عوارض دوران بارداری و رژیم غذایی مادر

در مطلب قبلی در رابطه با تغییرات دوران بارداری و نیازهای مادر باردار سخن گفتیم . در ادامه ی مطلب، درمورد عوارض دوران بارداری و رژیم غذایی مادر باردار و آنچه یك مادر نباید مصرف كند، توضیح داده خواهد شد.

عوارض دوران بارداری و رژیم غذایی مادر

عوارض مرتبط با رژیم غذایی در دوران بارداری

1) حالت تهوع
سه ماه اول بارداری، حالت تهوع و استفراغ بخصوص درهنگام صبح شایع تر است . استفراغ و تهوع شدید اوایل بارداری با كمبود حاد انرژی و پروتئین همراه می شود . راهكارهای مناسب برای برطرف كردن آن به قرار زیراست : تازه بودن هوای اتاق ، جلوگیری از هر نوع بو ، خوردن غذاهای سرد، آهسته بلند شدن از رختخواب ، گذاشتن كمی بیسكویت خشك د ردهان قبل از بر خواستن از رختخواب ، مصرف نمودن شش وعده غذا بجای سه وعده ، پرهیز از غذاهای پر چربی و ادویه دار و نفاخ و غذاهای برطرف كننده تهوع؛ آب میوه ، نوشابه گاز دار ، دوغ ، لواشك ، آلو یا آلبالو ، نان خشك و آبلیمو هستند. شما باید دراین مدت از گرسنگی اجتناب كنید و از مصرف آشامیدنی ها با غذا و غذاهای سرخ كرده پرهیز كنید.

2) ترش كردن یا سوزش معده
این حالت درماههای آخر پس از صرف غذا ایجاد می شود و راه حل آن افزایش تعداد وعده های غذا ، پوشیدن لباسهای گشاد و آهسته جویدن غذاست . زنان باردار درماههای آخرپس از صرف غذا نباید دراز بكشند.

3) یبوست
مشكلات دفعی دراواخر دوره بارداری مشاهده می شود و بیشتر به علت كاهش فعالیت فیزیكی و بزرگ شدن رحم وجنین است . از این رو مصرف مایعات زیاد ، غذاهای غنی از فیبر مثل سبزیجات خام ، میوه های خام و نانها ی سبوس دار (سنگك و جو) و همچنین مصرف آلو ، انجیر و دیگر خشكبار خیس خورده مفید است. همچنین پیاده روی برای برطرف كردن این حالت مؤثر است.
بیماری هایی مانند بیماری قند دوران بارداری و فشار خون دوران بارداری امكان دارد بوجود آید كه باید تحت نظر پزشك و متخصص درمان شوند.
برنامه غذایی یك مادر باردار

یك مادر باردار باید از كلیه مواد غذایی به میزان مورد نیازش مصرف كند تاهم جنین رشد مناسبی داشته باشد و هم ذخائر بدن مادر تخلیه نشود. اگر مادر بیش از اندازه غذا مصرف كند، چربی های موجود در بدنش زیاد شده و زایمان او سخت تر خواهد بود. پس از زایمان نیز خیلی مشكل تر به وزن پیش از بارداری باز خواهد گشت ویا هیچ گاه به وزن قبل از بارداری باز نخواهد گشت.

نمونه برنامه غذایی مناسب یك مادر باردار:
نان سنگك یا جو ( سبوس دار) 3 برش + پنیر 30 گرم + عسل یا مربا 2 قاشق مرباخوری + خامه 3 قاشق سو پخوری + شیر كم چربی 1 لیوان …………..صبحانه

2 عدد میوه مثل یك سیب ترجیحاً با پوست و یا یك عدد گلابی ، انار، یا یك برش طالبی یا هندوانه و … + 4 قاشق سوپخوری مخلوط بادام ، بادام زمینی ، فندق ، گردو و ……………….. ساعت 10

عدس پلو: گوشت 120 گرم + كته 10 قاشق غذا خوری + عدس پخته یك سوم لیوان + كشمش 1 قاشق غذاخوری + سبزی خوردن یك پیش دستی + ماست كم چربی یك دوم لیوان و مجاز به استفاده از 2 قاشق غذا خوری روغن مایع د رغذا هستید ……………. نهار

2 عدد میوه تازه یا یك پنجم لیوان آب میوه تازه ………………. عصرانه

كوكو سیب زمینی : تخم مرغ 1 عدد ( برای مادر باردار) + سیب زمینی 1 عدد متوسط + نان سبوس دار 2 برش+ روغن مایع یك و نیم قاشق غذا خوری برای پخت + ماست كم چربی 1 لیوان + سالاد فصل 1 كاسه (حاوی اسفناج و گوجه و فلفل سبز) ———————شام

شیركم چربی 1 لیوان + عسل 4 قاشق مرباخوری ……………… قبل از خواب

اگر در برنامه ی زیر دقت كنید متوجه می شوید كه كل مواد غذایی كه مادر باردار باید درطول روز مصرف كند چه میزان است. این یك برنامه ی كلی جهت تعیین مقدار دریافت مواد غذایی یك مادر باردار در طی یك روز است.
3 تا 4 لیوان
شیر كم چربی
120 تا 180 گرم
گوشت ( لخم) ، ماكیان و ماهی
1 عدد
تخم مرغ
3 تا 5 لیوان بصورت خام(سبزیجات)
سبزی های دارای برگ سبز یا زرد تیره ، پخته یا خام ، سبزیجات نشاسته ای شامل سیب زمینی
1 لیوان پخته
لوبیا ، عدس و حبوبات دیگر
3 تا 4 عدد
میوه تازه یا كمپوت با رنگ نارنجی تیره شامل زرد آلو، هلو، طالبی
210 تا 320 گرم درطول روز
غلات كامل ، نانهای غنی شده ، غلات صبحانه ، شیرینی های خشك و بیسكویت های سبوس دار این برنامه برای اكثر افراد كافی است ، فقط مادران قد بلند ( بلندتر از 163 سانتیمتر ) نیازشان كمی بیشتر از مقدار ذكر شده است.

آنچه مادر بادار نباید مصرف كند:

1) كافئین : نوشیدنی های كافئین دار مانند چای ، قهوه ونوشابه های كوكا با ید به 2 لیوان درروز محدود شوند. زیرا می توانند موجب تولد نوزاد كم وزن تا نوزاد با عوارض عصبی شوند. دم كرده های گیاهی ( مانند چای نعناع و یا گل گاو زبان ) كه اغلب جانشین نوشیدنی های كافئین دار می شوند، گاهی اثرات جانبی مانند حالت تهوع و استفراغ بوجود می آورند كه درزنان باردار باید با احتیاط مصرف شوند.

2)الكل : مصرف الكل درهنگام با رداری با افزایش خطر تولد نوازد كم وزن و یا بروز سندرم الكلی جنین همراه است.

3) شكلات : شكلات علاوه بر اینكه مقداری كمی كافئین دارد ، حاوی تئوبرومید نیز می باشد كه شبیه كافئین است . بنابراین مصرف شكلات باید محدود شود.

4) تركیبات حاوی قند ساده : مواد قندی ساده دراین دوران در حد اعتدال مصرف شوند .
باامید سلامتی و تندرستی شما دوستان عزیز

تغذیه در دوران بارداری

بدون شك یكی از بزرگ ترین آرزوهای تمامی زنان، داشتن نوزادی سالم و تندرست است. به این جهت تمامی مادران سعی بر آن دارند تا عوامل موثر بر بهبود روند بارداری و نتیجه آن را مورد بررسی قرار دهند و تا حد ممكن از عوامل زیان آور دوری جویند. تغییرات زیادی در اثر بارداری در بدن مادر به وجود می آید و عوامل زیادی در تعیین روند صحیح بارداری ونتیجه بارداری موثر هستند. از جمله تغییراتی كه دربدن مادر حاصل می شود، تغییر درهضم و جذب غذا ( جذب غذا از روده ها بهتر و بیشتر می شود )، افزایش حجم خون مادر و افزایش چربی های ذخیره ای بدن مادر است . برای اندازه گیری رشد مناسب جنین و سلامت مادر، بهترین و آسان ترین راه، كنترل افزایش وزن مادر است .

یكی از مهمترین واصلی ترین نكات، تغذیه ی مادر باردار می باشد، زیرا رشد و نمو كامل جنین رابطه تنگاتنگی با تغذیه مادر داشته و تامین نیازهای او با دریافت مواد مغذی مادرعجین شده است و تنها راه برآوردن نیازهای انرژی و ساختاری جنین به واسطه جفت است.

بنابراین توجه به این تغییرات و تنظیم یك برنامه غذایی متناسب با آن، در این دوران ضروری به نظر می رسد. هرچه رژیم غذایی مادر كامل ترو متناسب تر باشد، كودك بهتر رشد خواهد كرد، البته كمبود غذایی مادر درحد خفیف اثر چندانی بر رشد كودك ندارد زیرا كودك نیازش را از ذخائر بدن مادر تامین می كند، پس این مادر است كه دردرجه اول لطمه می بیند . از این رو، مادران باردار باید هم برای حفظ سلامت كودكشان و هم خودشان، توجه زیادی به امر تغذیه داشته باشند.

هیچ تغییر وزنی در طول بارداری را نمی توان به عنوان الگوی طبیعی تعیین كرد و دیگران را نسبت به آن سنجید، زیرا الگوهای تغییر وزن بسیار متنوع هستند.
به طور معمول زنان باردار در طول حاملگی حدود 12-10 كیلوگرم اضافه وزن دارند، البته برای خانم های لاغر تا 18 كیلوگرم و برای خانم های چاق تا 11 كیلوگرم در نظر گرفته شده است.

این تقسیم بندی ها بر اساس شاخص جرم بدن(BMI) به دست می آید كه از تقسیم كردن وزن پیش از حاملگی بر مجذور قد مادر حاصل می شود.
افزایش وزن بدن در طول حاملگی به صورت یكنواخت نیست. در 3 ماهه ی اول افزایش وزن آهسته و حدود 2-1 كیلوگرم است. در طول 6 ماهه ی آخر، افزایش وزن حدود 5/0 كیلوگرم در هفته می باشد. البته هر گونه تغییر وزن ناگهانی باید گزارش داده شود.

سوالی كه برای بسیاری از خانم ها مطرح می باشد این است كه افزایش وزن دوران بارداری به چه صورت كاهش می یابد؟

قسمت اعظم كاهش وزن مادر در زمان زایمان( حدود 5/5 كیلوگرم) و در دو هفته اول بعد از زایمان ( حدود 4 كیلوگرم) است. 5/2 كیلوگرم باقی مانده از هفته دوم تا ماه 6 بعد از زایمان كاهش می یابد، البته زنانی كه قبلاً زایمان داشته اند، میزان بیشتری از افزایش وزن زمان حاملگی خود را حفظ خواهند كرد.
نیاز مادر در دوران بارداری به پروتئین ، ویتامین ها، املاح و انرژی افزایش می یابد.

انرژی
نیاز مادر به انرژی درسه ماهه ی اول مثل دوران پیش از بارداری است، ولی درسه ماهه ی دوم و سوم باید روزانه 300 كالری بیشتر مصرف كند . مصرف زیاد كالری موجب چاقی مادر و بازگشت مشكل تر به مقدار وزن پیش از بارداری خواهد شد.مصرف كم انرژی نیز موجب تحلیل بدن مادر خواهد شد.
ورزش سنگین دربارداری توصیه نمی شود زیرا این گونه ورزش ذخائر چربی بدن مادر را مصرف كرده و موجب كاهش ذخایر برای دوران شیردهی می شود.

پروتئین
به طورمتوسط مادر باردار، باید 10 تا 16 گرم پروتئین علاوه بر نیاز پیش از بارداری مصرف كند كه بطور معمول 60 گرم كافی است .

ویتامین ها
دربین ویتامین ها، افزایش نیاز به اسید فولیك از همه بیشتر است كه موجب رشد مغزی مناسب كودك شده و مادر باید از زمانی كه تصمیم به بارداری می گیرد قرص اسید فولیك مصرف كند و مصرف آ ن را تا پایان ماه دوم بارداری ادامه دهد. نیاز به ویتامینهای گروهB خصوصاًB6 هم زیاد می شود كه با افزایش مصرف منابع غنی از آنها تامین خواهد شد.
ویتامین هایE , D , A هم برای رشد كودك مهم هستند، وی به دلیل ایجاد مسمومیت باید از مصرف بیش از حد آنها اكیدا پرهیز كند. پس اگر مكمل ویتامینی مصرف می كنید، حتما به دستورآن یا به میزان این ویتامین ها توجه كنید.

مواد معدنی
مهمترین آنها كلسیم است. اگر مادر از منابع كلسیم به مقدار كافی و مناسب مصرف نكند، به زودی دچارپوكی استخوان و خرابی دندان خواهد شد و رشد قدی كودك كمتراز حد معمول می شود. عنصر مهم دیگر آهن است كه اكثر پزشكان ازماه چهارم بارداری مكمل آهن را توصیه می كنند.
كدام مادران در معرض خطر هستند؟
مادرانی كه سن آنها كمترا ز 18 سال یا بالای 35 سال باشد وهمچنین افرادی كه سابقه سقط جنین و یا نوازد كم وزن داشته اند، معتاد به سیگار هستند ، وزن بیش از بارداری آنها خیلی كم یا خیلی زیاد بوده است ویا بیش از 4 بارداری داشته اند، بیشتر از افراد دیگر در معرض خطر می باشند . این افراد باید تحت نظارت پزشك زنان و متخصص تغذیه باشند.

هر خانم باردار احتیاجات غذایی خود را باید از این 5 گروه مواد غذایی فراهم كند.
1- نان، غلات و حبوبات
2- سبزیجات
3- میوه ها
4- گوشت مرغ ، ماهی، تخم مرغ و دانه های مقوی .
5- شیر و ماست و پنیر

تغذیه در دوران بارداریدر اینجا به طور خلاصه درباره هر گروه صحبت می كنیم.

1- نان
خانم های باردار تقریباً بیشترین نیاز خود را از این گروه فراهم می كنند. البته این نكته قابل توجه است كه بین نیاز و رفع احتیاج تفاوت قایل شویم. خانم های حامله باید غذاهایی كه احتیاجات انرژی ایشان را برآورده می كنند، به لیست غذاهای خود اضافه كنند. اگر انرژی به میزان كافی نباشد پروتئین به جای آن كه برای نقش حیاتی خود در رشد و تكامل ذخیره شود، به عنوان منبع انرژی مورد استفاده قرار می گیرد. غذاهای این گروه دارای مقادیر بالای كربوهیدرات هستند كه منبع اولیه انرژی می باشند.
حبوبات منبعی خوب برای تامین پروتئین است كه به عنوان سازنده بافت های بدن برای مادر و بچه می باشد. در طول 6 ماهه آخر حدود 1 كیلوگرم پروتئین توسط مادر ذخیره می شود. البته قسمت عمده پروتئین از منابع حیوانی مثل گوشت و مرغ است . بسیاری از حبوبات غنی از آهن و ویتامینB هستند. نیاز به آهن در طی 4 ماهه اول بارداری كم است، دراین مدت تجویز آهن اضافی ضرورتی ندارد، ولی بعد از این باید علاوه بر رعایت رژیم غذایی، قرص آهن نیز مصرف شود.

2- سبزیجات
سبزیجات می توانند مقدار زیادی از ویتامین ها از جمله ویتامین هایA وC و مواد معدنی و فیبر را فراهم كنند. یكی از مشكلات خانم های باردار در دوران باردای یبوست است كه با مصرف سبزی ها این مشكل برطرف می شود. نیاز به ویتامینC در حاملگی 70 درصد بیشتر از زمان غیر حاملگی است كه یك رژیم معمولی خوب به راحتی این مقدار را در اختیار مادر قرار می دهد. كلم، حبوبات، سیب زمینی ، اسفناج، دانه های سبز و گوجه فرنگی غنی از ویتامینC هستند و به جذب آهن موجود در غذاها كمك می كنند. بدن ما ذخیره ویتامینC ندارد و با مصرف درست مواد غذایی احتیاج به این ویتامین به راحتی فراهم می شود. سبزیجات سبز تیره و زرد تیره مانند هویج یا زردك، سیب زمینی، فلفل سبز، كلم بروكلی، سرشار از ویتامینA هستند كه برای رشد و سلامتی سلول های بدن مادر و جنین لازم است.

3- میوه ها
میوه هایی مثل پرتقال، گریپ فروت، نارنگی، لیمو و انگور منشاء بسیار خوبی برای ویتامینC هستند. هر خانم باردار می تواند در طول روز چندین بار از این گروه استفاده كرده و نیاز خود را به ویتامین هایی مثلA وC برآورده كند. به طور مثال در صبحانه آب میوه یا میوه تازه – بین وعده های غذا میوه تازه یا خشك – به همراه ناهار سالاد میوه و برای دسر و شام كمپوت میوه مصرف كند.

4- گوشت
پروتئین كه ماده غذایی اصلی برای مادر و نوزادش است، به طور مشخص در این گروه وجود دارد. تنها ویتامینی كه دراین گروه وجود دارد، ویتامینB12 است. در مادرانی كه گیاهخوار هستند، ذخایر ویتامینB12در نوزادان آنها پایین است. این گروه جزو گروه های اصلی غذایی برای مادران باردار به حساب می آید كه باید در وعده های غذایی آنها گنجانده شود.

5- شیر و ماست
محصولات لبنی میزان زیادی از احتیاجات غذایی را برآورده می كنند به خصوص كلسیم و پروتئین را كه دراین مواد می باشد. در طول حاملگی حدود 30 گرم كلسیم در بدن مادر تجمع می یابد كه اكثر آن در اواخر حاملگی در جنین ذخیره می شود.
كلسیم ، ماده اصلی در تشكیل استخوان و دندان است. اگر جذب كلسیم مادر كافی نباشد، جنین از كلسیم استخوان های مادر استفاده می كند كه این باعث می شود مادر در آینده زودتر دچار استئوپروز یا پوكی استخوان شود.
هر خانم باردار باید سعی كند در روز حداقل یك لیوان شیر مصرف كند. اگر مادری از مزه شیر راضی نیست، باید آن را با اضافه كردن موادی مانند كاكائو و امثال آن برای خود قابل قبول سازد. البته این شامل آن دسته از افرادی كه مشكل گوارشی داشته و قادر به تحمل شیر نیستند، نمی باشد كه در این صورت به جای یك لیوان شیر می توانند یك فنجان ماست یا پنیر مصرف كنند.
اگر چه بستنی به علت شیر موجود در آن كلسیم دارد، ولی برای تامین كلسیم لازم یك خانم باردار باید یك و نیم فنجان از این مواد مصرف شود، زیرا در بستنی علاوه بر شیر مقدار زیادی شكر و هوا است كه این باعث كاهش میزان شیر و كلسیم لازم می شود. البته منابع غیرلبنی كلسیم شامل ماهی ساردین و ماهی آزاد نیز می باشد.

باید توجه داشت كه چربی ها ، روغن و شكر با احتیاط مصرف شوند. در هرم غذایی با استفاده از جایگزین كردن غذاهایی كه دارای خواص مشابه به هم هستند ، احتیاجات دوران بارداری به راحتی فراهم آمده وسلامت مادر و نوزاد تضمین می شود.
درمطلب بعدی، در رابطه با بعضی مشكلات دوران بارداری و راههای درمان آنها ، برنامه غذایی دوران بارداری ومواد غیر مجاز دردوران بارداری توضیح خواهیم داد.
ادامه دارد

قطره‌ آنتی‌ میگرن‌

قطره‌ آنتی‌ میگرن‌ به‌ عنوان‌ پیشگیری‌ کننده‌ و برطرف‌ کننده‌ حملات‌ میگرنی‌ و سردرد های‌ با منشاء عصبی‌ بکار می‌رود.

قطره انتی میگرناشکال دارویی
Drop: 30 ml

فارماکوکینتیک
قطره‌ آنتی‌ میگرن‌ از عصاره‌ هیدروالکلی‌ گیاهان‌ زیر تهیه‌ می‌شود:

1. دانه‌ رازیانه ‌30%Foeniculum vulgare

2. ریشه‌ سنبل‌ الطیب ‌30%Valeriana officinalis

3. پوست‌ ساقه‌ بید 20%Salix alba

4. برگ‌ بادرنجبویه ‌20%Melissa officinalis

هشدارها
1 ـ مصرف‌ مقادیر زیاد این‌ فرآورده‌ ممکن‌ است‌ ایجاد خواب‌ آلودگی‌ نماید، بنابراین‌ هنگام‌ رانندگی‌ یا کار با ابزاری‌ که‌ به‌ هوشیاری‌ کامل‌ نیاز دار، احتیاط شود.

2 ـ در افراد حساس‌ به‌ اسید استیل‌ سالیسیلیک‌، مبتلا به‌ آسم‌، زخمهای‌ حاد گوارشی‌، هموفیلی‌، نقرس‌،کمی‌ پروترومبین‌ خون‌ با احتیاط مصرف‌ شود.

3 ـ ایمنی‌ مصرف‌ این‌ فرآورده‌ در دوران‌ بارداری‌ و شیردهی‌ به‌ اثبات‌ نرسیده‌ است‌.

تداخل دارویی
از مصرف‌ همزمان‌ این‌ فرآورده‌ با سالیسیلات‌ها باید خودداری‌ شود. مصرف‌ این‌ فرآورده‌ موجب‌ تشدید اثر سایر داروهای‌ آرام بخش‌ می‌گردد

مقدار مصرف
به‌ محض‌ شروع‌ اولین‌ آثارحمله‌ میگرنی‌ 40 ـ 30 قطره‌ در یک‌ فنجان‌ آب‌ سرد ریخته‌ و میل‌ شود. در صورت‌ لزوم‌ می‌توان‌ بعد از یک‌ ساعت‌ مصرف‌ دارو را تکرار نمود. جهت‌ پیشگیری‌ ازحمله‌ میگرنی‌ و سردرد می‌توان‌ صبح‌ وشب‌ مطابق‌ دستور فوق‌ مصرف‌ نمود.

گیاه دارویی دیورتیک‌

دیورتیک‌ DIURETIC
موارد مصرف
دیورتیک‌ در تخفیف‌ نشانه‌های‌ خیز در نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ وکم‌ کاری‌ کلیه‌، عفونتهای‌ دستگاه‌ ادراری‌ و کمک‌ به‌ دفع‌ سنگهای‌ مجاری‌ ادرار و افزایش‌ فشارخون‌ بکار می‌رود.

دیورتیکبیماری های مرتبط
فشار خون بالا (Hypertension)

اشکال دارویی
Powder: 100 g

فارماکوکینتیک
پودر مخلوط گیاهی‌ دیورتیک‌ از مجموعه‌ گیاهان‌ زیر تشکیل‌ شده‌ است‌:

1. دم‌ آلبالو57/4%Prunus cerasus

2. کاکل‌ ذرت‌8/8%Zea mays

3. میوه‌ خارخاسک ‌25%Tribulus terrestris

4. برگ‌ پونه ‌8/8%Mentha longifolia

هشدارها
1 ـ مصرف‌ مقادیر زیاد این‌ فراورده‌ ممکن‌ است‌ منجر به‌ اختلال‌ آب‌ و الکترولیتها گردد.

2 ـ ایمنی‌ مصرف‌ این‌ فراورده‌ در دوران‌ بارداری‌ و شیردهی‌ به‌ اثبات‌ نرسیده‌ است‌.

عوارض
در افراد حساس‌ به‌ کاکل‌ ذرت‌ احتمال‌ بروز واکنشهای‌ آلرژیک‌(درماتیت‌ تماسی‌ و کهیر) وجود دارد.

مقدار مصرف
روزی‌ 2 بار، هربار یک‌ قاشق‌ غذاخوری‌ از مخلوط گیاهی‌ را در یک‌ لیوان‌ آب‌ جوش‌ به‌ مدت‌ 10 دقیقه‌ دم‌ نموده‌ و پس‌ از صاف‌ کردن‌ مصرف‌ شود.

گیاه دارویی لاگزاریسین‌

موارد مصرف
لاگزاریسین‌ به‌ عنوان‌ مسهل‌ جهت‌ آماده‌ سازی‌ کولون‌ و رکتوم‌ برای‌ انجام‌ مطالعات‌ رادیوگرافی‌ و آمادگی‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحی‌ به‌ کار می‌رود.

لاگزاریسیناشکال دارویی
Oil For Emulsion: 60 ml

فارماکوکینتیک
لاگزاریسین‌ حاوی‌ روغن‌ کرچک‌ می‌باشد که‌ با اسانسهای‌ مختلف‌(اسانس‌ پرتقال‌ و وانیلین‌) معطر شده‌ است‌.

موراد منع مصرف
1 ـ این‌ فرآورده‌ مانند سایرملین‌ها، در دردهای‌ شکمی‌ با علت نامشخص‌، انسداد روده‌، آپاندیسیت‌ و یا نشانه‌ های‌ آن‌، تهوع‌، استفراغ‌ و حساسیت‌ به‌ روغن‌ کرچک‌ نباید مصرف‌ شود.

2 ـ روغن‌ کرچک‌ طی‌ بارداری‌ به‌ علت‌ ایجاد پرخونی‌ در ناحیه‌ لگن‌ که‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ شروع‌ واکنش‌های‌ تحریکی‌ رحم‌ شود منع‌ مصرف‌ دارد.

هشدارها
1 ـ لاگزاریسین‌ در دوران‌ قاعدگی‌ باید با احتیاط مصرف‌ شود.

2 ـ ملین‌ها در خردسالان‌ (تا سن‌ 6 سالگی‌) به‌ جز با دستور پزشک‌ نباید مصرف‌ شوند

عوارض
کرامپ‌، اسهال‌، آروغ‌ زدن‌،تهوع‌، تحریک‌ پوست‌ اطراف‌ ناحیه‌ مقعد و بثورات‌ جلدی‌ از عوارض‌ جانبی‌ داروهستند.

تداخل دارویی
نکات‌ قابل‌ توصیه‌:

مصرف‌ حداقل‌ 8 ـ 6لیوان‌ آب‌ در روز برای‌ کمک‌ به‌ نرم‌ شدن‌ مدفوع‌ و جلوگیری‌ از کاهش‌ آب‌ بدن‌ بیمارضروری‌ است‌

مقدار مصرف
ابتدا محتوی‌ شیشه‌ را با آب‌ جوش‌ پرکرده‌، خوب‌ تکان‌ داده‌ و امولسیون‌ شیری‌ رنگ‌ حاصل‌ مصرف‌ می‌شود. بزرگسالان‌ 60 ـ 15 میلی‌لیتر و درکودکان‌ بالاتر از دو سال‌ 15 ـ 5 میلی‌ لیتر مصرف‌ می‌شود.

داروی گیاهی تانامیگرن‌

موارد مصرف

کپسول‌ تانامیگرن‌ به‌ عنوان‌ پیشگیری‌ کننده‌ حملات‌ میگرنی‌ بکارمی‌رود.

قرص گیاهیاشکال دارویی
Capsul: 125 mg

اجزاء فرآورده
کپسول‌ تانا میگرن‌ حاوی ‌125 میلی‌ گرم‌ پودر گیاه‌  داوودی می‌باشد.

موراد منع مصرف
در حاملگی‌ و شیردهی‌ و کودکان‌ زیر دو سال‌ و افرادی‌ که‌ به‌ گیاهان‌ تیره‌ کاسنی‌ Compositae نظیر بابونه‌ حساسیت‌ دارند نباید مصرف‌ شود.

هشدارها
1 ـ در صورت‌ بروز زخمهای‌ دهانی‌ مصرف‌ دارو قطع‌ گردد.

2 ـ این‌ فرآورده‌ نباید بیشتر از 4 ماه‌ مصرف‌ گردد (مگر با دستور پزشک‌).

عوارض
با مصرف‌ این‌ فرآورده‌ احتمال‌ بروز خشکی‌ و زخم‌ دهان‌،ناراحتی‌ های‌ گوارشی‌ (درد شکمی‌، سوء هاضمه‌، تهوع‌ و…) و درماتیت‌ تماسی‌ وجود دارد.

نکات قابل توصیه
از آنجایی‌ که‌ تانامیگرن‌ به‌ طور پروفیلاکتیک‌ عمل‌ می‌نماید، بایستی‌ به‌ طور مرتب‌ و روزانه‌  یک‌ کپسول‌ مصرف‌ گردد.

مقدار مصرف
روزانه‌ 2 ـ 1 کپسول‌ بعد ازغذا مصرف‌ شود (اثرات‌ مثبت‌ دارو 8 ـ 4 هفته‌ بعد از مصرف‌ ظاهر می‌گردد).

جفت سر راهی چیست

جفت سر راهی چیست –

تعریف
جفت سرراهی زمانی رخ می دهد که تمام یا قسمتی از جفت نوزاد، گردن رحم (قسمت بین رحم و واژن ) را مسدود می کند. این امر باعث خونریزی شدید قبل یا طی زایمان می شود. جفت، اکسیژن و مواد مغذی را برای جنین در حال رشد فراهم کرده و فرآورده های زائد را از خون جنین برمی دارد. جفت به دیواره رحم متصل است و طناب نافی از آن خارج می شود. در اغلب بارداری ها، جفت به بالا یا کنار رحم متصل است. در جفت سرراهی، جفت به قسمت پایینی رحم چسبیده است. در فرد دارای جفت سرراهی، بیمار برای مدتی باید استراحت مطلق داشته باشد و احتمالاً برای زایمان ایمن نوزاد ، نیازبه انجام سزارین دارد.

نشانه ها
دفع خون قرمز روشن و بدون درد از واژن طی نیمه دوم بارداری، علامت اصلی جفت سرراهی است. میزان خونریزی می تواند کم یا زیاد باشد.این خونریزی معمولاً بدون درمان خاصی متوقف می شود، ولی معمولاً چند روز تا چند هفته بعد دوباره اتفاق می افتد. بعضی از زنان، انقباضاتی را نیز تجربه می کنند.

علت
جفت در جایی که رویان در رحم لانه گزینی می کند، رشد می کند. اگر رویان در قسمت پایینی رحم لانه گزینی کند ، ممکن است جفت در بالای گردن رحم رشد کند که باعث جفت سرراهی می شود.
اغلب موارد جفت سرراهی در زمان بررسی سونوگرافی در سه ماه دوم، تشخیص داده می شوند. اگر جفت به سختی به گردن رحم برسد، این حالت خودبخود رفع می شود زیرا بزرگ شدن رحم ، ناحیه ی اتصال جفت را به محل بالاتری در رحم، به دور از ورودی گردن رحم می کشد. اما اگر جفت در داخل گردن رحم باشد، احتمال اینکه با گذشت زمان رفع شود بعید است.
انواع مقاوم جفت سرراهی با این موارد مرتبطند :
• وجود اسکار (زخم) در پوشش داخلی رحم
• جفت بزرگ، مثل چیزی که در چند قلوها دیده می شود.
• رحم با شکل غیرطبیعی

جفت سرراهیعوامل خطر
در زنانی که قبلاً جراحی در رحمشان داشته اند، خطر وقوع جفت سرراهی بیشتر از سایرین است. ازجمله این اعمال عبارتند از :
• سزارین
• جراحی برای برداشتن فیبروئیدهای رحمی
• اتساع و کورتاژ، این مورد ریسک کمتری ایجاد می کند.
همچنین جفت سرراهی در این زنان شایعتر است :
• زنانی که قبلاً حداقل یک زایمان داشته اند.
• زنانی که در بارداری قبلی خود جفت سرراهی داشته اند.
• زنانی که دوقلو، سه قلو یا بیشتر باردارند .
• سن 35 سال یا بیشتر
• آسیایی ها
• سیگاری ها

عوارض
در صورت جفت سرراهی، پزشک، مادر و جنین را برای کاهش خطر این عوارض جدی پایش می کند :
• خونریزی : یکی از بزرگترین نگرانی ها در مورد جفت سرراهی، خطر خونریزی شدید واژنی (هموراژی ) طی بارداری، زایمان یا چند ساعت اول پس از زایمان است. خونریزی می تواند آنقدر زیاد باشد که حیات فرد را تهدید کند.
• تولد نوزاد نارس : خونریزی شدید می تواند سبب نیاز به جراحی سزارین اورژانسی قبل از بلوغ نوزاد شود.

آمادگی برای ویزیت پزشک
اگر بیش از 12 هفته است که باردارهستید و خونریزی واژنی دارید، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک بسته به علائم شما تاریخچه سلامت فردی و اینکه چه مدت است که باردارید، اقدامات پزشکی فوری توصیه کند.
چه کاری می توانید انجام دهید ؟
قبل از ملاقات با پزشک ، ممکن است بخواهید :
• در مورد محدودیت های قبل از ملاقات بپرسید : در اغلب موارد فوراً ویزیت می شوید، ولی درصورتی که یک یا دو روز تاخیر در ملاقات پیش آمد، در مورد محدودیت هایی که باید در این مدت در فعالیتتان ایجاد کنید سوال کنید.
• یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان را با خودتان ببرید : ترسی که درباره خونریزی در دوران بارداری تجربه می کنید ممکن است تمرکز بر آنچه پزشک به شما توصیه می کند را مختل کند. فردی که می تواند به تمام اطلاعات گوش بدهد را همراه خود ببرید.
• سوالاتتان را یادداشت کنید : لیستی از سوالاتی که می خواهید بپرسید تهیه کنید. با این کار می توانید از زمانتان حداکثر استفاده را ببرید.
تعدادی از سوالاتی که می توانید از پزشکتان بپرسید :
• آیا جفت سرراهی دارم ؟
• آیا ممکن است خود برطرف گردد ؟
• چه رویکرد درمانی را توصیه می کنید ؟
• در ادامه بارداری ، به چه پیگیری هایی نیاز دارم ؟
• آیا کاری هست که بتوانم برای کمک به ادامه بارداری انجام دهم ؟
• آیا باید استراحت مطلق (در بستر) داشته باشم ؟ چه مدت ؟
• در صورت بروز چه علائم یا نشانه هایی با شما تماس بگیرم ؟
• در صورت بروز چه علائم و نشانه هایی باید به بیمارستان بروم ؟
• آیا می توانم زایمان طبیعی داشته باشم ؟
• آیا این شرایط ، ریسک بروز عوارض را طی بارداری های بعدی افزایش می دهد ؟
انتظاراتی که باید از پزشک داشته باشید :
پزشکتان احتمالاً سوالاتی را از شما خواهد پرسید، از قبیل :
• چه زمانی متوجه خونریزی واژنی شدید ؟
• آیا خونریزی فقط یکبار اتفاق افتاد یا بطور متناوب خونریزی داشتید ؟
• شدت خونریزی چگونه است ؟
• آیا خونریزی همراه با درد یا انقباضات است؟
• آیا قبلاً هم بارداریی داشته اید که من از آن بی اطلاع باشم ؟
• آیا عمل رحمی داشته اید که من از آن بی اطلاع باشم؟ از قبیل سزارین، برداشت فیبروئید یا اتساع و کورتاژ پس از بارداری ناموفق یا سقط ؟!
• آیا در گذشته یا در حال حاضر سیگاری هستید ؟ چه میزان ؟
• محل زندگی شما چقدر با بیمارستان فاصله دارد ؟
• در موارد اورژانسی چه مدت طول می کشد تا به بیمارستان برسید (شامل زمان آماده کردن وسایل بچه و انتقال به بیمارستان ؟
• آیا در صورت نیاز به استراحت در بستر، دوست یا آشنایی در اطراف خود دارید که بتواند از شما نگهداری کند ؟

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
در صورت وجود هر گونه خونریزی واژنی طی 3 ماهه دوم یا سوم بارداری ، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. اگر خونریزی شدید بود، نیاز به مراقبت های پزشکی اضطراری است.

آزمایش های تشخیصی
جفت سرراهی از طریق اولتراسوند، چه در ویزیت های پیش از زایمان و چه پس از دوره ی خونریزی واژینال قابل تشخیص است.
یک تشخیص قطعی ، به ترکیبی از اولتراسوند شکمی و اولتراسوند ترانس واژینال که از طریق قرار دادن یک وسیله میله مانند درون واژن انجام می شود، نیاز دارد. پزشک، محل مبدل در واژن را برای پیشگیری از خونریزی تحت نظر دارد. در موارد نادر، از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای تعیین دقیق محل جفت استفاده می شود.
اگر پزشک به وجود جفت سرراهی مشکوک باشد، از آزمایشات روتین واژینال برای کاهش خطر خونریزی شدید، اجتناب خواهد کرد. ممکن است برای تعیین محل دقیق جفت قبل از زایمان، به اولتراسوندهای بیشتری نیاز باشد. ضربان قلب نوزاد نیز می تواند بررسی شود.

درمان دارویی
درمان جفت سرراهی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله :
• میزان خونریزی از واژن
• اینکه خونریزی متوقف شده یا خیر
• مدت بارداری فرد
• سلامتی فرد
• سلامت نوزاد
• وضعیت جفت و نوزاد
برای خونریزی اندک یا عدم خونریزی:
اگرفرد خونریزی ندارد یا خونریزی کمی دارد، ممکن است پزشک استراحت مطلق در منزل را توصیه کند. بسته به شرایط بیمار ممکن است به استراحت در بستر در اغلب اوقات و نشستن یا ایستادن فقط درهنگام ضرورت، نیاز داشته باشد. بیمار باید از فعالیت جنسی خودداری کند زیرا خونریزی را تشدید می کند. اگر بیمار دچار خونریزی شد، باید برای پیگیری اقدامات اورژانسی پزشکی آماده شود.
اگر جفت کاملاً گردن رحم را نپوشانده ، ممکن است به بیمار اجازه ی زایمان واژینال (زایمان طبیعی) داده شود. ولی اگر بیمار خونریزی شدید داشته باشد، به عمل سزارین اورژانسی نیازدارد.
برای خونریزی شدید :
اگر بیمار خونریزی شدید داشت، ممکن است به بستری در بیمارستان نیاز داشته باشد. اگر خونریزی شدید بود، به انتقال خون نیاز است تا خون از دست رفته جایگزین شود. داروها برای پیشگیری از درد زایمان پیش از موعد، مفیدند. احتمالاً پزشک، عمل سزارین را پس از هفته 36 بارداری برای زایمان ایمن نوزاد تجویز می کند. اگر انتظار بیشتر برای بیمار ممکن نبود، عمل سزارین زودتر انجام می شود. در این مورد به بیمار کورتیکواستروئید داده می شود تا رشد ریه های نوزاد سریعتر شود.
برای خونریزی که متوقف نمی شود :
اگر خونریزی کنترل نشد یا نوزاد دچار مشکل شد، حتی اگر نوزاد نارس باشد، عمل سزارین اورژانسی انجام می شود.

تغییر شیوه زندگی
بارداری را زمان یک انتظار شیرین می دانند. اگر جفت سرراهی در فرد تشخیص داده شد ، مطمئناً مادر در مورد اثر آن بر نوزادش نگران می شود. برخی از استراتژی هایی که می تواند کمک کننده باشد عبارتند از :
• در مورد جفت سرراهی اطلاعات کسب کنید: در مورد شرایطتان اطلاعاتی کسب کنید ، اینکار باعث کاهش اضطرابتان می شود. با پزشکتان مشورت کنید، با زنانی که این مشکل را داشته اند در تماس باشید.
• آماده شدن برای سزارین : جفت سرراهی از زایمان نوزاد از طریق واژن ممانعت می کند. اگر از این امر ناراحت هستید ، به خاطر آورید که سلامت نوزاد و سلامت خودتان از روش زایمان مهمتر است.
• بهترین استراحت در بستر را داشته باشید : اگر پزشکتان استراحت در بستر را توصیه کرد، روزهایتان را با برنامه ریزی برای تولد نوزادتان پر کنید. در مورد مراقبت از نوزاد یا خرید وسایل لازم برای او اینترنت یا کاتالوگ ها را مطالعه کنید، یا از زمانتان برای تنظیم دفترچه یادداشت، سازماندهی آلبوم عکس های قدیمی یا نوشتن یادداشت های تشکر استفاده کنید.
• از خودتان مراقبت کنید : دور و برتان را با چیزهایی که به شما آرامش می دهند پر کنید مثل یک کتاب خوب یا لباس مورد علاقه.

فتق ناف چیست

فتق ناف -فتق ناف در نوزادان شایع تر است، ولی در افراد بزرگسال نیز دیده می شود.
فتق ناف زمانی که نوزاد گریه می کند، بیشتر آشکار می شود و باعث می گردد ناف نوزاد باد کند.

بسیاری از فتق های ناف تا سن یک سالگی کودک بسته می شوند، هر چند که در برخی موارد زمان بیشتری طول می کشد تا بهبود یابند.

فتق نافی که تا سن سه سالگی کودک از بین نمی رود و یا فتق نافی که در طی دوران بزرگسالی بروز می کند، برای جلوگیری از بروز عوارض نیاز به عمل جراحی دارد.

فتق ناف چیستعلائم فتق ناف

فتق ناف باعث ایجاد یک برآمدگی نرم در نزدیک ناف می شود.
اگر کودک شما فتق ناف داشته باشد، موقع گریه، سرفه یا زور زدن او متوجه آن می شوید.
زمانی که کودک آرام است و یا به پشت خوابیده است، فتق ناف ممکن است دیده نشود.

فتق ناف در کودکان معمولا دردی ندارد.
فتق نافی که در دوران بزرگسالی ظاهر می شود، می تواند باعث درد و ناراحتی شکمی شود.

چه موقع نزد پزشک برویم؟
اگر فکر می کنید کودک شما فتق ناف دارد، او را نزد پزشک متخصص اطفال ببرید تا آن را تشخیص دهد.
اگر کودک مبتلا به فتق ناف دچار مشکلات زیر شد، فورا او را نزد پزشک ببرید:
– کودک دچار درد ناف است
– کودک استفراغ می کند
– برآمدگی ناف ورم کند یا تغییر رنگ دهد و یا بسوزد.
فتق ناف در نوزادان شایع تر است، به خصوص در نوزادان نارس یا نوزادانی که هنگام تولد وزن کمی دارند
توصیه های بالا در مورد بزرگسالان نیز صدق می کند.
اگر دچار یک برآمدگی نزدیک ناف خود شدید، به پزشک مراجعه کنید. اگر این برآمدگی دچار درد و سوزش شد، سریعا نزد پزشک بروید.
تشخیص و درمان به موقع این مشکل از بروز عوارض آن جلوگیری می کند.

علل فتق ناف
در طی دوران بارداری، بند ناف از یک سوراخ کوچک در عضلات شکم جنین عبور می کند. این سوراخ بعد از تولد نوزاد، به طور طبیعی بسته می شود.

اگر عضلات شکم در خط میانی شکم کاملا به هم متصل نشوند، این ضعف در دیواره شکمی باعث فتق ناف نوزاد هنگام تولد و یا بعدا می شود.

در افراد بزرگسال، فشار خیلی زیاد شکمی باعث فتق ناف می شود. علل احتمالی فتق ناف در بزرگسالان عبارتند از:
– چاقی
– بارداری های متعدد
– تجمع مایعات در حفره شکمی (آسیت)
– جراحی شکم در قبل

عوامل خطر فتق ناف
فتق ناف در نوزادان شایع تر است، به خصوص در نوزادان نارس یا نوزادانی که هنگام تولد وزن کمی دارند.

نوزادان سیاه و تیره پوست بیشتر دچار فتق ناف می شوند.
این مشکل در نوزادان دختر و پسر به یک میزان بروز می کند.

چاقی در افراد بزرگسال و یا داشتن چند بارداری در زنان خطر ابتلا به فتق ناف را افزایش می دهد.
این نوع فتق در زنان 50 تا 60 ساله شایع تر است.

عوارض فتق ناف
عوارض فتق ناف در کودکان خیلی کم دیده می شود. عوارض فتق ناف زمانی بروز می کند که بافت شکمی بیرون زده حبس شود. این کار جریان خون را به قسمت حبس شده روده کاهش می دهد و باعث درد ناف و آسیب بافت شکم می شود.

اگر جریان خون قسمت حبس شده روده کاملا قطع شود و دیگر خونی نداشته باشد، آن قسمت از بافت روده می میرد و اصطلاحا دچار قانقاریا می شود.
عفونت ناشی از قانقاریا می تواند در تمامی حفره شکمی پخش شود و باعث مرگ فرد گردد.

افراد بزرگسال مبتلا به فتق ناف، بیشتر دچار احتباس یا انسداد (گرفتگی) روده می شوند.
عمل جراحی فوری معمولا برای درمان این عوارض لازم است.
در افراد بزرگسال معمولا برای جلوگیری از عوارض احتمالی، عمل جراحی انجام می شود، به خصوص اگر فتق ناف بزرگ تر و یا دردناک شود
آزمایشات تشخیصی
پزشک با معاینه بدنی فرد مبتلا، فتق ناف را تشخیص می دهد.

گاهی اوقات آزمایشات تصویربرداری مثل سونوگرافی شکم یا عکسبرداری با اشعه ایکس از شکم برای شناسایی عوارض فتق ناف استفاده می شود.

راه های درمان
بیشتر فتق های ناف در نوزادان تا سن یک و نیم سالگی خودبخود بسته می شوند. حتی پزشک می تواند برآمدگی فتق ناف را به طرف داخل شکم هل دهد، اما خودتان هرگز این کار را انجام ندهید.

اگرچه برخی افراد معتقدند با چسباندن یک سکه توسط چسب نواری روی قسمت باد کرده می توان فتق را برطرف کرد، اما باید گفت که این کار نه تنها کمکی به بهبود فتق نمی کند، بلکه با جمع شدن میکروب در زیر چسب، ناف دچار عفونت می شود.

فتق ناف در کودکان در موارد زیر نیاز به عمل جراحی دارد:
– فتق ناف درد دارد.
– بیشتر از 5/1 سانتیمتر قطر دارند.
– بعد از شش تا 12 ماه، اندازه فتق ناف کم نشود.
– تا سن سه سالگی، برطرف نشود.
– باعث احتباس یا گرفتگی روده شود.

در افراد بزرگسال معمولا برای جلوگیری از عوارض احتمالی، عمل جراحی انجام می شود، به خصوص اگر فتق ناف بزرگ تر و یا دردناک شود.

در این عمل جراحی، یک برش کوچک در پایین ناف ایجاد می شود و بافت بیرون زده به داخل فضای شکم برگردانده می شود. سپس برش شکم توسط بخیه بسته می شود.

در افراد بزرگسال پزشک جراح اغلب برای تقویت و استحکام دیواره شکم، از مش استفاده می کند.
مش نوعی وسیله است که از نظر ظاهری مشابه توری پلاستیکی و تقریبا به اندازه کف دست است و در صورتی که وسعت محل پارگی جدار شکم زیاد باشد، در حین جراحی در محل فتق قرار داده می شود. این وسیله از روی پوست پیدا نیست و باعث استحکام محل پارگی می شود و احتمال عود فتق را بسیار کاهش می دهد.

کم خونی بعلت کمبود ویتامین B12

کم خونی بعلت کمبود ویتامین B12 – توجه داشته باشید که این نوع کم‌خونی به این زودی‌ها خودش را نشان نمی‌دهد یعنی ممکن است فرد ماه‌ها و سال‌ها کمبود ویتامین B12 داشته باشد اما متوجه کم‌خونی نشود.
افراد سالمند بیشتر در معرض این کم‌خونی قرار می‌گیرند. در واقع حدود 12 درصد این افراد دچار کمبود ویتامین B12 هستند. در این مقاله می‌خواهیم شما را با دلایل، علائم این کمبود و همچنین راه های پیشگیری از آن آشنا کنیم. ویتامین B12 با مصرف مواد غذایی حیوانی مانند گوشت، تخم مرغ، ماهی و غذاهای دریایی تأمین می‌شود.
بعضی از افراد از طریق تغذیه حتی بیش از احتیاج روزانه‌شان نیز ویتامین B12 دریافت می‌کنند. میزان اضافی این ویتامین در کبدشان ذخیره می‌شود. توجه داشته باشید که ابتلا به کم‌خونی به واسطه‌ی کمبود ویتامین B12 امکان دارد اما خیلی رایج نیست. بیشتر موارد مشکل کم‌خونی در نتیجه‌ی وجود مشکلی در جذب این ویتامین به وجود می‌آید.

کم خونی بعلت کمبود ویتامین B12عوامل به وجود آورنده‌ی کمبود ویتامین B12
* ناتوانی بدن در جذب ویتامین B12 موجود در مواد غذایی: این یکی از شایع‌ترین عوامل ابتلا به کمبود ویتامین B12 می‌باشد.
* کمبود فاکتور داخلی یا انترنسک: فاکتور داخلی یا انترنسک مولکولی است که از طریق معده ترشح و باعث جذب ویتامین B12 می‌شود. در واقع این فاکتور با ویتامین B12 غذا ترکیب شده و آن را به صورت قابل جذب برای روده در می‌آورد. اگر کم‌خونی به واسطه‌ی کمبود فاکتور انترنسک به وجود بیاید به آن آنمی (کم‌خونی) کشنده یا pernicious anemia می‌گویند.
کم اشتهایی، حالت تهوع و مشکلاتی مانند اسهال یا یبوست نیز از عوامل دیگر کم‌خونی محسوب می‌شوند. قرمز و خشک شدن زبان و در مواد جدی‌تر، کرخی
و گزگز دست و پا، بد خلقی، فراموشی و حالت جنون نیز از علائم وجود کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین B12 می‌باشد
* ضعف حالت اسیدی معده: در بین افراد مسن، 60 تا 70 درصد کمبود ویتامین B12 به کمبود حالت اسیدی معده مربوط می‌شود. هر چه سن بالاتر می‌رود، سلول‌های معده اسید کمتر و همچنین فاکتور انترنسک کمتری ترشح می‌کند. مصرف مداوم و طولانی مدت داروهای ضداسید یا داروهای کاهش قند خون و همچنین ابتلا به باکتری Helicobacter pylori نیز مشکل را چند برابر می‌کند.
* بیماری‌های خودایمنی: این بیماری‌های باعث می‌شود که فاکتور انترنسک نتواند با ویتامین B12 ترکیب شود.
* وجود بیماری‌های مزمن مربوط به روده: بیماری‌های روده به عنوان مثال زخم روده مانعِ عبور ویتامین B12 از غشای روده می‌شود. در این صورت معمولاً پزشک‌ها مکمل این ویتامین را تجویز می‌کنند.
* عمل جراحی معده یا روده: بیمارانی که مجبور به عمل معده یا روده هستند برای پیشگیری از کمبود این ویتامین باید مکمل B12 مصرف کنند.

علائم کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین B12
این کم‌خونی معمولاً علائم مشخصی ندارد. می‌توان به علائمی مثل خستگی، رنگ پریدگی و در برخی موارد زرد شدن رنگ چهره، سرگیجه، تپش قلب و نفس نفس زدن زیاد اشاره کرد.
کم اشتهایی، حالت تهوع و مشکلاتی مانند اسهال یا یبوست نیز از عوامل دیگر کم‌خونی محسوب می‌شوند. قرمز و خشک شدن زبان و در مواد جدی‌تر، کرخی و گزگز دست و پا، بد خلقی، فراموشی و حالت جنون نیز از علائم وجود کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین B12 می‌باشد.

چه افرادی در معرض خطرند؟
مردان و زنان 65 سال و به بالا، بیشتر در معرض این بیماری قرار می‌گیرند.
افرادی که در دستگاه گوارشی‌شان عفونت انگلی دارند نیز به این کمبود مبتلا می‌شوند.
افرادی که گوشت خوک خام یا ماهی خام آب‌های سرد (یا کمتر پخته شده) می‌خورند نیز در معرض ابتلا به کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین B12 قرار می‌گیرند.

راه های پیشگیری از کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین B12
متأسفانه کمبود ویتامین B12 در بین افراد مسن امر شایعی است. افرادی که به بیماری‌های خود ایمنی دچارند باید هر سال بیش از یک‌بار آزمایش خون بدهند تا میزان ویتامین B12 آن‌ها مشخص شود. برای پیشگیری از این کمبود باید به میزان کافی مواد غذایی حاوی ویتامین B12 مصرف کنید.
گیاه‌خواران برای پیشگیری از کمبود این ویتامین می‌توانند با مصرف مخمر آب جو غنی شده با ویتامین B12، نوشیدنی سویای غنی شده و نوشیدنی برنج غنی شده میل کنند.

بهترین منابع ویتامین B12
* دل و جگر گوساله، گاو، مرغ، قلوه، مغز
* گوشت قرمز، گوشت مرغ، ماهی و غذاهای دریایی
* تخم مرغ و محصولات لبنی
گیاه‌خواران برای پیشگیری از کمبود این ویتامین می‌توانند با مصرف مخمر آب جو
غنی شده با ویتامین B12، نوشیدنی سویای غنی شده و نوشیدنی برنج غنی شده میل کنند
اگر کمبود ویتامین B12 ربطی به مواد غذایی نداشته باشد از طریق تزریق ویتامین B12 قابل جبران است. در برخی موارد مصرف کردن ویتامین B12 به صورت مکمل کافی است تا میزان این ویتامین در خون نرمال شود. اگر دوره‌ی درمان به طور کامل پیگیری شود وضعیت بیماری هر روز بهتر می‌شود.
در صورتی که رژیم غذایی یا کمبود حالت اسیدی معده باعث کمبود ویتامین B12 ‌شود مصرف مکمل ویتامین B12 مشکل را برطرف می‌کند.
در مواد حادتر این مشکل با تزریق خون قابل حل است.

خلاصه مقاله :

آنمی ناشی از کمبود ویتامین ها به معنای فقدان گلبول های قرمز سالم بوده که ناشی از کاهش سطح ویتامین ها نسبت به حالت نرمال است. ویتامین های مرتبط با این نوع از کم خونی عبارتند از: اسید فولیک، ویتامین 12B و ویتامین C.
آنمی ناشی از کمبود ویتامین ها می تواند در عدم دریافت کافی فولات، ویتامین 12B و ویتامین C رخ دهد، علاوه بر این اگر بدن قادر به جذب و استفاده از این ویتامین ها نباشد این نوع از کم خونی بروز می کند.
تمام انواع کم خونی ناشی از کمبودهای ویتامینی نیستند. سایر علل کم خونی عبارتست از کمبود آهن و بیماری های بارز خونی. به همین خاطر تشخیص نوع کم خونی و درمان آن توسط پزشک از اهمیت خاصی برخوردار است. آنمی ناشی از کمبود ویتامین ها با تجویز مکمل و اصلاح رژیم غذایی رفع می شود.

رتینوپاتی دیابتی چیست

رتینوپاتی دیابتی چیست – رتینوپاتی دیابتی (به انگلیسی: Diabetic retinopathy) عارضه‌ای ناشی از دیابت است که بدلیل تغییرات ایجاد شده در رگ‌های خونی رخ می‌دهد. وقتی عروق خونی در شبکیه آسیب می ­بینند ممکن است باعث نشت مایع یا خون شده یا منجر به رشد شاخه ­های عروقی شکننده و کلاف مانند شده و باعث تخریب شبکیه شود در نتیجه تصویری که شبکیه به مغز می­فرستد تار شده یا کج و معوج می­شود. رتینوپاتی دیابتی یکی از علل اصلی کاهش دید است و کسانیکه دیابت درمان نشده دارند ۲۵ برابر شانس بیشتری برای کوری نسبت به افراد عادی دارند.

دیابت باعث افزایش قند خون، عطش بیش از حد، تکرر ادرار و همچنین تغییراتی در رگهای خونی بدن (سرخرگها و سیاهرگها) می­شود. دیابت می­تواند به دلایل مختلفی روی دید تاثیر بگذارد، از جمله ایجاد آب مروارید، آب سیاه و مهمتر از همه صدمه به رگهای خونی داخل چشم.

هرچه طول بیماری دیابت بیشتر باشد احتمال رتینوپاتی دیابتی بیشتر می­شود. در نزدیک به ۸۰٪ کسانیکه لااقل ۱۵ سال دیابت دارند صدمه به عروق شبکیه دیده می­شود. در مبتلایان به دیابت نوع یک (نوع جوانان) احتمال ابتلا به رتینوپاتی دیابتی در سنین پایین تر بیشتر است.

رتینوپاتی دیابتی چیستانواع رتینوپاتی دیابتی

۱. رتینوپاتی زمینه‌ای مرحله اول رتینو پاتی دیابتی است. در این مرحله عروق کوچک در پرده شبکیه صدمه دیده و مایع یا خون از آنها نشت می­کند. مایع نشت کرده باعث تورم پرده شبکیه شده و یا رسوباتی بنام “اگزودا” را ایجاد می­نماید. با اینکه این مرحله معمولاً روی دید تاثیری نمی­گذارد اما ممکن است بعداً به مراحل شدیدتری که منجر به کاهش دید می­شود تبدیل شود. از این رو رتینوپاتی زمینه‌ای به عنوان یک علامت هشدار دهنده محسوب می­شود.

گاهی مایعی که نشت کرده‌است در مرکز دید جمع می­شود. مرکز دید، مسئول دیدن جزئیات ریز اشیا می­باشد (مثلاً حروف یا اعداد). این مسئله بنام تورم مرکز دید خوانده می­شود و ممکن است سبب شود خواندن یا انجام کارهای نزدیک مشکل­تر شود.

۲. رتینوپاتی پرولیفراتیو (تکثیری) حالتی است که رگهای خونی جدید و غیرطبیعی برروی سطح شبکیه رشد می­کنند. این پدیده “نئوواسکولاریزاسیون – Neovascularization” خوانده می‌شود. این عروق جدید دیواره ضعیف­تری داشته و شکننده هستند و ممکن است منجر به خونریزی شوند. زجاجیه ماده شفاف و ژله مانندی است که مرکز چشم را پر می­کند. خون نشت کرده باعث کدر شدن زجاجیه شده و بصورت نسبی عبور نور را از مردمک به پرده شبکیه را مانع می­شود در نتیجه تصویر تار و درهم می­شود. این رگهای خونی غیرطبیعی ممکن است تبدیل به بافت سفتی شده که شبکیه را از پشت چشم جدا کنند و باعث جدا شدگی پرده شبکیه شوند که در صورت عدم درمان می­تواند منجر به کاهش شدید دید و کوری شود.

رگهای خونی غیرطبیعی همچنین ممکن است اطراف مردمک، روی عنبیه (قسمت رنگی چشم) رشد کرده و با افزایش فشار داخل چشم باعث ایجاد آب سیاه شود. رتینوپاتی دیابتی تکثیری (پرولیفراتیو) شدیدترین نوع بیماری شبکیه ناشی از دیابت می­باشد. حدود ۲۰٪ افراد دیابتی به آن مبتلا می­شوند و می­تواند باعث کاهش شدید دید و کوری شود.

علائم رتینوپاتی دیابتی
معمولاً در مرحله رتینوپاتی زمینه‌ای علامتی وجود ندارد. اگرچه ممکن است در صورت ایجاد تورم مرکز دید تاری دید بصورت تدریجی ایجاد شود. معاینه چشم پزشکی تنها راهیست که به کمک آن می‌توان تغییرات داخل چشم را پیدا کرد.

وقتیکه خونریزی ایجاد می­شود دید شما تار شده، لکه ­هایی در آن پیدا می­شود و حتی ممکن است بکلی دید شما از بین برود. رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو اگرچه بدون درد است اما شکل شدیدی از بیماری است و نیازمند توجه پزشکی فوری است. حاملگی و افزایش فشار خون ممکن است رتینوپاتی دیابتی را تشدید کنند.

تشخیص  رتینوپاتی دیابتی
بهترین راه برای تشخیص رتینوپاتی دیابتی معاینه چشمی در فواصل منظم می­باشد که توسط چشم پزشک انجام شود. برای تشخیص رتینوپاتی دیابتی چشم پزشک با استفاده از افتالموسکوپ بداخل چشم شما نگاه می­کند. چنانچه چشم پزشک رتینوپاتی دیابتی را تشخیص دهد ممکن است نیاز به عکس رنگی ته چشم یا آزمایش خاصی بنام “آنژیوگرافی با فلوئورسئین” باشد تا مشخص شود که شما احتیاج به درمان دارید یا نه؟ در آنژیوگرافی با فلوئورسئین یک ماده رنگی به داخل رگ شما تزریق می­شود و عکسهای مخصوصی از چشم شما گرفته می­شود.

درمان  رتینوپاتی دیابتی
برای درمان مسائل زیر را در نظر می­گیرند: سن، تاریخچه پزشکی، میزان آسیب به شبکیه. در بسیاری موارد احتیاجی به درمان نیست اما بیمار باید بطور مرتب تحت معاینات چشمی قرار گیرد. در دیگر موارد، درمان برای متوقف کردن صدمات ناشی از رتینوپاتی دیابتی و در صورت امکان بهبود دید انجام می­شود.

۱. جراحی لیزر: این روش اغلب در درمان رتینو پاتی دیابتی موثر است. یک اشعه قوی از نور لیزر بر روی قسمت صدمه دیده شبکیه متمرکز می­شود. تابش اشعه لیزر رگهای نشت کننده را می‌بندند و بدینوسیله تورم مرکز دید کم می­شود. این نوع درمان “فوتوکوآگولاسیون – Photocoagulation” نامیده می‌شود.

در موارد رشد رگهای خونی غیرطبیعی (نئوواسکولاریزاسیون) تابش اشعه لیزر در تمامی قسمت‌های کناری پرده شبکیه استفاده می­شود. اثرات ناشی از لیزر باعث کاهش رشد رگهای خونی غیرطبیعی شده همچنین شبکیه را به پشت چشم می­چسباند و مانع جدا شدگی شبکیه می­شود. جراحی لیزر ممکن است در یک کلینیک بصورت سرپایی انجام شود. چنانچه رتینو پاتی دیابتی در مراحل اولیه تشخیص داده شود جراحی لیزر می­تواند سیر کاهش دید را کُند کند. حتی در مراحل پیشرفته بیماری (رتینوپاتی پرولیفراتیو) نیز، جراحی لیزر شانس کاهش شدید دید را کم می­کند.

۲.کرایوتراپی(سرد کردن): اگر زجاجیه بدلیل وجود خون کدر باشد جراحی لیزر را تا زمانیکه خون جذب شود نمی‌توان انجام داد. در بعضی موارد خونریزی زجاجیه، کرایوتراپی یا یخ زدن شبکیه ممکن است در کوچک شدن رگهای خونی غیرطبیعی کمک کننده باشد.

۳. ویترکتومی (برداشتن زجاجیه): در رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو پیشرفته ممکن است چشم پزشک برداشتن زجاجیه را توصیه کند. این جراحی میکروسکوپی در اتاق عمل انجام می­شود. ویترکتیومی زجاجیه پر شده از خون را بر می‌دارد و به جای آن ماده شفافی را جایگزین می­کند. در حدود ۷۰٪ بیماران بعد از برداشتن زجاجیه بهبودی دید دارند. گاهی اوقات قبل از انجام عمل برداشتن زجاجیه چشم پزشک ممکن است برای چند ماه یا یکسال صبر کند تا شاید خونریزی خود بخود جذب شود.

۴. ترمیم شبکیه: در صورتیکه بافت تخریب شده منجر به جداشدگی شبکیه از پشت چشم شود کاهش شدید دید یا کوری را موجب می­شود مگر اینکه جراحی برای چسباندن شبکیه بموقع و با موفقیت انجام شود.

نقش بیمار
رعایت رژیم دیابتی، ترک سیگار، کنترل فشار خون. فعالیتهای فیزیکی معمولاً برای بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی مسئله‌ای نیست. گاهی در بیماران مبتلا به نوع فعال رتینوپاتی پرولیفراتیو محدود کردن فعالیتهای فیزیکی توصیه می­شود. بیماران مبتلا به دیابت بایستی حداقل سالی یکبار توسط چشم پزشک معاینه شوند. وقتیکه رتینوپاتی دیابتی ایجاد شد معاینات بیشتر چشم پزشکی ضروری است.

خلاصه مقاله “

رتینوپاتی دیابتی یکی از عوارض دیابت می باشد که چشم های بیمار را تحت تأثیر قرار می دهد و به دلیل آسیب عروق خونی بافت حساس و نرم قسمت پشت چشم( شبکیه) ایجاد می شود. در ابتدا، رتینوپاتی دیابتی ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد یا تنها باعث مشکلاتی در بینایی بیمار گردد؛ اما در نهایت حتی می تواند منجر به کورشدن بیمار شود. رتینوپاتی دیابتی می تواند در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و نوع دو رخ دهد. طولانی بودن زمان ابتلاء به دیابت و عدم کنترل قند خون بالا احتمال ابتلاء به رتینوپاتی دیابتی را افزایش می دهد. به منظور محافظت از بینایی خود اقدامات پیشگیری را با جدیت رعایت نمایید. با کنترل دقیق قند خون خود شروع کنید و به صورت سالیانه معاینات چشمی را انجام دهید. رتینوپاتی دیابتی یکی از عوارض دیابت می باشد که چشم های بیمار را تحت تأثیر قرار می دهد و به دلیل آسیب عروق خونی بافت حساس و نرم قسمت پشت چشم( شبکیه) ایجاد می شود. در ابتدا، رتینوپاتی دیابتی ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد یا تنها باعث مشکلاتی در بینایی بیمار گردد؛ اما در نهایت حتی می تواند منجر به کورشدن بیمار شود. رتینوپاتی دیابتی می تواند در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و نوع دو رخ دهد. طولانی بودن زمان ابتلاء به دیابت و عدم کنترل قند خون بالا احتمال ابتلاء به رتینوپاتی دیابتی را افزایش می دهد. به منظور محافظت از بینایی خود اقدامات پیشگیری را با جدیت رعایت نمایید. با کنترل دقیق قند خون خود شروع کنید و به صورت سالیانه معاینات چشمی را انجام دهید.