پیش نمی آید؟
فرد دهنده یک کلیه سالم دارد که کفاف فعالیت های بدنی ایشان را می دهد و تا زمانی که این تک کلیه خوب کار می کند بیمار هیچ مشکلی نخواهد داشت ولی ما به این بیماران توصیه می کنیم که مواظب تک کلیه خود باشند و نمک کم و مایعات زیاد مصرف کنند و منظم به دکتر کلیه مراجعه داشته باشند.

آیا داروهای جلوگیری از پس زدن کلیه عوارض خاصی نیز دارد؟
بله، کاهش سیستم ایمنی بدن، پرمویی بدن، شانس بالای ابتلا به عفونت ادرار، جمع شدن چربی در قسمت بالاتنه و شانس بالای فشار خون از عوارض این داروها هستند که اجتناب ناپذیرند.

توصیه
۱- چکاب منظم را جهت تشخیص به موقع نارسائی کلیه فراموش نکنید.
۲- از مصرف بی رویه داروهای سرخودی و دخانیات مخصوصاً موارد مخدر اجتناب نمایید.
۳- در صورت داشتن دیابت و فشارخون آن را جدی گرفته و تحت نظر پزشک تان باشید.
۴- در صورت داشتن نارسایی کلیه جهت جلوگیری از پیشرفت آن از مصرف نمک و رژیم غذایی پرپروتئین اجتناب نمایید.
۵- در صورت نیاز به دیالیز از آن نهراسید چرا که فرشته نجات شما می باشد و در صورت عدم انجام آن زندگیتان به خطر می افتد.

نکاتی درباره آزمایش ادرار

امروزه یکی از آزمایشاتی که به صورت شایع در مراجعه به پزشک معالجتان درخواست می شود آزمایش ادرار می باشد. در اینجا با توجه به اهمیت و دقت آزمایش و صحیح بودن نتیجه و درمان مناسب بر اساس آن مطالبی را در مورد کیفیت انجام آزمایش توضیح می دهیم.
آزمایش ادرار بر اساس بیماری شما و درخواست پزشکتان می تواند اطلاعات بسیار مهمی را به پزشک معالجتان بدهد.

نکاتی درباره آزمایش ادرارادرار طبیعی باید چه مشخصاتی داشته باشد؟

تشخیص با نظر پزشک مربوطه می باشد. به طور کلی آزمایش ادرار جهت تشخیص عفونت ادرار، خون در ادرار، وجود سلولهای سرطانی و التهابی در ادرار، دفع پروتئین از ادرار، دفع املاح بدن از قبیل کلسیم و پتاسیم، از نظر دفع کریستال یا اجزاء مواد تشکیل دهنده سنگ های موجود در سیستم ادراری و وجود قارچ در ادرار می باشد.

ادرار طبیعی باید چه مشخصاتی داشته باشد؟

۱- رنگ آن بسته به مقدار مصرف مایعات و نوع رژیم غذایی فرق می کند. در حالت طبیعی رنگ ادرار از زرد کم رنگ تا زرد غلیظ متغیر است. رنگ ادرار در عفونت های ادرار پررنگ و بد بو می باشد.

۲- در دفع خون بسته به شدت آن خون آلود و یا طبیعی می تواند باشد.
ادرار در حالت طبیعی کاملاً باید شفاف باشد. کدر بودن آن، دفع لخته، دفع هر گونه سنگ و یا اجسام قابل وضوح غیر طبیعی هستند.

۳- PH: ادرار در حالت طبیعی با توجه به ترکیبات آن اسیدی و اندازه شدت اسیدی بودن آن از نظر علمی حدود ۶ می باشد. قلیائی شدن ادرار که اغلب در عفونت های ادراری و یا اسیدی بودن بیش از حد آن در تشکیل سنگ ها و اسیداوریکی و سیستئینی اتفاق می افتد کاملاً غیر طبیعی است.

۴- وجود خون: ادرار در حالت طبیعی نباید بیش از ۱-۲ سلول خونی داشته باشد. اگر در آزمایش ادرار شما گزارش سلول های خونی بیش از ۳ تا باشد باید از نظر سنگ، عفونت و سرطان حتماً بررسی شود. گهگاهی وجود خون در ادرار به صورت روشن و لخته است که باید از نظر سرطان مثانه، عفونت های ادرای حاد و ویروسی و غیرنیازمند، بررسی ضروری می باشد.

۵- پروتئین: دفع پروتئین به مقدار معین و مخصوصاً بعد از ورزش و یا بیماری تب دار طبیعی است ولی یادتان باشد اگر دفع پروتئین از حد متعارف بالا باشد نشان دهنده آسیب جدی به کلیه ها می باشد که اغلب به علت صدمه به سلول های تصفیه کننده کلیه یا گلومرولها و یا اختلال در جذب مجدد پروتئین در لوله های تصفیه کننده کلیه ها اتفاق می افتد و نیازمند بررسی دقیق می باشد.
در مواقع دفع پروتئین از ادرار جهت تشخیص دقیق مقدار دفع پروتئین دفع شده بهتر است ادرار ۲۴ ساعت خود ررا در ظرفی که آزمایشگاه به شما می دهد جمع کرده و به آزمایشگاه تحویل دهید که آزمایش دقیق از نظر دفع پروتئین در ادرار ۲۴ ساعته بررسی شود که بسیار دقیق و کمک کننده به پزشک شما در درمانتان خواهد بود.

۶- دفع بیلیروبین و اروبیلینوژن: به هر علتی انسداد در مجاری صفراوی به علت سنگ، سرطان های مجاری صفراوی و یا التهاب مجاری صفراوی ایجاد و باعث بسته شدن مسیر گردد باعث افزایش آنها در ادرار می گردد.

۷- وجود باکتری به مقدار زیاد به همراه آزمایش نیتریت مثبت که غیر طبیعی بوده و نشان دهنده ابتلا شما عفونت ادراری می باشد.

۸- وجود قند در ادرار : در حالت طبیعی نباید قند در ادرار گزارش شود. اگر در حالت طبیعی قند در ادرار شما گزارش شود نشان دهنده بالا بودن قند خونتان می باشد که اغلب زمانی که قند خون بالای ۱۸۰ برسد این امر اتفاق می افتد.

۹- وجود کریستال: کریستال ها همان اجزای ریز تشکیل دهنده سنگ کلیه و مجاری می باشد. در صورت مشاهده کریستال های زیاد در ادرار دو مسئله برای شما مهم می باشد.
– شما در معرض سنگ سیستم ادراری هستید که باید مایعات زیاد و نمک کم بخورید.
– نوع کریستال دفع شده بیانگر نوع سنگ کلیه ومجاری ادرارتان خواهد بود.

چگونه آزمایش ادرار درست بدهیم؟
۱- بهتر است نمونه ادرار اولین ادرار صبحگاهی باشد.
۲- قبل از دادن نمونه، سر آلت ناحیه تناسلی را بشویید.
۳- سعی کنید نمونه را از وسط ادرارتان بدهید. نمونه اول و آخر بهتر است داده نشود.
۴- ۵۰ سی سی یا نصف لیوان ادرار جهت آزمایش کافی است.
۵- در مورد خانم ها بهتر است شستشو از جلو به عقب انجام شود تا باعث آلودگی محل نشود.
۶- از لمس نمونه ادرار با دست جداً اجتناب نمائید که باعث آلودگی و جواب غلط می شود.
۷- اگر در منزل نمونه را گرفته اید سریعاً و در کمتر از نیم ساعت آن را به آزمایشگاه مربوطه برسانید. اگر نمی توانید بلافاصله در یخچال قرار بدهید.
اگر آزمایش ادرار ۲۴ ساعته است سعی کنید:
۱- ۲۴ ساعت فقط در داخل ظرف مربوطه ادرار نمائید.
۲- تا فاصله بعدی ظرف را در یخچال نگه دارید.
در مورد آزمایشات نوزادان:
بهترین و دقیق ترین آزمایش برداشتن نمونه از مثانه از طریق پوست بالای مثانه می باشد.

آزمایش سیتولوژی ادراری چیست؟

آزمایش سیتولوژی ادرار: برای بررسی وجود سلول های سرطانی دفع شده از طریق ادرار می باشد. برای انجام آن باید قبل از آزمایش از مواد تزریق که برای انجام CT اسکن یا عکس رنگی IVP انجام می شود، اجتناب نمایید و آزمایش سیتولوژی را قبل از عکس برداری انجام دهید.

آیا آزمایش کشت از مجرا با آزمایش ادرار فرق دارد؟
بله دقیقاً، زمانی پزشک درخواست آزمایش کشت از ترشحات مجرا را می دهد که شک به عفونت های مجرا که اغلب از طریق تماس های جنسی مثل سوزاک، سیفلیس، کلامیدیا و غیره را دارد. در اینجا منظور کشت و آزمایش فقط ترشحات مجرا می باشد که اغلب زرد غلیظ و در اول صبح و با فشار دادن مجرا بیرون می آیند خود را مشخص می کند.

برای انجام این آزمایش باید:
۱- صبح اول وقت و قبل از ادرار کردن به آزمایشگاه مراجعه کنید.
۲- در آزمایشگاه با فشار دادن نوک آلت تناسلی از نمونه ترشحات چرکی جهت آزمایش برداشته خواهد شد.

تنگی مجرای ادراری

تنگی مجرای ادراری -امروزه مردان و زنان زیادی مراجعه می کنند که از کاهش جریان ادراری شاکی هستند. این افراد در شکایت خود اظهار می دارند که ادرارشان باریک می آید و قطره قطره می شود و مثل شیر قوری یا سماوری که جرم گرفته باشد باریک و قطره قطره است و ادرارشان تخلیه نمی شود و در مواردی به علت عدم تخلیه مایع منی بیمار ممکن است با شکایت از ناباروری مراجعه کنند.
در هر فردی که خروجی و سرعت پرش ادرار کاهش یافته و ادرار باریک می آید حتماً باید دو علت را در نظر داشت:
۱- خروجی مثانه تنگ شده که می تواند به علت بزرگی پروستات که اغلب در مردان بالای ۵۰ سال دیده می شود و یا تنگی مجرای ادراری که اغلب در مردان جوان مشاهده می شود.
۲- اختلال در پمپاژ مثانه که موتور انقباضی مثانه خوب و پرقدرت پمپاژ نمی کند و لذا باعث می شود که ادرار سرعت پرش بالایی نداشته باشد و ادرار در داخل مثانه باقی بماند.

تنگی مجرای ادرار

علت تنگی مجرای ادراری چیست؟ چرا مجرا تنگ می شود؟

علل مختلفی در ایجاد تنگی مجرای ادراری دخیل هستند که به شرح تک تک آنها می پردازیم:

– عفونت های مقاربتی: در رأس همه آنها التهاب مجرای ادراری به علت بیماری سوزاک می باشد که از طریق روابط جنسی بدون محافظت شده با کاندوم از فرد آلوده انتقال پیدا کرده و بعد از چند روز تا چندین هفته می تواند خارش و سوزش مجرا و ترشحات چرکی زرد غلیظ که لباس زیر بیمار را آلوده می کند. در صورت مشاهده چنین علائمی بلافاصله به پزشک متخصص مجاری ادراری مراجعه نمایید. دکتر شما پس از معاینه ابتدا درخواست کشت و آنتی بیوگرام اول صبح روز بعد و بدون ادرار کردن صبحگاهی شما را به آزمایشگاه می فرستد. شما صبح اول وقت بدون ادرار کردن باید به آزمایشگاه بروید. تکنسین آزمایشگاه با فشار دادن مجرا توسط شما از ترشحات نمونه برداری می کند تا نوع عفونت را با آزمایش مشخص کنند. بر اساس تخشیص آزمایشگاه در صورت آلودگی به سوزاک و یا کلامیدیاباید هم شما و هم شریک جنسیتان حداقل به مدت ۱۰ روز آنتی بیوتیک با دستور پزشک خود استفاده نمایید. ( در صورت مصرف یک نفر دوباره عفونت از شریک جنسی منتقل خواهد شد) اگر عفونت مجرای ادراری سوزاک و کلامیدیا درمان خوب نشوند یکی از علل شایع تنگی مجرا می باشند. این امر در گذشته که سطح بهداشت و اطلاعات پایین بود یکی از شایعترین علت تنگی مجرای مردان به حساب می آمد.

– سوند زدن بی رویه: امروزه یکی از شایعترین علت تنگی مجرای ادراری آسیب به مجرا حین سوند زدن توسط افراد غیر مجرب می باشد. افرادی که به علل مختلف دچار احتباس ادراری یا شاش بند می شوند جهت رهایی از درد آن و تخلیه ادراری جهت سونداژ به مراکز درمانی مراجعه می کنند. باید مواظب باشید که سونداژ توسط فرد متخصص انجام شود. یک سوند زدن خوب باید مشخصات زیر را داشته باشد تا آسیب به مجرا ایجاد نشود. ۱- از سوند خیلی کلفت استفاده نشود. ۲- موقع سوند زدن باید آن را آهسته و بدون فشار به طرف مثانه هل داد. اگر به هر علتی سوند عبور نکرد هر گونه زور زدن و خونی کردن مجرا ممنوع می باشد. ۳- اگر سوند رد نشد باید مسیر توسط متخصص ارولوژی آندوسکوپی و علت آن مشخص گردد. زور زدن اضافی باعث خرابی مجرا و تنگی ثانویه خواهد شد.

– تصادف و آسیب به مجرا: در تصادفات که مخصوصاً باعث شکستگی لگن می شوند حتماً باید به آسیب مجرا و پارگی آن فکر کرد. طبق قانون کلی در بیماران تصادفی که خون در نوک مجرا دارند نباید سوند زد و باید مثانه را از بالای مثانه تخلیه کنیم.

– ختنه: یکی از عوارض تنگی مجرای ادراری عمل ختنه است که در بعضی از بچه ها باعث انسداد و تنگ شدن نوک مجرا می گردد که در معاینه ته مجرا کاملاً تنگ می باشد و ادرار بچه باریک می آید و خوب تخلیه نمی شود.

– آسیب به مجرا حین عمل جراحی: در بعضی از عمل ها از قبیل جراحی پروستات و مخصوصاً سرطان پروستات به علت نوع عمل و حساسیت محل تنگی ایجاد می شود که درصدی از آن با رعایت ظرافت عمل قابل پیشگیری است ولی بعضی موارد غیر قابل اجتناب می باشد.
– زگیل تناسلی پیشرفته نیز می تواند در موارد نادری باعث تنگی مجرا شود.

علائم و نشانه های تنگی مجرا:

باریک آمدن ادرار، قطع و وصل شدن، شتاب پایین پرش ادرار، عدم تخلیه مثانه و ادرار باقی مانده بالا واحتباس ادراری و در مواردی ناباروری می تواند علائم و نشانه های تنگی مجرا باشد.

pic1-usmenعوارض تنگی مجرا چیست؟
تنگی مجرای ادراری به عنوان مانعی در جلو عملکرد مثانه جهت تخلیه ادراری می باشد و لذا فشار آن به گردن مثانه افتاده و باعث می شود که :
۱- ادرار در داخل مثانه باقی بماند
۲- باعث رسوب و سنگ مثانه شود.
۳- باعث عفونت های عود کننده و مقاوم به درمان شود.
۴- ادرار باقیمانده به کلیه ها پس زده و باعث نارسایی کلیه ها می شود.
۵- فرد دچار احتباس ادراری می شود.
۶- به علت فشار باعث ضخیم شدن عضلات مثانه و اختلال در پمپاژ مثانه می شود.

آیا محل تنگی در جای مشخص مجرا اتفاق می افتد؟
بسته به علت ایجاد کننده تنگی جای آن فرق می کند و لذا ممکن است بعد از ختنه در نوک آلت باشد و یا در مجرای وسطی و خلفی ادراری ایجاد شود.
امروزه قطعی ترین روش تشخیص تنگی مجرا سیستوسکوپی است که به صورت سرپایی با عبور دوربین به داخل مجرا تشخیص داده میشود

تکلیف فرد مبتلا به تنگی مجرا چیست؟
پیشگیری بهترین درمان است. به یاد داشته باشید یکی از اعضای بدن که اگر آسیب ببیند درست نخواهد شد مجرا است. اغلب بیماران مبتلا به تنگی مجرای ادراری دوبار مبتلا به عود بیماری خواهند شد و لذا باید با متانت و صبوری و با مراجعه منظم به دکتر خود با بیماری خود کنار بیایند.
راه درمان تنگی مجرا مشخص است، رفع تنگی .

درمان تنگی مجرای ادراری بسته به محل آن و طول تنگی مجرا به دو روش انجام می شود:

۱- به طریق آندوسکوپی
امروزه بهترین درمان برای تنگی های سطحی مجرا که طول کوتاهی دارند باز کردن تنگی به روش آندوسکوپی می باشد. در این روش با استفاده از یک چاقو که از دوربین عبور داده می شود در ساعت ۱۲ محل تنگی را باز می کنیم و موقتاً برای بیمار ۲۴-۴۸ ساعت سوند گذاشته می شود و سپس خارج می گردد. این عمل به صورت سرپایی انجام می شود. نکته مهم این است که به علت شانس عود تنگی مجرا بیمار باید با فواصل منظم به پزشک معالج خود مراجعه نماید.

2- درمان جراحی
برای تنگی های با طول زیاد و تنگی های عمقی مجرا بهترین درمان عمل جراحی باز می باشد که در آن با برش روی مجرا که اغلب در ناحیه پرینه و یا میان دو پا و جلو مقعد است قسمت تنگی مجرا را ب جراحی برداشته و محل های سالم را به هم پیوند می زنیم. در صورتی که تنگی خیلی طولانی باشد از گرافت های دیگر اعضای بدن از جمله از مخاط دهان برداشته و به عنوان مجرا جهت پر کردن طول تنگی استفاده می شود.

عوارض عمل جراحی
شایعترین عارضه جراحی عود تنگی است که نیازمند پیگیری های بعدی می باشد.

آیا پارگی مینیسک عمل شود

آیا پارگی مینیسک عمل شود – پاره شدن منیسک میتواند بدون علامت باشد و یا میتواند مشکلاتی مانند قفل شدن یا خالی شدن زانو و یا تورم گاهگاهی در مفصل را ایجاد کند. در مواردی که منیسک پاره شده برای بیمار مشکلی را ایجاد نکند نیازی هم به درمان ندارد. در مواردی که علائم آسیب منیسک یعنی خالی شدن، قفل شدن و یا تورم زانو هر چند ماه یکبار و آنهم در حین فعالیت های شدید بدنی ایجاد شود میتوان ابتدا یک دروره درمان غیر جراحی را برای بیمار انجام داد. در صورتیکه علائم بیمار با درمان غیر جراحی برطرف شود نیازی به درمان جراحی نیست ولی در صورتیکه مشکلات بیمار حل نشود میتوان از عمل جراحی برای درمان استفاده کرد.

مینیسکمهمترین قسمت درمان غیر جراحی پارگی منیسک تقویت عضلات چهارسر ران یا کوادری سپس است. علائم پارگی منیسک یعنی قفل شدن، خالی شدن و ورم زانو در بسیاری از بیماران با تقویت عضلات چهارسر از بین میروند. اگر بعد از چند ماه انجام نرمش های لازم و تقویت این عضلات، علائم بیمار از بین رفت بیمار نیازی به جراحی ندارد وگرنه میتواند تحت عمل جراحی قرار گیرد.

البته منیسک یک بافت لازم و ضروری برای زانو است و وقتی آسیب میبیند میتواند در دراز مدت موجب بروز مشکلاتی برای زانو شود. با تقویت عضلات چهارسر ران میتوان تا حدودی جلوی بروز این مشکلات را گرفت ولی همانطور که ذکر شد تا حدودی.

عمل جراحی که برای پارگی منیسک علامت دار انجام میشود در غالب اوقات منیسکتومی است یعنی قسمتی از منیسک که پاره شده است از زانو خارج میشود.منیسکتومی

بنابراین چه عمل جراحی انجام شود و چه نشود بعد از پاره شدن منیسک، زانو از داشتن یک بافت مهم محروم میشود که میتواند در دراز مدت آثارش را در سلامت زانو بجا بگذارد.

غده سباسه

غدد سباسه غدد میکروسکوپی در پوست است که ماده روغنی / مومی شکل به نام سبوم ترشح میکند، بیشترین فراوانی بر روی صورت و پوست سراست، هر چند در تمام جاهای پوست به جز کف دستها و پاها توزیع شده است. آکنه، کیست، غدد سباسه، هیپرپلازی، آدنوم سباسه و سرطان غدد سباسه را بوجود می آورد
غدد کوچکی در پوست پستانداران هستند که تولید چربی می کنند. غدد سباسه معمولا به فولیکول های مو متصل هستند و سبوم تولید کرده و از طریق مجرای فولیکول و سپس سطح پوست می فرستند. این غدد در سراسر بدن بجز کف دست و پا وجود دارند. این غدد در سر و صورت فراوان هستند.

غده سباسهغدد سباسه ترکیبی از چربی ها( تری گلیسرید، استرهای موم، اسکوالن و کلسترول) و سلولهای مرده را موسوم به سبوم از طریق مجرای سبوم متصل به فولیکول به سطح پوست ترشح می کنند سبوم لایه چربی روی سطح پوست را بوجود می آورد. این امر به انعطاف پوست و جلوگیری از دست رفتن آب پوست کمک می نماید. شکل گیری غدد سباسه در فولیکول های جنینی در طی ماه چهارم بارداری آغاز می شود و تا زمان بارداری اندازه آنها بزرگ می شود و توسعه می یابد.
این غدد در کودکی کوچک هستند و با آغاز بلوغ مجدد اندازه آنها بزرگ می شود، به نظر می رسد بلوغ غدد بستگی به سطوح هورمونهای مردانه خصوصا تستوسترون دارد. غدد سباسه در ایجاد آکنه ولگاریس نقش دارند.آکنه زمانی رخ می دهد که مجرای غدد سباسه مسدود می شود و سبوم در فولیکول مو و غدد سباسه تجمع می یابد. تجزیه شیمیایی تری گلیسرید در سبوم در اثر فعالیت باکتریها باعث آزاد شدن اسید چرب آزاد می گردد که منجر به واکنش های التهابی می شود و ضایعاتی مانند جوش های ریز و آکنه را به وجود می آورد

کیست سباسه چیست

کیست سباسه چیست -کیست سِباسه (sebaceous cyst)، ساک بسته یا کیستی است که در زیر سطح پوست ایجاد می شود و پوششی شبیه بخش فوقانی فولیکول مو دارد.

این کیست به وسیله ماده نیمه جامد سفید و چربی موسوم به سِبوم (sebum) که به وسیله غدد سِباسه اپیدرم تولید می شود پر شده است.

کیست سباسهنواحی شایع ایجاد کیست سباسه در پوست سر، گوش، پشت، صورت و بالای بازو هستند ولی این ضایعه ممکن است در هر نقطه ای از بدن، به جز کف دست و کف پا ایجاد شود. در جنس مذکر، پوست بیضه و قفسه سینه از نقاط شایع بیماری هستند. شیوع این کیست ها در نواحی پرموتر بیشتر است و در دراز مدت می توانند موجب ریزش مو در ناحیه بالای کیست شوند. کیست ها در لمس، صاف و نرم هستندو اغلب شکل گردی دارند و اندازه آن ها متفاوت است.

کیست های سباسه معمولاً متحرک هستند و ممکن است حاوی بافت های فیبری و مایع و ماده چرب (کراتینی) شبیه به پنیر خامه ای باشند ( که در این صورت به آنها «کیست کراتین» گفته می شود). ممکن است مایع چسبنده خونابه ای ( حاوی چرک و خون) در داخل کیست موجود باشد.

این کیست ها در اثر مسدود شدن غدد چربی ( سِباسه) پوست، تورم فولیکولیهای مو و تولید بیش از حد هورمون تستوسترون ایجاد می شوند.

معمولاً کیست های سباسه نیاز به درمان ندارند ولی چنان به رشد خود ادامه دهند ممکن است به ظاهر، دردناک و عفونی شوند.

کیست سباسه به وسیله عمل جراحی برداشته می شود.

خلاصه

کیست سباسه که کیست اپیدرموئید هم نامیده میشود، به صورت یک توده نرم است که در زیر پوست به دلیل التهاب یک فولیکول مو بوجود می‌آید. این ساک توسط سلولهای مرده پوستی و سبوم که یک ترشح روغنی از غدد سباسه است، پر میشود.
علت بروز کیست سباسه قطعاً و ممکن است یک عامل ژنتیکی باشد.
امیرهوشنگ احسانی متخصص پوست‌ و مو و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی در خصوص درمان کیست سباسه اذعان داشت: این کیست معمولاً در ناحیه سر و صورت جایی که غدد سباسه وجود دارد از کنار فولیکول‌های مو ایجاد می‌شود.
وی در ادامه گفت: علت بروز کیست‌های سباسه قطعاً مشخص نیست و ممکن است یک عامل ژنتیکی باشد.
این متخصص با اشاره به اینکه این توده‌ها کاملاً بی‌خطر هستند، افزود: شیوع آن در جنس زن و مرد برابر است و بیشتر در دهه دو و سه (20 الی 40) سالگی رخ می‌دهد.
وی گفت: این کیست‌ها ممکن است عفونی شود که با آنتی‌بیوتیک و جراحی برطرف خواهد شد ولی به طور کلی درمان برای مبتلایان به کیست سباسه جراحی است.
احسانی‌ در پایان گفت: کیست سباسه از طریق یک رشد اضافه‌ای از یکی از واحدهای فولیکول‌ مو زیر یک فضای بسته‌ای ایجاد می‌شود که این فضای بسته یک ماده‌ای به نام کراتین در آن ترشح می‌شود.

انواع بینی گوشتی

بینی های گوشتی را میتوان به دو دسته تقسیم کرد .

انواع بینی گوشتی1- بینی گوشتی با منافذ بزرگ غدد چربی
در برخی از مراجعه کنند گان که دارای بینی گوشتی هستند منافذ بزرگی دیده می شود که غدد چربی در زیر پوست آنها فعال است. استفاده از لیزر یا لایه برداری به همراه رژیم غذایی کم نمک به این دسته از مراجعه کنند گان توصیه میشود. و اگر دکتر پوستشان دارویی برای کنترل چربی زیر پوست به آنها توصیه کرده باشد .پیشنهاد می شود عمل جراحی را تا شش ماه پس از قطع دارو انجام دهند .

2- بینی گوشتی با غدد چربی کم کار
در دسته دیگری از مراجعه کنند گان غدد چربی فعالیت کم تری دارند. اما پوست بینی ضخیم، قرمز و براق است . خوشبختانه عمل جراحی بینی در این گروه موفقیت آمیز است زیرا جراح در زیر پوست ضخیم آنها اسکلت محکم استخوانی ایجاد می کند و فرم دلخواه را درآ ن به وجود می آورد. گاهی جراح فضای مرده را از بین میبرد و پوست بینی را به غضروف نزدیک می کند، تا از جمع آوری تراوشات و بافت اضافی در نوک بینی جلوگیری کند.
نکته مثبت بینی های گوشتی
پوشاندن ناهمواری های استخوانی به وسیله پوست ضخیم بینی گوشتی تنها نکته مثبتی است که در مورد بینی گوشتی می توان به آن اشاره کرد . در حالی که این نا همواری های کوچک که در بافت استخوانی بینی استخوانی وجود دارد به دلیل اینکه معمولا پوست این نوع بینی ها نازک است .ناهمواری های جزیی پوشیده نمی شود و به چشم می آید. برخلا ف تصور عموم بینی گوشتی دو باره به حالت اول بر نمی گردد اما فرو کش کردن تورم بینی در این بیماران بسیار طولانی تر از بینی های استخوانی است. عمل جراحی بینی گوشتی در آقایان که پوست ضخیم تری نسبت به خانم ها دارند موفقیت کمتری دارد و در مشاوره قبل از عمل به آنها توصیه می شود انتظار بازدهی بیش از 30 درصد را از عمل جراحی بینی خود نداشته باشند . در نهایت بیماران با بینی گوشتی باید انتظارات معقول تری از پزشک جراح بینی خود داشته باشند، شاید نتیجه عمل جراحی بینی گوشتی هرگز مانند بینی استخوانی نباشد .

جراحی پرده گوش چیست

جراحی پرده گوش چیست -پرده گوش پرده نازکی است که گوش میانی را از گوش خارجی جدا می کند و مهمترین وظیفه آن محافظت از گوش داخلی و میانی است که به این پرده ، “صماخ” نیز گفته می شود . وقتی صدا به پرده گوش برخورد می کند ، این پرده به ارتعاش در می آید و صدا را به گوش داخلی منتقل می کند سبب می شود که ما صداها بشنویم . پرده گوش عضو بسیار ظریف و حساسی است و به دلایل مختلفی ممکن است آسیب ببیند . جراحی پرده گوش چیست

چه عواملی باعث پاره شدن پرده گوش می شود ؟

فشار دادن گوش پاک کن در گوش یا وسایل تیز سیلی
صداهای بسیار بلند مانند انفجار
وارد شدن مواد اسیدی و شیمیایی به داخل گوش
وارد شدن قطعات داغ مانند براده آهن در هنگام جوشکاری
در اثر فشار زیاد آب مثلا شنا کردن در عمق و غواصی
عفونت های گوش میانی و …
مراقبت های لازم در هنگام ترمیم پرده گوش :

پرده گوش را خشک نگه دارید و هنگام استحمام یک پنبه را چرب کرده و گوش خود بگذارید تا از ورود آب به داخل گوش جلوگیری شود زیرا ورود آب به داخل گوش به احتمال زیاد باعث عفونت گوش خواهد شد .
بدون چتر زیر باران نروید .
از مسافرت با هواپیما و استفاده از آسانسورهای سریع خودداری کنید .
تا جایی که ممکن است فین نکنید و در صورت نیاز این کار را به آرامی انجام دهید .
از تماس با افراد سرماخورده پرهیز کنید .
با دهان باز سرفه و عطسه کنید.
از بلند کردن اجسام سنگین بپرهیزید زیرا فشار ناشی از آن امکان دارد به گوش فشار وارد کند.
اگر پرده گوش پاره شده عفونت نکند معمولا تا حدود دو ماه خود به خود ترمیم می شود و اگر عفونت کند نیز قابل درمان است اما اگر پرده گوش پاره شده خود به خود ترمیم نشود نیاز به عمل جراحی دارد .

از کجا مشخص می شود پرده گوش پاره شده نیاز به جراحی دارد :
اگر سوراخ ایجاد شده در پرده گوش کوچک باشد ، معمولا خود به خود ترمیم می شود و نیاز به جراحی ندارد به همین منظور پزشک ابتدا سوراخ ایجاد شده را بررسی می کند اگر سوراخ ایجاد شده در پرده گوش بیشتر از یک چهارم سطح پرده گوش باشد نیاز به جراحی دارد . جراح معمولا با گذاشتن یک داربست روی پرده گوش ، محیط را برا ی ترمیم پرده گوش محیا می کند.

تفاوت بینی گوشتی و استخوانی چیست

تفاوت بینی گوشتی و استخوانی چیست -آناتومی بینی

بینی از سه لایه اصلی تشکیل شده است. ۱) پوشش خارجی که از پوست و لایه عضلانی ظریف درسطح زیرین آن تشکیل شده است. ۲) اسکلت استخوانی-غضروفی. ۳) لایه پوشاننده داخلی که متشکل از مخاط و مختصری نیز پوست است.
اسکلت بینی در بالا استخوانی است و در پایین به غضروف های ظریف نوک بینی ختم می شود. قسمت هایی از پایین بینی از جمله در محدوده سوراخ ها و پره های بینی فاقد غضروف است و صرفا از پوست تشکیل شده است.

تفاوت بینی گوشتی و استخوانی چیستنقش پوست بینی

هر چه از بالا به پایین می آییم نقش پوست در شکل دادن به بینی بارزتر می گردد. پوست بسته به کیفیتش نسبت به تغییرات جراحی واکنش نشان می دهد. هرچه ضخامت پوست کمتر باشد و پوست انعطاف پذیرتر و جوان تر باشد، تغییرات پر دامنه تري را تحمل می کند و دست جراح را برای ایجاد تغییر در بینی -با تراش استخوان و غضروف- بازتر می سازد. این موضوع بیشتر در قسمت های پایین بینی و نوک بینی صادق است که به علت فرم پیچیده پوست در نواحی مذکور، نتیجه جراحی بستگی به میزان انعطاف پذیری پوست و توانایی پوست در انعکاس تغییرات غضروفی دارد. بینی زمانی گوشتی تلقی میگردد که پوست آن در نواحی پایین تر یعنی نوک و پره ضخیم باشد. برخلاف بینی گوشتی، پوست بینی استخوانی کیفیت بهتری دارد و انعطاف پذیرتر است. عموم مردم گمان می کنند که منظور از بینی استخوانی، بینی قوز دار است. اما همچنانکه ذکر شد تفاوت بینی گوشتی و استخوانی در میزان ضخامت پوست بینی است. بدون توجه به وجود یا عدم قوز، هرچه کیفیت پوست بینی بدتر باشد بینی گوشتی تر تلقی می گردد. اگر بینی علاوه بر یک قوز بزرگ، پوستی ضخیم داشته باشد، گوشتی محسوب می گردد. به عبارت دیگر اگر عمده مشکل بینی مربوط به پوست آن باشد بینی گوشتی تر است و هرچه دفورمیتی بینی کمتر به پوست مربوط باشد و بیشتر مربوط به استراکچر استخوانی-غضروفی باشد، بینی غیر گوشتی و استخوانی تر خوانده می شود.

یک جراح زبردست می تواند تمام اشکالات غضروفی و استخوانی را برطرف کند. اما تفاوت نتیجه عمل جراحی بینی در دو بیماری که توسط یک جراح واحد جراحی شده اند ناشی از کیفیت متفاوت پوست دو بیمار و نیز تفاوت خصوصیات ظاهري سایر اجزا صورت آنهاست.