مواد زودهضم و دیر هضم در دستگاه گوارش

 غذاهایی که در دسته غذاهای زود هضم قرار می‌گیرند آن دسته هستند که سریع از دستگاه گوارش عبور می‌کنند. این غذاها معمولاً قند خون را به سرعت بالا برده، لذا افراد دیابتی باید در این زمینه توجه لازم را داشته باشند.

در یک نگاه کلی غذاها را می‌توان به دو گروه زودهضم و دیرهضم تقسیم بندی نمود، هرچند که در این میان برخی نسبت به سایرین سهل‌الهضم‌تر و برخی دیرهضم‌تر می‌باشند. البته برای حفظ سلامتی لازم است از تمامی انواع مواد غذایی و انواع گروه‌های غذایی روزانه استفاده کنیم. غذاهایی که در دسته غذاهای زود هضم قرار می‌گیرند آن دسته هستند که سریع از دستگاه گوارش عبور می‌کنند. این غذاها معمولاً قند خون را سریعاًَ بالا برده و به اصطلاح نمایه گلایسمی بالایی دارند، لذا افراد دیابتی باید در این زمینه توجه لازم را داشته باشند.

از آنجا که این مواد سریعاًَ معده را تخلیه می‌کنند و متابولیزه می‌شوند، لذا افراد خیلی زود احساس گرسنگی خواهند کرد و این امر در رژیم‌های کنترل وزن نیز باید مد نظر قرار گیرد.

مواد زودهضم و دیر هضم در دستگاه گوارشکربوهیدرات‌ها
با این توضیحات پرواضح است که مواد غذایی غنی از کربوهیدرات‌ها در گروه مواد غذایی زود هضم و مواد غذایی چرب و پرفیبر در رده مواد غذایی دیر هضم قرار می‌گیرند. همان‌گونه که ذکر شد غذاهای زود هضم عمدتاً ترکیبات حاوی کربوهیدرات‌های تصفیه شده نظیر غذاهای حاوی قندهای ساده، شکر، آرد و برنج سفید و سایر مواردی است که فیبر ناچیزی دارند یا اصلاً ندارند. توجه داشته باشید که تمامی غذاهای حاوی کربوهیدرات زود هضم نیستند و برخی از آن‌ها در گروه غذاهای دیرهضم قرار می‌گیرند؛ این ترکیبات حاوی کربوهیدرات‌های پیچیده می‌باشند نظیر حبوبات، لوبیاها، عدس، غلات، جو، جو دوسر، آرد سبوس‌دار، برنج‌های حاوی سبوس یا پوست‌گیری نشده و …

چربی‌ها
از آنجا که غذاها و ترکیبات سرشار از چربی و مواد سرخ شده معده را دیر تخلیه می‌کنند، دیر هضم می‌باشند. رژیم‌های غذایی چرب و مصرف بیش از حد مواد سرخ کردنی با افزایش وزن و چاقی و همچنین افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی – عروقی، دیابت، پرفشاری خون و سایر بیماری‌های مزمن در ارتباط هستند؛ لذا لازم است به منظور حفظ وضعیت سلامتی مطلوب در حد امکان از مصرف آن‌ها پیشگیری گردد. لبنیات و محصولات لبنی پرچرب نیز در دسته غذاهای دیر هضم می‌باشند و توصیه می‌گردد تا حد امکان از انواع کم‌چربی و یا حتی بدون چربی آن‌ها استفاده گردد.

لبنیات و محصولات لبنی غنی از مواد مغذی لازم جهت حفظ تعادل در بدن نظیر کلسیم، ویتامین‌های گروه B، پروتئین با کیفیت بالا و … می‌باشند. توصیه می‌گردد روزانه ۳-۲ واحد از انواع کم‌چرب آن‌ها مصرف گردد. از میان انواع گوشت‌ها شامل گوشت قرمز، مرغ، ماهی و…، انواع کم چرب آن‌ها سهل‌الهضم‌تر بوده و احتمال کمتری برای ایجاد مشکلات گوارشی وجود دارد. توصیه می‌شود چربی گوشت و پوست مرغ به خوبی گرفته شود.

میوه‌ها و سبزیجات
به طور کلی میوه‌ها نسبت به سبزیجات هضم راحت‌تری دارند، به خصوص میوه‌های آبدار نظیر هندوانه، خربزه، طالبی، انگور و… این میوه‌ها در مقایسه با میوه‌های دیگر نظیر سیب، موز، آلو، انجیر و… فیبر کمتری داشته و سریع‌تر معده را ترک خواهند کرد. میوه‌های خشک مانند خرما خشک، برگه زردآلو، کشمش، انجیر خشک و … نسبت به انواع تازه و با پوست آن‌ها هضم سریع‌تری دارند.

از آنجا که سبزیجاتی نظیر انواع کلم مانند کلم پیچ، بروکلی، گل کلم و بروکسل، تره‌فرنگی، پیاز و هویج خصوصاً انواع خام آن‌ها غنی از فیبر می‌باشند، هضم دیرتری خواهند داشت، در عین حال سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها و فیتوکمیکال‌هایی هستند که برای سلامتی ضروری می‌باشند.

نکته‌ها
مواد محرک دستگاه گوارش نظیر غذاهای پرادویه، پرچرب، شکلات و کافئین به میزان زیاد سبب ایجاد مشکلات گوارشی شده و هضم را با مشکل روبرو می‌کنند لذا تعادل در مصرف آن‌ها باید مد نظر واقع گردد.

غذاهای زودهضم از آنجا که سریع هضم و جذب شده و قند خون را بالا می‌برند، در افرادی نظیر ورزشکاران در حین تمرینات جهت حفظ سطوح طبیعی قندخون و نیز در افرادی که به طور مکرر دچار افت قندخون می‌شوند می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. به طور کلی مصرف قندهای ساده توصیه نشده و بهتر است با کربوهیدرات‌های پیچیده جایگزین شوند.

مواد خوراکی دیرهضم
کلم بروکلی و کلم برگ خام: این گیاهان غنی از فیبر و ماده مغذی است که برای بدن بسیار مفید است، اما نفخ آور است. خوشبختانه، با پختن آن یا قرار دادن آن در آب جوش برای چند دقیقه، ترکیب سولفور آن خنثی می‌شود.

ناگت‌های سرخ شده مرغ: مصرف غذاهای چرب و سرخ شدنی برای معده مضر است.

غذاهای تند: فلفل تند که طعم تندی به غذا می‌دهد باعث ناراحتی دیواره مری و در نتیجه سوزش سردل می‌شود.

کاکائو (شکلات): افراط در خوردن این ماده لذیذ باعث اختلال در سیستم گوارش می‌شود. مصرف زیاد کاکائو باعث رفلکس معده و شل شدن قسمت تحتانی عضله تنگ کننده مری می‌شود و در نتیجه اسید معده برگشت می‌کند. همچنین خوراکی‌هایی مانند بستنی، پوره سیب زمینی، پیاز خام و مرکبات جزو این گروه از مواد قرار می‌گیرد.

مصرف زیاد سبزی‌ها به هضم گوشت قرمز کمک می‌کند
محققان بر اساس تحقیقات پزشکی جدید خود دریافتند: مصرف زیاد سبزی‌های حاوی فیبر و عناصر غذایی طبیعی به میزان زیادی به هضم گوشت قرمز کمک می‌کند و تا حد فراوانی از زیان‌ها و مشکلات ناشی از پیروی از یک رژیم غذایی سرشار از این گوشت‌ها می‌کاهد.

این تحقیقات در مجله علوم غذایی منتشر شده و امکان کاهش تأثیر منفی مصرف زیاد گوشت قرمز بر سلامت انسان را در صورت مصرف آن به همراه مقادیر زیادی سبزی به ویژه سبزی‌های سرشار از فیبر پیشنهاد می‌کند. این تحقیقات را محققان مرکز آمریکایی «مطالعات مواد غذایی و پیامدهای آن» انجام دادند و در جریان آن مصرف گوشت قرمز با تخمیر کربوهیدرات‌ها یا بدون آن را بر روده موش‌ها بررسی کردند.

آنفولانزای معده چیست

آنفولانزای معده – آنفولانزای معده همان گاستروانتریت

رفلاکس معده به مری چیست

هیچ کس بیمار شدن را دوست ندارد به ویژه هنگامی که آن بیماری آنفلوآنزای معده باشد و علائمی مانند ( تب، تهوع، لرز، اسهال و درد به آن اضافه شود و این فکر که ابتلا به ویروس آنفلوآنزای معده ممکن است در داخل باقی بماند احساس ترسناکی پدید می آورد در حالی که هیچ درمانی برای آنفلوانزای معده وجود ندارد راه حل های زیر ممکن است به تسکین علائم سخت این بیماری کمک کند.

اسهال و استفراغ، عفونت معده و روده اغلب به نام “آنفولانزای معده” است. آنفولانزا معده و با آنفولانزا متفاوت است. آنفولانزا باعث گلو درد، آبریزش بینی، سردرد و درد عمومی می شود این به ندرت باعث مشکلات معده می شود. عفونت های ویروسی معمولا علت گاستروانتریت هستند. باکتری نیز می تواند گاهی اوقات سبب آن شوند.

آنفولانزا معده

آنفلوآنزای معده، یا اسهال و استفراغ، می تواند با تعدادی از ویروس های مختلف که به دستگاه گوارش شما حمله می کند ایجاد شود این ویروس می تواند از مواد غذایی آماده و یا به دلیل بهداشت ضعیف شستن دست انتقال یابد. مردم با آنفلوآنزای معده اغلب علائم اسهال، تهوع، استفراغ، تب، سردرد و درد عضلات دارند بسته به نوع ویروس در بدن شما، آنفولانزا می تواند از یک تا 10 روز طول بکشد.

استراحت

استراحت اولین و مهمترین است اگر شما آنفولانزا معده دارید بدن شما به منظور مبارزه با ویروس به استراحت نیاز دارد. شما نیاز به مقدار زیادی از خواب و کاهش میزان فعالیت به طور معمول در طول روز دارید. این به این معنی است که زمانی که شما در رختخواب نیستید روی نیمکت لم بدهید به یاد داشته باشید که شما در حالی که دراز کشیده اید تنبل نیستید و بدن شما برای مبارزه با ویروس و تعمیر آسیب در سطح سلول سخت در تلاش است.

مایعات

مصرف مایعات در هنگام مبارزه با آنفلوآنزای معده مهم است. اطمینان حاصل کنید که شما در حال نوشیدن مقدار زیادی مایعات هستید به خصوص اگر شما یک تب یا استفراغ دارید هنگامی که شما به آنفولانزا معده دچار شوید این بسیار آسان است که دچار کم آبی بدن شوید مایعات تمیز مانند آب و غذاهای مایع، بهترین نوع مصرف هستند. کودکان بزرگتر و بزرگسالان نیز می توانند نوشیدنی های ورزشی را برای کمک به جایگزینی الکترولیت در طول آنفلوآنزای معده داشته باشند.

اگر نمی توانید مایعات را تحمل نمایید سعی کنید جرعه های کوچک در فواصل منظم مصرف نماید. شما همچنین ممکن است نیاز به چای زنجبیل برای کمک به کاهش تهوع داشته باشید.

برخی از نوشیدنی ها ممکن است آنفلوآنزا معده یا حالت تهوع را بدتر کنند. شما باید از قهوه، الکل، نوشابه، چای و کافئین اجتناب کنند همچنین این نوشیدنی ها به طور بالقوه می توانند سبب ناراحتی معده شما شوند. اگر شما اسهال دارید از نوشیدن آب میوه جلوگیری کنید زیرا می توانند این علامت را بدتر کند. نوشیدن بسیاری از اسیدها مانند ( آب پرتقال ) یا کافئین نیز می تواند مشکلات شکم شود. نوشیدن بیش از حد مایع می تواند استفراغ را بدتر کند سعی کنید 1 قاشق چای خوری هر 4 تا 5 دقیقه مصرف کنید.

غذا

نگه داشتن غذا با داشتن آنفلوآنزای معده می تواند مشکل باشد. اگر شما می توانید بخورید مواد غذایی ساده مانند کراکر، غلات، نان تست، برنج، سیب زمینی و مقدار کمی از ماست، موز و سیب های تازه نیز می تواند به شما در اسهال کمک کند. اگر به اجبار غذا بخورید باعث می شود شما احساس حالت تهوع پیدا نمایید.

شما باید از خوردن غذاهای حاوی کافئین، محصولات لبنی، غذاهای ادویه دار و غذاهای با چربی بالا اجتناب نمایید. این غذاها ممکن است ناراحتی معده شما را تشدید و سپس تهوع و اسهال را بدتر کند.

دارو برای درد و سردرد

هنگامی که شما آنفلوآنزای معده دارید می توانید دارو را به مقدار کم مصرف کنید. اگر شما تب، سردرد یا دردهای عضلانی دارید ایبوپروفن تا زمانی که سبب ناراحتی معده نشود می تواند به شما کمک کند. مصرف آن به مقدار کم با مواد غذایی معمولا بهترین روش است.

خوردن استامینوفن ( تیلنول ) معمولا برای آنفلوآنزای معده توصیه می شود مگر اینکه شما بیماری کبدی داشته باشید. اجتناب از مصرف آسپرین نیز خوب است. آنتی بیوتیک ها به آنفلوآنزای معده کمک نخواهد کرد زیرا آنفلوآنزای معده یک بیماری ناشی از ویروس است و آنتی بیوتیک ها قادر به مبارزه با آن نیستند. قبل از مصرف هر دارو برای آنفلوآنزای معده، مهم است که با پزشک خود صحبت کنید.

دارو برای تهوع و اسهال

اگر شما به دنبال رهایی از حالت تهوع و یا اسهال هستید برخی از داروهای تجویزی که دکتر شما می تواند برای کاهش علائم شما تجویز کند وجود دارد. دکتر شما ممکن است ضد استفراغ مانند پرومتازین، پروکلرپرازین یا متوکلوپرامید برای جلوگیری از تهوع و استفراغ تجویز کند.

شما همچنین می توانید از داروهای بدون نسخه ضد اسهال مانند لوپرامید هیدروکلراید (Imodium) بیسموت ساب سالیسیلات ( Pepto-Bismol ) را برای کاهش علائم اسهال امتحان کنید قبل از استفاده از داروهای بدون نسخه با مراقبین سلامت مشورت نمایید.

کودکان را از شیر دور نگه دارید. آن می تواند مشکلات معده را بدتر کند. اگر شما پدر و مادر یک کودک هستید با دکتر خود در مورد تغذیه با شیر مادر و یا فرمول آن صحبت کنید.

آیا آنفولانزا معده واگیردار است؟

عامل آنفولانزا معده یا اسهال و استفراغ ویروس است. ویروس ها شایع ترین روتاویروس یا نوروویروس می باشند. علائم یک تا سه روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می شود. شما مسری هستند قبل از اینکه حتی علائمی داشته باشید. حتی بعد از بهبود نشانه های بیماری، شما می توانید تا دو هفته مسری باقی بمانید. کودکان می توانند برای یک دوره طولانی پس از آن مسری باقی بمانند. برای برخی از انواع روتاویروس واکسن در دسترس می باشد. در صورت امکان، از تماس نزدیک با افراد آلوده اجتناب کنید. مواد غذایی را با افراد آلوده به اشتراک نگذارید و بیشتر اوقات دست ها را بشویید.

در آنفولانزای معده آنفولانزای معده چه هنگامی به پزشک مراجعه کنید

اغلب موارد اسهال خود به خود بهبود می یابد. اگر استفراغ و اسهال بیش از چند روز ادامه یابد و یا اگر شما متوجه هر علائم از دست دادن آب بدن مانند:

– نداشتن ادرار

– خشکی دهان

– گریه بدون اشک

– تب بیش از 38.8 درجه سانتی گراد

– کمبود انرژی

– بیقراری

– نقطه نرم در بالای سر نوزاد فرورفته است.

– خون یا چرک در مدفوع، یا مدفوع قیری تیره

اگر فرزند شما شرایط دیگر مانند دیابت دارد زیرا سبب از دست دادن مایعات بیشتری می شود باید به پزشک مراجعه نمایید.

پیشگیری از آنفولانزای معده

چه چیزی کمک می کند تا شما از آنفولانزا معده بهبودی پیدا کنید؟

داشتن آنفلوآنزای معده باعث می شود که شما احساس ناراحتی داشته باشید اگر مبتلا شدید درمان می تواند به کاهش برخی از ناراحتی ها کمک کند. یک گفته قدیمی می گوید هر اونس پیشگیری ارزش یک پوند درمان را دارد. برخی از راه های اساسی برای جلوگیری از گرفتن آنفلوآنزای معده ( و به طور کلی بیماری ) شامل شستن دست های خود را به طور منظم و گرفتن مقدار زیادی استراحت می باشد. دست ها را اغلب با صابون و آب گرم به ویژه هنگام استفاده از حمام، تغییر پوشک و قبل و بعد از غذا بشویید. تمام میوه ها و سبزیجات را قبل از غذا خوردن آنها را بشویید.

– از خوردن غذا و آب آلوده اجتناب کنید.

– فرزند خود را در برابر روتاویروس، شایع ترین علت اسهال و استفراغ واکسینه کنید.

وقتی نوزاد تب می کند چکار کنیم

وقتی نوزاد تب می کند چکار کنیم – اگر کودکتان زیر ۳ ماه سن دارد، حق دارید از این مساله بترسید و ترس تان موجه است ، چون درجه حرارت ۳۸ یا بالا‌تر در یک نوزادِ زیرِ ۳ ماه یک موردِ اورژانسی است و لازم است شما بدانید در این موارد اورژانسی چه باید انجام دهید.

۱- بلافاصله با پزشک کودک خود تماس بگیرید و مطمئن شوید که او می‌داند که کودک شما کمتر از ۳ ماه سن دارد.

۲- اگر توصیه‌های پزشکی در دسترس نیست، به اورژانس بروید، حتی اگر نیمه شب باشد.

۳- از دارو‌های تب بُر استفاده نکنید (مگر آنکه پزشک آن‌ها را تجویز کند) – شما که نمی‌خواهید علائمِ کودک را قبل از آنکه توسطِ پزشک موردِ بررسی قرار بگیرد، بپوشانید.
وقتی نوزاد تب می کند چکار کنیم
دو دلیل برای اورژانسی بودن تب در نوزادانِ زیرِ سه ماه وجود دارد.

اول اینکه لایۀ محافظ کنندۀ سلول‌های بین جریان خون و سیستم عصبی مرکزی در نوزادان کوچک بسیار نازک است. این به این معنی است که در عفونت‌های باکتریایی، باکتری‌ها می‌توانند از سلول‌ها عبور کرده و براحتی واردِ جریانِ خون و سپس سیستمِ عصبی مرکزی شوند و به سرعت به نوزاد آسیب برسانند.

دوم اینکه نوزادانِ کوچک علائم عفونت شدید را به‌‌ همان گونه که کودکانِ بزرگ‌تر نشان می‌دهند، نشان نمی‌دهند. فکر کردن به این مسأله ترسناک است، اما یک کودک کم سن می‌تواند یک عفونت خون کامل (سپسیس) داشته باشد اما علائمِ معمول را نشان ندهد!

اگر تب ویروسی باشد نیازی به نگرانی در مورد سپسیس (عفونت خون) وجود ندارد. اما مشکل این است تشخیص تب‌های باکتریایی و تب ویروسی با چشم غیر مسلح دشوار است. به همین دلیل، کودکان کوچکی که تب دارند به انجامِ آزمایش خون و ادرار نیاز دارند تا مشخص شود عفونتشان باکتریایی است یا خیر و همچنین آزمایش شیره نخاعی نیز برایِ تعیین یا ردِ مننژیت ممکن است مورد نیاز باشد.

کجی گردن نوزاد

تورتیکولی یا کجی گردن نوزاد –

تورتیکولی یا تورتیکولیس (Torticollis) یا کج گردنی به معنای پیچ خوردن گردن است. شاید خود شما بعد از یک شب خواب ناراحت وقتی صبح از خواب بیدار می شوید دچار آن شوید. در نوزادان تورتیکولی بخاطر قرار گرفتن نامناسب جنین در رحم یا بخاطر زایمان دشوار اتفاق می افتد. به این حالت کج گردنی نوزادی یا تورتیکولی عضلانی مادرزادی گفته می شود.

شاید دیدن نوزادی با سری انحراف یافته که در چرخاندن گردن مشکل دارد، خیلی ناراحت کننده باشد، ولی بیشتر نوزادان اصلاً دردی از این بیماری حس نمی کنند. و خوشبختانه این مشکل معمولاً با تغییر وضعیت یا نرمش های کششی در منزل کم کم رفع می شود.

تورتیکولی یا کجی گردن نوزاد تورتیکولیتورتیکولی در میان نوزادان نسبتاً شایع است. دختران و پسران به یک اندازه دچار کجی گردن می شوند. ممکن است هنگام تولد یا سه ماه بعد این وضعیت اتفاق بیفتد. هیچکس نمی داند چرا نوزادان دچار تورتیکولی می شوند. بیشتر پزشکان بر این باورند که این کجی گردن ممکن است به کرامپ جنین داخل رحم یا قرارگیری آنورمال آن (مانند حالتی که باسن بچه به سمت کانال تولد قرار می گیرد) ربط داشته باشد. استفاده از انبرک یا دستگاه های وکیوم برای به دنیا آوردن نوزاد نیز به ایجاد تورتیکولی ربط دارد.

این فاکتورها بر عضله جناغی چنبری پستانی (یعنی همان عضله طناب مانندی که در دو طرف گردن از پشت گوش ها تا استخوان ترقوه کشیده شده است) فشار وارد می کنند. فشار اضافه بر یک طرف این عضله موجب تنگ شدن آن شده و کج کردن گردن را برای نوزاد سخت می کند. بعضی از نوزادانی که تورتیکولی دارند، به دیسپلازی رشدی کپل نیز مبتلا می شوند، این حالت موجب قرارگیری آنورمال در رحم یا زایمان دشوار می شود.

علائم و نشانه ها
نوزادانی که تورتیکولی دارند درست مانند نوزادان دیگر رفتار می کنند بجز وقتی که نوبت به فعالیت های چرخشی می رسد. نوزادی که تورتیکولی دارد ممکن است:
سرش را به یک جهت بچرخاند (تشخیص آن در بسیاری از نوزادان دشوار است)
ترجیح می دهد از یک سمت به شما نگاه کند و شما را با چشم هایش دنبال نمی کند
•اگر به او شیر می دهد، معمولاً از یک طرف نمی تواند خوب شیر بخورد (یا فقط یکی از سینه ها را ترجیح می دهد)
سخت تلاش می کند که به سمت شما برگردد و وقتی نمی تواند این کار را بکند عصبانی می شود.

بعضی از نوزادانی که تورتیکولی دارند دچار صاف شدن سر (پلاژیوسفالی موضعی) در یک سمت یا هر دو سمت سر می شوند، زیرا بیشتر اوقات سرشان فقط روی یک سمت قرار دارد. یا ممکن است که برجستگی یا برآمدگی کوچکی در قسمت گردن داشته باشند که به گره در عضله کشیده شده شباهت دارد. هر دوی اینها با بهبود تورتیکولی از بین می روند.

تشخیص
اگر فکر می کنید که فرزندتان دچار تورتیکولی است، از پزشک خود بخواهید که او را کاملاً معاینه فیزیکی کند و ببیند که نوزادتان چقدر می تواند سرش را بچرخاند. اگر تشخیص پزشک این بود که او تورتیکولی دارد، به شما نرمش های کششی گردن یاد می دهد تا در منزل با نوزادتان تمرین کنید. این تمرین ها به شل کردن عضله جناغی چنبری پستانی (SCM) و تقویت عضله ضعیف تر سمت مخالف کمک می کنند. بدین ترتیب کم کم نوزاد شما می تواند گردنش را صاف کند.

در موارد خاص، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که نوزاد را برای درمان پیشرفته نزد فیزیوتراپیست ببرید. با شروع درمان، پزشک هر دو یا چهار هفته یک بار نوزاد شما را معاینه می کند تا پیشرفت او را بررسی کند. اگر سن نوزادتان شش هفته یا کمتر باشد و کپل ناپایداری داشته باشد، پزشک سونوگرافی تجویز می کند تا ببیند که آیا فرزند شما دیسپلازی رشدی کپل دارد یا خیر.

درمان در منزل
بهترین راه برای درمان تورتیکولی تشویق نوزاد به چرخاندن سرش به هر دو سمت است. این کار به او کمک می کند تا عضلات کشیده شده و منقبض گردنش را شل کند و عضلات ضعیف را تقویت کند. خیالتان راحت باشد که وقتی نوزاد خودش گردنش را می چرخاند به خودش صدمه نمی رساند.

چند تمرین که در منزل می توان انجام داد:
• وقتی نوزادتان می خواهد شیر بخورد، طوری به او شیر یا شیشه شیر بدهید که او تشویق شود از سمت مخالف آن را بخورد. یعنی از اشتیاق او به غذا خوردن برای تشویق او به چرخاندن سرش به سمت دشوارتر بهره ببرید.

وقتی می خواهید او را روی زمین بخوابانید، صورتش را رو به دیوار بگذارید. زیرا نوزادان ترجیح می دهند بجای دیوار به سمت اتاق برگردند و اتاق را تماشا کنند، بنابراین رویشان را از سمت دیوار برمی گردانند، و این کار باعث می شود که خودشان به سمت مخالف بغلتند و عضلات کشیده شده گردن را تمرین دهند.

وقتی با او بازی می کنید، با اسباب بازی و صداهایی که درمی آورید توجه او را از سمت مخالف جلب کنید و بدین ترتیب او را تشویق به چرخاندن سرش کنید. این کار را برای هر دو سمت انجام دهید.

“حالت دمر” را فراموش نکنید.
قرار دادن کودک روی شکمش به مدت کوتاه، تمرین مهمی محسوب می شود زیرا با این کار او عضلات گردن و شانه هایش را تقویت می کند و برای خزیدن روی زمین آماده می شود. این تمرین برای نوزادانی که تورتیکولی یا صافی جمجمه دارند از اهمیت بیشتری برخوردار است و هر دوی این مشکلات را همزمان حل می کند. او را روی پایتان به صورت دمر بگذارید. او را از سمتی روی شکم بخوابانید که رویش به شما نباشد. بنابراین وقتی برایش آواز می خوانید یا با او حرف می زنید، مجبور می شود سرش را به سمتی که برایش دشوار است بگرداند و شما را نگاه کند. این تمرین را هر بار به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه انجام دهید.

بیشتر نوزادان با تمرین های کششی و تغییر وضعیت قرارگیری خودشان این مشکل را پشت سر می گذارند. این وضعیت بعد از شش ماه کاملاً برطرف می شود، ولی در بعضی موارد ممکن است بهبود نوزاد تا یک سال یا بیشتر هم طول بکشد.

اگر می بینید که تورتیکولی فرزند شما با تمرینات کششی بهبود نمی یابد، نزد پزشک بروید. زیرا ممکن است لازم شود که فرزند شما را با جراحی آزادسازی عضله درمان کنند، این جراحی مواردی از تورتیکولی که با فیزیوتراپی درمان نمی شوند، را درمان می کند.

غربالگری کف پای نوزاد

بیماری فنیل کتونوری که به اختصار به آن PKU نیز گفته می‌شود، نوعی ناهنجاری مادرزادی در متابولیسم اسیدآمینه فنیل‌آلانین است. این بیماری اتوزومال مغلوب می‌باشد؛ یعنی در صورتی بروز می‌کند که فرد دو ژن معیوب بیماری را هم از پدر و هم از مادر خود دریافت کند.

غربالگری کف پای نوزاد فنیل کتونوری، بیماری بی‌رحمی است، شاید موهای کودکتان را بور کند، شاید توان حرف زدن را از او بگیرد، شاید او را گنگ و گیج و ناتوان کند، شاید جسمش را نحیف کند یا… اما یادتان باشد، هیچ بیماری موذی نمی‌تواند در برابر اراده انسان‌ها برای درمان تاب بیاورد و اگر شما هم به این اصل معتقد هستید پس باید باور کنید که «فنیل‌کتون‌اوری» هم قابل کنترل است.
بیماری فنیل‌کتونوری یا PKU، بیماری است که هنوز هم در کشور ما بسیاری از خانواده‌ها با آن غریبه هستند و کمتر اسمش را شنیده‌اند. این بیماری مادرزادی متابولیکی به دلیل کمبود نوعی آنزیم در بدن ایجاد می‌شود؛ آنزیمی که نبودش اختلالات عجیب و خطرناکی را در مغز و پوست به وجود می‌آورد و خوردن گوشت را برای مبتلایان به این بیماری مضر می‌کند. جالب است بدانید که در کمتر از سه دهه پیش، بیماری فنیل‌کتون‌اوری هنوز در کشور ما چندان شناخته شده نبود و کمتر منبع معتبر علمی در اختیار خانواده‌هایی که کودکی مبتلا به این بیماری داشتند قرار می‌گرفت و حتی گاهی بیماری آن‌قدر دیر تشخیص داده می‌شد که پس از تشخیص، کنترل وضعیت بیمار دشوار می‌شد.

نشانه‌های عجیب یک بیماری مرموز
نوزادانی که با بیماری فنیل‌کتون‌اوری متولد می‌شوند، معمولا در بدو تولد نشانه خاصی ندارند و بیماری مرموزشان با گذشت زمان خودش را نشان می‌دهد و والدین با گذشت چند ماهی از تولد نوزاد، نخستین نشانه‌ها را تشخیص می‌دهند و می‌فهمند کودک آن‌ها توانایی سخن گفتن ندارد، عرق و ادرارش بویی به شدت ناخوشایند دارد، استفراغ می‌کند، رنگ موهای او تغییر می‌کند و بور می‌شود، بهانه‌گیر، عصبی و کج خلق است و توجهی به اطرافیان ندارد، او با همسالانش بازی نمی‌کند، نمی‌تواند بنشیند و روی پوستش ضایعاتی غیرعادی دارد.

تشخیص بیماری فنیل‌کتونوری
تشخیص بیماری فنیل‌کتونوری در هفته‌های نخست بیماری حتی برای پزشکان هم دشوار است و همین تاخیر در تشخیص، گاه سبب آسیب جدی به مغز و حتی نوعی عقب‌ماندگی ذهنی می‌شود.
مهم‌ترین مساله در مواجهه با کودکان مبتلا به فنیل‌کتون‌اوری، تشخیص بیماری آن‌ها پیش از پایان هفته دوم تولد و تنظیم رژیم غذایی ویژه برای آن‌هاست
هر چه بیماری زودتر تشخیص داده شود و برنامه غذایی زودتر اجرا شود، امکان موفقیت در کنترل این بیماری بیشتر است.
فراموش نکنید بیمار مبتلا به فنیل‌کتون‌اوری که بیماری‌اش زود تشخیص داده شده و پرهیزهای غذایی لازم را در رژیم غذایی‌اش رعایت کرده است ناتوان نیست و می‌تواند مثل یک انسان سالم به فعالیت‌های اجتماعی بپردازد.
بر اساس گزارش وزارت بهداشت از هر ۸ هزار کودک متولد شده در کشور، دست‌کم یک کودک مبتلا به فنیل‌کتون‌اوری است. همیشه پیشگیری از درمان بهتر است و اگر والدین پیش از ازدواج به مشاور ژنتیک سری بزنند، می‌توانند خطر ابتلا به این بیماری را در فرزندشان کاهش دهند، اما حتی اگر والدین به مشاور هم مراجعه نکرده باشند و کودکی با پی‌کی‌یو متولد شده باشد، یک آزمایش ساده خون می‌تواند بیماری را پیش از آن که آسیب‌های جدی به بدن وارد کند و سبب افت هوش شود، برای پزشکان قابل تشخیص کند.

غربالگری و شناسایی PKU چگونه است؟
به دلیل ایجاد مشکلات و عوارض جبران ناپذیر، تشخیص سریع بعد از تولد و درمان به موقع بیماری از اهمیت خاصی برخوردار است.
سال‌هاست که در کشورهای توسعه یافته غربالگری سریع موارد بیماری صورت می‌گیرد و در کشور ما نیز جدیداً در برخی از استان‌ها طرح شناسایی نوزادان مبتلا (در روزهای ۳ تا ۵ بعد از تولد) شروع شده و قرار است این برنامه به کلیه مناطق کشور گسترش یابد.
این بیماری هم با گرفتن نمونه ادرار و هم خون قابل تشخیص است. برای این منظور، نمونه خونی از پاشنه پای نوزاد باید در روز دوم تا پنجم تولد گرفته شود و قبل از آن حتماً حداقل یک شبانه روز تغذیه طبیعی خود را داشته باشد. چنانچه سطح خونی فنیل آلانین بین ۶ تا ۱۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد، به عنوان موارد ابتلا در نظر گرفته می‌شود.

آیا زنان مبتلا به PKU می‌تواند باردار شوند؟
زنان مبتلا به این بیماری در صورتی که تصمیم به باردار شدن داشته باشند، باید تحت مراقبت‌های شدیدتری در این زمینه، از زمان شروع تا پایان دوران بارداری قرار گیرند.
افزایش سطح سرمی فنیل آلانین می‌تواند اثرات سوئی بر جنین در همان هفته‌های اول بارداری داشته باشد. با اینکه جنین یک مادر بیمار می‌تواند به PKU مبتلا نباشد، ولی به علت بالا رفتن سطح این اسیدآمینه در خون مادر، احتمال ایحاد آسیب مغزی برای او وجود دارد.

مطالعات علمی نشان داده است مادرانی که در طول بارداری کنترل و مراقبت دقیق‌تری داشته‌اند، میزان بهره هوشی در کودک آن‌ها بالاتر و شیوع بیماری‌های قلبی مادرزادی و سایر مشکلات و عوارض در آن‌ها کمتر بوده است.

کپسول سلکوکسیب چسیت

کپسول سلکوکسیب چسیت –

سلکوکسیب Celecoxib یا سلکسیب یا سلبرکس یک داروی ضد التهاب و ضد درد است که جزو دسته داروهای التهابی غیر استروئیدی nonsteroidal anti-inflammatory drug NSAID است.

سلکوکسیب برای درمان چه بیماری‌هایی مصرف می‌شود
سلکوکسیب برای درمان درد، تورم و خشکی ناشی از آرتروز یا ساییدگی مفصلی (استئوآرتریت)، روماتیسم مفصلی و اسپوندیلیت انکیلوزان بکار برده می‌شود. از سلکوکسیب می‌توان در دردهای ناشی از کشیدگی و کوبیدگی عضلات، رگ به رگ شدن و پیچیدن مفاصل، درد ناشی از التهاب و یا کشیدگی تاندون و لیگامان ها و درد و تورم بورسیت ها استفاده کرد.

سلکوکسیب درد و تورم ناشی از آرتریت یا التهاب مفصل به علل دیگر مانند نقرس را هم کاهش می‌دهد. از این دارو می‌توان برای کاهش دردهای استخوان و درد بعد از جراحی هم استفاده کرد. سلکوکسیب در درمان قاعدگی‌های دردناک و در درمان پولیپ های متعدد روده بزرگ و رکتوم هم بکار برده می‌شود.

کپسول سلکوکسیب چسیتسلکوکسیب چگونه اثر می‌کند
سلکوکسیب نوعی آنزیم به نام سیکلواکسیژناز Cyclo-oxygenase را در بدن مهار می‌کند. آنزیم سیکلواکسیژناز مسئول تهیه ماده شیمیایی به نام پروستاگلاندین است که موجب بروز التهاب و درد در بدن می‌شود. پس سلکوکسیب با مهار آنزیم سیکلواکسیژناز موجب می‌شود تا مقدار پروستاگلاندین بدن کم شده و درد و التهاب هم کاهش یابد. در بدن دو نوع سیکلواکسیژناز وجود دارد و سلکوکسیب فقط نوع دوم آنرا مهار می‌کند و بر روی تولید پروستاگلاندین هایی که موجب محافظت دیواره معده می‌شوند تأثیری ندارد. برای مطالعه بیشتر در مورد مکانیسم اثر سلکوکسیب به مقاله “داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی” مراجعه کنید.

سلکوکسیب را چگونه مصرف کنیم
سلکوکسیب بصورت کپسول‌های 100 و 200 میلی‌گرمی در دسترس است و مصرف آن بصورت روزی یک تا دو وعده و هر وعده 200-100 میلی گرم است.
سلکوکسیب را دقیقا همانطور که پزشک تجویز کرده است مصرف کنید. دارو را کمتر یا بیشتر از حد لازم یا به مدت طولانی‌تر مصرف نکنید.
سلکوکسیب را همراه با شیر یا بعد از غذا مصرف کنید تا احتمال عوارض گوارشی آن کم شود
سلکوکسیب را در محل خشک و خنک و دور از دسترس کودکان قرار دهید
اگر به مدت طولانی از سلکوکسیب استفاده می‌کنید باید هر چند وقت یک‌بار آزمایش خون بدهید. پس تحت نظر پزشک باشید
اگر ساعتی را که لازم است کپسول سلکوکسیب را مصرف کنید فراموش کردید به محض به یاد آوردن آن را مصرف کنید ولی اگر زمان به یاد آوری موقع مصرف دوز بعدی دارو بود فقط یک کپسول مصرف کنید و دوز مصرفی را دو برابر نکنید
همراه با سلکوکسیب الکل مصرف نکنید
همراه با سلکوکسیب دیگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی را مصرف نکنید.
قبل از مصرف داروهای ضد درد، داروهای ضد آلرژی و داروهای ضد سرماخوردگی حتماً با داروساز مشورت کنید. بعضی از این داروها حاوی انواعی از ترکیبات ضد التهابی غیر استروئیدی هستند که مصرف همزمان آنها با سلکوکسیب می‌تواند خطرناک باشد
اگر سلکوکسیب مصرف می‌کنید از قرار گرفتن در معرض تابش مستقیم آفتاب اجتناب کنید. سلکوکسیب پوست را به تابش نور آفتاب حساس می‌کند. پس از کلاه و لباس پوشیده و کرم‌های ضد آفتاب استفاده کنید

عوارض احتمالی مصرف سلکوکسیب چیست
سلکوکسیب برای درمان بیماری از طرف پزشک برای بیمار تجویز می‌شود ولی مانند هر داروی دیگر مصرف آن ممکن است با بروز عوارض احتمالی همراه باشد.

سلکوکسیب ممکن است احتمال بروز سکته قلبی و یا سکته مغزی را بیشتر کند بخصوص اگر بمدت طولانی مصرف شود. از این دارو قبل و یا بعد از اعمال جراحی بای پس کرونر استفاده نکنید. اگر بعد از مصرف سلکوکسیب دچار علائمی مانند درد قفسه سینه، ضعف، تنگی نفس، اختلال در تکلم و یا اختلال در دید و یا حفظ تعادل شدید فوراً به پزشک مراجعه کنید.

سلکوکسیب می‌تواند موجب زخم معده و دوازدهه و به دنبال آن خونریزی گوارشی شود. این عوارض ممکن است بطور ناگهانی و بدون هیچ علائمی از قبل ایجاد شوند. عوارض گوارشی سلکوکسیب در افراد مسن شایع‌تر است. اگر مدفوع به رنگ سیاه درآمد یا خون در مدفوع یا در استفراغ دیده شد باید فوراً با پزشک مشورت کرد. اگر سلکوکسیب مصرف می‌کنید از الکل استفاده نکنید چون احتمال بروز عوارض گوارشی آن را بیشتر می‌کند. تهوع، درد معده، سوزش سر دل، کاهش اشتها، نفخ شکم، اسهال و یا یبوست از دیگر عوارض احتمالی گوارشی مصرف سلکوکسیب است.

گاهی اوقات گیجی، اضطراب و سردرد بعد از مصرف سلکوکسیب ایجاد می‌شود.

سلکوکسیب ممکن است موجب اختلال در عملکرد کلیه و به دنبال آن کاهش حجم ادرار، تیره شدن ادرار، بالا رفتن فشار خون و افزایش ناگهانی وزن شود

سلکوکسیب می‌تواند در مواردی موجب سرخی پوست، کبودی، تب، گلو درد، تورم صورت و زبان، سوزش چشم، درد پوست و یا تاول پوستی شود

از هر 100 نفری که سلکوکسیب مصرف می‌کنند عوارض زیر در 10-1 نفر آنها دیده می‌شود

• سوء هاضمه، اسهال با یا بدون درد شکم
• تورم ساق و یا مچ پا به علت افزایش تجمع آب در بدن
• التهاب سینوس
• گلو درد
• التهاب مخاط بینی و به دنبال آن آبریزش از بینی
• علائم شبیه آنفلوانزا مثل درد بدن
• عفونت ادراری
• اختلال خواب
• گیجی
• سرفه
• خارش یا قرمزی پوست

از هر 1000 نفری که سلکوکسیب مصرف می‌کنند عوارض زیر در 10-1 نفر آنها دیده می‌شود

• کم خونی
• خستگی، اضطراب و افسردگی
• تاری دید
• احساس گزگز در اندام
• سوت زدن گوش
• طپش قلب
• نارسایی قلبی
• یبوست
• فشار خون بالا
• التهاب معده
• درد ساق

از هر 10000 نفری که سلکوکسیب مصرف می‌کنند عوارض زیر در 10-1 نفر آنها دیده می‌شود

• زخم معده
• گیجی
• اختلال حس چشایی
• اختلال تعادل
• افزایش حساسیت به نور خورشید

از هر 100000 نفری که سلکوکسیب مصرف می‌کنند عوارض زیر در 10-1 نفر آنها دیده می‌شود

• خونریزی معده
• نارسایی کبدی
• نارسایی کلیوی
قبل از مصرف سلکوکسیب اگر مشکلات زیر را دارید به پزشک خود اطلاع دهید
سابقه سکته قلبی یا سکته مغزی
فشار خون بالا یا نارسایی قلبی
سابقه زخم معده یا خونریزی گوارشی
بیماری کبدی یا کلیوی
تشنج
آسم
پولیپ بینی
بیماری انعقادی
سابقه حساسیت به دیگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی
ابتلا به بیماری لوپوس
ابتلا به بیماری‌های التهابی روده مانند کرون یا کولیت اولسرو
استفاده از سلکوکسیب در دوران بارداری بخصوص سه ماهه آخر بارداری خطرناک بوده و ممکن است موجب بروز ناهنجاری‌های قلبی در جنین شود. سلکوکسیب در شیر مادر شیرده هم ترشح می‌شود پس اگر به بچه شیر می‌دهید قبل از مصرف سلکوکسیب با پزشک مشورت کنید.

سلکوکسیب و دیگر داروها
سلکوکسیب ممکن است با دیگر داروها تداخل اثر داشته باشد به این معنی که مصرف همزمان آن با داروهای دیگر می‌تواند موجب بروز عوارض خطرناکی شود. اگر از داروهای زیر استفاده می‌کنید قبل از شروع مصرف سلکوکسیب حتماً با پزشک خود مشورت کنید

بعضی داروهای ضد افسردگی
داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین
بعضی داروهای ادرار آور
لیتیم
بعضی داروهای ضد فشار خون

اثر تغذیه در بهبود پوست چیست

ویتامین ها بخشی از کل غذاهای دریافتی ما هستند و برای متابولیسم و عملکرد فیزیولوژی آن ضروری است، البته این بدان معنی نیست که ویتامین بخصوص وجود ندارد که برای پوست مفید باشد. ویتامین ها نیز مثل هورمونها اندازه مشخصی دارند و نباید از حد معمول متجاوز شود.
بر اساس نتایج AAD (American Academyof Dermatology)، ویتامینها، مواد مغذی، آنتی اکسیدانها و دیگر ذخایر غذایی به طور مستقیم بر روی پوست تاثیر می گذارند و پوست از غذاهایی که می خوریم بسیار تاثیر پذیر است.

اثر تغذیه در بهبود پوست چیستویتامینهای موثر در فعالیت پوست، ویتامین K, A, E, C و B Complex هستند.
ویتامین E, C به کاهش آسیب رادیکالهای آزادی که در اثر نور خورشید، سیگار کشیدن و… ایجاد می شود، کمک می کنند. رادیکالهای آزاد، کلاژن، الاستین و فیبرهای حمایت کننده در ساختمان پوست را تخریب کرده و باعث چین و چروک و علائم پیری می شوند.
میزان دریافت ویتامین C 500 تا 1000 میلی گرم در هر روز می باشد و آن را می توان از میوه ها، سبزیجات، کلم بروکلی، فلفل دلمه، گل کلم و اسفناج تامین کرد.

ویتامین C می تواند به لایه های پوست نفوذ کرده و باعث کلاژن سازی شود. میزان مورد نیاز ویتامین E 400 واحد روزانه است که در دانه های روغن گیاهی و سبزیجات برگی شکل وجود دارد که در کاهش خشکی و زبری پوست موثر است.
ویتامین A برای ترمیم بافت پوست موثر است و در میوه ها و سبزیجات وجود دارد و درکاهش چین و چروک، کنترل خوب آکنه و بهبودی نسبی پسوریازیس موثر است.
کاهش ویتامین B می تواند به درماتیت، خارش و واکنشهای پوستی و ریزش مو منجر شود، بنابراین در رژیم غذایی جهت بدست آوردن ویتامین B می توان از برنج، موز، تخم مرغ و … استفاده کرد.

نیاسین از ویتامین های اختصاصی گروه B است که به رطوبت و جوانی پوست کمک می کند. همچنین خاصیت ضد التهاب داشته و در خشکی و تحریک پذیری پوست و روشن تر شدن رنگ پوست موثر است.
ویتامین K به صورت موضعی در کاهش خطوط تیره دور چشم موثر است.
بیش از 2000 ترکیب آنتی اکسیدان در غذاها وجود دارد ولی بیش از همه، ویتامین های C, E و بتاکاروتن و نیز ماده مغذی سلنیوم مهم هستند.
میوه ها، سبزیجات و غلات سبوس دار، دارای آنتی اکسیدان بیشتری هستند.
بتاکاروتن: پیش ساز ویتامین A است. این ترکیب در سبزی ها و میوه های سبز، زرد و نارنجی یافت می شود. از جمله هویج، کدو حلوایی، کلم بروکلی، سیب زمینی شیرین، اسفناج، گوجه فرنگی، انواع کلم، طالبی، هلو و زردآلو.

سلنیوم: بهترین منابع غذایی آن: ماهی، گوشت قرمز، غلات، حبوبات، تخم مرغ، مرغ و سیر است.
طبق تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه فلوریدا، بعضی از انواع آنتی اکسیدانها در پوست میوه ها وجود دارد شاید به همین دلیل است که مصرف میوه ها با پوست می توانند مفید تر باشد از جمله این میوه ها سیب است که مواد فیتوشیمیایی موجود در سیب اثرات ضد سرطان دارد، در پوست سیب درختی 87% بیشتر از مغز میوه است. خیار میوه ای است که دارای سیلیکا بوده و مصرف یک خیار با پوست میزان 5 میلی گرم سیلیکا به بدن اضافه می کند. این ترکیب خاصیت کلاژن دارد.
بر اساس تحقیقات جدید دانشگاه کالج لندن، آنتی اکسیدان ها نقشی در کند کردن روند پیری ندارند و در واقع عامل اصلی پیری پوست تخریب توسط رادیکالهای آزاد نیست.

اطلاعاتی درباره پوست چرب

پوست از لحاظ میزان ترشح چربی به انواع مختلف تقسیم بندی میشود:پوست چرب،پوست معمولی،پوست خشک،پوست مختلط.در مورد خشکی پوست مطالب متعددی را میتوان در منابع مختلف یافت . در این مقاله در خصوص علت، مزایا و معایب و مراقبتهای پوست چرب بحث خواهد شد.

مهمترین عامل داشتن پوست چرب مسئله ارث است . پوست چرب در بعضی خانواده ها شایعتر است . مسئله دیگر مسایل هورمونی است.میزان ترشح چربی در سنین نوجوانی و جوانی در نتیجه هورمونهای جنسی بیشتر میشود و با افزایش سن معمولا کاهش میابد.اما بعضی افراد در سنین بالا هم همچنان پوست چربی دارند.بعضی از بیماریهای هورمونی نیز باعث افزایش ترشح چربی پوست میشود .

در خانم ها قبل از عادت ماهانه، به دلایل هورمونی پوست چرب تر مي شود. عوامل محیطی مانند رطوبت و گرمای شدید نیز ممکن است در تشدید احساس چربی پوست دخیل باشند.برخلاف تصور رایج، ارتباطی بین پوست چرب و چربی خون یا کبدچرب وجود ندارد .در مواردی که چربی پوست شدید باشد ممکن است آزار دهنده باشد. چربی پوست باعث براق شدن پوست میشود که ممکن است خوشایند نباشد .افراد دارای پوست چرب معمولا موی چربی نیز دارند

اطلاعاتی درباره پوست چرب
پوست چرب میتواند تنها یک پدیده منفرد بدون ایجاد مشکل یا بیماری پوستی باشد. در این موارد رعایت نکات زیر کمک کننده خواهد بود:

– استفاده از شوینده ها و صابونهای مخصوص پوستهای چرب. افراد دارای پوست چرب معمولا به تعداد دفعات بیشتری شستشوی روزانه نیاز دارند. لذا هر گاه احساس چربی پوست ایجاد شد میتوان آن را با پاک کننده مناسب تمیز نمود.همچنین افراد دارای موهای چرب نیز نیاز به شستشوی بیشتر موهای خود دارند .شامپو های محصوص موهای چرب بهتر چربی مو را پاک میکنند اما تاثیر چندانی در ترشح چربی پوست سر ندارند.

– باید توجه داشت مسئله رطوبت پوست(که مربوط به میزان آب موجود در پوست است )با چربی پوست متفاوت است. لذا بعضی از افراد علی رغم داشتن پوست چرب به علت رطوبت کم ،پوستشان پوسته پوسته میشود. این افراد نیاز مند استفاده ازمرطوب کننده های بدون چربی هستند

– میتوان برای پاک کردن چربي اضافي از روي پوست صورت در زمان های خروج از منزل از دستمال هاي مرطوب و پاک کننده ي يک بار مصرف استفاده نمود.

– انتخاب کرم و بخصوص لوازم آرایشی مهم است. مصرف محصولات چرب و سنگین علاوه بر تشدید چربی پوست میتواند باعث بسته شدن منافذ پوست و بروز جوش و آکنه شود. به طور کلي بايد از کرم هاي خشک يا کم چربي استفاده شود. همچنین نوع ضد آفتاب مورد استفاده باید بدون چربی باشد فرمهای لوسیون وژل ضد آفتاب برای پوستهای چرب مناسبند.

– بایستی شبها پوست را از مواد آرایشی پاک نمود.

– هر چند نقش تغذیه در ترشح چربی پوست دقیقا روشن نیست اما توصیه کلی اینست که از غذاهای پر چرب و سرخ کرده کمتر استفاده شود و مصرف میوه جات و سبزیجات بیشتر شود.

علاوه بر این افراد دارای پوست چرب مستعد ابتلا به بعضی بیماریهای پوستی هستند بعضی از این حالتها عبارتند از:

– آکنه: در صورت بروز آکنه در موارد شدید پوست نیاز به درمان دارد

– منافذ باز و جوشهای سر سیاه: منافذ باز پوست که معمولا در افراد با پوست چرب دیده میشود را نمی توان به طور کامل از بین برد . با استفاده از تونرهاو کرمهای لایه بردار ،پیلینگ، آر اف ،میکرودرم و لیزر تا حدودی نمای ظاهری این منافذ را بهبود داد

– شوره و درماتیت سبوره یک: این حالت هم میتواند در افراد با پوست چرب وهم در افراد با پوست خشک ایجاد شود اما شیوع آن در افراد با پوست چرب شایعتر است.
– هیپرپلازی سباسه : این حالت توده های کوچک و خوشخیمی هستند به رنگ پوست گاها متمایل به زرد و مرکز فرو رفته که در سنین میانسالی ظاهر میشوند .این ضایعات را میتوان با استفاده از روشهای مختلف مانند کوتر یا لیزر از بین برد.

درمان
محصولات مختلف موضعی که برای پوستهای چرب ساخته شده اند فقط نقش پاک کننده چربی را دارند و تاثیر چندانی روی میزان ترشح چربی ندارند. بعضی داروهای خوراکی و هورمونی میتوانند میزان ترشح چربی پوست را کاهش دهند. اما این داروها فقط در مواردی استفاده میشوند که چربی همراه با بروز آکنه باشد. تنها داروی شناخته شده ای که میتواند میزان ترشح چربی را به شکل ماندگار کاهش دهد داروی ایزو ترتینوئین است. که البته مصرف آن به منظور کاهش ترشح چربی توصیه نشده است.افراد دارای پوست چرب که برای درمان آکنه تخت درمان با این دارو هستند متوجه کاهش ترشح چربی پوست خود نیز میشوند.

با وجود این مسائل، داشتن پوست چرب محاسنی هم دارد.طبق آمار افراد دارای پوست چرب کمتر به سرطان پوست مبتلا میشوند.هرچند افرادیکه دارای پوست حیلی چرب هستند به علت بزرگ شدن غدد چربی ممکن است پوستشان زمخت و خشن به نظر برسداما ایجاد چین و چروک در پوستهای چرب دیرتر اتفاق میافتد

نوشته شده توسط: دکتر حسن زاده متخصص پوست و مو

نقش غده تیروئید در رشد جسمانی

نقش غده تیروئید در رشد جسمانی –

غده تیروئید ازجمله حیاتی ترین غده های بدن است که با ترشح هورمون هایی اثرات مستقیم و غیر مستقیم بر فعالیت بدن بخصوص در تنظیم سوخت و ساز بدن دارد. با این حال، بیماری تیروئید شایع ترین دلیل اختلال در رشد قدی دانش آموزان و افرادی در سن نوجوانی و جوانی محسوب می شود.

شانس بروز اختلالات تیروئیدی و کم کاری تیروئید در زنان بالای 60 سال حدود 17 درصد و در مردان حدود 9 درصد است. طبق آمارهای ارائه شده، در آمریکا حدود 27 میلیون نفر از اختلالات غده تیروئید رنج می برند. عقب ماندگی ذهنی و افت تحصیلی در نوجوانان و کودکان و همچنین اختلالات قدی و جسمانی از عوارض بیماری های تیروئید به شمار می رود، هرچند افزایش و کاهش بدون دلیل وزن از معمول ترین نشانه های بیماری تیروئید است.

نقش غده تیروئید در رشد جسمانیاضافه وزن شاید در ظاهر مساله پیچیده ای به نظر نرسد، ولی به مرور خطر ابتلا به بیماری های قلبی ـ عروقی و دیابت را افزایش می دهد. پزشکان معتقدند رعایت یک رژیم غذایی سالم و دنبال کردن سبک زندگی سالم، می تواند سلامت غده تیروئید را تضمین کند. ولی از آنجا که حدود نیمی از مبتلایان به اختلالات تیروئید از بیماری خود بی اطلاع هستند، هوشیار بودن نسبت به نشانه ها و مراجعه بموقع به پزشک می تواند به تشخیص و در نتیجه درمان بیماری کمک کند.

غده تیروئید باوجود کوچک بودن، عملکردهای مهمی در بدن دارد که عبارتند از تنظیم سوخت و ساز چربی و کربوهیدرات ها، تنفس، دمای بدن، رشد مغزی، میزان کلسیم خون، سیکل های قاعدگی و سلامت پوست. از این رو می توان به اهمیت سالم نگه داشتن این غده حیاتی در بدن پی برد.

در پرکاری تیروئید که یکی از شایع ترین بیماری هاست، مقدار هورمون های تیروئید بیش از حد و در کم کاری تیروئید مقدار کمی از این هورمون ها تولید می شود. معمولا عوامل تغذیه ای مختلف در حفظ سلامت عملکرد طبیعی غده تیروئید نقش دارد.

ید از اساسی ترین مواد لازم برای بدن و عملکرد طبیعی غده تیروئید است. هورمون های تیروئید از ید تشکیل شده اند. از آنجایی که بیماری خودایمنی از علل اصلی بروز اختلالات عملکرد تیروئید است، کمبود ید، یکی از عوامل اساسی بروز این اختلال در دنیاست. نمک یددار، ماهی، فرآورده های لبنی و حبوبات، بیشترین مقدار ید را بین سایر مواد غذایی دارند.

ویتامین D از دیگر موادی است که کمبود آن در بدن باعث بروز مشکلات تیروئید می شود و حدود 90 درصد مبتلایان به دلیل کمبود این ویتامین دچار بیماری خودایمنی تیروئیدی می شوند. از غذاهای حاوی ویتامین D می توان به ماهی چرب، شیر، مواد لبنی، تخم مرغ و قارچ اشاره کرد. نور خورشید را هم به عنوان غنی ترین منبع ویتامین D نمی توان نادیده گرفت.

حجم بالایی از سلنیوم در غده تیروئید وجود دارد و مواد لازم آنزیم ها برای عملکرد بهتر تیروئید را فراهم می کند و از طرفی در سلامت سیستم ایمنی بدن، عملکرد شناختی، باروری در زنان و مردان و میزان مرگ و میر نقش زیادی بازی می کند.

کمبود ویتامین B12 در 30 درصد مردم عامل بروز اختلال خودایمنی تیروئید است. انواع ماهی ها، جگر، گوشت ماهیچه و مواد لبنی ویتامین B12 زیادی دارد و پزشکان مصرف این نوع ویتامین را به همه توصیه می کنند. سبزیجاتی مثل کلم بروکلی، گل کلم و کلم معمولی به طور طبیعی ترکیبی از خود ترشح می کنند که با سنتز هورمون های تیروئید تداخل می کند. سویا هم جزو موادی است که با وجود داشتن ایزوفلاوین های موجود می تواند باعث کاهش سنتز هورمون های تیروئید شود.

در این میان پزشکان توصیه می کنند افراد در طول درمان بیماری تیروئید، تا حد امکان از مصرف مکمل های کلسیم خودداری کنند، چراکه جذب داروهای تیروئید را کاهش می دهد. در این میان همچنین قهوه و مکمل های فیبری هم قدرت جذب داروهای مورد نظر را پایین می آورد.

منبع: Todaydietitian.com

سیب (ضمیمه سه شنبه روزنامه جام جم)

منبع:جام جم

علائم داشتن تیروئید

تیروئید دارم یا نه؟
تیروئید، این غده پروانه ای شکل که در قسمت جلویی گردن قرار گرفته، نقش مهمی روی عملکرد سیستم های مختلف بدن دارد. طبق آمارهای به دست آمده، حدود 30 میلیون آمریکایی از اختلال تیروئید رنج می برند و نیمی از آنها یعنی 15 میلیون نفر مبتلایان خاموشی هستند که از بیماری خود مطلع نیستند. زنان بیش از 10 برابر مردان به مشکلات تیروئید مبتلا می شوند.

غده تیروئید تولیدکننده هورمون تیروئید است که دمای بدن، سوخت و ساز و ضربان قلب را تنظیم می کند. فعالیت بیشتر یا کمتر از حد آن مشکل آفرین می شود. معمولا عوامل ژنتیک، حملات خودایمنی، بارداری، استرس، کمبود مواد مغذی یا برخی سموم محیطی در بدن می تواند باعث شروع اختلالات تیروئیدی باشد.

تیروئید خستگی همیشگی
معمولا احساس خستگی و نداشتن انرژی لازم برای انجام فعالیت های روزمره نشانه ای است که در بسیاری از بیماری ها مشترک است ولی با کم کاری تیروئید ارتباط نزدیکی دارد که در آن، هورمون های تیروئید بسیار کم ترشح می شود. بنابراین، اگر صبح ها یا تمام طول روز

با وجود خواب کامل شبانه احساس خستگی می کنید، ممکن است نشانه کم کاری تیروئید باشد. وجود هورمون تیروئید به میزان اندک در جریان خون و سلول ها به این معناست که ماهیچه ها، سیگنال های کافی دریافت نمی کند و همیشه خسته است.

احساس افسردگی
ناراحتی و احساس افسردگی معمولا از نشانه های پر کاری تیروئید است. تولید مقدار پایین هورمون تیروئید روی میزان ترشح سروتونین در مغز که احساس خوبی را به همراه دارد، اثر می گذارد و میزان این هورمون را در مغز کاهش می دهد و فرد مستعد ابتلا به افسردگی می شود.

اضطراب و عصبانیت
اضطراب و عصبی بودن با پر کاری تیروئید در ارتباط است که در خلال آن، غده تیروئید هورمون بالایی را تولید می کند.

تغییر اشتها یا غدد بزاقی
افزایش اشتها یکی از علائم پرکاری تیروئید است به طوری که ترشح بیش از حد هورمون تیروئید باعث می شود فرد همواره احساس گرسنگی داشته باشد. ولی در این میان، این اختلال، جذب کالری ناشی از مصرف زیاد مواد غذایی را جبران کرده و فرد با اضافه وزن مواجه نمی شود. در کم کاری تیروئید حس چشایی و بویایی مختل می شود.

کاهش تمایلات جنسی
افرادی که از اختلال تیروئید رنج می برند معمولا یا هرگز به برقراری رابطه جنسی تمایلی نشان نمی دهند یا نسبت به این مقوله بی انگیزه اند. کاهش ترشح هورمون تیروئید به این تمایل نداشتن منجر می شود که با اضافه وزن، انرژی پایین و دردهای بدنی همراه است.

تپش قلب
تپش قلب یا افزایش تعداد دفعات ضربان قلب که معمولا در ناحیه قفسه سینه، گلو و گردن احساس می شود غالبا یکی از نشانه های ترشح بیش از حد هورمون تیروئید به شمار می رود.

خشکی پوست
خشک شدن پوست و خارش از جمله علائم کم کاری تیروئید است. تغییر در بافت و ظاهر پوست ممکن است به دلیل افت سوخت و ساز بدن باشد که با کاهش ترشح هورمون های تیروئیدی رخ می دهد و باعث کاهش تعریق می شود. از این رو، پوست رطوبت خود را از دست داده و سریع خشک و فلسی می شود.

فشار خون بالا
فشار خون بالا نیز یکی از علائم ابتلا به اختلال تیروئید به شمار می رود. در مبتلایان به کم کاری تیروئید، خطر ابتلا به فشار خون بالا بین دو تا سه برابر بیشتر می شود. برخی محققان معتقدند که مقدار کم هورمون تیروئید ضربان قلب را کاهش می دهد که می تواند روی قدرت پمپاژ خون و انعطاف پذیری دیواره عروق خونی اثر بگذارد که در نهایت هر دو ممکن است باعث بالا رفتن فشار خون شود.

احساس سرما کردن
احساس سرما کردن و لرز داشتن با کم کاری تیروئید مرتبط است. با ترشح کمتر هورمون های تیروئیدی، انرژی کمتری توسط سلول ها سوزانده و در نتیجه حرارت پایین تری تولید می شود و فرد احساس سرما می کند. از سوی دیگر، تیروئید پرکار هم تولید انرژی را در سلول ها افزایش می دهد به همین دلیل، افراد مبتلا همیشه احساس گرما می کنند و تعریق زیادی دارند.

خشن شدن صدا
تغییر در صدا یا ایجاد برجستگی در ناحیه گلو که نشانه التهاب غده تیروئید است، یکی از علائم اختلال تیروئید به شمار می رود و در صورت مشاهده باید توسط پزشک معاینه شود.

به هم خوردن برنامه خواب
اگر تمام روز احساس خواب آلودگی دارید، ممکن است مبتلا به کم کاری تیروئید شده باشید. تیروئید کم کار می تواند عملکردهای بدن را کاهش دهد که همین امر باعث خواب آلودگی حتی در طول روز می شود. از سوی دیگر، پرکاری تیروئید با ایجاد اضطراب و بالا بردن ضربان قلب، خوابیدن را دشوار می کند و حتی ممکن است فرد را در نیمه های شب از خواب بیدار کند.

اضافه وزن
اضافه وزن ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد که یکی از شایع ترین آن، اختلال تیروئیدی است و به ویژه در زنان مشکل شایعی به شمار می رود. این نوع اضافه وزن معمولا با کم خوردن و تحرک داشتن بهبود نمی یابد و به دلیل کم کاری تیروئید ایجاد می شود. از سوی دیگر، کاهش وزن ناگهانی نیز ممکن است به دنبال پرکاری تیروئید و افزایش هورمو ن های تیروئیدی به وجود آید.

باریکی و ریزش مو
باریک شدن رشته های مو یا ریزش آن می تواند یکی از علائم ابتلا به کم کاری تیروئید باشد. پایین بودن هورمون های تیروئیدی، چرخه رشد مو را مختل کرده و بسیاری از فولیکول های مو را در حالت خفته قرار می دهد که در نتیجه ریزش مو را به دنبال دارد.

ندا اظهری