پزشک تو – سایت پزشکی

ندول و پولیپ طناب صوتی چیست –

ندول و پولیپ طناب صوتی چیست؟

ندول خوش خیم ( غیر سرطانی ) طناب صوتی روی هردو تار صوتی(به صورت دوطرفه) به علت سوء استفاده “abuse” صوتی رشد می کند. با گذشت زمان، سوء استفاده های مکرر از تارهای صوتی باعث ایجاد نقاط متورم و نرم در هر طناب صوتی می شود. این ها به نقاط پینه ای و سخت تری ، به نام ندول رشد می کنند. هرچه بد استفاده کردن از تار صوتی بیشتر ادامه کند نودول بزرگتر و سفت تر می شود.
پولیپ ها می توانند اشکال متنوعی داشته باشند. آنها اغلب در سوء استفاده های صوتی ایجاد می شود. پولیپ در یکی یا هر دوی تارهای صوتی ظاهر می شود. آنها به عنوان یک تورم یا برآمدگی ( مانند گره )، مانند رشد ساقه و یا یک ضایعه تاول مانند به نظر می رسند. بیشتر پولیپ ها بزرگتر از نودول ها هستند و ممکن است با نام دیگری، مانند دژنراسیون polypoid یا ادم رنیکه نامیده شوند. بهترین راه برای تصور تفاوت بین گره و پولیپ این است که نودول را به عنوان یک پینه و پلیپ را به عنوان یک تاول بدانیم.

علائم و نشانه های ندول یا پولیپ طناب صوتی چیست؟
گره و پولیپ نشانه های مشابهی ایجاد می کنند:
-گرفتگی صدا
-نفس آلودگی صدا
-صدای “خشن”
-صدای خارش دار “scratchy voice”
-خشونت
-شلیک درد از یک گوش به یک گوش
-احساس وجود توده ای در گلو
-درد گردن
-کاهش دامنه ی زیرو بمی صدا
-خستگی صوتی و بدنی

نودول و پولیپ چگونه تشخیص داده می شوند؟
اگربا خشونت صدا بیش از ۲ تا ۳ هفته را مواجه شده اید بهتراست به پزشک مراجعه کنید. ارزیابی کامل صدا باید شامل موارد زیر باشد:
-معاینه پزشک، ترجیحا توسط یک متخصص گوش و حلق و بینی (دکتر گوش، بینی و گلو ) که در صوت متخصص شده باشد،
-ارزیابی صدا توسط یک آسیب شناس گفتار و زبان ( SLP )، و در صورت امکان یک معاینه عصبی.
این گروه کیفیت صوتی، زیرو بمی صدا ، بلندی صدا، توانایی حفظ صداسازی و دیگر ویژگی های صدا را ارزیابی خواهند کرد. بررسی ابزاری ممکن است که شامل قرار دادن یک اندوسکوپ در دهان یا بینی برای مشاهده ی کلی تارهای صوتی و حنجره است. stroboscope (فلش نور ) ممکن است برای تماشای تارهای صوتی در حال حرکت مورد استفاده قرار گیرد.

چه درمان های برای نودول و پولیپ در دسترس هستند؟
نودول و پولیپ ممکن است توسط دارو، عمل جراحی و یابه صورت رفتاری درمان شود. مداخله جراحی شامل برداشتن ندول و یا پولیپ از تارهای صوتی می شود. این رویکرد فقط زمانی رخ میدهد که نودول و یا پولیپ خیلی بزرگ شده باشد و یا برای مدت طولانی وجود داشته باشد. جراحی برای کودکان نادر است. مشکلات پزشکی ممکن است جهت کاهش فشار بر تارهای صوتی اعمال شوند. این شامل درمان برای بیماری ریفلاکس (GERD)، آلرژی ها، و مشکلات تیروئید می شود. گاهی اوقات مداخله پزشکی برای جلوگیری از سیگار کشیدن و یا برای کنترل استرس مورد نیاز است.
بسیاری از مردم از آسیب شناس گفتارو زبان مداخله رفتاری یا صدا درمانی دریافت می کنند . صوت درمانی شامل آموزش بهداشت صوتی خوب ، کاهش / توقف رفتارهای بد صوتی، و درمان صدای مستقیم برای تغییر زیروبمی ، بلندی صدا، یا حمایت تنفسی برای صداسازس خوب است . تکنیک های کاهش استرس و فغالیتهای ریلکس و شل کننده نیزاغلب آموزش داده می شود.

چه چیزی باعث ندول و پولیپ می شود ؟
ندول ها اغلب توسط سوء استفاده ی صوتی “abuse” (جیغ زدن) و یا بد استفاده کردن “misuse” (سیگار کشیدن) ایجاد می شود. پولیپ ممکن است با سوء استفاده طولانی مدت صوتی و اغلب پس از یک رویداد آسیب زا به تارهای صوتی، از جمله فریاد در یک کنسرت رخ دهد. سیگار کشیدن طولانی مدت، کم کاری تیروئید و رفلاکس معده GERD نیز ممکن است موجب شکل گیری پولیپ شود. سوء استفاده صوتی شکل های گوناگونی دارد وشامل موارد زیر می شود:
– آلرژی
-استعمال دخانیات
-سفتی ماهیچه ها
-خوانندگی
-مربیگری
-رهبری تشویق کنندگان
-صحبت کردن با صدای بلند
-نوشیدن کافئین و الکل (گلو و تارهای صوتی را خشک می کند)
ملاحظه شده است که، به دلایل ناشناخته، ندول تارهای صوتی اغلب بارها در زنان بین سنین ۲۰ و ۵۰ رخ می دهد.

ندول طناب صوتی و پولیپ چقدر رایج هستند؟
ASHA گزارشی آماده کرده است که بروز و شیوع اختلالات گفتار ، صدا و زبان در بزرگسالان ایالات متحده که شامل اطلاعات در مورد چگونگی تجربه اختلالات صوتی در بسیاری از مردم است را بیان می کند.

درمان اختلالات صوتی چه حد مؤثر است؟
ASHA خلاصه اثر بخشی درمان در در اختلالات صوتی را ارائه می کند که شواهدی در مورد نحوه کار درمان را به خوبی توصیف می کند. این خلاصه نه تنها برای افراد دارای اختلال صوتی و مراقبان آنها، بلکه برای شرکت های بیمه با توجه به پرداخت برای خدمات مورد نیاز برای اختلالات صدا مفید است.
As
ha.orgمنبع : انجمن گفتار-زبان-شنوایی آمریکا

نکاتی برای داشتن حنجره سالم –

توصیه های زیر به شما کمک می‌کند تا حد امکان حنجره و تارهای صوتی سالمتری داشته‌‌باشید:

۱- در صورت وجود هرگونه آسیب در بینی نظیر پولیپ یا انحراف با توصیه پزشک متخصص گوش و حلق و بینی نسبت به رفع آن اقدام کنید چرا که سبب ناتوانی در تنفس صحیح شده و نیز مانع از عملکرد صحیح بینی به عنوان یک تشدید کننده صوت می‌شود.

۲- وجود هرگونه عفونت در گوش، دهان ، دندان و لثه‌ها می‌توان به تکلم آسیب برساند. درمان سریع و قطعی این عفونت‌ها زیر نظر پزشک متخصص مانع از آسیب به صدا و نیز ایجاد عفونت عود کننده می‌شود.

۳- بیماری آسم از جمله بیماری‌ها محدود کننده‌ای است که نیازمند کنترل دقیق توسط داروها و خودداری از انجام اعمالی که به شخص فشارآورده و سبب بروز حمله آسم می‌شود، است. در صورت ابتلا به این بیماری از انجام فعالیتهای شدید و سنگین خودداری کنید.

۴- حساسیت‌های غذایی می‌توانند سبب بروز آفت در دهان یا التهاب حساسیتی بینی شده و بر صدا و تکلم اثر سوء بگذارند.

۵- اجتناب از مصرف آلرژن‌ها و مصرف مکمل روی، Bکمپلکس و ویتامین A و گامالینولنیک اسید(روغن گل مغربی) سبب کاهش التهاب واحتقان و تعادل در سیستم ایمنی می‌شود.

۶- مصرف مکمل روی در طول مدت و شدت علایم سرماخوردگی را بطور موثری کاهش می‌دهد. بهتر است در شروع سرماخوردگی دوزهای ۱۵ میلی گرم ۴ تا ۶ بار در روز مصرف شود. این عمل سبب کاهش آسیب وارده به تارهای صوتی و حنجره می‌شود. ضمنا از کهنه شدن بیماری و ضعف سیستم ایمنی جلوگیری می‌کند.

۷- سیگارکشیدن سبب بروز اختلال در متابولیسم فولات و ویتامین B12 شده و در نتیجه احتمال ابتلاء به سرطان ریه را افزایش میدهد. ضمنا از نقطه نظر زیبایی نیز سبب آسیب به شکل و رنگ دهان و دندان شده و زیبایی گفتار را از بین می‌برد. بهترین راه ترک سیگار است. در غیر این صورت مصرف ویتامین C سبب کاهش آسیب های اکسیداتیو و افت عملکرد تنفسی می‌شود.

۸- درافراد مبتلا به حساسیت مصرف ویتامین های C و B3 و عناصر کلسیم و منیزیم سبب کاهش تولید هیستامین و پاسخ آلرژیک در بدن و در نتیجه کاهش علائمی‌چون آبریزش و گرفتگی بینی که بر صدا و حنجره نیز اثر سوء دارد، می‌شود.

۹- مصرف شربت عسل و آبلیمو جهت کاهش گرفتگی صدا و بهبود درد گلو بسیار موثر است. می‌توانید یک قاشق پر عسل را در یک لیوان آب داغ حل کرده و بعداز چند دقیقه چند قطره آبلیمو به آن بیفزایید. استفاده از عسل طبیعی و لیموی تازه، اثرات بهتری را به دنبال خواهد داشت.

۱۰- گاهی اوقات حل کردن مقداری نشاسته در آب یا شیرسرد و سپس گرم کردن و افزودن مقداری شکر و نوشیدن آن در رفع گرفتگی صدا و گلودرد اثر زیادی دارد.

۱۱- خوردن سیب به دلیل اثر آرام بخش آن بسیار موثر است. نه تنها برای خوانندگان و گویندگان بلکه برای همه افراد سودمند می‌باشد.

۱۲- استرس درکنار تمام آثار مخربی که در بدن به جا می‌گذارد بر حنجره و تارهای صوتی نیز اثرکرده و سبب گرفتگی صدا می‌شود. سعی کنید تا حد امکان استرس رااز زندگی خود خارج کنید.

۱۳- برخی از گیاهان اثرات بسیار مفیدی در رفع گلودرد و گرفتگی صدا و التهاب تارهای صوتی دارند از جمله دم کرده پنیرک، دم کرده ختمی‌( در آسم نیز موثر است)، آدونیس بهاره (علیرغم اثر آرام کننده آن بر سرفه های صعب العلاج و آسم باید زیر نظر پزشک مصرف شود)، ریحان، پونه(خلط آوراست) و پیاز( سرفه و زکام و برونشیت را به دلیل داشتن اثرات ضد میکروبی و ضد عفونی خود درمان می‌کند).

۱۴- در صورت ابتلا به لارنژیت (التهاب تارهای صوتی) تا حد امکان کمتر صحبت کنید تاالتهاب تارهای صوتی برطرف شود.

۱۵- بیماری هایی مثل برونشیت یا هرگونه بیماری که با اثر بر ریه و مجاری تنفسی ظرفیت تنفسی فرد را کاهش داده و سبب افت عملکرد وی می‌شود، حتما بصورت کامل و پایه ای تحت نظر پزشک درمان کنید. دقتکنید که هر نوع بیماری حتی سرماخوردگی ساده در صورت عدم درمان کامل می‌تواند به سلامت سیستم ایمنی بدن و متعاقب آن ارگان های بدن صدمه برساند.

۱۶- در دروان قاعدگی صدای بعضی از خانمها کمی‌گرفته می‌شود. بهتر است در این دوران به تارهای صوتی فشار زیادی نیاورید.

۱۷- مشروبات الکلی اثرات بسیار سوئی بر صدا و بیان فرد می‌گذارند بخصوص در صورت مصرف طولانی بهتر است هرگز برای بازشدن صدا و یا خواندن بهتر، از آن استفاده نکنید.

۱۸- جویدن آدامس به دلیل تحریک ترشح بزاق و مرطوب کردن دهان برای خوانندگان مفید است. سعی کنید از آدامس های بدون قند استفاده کنید.

۱۹- تنفس از راه دهان علاوه بر صدمه به مری و دندان ها وغدد ترشحی بزاق بر کیفیت صدا نیز اثر سوء دارد.

۲۰- صاف کردن سینه بطور مداوم یا سرفه های شدید در دراز مدت به تارهای صوتی آسیب می‌رساند و بهتر است از ان اجتناب کنید.

۲۱- صاف کردن سینه به طور مداوم یا سرفه های شدید در درازمدت به تارهای صوتی آسیب می‌رساندو بهتر است از آن اجتناب کنید.در این حالت درمان بیماری زمینه ای و یا مصرف دم کرده ها یا شربت های گیاهی (مثل آویشن) توصیه می‌شود.

هر گونه تغییر وضعیت صوت از حالت نرمال را گرفتگی یا خشونت صدا میگویند که معمولا ثانویه به اختلالات حنجره و طناب های صوتی است .
در حالت نرمال به هنگام تنفس طناب های صوتی از یکدیگر فاصله گرفته و باز میشوند و هنگام حرف زدن و آواز خوانده به یکدیگر نزدیک شده وهوایی که از ریه به سمت بالا میاید آنها را به ارتعاش در آورده و باعث تولید صوت میشود . تورم طنابهای صوتی یا وجود برجستگی روی آنها مانع رسیدن طناب های صوتی به یکدیگر شده و نحوه ارتعاش طنابهای صوتی را تغییر میدهد و در نتیجه صدا تغییر میکند.

علل خشونت صدا

لارنژیت حاد – علل فراوانی برای گرفتگی صدا وجود دارد . خوشبختانه اکثر آنها علل جدی و خطرناکی نیستند و در مدت کوتاهی بر طرف میشوند. شایعترین علت خشونت صدا حاد است که معمولا بدلیل تورم طنابهای صوتی در اثر سرماخوردگی یا بدلیل استفاده بیش از حد از حنجره مثل داد و فریاد زدن و جیغ کشیدن ایجاد میشود .

ندول طناب صوتی – خشونت صداهای طولانی مدت معمولا ناشی از استفاده طولانی مدت ،زیاد و نامناسب از حنجره است ، مثل حالتی که در خواننده ها ، قاری های قرآن ، معلمان ، دوره گرد ها و بچه هایی که حین بازی خیلی جیغ میکشند دیده میشود.

این نحوه استفاده از حنجره باعث ایجاد ندول طناب صوتی میشود که به آن ندول خوانندگان هم گفته میشود. اگر این وضعیت ادامه یابد و ندول بزرگتر شود ممکن است باعث پولیپ طناب صوتی شود . هم ندول و هم پولیپ طناب صوتی خطرناک نبوده و سرطانی نیستند.

رفلاکس معده به مری – رفلاکس نیز یکی از علل شایع خشونت صدا است . به طور نرمال بین مری و معده دریچه ای است که فقط اجازه عبور مواد غذایی از مری به معده را فراهم می سازد .
در مواردی که این دریچه شل شود محتویات معده به مری وارد میشود که به آن رفلاکس گفته میشود. چون حنجره و مری در یک قسمت در مجاورت هم هستند ،رفلاکس میتواند باعث تحریک و التهاب حنجره و طناب صوتی گردد.اکثر مبتلایان به رفلاکس از سوزش سر دل و ترش کردن رنج میبرند.

گرفتگی صدای این افراد صبحها بیشتر است و در طی روز خشونت صدای آنها کمتر میشود. مبتلایان به رفلاکس ممکن است احساس کنند چیزی داخل گلویشان گیر کرده است ، یا ا ز ترشحات غلیظ حلقشان ناراحت باشند ، یا تمایل به تخلیه مکرر ترشحات حلقشان داشته باشند .

دود سیگار- استعمال دخانیات نیز میتواند منجر به گرفتگی صدا شود و از آنجائیکه دخانیات علت اصلی سرطانهای حلق و حنجره است اگر فردی سیگاری دچار خشونت صدا شود حتما باید به متخصص گوش حلق و بینی مراجعه نماید.

سایر علل – علل ناشایع دیگری نیز میتوانند منجر به خشونت صدا شوند که میتوان از آلرژی ، مشکلات تیروئید ، اختلالات نورولوژیک و ضربه به حنجره نام برد .گاهی اوقات بعضی از خانمها در طی دوران پریود خود دچار گرفتگی صدا میشوند.

اگر به خشونت صدا مبتلا شدید به چه کسی باید مراجعه کنید

خشونت صدای ناشی از سرماخوردگی یا آنفلوآنزا توسط پزشک عمومی ، متخصص اطفال ، و متخصص داخلی نیز قابل درمان است اما در موارد زیر حتما باید به متخصص گوش حلق و بینی مراجعه کنید:

– خشونت صدایی که بیشتر از ۲ هفته طول کشیده است بخصوص اگر بیمار سیگاری باشد.

– وقتی علت واضحی برای ایجاد گرفتگی صدا وجود نداشته باشد.

– اگر خشونت صدا با سرفه های خونی همراه باشد.

– اگر اشکال در بلع نیز وجود داشته باشد.

– اگر همراه با گرفتگی صدا برجستگی هایی حتی خیلی کوچک در گردن ظاهر شده باشد.

درمان گرفتگی صدا

درمان خشونت صدا بستگی به علت ایجادی آن دارد . در اغلب موارد با استراحت صوتی ، نوشیدن مایعات و مصرف داروهای خلط آور و اجتناب از سیگار مشکل بر طرف میشود.
در مواردی نیز ممکن است متخصص گوش حلق و بینی شما را برای یاد گرفتن نحوه استفاده از حنجره به گفتار درمان ارجاع دهد. در موارد کمی مثل پولیپ و یا سرطان حنجره ممکن است لازم باشد که تحت عمل جراحی قرار گیرد.

اقداماتی که از خشونت صدا جلوگیری کرده یا باعث بهبود آن میشود:

– اگر سیگاری هستید آنرا ترک کنید.

– در صورت امکان از کسی که سیگار میکشد فاصله داشته باشید.

– ازمصرف موادی که باعث کاهشن آب بدن میشود مثل الکل و کافئین اجتناب کنید.

– روزانه مقادیر فراوانی آب بنوشید.

– -هوای محیط کار و منزل شما مرطوب باشد.

– از صدایتان به مدت طولانی و به میزان زیاد استفاده نکنید.

– هنگام صحبت در مقابل یک جمع بهتر است از میکروفون استفاده کنید.

– وقتی دچار خشونت صدا شدید از صحبت کردن زیاد و از خوانندگی خودداری کنید

تشریح ساختمان حنجره – حنجره که آن را جعبه مولد صدا می نامند عضو لوله ای شکل است که در قسمت جلوی گردن و در مقابل مهره های سوم، چهارم، پنجم و ششم گردنی قرار دارد. همچنین حنجره یکی از قسمت های مهم لوله تنفسی است که از سمت بالا با حلق و از سمت پایین با نای مرتبط می باشد.

برای تشخیص جایگاه حنجره می توان خط وسط جلوی گردن را از بالا به پایین لمس کرد تا به یک برجستگی نسبتاً مشخصی رسید. این برجستگی که سیب آدم نام دارد جزء ساختار یکی از غضروفهای حنجره بوده و معمولاً در مردان مشخص تر و کمی پایین تر از زنان و کودکان می باشد.

ابعاد حنجره بر حسب سن و جنس افراد متغیر است. اسکلت حنجره از چند غضروف تشکیل شده است. این غضروفها توسط رشته های عضلانی به یکدیگر متصل هستند و با حرکت خود، اعمال حنجره را انجام می دهند. البته به غیر از غضروفها و عضلات، حنجره از قسمت های دیگری از جمله اعصاب مغزی، رگهای خونی و… برخوردار است که این قسمت ها به همراه عضلات و غضروفها در نهایت ساختار اصلی حنجره را که لوله ای شکل است تشکیل می دهد. تارهای صوتی مهمترین ساختار حنجره اند. زیرا در اینجا نقطه شروع تولید صداست. تارهای صوتی دو نوار محکم از بافت هستند که از جلو به عقب می روند.

غضروفهای حنجره :
حنجره شامل سه غضروف منفرد و سه غضروف زوج است. یکی از غضروفهای منفرد حنجره، تیروئید نام دارد. این غضروف بزرگ ترین غضروف حنجره به شمار می آید و غضروفی است به شکل یک کتاب نیمه باز که در قسمت جلو، در مردان در حالت عادی یک زاویه ۹۰ درجه و در زمان بلوغ یک زاویه ۱۲۰ درجه را تشکیل می دهد. برجستگی ناشی از این زاویه سیب آدم نامیده می شود.
غضروف انگشتری نیز یکی دیگر از غضروفهای منفرد است. غضروف انگشتری در قسمت عقب وسیع تر از قسمت جلو است و به همین دلیل شبیه یک حلقه انگشتر می ماند. طول و عرض این غضروف ۲ سانتی متر و ضخامت آن تقریباً ۳ میلیمتر است. این غضروف در قسمت پایین غضروف تیروئید قرار دارد.
از جمله غضروفهای زوج حنجره نیز می توان از غضروف هرمی نام برد که شکلی شبیه هرم داشته و روی غضروف انگشتری متصل می شود. سایر غضروفهای حنجره به نام های اپی گلوت، قرنی و میخی می باشد.

عضلات حنجره

:عضلات حنجره را می توان به دو دسته تقسیم کرد:

۱) عضلات بیرونی
عضلات بیرونی به عضلاتی نازک و روبانی شکل گفته می شود که قسمت های مختلف حنجره را به استخوان های مجاور مانند جناغ سینه می چسبانند.
عضلات بیرونی حنجره مسئول حرکت حنجره به عنوان یک واحد کلی هستند. بنابراین موقعیت کل حنجره را در گردن تغییر می دهد و باعث بالا و پایین رفتن حنجره می شوند.

۲) عضلات درونی
عضلات درونی به عضلاتی گفته می شوند که غضروفهای حنجره را بهم وصل می کند و مسئول حرکت غضروفها در ارتباط با یکدیگر هستند. حرکات این عضلات موجب ایجاد صوت شده و در موقع بلع غذا نیز مانع ورود غذا به داخل ریه ها می شوند و در نتیجه از ایجاد مشکلات تنفسی جلوگیری می کنند.

تارهای صوتی حقیقی و کاذب:

تارهای صوتی حقیقی و یا تارهای صوتی مولد صدا، شامل دو نوار ظریف عضلانی- مخاطی است که از یک سر به هم چسبیده و به غضروف تیروئید متصل و از سر دیگر از هم جدا و متحرک که به دو غضروف هرمی متحرک متصل می باشند و در نهایت شکلی شبیه V انگلیسی را در داخل لوله حنجره درست می کنند.

حد متوسط طول تارهای صوتی مرد بیشتر از تارهای صوتی زن است، لذا صدای مردان ضخیم تر می باشد.

علاوه بر تارهای صوتی حقیقی، حنجره دارای تارهای صوتی دیگر به نام تارهای صوتی کاذب می باشد. این تارهای صوتی کاذب بر عکس تارهای صوتی حقیقی به هنگام تولید صدا در آرامش کامل به سر می برند ونقشی در تولید صدا ندارند. این تارها که در قسمت فوقانی تارهای صوتی حقیقی قرار دارند همانند آنها از یک سر به غضروف تیروئید و از سر دیگر به غضروفهای هرمی متصل هستند و در اعمالی از قبیل بستن راه هوا و جلوگیری از ورود مواد خارجی به حنجره کمک می کنند.

اعمال حنجره:

حنجره چهار عمل مهم را انجام می دهد:

۱) کمک به بلع غذا ۲) تنظیم جریان هوا ۳) کمک به انجام فعالیت های سنگین ۴) تولید صدا

۱- کمک به بلع غذا :
یکی از اعمال حنجره جلوگیری از ورود غذا به داخل نای و ریه هاست. وقتی که ما غذا می خوریم، مواد خوراکی از راه دهان به حلق می رسد. در اینجا دو راه وجود دارد: یکی مسیر لوله ای حنجره و نای که به ریه ها منتهی می شود و دیگری مسیر لوله ای مِری که در نهایت به معده منتهی می گردد. با ورود غذا به حلق، حنجره با بستن دهانه خود، عمل هدایت غذا به داخل مِری را انجام می دهد و مانع خفگی انسان می شود. این عمل مهمترین عمل حنجره به حساب می آید چون نقش حیاتی در زندگی انسان دارد.

۲- تنظیم جریان هوا :
این عمل به هنگام تنفس بوسیله دور و نزدیک شدن تارهای صوتی به یکدیگر صورت می گیرد به این نحو به هنگام نفس کشیدن عمیق دنباله تارهای صوتی کمی از هم دور شده و اجازه ورود هوای بیشتری را به ریه ها می دهند. همچنین به هنگام بیرون دادن هوا از ریه ها (بازدم) تارهای صوتی کمی به هم نزدیک شده و در خروج هوا کمک می کند.

۳- انجام فعالیت های سنگین :
از اعمال دیگر حنجره آن است که توانایی لازم را برای صعود و یا نزول از ارتفاعات و نیز زور زدن (برای مثال در هنگام بلند کردن جسم سنگین) ایجاد می کند. در چنین مواقعی پس از یک نفس عمیق، تارهای صوتی حنجره بسته شده که در نتیجه راه عبور هوا بطور کلی مسدود می شود این عمل فشار داخل قفسه سینه را زیاد می کند. این فشار به اضافه فشار عضلات شکم و دیافراگم فرد را قادر به انجام اعمال فوق می نماید.

۴- تولید صدا:
تولید صدا توسط تارهای صوتی حقیقی ( که از این پس تنها با نام تارهای صوتی ذکر می شود) صورت می پذیرد. همانطور که قبلاً گفته شد تارهای صوتی شامل دو نوار ظریف عضلانی شکل هستند که از یک سر به هم چسبیده و ثابت و از سر دیگر از هم جدا و متحرک می باشند. به هنگام گفتار دو سر آزاد و متحرک تارهای صوتی با برخورد متوالی و ایجاد ارتعاشاتی در خود باعث تولید صوت در انسان می گردند. این صوت که در ابتدا به صورت خام و بی مفهوم است بلافاصله وارد اندامهایی از قبیل حلق، دهان و بینی شده و با تغییراتی که روی آن صورت می گیرد تبدیل به صداهای واقعی و کلمات می گردند.

ویژگیهــای صدا:

صدای هر فرد دارای سه ویژگی بلندی (Lound ness) زیر یا بم بودن (Pitch) و کیفیت (Quality) بوده و این سه ویژگی در کل تعیین کننده وضعیت صدای یک فرد می باشد. در زیر به بررسی مختصر ویژگی های صدا می پردازیم:

۱- بلندی صدا: منظور از بلندی، شدت صدای شنیده شده می باشد. به عبارت دیگر منظور از بلندی آن است که آیا صدای فرد بلند شنیده می شود و یا اینکه آرام بنظر می رسد; میزان بلندی صدا به میزان فشار هوایی که از ریه ها وارد حنجره شده و به شدت برخورد تارهای صوتی بستگی دارد. هرچه فشار هوا و شدت برخورد تارهای صوتی بیشتر باشد، صدا بلندتر و هرچه فشار هوا و شدت برخورد تارهای صوتی کمتر باشد صدا آهسته تر به گوش می رسد. بنابراین به هنگام فریاد زدن، بلند صحبت کردن، گلو پاک کردن و… (که به آنها استفاده نادرست از صدا گفته می شود) شدت برخورد تارهای صوتی بسیار زیاد است و اگر این اعمال در فرد به صورت عادت درآید در نهایت ممکن است آسیب های شدیدی را به حنجره و تارهای صوتی وارد آورد.

۲- زیر یا بم بودن صدا : منظور از زیر بودن صدا، نازک بودن(مثل صدای زنانه) و منظور از بم بودن صدا، کلفتی صدا(مثل صدای مردانه) می باشد. تفاوت طول و ضخامت تارهای صوتی در خانم ها و آقایان دلیل اصلی تفاوت زیر یا بم بودن صدای آنهاست.
به طور معمول طول تارهای صوتی زنان ۱۹ میلی متر است = صدا زیر
و طول تارهای صوتی مردان ۲۴ میلی متر است = صدای بم

۳- صدای فرد از نظر کیفیت :
از نظر کیفیت صدا نباید مخلوطی از چند صدای دیگر باشد و مثلاً در صدا نباید گرفتگی، نفس دار بودن، فشار و تقلا، لرزش و… مشاهده شود.

تغییرات صدا در حین رشد:
زیرترین صدای فرد زمانی است که تازه بدنیا می آید و گریه می کند. گریه بعداً تغییراتی می کند و این توانایی را به کودک می دهد که بوسیله آن نیازهای خود را به اطرافیان نشان دهد.
زیر یا بم بودن صدای کودکان بین پسر و دختر تفاوتی ندارد و تغییرات ایجاد شده تقریباً بین سنین ۱۲-۱۰ سالگی صورت می گیرد. به این نحو که هم در دختران و هم پسران صدا بم تر می شود با این تفاوت که میزان بم شدگی در پسران بسیار بیشتر از دختران ایجاد می شود و اگر در این دوران از صدا درست استفاده نشود، صدا همچنان گرفته باقی می ماند. از سن ۲۰ تا ۷۰ سالگی صدا تقریباً ثابت بوده و ممکن است مقداری به سمت بم شدن پیش رود.

از سن ۷۰ سالگی به بالا صدا به خصوص در آقایان شروع به زیر شدن می کند (اما هرگز به زیر بودن یک صدای زنانه نمی رسد) همچنین امکان گرفتگی صدا در این سنین بعلت تغییراتی در ساختمان حنجره (به علت پیری) می باشد.

 هیپرآکوسیس (Hyperacusis) یا عدم تحمل صدا، در اثر اختلالی که در مسیر مرکزی شنوایی رخ می دهد ایجاد می شود. افرادی که به این بیماری دچار هستند تحمل صداهای نه چندان بلند را ندارند. آنها صداهایی را که برای دیگران آزاردهنده تلقی نمی شود را شدید و غیر قابل تحمل می دانند. صداهایی مانند دوش آب، صدای یخچال، صدای اتومبیل روشن و . . . بخصوص صداهایی با فرکانس بالا برای آنها غیر قابل تحمل و آزار دهنده است. گاهی این عدم تحمل به شدتی است که مانع از فعالیتهای روزمره و کاری فرد شده و باعث افسردگی و انزوای بیمار می گردد.

علل و شیوع عدم تحمل صدا (هیپرآکوسیس)

این اختلال چندان شایع نبوده و شیوع آن حدود یک نفر از هر پنجاه هزار نفر می باشد.بیماری می تواند در سنین مختلف و در یک یا هر دو گوش ایجاد شود. بعضی از علل ایجاد کننده این بیماری عبارتند از:
ضربه به سر
آسیب سیستم شنوایی با داروها یا مواد شیمیایی سمی
عفونت های ویروسی گوش داخلی
بیماری لایم
اختلالات مفصل فکی-گیجگاهی
بعضی از بیماریها و اختلالات اعصاب و روان نیز با این بیماری بیشتر دیده می شود، از جمله:
بعضی از انواع تشنج ها
افسردگی
وابستگی دارویی به دیازپام
سر دردهای میگرنی
بیماری تی-ساکس
سندرم خستگی مزمن
این بیماری در کودکان نیز با سندرم بیش فعالی، اختلال یادگیری و اتیسم بیشتر دیده می شود.

تشخیص و درمان

افرادی که از این اختلال رنج می برند باید توسط متخصص گوش و حلق و بینی بررسی گردند. سوابق بیماریهای قبلی آنها مشخص گردیده و ارزیابی کامل شنوایی و اودیولوژی برای آنها صورت پذیرد. درمان اختصاصی جراحی یا دارویی برای این بیماری وجود ندارد. صدا درمانی که معمولاً طی یک سال باید انجام شود روشی است که تحمل این افراد را به صدا افزایش می دهد. در این روش با وسیله ای شبیه سمعک در گوش فرد صدای مداوم و خاصی ایجاد می کنند.

کاهش شنوایی و وزوز گوش

هیپرآکوسیس (Hyperacusis) معمولاًبا کاهش شنوایی همراه نیست. اودیومتری (شنوایی سنجی) این بیماران معمولاً طبیعی گزارش می شود. در صورتیکه کاهش شنوایی همراه با کاهش تحمل صدا باشد به آن رکروتمان (recruitment) می گویند.
این افراد محدوده شنوایی باریکی دارند. به عنوان مثال فرد صدای زیر 50 دسی بل را نمی شنود و صداهای بالای 80 دسی بل برایش آزار دهنده است. وزوز گوش می تواند با هیپرآکوسیس (Hyperacusis) همراه باشد. گاهی این دو شکایت با هم بروز می کند و گاهی یکی مقدم بر دیگری تظاهر می یابد.

نکات لازم قبل از جراحی گوش

-اطلاعات لازم بیماران قبل از تصمیم به عمل جراحی گوش

1. در صورتیکه پرده گوش پاره یا سوراخ باشد، احتمال بروز عفونت در آن زیاد است. به دنبال استحمام ممکن است آب از سوراخ پرده گوش عبور کرده و سبب عفونت فعال گوش گردد. این عفونت با خروج مداوم ترشحات چرکی که اغلب بد بو نیز هست، مشخص می گردد. عفونت های گوش بخصوص اگر طول کشیده یا مکرر باشند سبب کاهش پیشرونده شنوایی می شوند که گاهی غیرقابل درمان و بهبودی است. علاوه بر کاهش شنوایی، سرگیجه، وزوز گوش، فلج صورت، مننژیت و آبسه های مغزی از دیگر عوارض و خطرات عفونتهای گوش می باشد.

2. هدف اصلی از جراحی گوش از بین بردن عفونت و ترمیم سوراخ پرده گوش می باشد. با این کار گوش شما از آسیب بیشتر محافظت شده و جلوی ایجاد عوارض (فلج صورت، مننژیت و آبسه های مغزی) گرفته می شود و شنوایی باقی مانده معمولاً حفظ می شود.

3. هدف دوم بهبود شنوایی شما است. گاهی بهبود شنوایی به دنبال عمل ایجاد می شود. بعضی مواقع شنوایی به دنبال عمل تغییر نمی کند و در موارد معدودی شنوایی به دنبال عمل بدتر خواهد شد. این بیماران افرادی هستند که مدتها عفونت گوش داشته اند و استخوانچه های گوششان در اثر عفونت طول کشیده خوردگی پیدا کرده یا از بین رفته است.

4. گاهی می توان شنوایی گوش را در عمل نخست بهتر نمود و بعضی موارد عمل جراحی به منظور بهبود شنوایی در مرحله ی دیگری (که معمولاً چهار ماه بعد از عمل نخست صورت می گیرد) انجام می شود. معمولاً نیاز به عمل جراحی مجدد بعد از عمل اول مشخص می گردد. بنابراین به یاد داشته باشید که برای بهبود شنوایی ممکن است نیاز به عمل دیگری داشته باشید.

5. عمل جراحی جهت از بین بردن عفونت، پیوند پرده یا بهبود شنوایی همیشه موفق نیست. بر حسب شرایط ممکن است بهبودی کامل، نسبی یا موقت باشد. گاهی برای رسیدن به نتیجه مطلوب عمل جراحی مجدد ضرورت می یابد.

6. در موارد خاصی برای اطمینان از عدم عود بیماری، جراحی مجدد شش تا هجده ماه بعد ضرورت دارد. در صورت اظهار پزشک به ضرورت انجام این عمل و امتناع بیمار از عمل مجدد عواقب آن به عهده بیمار خواهد بود.

7. در مواردی ممکن است جراح صلاح بداند که برای حفظ باقی مانده شنوایی یا جلوگیری از عود بیماری بخشی از مجرای استخوانی گوش را بردارد. در این صورت ممکن است گوش شما مراقبتهای خاص و دائمی نیاز داشته باشد. در این صورت در فواصل تعیین شده باید به جراح خود مراجعه کنید.

8. گاهی عامل بیماری سبب آسیب جدار استخوانی عصب صورت می شود. در این موارد خاص به رغم مهارت جراح و مراقبتهای لازم، ندرتاً امکان دارد که آسیب گذرا و گاهی دائم به عصب صورت وارد آید.

9. نتیجه عمل جراحی گوش به مراقبت صحیح و دقیق شما قبل و بعد از عمل بستگی دارد. برای رسیدن به نتیجه مطلوب حتماً به دستورات پزشک عمل کنید. عدم رعایت دستورات پزشک می تواند سبب از بین رفتن پیوند پرده و عود عفونت شود.

گوش شناگر چییست –

گوش شناگر یا عفونت گوش خارجی

 گوش شناگر يك عفونت ساختمان گوش خارجي است. اين مسئله به طور ويژه در شناگرها رخ مي دهد. اما از آنجائيكه دليل عفونت باقي ماندن آب در مجراي گوش است، دوش گرفتن و حمام كردن نيز ممكن است باعث ايجاد اين عفونت شود. باكتريهائي در حالت طبیعی در پوست و كانال گوش ساكن هستند؛ وقتي آب در مجراي گوش باقي مي ماند، این باکتریها تكثير مي شوند و باعث عفونت و آزار در مجراي گوش مي شوند. در صورت پيشرفت عفونت، ممكن است قسمت خارجي گوش نیز درگير شود.

نشانه هاي گوش شناگر:

شايع ترين نشانه گوش شناگر درد خفيف يا متوسط گوش (كه با کشیدن لاله گوش بدتر مي شود) و همچنين خارش گوش است.

ديگر نشانه هاي گوش شناگر ممكن است شامل هريك از موارد زير باشد:

احساس پري يا گرفتگي در گوش
ترشح گوش
افت شنوائي
درد زياد كه ممكن است به سمت گردن، صورت يا طرف ديگر سر نيز گسترش يابد.
تغيير وضعيت گوش به سمت جلو يا فاصله گرفتن آن از جمجمه
تورم غدد لنفاوي

درمان گوش شناگر:

درمان در مراحل اوليه بيماري شامل تميز كردن مجراي گوش و استفاده از قطره مي باشد. محلول های اسيدي مثل اسيد بوريك يا اسيد استيك در عفونت هاي اوليه موثر است. در عفونت هاي شديدتر، اگر پرده گوش پاره نباشد تميز كردن مجرا با آنتي بيوتيك به درمان عفونت كمك مي كند. اگر مجراي گوش متورم باشد يك اسفنج يا مش در مجرا قرارداده و ازاين طريق قطره هاي آنتي بيوتيك تجویز می شوند. داروي ضد درد نيز ممكن است لازم شود. بيمار براي بررسي روند درمان و تميز كردن مجدد مجرا در صورت نياز بايد تحت نظر پزشك باشد.

حفاظت از گوش شناگر:

احتمال عفونت كردن گوش خشك بسيار ضعيف است. به اين ترتيب دور نگه داشتن گوش از ورود آب و رطوبت بعد از شنا و حمام اهميت زيادي دارد. براي جلوگيری از ورود آب به مجراي گوش از گوشي هاي ضد آب كه معمولاً براي حفاظت شنوائي بكار مي رود مي توان استفاده كرد. از سشوار نيز براي خشك كردن گوش مي توان استفاده كرد. اما گوش پاك كن به دليل وارد كردن جرم به داخل مجرا، از بين بردن خاصيت حفاظتي جرم و آسيب رساندن به پوست نازك مجراي گوش و درنتيجه فراهم كردن محيط مناسب براي عفونت توصيه نمي شود.

در صورت پاره نبودن پرده گوش مي توان از الكل يا مخلوط الكل و سركه استفاده كرد. نحوه استفاده درست مثل استفاده از قطره هاي گوشي است. الكل آب اضافه را تبخير و گوش را خشك مي كند. اما قبل از استفاده از هر گونه قطره هاي گوشي اطمينان از پاره نبودن پرده گوش اهميت زيادي دارد. در مورد بررسي پارگي پرده، سوراخ بودن يا جراحت پرده يا در صورت انجام هر گونه عمل جراحي در گذشته بايد با پزشك متخصص مشورت كرد.

افراد با خارش گوش، پو سته پوسته شدن مجرا يا جرم زياد در گوش بيشتر مستعد ابتلا به اين بيماري هستند. بنابراين تميز كردن مرتب كردن گوش توسط پزشك كمك موثري در جلوگيري از ابتلا به اين بيماري مي كند. خارش گوش از علائم آزار دهنده است. گاهي افراد به دليل آلرژي يا قارچ دچار خارش مي شوند. اما اغلب التهاب مزمن پوست مجراي گوش مي باشد.

درماتیت سبورئیک (Seborrheia dermatitis) نوعي التهاب پوست مجراي گوش است. در اين بيماري درست مثل شوره سر، جرم گوش خشك، تكه تكه و فراوان مي شود. بيشتر افراد با رعايت رژيم های غذايي مثل غذاهاي روغني، كربوهيدراتها (نشاسته ها و شكلات)، مشكلشان بر طرف مي شود. پزشكان اغلب قطره كورتيزون را در زمان خواب كه خارش گوش زياد است تجويز مي كنند. درمان بيماري مدت زيادي طول نمي كشد، اما مي توان آن را كنترل كرد.

غربالگری شنوایی کودکان -چرا غربالگري شنوائي کودکان مهم است؟

تقريباً 2 تا 4 از هر 1000 كودك در آمريكا ناشنوا يا سخت شنوا به دنيا مي آيند. بنابراين كاهش شنوايي شايعترين ناتواني حين تولد است. بسیاری از مطالعات نشان داده اند كه تشخيص زودرس كاهش شنوائي جهت تكامل گفتار، زبان و توانايي هاي شناختي و رواني – اجتماعي اهميت بسزا دارد. اگركاهش شنوائي سريع تشخيص داده شود (بخصوص در اولين ماه زندگي)، درمان اغلب موفقيت آميز خواهد بود. به رغم پیشرفتهای جدید تشخیصی، حتی در آمریکا هم هنوز يك كودك از هر چهار كودك متولد شده با كاهش شنوائي شديد تا سن 3 سالگي يا بيشتر تشخيص داده نمي شود.

چه موقع شنوائي كودك بايد آزمايش شود؟

اولين فرصت جهت ارزيابي شنوائي كودك در بيمارستان اندكي پس از تولد است. اگر شنوائي كودك قبل از ترك بيمارستان بررسي نشد، توصيه مي شود كه اين غربالگري دراولين ماه زندگي انجام شود. در صورتيكه نتايج شنوایی سنجی كاهش شنوائي را نشان دهد، در اسرع وقت ارزيابي هاي بيشتری را (ترجيحاً در عرض 3 تا 6 ماه اول زندگي) انجام دهيد.

آيا غربالگري شنوائي نوزادان، ضروري است؟
در سالهاي اخير، سازمان هاي مختلف بهداشتی، جهت مشخص كردن اهميت غربالگري تمام نوزادان از نظر كاهش شنوائي اقداماتي انجام داده اند. اهمیت تشخیص زودرس ناشنوایی و کم شنوایی کودکان به لحاظ درمانی و بازتوانی به موقع و پیشگیری از ناتوانیهای آنان ثابت شده است.

غربالگري شنوائي چگونه انجام مي شود؟
دو آزمون جهت غربالگري كاهش شنوائي نوزادان و شيرخواران انجام مي شود كه شامل OAE و ABR است.
(OAE)Otoacoustic emissions شامل قرار دادن يك گوشي اسفنجي در مجرای گوش است كه پاسخ مناسب گوش به صدا را اندازه گيري مي كند. در بچه هاي با شنوائي طبیعی، يك «اكوي» قابل اندازه گيري هنگاميكه صدا از گوشي صادر مي شود، بايد توليد شود. اگر اكو ثبت نشود، مي تواند نشانه كاهش شنوائي باشد.
(ABR) Auditory brain stem response يك تست پيچده تر است. گوشي ها روي گوش قرار داده مي شوند و الكترودها روي سر و گوش گذاشته مي شوند. صدا از طريق گوشي ها صادر مي شود و در عين حال نحوه پاسخ مغز كودك شما را به صدا اندازه مي گيرند.
اگر هريك از تست هاي فوق يك كاهش شنوائي بالقوه را تشخيص دهد، ارزيابي و پيگيري توسط متخصص گوش و حلق و بيني را توصيه می شود.
علائم كاهش شنوائي در کودکان
كاهش شنوائي می تواند بعد از دوران نوزادی یا شیرخوارگی اتفاق بيفتد. در اين موارد، والدين، پدربزرگ و مادربزرگ ها و ساير مراقبين كودك اغلب اولين كساني هستند كه متوجه غیر طبیعی بودن شنوایی کودک مي شوند. حتي اگر شنوائي كودكتان در نوزادي بررسی شده باشد، درصورت داشتن علایم زير کودکتان نیاز به ارزیابی شنوایی خواهد داشت:
● به هيچ وجه به صداي هاي بلند غير منتظره واكنش نشان ندهد.
● توسط صداهاي بلند بيدار نشود.
● سرخودرا در جهت صداي شما بر نگرداند.
● قادر به پيگيري يا درك جهت صدا نباشد.
● مشکل درتكامل گفتاري
● بلند صحبت كند يا از مهارت هاي زباني مناسب سن خود استفاده نكند.
اگر كودك شما هريك از اين علائم فوق را داشت، به پزشك خود گزارش دهيد.

در صورتيكه كودك من كاهش شنوائي داشته باشد، چه اتفاقي مي افتد؟

كاهش شنوائي در اطفال مي تواند گذرا يا دائم باشد. كاهش شنوائي کودک باید توسط پزشك برای رد مشكلات طبي اي كه مي تواند كاهش شنوایی ايجاد كند، (مثل عفونت گوش، واكس زياد گوش، مشكلات مادرزادي و يا كاهش شنوائي ژنتيكي) ارزيابي شود. اگر مشخص شود كه كاهش شنوائي كودك دائمی است، ممكن است جهت تقويت صداهاي محیط برای كودكتان، سمعك توصيه شود. دربعضي موارد، جراحي گوش می تواند شنوائي را تا حد زيادي برگرداند. براي كسانيكه انواعي از كاهش شنوائي عميق را دارند كه از سمعك به اندازه كافي سود نمي برند، كاشت حلزون ممكن است درنظر گرفته شود. بر خلاف سمعك، كاشت حلزون قسمت هاي آسيب ديده سيستم شنوائي را ميان بر زده و مستقيماً عصب شنوائي را تحريك مي كند و به كودك اجازه مي دهد صداها را بلند تر و واضح تر بشنود.
در صورتیکه كودك شما کم شنوا است، بايد مداخلات زودرس جهت پيشگيري از تاخير گفتار را جستجو كنيد. مطالعات نشان داده اند كه باز تواني شنوائي تا سن 6 ماه از تاخير گفتار جلوگيري مي كند. ساير روشهای ارتباطی مثل لب خواني وكلام اشاره نيز مي توانند در كنار سمعك يا كاشت حلزون يا به صورت مستقل استفاده شوند. در مواردی که به طور مادرزادی مجرای گوش، پرده و استخوانچه های گوش میانی تشکیل نشده باشند (آترزی گوش)، به شرط آنکه ساختمانهای گوش داخلی وجود داشته باشند، قسمتهای فوق با عمل جراحی قابل بازسازی است.