پزشک تو – سایت پزشکی

انحراف تیغه بینی – انحراف تیغه بینی اختلالی است که بسیاری از افراد به‌ آن دچار می‌شوند ولی این عارضه در برخی بیماران آنقدر شدید است که کیفیت زندگی بیمار را تحت تاثیر قرار می‌دهد و باعث می‌شود، بیمار نتواند بخوبی نفس بکشد یا بخوابد. البته عوارض‌ آن فقط به این دو مورد محدود نمی‌شود.
انحراف تیغه بینی
پرسش هایی که برای این گروه از بیماران مطرح می شود این است که آیا می توانند مانند یک فرد عادی زندگی کنند و دیگر این که آیا روزی قادر خواهند بود به راحتی نفس بکشند؟

برای پاسخ به این پرسش ها پای صحبت دکتر حسام جهاندیده، متخصص گوش و حلق و بینی نشسته ایم تا درباره این مشکل و راه های درمانی آن بیشتر بدانیم.

انحراف تیغه بینی اختلالی است که در آن تیغه جداکننده بینی دچار خمیدگی یا شکستگی می شود. این تیغه در قسمت جلو از یک غضروف چهار گوش تشکیل شده است که از ناحیه پشت و کف به چند استخوان دیگر متصل می شود. اگر این انحراف شدید باشد، مشکلاتی را برای بیمار ایجاد می کند. مثلا امکان دارد یک یا هر دو سوراخ بینی دچار انسداد و گرفتگی شود. طبیعی است گرفتگی روی تنفس بیمار اثر گذاشته و گاه آن را به طور کامل مختل می کند.

تقریبا 80 درصد افراد، درجاتی از این انحراف را دارند، اما مشکل شان آنقدر شدید نیست که متوجه شده و برای درمان به پزشک مراجعه کنند و فقط درصد کمی از بیماران دچار اختلال در تنفس هستند و به جراحی نیاز پیدا می کنند.

انحراف بینی چه علائمی دارد؟
شایع ترین علامت انحراف تیغه بینی، گرفتگی یک یا هر دو سوراخ بینی است که با اشکال در نفس کشیدن ظاهر می شود. اغلب اوقات نیز در یک سمت بیشتر از طرف مقابل احساس می شود. نکته جالب توجه این است که بیمار در طرفی که دچار تنگی است، احساس گرفتگی نمی کند و ممکن است گرفتگی را در هر دو سمت و به صورت متناوب یا حتی در طرف مقابل ذکر کند.
جراحی انحراف بینی به روش معمول صرفا نواحی ایجادکننده مانع در مسیر تنفس را اصلاح می کند و تغییری در شکل یا کجی خود بینی نمی دهد
سایر علائم انحراف بینی عبارتند از: خون دماغ شدن، تنفس صدادار، خروپف کردن، اختلال در خواب، خشکی دهان به دلیل تنفس با دهان باز، احساس فشار و گرفتگی در مجرای تنفسی بینی، درد در ناحیه سر و صورت، ترشحات پشت حلق و عفونت مکرر سینوس.

البته عارضه دیگری نیز وجود دارد که کمتر در بین بیماران دیده می شود. این اختلال، قطع تنفس در خواب است که اگر اتفاق بیفتد ممکن است بیمار در معرض خطر اختلالات قلبی ـ عروقی قرار گیرد که حتما باید تحت درمان سریع قرار بگیرد.

آیا ممکن است سردرد در برخی از افراد ناشی از انحراف بینی باشد؟
این پرسش به طور مکرر درباره بیماران مبتلا به سینوزیت نیز پرسیده می شود. انحراف بینی در بسیاری از موارد به خودی خود عامل ایجاد سردرد نیست. بسیاری از بیمارانی که از سردرد شاکی هستند، معمولا از میگرن یا سردرد تنشی رنج می برند.

البته در مواردی انحراف بینی بخصوص انحرافات شدید که با دیواره جانبی بینی تماس دارد (اصطلاحا دارای نقاط تماسی هستند) می تواند به سردرد منجر شود. به هر حال بینی، عضو مهمی است و عصب های فراوانی دارد که می تواند در ایجاد دردهای سر و صورت نقش داشته باشد.

انحراف بینی چگونه تشخیص داده می شود؟
برای تشخیص انحراف تیغه بینی معمولا معاینه توسط متخصص گوش، حلق و بینی کافی است. در برخی موارد ممکن است برای تشخیص قطعی و کامل به آندوسکوپی بینی یا سی تی اسکن نیاز باشد. آندوسکوپی روشی ساده و دقیق است که به صورت سرپایی در مطب انجام می شود.

انحراف بینی چگونه درمان می شود؟
برای درمان انحراف بینی ممکن است در موارد خفیف از برخی دارو ها کمک گرفته شود مثل اسپری های مرطوب کننده که پاسخ خوبی به درمان می دهند. اما فراموش نکنیم در این اختلال ساختاری، انسداد ایجاد شده برطرف نخواهد شد مگر با جراحی.
جراحی چگونه انجام می شود؟
در این نوع عمل، برش های کوچکی در قسمت های دارای انحراف می دهیم و غضروف یا استخوان تیغه بینی برداشته یا اصلاح می شود. البته به طور همزمان باید اعمال جراحی سینوس ها نیز انجام شود.

در این روش آندوسکوپیک برای اصلاح مناطق دچار انحراف بینی استفاده می شود. در برخی موارد شاخک های بینی باید درمان شود.

آیا با این جراحی، کجی ظاهری بینی هم اصلاح خواهد شد؟
بر خلاف تصور بسیاری از بیماران باید گفت انجام عمل انحراف به هیچ وجه باعث صاف شدن شکل ظاهری بینی نمی شود. جراحی انحراف به روش معمول صرفا نواحی ایجادکننده مانع در مسیر تنفس را اصلاح می کند و تغییری در شکل یا کجی خود بینی نمی دهد؛ بنابراین بیمارانی که همزمان خواهان اصلاح تیغه بینی و کجی ظاهری هستند، باید عمل جراحی سپتو رینوپلاستی را انجام دهند. فقط هنگام جراحی در رفتگی غضروف تحتانی بینی، گاهی انحراف ظاهری کم می شود.

چه سنی برای این عمل جراحی مناسب است؟
جز در موارد خاص بهتر است عمل جراحی بینی پس از کامل شدن رشد بینی و صورت، یعنی پس از پانزده تا هجده سالگی انجام شود. البته در شرایط خاص و مواردی که انسداد کامل یا عوارض ایجاد شده باشد، حتی در کودکان نیز می توان با رعایت برخی ملاحظات خاص به عمل جراحی اقدام کرد.

چه نکاتی در مورد عمل جراحی بینی وجود دارد؟
عمل جراحی انحراف تیغه بینی معمولا با بیهوشی عمومی انجام می شود و طول مدت زمان جراحی بستگی به شدت انحراف بینی دارد و ممکن است حدود یک ساعت به طول انجامد. بیماران نیز چند ساعت بعد از جراحی مرخص می شوند. اغلب پس از عمل، از پانسمان داخل بینی که بیشتر به صورت یک گاز آغشته به پماد آنتی بیوتیکی (تامپون) است، استفاده می شود. تامپون پس از چند روز خارج می شود.

گاهی برای این که بتوانیم تیغه اصلاح شده را در همان وضع نگه داریم، قطعاتی پلاستیکی را داخل بینی قرار می دهیم که چند هفته بعد خارج می شود.

به تازگی روش جدید دیگری وارد بازار شده که در آنها پانسمان ها قابل جذب است، اما گران است و به طور گسترده و در همه مراکز درمانی از آنها استفاده نمی شود.

بیماران ممکن است پس از عمل، دچار تورم خفیفی شوند که طبیعی است و به مرور از بین می رود.

آیا این نوع جراحی عارضه ای هم دارد؟
مانند هر جراحی دیگری، این عمل نیز با خطراتی همراه است، البته عوارض جانبی این عمل نادر و اندک است.
این عوارض شامل عفونت، خونریزی، جمع شدن خون زیر مخاط بینی، اصلاح نشدن کامل اختلال یا ایجاد اشکالی در غضروف بینی است.

نکاتی در جراحی زیبایی گوش – عمل جراحی زیبایی گوش عمل سنگینی نیست، ولی بهتر است توسط متخصص جراحی گوش انجام شود که در این رشته تجربه کافی داشته باشد، زیرا در غیر این صورت ممکن است مشکلاتی پیش بیاید.

گوش‌ها یکی از تاثیرگذارترین اجزای صورت در زیبایی چهره هستند و اگر گمان می‌کنید گوش‌ها زیر موها پنهان می‌شوند و در زیبایی چهره‌تان نقشی ندارند، سخت در اشتباه هستید.
حتما شما هم افرادی را دیده‌اید که لاله هر دو گوش آن‌ها و در موارد نادری لاله یک گوش‌شان برجسته‌تر از حد معمول است؛ بهتر است بدانید این مسئله یا جنبه ارثی دارد یا در اثر ضربه رخ می‌دهد.
متاسفانه در کودکی این مسئله سوژه مناسبی برای تمسخر همبازی‌هاست و عواقب این مسئله اعتماد به نفس نداشتن در فرد و ایجاد مشکل در روابط اجتماعی حال و آینده اوست. ولی جای هیچ نگرانی نیست زیرا این مشکل هم مانند سایر نقایص زیبایی قابل اصلاح و ترمیم است.
اتوپلاستی یا جراحی زیبایی گوش راه‌حل آن است؛ جراحی ساده و پیش‌پا افتاده‌ای که اعتماد به نفس از دست رفته را برمی‌گرداند.

گوش‌های بزرگ یا …؟
تمامی گوش‌های طبیعی زیبا هستند، ولی مهم‌ترین عامل در زیبایی گوش‌ها، هماهنگی آن‌ها با سر و صورت است. اغلب افراد ترجیح می‌دهند، گوش‌های‌شان نزدیک به سرشان باشد و از حد ابرو تا قاعده بینی ادامه یابد.
اگر یک گوش به‌طور کامل رشد نکرده باشد، نیاز به جراحی دارد. اگر گوش کامل رشد نکند، غضروف و لاله گوش حالت طبیعی ندارند و نیاز به بازسازی دارند، ولی آنچه خیلی شایع است گوش‌هایی هستند که نسبتا جلوتر از حالت طبیعی در صورت قرار گرفته‌اند و به نظر بزرگ می‌آیند. در حالی که این گوش‌ها معمولا اندازه طبیعی دارند، ولی به لحاظ ژنتیکی یا رشد کافی نکردن به طرف عقب نرفته‌اند و بیشتر در معرض دید هستند که در عوام به آن‌ها «بلبله گوش» یا «گوش برجسته» می‌گویند که این نحوه رشد نکردن یا فرم طبیعی گوش را با یک جراحی ساده می‌توان برطرف کرد و گوش را که مرتب در معرض دید قرار دارد، با تغییراتی در غضروف گوش اصلاح کرد و گوش را به دو طرف پشت سر انتقال داد که حدود یک تا دو سانتی‌متر با خود جمجمه فاصله دارد، ولی در همان محل طبیعی خود قرار می‌گیرد.
بهترین زمان برای برطرف ساختن کل نقایص مادرزادی صورت قبل از سنین دبستان است، زیرا این بچه‌ها در مدرسه امکان دارد توسط بچه‌های دیگر مورد تمسخر قرار بگیرند و اعتماد به نفس خود را از دست بدهند

بازسازی گوش‌ها
اصولا گوش‌ها در چند مورد نیاز به ترمیم و جراحی پیدا می‌کنند:
اول گوش‌هایی که برجسته هستند و معمولا اندازه طبیعی دارند، ولی نسبت به سر برجسته‌تر قرار می‌گیرند. این نقص که در اصطلاح بلبلی گفته می‌شود می‌تواند در یک یا هر دو گوش دیده شود.
دوم گوش‌هایی که با هم تقارن ندارند. در واقع لاله یک گوش نسبت به گوش دیگر کوچک‌تر یا بزرگ‌تر است، یا نقص خفیف دارد.
دسته دیگری از گوش‌ها که نیاز به ترمیم دارند، گوش‌هایی هستند که به لحاظ مادرزادی لاله گوش در آن‌ها تشکیل نشده و ممکن است با نقایص مجرا و شنوایی گوش همراه باشند.
در آخر گوش‌هایی که لاله گوش در آن‌ها آسیب دیده یا کنده شده یا در اثر ضربه (کشتی‌گیران) یا سوختگی کنده شده، سرمازدگی یا پارگی نرمه در اثر استفاده از گوشواره‌های سنگین یا کشیده شدن ناگهانی گوشواره به وجود آمده است که این موارد مورد بازسازی قرار می‌گیرند.

نترسید، درد ندارد
عمل زیبایی گوش با سه روش بی‌حسی موضعی، نیمه‌بی‌هوشی و بی‌هوشی قابل انجام است و در مورد نحوه جراحی با بیمار صحبت می‌شود. بی‌هوشی تنها راه این عمل نیست.
در روش بی‌حسی موضعی از محلول‌های بی‌حس‌کننده و موضعی مانند لیدوکایین استفاده می‌‌شود و این ماده تنها در محلی که جراحی صورت می‌گیرد تزریق می شود و به این صورت لاله گوش بی‌حس می‌شود و بیمار دردی احساس نمی‌کند، ولی داروی بی‌حسی تنها درد را از بین می‌برد و شاید ترس در بیمار باقی بماند.
ولی در روش نیمه بی‌هوشی علاوه بر بی‌حسی لاله گوش، داروهای ضداضطراب و ضد درد به بیمار تزریق می‌شود. این داروها فرد را به خواب عمیق فرو می‌برد و در روش بی‌هوشی همانند سایر عمل‌ها، بیمار در بی‌هوشی کامل تا پایان عمل به سر می‌برد.

فقط با چند بخیه
روش عمل در گوش‌های برجسته به این صورت است که ما از پشت گوش شروع به جراحی می‌کنیم و محل برش‌ ما پشت لاله گوش است. ابتدا باریکه نازکی از پوست پشت گوش برداشته می‌شود. سپس برای خواباندن غضروف و نزدیک کردن آن به سر و همچنین برای جلوگیری از برگشت غضروف لاله گوش به حالت اولیه، پشت غضروف را در قسمت‌های لازم تراشیده و با کمک بخیه‌های دائمی چند چین ایجاد می‌کنیم و در آخر برش پوستی را می‌دوزیم و از آنجا که محل برش پشت گوش است، بعد از عمل، جای برش قابل دید نیست. هدف اصلی نزدیک کردن لاله‌های گوش به سر و قرینه‌بودن آن‌هاست.
اگر تنها یک گوش مشکل داشته باشد، می‌توان با نزدیک کردن آن به سر و همانندسازی با گوش دیگر تقارن لازم را بین هر دو گوش ایجاد کرد.

عوارضی بسیار کم
عمل جراحی گوش عمل سنگینی نیست، ولی بهتر است توسط متخصص جراحی گوش انجام شود که در این رشته تجربه کافی داشته باشد، زیرا در غیر این صورت ممکن است مشکلاتی پیش بیاید. به طور مثال ممکن است فرم گوش به حالتی که دلخواه است درنیاید یا خیلی باریک یا پهن شود، یا مقداری جلو بماند یا زیادی به عقب برگردد، یا برش‌هایی که بر غضروف‌ گوش می‌دهیم، از بیرون حالت برجسته روی غضروف ایجاد کند که دید داشته باشد.

در سن پایین عمل کنید
بهترین زمان برای برطرف ساختن کل نقایص مادرزادی صورت قبل از سنین دبستان است، زیرا این بچه‌ها در مدرسه امکان دارد توسط بچه‌های دیگر مورد تمسخر قرار بگیرند و اعتماد به نفس خود را از دست بدهند. در نتیجه بهتر است قبل از این‌که بچه به محیط مدرسه وارد بشود، این عمل را انجام دهد تا دچار آسیب‌‌های روحی- روانی نشود.
برخی والدین به اشتباه گمان می‌کنند اگر از روش‌هایی مانند بستن گوش با چسب یا با وسیله‌ای دیگر استفاده کنند می‌توانند نقایص مادرزادی گوش فرزندان خود را برطرف کنند، در حالی که این روش‌ها کاربردی نیست.
شاید بتوان با روش‌هایی مانند جراحی کوچک یا سوهان زدن غضروف در ماه‌های اول تولد تا حدودی نقایص گوش نوزاد را برطرف کرد. ولی این روش‌ها در ســنین بــالاتر کـاربردی ندارند و در مواردی اگر بستن گوش‌ها سفت باشد، باعث ایجاد خونمردگی و بدشکلی گوش‌ها در کودک می‌شود و به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.

این توصیه‌ها برای مرحله بعد از جراحی است
بیمار چند ساعت پس از عمل جراحی مرخص می‌شود. پانسمان بعد از عمل تا پنج روز روی گوش‌ها باقی می‌ماند و در درجه اول، بهداشت محل زخم توصیه می‌شود.
شست‌وشوی مرتب زخم‌ و استفاده از کرم‌های آنتی‌بیوتیک که پس از عمل به بیمار داده می‌شود، از نکات اولیه پس از عمل هستند که رعایت آن‌ها توصیه می‌شود.
طی هفته اول بعد از برداشتن پانسمان، بیمار به طور شبانه‌روزی از هدبند استفاده می‌کند که البته بهتر است هر دو تا سه ساعت حدود نیم ساعت هدبند را بردارد.
هفته دوم شب‌ها از هدبند استفاده می‌کند و در طول روز ضرورتی به استفاده از هدبند نیست. خونمردگی و ورم ناشی از عمل هم پس از مدت کوتاهی برطرف می‌شود.
اغلب به بیماران توصیه می‌شود، پس از جراحی تا دو هفته افراد به پشت بخوابند تا به گوش‌های‌شان فشار نیاید. برخی از افرادی که تحت جراحی زیبایی لاله گوش قرار می‌گیرند، ممکن است احساس کنند‌ غضروف به مقدار لازم به سمت عقب کشیده نشده است در این‌گونه موارد می‌توان یک جراحی کوچک ثانویه برای رضایت بیشتر بیمار انجام داد.
درد ناشی از عمل با قرص‌های مسکن کنترل می‌شود.

علل کیپ شدن گوش – حتما تاکنون برایتان پیش آمده که حس کنید گوش‌هایتان گرفته، این اتفاق گاهی هنگام سرماخوردگی و یا بعد از شنا در استخر می‌افتد، اما ممکن است اصلا ندانید چرا گوش‌هایتان کیپ شده است.

دکتر ابراهیم رزم پا، متخصص گوش و حلق و بینی و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در این باره می گوید:
وقتی کسی حس می کند چیزی در گوشش وجود دارد که باعث می شود راحت نتواند بشنود یا احساس گرفتگی در گوش می کند، یعنی دچار مشکلی شده که برطرف کردن آن گاهی بسیار ساده است و گاهی به اقدام های درمانی نیاز دارد.

دکتر رزم پا می افزاید: گرفتگی گوش به علل مختلفی اتفاق می افتد و شایع ترین دلیل آن، وجود جرم در کانال گوش است و این مشکل معمولا بعد از پاک کردن جرم های گوش حل می شود.

این متخصص گوش و حلق و بینی التهاب ها و عفونت های گوش خارجی را متهم ردیف دوم گرفتگی گوش می داند و می گوید: در این صورت، کانال گوش خارجی آنقدر ملتهب و متورم می شود که این کانال را می بندد و به جز این، ترشح های عفونی هم مشکل را تشدید می کند. اگر مشکل عفونت گوش خارجی باشد، علاوه بر این که گوش باید تمیز و ساکشن شود، لازم است عفونت و التهاب یا قارچ هم درمان شود.

به گفته این استاد دانشگاه، علت التهاب یا می تواند میکروب باشد یا قارچ که اگر به علت قارچ باشد، بیمار علاوه بر گرفتگی، دچار خارش گوش هم می شود، ولی اگر میکروب عامل آن باشد، احساس درد خواهد داشت.
گوش برخی افراد، جرم وجود دارد و وقتی وارد آب می شوند، این جرم ها مقداری آب جذب می کنند و این مساله باعث بسته شدن کانال گوش می شود. به همین دلیل بعد از شنا دچار گرفتگی گوش می شوند
گرفتگی گوش و گوش میانی
دکتر رزم پا با اشاره به این که گاهی علت گرفتگی گوش در گوش میانی وجود دارد، ادامه می دهد: اگر در گوش میانی ترشح مایع وجود داشته باشد، یعنی مایعی پشت پرده گوش جمع شود، احساس سنگینی و گرفتگی سراغ بیمار می آید. گاهی هم گوش اصلا عفونت دارد و باعث بروز این حس می شود.

او تاکید می کند: افرادی که گوش میانی شان درگیر است، غیر از گرفتگی دچار سنگینی و کاهش شنوایی هم هستند و باید علاوه بر تمیزکردن گوش، حتما برای درمان عفونت و تجمع مایع اقدام کرد.

به گفته وی، تجمع مایع پشت پرده گوش بیشتر در بچه ها دیده می شود و علت آن معمولا بزرگی لوزه سوم است که روی شیپوراستاش فشار وارد می کند و عملکرد گوش را مختل می کند. درمان هم اول درمان عفونت و بعد درمان لوزه سوم یا هر آنچه باعث بروز این مشکل شده، می باشد.

مشکلات پرده گوش
اگر پرده گوش به علت التهاب، ضخامت بیشتری پیدا کند، یا حالت ارتجاعی اش را به هر دلیل از دست بدهد، باعث احساس گرفتگی گوش خواهد شد.

دکتر رزم پا با اشاره به این موضوع ادامه می دهد: گاهی پزشک نمی تواند براحتی دریابد بیمار واقعا احساس سنگینی گوش دارد یا به گرفتگی گوش مبتلاست، چون خیلی وقت ها بیمار دچار سنگینی گوش و کاهش شنوایی است، ولی آن را به صورت گرفتگی توصیف می کند.

مراقبت از گوش ها در شنا
دکتر رزم پا به این پرسش این گونه پاسخ می دهد: در گوش برخی افراد، جرم وجود دارد و وقتی وارد آب می شوند، این جرم ها مقداری آب جذب می کنند و این مساله باعث بسته شدن کانال گوش می شود. به همین دلیل بعد از شنا دچار گرفتگی گوش می شوند.

او می افزاید: مشکل دیگری به نام گوش شناگران هم وجود دارد که در مبتلایان به آن، کانال گوش خارجی ورم می کند، بدون این که عفونتی وجود داشته باشد.

این متخصص گوش و حلق و بینی درباره گرفتگی گوش هنگام سرماخوردگی که خیلی از ما آن را تجربه کرده ایم، می گوید: عفونت گوش میانی است که باعث می شود وقتی کسی سرما می خورد دچار گرفتگی گوش شود و این طور نیست که هرکس سرما بخورد، به علت ابتلا به این بیماری دچار این مشکل شود.

پرواز با هواپیما هم ممکن است دردسرساز شود
دکتر رزم پا درباره علت گرفتگی گوش هنگام فرود هواپیما می گوید: «شیپور استاش که رابط میان گوش میانی و بینی است، در اثر تغییر فشار هوا، فشار گوش میانی را تنظیم می کند، ولی در کسانی که به آلرژی یا سرماخوردگی مبتلا هستند، وقتی هنگام فرود هواپیما ناگهان فشار هوا تغییر می کند، شیپوراستاش شان به علت بیماری و التهابی که دارد، نمی تواند فشار داخل گوش را تنظیم کند و فشار منفی در گوششان ایجاد می شود.

به گفته این استاد دانشگاه، این فشار منفی به تغییرات فشار هوا و میزان التهاب و اختلال عملکرد شیپور استاش بستگی دارد و اگر خیلی شدید باشد، فرد را دچار درد بسیار شدید خواهد کرد. حتی گاهی تجمع مایع و خون در گوش اتفاق می افتد و بیمار همزمان گرفتگی و درد شدیدی را حس خواهد کرد.

این متخصص گوش و حلق و بینی توصیه می کند: تمام کسانی که دچار سرماخوردگی یا آلرژی هستند، بهتر است تا جایی که امکان دارد و تا وقتی بیماری شان بهبود نیافته، با هواپیما مسافرت نکنند و اگر مجبور به انجام این کار هستند، در زمانی که هواپیما می نشیند، آب نبات بمکند یا آدامس بجوند تا مرتب شیپوراستاش گوششان باز و بسته شود و دچار فشار منفی نشوند.
اگر یک بیمار همزمان دچار گرفتگی گوش و سرگیجه باشد، قضیه جدی تر است و باید حتما به پزشک مراجعه کند، چون احتمال دارد مشکل به گوش داخلی هم مربوط باشد

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
دکتر رزم پا درباره مراجعه به پزشک در صورت گرفتگی گوش می گوید: اگر گرفتگی گوش باقی بماند، باید حتما فکری به حالش کرد، مثلا اگر بعد از دو، سه روز گرفتگی گوش کسی برطرف نشد، نشانه وجود مشکل است و باید حتما به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کند.

او تاکید می کند: اگر علت، تجمع مایع پشت پرده گوش باشد و درمان نشود، مایع به مرور زمان غلیظ تر می شود و درمان بسیار مشکل تر خواهد شد.

این متخصص گوش و حلق و بینی می گوید: افراد دچار آلرژی و کسانی که مدام مبتلا به سرماخوردگی می شوند، کسانی که زیاد به استخر می روند و افرادی که گوش شان جرم دارد یا شیپوراستاش گوششان خوب عمل نکند، بیشتر دچار گرفتگی گوش می شوند.

دکتر رزم پا تاکید می کند: اگر یک بیمار همزمان دچار گرفتگی گوش و سرگیجه باشد، قضیه جدی تر است و باید حتما به پزشک مراجعه کند، چون احتمال دارد مشکل به گوش داخلی هم مربوط باشد.

او توضیح می دهد: مشکلات گوش میانی و داخلی کمتر با سرگیجه همراه است، ولی اگر گوش داخلی دچار مشکلی شده باشد، بیمار احساس سرگیجه هم خواهد کرد و باید برای درمان اقدام شود.

گرفتگی گوش طولانی یا همراه با سرگیجه و یا در بچه ها حتما به مراجعه و پیگیری نیاز دارد.

علل کاهش شدید شنوایی –

برخورد ضربه شدید به سر می تواند باعث جابجایی استخوان های گوش میانی یا آسیب اعصاب و در نتیجه کاهش دائمی شنوایی گردد.

1- مواجهه مداوم با سروصدا در محل کار

مواجهه طولانی مدت با صدای بلند باعث کاهش شنوایی دائمی می شود، مانند مته کاری و یا کار در باند فرودگاه هواپیما. وسایلی مانند موتور سیکلت ها و ابزارهای برقی نیز به شنوایی آسیب می زنند.

اگر امکان دارد از این فعالیت های پر سروصدا دوری کنید و یا در بین کار استراحت کنید (یعنی نگذارید صداهای بلند را بشنوید).

از وسایل محافظ گوش مثل گوش بند یا گوشی ایمنی در محل کار استفاده کنید.

2- تغییرات فشار و یا ضربه به گوش

برخورد ضربه شدید به سر می تواند باعث جابجایی استخوان های گوش میانی یا آسیب اعصاب و در نتیجه کاهش دائمی شنوایی گردد.

تغییرات ناگهانی در فشار محیط مثل پرواز کردن با هواپیما و یا غواصی زیر آب می تواند به پرده گوش، گوش میانی یا گوش داخلی آسیب برساند و باعث کاهش شنوایی گردد.

آسیب پرده گوش معمولا طی چند هفته بهبود می یابد.

در موارد خطرناک آسیب گوش داخلی، ممکن است نیاز به عمل جراحی باشد.

فرو کردن گوش پاک کن یا وسایلی مشابه آن به داخل گوش، کار اشتباهی است. انجام این کار می تواند باعث پاره شدن پرده گوش و آسیب دائمی آن شود.

3- داروها

مصرف برخی داروها باعث کاهش شنوایی می شود که شامل برخی آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد سرطان است.

اغلب در طی مصرف این نوع داروها، شنوایی بیمار توسط پزشک کنترل می شود، اما در برخی موارد، کاهش شنوایی دائمی است.

مصرف مداوم آسپیرین، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی و استامینوفن خطر ابتلا به کاهش شنوایی را افزایش می دهد.

اما در برخی موارد با قطع مصرف دارو، شنوایی نیز بهبود می یابد.

4- بیماری های مزمن

برخی بیماری های مزمن که مستقیما مربوط به گوش نیستند، باعث کاهش شنوایی می شوند. برخی از این بیماری ها با قطع جریان خون به سمت گوش داخلی یا مغز چنین تأثیری را می گذارند.

این بیماری ها شامل بیماری قلبی، سکته مغزی، فشارخون بالا و دیابت است. بیماری های خود ایمنی مثل آرتریت روماتوئید نیز با برخی انواع کاهش شنوایی مرتبط هستند.

5- چگونه می شنوید؟ (ساختمان گوش)

امواج صوتی وارد گوش خارجی و کانال گوش می شوند. این امواج پرده گوش و استخوان های ریز موجود در گوش میانی را می لرزانند.

سپس این لرزش ها به مایع موجود در حلزون گوش می رسند، جایی که موهای بسیار ریزی پیام های عصبی را به مغز می فرستند و صدا شنیده می شود.

اگر هر یک از این قسمت ها آسیبی ببینند، یا مسیرهای عبور امواج صوتی بسته شود، کاهش شنوایی رخ می دهد.

6- تومورها و توده ها

توده های غیر سرطانی مثل استئوما (ورم استخوان)، برآمدگی استخوانی و پولیپ های خوش خیم می توانند کانال گوش را ببندند و کاهش شنوایی رخ دهد.

در برخی موارد، درآوردن توده باعث بهبود شنوایی می شود. آکوستیک نوروما (Acoustic neuroma) یک نوع تومور است که روی عصب شنوایی و حفظ تعادل در گوش داخلی رشد می کند.

عدم تعادل بدن، بی حسی صورت و زنگ زدن گوش نیز از مشکلات ایجادشده هستند. درمان این تومورها و توده ها، گاهی اوقات مقداری از شنوایی را حفظ می کند.

با افزایش سن، میزان شنوایی شما کم می شود. حتی اگر در طول زندگی از گوش های خود به خوبی مراقبت کرده باشید، این مسئله اتفاق خواهد افتاد.

7- صدای بلند مواد منفجره

صدای ناشی از انفجار ترقه و مواد محترقه باعث کاهش شنوایی می شود، مثل مواد منفجره در زمان جنگ و یا ترقه های چهارشنبه سوری.

صداهای انفجاری باعث پارگی پرده گوش و یا آسیب گوش داخلی می شوند.

تأثیر صداهای انفجاری می تواند فورا دیده شود و باعث آسیب دائمی و کاهش شنوایی گردد.

8- صدای بلند موسیقی و آواز و زنگ زدن گوش

مواجهه طولانی مدت با هر نوع صدای بلند بیشتر از 85 دسی بل می تواند باعث آسیب شنوایی گردد. زنگ زدن گوش بعد از این صداها می تواند چند ساعت، چند روز، چند هفته و یا برای همیشه ادامه داشته باشد.

برای جلوگیری از آسیب یا کاهش شنوایی، از گوش بند استفاده کنید و میزان مواجهه خود را با این صداها کم نمایید.

9- هدفون ها

آیا هنگام گوش دادن به آهنگ و موسیقی با هدفون، صدای آن را دیگران می شنوند؟ در این صورت معلوم می شود صدای موسیقی شما خیلی زیاد است. گوش دادن به آهنگ بلند از طریق هدفون باعث تغییرات موقتی یا دائمی در شنوایی می شود.

هر چقدر صدای هدفون بلندتر باشد و مدت زمان گوش دادن طولانی تر باشد، خطراتی که شنوایی را تهدید می کنند، بیشتر است.

برای جلوگیری از آسیب شنوایی، صدای آهنگ را کم کنید و مدت زمان کوتاهی به آن گوش کنید.

 10- تجمع جرم در گوش

جرم گوش، مجرای گوش را از گزند آلودگی ها و میکروب ها حفظ می کند. اما این جرم می تواند روی هم انباشته و سفت شود. در این صورت مجرای گوش را می بندد و میزان شنوایی را کم می کند.

هم چنین باعث درد گوش و احساس سنگینی و گرفتگی در گوش می شود.

 آیا فکر می کنید جرم در گوش شما جمع شده است؟ برای خارج کردن جرم گوش از گوش پاک کن و یا هر وسیله دیگری مثل سنجاق استفاده نکنید، بلکه با مراجعه به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی آن را بیرون بیاورید.

 11- بیماری دوران کودکی

بسیاری از بیماری های دوران کودکی باعث کم شنوایی می شوند. عفونت گوش باعث پر شدن مایع در گوش میانی و کاهش شنوایی می گردد که معمولا با رفع عفونت و مایع، شنوایی بهبود می یابد.

 برخی عفونت ها باعث آسیب گوش میانی یا داخلی و در نتیجه کم شنوایی دائمی می گردند.

بیماری هایی که روی شنوایی کودکان تأثیر می گذارند عبارتند از: آبله مرغان، انسفالیت، آنفلوآنزا، سرخک، مننژیت واوریون.

واکسیناسیون سر موقع کودک، او را از ابتلای به خیلی از این بیماری ها حفظ می کند.

پزشک متخصص اطفال به شما می گوید که چه واکسنی را و چه موقع به کودک خود تزریق کنید.

 12- کم شنوایی مادرزادی

برخی کودکان، کم شنوا به دنیا می آیند. اگر چه کم شنوایی مادرزادی، ارثی است و زمینه خانوادگی دارد، ولی می تواند در اثر ابتلای مادر به دیابت و یا یک عفونت در زمان بارداری رخ دهد.

 اگر نوزاد نارس باشد و به دلایلی مثل آسیب در طی زایمان دچار کمبود اکسیژن شود، کم شنوایی بروز می کند.

 زردی نوزاد نیز در برخی موارد باعث کم شنوایی او می شود.

13- افزایش سن

با افزایش سن، میزان شنوایی شما کم می شود. حتی اگر در طول زندگی از گوش های خود به خوبی مراقبت کرده باشید، این مسئله اتفاق خواهد افتاد.

معمولا کاهش شنوایی در اثر افزایش سن، به علت کاهش تدریجی سلول های موی گوش داخلی است.

 هیچ راهی برای جلوگیری از این نوع کم شنوایی وجود ندارد.

 اما روش های زیادی وجود دارد که به شما کمک می کند بهتر بشنوید، مثل استفاده از سمعک. به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید تا بهترین روش را به شما معرفی کند.

مضرات کندن موی بینی – کندن موهای بینی کار خطرناکی است، زیرا از آنجایی که بینی محیط استریلی نیست، این کار می تواند منجر به بروز عفونت های ناخوشایندی شود

وظیفه اصلی موهای بینی پالایش مواد اضافی هوایی است که تنفس می کنیم.

موهای بینی همانند فیلتر هوای اتاق عمل می کنند. آنها ذرات گردوغبار، ویروس ها، باکتری ها و مواد سمی را به دام می اندازند تا ما در بازدم یا عطسه آنها را بیرون بدهیم.

تراکم بیشتر موهای بینی می تواند یک مزیت باشد. بر اساس یافته های پزشکی احتمال ابتلا به آسم در افرادی با موهای بینی کم پشت، سه برابر بیشتر از کسانی است که موهای بینی پرپشتی دارند.

موی بینی نخستین خط دفاعی بینی دربرابر عوامل نامطلوب خارجی است. پشت آنها مژک ها قرار دارند، رشته های مویین بسیار کوچکی که مدام به عقب و جلو حرکت می کنند.

این مژک ها گردوخاک و مولکول های مضر احتمالی را به سمت گلو جارو می کنند.

در آنجا این مواد به شکل قطره کوچکی از مخاط جمع می شوند که ما آن را سرفه می کنیم یا قورت می دهیم.

در صورت قورت دادن، اسید معده بخش اعظم این مواد مضر را نابود خواهد کرد.

بهتر است بدانید کندن ناگهانی موهای بینی کار خطرناکی است. از آنجایی که بینی محیط استریلی نیست، این کار می تواند منجر به بروز عفونت های ناخوشایندی شود.

داخل بینی، مملو از باکتری و ویروس های مختلفی است. ممکن است کندن موی بینی باعث ورود این میکروب ها به مخاط بینی، جریان خون یا ایجاد عفونت های موضعی شود.

موها ی بینی برای بیرون کشیدن مواد آلوده از هوای تنفس شده، به کار می‌روند. موهای بینی ویروس‌ها، باکتری‌ها، گرد و غبار و سموم را به دام می‌اندازند و سپس با عطسه یا سرفه آنها را دفع می کنند.

سوراخ کردن گوش با نخ و سوزن – سوراخ کردن گوش کودکتان را به پزشک بسپارید و به مراکز درمانی مراجعه کنید تا با استفاده از لوازم استریل و بهداشتی این کار انجام شود.

رسمی است که از قدیم بوده و هنوز هم هست؛ این روزها فقط شکل و شمایلش عوض شده، ولی هنوز هم طرفداران زیادی دارد.

چه آن روزها که مادربزرگ با نخ و سوزن می آمد و گوش نوزاد دختر را سوراخ می کرد، چه حالا که به کمک دستگاه ها و روش های جدید گوش بچه ها را سوراخ می کنند، این کار مرسوم بوده و طرفدار داشته، اما این روزها درباره خطرات و عوارضی هم صحبت می شود که قبلا خبری از آنها نبود. البته نه این که چنین خطراتی وجود نداشته، بلکه فقط کسی به دنبال آنها نبوده و اهمیتی برایشان قائل نمی شده.

آن روزها که گوش دختر بچه ها در خانه و به کمک نخ و سوزن سوراخ می شد هم تمام این مشکلات وجود داشت، ولی آن طور که باید مورد توجه قرار نمی گرفت.

روش قدیمی را کنار بگذارید
می گویند گوش این همه نوزاد را سوراخ کرده و هیچ مشکلی پیش نیامده، به همین دلیل هم فکر می کنند هنوز می تواند به کارش ادامه دهد. در صورتی که متخصصان هشدار می دهند و می گویند سوراخ کردن گوش کودکان در خانه عوارض و خطرات بیشتری دارد و می تواند مشکلات متعددی را برایشان ایجاد کند.

البته این روزها اغلب افراد ترجیح می دهند این کار را به پزشک بسپارند، ولی هنوز هم بعضی ها هستند که روش قدیمی را بیشتر قبول دارند.

دکتر امیر هوشنگ احسانی، متخصص پوست و مو به این گروه توصیه می کند سوراخ کردن گوش کودکان را به پزشکان بسپارند و به مراکز درمانی مراجعه کنند تا با استفاده از لوازم استریل و بهداشتی این کار انجام شود.

احتمال بروز عفونت در این شرایط بسیار بیشتر می شود و در نتیجه به هیچ عنوان توصیه نمی شود، این کار را در خانه انجام دهید. البته قدیمی ها سوزن را روی آتش می گذاشتند یا از روش های دیگری برای ضدعفونی کردن استفاده می کردند که از نظر بهداشتی صحیح نیست.

علاوه بر این، با این که خیلی ها از همان دوره نوزادی گوش کودک را سوراخ می کنند، اما امروزه توصیه می شود، در سنین بالای سه سال گوش بچه ها را سوراخ کنید و پیش از آن به فکر این کار نباشید. مسلما اگر برای سوراخ کردن گوش کودک به پزشک یا مراکز درمانی مراجعه کنید، راهنمایی های لازم در این زمینه را هم به شما ارائه می دهند و مشکلی از این نظر وجود نخواهد داشت.

در کنار همه اینها، سوراخ کردن گوش به کمک نخ و سوزن خیلی دقیق هم نیست و در پایان کار ممکن است سوراخ روی گوش ها قرینه یکدیگر نباشد. بنابراین این نکته هم دلیلی است برای این که کار سوراخ کردن گوش را به متخصص بسپارید.
زرد زخم شایع ترین عفونتی است که در چنین شرایطی ایجاد می شود. این عفونت میکروبی در اثر استفاده از وسایل غیربهداشتی می تواند در سوراخ گوش بروز کند

عفونت هایی که به گوش آویزان می شود
به طور کلی اگر گوش کودکان را در سنین مناسب و در مراکز بهداشتی و معتبر سوراخ کنید، مشکل خاصی وجود نخواهد داشت، اما مسائلی هم هست که شاید در اثر سوراخ کردن گوش ایجاد شود.

دکتر احسانی در این باره می گوید: در اثر سوراخ کردن گوش ممکن است مشکلات متعددی برای کودک ایجاد شود که بروز عفونت های مختلف در محل سوراخ گوش یکی از این موارد به حساب می آید.

به گفته این پزشک متخصص، زرد زخم شایع ترین عفونتی است که در چنین شرایطی ایجاد می شود. این عفونت میکروبی در اثر استفاده از وسایل غیربهداشتی می تواند در مکان سوراخ گوش بروز کند.

علاوه بر این، اگر برای سوراخ کردن گوش فرزندتان به یکی از این مراکز مراجعه کرده باشید، حتما دیده اید پس از سوراخ کردن، از گوشواره هایی از جنس فلزاتی خاص استفاده می شود تا سوراخ گوش باز بماند و پس از آن می توان از گوشواره های طلا یا جنس های دیگر هم استفاده کرد. آن طور که دکتر احسانی می گوید در بعضی از شرایط همین فلزات هم می تواند موجب بروز حساسیت شود که این حساسیت به صورت قرمزی، خارش، التهاب و پوسته ریزی خودش را نشان می دهد.

به گفته عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، احتمال ایجاد گوشت اضافه نیز در این وضعیت وجود دارد و متاسفانه چنین مشکلی قابل پیش بینی هم نیست. به این معنی که ممکن است برای بعضی از افراد گوشت اضافه در محل سوراخ گوش ایجاد شود، ولی بعضی ها هم چنین مشکلی نداشته باشند. در صورت بروز این مشکل، پس از گذشت مدتی در اثر سوراخ کردن، توده سفتی در محل سوراخ گوش ایجاد می شود.

پس از سوراخ کردن گوش هم باید مراقب باشید
زمانی که گوش کودک را سوراخ کردید، هنوز کارتان تمام نشده و باز هم باید مراقبت های لازم را در نظر داشته باشید. یکی از مشکلاتی که ممکن است در اثر استفاده از گوشواره برای افراد و بخصوص بزرگسالان پیش بیاید، پاره شدن گوش است که به گفته دکتر احسانی به دلیل استفاده از گوشواره های سنگین اتفاق می افتد. زمانی که این گوشواره ها برای مدتی به گوش آویزان باشد، کم کم سوراخ گوش را گشاد می کند و علاوه بر ظاهر نامناسب موجب پارگی گوش هم می شود. البته وی تاکید می کند چنین مشکلی بیشتر برای بزرگسالان رخ می دهد و کودکان کمتر در معرض آن قرار دارند.

همچنین وی توصیه می کند به صورت دوره ای جای گوشواره را به کمک الکل تمیز و ضدعفونی کنید، ولی با توجه به این که حساسیت به طلا بندرت اتفاق می افتد، معمولا مشکلی هم در این زمینه وجود نخواهد داشت. بنابراین در چند ماه اول پس از سوراخ کردن گوش اگر یکی دو بار محل سوراخ گوش را کنترل کنید و از سلامت آن مطمئن شوید، کافی است.

وی می افزاید: پس از سوراخ کردن گوش احتمال بروز مشکلات سطحی پوست نیز وجود دارد که با استفاده از روش های درمانی می توان آنها را برطرف کرد.

دکتر احسانی یادآور می شود: اگر پس از سوراخ کردن گوش با هرگونه مشکلی مانند تورم، درد یا قرمزی در محل سوراخ گوش روبه رو شدید حتما به پزشک مراجعه کنید تا با تشخیص علت، مشکل درمان شود.

جراحی زیبایی گوش – جراحی زیبایی گوش مانند سایر اعمال جراحی زیبایی، نقص زیبایی گوش را اصلاح می کند. این جراحی معمولا در بیمارستان و کلینیک های مجهز انجام می شود.

جراحی زیبایی گوش معمولا در افرادی صورت می گیرد که گوش های بزرگ و برجسته دارند و یا لاله گوش آنها شکل طبیعی ندارد.

این جراحی معمولا در بیمارستان ها و کلینیک های تخصصی مجهز انجام می شود. در این جراحی معمولا گوش فرد را بی حس می کنند. همچنین می توان از روش بیهوشی برای انجام عمل زیبایی گوش استفاده کرد.

برای اصلاح بزرگی گوش با این عمل جراحی، یک برش در پشت گوش ایجاد می شود. سپس غضروف این ناحیه را به سمت صورت فرد نزدیک می کنند. گاهی اوقات جراح بنا به صلاحدید خود و بر اساس آناتومی صورت فرد، مقداری از غضروف این ناحیه را برمی دارد تا شکل گوش به حالت دلخواه درآید. پس از انجام عمل، این ناحیه را بخیه می زنند.

تذکر : انجام عمل جراحی زیبایی گوش پس از سن 5 تا 6 سالگی توصیه می شود. در حقیقت اگر بعد از رشد گوش ها این عمل انجام بگیرد، نتیجه بدست آمده مطلوب تر خواهد بود و اگر زودتر از این زمان انجام شود، ممکن است با رشد گوش ها، شکل مطلوب آن از دست برود و فرد مجبور شود تا جراحی زیبایی گوش را تکرار کند.

با این حال اگر گوش کودکی دچار آسیب و جراحت شده است و والدین او تمایل دارند که این جراحی برایش انجام بگیرد، می توان با نظر پزشک متخصص، جراحی را برایش انجام دهد، زیرا ممکن است صدمات روحی وارده به او، به دلیل بد شکل بودن گوش هایش زیاد باشد.

اگر فرد بزرگسالی هستید که تنها به علت مشکل زیبایی، تمایل به انجام این عمل جراحی دارید، باید قبل از انجام آن، با یک روانشناس حاذق مشورت کنید و هدف خود را از انجام عمل مشخص کنید تا اگر پس از جراحی، زیبایی ایده آل خود را پیدا نکردید، دچار افسردگی نشوید

خطرات عمل جراحی زیبایی گوش
– عدم تقارن گوش ها
– لخته شدن خون
– عفونت
– بی حسی پشت گوش
– افزایش احساس سرما
– به جای ماندن جای زخم در گوش ها
– دلخواه نشدن شکل و اندازه گوش ها پس از انجام عمل جراحی

تذکر : مشکل مهمی که سر راه انجام تمام عمل های جراحی زیبایی وجود دارد این است که چون زیبایی یک مقوله نسبی است ممکن است فرد پس از جراحی، زیبایی ایجاد شده را با زیبایی که در ذهنش بوده یکی نداند و همین امر باعث نارضایتی او از عمل جراحی شود. این نارضایتی حتی رد مورد کار جراحان زیبایی حاذق و مشهور هم وجود دارد. به همین دلیل مشاوره با پزشک قبل از عمل و تعدیل سطح توقعات فرد از انجام جراحی زیبایی بسیار مهم و ضروری می باشد.

تذکر : بعد از عمل جراحی، گوش های فرد را پانسمان می کنند که این پانسمان بعد از 2 تا 4 روز بنا به تشخیص جراح برداشته می شود. با این حال حدود 2 تا 3 هفته پس از جراحی، باید پانسمان سبکی را روی ناحیه جراحی شده داشت تا بخیه التیام پیدا کند و گوش عفونت نکند.

چگونه می توان برای انجام جراحی زیبایی گوش آماده شد؟
– اگر فرد بزرگسالی هستید که تنها به علت مشکل زیبایی، تمایل به انجام این عمل جراحی دارید، باید قبل از انجام آن، با یک روانشناس حاذق مشورت کنید و هدف خود را از انجام عمل مشخص کنید تا اگر پس از جراحی، زیبایی ایده آل خود را پیدا نکردید، دچار افسردگی نشوید.
جراحی زیبایی گوش
– معمولا افراد بزرگسال تحت بیحسی موضعی و کودکان تحت بیهوشی قرار می گیرند.

– معمولا قبل از عمل جراحی، باید یک وعده سبک غذایی میل شود و تا چند ساعت قبل از جراحی، از مصرف هر گونه نوشیدنی و خوردنی اجتناب شود.

– روز عمل جراحی باید از پوشیدن لباس هایی که یقه دارند و یا تنگ هستند، خودداری کرد، زیرا پس از مرخص شدن از بیمارستان، گوش ها پانسمان دارند و باید از لباس هایی استفاده شود که از قسمت جلو دکمه دارند و گشاد و راحت هستند.

– اگر هر گونه بیماریی دارید و یا داروی خاصی مصرف می کنید، قبل از جراحی به پزشک خود اطلاع دهید.

– اگر باردار هستید و یا در دوران شیردهی قرار دارید، قبل از جراحی با پزشک خود در میان بگذارید.

– قبل از جراحی، حتما درباره هزینه آن از پزشک سئوال کنید.

تذکر : تصمیم گیری درباره انجام هر گونه عمل جراحی زیبایی، امری شخصی است و فرد باید از خطرات آن مطلع باشد و آنها را قبول کند، زیرا قبل از انجام جراحی ، فرم رضایت نامه را پر می کند و پس از انجام جراحی، هیچ گونه شکایتی قابل قبول پزشک نمی باشد. بنابراین انتخاب پزشک ماهر و با تجربه را باید در اولویت های خود قرار دهید.

تذکر : پس از انجام عمل جراحی، باید تمام دستورات پزشک جراح را اجرا کنید، زیرا مراقبت های پس از جراحی به اندازه خود جراحی مهم است. همچنین به محض مشاهده هر گونه علامت غیر طبیعی مانند خونریزی، عفونت و …، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

تذکر : اگر سیگار مصرف می کنید، قبل از جراحی مصرف سیگار را برای مدتی کنار بگذارید تا زخم های جراحی، سریع تر بهبود پیدا کنند.

تذکر : اگر هر گونه داروی ضد التهاب و آسپیرین مصرف می کنید، با مشورت پزشک از مصرف آنها خودداری کنید، زیرا سبب افزایش خونریزی بخیه های شما می شوند.

گرفتگی صدا – گرفتگی صدا که خیلی ساده و کم اهمیت به نظر می رسد، می تواند نشانه مشکلی جدی باشد و به همین دلیل به پیگیری بیشتر نیاز دارد.

یکی دو بار سرفه می‌کند و کمی آب می‌خورد تا وضع بهتر شود، اما انگار نه انگار؛ صدایش گرفته است و نمی‌تواند خیلی راحت حرف بزند.

چند وقتی است همین وضعیت را دارد و دیگر به این شرایط عادت کرده، اما بقیه اصرار می کنند برای درمان، سری به پزشک متخصص بزند، در حالی که خودش فکر می کند گرفتگی صدایش مشکل مهمی نیست و به نظر پزشک نیازی ندارد. غافل از این که همین گرفتگی صدا که خیلی ساده و کم اهمیت به نظر می رسد، می تواند نشانه مشکلی جدی باشد و به همین دلیل به پیگیری بیشتر نیاز دارد.

بعضی وقت ها تغییر صدا را با گرفتگی صدا اشتباه می گیریم و تصور می کنیم این دو مورد یکسان است، در حالی که این طور نیست. به عبارت دیگر، زمانی که صدای یک مرد، ظریف تر از حالت طبیعی می شود و حالتی زنانه پیدا می کند، یا برعکس هنگامی که صدای زنی خشن و مردانه می شود، می گوییم صدایش تغییر کرده است که در اغلب موارد هم این وضع به دلیل مشکلات هورمونی پیش می آید، اما زمانی که صدا خشن می شود و حالت گرفته پیدا می کند، گرفتگی صدا رخ داده است که می تواند علل متفاوتی داشته باشد.

بنابراین نباید این موضوع را فراموش کنیم که علل متعدد و متفاوتی در گرفتگی صدا موثر است.

برخی عوامل موثر در گرفتگی صدا به خود حنجره مربوط می شود و ناشی از اختلالاتی است که در این ناحیه وجود دارد و برخی دیگر از موارد گرفتگی صدا، به دلیل بیماری های عمومی رخ می دهد.

به عنوان نمونه، فلج بودن یا ورم طناب صوتی یا وجود ضایعه ای روی آن می تواند موجب گرفتگی صدای فرد شود.

بنابراین گرفتگی صدا را می توان بر اساس علت و همین طور محلی که این مشکل در آن پیش آمده، به دسته های مختلفی تقسیم کرد.
برگشت اسید معده به مری یکی از علل شایع تغییر صداست که البته معمولا هم چندان توجهی به آن نمی شود
در مواقع بروز این مشکل معمولا این سوال مطرح می شود که گرفتگی صدا دائمی است یا موقت.

در پاسخ باید گفت، در صورتی که عامل زمینه ساز گرفتگی صدا، علتی عضوی و ساختاری مانند التهاب، پولیپ یا فلج طناب صوتی باشد، مشکل فرد دائمی خواهد بود.

البته موارد غیرعضوی گرفتگی صدا شایع تر از علل عضوی است. گرفتگی صدا که با علل غیرعضوی رخ می دهد، معمولا به طور متناوب برای فرد پیش می آید و دائمی نیست.

کم کاری تیروئید و گرفتگی صدا
بعضی از علل گرفتگی صدا سیستمیک است؛ یعنی یک بیماری عمومی رخ می دهد که گرفتگی صدا نیز جزئی از علائم آن است.

در کم کاری تیروئید نیز ممکن است قسمت های مختلف بدن دچار اِدم شود که این وضعیت در حنجره به شکل تغییر صدا خودش را نشان خواهد داد.

تحریک مداوم حنجره و گرفتگی صدا
طبیعی است زمانی که حنجره بیش از حد معمول تحریک شود، گرفتگی صدا اتفاق بیفتد. به همین دلیل هم، برگشت اسید معده به مری یا ریفلاکس معدی-مری یکی از علل شایع تغییر صداست که البته معمولا هم چندان توجهی به آن نمی شود.

در این شرایط ممکن است بیمار به پزشکان مختلف مراجعه نماید و داروهای متفاوتی را هم مصرف کند، اما عامل اصلی همان ریفلاکس است که شاید چندان مورد توجه قرار نگیرد.

سینوزیت مزمن و گرفتگی صدا
سینوزیت مزمن از دیگر بیماری هایی است که می تواند با گرفتگی صدا نمایان شود.

در واقع، با توجه به این که در سینوزیت مزمن دیگر مانند سینوزیت حاد با سردرد و علائم معمول سینوزیت روبرو نیستیم، باید به علائم خاص آن توجه داشته باشیم.

در سینوزیت مزمن، ترشحات سینوس به طور مداوم از پشت حلق می آید و حنجره را تحریک می کند. بنابراین ترشحات پشت بینی و تغییر صدا از علائمی است که در این بیماران اتفاق می افتد.
در صورتی که گرفتگی صدا بیش از دو هفته ادامه پیدا کند، حتما باید برای بررسی های بیشتر به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید

بیماری های قفسه سینه و گرفتگی صدا
هر گونه بیماری موجود در قفسه سینه می‌تواند خود را به صورت گرفتگی صدا نشان دهد. به عنوان مثال بیماری آسم یا ضایعات خوش خیم و بدخیم در ناحیه ریه به علت فشار وارد شونده بر عصب طناب صوتی، می‌تواند عوارض خود را به صورت گرفتگی صدا نشان دهد.

حتی یک اشکال در ریه امکان دارد خود را در حنجره به صورت گرفتگی صدا نشان دهد.

عمل های جراحی و گرفتگی صدا
همچنین گاهی افرادی که تحت عمل‌های جراحی و بیهوشی عمومی قرار می‌گیرند، دچار گرفتگی صدا می‌شوند، چرا که گاهی تماس مکرر طناب صوتی با لوله‌هایی که برای ورود گازهای بیهوشی به ریه، داخل حنجره گذاشته می‌شوند، می‌تواند موجب ایجاد التهاب طناب صوتی و گرفتگی صدا شود.

بر این اساس بسیاری از زنانی که به صورت سزارین زایمان کرده‌اند، به ویژه اگر چندین بار و مکرر تحت عمل جراحی بیهوشی قرار گرفته باشند، احتمال گرفتگی صدا در آنها بیشتر خواهد بود.

عوامل موضعی را فراموش نکنید
در کنار بیماری هایی که می تواند موجب گرفتگی صدا شود، برخی عوامل موضعی هم در این زمینه نقش دارد و تغییراتی را در طناب صوتی ایجاد می کند. به عنوان نمونه، افراد سیگاری و کسانی که از صدای خود زیاد استفاده می کنند، ممکن است در معرض خطر تورم طناب صوتی باشند.

این تورم در مراحل اولیه به شکل ندول حنجره نمایان می شود و ممکن است با درمان های علامتی بهبود یابد. به عنوان نمونه، اگر در مراحل ابتدایی بیمار خیلی حرف نزند، فریاد نکشد و از صدایش استفاده نکند، این تورم برطرف خواهد شد، اما اگر وضع ادامه یابد، این ندول پیشرفت کرده و به مرحله ای می رسد که دیگر قابل برگشت نیست. بنابراین با پیشرفت مشکل، ممکن است جراحی لازم شود.

صدای گرفته؛ خشک و خشن یا نرم و زیر؟
گرفتگی صدا هر طور که باشد و به هر دلیلی که اتفاق بیفتد، ناخوشایند است و می تواند برجنبه های مختلف زندگی فرد تاثیر بگذارد. اما وقتی حرف گرفتگی صدا می شود، همه به خشونت صدا و کلفت شدن آن فکر می کنند.

در حالی که ضایعات درونی طناب های صوتی، اغلب باعث ایجاد صدای خشن می شود و صدای ضعیف و سرفه هایی با صدای خفیف (بخصوص در افراد سیگاری) ممکن است نشانه فلج طناب صوتی باشد.

زمانی که همراه با گرفتگی صدا، مشکلات دیگری مانند دشواری بلع غذا، خرخر کردن در زمان تنفس، نفس کشیدن خشن و پرسر و صدا و درد یکطرفه گوش وجود داشته باشد، باید توجه بیشتری داشته باشید، چون این علائم می تواند نشان دهنده وجود بدخیمی در حنجره یا مری باشد.
در مواقع گرفتگی صدا کمتر صحبت کنید و مایعات فراوان بنوشید

علت اصلی را پیدا کنید
اگر صدایتان گرفته، قبل از این که نگران شوید و به بیماری های جدی فکر کنید، از درمان های خانگی کمک بگیرید؛ شاید مشکل تان جدی نباشد و به راحتی برطرف شود.

در مواقع گرفتگی صدا کمتر صحبت کنید و مایعات فراوان بنوشید.

همچنین استفاده از بخور و بخصوص بخور سرد نیز می تواند به بهبود وضع کمک کند.

چنانچه فردی به هر دلیلی دچار گرفتگی صداست، باید از مصرف انواع و اقسام دخانیات پرهیز کند. دخانیات و الکل از علل گرفتگی صدا هستند.

کافئین که در موادی مانند قهوه، چای و برخی نوشابه‌های گازدار وجود دارد، خود به عنوان محرک طناب صوتی به شمار می‌رود و به همین علت توصیه می‌شود تا از مصرف زیاد این مواد پرهیز شود.

هشدار
در صورتی که گرفتگی صدا بیش از دو هفته ادامه پیدا کند، حتما باید برای بررسی های بیشتر به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید تا علت اصلی تشخیص داده و درمان شود.

بی‌تردید معاینه کامل گوش، گلو و بینی توسط پزشک، مهم‌ترین کار برای فردی است که با گرفتگی صدا مراجعه می‌کند، چون شایع‌ترین علل گرفتگی صدا، در این سه ناحیه قرار دارد.

دلایل خون دماغ شدن – گاهی پیش می آید که در اثر یک حادثه و یا به طور ناگهانی و خودبخود دچار خون دماغ می شویم. ولی علت آن به راستی چیست؟ علل زیادی باعث خونریزی بینی می شوند. در این مطلب 20 علت خون دماغ شدن را برای شما می گوییم.

 دو نوع خونریزی بینی وجود دارد:
خونریزی قسمت جلویی بینی و خونریزی قسمت عقبی بینی.
در اینجا برخی از علل این دو نوع خونریزی را بیان می کنیم.

خونریزی جلوی بینی
این خونریزی از مجموعه ای از رگ های خونی ناشی می شود. این نوع خونریزی بینی را می توان در خانه به راحتی کنترل کرد. علل شایع این نوع خون دماغ عبارتند از:

1- فین کردن شدید بینی
فین کردن شدید بینی باعث آسیب مجرای داخل بینی در اثر با فشار بیرون آمدن ترشحات بینی و یا پاره شدن مویرگ های خونی می شود.
اگر هر چند مدت یک بار دچار خون دماغ می شوید، احتمالا لخته خونی که در جای خون دماغ قبلی تشکیل شده، کنده می شود و باعث خونریزی مجدد بینی می شود.

2- سرماخوردگی یا آنفلوآنزا
ویروس سرماخوردگی یا آنفلوآنزا باعث خون دماغ نمی شود، بلکه فین کردن مکرر بینی در این بیمارها باعث خون دماغ می گردد.
اگر در این بیماری ها دچار آبریزش بینی و تجمع ترشحات در بینی شوید، احتمالا هر چند دقیقه یک بار فین خواهید کرد. فقط به یاد داشته باشید که به آرامی فین کنید، نه با شدت.

3- داروی ضد التهاب بینی
موقع سرماخوردگی برای جلوگیری از آبریزش بینی و رفع گرفتگی بینی، از داروهای دکونژستان بینی و ضدحساسیت (آنتی هسیتامین) استفاده می کنیم تا مجرای بینی را پاک کنند. ولی این داروها بینی را خشک می کنند و باعث خون دماغ می شوند.
هوای خیلی گرم یا سرد، چه در بیرون از خانه و چه در داخل اتاق در اثر وسایل گرمازا یا خنک کننده، باعث خشک شدن بینی و در نتیجه خون آمدن از آن می شوند
4- سینوزیت
اگر دچار سینوزیت باشید نیز دچار خون دماغ می شوید، ولی بیشتر خون دماغ های سینوزیت مربوط به استفاده از داروهای ضد التهاب بینی هستند.

5- دست کردن داخل بینی
اگر عادت کرده باشید که مرتبا دست تان را داخل بینی کنید و یا اگر خیلی محکم داخل بینی را با دست خالی کنید، به خصوص اگر ناخن های دست شما بلند باشند، این کار باعث آسیب داخل بینی و خونریزی آن می شود.

6- هوای گرم یا سرد
هوای خیلی گرم یا سرد، چه در بیرون از خانه و چه در داخل اتاق در اثر وسایل گرمازا یا خنک کننده، باعث خشک شدن بینی و در نتیجه خون آمدن از آن می شوند.

7- آلرژی ها
آلرژی باعث خارش بینی و در نتیجه دستکاری آن می شود. این موضوع به همراه مصرف داروهای ضداحتقان بینی که برای آلرژی استفاده می شوند، باعث خونریزی بینی به خصوص هنگام صبح و شب می شود.

8- ارتفاع زیاد
بالا بودن رطوبت و یا خشکی هوا در مناطق مرتفع می تواند باعث خون دماغ شود.

انحراف تیغه بینی
9- انحراف تیغه وسط بینی
خونریزی بینی از علائم شایع انحراف تیغه وسط بینی است. وقتی تیغه بین دو مجرای بینی کج شود و یا از محل خودش در بیاید، این انحراف رخ می دهد.

انحراف تیغه بینی باعث بسته شدن کانال بینی می شود و حتی باعث می شود مواد خارجی وارد بینی شوند که منجر به عفونت یا آسیب بینی می گردد. عفونت یا آسیب بینی موجب خونریزی شدید بینی می شود.

اگر بینی شما از زمان تولد، کج بوده و یا در اثر شکستگی کج شده است و تیغه آن را با عمل جراحی صاف نکرده اید، بیشتر مستعد ابتلای به خون دماغ خواهید بود.

10- بیماری کبدی
اگر بیماری کبدی داشته باشید و در اثر این بیماری، خون شما به راحتی منعقد نشود، این مشکل باعث خونریزی بینی خواهد شد.

11- مصرف الکل و مواد مخدر
مصرف مواد مخدر، خصوصا موادی که باعث خروپف می شوند مثل کوکائین، منجر به خون دماغ می شود.

مصرف الکل نیز می تواند باعث خون دماغ شود، زیرا الکل از انعقاد خون جلوگیری کرده و رگ های خونی را گشاد می کند.

خونریزی قسمت عقب بینی
خونریزی قسمت عقب بینی خیلی کمتر از خونریزی جلوی بینی اتفاق می افتد. این نوع خونریزی بینی در افراد مسن شایع تر است.
خونریزی پشت بینی می تواند خطرناک باشد و معمولا نیاز به درمان پزشکی دارد.
اگر به تازگی خیلی خون دماغ می شوید، می تواند نشان دهنده کمبود کلسیم در بدن شما باشد. لذا به پزشک مراجعه کنید و آزمایش خون بدهید تا میزان کلسیم خون شما مشخص شود

علل شایع این نوع خونریزی بینی عبارتند از:
1- برخی داروها
داروهای رقیق کننده خون مثل وارفارین و هپارین و نیز داروی آسپیرین و بروفن می توانند باعث خونریزی عقب و حتی جلوی بینی شوند.

2- فشار خون بالا
افزایش فشارخون می تواند باعث خون دماغ شود، هر چند که این دلیل هنوز اثبات نشده است.

3- بیماری های خونی
خونریزی بینی از علائم برخی بیماری های خونی مثل لوسمی (سرطان خون) و هموفیلی است که روی انعقاد خون تأثیر می گذارند.

4- سخت شدن سرخرگ ها
اگر شما دارای چربی خون بالا باشید، تجمع و رسوب چربی ها و کلسترول در سرخرگ ها باعث سفت و سخت شدن دیوار آن ها می شود (تصلب شرایین یا آترواسکلروز) و سخت شدن سرخرگ ها در بینی باعث خونریزی آن می شود.

5- تومورها
وجود تومور در حفره بینی، چه خوش خیم (غیرسرطانی) و چه بدخیم (سرطانی) باشد باعث خونریزی بینی می شود.

6- ضربه به سر و صورت
اگر با سر زمین بخورید و یا هر گونه ضربه و آسیبی به سر و صورت شما وارد شود، این مسئله می تواند باعث خون دماغ گردد.

7- عمل جراحی بینی
یکی از مشکلات شایع بعد از جراحی بینی، خونریزی آن است که می تواند خفیف تا شدید باشد.

8- کمبود کلسیم در بدن
اگر به تازگی خیلی خون دماغ می شوید، می تواند نشان دهنده کمبود کلسیم در بدن شما باشد. لذا به پزشک مراجعه کنید و آزمایش خون بدهید تا میزان کلسیم خون شما مشخص شود.
اگر دچار کمبود کلسیم بودید، می توانید با تجویز پزشک از قرص کلسیم استفاده کنید.

9- مواد محرک شیمیایی
مواد شیمیایی موجود در دود سیگار، محلول یا بخار آمونیاک، اسید سولفوریک، بنزین و سایر مواد می تواند باعث تحریک بینی و خونریزی آن شوند.