اقدامات لازم بعد از جراحی لوزه

اقدامات لازم بعد از جراحی لوزه  – پس از عمل جراحی، در بیشتر موارد كودك حدود 5 تا 10 ساعت در بیمارستان می‌ماند. با وجود این، كودكانی كه از لحاظ تنفسی دچار مشكل هستند و كمی خونریزی دارند، به سرعت به اتاق عمل منتقل می‌شوند.
اقدامات لازم بعد از جراحی لوزهكودكان زیر 3 سال و آنهایی كه دچار بیماری‌های مزمنی مانند فلج مغزی هستند، برای معاینات بیشتر، یك شب را در بیمارستان می‌مانند.
پس از عمل، بهبود درد تنها یك هفته یا كمی بیشتر به طول می‌انجامد. كودك شما به مدت چند روز پس از عمل، احساس خستگی می‌كند و انرژی زیادی از دست می‌دهد و ممكن است شب‌ها بی‌قرار شود و خوب نخوابد، ولی تمام این مشكلات پس از 3 تا 14 روز بهبود می‌یابد.
همچنین كودك شما ممكن است به خاطر مسكن‌هایی كه در داروها وجود دارد، قادر به خوردن غذای زیاد نباشد و دچار یبوست شود.

نوع تغذیه پس از عمل

مایعات، مهم‌ترین غذایی است كه كودك در 3 روز نخست پس از عمل باید مصرف كند و همین مساله می‌تواند تب و یبوست را كاهش دهد و بهبود را حاصل كند. بكوشید در 2 روز اول، هر ساعت حدود 100 گرم یا 100 میلی لیتر به كودك خود مایعات بدهید. مایعات سبك، آبمیوه، شربت و ژله، غذاهای مناسبی هستند كه كودك می‌تواند در طول این مدت از آنها تغذیه كند. در این میان، غذاهای نرم و مایعات خنك راحت‌تر بلعیده می‌شوند.

با بهبود اشتهای كودك، او را تشویق به خوردن غذاهای سفت‌تر كنید. محدودیتی برای دادن غذا به كودك وجود ندارد و با این كار آسیبی به گلوی او وارد نمی‌كنید. بگذارید كودك غذایی را كه می‌خواهد انتخاب كند.

تا زمان بهبودی كامل کودک نباید از طریق نی غذا بخورد، چرا كه خطر خونریزی را افزایش می‌دهد.

كودك ممكن است پس از عمل، در معده خود احساس ناراحتی كند، حالت تهوع و خستگی و بدخلقی داشته باشد، ولی پس از چند ساعت این حالات بهبود می‌یابد. حالت تهوع به دلیل كدئین موجود در داروی مسكن است.

مشكلات پس از عمل

گوش درد و گلودرد از علائم شایع پس از برداشتن لوزه است. گوش درد به دلیل تحریک اعصاب مشترك گوش و لوزه‌ است. در این مواقع 4 تا 5 بار در روز به كودك داروی مسكن دهید.

هرگز برای تسكین درد از آسپرین و ایبوپروفن استفاده نكنید، چون باعث افزایش خونریزی می‌شوند. می‌توانید برای راحتی بیشتر كودكتان، از كمپرس‌های خنك یا بسته‌های یخ روی گلوی او استفاده كنید.

تب كردن مشكل دیگری است كه پس از عمل طبیعی است و امكان دارد درجه تب به 37 تا 38 درجه سانتی‌گراد نیز برسد. تب كودك می‌تواند به دلیل نخوردن مایعات كافی هم باشد، بنابراین در صورت رسیدن تب به 39 درجه با پزشك مشورت كنید.

تنفس سخت، یكی دیگر از علائم طبیعی پس از عمل است و به دلیل زخم‌های سفید یا زرد رنگی كه در محل عمل لوزه‌ به وجود می‌آید، ایجاد می‌شود.

این وضعیت می‌تواند با غرغره كردن آب نمك ملایم بهتر شود. زخم‌ها پس از 5 تا 10روز بهبود می‌یابند و مشكل تنفس كودك حل می‌شود.

پس از مرخص شدن كودك، خونریزی از ناحیه دهان و بینی رخ نمی‌دهد، ولی والدین باید شب اول پس از عمل، چندین بار وضعیت كودك را كنترل كنند و در صورت خونریزی او را به اورژانس ببرند.

بهتر است كودك شما تا 48 ساعت پس از عمل جراحی در منزل استراحت كند. با بهتر شدن قوای بدنی كودك، فعالیت او هم بیشتر می‌شود.

تا 14 روز پس از عمل لوزه‌، ورزش‌های سخت توصیه نمی‌شود.

پس از عمل جراحی ممكن است به دلیل رعایت نكردن اصول تغذیه در دوران بهبودی، فرد مجددا دچار عفونت شود. به همین دلیل نیم ساعت پیش از غذا باید از مسكن استفاده شود تا بلع كودك با درد همراه نباشد.

بزاق دهان، حاوی آنتی‌بیوتیك‌های طبیعی است كه ناحیه عمل را تمیز می‌كند. جویدن و بلعیدن نوعی فیزیوتراپی برای گلو به حساب می‌آید. عمل خوردن را با غذاهای نرم و ملایم آغاز كنید. از ادویه‌های تند، سركه یا مركبات استفاده نكنید و بیشتر از غذاهای جویدنی استفاده كنید.

جویدن آدامس در بین وعده‌های غذایی بسیار مفید است.

سعی كنید كودك خود را پس از عمل، از محیط های پُر جمعیت، یا افرادی كه سرماخورده‌اند و دچار هرگونه عفونتی هستند و نیز از محیط‌های حاوی دود سیگار و گرد و خاك دور نگه دارید.
ندا اظهری – جام جم

خروسک چیست

خروسک چیست – تنفس صدادار، سرفه مداوم، گرفتگی و خس خس سینه از مشخصه های بیماری خروسك است.

دكتر لطفاً ابتدا بفرمایید خروسك چه نوع بیماری است و چه عاملی باعث آن می شود؟
خروسک كه كروپ (croup) نیز نامیده می شود، معمولاً از یك عفونت ویروسی ناشی شده و باعث التهاب و تنگ شدن مجرای هوای اصلی منتهی به ریه ها می گردد.
خروسک در اغلب موارد، كودكان سه ماهه تا پنج‌ ساله را معمولا در طول زمستان و اوایل بهار گرفتار می‌كند. كودكانی كه در زیر سه سالگی خروسك می‌گیرند، شدیدترین علائم را نشان میِ‌دهند.
با اینكه خروسک یک بیماری خفیف است، گاهی موجب ناراحتی های شدید تنفسی می شود كه نیازمند درمان فوری و اورژانسی می گردد.

خروسک چیست علایم بیماری خروسک چیست؟
خروسک با علایم سرماخوردگی از جمله آب ریزش بینی و عطسه آغاز می شود و پس از یك یا دو روز علایم اصلی بروز می كنند. تنفس صدادار، سرفه مداوم با صدای شبیه خروس، گرفتگی و خس خس صدا از جمله علایم مشخص كننده خروسك است، اما در موارد شدید ممكن است اشكال در تنفس به وجود آید و سرعت تنفس حالت غیر عادی پیدا كند.

سرفه در خروسک
سرفه ها به صورت حمله ای می باشد. دوره های حمله خروسك بیشتر در اوایل صبح رخ می دهد و چند ساعت طول می كشد.

برای كودك مبتلا به خروسک چه كار باید كرد؟

به كودك مبتلا به خروسك باید شربت استامینوفن و مایعات گرم فراوان بدهید.

هوای اتاق كودك را مرطوب كنید(با گذاشتن ظرف آب روی بخاری، شوفاژ و… و یا انداختن حوله خیس روی شوفاژ یا نزدیك بخاری).

در حمله های شدید برای تخفیف علایم، كودك را به حمام ببرید و شیرهای آب داغ را باز كنید تا هوا به سرعت مرطوب شود و تنفس او راحت تر می شود (نیاز به استحمام كودك نیست، فقط در محیط مرطوب و گرم قرار گیرد كافی است).

آیا مراجعه به پزشك برای كودكان مبتلا به خروسک ضروری است؟

برای اطمینان از ابتلای كودك به خروسك، بهتر است كودك را برای معاینه نزد پزشك متخصص اطفال ببرید.
پزشك می تواند با معاینه كودك، شدت بیماری را بررسی و اطمینان حاصل كند كه تشخیص صحیح بوده و كودك مبتلا به خروسك است و بیماری مشابه دیگری نظیر التهاب دریچه نای و … وجود ندارد.

اکسیژن درمانی در خروسک

در موارد خفیف خروسك، اقدام های خانگی توسط پزشك توصیه می شود. (شربت استامینوفن و دادن مایعات گرم و مرطوب كردن هوای اتاق كودك) ولی در موارد شدید و حاد، معمولاً كودك در بیمارستان بستری می شود تا برای تسهیل تنفس، اكسیژن یا داروهای استنشاقی به او داده شود. اگر در چنین مواردی، مجاری هوا شدیداً مسدود باشد ممكن است از طریق گذاشتن لوله داخل بینی و فرستادن آن به نای راه تنفس باز شود، منتهی جای نگرانی نیست و ظرف چند روز خروسك حاد نیز بهبود می یابد.

بنابراین توصیه می شود چنانچه كودك دچار حمله خروسك (شدید) شد، فوراً با پزشك تماس بگیرید و اگر علائم شدت یافت و بدتر شد، آمبولانس خبر كنید یا به نزدیك ترین مركز فوریت های پزشكی مراجعه کنید.
پزشك ممكن است داروهای ضدالتهاب كورتونی یا استروئیدی تجویز كند كه به كاهش تورم حنجره كمك می‌كند و باعث می‌شود كودك راحت‌تر نفس بكشد.

لازم به ذكر این است كه بیشتر كودكان مجدداً به خروسك مبتلا نمی شوند، اما كودكان مبتلا به آسم ممكن است در معرض حمله های مجدد بیماری (خروسك) قرار داشته باشند. برای این كودكان ممكن است درمان با داروهای پیشگیری كننده از آسم توصیه شود و یا پزشك تجویز كند كه با مشاهده نخستین علایم حمله خروسك، از داروهای استنشاقی “كورتیكو استروئیدی” استفاده شود.

در هر صورت برای همه بیماران مبتلا به خروسك، چه آسمی و چه غیر آسمی، توصیه می شود، اتاق كودك مرطوب نگه داشته شود تا تنفس برای او راحت تر باشد و برای این كار بهترین روش این است كه حوله مرطوبی را روی صندلی در كنار شوفاژ یا بخاری قرار دهید و یا از دستگاه بُخور استفاده كنید (بهتر است بِخور آب جوش خالی باشد و از داروهایی مثل اكالیپتوس و… كمتر مصرف شود).

آیا لارنژیت همان خروسک است كه در بزرگسالان مشاهده می شود؟

سندروم كروپ، سندروم خاصی است كه در صورت تورم حنجره بروز می كند. معمولاً عوامل ویروسی یا باكتریایی باعث بروز این بیماری شده و گاهی به علت آلرژی، بیمار دچار لارنژیت می شود.

در موارد ویروسی كه بیشتر دیده می شود نیاز به مصرف آنتی بیوتیك نیست و مصرف آنتی هیستامین و مرطوب كردن هوای تنفسی كافی است.

به علاوه در افراد مبتلا به لارنژیت، توصیه می شود به حنجره خود استراحت داده و چند روزی تا رفع علایم بیماری (گرفتگی صدا و…) كمتر صحبت كنند.

در موارد آلرژیك نیز با مصرف آنتی هیستامین و استراحت و مرطوب كردن هوای تنفسی بیمار بهبود می یابد، منتهی در صورت اضافه شدن عفونت، با تجویز پزشك چنانچه نیاز به مصرف آنتی بیوتیك باشد، باید طبق نظر پزشك معالج عمل نمایند.
در موارد شدید كه مشكل تنفسی ایجاد می شود، شاید نیاز به تجویز هیدروكورتیزون باشد كه توصیه می شود در صورت بروز چنین شرایطی، بلافاصله به پزشك یا مراكز درمانی مراجعه شود.

بنابراین لارنژیت یا سندروم كروپ یا خروسك در عین حال كه یك بیماری ساده و خفیف است، در صورتی كه مشكل تنفسی ایجاد كند نیاز به اقدام سریع داشته و مراقبت صحیح از بیمار حیاتی است.

خروسک مزمن و بازگشت اسیده معده به مری

پژوهشگران می‌گویند کودکانی که دچار عود مداوم خروسک می‌شوند، ممکن است دچار بازگشت اسید معده به مری یا بیماری ریفلاکس باشند. آنها معتقدند در بیماری ریفلاکس معده به مری، اسید معده باعث تورم و التهاب حنجره می‌شود، و به این ترتیب باعث باریک شدن راه هوایی می‌گردد.

بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) هنگامی رخ می‌دهد که عضله انتهای مری به طور کامل دهانه آن را نمی‌بندد، در نتیجه محتویات معده به داخل مری نشت می‌کنند.علائم این بیماری شامل سوزش سر دل و ترش کردن است.
دكتر مؤمن زاده- متخصص كودكان و استاد دانشگاه شهید بهشتی

نویسنده: پروین محمدی-روزنامه قدس

عرق سوز شدن کشاله ران

عرق سوز شدن کشاله ران – سوختگی کشاله ‌ران یکی از ضایعات پوستی در بزرگسالان است که می ‌تواند به علل متعددی ایجاد شود. در این قسمت ممکن است قرمزی، پوسته پوسته شدن، دانه‌های ریز، تاول و زخمی شدن همراه با خارش و گاهی سوزش ایجاد شود.
لباس های تنگ و فرسایش‌دهنده می ‌تواند، زمینه‌ساز شده و قارچ و باکتری نیز به آن اضافه شود. بیماری‌های دیگر پوستی مانند پسوریازیس، درماتیت سبوره‌ئیک، درماتیت تماسی و بیماری قند و بعضی عوامل دیگر می‌ توانند ایجادکننده یا تشدیدکننده باشند.

عرق سوز شدن کشاله راندر ضمن شستشو با صابون‌های محرک و عطردار و شستشوی بیش از حد محل و استفاده از کرم و پمادها، می‌ توانند ایجادکننده یا تحریک‌کننده باشند.

عرق کردن نیز عامل مؤثری است. کسانی که تعریق زیادی دارند، بیشتر در معرض این عارضه هستند.

چاقی نیز از عوامل ایجاد یا تشدید کننده است. خارش محل نیز می‌ تواند سبب افزایش عارضه شود. اگر خارش به طور مزمن ادامه یابد، پوست در محل عارضه ضخیم شده و ممکن است رنگ عارضه از قرمزی به طرف تیره شدن برود.

همانطور که گفته شد، قارچ‌های پوستی و ضایعات عفونی می ‌تواند به این عارضه اضافه شود، ولی توجه داشته باشید که این امکان نیز وجود دارد که برای مثال، یک عارضه مانند درماتیت سبوره‌ئیک یا پسوریازیس در محل وجود داشته باشد و روی آن قارچ نیز اضافه شود یعنی توأمان شدن ضایعات در این محل نیز باید مورد نظر قرار گیرد.

آنچه که باید درباره بهبود این عارضه انجام داد:

– کشاله ران را باید همیشه خشک نگاه داشت، به خصوص پس از استحمام باید آ‌ن را به طور کامل خشک کرد.

– اگر هوا گرم باشد و بعد از حمام کردن، لباس حوله‌ای به مدت طولانی روی بدن باقی بماند، این عارضه تشدید می شود یا عود می کند.

– تعریق شدید باید کنترل شود.

– لباس‌های زیر باید نخی و گشاد باشند.

– بهتر است از پودرها و کرم‌های مخصوص برای بهبود این عارضه و یا پماد اکسید دو زنگ استفاده کرد.

– اگر به سوختگی کشاله ران، قارچ یا عفونت هم اضافه شود، باید هر دو عارضه همزمان درمان شوند.

– هر چه کمتر از صابون استفاده شود، بهتر است و برای تمیز کردن کشاله ران بهتر است از آب خالی استفاده شود. سپس محل را به طور کامل خشک کرد.

– استفاده از صابون‌های ملایم بدون عطر در هنگام دوش گرفتن ایردی ندارد، زیرا زیر دوش آب، صابون رقیق شده و به طور مستقیم به محل مالیده نمی ‌شود و به صورت گذرا از محل عبور می ‌کند.

اگر به توصیه های بالا عمل کردید، ولی این عارضه بهبود نیافت، حتماً به پزشک متخصص مراجعه کنید تا اقدامات درمانی لازم صورت گیرد.
دکتر فرهاد موستوفی مآب

عوارض نقاشی کردن روی صورت کودک

عوارض نقاشی کردن روی صورت کودک – زنگ مدرسه که ‌زده مي ‌شود، تعدا زيادي کودک‌ دبستاني که صورت‌هايشان را با رنگ و اکليل گريم کرده‌اند و شکل موش و خرگوش و گربه شده‌اند، با شوق و ذوق هرچه تمام‌تر از در مدرسه بيرون مي‌ پرند و در رسيدن به پدر و مادرهايشان با هم مسابقه مي‌ گذارند تا زودتر چهره جديدشان را به آنها نشان دهند. چند سالي است که نقاشي کردن روي صورت کودکان در جشن‌هاي مدرسه و يا در نمايشگاه‌هاي مختلف رواج پيدا کرده است. ولي آيا اين

رنگ‌ها که صورت کودکان را براي سرگرمي، زيباتر مي‌ کنند؛ براي کودکان بي ‌خطر هستند؟
با دکتر بهروز باريک‌بين، متخصص پوست و مو در اين مورد به گفتگو نشسته‌ايم.

گه گاه در نمايشگاه‌هاي گوناگون با غرفه‌هايي روبرو مي‌ شويم که مشغول رنگ‌آميزي صورت بچه‌ها هستند و کودکان و والدين آنها، خوشحال از اجراي اين مراسم، در صف ايستاده‌اند، همچنين در جشن‌هاي مدارس و نيز در برخي مهد کودک‌ها در برخي شهرهاي بازي با بچه‌هايي که صورت رنگ‌آميزي شده دارند مواجه مي‌ شويم، شما هم ديده‌ايد؟
بله، کودکان عاشق اين سرگرمي هستند، غافل از اينکه مصرف اين رنگ‌ها بر روي صورت چه عوارضي مي‌ تواند داشته باشد. بايد توجه داشته باشيم که به هر حال کودکان دوست دارند که نقش‌هاي فانتزي روي صورت‌شان کشيده شود و آن را نوعي تفريح مي ‌دانند، اما والدين بايد از شيوه انجام کار و عواقب احتمالي اين کار آگاهي داشته باشند.

عوارض نقاشی کردن روی صورت کودکاز چه رنگ‌هايي براي اين کار استفاده مي ‌شود؟

براي رنگ‌آميزي صورت کودکان، از وسايل مختلفي استفاده مي‌ شود، مثل ماژيک‌هاي معمولي، وسايل آرايشي خانم ها، آبرنگ و رنگ گوآش. افراد حرفه‌اي‌ هم از رنگ‌هاي گريم براي اين کار استفاده مي‌ کنند که به آن رنگ فون مي گويند.
رنگ‌هاي فون دو نوعند: فون خشک که آن را ” پن‌کک(PAINT CAKE)” و فون چرب که آن را ” پن‌استيک (PANIT STICK)”مي‌ نامند.
از فون چرب براي گريم بازيگران سينما و آرايش عروس استفاده مي ‌شود.

کدام بهتر است؟
براي رنگ‌آميزي صورت کودکان گاهي از فون خشک استفاده مي کنند که با آب و صابون يا شيرپاک‌کن به سادگي قابل پاک‌کردن است. اگر از آبرنگ استفاده مي ‌شود، بايد پوست صورت زود شسته شود. به طور کلي استفاده از ماژيک و رنگ گواش براي رنگ‌آميزي صورت بچه‌ها اصلا توصيه نمي ‌شود، زيرا رنگ‌ها به سادگي از روي پوست پاک نمي‌ شوند و مي ‌توانند مضر باشند.
در هر حالتي(حتي با فون خشک) نبايد رنگ براي مدت طولاني روي صورت کودکان باقي بماند و حداکثر طي چند ساعت بايد با آب و صابون يا شيرپاک‌کن پاک شوند.
همچنين کودک نبايد به اين تفريح عادت کند.

آيا اين رنگ آميزي عارضه‌اي هم دارد؟

استفاده از هر نوع ماده شيميايي از جمله رنگ، روي صورت مي‌ تواند با عوارضي همراه باشد. شايع‌ترين اين عوارض حساسيت پوستي است. به عنوان مثال اگر کودکي به نوعي رنگ حساسيت داشته باشد ممکن است در مرتبه اول استعمال آن روي پوست، مشکل خاصي ايجاد نشود، اما در مرتبه دوم استفاده، پوست دچار قرمزي، تورم و خارش‌شود که مي ‌تواند عوارض ناخوشايندي را به همراه داشته باشد. در اين شرايط مراجعه به متخصص پوست و مو ضروري است.
مشکل‌ ديگري که به خصوص با استفاده از رنگ‌هاي چرب و در کودکان بزرگ تر و نزديک سن بلوغ، امکان بروز آن وجود دارد، زدن جوش‌هاي غرور جواني(آکنه) است، به اين ترتيب که با مسدود شدن منافذ پوست و تجمع چربي‌هاي پوست در اين منافذ، ابتدا جوش‌هاي سرسياه و سرسفيد روي پوست به وجود مي ‌آيند و سپس در صورت ادامه مصرف رنگ‌هاي چرب روي پوست، اين جوش‌ها تبديل به جوش‌هاي التهابي و چرکي خواهند شد.
بنابراين توصيه مي ‌کنيم که:

پوست حساس و ظريف کودکان دلبندتان را با تفريحات ناسالم به مخاطره نيندازيد.

در درجه اول توصيه ما اين است که از اين رنگ‌آميزي‌ها روي صورت کودکان استفاده نکنيد، و در درجه بعد، اگر به هر دليل مايل به امتحان اين تفريح براي فرزندتان هستيد، فقط يک بار اين کار را انجام دهيد و بعد از آن سريعا رنگ‌ها را از روي پوست کودکتان پاک کنيد.

علايم حساسيت پوست صورت کودک به رنگ نقاشي چيست؟

علايم حساسيت پوستي به صورت ايجاد قرمزي، تورم و خارش است که اين ها علايم يک اگزماي تماسي آلرژيک هستند. گاهي ممکن است اين حساسيت به صورت ضايعاتي شبيه کهير نمايان شوند.
به هر حال اگر بعد از نقاشي، در پوست صورت کودک خود متوجه قرمزي و تورم شديد و يا اگر کودک از خارش پوست شکايت کرد، بلافاصله رنگ را با آب و صابون بچه يا شامپوي بچه بشوييد.

حال اگر صورت کودک به رنگ حساسيت داشت، چه کار کنيم؟

با بروز حساسيت پوستي، قدم اول شست‌شوي رنگ از صورت است. در مرحله بعد بايد به يک متخصص پوست و مو مراجعه کنيد تا تحت نظر وي از داروي ضد التهاب موضعي و نيز از داروهاي ضد حساسيت و ضد خارش خوراکي (در صورت لزوم) استفاده کنيد و يادتان باشد هرگز رنگ‌آميزي روي صورت کودک خود را تکرار نکنيد، زيرا با تکرار آن، مشکلات به وجود آمده، دو برابر خواهد شد.

بهترين روش پاک کردن اين رنگ‌ها در خانه چيست؟

بهترين روش شستن اين رنگ‌ها همانطور که ذکر شد، استفاده از آب معمولي و صابون بچه يا شامپو بچه است تا کمترين تحريک پوستي را ايجاد کند. گاه مي ‌توان از شيرپاک‌کن نيز براي اين منظور استفاده کرد و بعد صورت را با آب خالي شست. بعد از شستشوي کامل رنگ از روي پوست، بهتر است از يک مرطوب‌کننده ساده پوست (مانند وازلين يا اوسرين) استفاده کنيد، تا آسيب رسيده به پوست در اثر استفاده از رنگ و نيز صابون به حداقل برسد.

اگر پوست صورت کودکان دچار قرمزي شد، هنگام مواجهه با آفتاب بايد ضدآفتاب نيز براي وي استفاده شود.

بچه‌ها چند ساعت مي ‌توانند با اين صورت‌هاي رنگي ذوق کنند؟

رنگ‌ها بهتر است طي يکي دو ساعت از روي پوست پاک شوند تا مشکلات احتمالي به حداقل برسند. يادتان باشد نگذاريد فرزندتان با رنگ‌ صورت، شب تا صبح را بخوابد.

اصلا آيا درست است کودکان از لوازم آرايش بزرگسالان استفاده کنند؟

به طور کلي استفاده از لوازم آرايش و گريم بزرگسالان براي کودکان به چند دليل صلاح نيست، زيرا:

اولا) فرهنگ غلط استفاده از لوازم آرايش را عملا به کودکان‌مان آموزش مي ‌دهيم و آنها را در بزرگسالي با مشکلات جدي مواجه خواهيم کرد.

ثانيا) پوست کودکان بسيار حساس‌تر از بزرگسالان است و امکان بروز آلرژي و حساسيت پوستي در آنها بيشتر است؛ به خصوص اين مساله در کودکان مبتلا به آلرژي‌هاي پوستي (اگزماي سرشتي) و تنفسي (آسم) شايع‌تر است.

ثالثا) امکان دچار ‌شدن پوست کودکان به آکنه(جوش غرور جواني) در سن پايين وجود دارد.
دکتر گلرخ ثريا

سرطان لب چیست

سرطان لب چیست -سرطان لب یکی از شایع ترین سرطان های دهان است که اغلب در مردان بروز می کند. شایع ترین نوع سرطان لب هم، نوع سنگفرشی آن است که می تواند پخش شود.

سرطان لب چیستعلل بروز سرطان لب

اگر افراد و به خصوص آقایان که بیشتر در معرض ابتلا به سرطان لب قرار دارند، با علل بروز آن آشنا شوند، می توانند از عوامل خطرزای آن دوری کنند و شانس خود را برای ابتلا به این سرطان کاهش دهند.

علل بروز سرطان لب عبارتند از :
1- مصرف تنباکو : مصرف محصولات تنباکو از قبیل سیگار، پیپ و قلیان یکی از عوامل خطری است که سبب افزایش احتمال ابتلا به سرطان لب می شود.

2- عفونت های ویروسی : اگر چه به بطور کامل ثابت نشده، ولی نتایج برخی تحقیقات حاکی از آن است که ویروسی به نام (HPV)یا ویروس پاپیلومای انسانی، احتمال ابتلا به سرطان لب را افزایش می دهد.

3- کمبود برخی موادمغذی: برنامه غذایی که عناصری مانند آهن، اسید فولیک، سلنیوم و ویتامین های A و E را کمتر دارد، احتمال ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد.

4- عدم رعایت بهداشت دهان: عدم رعایت نکات بهداشتی در ناحیه دهان (مثل مسواک زدن) سبب ابتلا به سرطان لب و دهان می شود.

5- عوامل ژنتیکی: نژادهای آفریقایی و مردان بالای 40 سال، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان لب قرار دارند.

6- مصرف الکل : مصرف الکل، خطر ابتلا به سرطان لب را افزایش می دهد.

7- در معرض نور آفتاب بودن : افرادی که بیشتر در معرض نور خورشید قرار دارند و یا از نورها و اشعه های مصنوعی استفاده می کنند (مثل تخت های سولاریوم که برای برنزه کردن استفاده می شوند)، در معرض ابتلا به سرطان لب می باشند. این گونه افراد به سرطان پوست نیز مبتلا می شوند.

اگر فرد مبتلا به سرطان لب، خونریزی داشته باشد و متوقف نشود، و یا علایم غیر معمول مثل مشکل در خوردن و آشامیدن و قورت دادن غذا داشته باشد، حتما باید با پزشک متخصص خود در میان بگذارد

علایم سرطان لب

سرطان لب در ابتدای بیماری ممکن است بدون علامت باشد.
وقتی که علایم سرطان لب بروز می کند، شایعترین علامت آن درد است که معمولا بهبود نمی یابد.
در اغلب موارد سرطان لب از لب پایین شروع می شود و گسترش می یابد.
سرطان لب ناشی از تغییرات یا رشد غیرطبیعی سلول های دیسک مانندی است که روی لب را می پوشانند.

علایم شایع سرطان لب عبارتند از :

– خونریزی از لب
– تغییر یک منطقه از لب
– بزرگ شدن گره های لنفاوی
– ایجاد توده هایی بر روی لب
– درد در ناحیه لب
– کرختی و احساس سوزن سوزن شدن لب
– ورم در ناحیه فک و دهان
– ایجاد منطقه ای ضخیم بر روی لب
– تغییر صدا
– گلودرد یا احساس اینکه چیزی در گلو گیر کرده است

علایمی که ممکن است بیانگر یک بیماری جدی باشد
اگر سرطان لب تحت درمان قرار نگیرد می تواند منجر به بروز بیماری های خطرناکی شود.

اگر فرد مبتلا به سرطان لب، خونریزی داشته باشد و متوقف نشود، و یا علایم غیر معمول مثل مشکل در خوردن و آشامیدن و قورت دادن غذا داشته باشد، حتما باید با پزشک متخصص خود در میان بگذارد.

این علایم جدی عبارتند از :
– تغییر میزان هوشیاری فرد
– خونریزی بیش از حد
– تب بالا
– بی حالی
– ضربان قلب سریع
باید توجه داشت که سرطان لب و دهان ممکن است هیچ نشانه ای نداشته باشد و گاهی اوقات طی معاینه دندان ها توسط دندانپزشک مشخص می گردد

درمان سرطان لب

اگر سرطان لب زود تشخیص داده شود، می تواند با درمان هایی نظیر جراحی و پرتودرمانی بهبود یابد.
بیمارانی که سیگار می کشند، بهتر است سیگار کشیدن را قبل از شروع دوره درمان متوقف کنند.

1- عمل جراحی: عمل های جراحی متعددی برای افراد مبتلا به سرطان لب وجود دارد و پزشک متخصص بسته به میزان گسترش سرطان ممکن است قسمت های خاصی از تومور سرطانی را بردارد.

2- پرتودرمانی : اشعه های ایکس xبرای از بین بردن سلول های سرطانی به کارمی روند و یا مانع رشد آنها می شوند. از آنجا که در پرتو درمانی می توان اشعه x را به قسمت خاصی از بدن محدود کرد و تاباند، می توان برای درمان سرطان های قسمت های کوچک از آن استفاده کرد.

3- شیمی درمانی : در شیمی درمانی سرطان لب از موادی مانند سیس پلاتین برای مبارزه با سلول های سرطانی استفاده می شود.

مواردی که پزشک قبل از درمان سرطان لب باید آنها را مد نظر قرار دهد

– فرد در چه مرحله ای از سرطان است؟

– کدام منطقه از لب و دهان درگیر تومور شده است؟

– آیا سرطان به رگ های خونی هم منتقل شده است یا نه؟

– اندازه تومور چقدر است؟

– ظاهر بیمار چگونه است و آیا توانایی صحبت کردن یا غذاخوردن را دارد؟

– سن بیمار و سلامت عمومی او چطور است؟
زهره لطیفی

چگونه خون منعقد می شود

چگونه خون منعقد می شود -خون چگونه منعقد می‌شود؟

خون ما مخلوط پیچیده‌ای از قطعات جامد شناور درون مایع است. قطعات جامد آن همان گلبول‌های قرمز، سفید و پلاکت‌ها هستند. بخش مایع خون هم پلاسما نام دارد که بی‌رنگ است و عمده آن از آب تشکیل شده که البته پروتئین‌های مهمی چون پروتئین‌های مسئول انعقاد، غذا و املاح معدنی و البته گازهای دفعی به وسیله آن حمل می‌شوند.
وقتی یک رگ خونی در اثر آسیب وارده به پوست پاره می‌شود، یک دسته فعل و انفعلات پشت سر هم رخ می‌دهند تا خون‌ریزی را متوقف کنند. به همه این عواملی که دسته‌جمعی هدف مشترکی را دنبال می‌کنند و آن هدف، تشکیل لخته خون یا انعقاد خون است، فاکتورهای(عوامل) انعقادی می‌گوییم.

چگونه خون منعقد می شودبیشتر عوامل انعقادی در کبد ساخته می‌شوند. برای مثال، پروتئینی در پلاسمای خون وجود دارد که مدام به وسیله سلول‌های کبدی ساخته می‌شود. این پروتئین موجب می‌شود مولکول‌هایی موسوم به “فیبرینوژن” که در پلاسما هستند، تکثیر پیدا کنند و به هم متصل شوند و رشته‌ای را به نام “فیبرین” بسازند. این رشته‌های فیبرین گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها را در محل خون‌ریزی به دام می‌اندازند و در عرض چند دقیقه، توده‌ای نرم و ژله مانند به نام “لخته ی خون” به وجود می‌آید که محل پارگی رگ را پرُ می کند.

وقتی پوست‌مان آسیب می‌بیند و رگ خونی پاره می‌شود، باکتری‌ها در محل پارگی رگ، تجمع کرده و سعی می‌کنند از محل نشت خون وارد بدن شوند. برای همین گلبول ‌های سفید خون از جدار رگ خارج شده و به باکتری‌های مهاجم حمله می‌کنند.

شاید این سئوال در ذهن‌تان شکل بگیرد که «اگر آن پروتئین مسئول انعقاد خون، همواره در پلاسمای خون است، پس چرا خون همواره در گردش طبیعی است و منعقد نمی‌شود؟»

درست است. اما هم پلاکت‌ها و هم پروتئین پلاسما به صورت غیر فعال در خون ما قرار دارند و عامل محرکی لازم است تا آنها را فعال کند.

آن عامل محرک، آسیب به دیواره عروق(پارگی رگ) است، که یک پیغام از سوی بافت آسیب دیده به عوامل انعقادی می‌رساند تا روند انعقاد را شروع کنند. گاهی نیز آسیبی داخلی مانند آسیب به خود پلاکت‌ها و تخریب آنها موجب می‌شود ماده‌ای را از خود آزاد کنند که به فاکتورهای انعقاد خون، پیام شروع بدهد. اگر یکی از فاکتورهای انعقادی آن روز غایب باشد یا کارش را درست انجام ندهد، انعقاد خون به مشکل بر می‌خورد و خون زیادی از دست می‌دهیم.

بیماران هموفیلی یکی از فاکتورهای انعقاد خون را ندارند و برای همین دچار مشکل می‌شوند. از این گذشته چون عوامل انعقاد خون در کبد ساخته می‌شوند، اگر کبد، بیمار باشد مانند هپاتیت یا سیروز کبدی، روند انعقاد خون مختل می‌شود.
حتی کاهش ذخیره ویتامینی در کبد مانند کمبود ویتامین K ، می‌تواند به کاهش تولید عوامل انعقادی در کبد بیانجامد.

دکتر سیدرضا صفایی- متخصص خون و انکولوژی
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران
*مطالب مرتبط:

فوائد و مضرات کرم های آرایشی چیست

فوائد و مضرات کرم های آرایشی چیست -“محمد موسى عرب” كارشناس علوم بهداشتى از دانشگاه تهران و معاون مديركل نظارت بر مواد غذايى و بهداشتى، درباره كرم هاى آرايشى و بهداشتى حاوى هيدروكينون مى گويد:

« اين نوع كرم ها براى از بين بردن و كاهش لك هاى پوستى به كار مى روند و مقدار مصرف آنها در كرم هاى آرايشى- بهداشتى حداكثر 2 درصد است و تنها زمانى مى توانند كارآيى داشته باشند و تأثيرات عميقى بر جاى بگذارند كه براي طولانى مدت استفاده شوند. در صورت قطع مصرف، لك هاى پوستى دوباره تظاهر پيدا مى كنند كه چندان خوشايند افراد نيست.

اين نوع كرم ها بايد به رنگ سفيد عرضه شوند و حاوى مواد رنگى نباشند، زيرا هيدروكينون موجود در كرم ها، در مدت 6 الى يك ماه به صورت اكسيد درآمده و قهوه اى رنگ مى شوند كه نشان مي دهد کرم غيرقابل مصرف است و خاصيت خود را از دست داده است.

فوائد و مضرات کرم های آرایشی چیستاخيراً مواد سفيدكننده ضدلك ها از جلبك ها، خزه ها و ساير گياهان دريايى استخراج و توليد مى شوند كه ضمن داشتن خاصيت سفيدكنندگى و ضدلكي، اثرات مضري روى پوست نداشته و مصرف آنها توصيه مى شود.

خانواده ها هنگام استفاده از كرم بايد موراد زير را رعايت کنند:

* کرم داراي پروانه ساخت از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى باشد.

* به تاريخ انقضا و تاريخ توليد حك شده روى انواع كرم توجه نمايند.

* ظاهر كرم را بررسي كنند تا تغيير رنگ و بو نداشته باشد و آب و روغن آن از هم جدا نشده باشد و بوى دلپذيرى داشته باشد.»

دكتر “مسعود داوودى” متخصص پوست و مو نيز معتقد است:

« كرم هاى روشن كننده ي حاوى هيدروكينون كه به عنوان داروى ضدلك مورد استفاده قرار مى گيرند، در درازمدت باعث افزايش تحريكات پوستى مى شوند و هر اندازه كه درصد هيدروكينون موجود در اين نوع كرم ها بيشتر باشد، شانس ابتلا به تحريكات پوستى افزايش مى يابد؛ به عنوان نمونه هيدروكينون 10 درصد، شديداً پوست را تحريك كرده و باعث خارش و قرمزى پوست مى شود.

تأثير كرم هاى ضدلك در افراد متفاوت است و بستگى به نوع ضايعه دارد. در بعضى از افراد مصرف اين نوع كرم ها موثر است و در برخى ديگر تغييراتى را به وجود نمى آورد.

بعضى از پزشكان، هيدروكينون را به عنوان درمان توصيه نمى كنند، چرا كه در درازمدت (بعد از 6 ماه) باعث ايجاد لك هاى دايمى در پوست مى شدند.

افراد بهتر است براى پيشگيرى از تحريكات پوستى شديد، از سفيدكننده هاى حاوى هيدروكينون 4 درصد استفاده كنند.

همچنين براى از بين بردن يا كم رنگ كردن ضايعات و لكه هاى پوستى نيز مى توانند از غلظت هاى كمتر از 2 درصد استفاده نمايند.

افراد بايد بدانند در صورتى كه پس از 6 ماه استفاده از اين كرم ها، بهبودى در وضعيت پوست آن ها حاصل نشد، مصرف آن را قطع كنند، چرا كه به عقيده برخى پزشكان ممكن است لك هاى دائمى روى پوست آن ها ايجاد شود، همچنين به دليل

عوارض پوستى، زنان باردار و شيرده نيز بايد از مصرف اين كرم ها پرهيز كنند.
كرم هاى ضدچين و چروك نيز به طور كامل مشكلات مذكور را از بين نمى برند و حداقل براي مدت زمان طولانى بايد استفاده شوند. بهتر است افراد از دوران كودكى از نور شديد آفتاب به شدت پرهيز نمايند و در صورت لزوم از عينك هاى آفتابى و كلاه استفاده نمايند تا دچار عوارض پوستى نشوند.»

دكتر “معصومه هدايت” متخصص پوست و مو نيز معتقد است:

« كرم هاى مرطوب كننده نيز راهى براى پيشگيرى از پيرى زودرس پوست محسوب مى شوند، زيرا استفاده از آنها علاوه بر تأمين و نگهدارى آب پوست و ممانعت از تبخير آب در لايه هاى سطحى پوست، از پيرى زودرس پوست نيز پيشگيرى كرده و

شادابى و طراوت پوست را موجب مى شود.

به دليل اينكه پوست در اثر عوامل خارجى مانند نور آفتاب ، سرما، گرما، تغذيه نامناسب، شست و شوى زياد با مواد تميز کننده و همچنين گذشت زمان و افزايش سن، رطوبت و چربى خود را از دست مي دهد و دچار خشكى و پيرى مى شود، از اين رو مرطوب نگه داشتن پوست از عارضه پيرى آن پيشگيرى مي کند يا آن را به تأخير مى اندازد.

همچنين خشكى پوست مى تواند باعث عوارضى نظير زبرى، پوسته پوسته شدن، خارش، ترك خوردگى و كاهش انعطاف پذيرى پوست شود.»
ارمغان جوادنيا- روزنامه ايران

اطلاعاتی درباره ویتامین D

اطلاعاتی درباره ویتامین D –

ویتامین D بسته به اینکه از منابع حیوانی یا گیاهی مشتق شده باشد به ترتیب به عنوان D3 یا D2نامیده می شود و به اصطلاح ویتامین D خوانده می شود. ویتامینD از ویتامین های محلول در چربی است كه برای جذب كلسیم از روده و استحكام استخوان ها لازم است.

اطلاعاتی درباره ویتامین Dراه های دریافت ویتامینD :
1- از طریق تابیدن اشعه آفتاب( اشعه ماوراء بنفش) به پوست بدن:

در پوست انسان ماده ای به نام دهیدروكلسترول وجود دارد كه پیش ساز ویتامینD است و در اثر تابیدن اشعه آفتاب به پوست، مراحلی را در بدن طی كرده و سرانجام در كلیه، به ویتامینD فعال تبدیل می شود.

2- از طریق غذا: مواد غذایی حاوی ویتامینD شامل: كره، روغن كبد ماهی، زرده تخم مرغ ، خامه ، جگر، شیرهای غنی شده با ویتامینD، سرلاك و شیرخشك هستند.

3- می توان ویتامینD را به صورت سنتیتك ( یعنی مصنوعی یا ساختگی) نیز به بدن رساند.

غذای شیرخواران ممكن است حاوی مقادیر بسیار كمی ویتامینD باشد. شیر گاو حاویIU40(واحد بین المللی) و سبزیجات و میوه جات حاوی مقادیر بسیار ناچیز ویتامینD هستند. زرده تخم مرغ حاوی 400-120 واحد ویتامینD در هر گرم می باشد كه منبع بسیار با ارزشی است. به اغلب شیر خشك ها ویتامینDرا در حد معقولی اضافه كرده اند.

عوامل ایجاد كننده كمبود ویتامینD :
1- قرار نگرفتن در معرض اشعه آفتاب ؛لازم به تذكر است كه آفتاب باید مستقیم به پوست بتابد و اشعه ای كه از پشت پنجره بتابد، فاقد اشعه ماورای بنفش است.

2- عدم استفاده از غذاهای حاوی ویتامینD مثل تخم مرغ:

3- رشد بسیار سریع كودك. برای مثال كودكان با وزن كم هنگام تولد ( كمتر از 2500 گرم) كه پس از تولد رشد سریعی دارند و همچنین كودكان در دوران بلوغ كه رشدشان بسیار سریع می شود، اگر ویتامینD را به مقدار كافی دریافت نكنند، ممكن است دچار كمبود این ویتامین شوند.

4. كودكانی كه دارای بیماری های خاصی هستند، ممكن است به علت عدم جذب ویتامینD دچار كمبود این ویتامین شوند. به عنوان مثال در انواع بیماری هایی كه با سوء جذب چربی همراه هستند.

همچنین داروهای ضد تشنج كه در انواع صرع یا در تشنج های دیگر مصرف می شوند، مثل فنوباربیتال یا فنی توئین نیز به علت مداخله در متابولیسم ویتامینD، بیمار را در معرض كمبود این ویتامین قرار می دهد.

اثرات كمبود ویتامینD در بدن:
در اثر كمبود ویتامینD در بدن، بیماری نرمی استخوان( راشیتیسم یاRickets) ایجاد می شود.

وقتی در اثر كمبود ویتامینD، جذب كلسیم از روده ها متوقف شود، برای نگه داری سطح كلسیم خون در حد طبیعی، هرمونی به نام پاراتورمون از غده پاراتیروئید ترشح می شود. این هورمون، كلسیم را از استخوان ها برمی دارد و وارد خون می كند. از این رو سطح كلسیم خون در حد طبیعی باقی می ماند، اما فسفر كه از طریق ادرار دفع می شود، در خون پایین می آید.

اثرات كمبود ویتامینD در بدن، چند ماه بعد ظاهر می شود. این علائم در كودكان شیرخواری كه مادرانشان كمبود این ویتامین را دارند، در عرض 2 ماه پس از تولد ظاهر می شود؛ اما در بقیه موارد در اواخر سال اول و در حین سال دوم زندگی، علائم مزبور بروز می كنند. در سایر دوران كودكی( به جز سن شروع بلوغ) كمبود این ویتامین نادر است.

علائم كمبود ویتامینD :
– جعبه ای شكل شدن سر

– پیشانی برجسته

– دیربسته شدن ملاج یا فونتانل ها

– دیردندان درآوردن

– پوسیدگی زودرس دندان ها

– ضخامت مچ دست

– بد شكل شدن لگن( این مسئله در دخترها، بعدها سبب تنگی لگن شده و به ناچار باید از طریق سزارین زایمان كنند)

– پرانتزی شدن ساق پاها، تمای له شكستگی در استخوان ها و نافرمی در ستون فقرات، ساق پاها و لگن كه سبب كوتاهی قد می شود؛

– دیرنشستن

– دیر به راه افتادن

تشخیص این بیماری بر اساس علائم بالینی، تاریخچه مصرف ویتامینD، انجام رادیوگرافی و آزمایش خون از نظر بررسی سطح كلسیم، فسفر و آنزیم آلكالان فسفاتاز صورت می گیرد.

عوارض این بیماری علاوه بر موارد بالا شامل: ابتلا به عفونت های تنفسی، عفونت های روده ای و سل ریوی می باشد. هم چنین كم خونی ناشی از فقر آهن در این افراد شایع است.

پیشگیری از كمبود ویتامینD :
1. تجویز ویتامینD با دوز روزانه 400 واحد از راه خوراكی

2. استفاده از زرده تخم مرغ بعد از سن 7 ماهگی

3. استفاده از آفتاب مستقیم كه اگر روزانه به مدت 10-5 دقیقه به مناطق باز بدن مثل سر، صورت و دست ها از آرنج تا انگلشتان دست و زانو تا انگشتان پا بتابد، كافی است.

مقاله درباره غلظت خون

مقاله درباره غلظت خون – افزایش تعداد گلبول‌های قرمز خون را، غلظت خون می گویند. اگر میزان هموگلوبین خون در آقایان بیشتر از 18 و در خانم ها بیشتر از 16 گرم در دسی لیتر باشد، غلظت خون گفته می‌شود.

پزشکان اصطلاح پلی سیتمی (polycythaemia) و اریتروسیتوز (erythrocytosis) را برای نشان دادن افزایش تعداد گلبول های قرمز خون به کار می برند.

بیشتر سلول های خون را گلبول های قرمز تشکیل می دهند. آن ها اکسیژن را به تمامی بدن می رسانند. لذا حجم اصلی آنها را هموگلوبین ( پروتئین حمل کننده اکسیژن) تشکیل می دهد.

تعداد گلبول های قرمز خون بر اساس سن و جنس افراد متفاوت است. آقایان گلبول های قرمز بیشتری از خانم ها دارند و نوزادان تازه متولد شده اغلب گلبول قرمز بیشتری از بزرگسالان دارند.

افزایش تعداد گلبول های قرمز خون و در نتیجه ایجاد غلظت خون باعث می شود جریان خون به سمت اندام های بدن کاهش یابد و گاهی نیز لخته های خون تشکیل می شوند.

بسیاری از افراد هنگام خون دادن، خون روشن را دلیل بر رقت آن و خون تیره را دلیل بر غلظت آن می دانند، در حالی که این تصور اشتباه است، زیرا نمی توان غلظت خون را از طریق چشم غیر مسلح تشخیص داد.

هیچ گاه تیره بودن خون دلیل بر غلظت آن نیست، چون خونی که از فرد گرفته می شود از ورید است و خون وریدی به دلیل کمبود اکسیژن اغلب تیره است.

با انجام آزمایش خون (CBC) و سنجش میزان هموگلوبین، پزشک می تواند به عارضه غلظت خون پی ببرد. هرگاه میزان هموگلوبین خون (درصد گلبول قرمز خون) از حد معمول بالاتر برود، غلظت خون رخ می دهد.

سن شیوع این عارضه بالای چهل سال بوده و در آقایان شایع‌تر است.

چه عواملی باعث غلظت خون می شوند؟
بخشی از علت ابتلا به مشکل غلظت خون، زمینه های ارثی و مادرزادی است (5 تا 10 درصد موارد). ولی بیشترین علت ابتلا به غلظت خون ، وجود بیماری های ریوی و قلبی است که باعث کاهش اکسیژن در بدن می شوند.
زمانی که اکسیژن کافی به بدن نرسد، برای جبران این کمبود، گلبول قرمز بیشتری در بدن ساخته می شود و این امر باعث افزایش غلظت خون در رگ ها می شود.

با کمبود اکسیژن در بدن، هورمونی به نام اریتروپویتین از کلیه ترشح می شود که این هورمون، مغز استخوان را برای ساخت بیشتر گلبول قرمز تحریک می کند تا بتواند کمبود اکسیژن رسانی به بافت های بدن را با افزایش گلبول قرمز جبران کند.
اغلب افراد ساکن در مکان هایی نظیر کوهستان و ارتفاعات و یا مکان های دچار آلودگی هوا، به دلیل کمبود اکسیژن ، دچار بیماری غلظت خون می شوند.

استرس و تنش های عصبی هم عامل بروز غلظت خون هستند. استرس و فشارهای روانی سبب افزایش ترشح آدرنالین و در نتیجه بروز انقباضات عروقی می‌شوند، بدین ترتیب پلاسمای خون به خارج عروق نشت کرده و نسبت آن به گلبول قرمز کاهش می‌یابد.
تعریق و اسهال‌های شدید از علل بروز غلظت خون موقتی هستند.

یکی دیگر از علل مهم غلظت خون، کشیدن سیگار است. با مصرف سیگار، اکسیژن رسانی به خون کم شده و غلظت خون ثانویه ایجاد می شود.
در برخی افراد به طور ارثی، هموگلوبین خون شان به راحتی اکسیژن را به بافت ها تحویل نمی دهد که در واقع به آن هموگلوبین غیرطبیعی گفته می شود که جزء علل نادر غلظت خون محسوب می شود.
بیماری مغز استخوان، تومورهای بدخیم کلیوی و کبدی در بزرگسالان، تومورهای مخچه ای در کودکان، فیبروم های رحمی در زنان، کیست های متعدد کلیه، سنگ کلیه و انسداد مجاری ادراری نیز می توانند غلظت خون را سبب شوند.

مقاله درباره غلظت خونعلائم غلظت خون  چیست؟
سرخ شدن صورت
تیرگی رنگ لب به ویژه هنگام انجام فعالیت های ورزشی
اختلالات تنفسی مثل تنگی نفس
اختلالات هوشیاری،‌ منگی و ‌خواب آلودگی
اختلالات بینایی مثل تاری دید
ضعف و بی حالی
سردردهای غیرطبیعی
خارش بدن به ویژه بعد از دوش گرفتن با آب گرم
برجستگی وریدهای چشم

عوارض غلظت خون کدام اند؟
غلظت خون در بدن باعث کند شدن حرکت خون در قلب و رگ ها می شود که با گرفتگی اندام هایی نظیر دست و پا، موجب سکته مغزی یا قلبی خواهد شد.
افزایش غلظت خون در افراد مبتلا به بیماری های ریوی، باعث آمبولی (انسداد جریان خون) ریه می شود.
زخم معده ، دردهای استخوانی و در مراحل بعد نقرس و سنگ کلیوی می تواند بروز کند.
فشار خون بالا
خونریزی بینی
بزرگی کبد و طحال

درمان  غلظت خون  چگونه است؟
درمان عامل زمینه ای در صورت وجود گرفتن خون از بیمار درمان های دارویی جهت کاهش تولید گلبول های قرمز خون پرهیز از سیگار و هوای آلوده مصرف مایعات زیاد (مصرف حداقل روزی هشت لیوان مایعات)

تغذیه مناسب برای کاهش غلظت خون چیست؟
پزشکان معتقدند با نوشیدن آب کافی، غلظت خون در حد متعادل باقی می ماند و مشکلاتی مانند لخته شدن خون که عاملی در بروز سکته قلبی است، بروز نمی کند، زیرا کم آبی باعث افزایش غلظت خون شده و گردش خون را دچار اشکال می کند.
آلبالو و آب لیموی ترش برای رفع غلظت خون مفید است. مصرف موز نیز برای صاف کردن خون مفید است.
به‌ طور کلی میوه‌ها و سبزی‌ها، به‌ علت دارا بودن ویتامین C و فیبرهای محلول و نامحلول، باعث کاهش غلظت خون، کاهش میزان فیبرینوژن (پروتئینی که تبدیل به لخته خون می شود) و کاهش فشار خون می شوند. به همین علت افرادی که گیاه خوارند ، نه تنها احتمال ابتلا به سرطان روده‌ی بزرگ را از خود دور کرده‌اند، بلکه دارای خون رقیق‌تر و فشارخون و فیبرونوژن پایین‌تری نسبت به افراد هم‌ سن و سال خود هستند.
برای کاهش لخته شدن خون از روغن جامد ، روغن نارگیل ، چربی‌های حیوانی، گوشت قرمز ، دل، قلوه، مغز ، پیه ‌گاو و گوسفند به مقدار خیلی کم مصرف کنید و به جای آن از لبنیات کم چرب، ماهی، سبزی و میوه ی فروان استفاده کنید.
منبع:chamranhospital.ir

مواردی که باعث تخریب کبد می شود

مواردی که باعث تخریب کبد می شود –

کبد از اندام های مهم و حیاتی بدن است که بدون آن ادامه حیات غیرممکن است

پانکراس یا همان  لوزالمعده به همراه کبد، نقش مهمی در هضم و متابولیسم مواد غذایی به عهده دارند. کیسه صفرا نیز اگرچه اندامی مهم است، ولی بدن به خوبی خود را با فقدان آن، تطبیق می دهد. آگاهی از ساختمان وعملکرد این اندام ها برای حفظ سلامت و كارآیی بهتر بدن، بسیار مهم و ارزشمند است.

مهمترین وظایف كبد شامل متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین و چربی، ذخیره و فعال کردن ویتامین ها و مواد معدنی، تبدیل آمونیاک به اوره، متابولیسم استروئیدها و بالاخره عمل کردن به عنوان یک صافی برای حفاظت در برابر سیل مواد مضری که به خون سرازیر می شوند، است.

کبد همچنین صفرا تولید می کند. نمک های صفراوی برای هضم و جذب چربی و ویتامین های محلول در چربی استفاده می شوند و محصول نهایی انهدام گلبول های قرمز در کبد ترکیب شده و از طریق صفرا دفع می شود. پزشكان تاكید دارند كه اگر كبد دچار اشكال شود، فرد با مشكلات و اختلالاتی چون افسردگی، نگرانی، اضطراب، خمودگی، بی حالی، درهم كشیدگی چهره، رنگ پریدگی یا تیره شدن پوست صورت، دیدن كابوس و گوشه گیری مواجه می شود.

 عواملی كه موجب آسیب دیدن كبد می شوند عبارتند از:

 شب دیر خوابیدن و صبح دیر از خواب بیدار شدن

ادرار نکردن پس از بیدار شدن از خواب
پرخوری
نخوردن صبحانه
مصرف بی حد دارو
مصرف مواد نگهدارنده، افزودنی ها، رنگ های خوراکی و شیرین کننده های صنعتی
مصرف روغن ناسالم برای طبخ غذا
مصرف غذاهای خام البته به غیر از سبزیجات و یا مصرف سرخ کردنی های بیات و از قبل مانده
بر اساس این گزارش، انواع میوه ها و سبزی های تازه بخصوص کاهو و هویج و خیار، روغن زیتون، انار و شاتوت اثر معجزه آسایی روی بهبود فعالیت کبد دارند. با تغذیه صحیح و مناسب می توان کبد را سالم نگه داشت. برخی از پزشكان معتقدند اهمیت سلامت كبد به حدی است كه می توان گفت سالم بودن آن معادل سلامت جسم و روان انسان است. یکی از شگفتی های کبد، ترشح ماده ضد ویروسی به نام اینترفرون است. این ماده زمانی تولید می شود که کبد در نهایت سلامت باشد. پس باید از این عضو ارزشمند و حیاتی نهایت مراقبت را انجام دهید.

 به نقل از باشگاه خبرنگاران