ماءالشعیر نوشیدنی مفید

ماءالشعیر در رفع خستگی اعصاب نیز موثر است و به دفع سنگ‌‌های کلیوی کمک می‌کند. باعث تنظیم عملکرد روده، کاهش خطر بیماری‌های قلبی، خون‌رسانی قلب و کاهش ابتلا به پرفشاری خون و سلامت کلیه‌ها، محافظت از بدن در برابر بروز سرطان‌ها، سکته‌های قلبی و مغزی بسیار موثر هستند.

ابجو

استفاده از نوشیدنی به همراه غذا در فرهنگ ما ایرانیان جایگاه ویژه‌ای دارد از دوغ که یک نوع نوشیدنی سنتی ماست گرفته تا انواع دیگر نوشیدنی‌ها. یکی از نوشیدنی‌هایی که خواص دارویی بسیار دارد ماء‌الشعیر است. دکتر علی شهیدی زندی متخصص طب سنتی و استاد دانشگاه گفت: ماء‌الشعیر در کشور ما به روش طبیعی تخمیر آب جو بدون الکل تهیه می‌شود که در واقع معجونی از انواع ویتامین‌های گروه B مخصوصا ویتامین B1 را می‌سازد.

ماء‌الشعیر به مقدار قابل توجهی ویتامین C هم بهمراه دارد ماء‌الشعیر طبیعی اندکی قند وجود دارد که برای بیماران دیابتی بسیار موثر است که البته در نوع صنعتی که امروزه در دسترس مردم است بدلیل اضافه شدن قند بطور مصنوعی و انواع اسانسها مقداری از خواص مفید آن کاسته می‌شود.

دکتر زندی دیگر خواص ماء‌الشعیر را بر شمرد و گفت: ماء‌الشعیر خواص مفید دیگری از جمله انرژی برای بدن، بهبود عملکرد کلیه‌های و تصویه کلیه‌ها را نیز دارا می‌باشد.

استفاده از نخ دندان و مسواک

استفاده از نخ دندان و مسواک –

نخ دندان باعث تمیز کردن  مواد غذایی بین دندانها  و از بین بردن باکتری هایی است که باعث  سخت شدن پلاک دندان میشوند.موی مسواک  به تنهایی نمی تواند این فضای باریک را تمیزکند.نخ دندان  احتمال بیماری لثه و پوسیدگی دندان را کاهش می دهد. نخ دندان از الیاف ابریشم پیچیده به شکل یک رشته بلند ساخته شده است.امروزه، نخ دندان  از رشته های نایلون و یا نخ پلاستیکی ساخته شده است.  ممکن است  طعم دهنده، مانند نعناع نیز داشته باشد

استفاده از نخ دندان و مسواک تمیز کردن بین دندان به روال بهداشت دهان و دندان روزانه شما ضروری است. نیاز به آموزش در مورد نحوه نخ دندان؟

استفاده روزانه از مسواک و نخ‌دندان دو توصیه همیشگی دندان‌پزشکان به بیمارانشان است؛ اما همیشه بر سر تقدم و تاخر استفاده از این دو اختلاف نظر وجود دارد. جالب‌تر اینجاست که حتی دندان پزشکان نیز در این باره نظر واحدی ندارند.
استفاده از نخ دندان برای سلامت دندان‌ها لثه مفید است و باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های لثه، پوسیدگی دندان و از بین رفتن بوی بد دهان می‌شود. اما آیا بهتر است اول مسواک بزنیم یا از نخ دندان استفاده کنیم؟ پاسخ را در ادامه بخوانید:

مزایای استفاده از مسواک قبل از نخ دندان
اگر اول مسواک بزنید بسیاری از پلاک‌های روی سطوح دندانی را از بین می‌برید؛ در نتیجه وقت کم‌تری برای استفاده از نخ دندان صرف خواهید کرد. برخی معتقدند که اگر اول از نخ دندان استفاده کنید و سپس مسواک بزنید ممکن است پلاک‌ها به نقاط خارج از دسترس میان دندانتان منتقل کنید. بسیاری از دندان پزشکان توصیه می‌کنند که اول مسواک بزنید چون بسیاری از افراد به این شیوه عادت کرده‌اند و هیچ ضرری هم ندارد.

مزایای استفاده از نخ دندان قبل از مسواک 
وقتی شما از نخ دندان استفاده می‌کنید همه پلاک‌ها از بین نمی‌روند و ممکن است پلاک‌هایی که به نخ دندان چسبیده‌اند در دهان شما باقی بمانند اما اگر بعد از استفاده از نخ دندان مسواک بزنید همه این پلاک‌ها از بین می‌روند. از دیگر مزایای استفاده از نخ دندان این است که فلوراید موجود در خمیر دندان در بین دندان‌های شما، جایی که قبلا پلاک بوده است، قرار می‌گیرد.

آیا تقدم و تاخر استفاده از نخ دندان و مسواک اهمیتی دارد؟
هیچ مدرک قطعی و محکمی وجود ندارد که ثابت کند بهتر است اول از نخ دندان استفاده کرد یا مسواک. در واقع اهمیتی هم ندارد که اول مسواک بزنید یا از نخ دندان بکشید؛ چیزی که اهمیت دارد این است حتما روزی یک بار از نخ دندان استفاده کنید. بسیاری از مردم از هر دو روش استفاده می‌کنند و نتیجه یکسانی هم داشته است.
اگر از هر کدوم از این دو روش استفاده می‌کنید و در ده سال گذشته دندا‌‌نهایتان سالم بوده‌اند لازم نیست روشتان را عوض کنید.

منبع- دندانه

نحوه صحیح مصرف اسپرین

مصرف روزانه آسپرین خطر بروز حمله قلبی را کاهش می دهد اما این کار ممکن است برای برخی افراد مناسب نباشد. مصرف روزانه آسپرین تنها در صورت تجویز پزشک مناسب است. اگر سابقه حمله قلبی داشته باشید و یا احتمال بروز حمله قلبی در شما بالا باشد ، پزشک تان مصرف روزانه آسپرین را به شما توصیه خواهد کرد ، مگر اینکه آلرژی و یا سابقه خونریزی داشته باشید.

اسپرین

اگر چه مصرف گاه به گاه آسپرین برای درمان سردرد ، درد بدن و تب برای بزرگسالان بلامانع است اما مصرف روزانه آن می تواند موجب ایجاد عوارضی مانند خونریزی سیستم گوارشی گردد.

آسپرین با عملکرد لخته شدن خون در تداخل است. هنگامی که زخمی در بدن ایجاد شده و خونریزی شروع می شود ، پلاکت ها که مسئول لخته کردن خون هستند در محل زخم جمع گشته و خونریزی را متوقف می کنند. اما این لخته شدن خون ممکن است در رگ های اصلی بدن اتفاق افتاده و موجب مسدود گشتن عروق گردد. این مسئله از گردش خون به قلب جلوگیری کرده و منجر به بروز حمله قلبی می شود. آسپرین از عملکرد جمع شدن پلاکت ها و در نتیجه ایجاد حمله قلبی جلوگیری می کند.

مصرف روزانه آسپرین تنها در مواردی که پزشک تشخیص داده باشد ، مناسب است. برای مثال ، اگر سابقه حمله قلبی و یا جراحی بایپس قلب داشته اید و یا مردی 50 ساله و یا زنی 60 ساله مبتلا به دیابت هستید ، مصرف روزانه آسپرین برای شما توصیه می گردد. اگر دچار مشکلاتی مانند اختلالات خونریزی و لخته شدن خون ، آلرژی به آسپرین و آسم ناشی از مصرف آسپرین و خونریزی زخم معده هستید ، قبل از مصرف آسپرین با پزشک معالج خود مشورت کنید.

مقدار مصرفی آسپرین بسته به نظر پزشک و نیاز بیمار به آن ، متفاوت است. گاهی پزشک مصرف 81 میلی گرم آسپرین ، یعنی همان آسپرین بچه را به فرد توصیه می کند و گاهی نیز آسپرین 325 میلی گرمی را به فرد تجویز می کند. به هر حال پیروی از دستورات پزشک در مصرف آسپرین اجباری است.

توجه داشته باشید که قطع ناگهانی آسپرین می تواند اثر عکس داشته و منجر به ایجاد لخته خونی گردد.

اگر هر یک از موارد زیر در مورد شما صدق می کند ، می توانید بنابر نظر پزشک خود ، هر روز آسپرین مصرف کنید :

– فردی میان سال با سابقه سرطان روده در خانواده تان هستید.
– دچار حمله قلبی شده اید.
– سکته مغزی داشته اید.
– مسافرت هوایی دارید.
– سابقه بیماری پره اکلامپسی یا پری-اکلامپسیا (pre-eclampsia) را دارید. پره اکلامپسی اختلال پیچیده ای است که در آن فشار خون فرد بسیار بالا است. این بیماری حدود 5 تا 8 درصد زنان حامله را درگیر می کند.
– اگر غلظت خون دارید.

اگر موارد زیر در مورد شما صدق می کند ، بنابر نظر پزشک خود ، نیاز به مصرف روزانه آسپرین ندارید :

– نگران لخته شدن خون در سیاهرگهای عمیق پس از عمل جراحی هستید.
– نگران بروز سرطان سینه هستید.
– مبتلا به دیابت هستید.
– ضربان قلب نامنظمی دارید.

عوارض ناشی از مصرف روزانه آسپرین عبارتند از :

• سکته مغزی ناشی از ترکیدن رگ های خونی : در حالی که مصرف روزانه آسپرین می تواند از سکته قلبی ناشی از لخته های خونی جلوگیری کند ، اما ممکن است خطر ابتلا به سکته ‌های مغزی هموراژیک (خونریزی دهنده) را افزایش دهد. سکته ‌های مغزی هموراژیک (خونریزی دهنده) زمانی رخ می ‌دهند که یک سرخرگ در داخل یا بر روی سطح مغز ترکیده و یا پاره گردد و بافت مغز غرق در خون گردد.

• خونریزی دستگاه گوارش : مصرف روزانه آسپیرین خطر ابتلا به زخم معده را افزایش می دهد. همچنین اگر مبتلا به زخم معده خونریزی کننده و یا هر نوع خونریزی در دستگاه گوارشی هستید ، از مصرف آسپرین اجتناب کنید زیرا آسپرین موجب ایجاد خونریزی بیشتر گشته و بسیار خطرناک است.

• واکنش های آلرژیک : اگر به آسپیرین حساسیت دارید ، مصرف هر مقدار از آسپرین می تواند موجب آغاز یک واکنش آلرژیک جدی گردد.

• صدای زنگ در گوش (وزوز گوش) و از دست دادن شنوایی : مصرف بیش از حد آسپرین (overdosing) می تواند موجب ایجاد وزوز گوش (tinnitus) و در نهایت کاهش شنوایی در برخی از افراد گردد.

اگر آسپرین مصرف می کنید ، قبل از انجام هر نوع عمل جراحی و یا دندانپزشکی ، این موضوع را با پزشک معالج خود در میان بگذارید ، تا از خونریزی بیش از حد هنگام جراحی جلوگیری شود. همچنین ، پزشکان مصرف آسپرین و نوشیدنی های الکلی را به طور همزمان توصیه نمی کنند.

مصرف آسپرین ممکن است با داروهای زیر تداخل داشته باشد :

• هپارین (Heparin)
• ایبوپروفن (ibuprofen با نامهای تجاری Advil، Motrin و غیره)، – در صورت مصرف مداوم
• کورتیکواستروئیدها (Corticosteroids)
• برخی داروهای ضد افسردگی مانند کلومیپرامین (clomipramine) ، پاروکستین (paroxetine) و غیره

عملکرد و نحوه صحیح خوردن آسپرین

پیشنهاد کردن طریقه صحیح مصرف آسپرین به علت جلوگیری از بروز عوارض جانبی همچون زخم معده و خونریزی های گوارشی می باشد. برای جلوگیری از این عوارض می توانید به طریقه زیر آسپرین را مصرف کنید.

پس از مصرف غذا ، 2 تا 3 ساعت ، غذا در معده باقی می ماند تا اسیدهای معده و آنزیم های لازم برای هضم به آن اضافه شود. پس از این عمل ، غذا از معده به اثنی عشر وارد می شود.

آسپرین باعث آسیب به مخاط معده می شود. اگر آسپرین را زمانی که غذا وارد اثنی عشر می شود ، مصرف کنیم ، دیگر در معده 2 الی 3 ساعت باقی نخواهد ماند و باعث خونریزی معده و یا ایجاد زخم نمی گردد.

پس بنابراین می بایست آسپرین را ، 2 ساعت و نیم پس از مصرف وعده غذایی مصرف کنید.

نکته مهم در اینجا آنست که در فاصله 2 ساعت و نیم پس از غذا هیچ ماده غذایی مصرف نشود و پس از خوردن آسپرین تا نیم ساعت از خوردن هر گونه ماده غذایی خودداری شود.

از این طریق آسپرین همراه غذای هضم شده در معده وارد اثنی عشر گشته و از معده سریعاً خارج می شود.

سرطان زبان – اطلاعاتی در باره سرطان زبان

سرطان زبان معمولا بعد از دهه‌های ۵ و ۶ زندگی شیوع بیشتری دارد و علت‌ها گوناگون‌اند اما کسانی که مکانیسم‌ دفاعی بدنشان ضعیف است مثل بیماران مبتلا به ایدز و افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن کبدی، ریوی، کلیوی و قلبی که سیستم دفاعی بدن ضعیفی دارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان‌های حفره دهان و زبان هستند.

سرطان زبان

درباره سرطان زبان چه می دانید؟

سرطان زبان معمولا بعد از دهه‌های ۵ و ۶ زندگی شیوع بیشتری دارد و علت‌ها گوناگون‌اند اما کسانی که مکانیسم‌ دفاعی بدنشان ضعیف است مثل بیماران مبتلا به ایدز و افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن کبدی، ریوی، کلیوی و قلبی که سیستم دفاعی بدن ضعیفی دارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان‌های حفره دهان و زبان هستند.

از دیگر عوامل می‌توان به سیگار و الکل اشاره کرد.به طور کلی استعمال هر نوع ماده نیکوتین‌دار و ماده مخدر خطر ابتلا را بالا می‌برد. مخصوصا ماده‌ای به نام «ناس» که یک ماده گیاهی اعتیادآور است و از برگ تنباکو گرفته می‌شود و در بعضی کشورهای دنیا مصرف آن رایج است.

عوامل دیگری هم وجود دارند که می‌توانند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهند؛ این عوامل موضعی هستند و در طولانی‌مدت بافت مخاطی دهان و زبان را تحریک می‌کنند مثل دندان مصنوعی یا دندان خراب و شکسته که مدت‌های طولانی باعث آزردگی بافت شود یا عادت به خوردن غذاهای داغ
در گفتگو با متخصص دهان و دندان بیوطب بخوانید:

آیا سرطان‌های مربوط به حفره دهان و زبان خطرناک‌اند؟

اگر این بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده نشوند، خطرناک است زیرا به سرعت از طریق لنف به سایر نقاط منتشر می‌شود (۲۰ درصد موارد) مشکل عمده‌ این است که انتشار سلول‌های بدخیم به نواحی مجاور یا دوردست دوطرفه و گاهی هم مخفی است و در معاینه هیچ نشانه‌ای از تورم غدد لنفاوی یا بافت سفت در اطراف گردن و زیر فک دیده نمی‌شود.
زخم‌های مشکوک بیشتر در کدام نقطه از حفره دهان یا زبان دیده می‌شود؟درمان آن چگونه است؟

ضایعات سرطانی در هر نقطه از دهان از قبیل زبان، کف‌دهان، سقف ‌دهان، مخاط زیرگونه‌ها و بالشتک‌های لپی دیده می‌شود ولی ضایعات سرطانی روی زبان معمولا در قسمت‌های جلوتر و جانبی زبان شایع‌ترند.

قرارگیری ضایعات در دهان از نظر آینده درمانی بسیار مهم است مثلا اگر زخمی روی حاشیه کناری و جلوی زبان باشد، درمان بسیار راحت‌تر خواهدبود و ممکن است قسمتی از ضایعه و بافت اطراف آن برداشته شود و این موضوع در نحوه تکلم و بلع بیمار تاثیر چندانی نمی‌گذارد اما زخم‌هایی که در ناحیه انتهایی زبان هستند، درمان را به مراتب مشکل‌تر می‌کنند زیرا جراح مجبور می‌شود گاهی زبان را از انتها به طور کلی بردارد و در صورت آلودگی بافت‌‌های مجاور آنها نیز برداشته می‌شوند.

این بیماران دچار مشکلات بلع و متعاقب آن آسپیراسیون (برگشت قطره‌های بزاق یا غذا به داخل مجرای ریه) هستند و ممکن است تا آخر عمر تراکئوستومی (بازکردن راهی در نای بیمار) داشته باشند. هر چه بیماری در مراحل اولیه‌تر کشف شود، درمان موفق‌تر خواهد بود و بعد از جراحی معمولا شیمی‌درمانی یا رادیوتراپی نیز انجام می‌شود.

چگونگی معاینه شخصی تشخیص سرطان زبان

سر خود را به عقب خم کرده و دهان خود را به طور کامل باز کنید. بدین ترتیب خواهید توانست هر گونه تورم یا تفاوت رنگ با حالت معمولی را بیابید. انگشت خود را برای یافتن هر گونه تورم در سقف دهان حرکت دهید.
به خود نگاه کنید و لمس کنید
سروگردن:

به صورت و گردن خود در آینه نگاه کنید.

به طور طبیعی سمت راست و چپ صورت مشابه هستند.

به دنبال بر آمدگی یا هر گونه تورمی که در یک طرف صورت است بگردید.
صورت:

پوست روی صورت خود را معاینه کنید.

آیا متوجه تغییراتی در رنگ یا اندازه، زخم ها، خال ها یا رشدهایی ( غیر طبیعی ) شده اید؟
گردن:

در طول طرفین و جلوی گردن فشار بیاورید. آیا متوجه حساسیت یا بر جستگی هایی می شوید؟
لب ها:

لب پایین خود را به سمت پایین بکشید و به داخل آن نگاه کنید تا هر گونه زخم یا تغییر رنگی را بیا بید.

سپس با استفاده از شست و انگشت اشاره، لب را از نظر وجود بر جستگی، تورم یا تغییر در قوام لمس کنید.

این کار را برای لب بالا نیز تکرار کنید.
گونه ها:

از انگشتان خود برای کنار کشیدن گونه ها استفاده کنید. بدین ترتیب خواهید توانست داخل را ببینید. به دنبال لکه های قرمز، سفید یا تیره بگردید. انگشت اشاره خود را داخل گونه و شست را در خارج آن قرار دهید. به آرامی گونه و شست را در خارج آن قرار دهید. به آرامی گونه خود را بین انگشتان خود فشار داده و خم کنید تا هد گونه تورم یا حساسیت در لمس را بیابید. این کار را برای هر گونه دیگر نیز تکرار کنید.
سقف دهان:

سر خود را به عقب خم کرده و دهان خود را به طور کامل باز کنید. بدین ترتیب خواهید توانست هر گونه تورم یا تفاوت رنگ با حالت معمولی را بیابید. انگشت خود را برای یافتن هر گونه تورم در سقف دهان حرکت دهید.
دهان و زبان

زبان خود را بیرون آورید و به رنگ و قوام سطح فوقانی آن توجه کنید. به آرامی زبان خود را به جلو کشیده و ابتدا به یک طرف و سپس به سمت دیگر نگاه کنید. به دنبال هر گونه تورم یا تعیییر رنگ بگردید. سطح زیرین زبان را با قرار دادن نوک آن در سقف دهان معاینه کنید.

به کف دهان و سطح زیر زبان نگاه کنید و به دنبال تغییر رنگی باشید که با حالت نرمال خیلی متفاوت است.به آرامی انگشت خود را در سراسر سطح زیرین زبان حرکت دهید تا در صورت وجود هر گونه بر آمدگی یا تورمی، بتوانید آن را لمس کنید.

در صورتی که هر چیزی خارج از روال متداول یافتید، به ویژه اگر آن نشانه ی غیر طبیعی طی دو هفته بهبود نیافت یا بدتر شد، به پزشک مراجعه فرمایید.

مولوسکوم چیست

مولوسکوم چیست – مولوسکوم کونتاژیوزوم Molluscum contagiosum
مولوسکوم کونتاژیوروم یک عفونت ویروسی است که طی این بیماری جوشهای سفید رنگ و براق متعددی ایجاد میشود و یک بیماری ویروسی شایع می باشد که اکثرا در پوست و مخاط دیده می شود. این بیماری به صورت پاپول های ناف دار مجزا بر روی صورت و تنه و اندام ها ظاهر می شود یا به عبارتی ویروس مولوسکوم تومورهای کوچک و خوش خیمی را در انسان ایجاد می کند . کودکان به این بیماری بیشتر مبتلا می شوند ولی افراد بزرگسال را نیز گرفتار می کند که در بزرگسالان در نواحی ژنیتال بیشتر دیده می شود.بسته به وضعیت سیستم ایمنی افراد ضایعات منتشر می شوند و در بیمارانی که مبتلا به نقص سیستم ایمنی هستند،به صورت منشر دیده می شود.

درصد پسرهایی که به این بیماری مبتلا می شوند بسیار بیشتر از دخترها است.در اکثر بیماران هیچ علامتی دیده نمی شود اما دربعضی از بیماران ممکن است خارش یا تندرنس وجود داشته باشد. پوست سینه، شکم، بازوها، کشاله ران و نشیمنگاه ،پلک ها،ملتحمه، پوست اطراف دهان و مخاط از مناطقی از بدن هستند که ممکن است گرفتار این بیماری شوند.در بعضی از بیماران ممکن است در محدوده ی ضایعات به صورت اریتم و پوسته ریزی یک واکنش التهابی دیده شود.گاهی پاپول ها به طور خود به خود یا در اثر تروما، ملتهب می شوند.

در افراد بالغ ضایعات معمولا در قسمت کشاله ران و قسمت های تحتانی شکم،دیده می شود وبه احتمال زیاد از طریق تماس جنسی منتقل شده است. در بزرگسالان و کودکان شکل ضایعات یکسان می باشد.
بیماری به علت یک ویروسDNAاز خانواده Poxvirus ایجاد می شود که دربخش سیتوپلاسم سلول های میزبان،رشد و تکثیر میابد. ضایعات معمولا به طور خود به خودی در مدت 2تا4ماه بهبود می یابند و از بین می روند.در بیماران دارای نقص سیستم ایمنی،ضایعات مدت زمان بیشتری باقی می مانند و اغلب نسبت به درمان مقاومند.اگر ضایعات عفونی نشوند بدون اسکار و ایجاد زخم شدید بهبود می یابند.

همانطور که گفتیم این بيماري به صورت ضايعات برجسته كوچك يا بزرگ بر روي پوست كودكان ظاهر مي شود. كودكي که به اين بيماري مبتلا شده بهتر است تا زمان بهبودي به استخر نرود و همچنين كودكاني كه زمينه حساسیت يا همان اگزماي پو ستي را دارند ممكن است به علت كلر موجود در آب استخر به خشكي پوست و التهابات پوستي دچار شوند و براي پيشگيري از اين مشكلات باید بهداشت فردي رعايت شود.
دوره نهفتگی این بیماری بین 3هفته تا 3ماه پس از تماس با ویروس می باشد.

مولوسکوم کونتاژیوزوم یک ضایعه پوستی غیرسرطانی است که لایه های سطحی پوست را درگیر می کند. این بیماری بیشتر مشابه زگیل است ولی ویروس عامل بیماری متفاوت می باشد. مولوسکوم مسری است و این یعنی که بیماری با تماس پوستی به آسانی گسترش می یابد. این ویروس از طریق خراش های کوچک در پوست یا منافذ مو می تواند وارد پوست شود و ضايعات پوستی را ایجاد کند. هیچکدام از اعضای داخلی بدن توسط این ویروس مبتلا نمی شوند.

متخصصین پوست برای اطمینان از تشخیص، گاهی تعدادی از سلول های سطح ضایعه را پس از تراشیدن از روی پوست، در زیر میکروسکوپ بررسی می کنند.

علایم بیماری

نشانه های مولوسکوم کونتاژیوزوم 2-8 هفته پس از عفونت دیده می شوند. ابتدا یک جوش منفرد و خارش‌دار ظاهر می شود، سپس عفونت گسترش میابد وتوده‌ای از جوشها به وجود می آیند.
– قطرجوشها تقریباً 3-6 میلیمتر می باشد.
– نرم و به رنگ سفید مرواریدی یا صورتی هستند.
– گنبدی شکل هستند و دارای یک فرورفتگی کوچک در مرکزشان می باشند. مولوسکوم کونتاژیوزوم دردناک نیست، اما با گیر کردن جوشهای بزرگ به لباس، خونریزی ایجاد می شود.

چگونگی انتقال بیماری
ویروس این بیماری می تواند از پوست فرد مبتلا به پوست افراد دیگر منتقل شود. لذا در افرادی که تماس های پوستی زیادی دارند مانند کودکان در منزل، مهدکودک ها یا مدارس بیشتر رخ می دهد. با پیدایش این ضایعات در نواحی تناسلی ، از طریق آمیزش جنسی نیز ممکن است انتقال یابد. این بیماری از راه های دیگری نیز منتشر می شود که بعید ولی ممکن است. به عنوان مثال مولوسکوم در استخرهای شنا میان کودکان ممکن است گسترش یابد.
از آنجا که گرما و رطوبت به رشد ویروس کمک می کنند مولوسکوم در مناطق گرمسیر شايع تر است. افراد مبتلا به ایدز ، بیشتر مستعد ابتلا به مولوسکوم مسری می باشند.

درمان
با توجه به این که مولوسکوم یک بیماری مسری است، توصیه می شود این بیماری درمان شود. اما، این ضایعات به تدریج و به صورت خودبخود و بدون ماندن جای جوش از بین می روند. بدلیل گسترش این ضایعات از یک ناحیه به نواحی دیگر پوستی ، ممکن است با از بین رفتن برخی از ضایعات، ضایعات دیگری رشد کنند. برای برطرف شدن خودبخود ضایعات ممکن است زمانی بین 6 ماه تا 5 سال طول بکشد.اما در افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیفی هستند، ضایعات دیرتر بهبود می یابند.

درمان مولوسکوم مانند درمان زگیل است و با منجمد کردن با نیتروژن مايع، از بین بردن ضایعات با اسیدهای متفاوت یا مواد تاول زا، سوزاندن با دستگاه های مخصوص (کوترالکتریکی)، تراشیدن ضایعات، استفاده از کرم های موضعی حاوی رتینوئید یا مواد تنظیم کننده سیستم ایمنی یا داروی ضد ویروس همراه می باشد. درمان مولوسکوم با استفاده از روش های انجماد، تراشیدن، سوزاندن و لیزر ممکن است با کمی ناراحتی همراه باشد. اگرضایعات زیاد باشند، باید هر 3 تا 5 هفته تا زمان بهبودی کامل ضایعات درمان تکرار شود. از راه های دیگر برخورد با مولوسکوم این است که آن را درمان نکنیم و اجازه بدهیم تا ضایعات به طور خودبخود از بین بروند. این روش بویژه در بچه های کوچک توصیه می شود.

در صورتیکه تعداد ضایعات از 50 عددکمتر باشد و کودک نیز تاحدی اجازه درمان بدهد،از درمانهای موضعی زیادی میتوان استفاده کرد مانند:
1-کرایوتراپی 2- کانتاردین (cant haridin)

تریشیوز چیست

تری‌ کیوریازیس‌ یا تریشینوز
از شایع‌ترین‌ عفونتهای‌کرمی‌ انسان‌ها‌ تری‌کیوریس‌تری‌ کیورا (Trichuris Trichiura) می باشد . تاکنون افراد زیادی دچار این بیماری شده اند و شاید بتوان گفت حدود نیم‌بیلیون‌ مورد در سراسر جهان‌ مشاهده شده است. در آب‌ وهوای‌ گرمسیری‌ این عفونت شایع‌تر است‌.

Trichuris Trichiuraراه‌ انتقال‌
با خوردن‌ تخمهای‌ بالغ‌ انگل‌ که‌ معمولا در مدفوع‌ افرادآلوده‌ وجود دارد عفونت‌ انتقال میابد. درعرض‌ 2 تا 4 هفته‌ و در صورتیکه ‌ شرایط مناسب‌ از نظر وجود رطوبت ‌در خاک‌ این‌ انگل‌ بالغ‌ می‌شود. تخمها با ورود به‌ بدن‌ باز می‌شوندو لاروها به‌ روده‌ کوچک‌ نفوذ پیدا می‌کنند و پس از مدت 3 تا10 روز که در آنجا می مانند به‌آهستگی‌ به‌ سمت‌ پایین‌ حرکت‌ می کنند و تبدیل‌ به‌ کرم‌ بالغ‌ ‌می‌شوند. سکوم‌ و کولون‌ صعودی‌ محل‌ استقرار نهایی‌کرمها می‌باشند.
تا ۳ ماه‌ بعد از عفونت‌ تخم‌ریزی‌ توسط کرمهای‌ ماده‌بالغ‌ انجام می شود.

اپیدمیولوژی‌
در جوامع‌ روستایی‌ به علت عدم وجود تسهیلات‌بهداشتی‌ تری‌ کیوریازیس‌ بیشترین‌ شیوع‌ رادارد. میزبان‌ اولیه‌ انسان‌ ‌است‌. بچه‌ها دچار بیشترین‌ شیوع‌ و شدت‌عفونت‌ می شوند. دستها، غذاها یا نوشیدنی‌های‌آلوده‌ منتقل کننده ‌تخمهای‌ جنین‌دار می باشند. این احتمال وجود دارد که تخمها توسط مگسها وسایر حشرات‌ نیز منتقل‌ شوند.

علایم‌ بیماری‌
معمولا افراد آلوده‌ هیچ علامتی از خود نشان نمی دهند. اما شکایات ‌شکمی‌ مبهم‌، قولنج‌ شکمی، خارش‌ درناحیه‌ مقعد مخصوصا شبها ازعلایم‌ این‌ بیماری‌ است‌. روزانه 05/0 سی‌سی‌ خون‌ در هرروز توسط کرم بالغ مکیده می شود. پس ‌عفونت‌های‌ حاد باعث ایجادکم ‌خونی‌ خفیف‌ می‌کند.

تشخیص‌ و درمان‌
با مشاهده‌ تخم‌ کرم‌ درگسترش‌های‌ مدفوع‌ این بیماری تشخیص داده می شود. مصرف داروی‌خوراکی‌ مبندازول‌ به‌ میزان‌تعیین‌ شده‌ و تجویز شده توسط پزشک می‌تواند به‌ درمان‌ این‌عفونت‌ کمک‌ کند.

راههای‌ پیشگیری‌
همانند سایر بیماری های عفونی رعایت‌ درست بهداشت‌ فردی‌ واجتماعی‌ ،توجه به استفاده‌ از آب‌ آشامیدنی‌ سالم‌ و بهداشتی‌ ،استفاده از مواد غذایی‌ بهداشتی ، کنترل‌ دقیق و نظارت‌ بر مراحل‌ ایجاد مواد غذایی از تهیه‌ تا تولید، توزیع‌ و فروش‌ مواد غذایی‌ ، انجام‌ معاینات‌دوره‌ای‌ برای‌ افرادی‌ که‌ در معرض خطر ابتلا به بیماری هستند و درصورت‌ ابتلا ، درمان به موقع و مناسب ‌آنها از بهترین روش های پیشگیری در این بیماری می باشد.

لیستریوز چیست

لیستریوز چیست –

 عفونت لیستریایی و بیماری چرخش عناوین دیگری هستند که برای بیماری لیستریوز می توان نام برد.

این بیماری از دیگر بیماری های مشترک میان انسان و حیوان است.عامل این بیماری باکتری لیستریا منو سیتوژنز می باشد این باکتری از انواع گرم مثبت و بی هوازی است. همچنین این باکتری توانایی تولید هاگ یا اسپور را ندارد. این باکتری از طریق مواد غذایی از جمله شیر ، سبزیجات و گوشت آلوده به انسان منتقل می‌شود.
لیستریا اغلب در جفت و جنین و سیستم عصبی جای میگیرد.

لیستریوزدر بزرگسالان و البته خانم های غیر باردار باعث ایجاد مننژيت اوليه و انسفاليت می گردد. افراد مسن تر يا افرادي كه وضعیت ايمني بدن آن ها پايين است، مانند افرادی که دارای پيوند اعضاءباشند ، مبتلايان به لنفوم و ايدز مستعد بيماري هستند . در صورتیکه ليستريا مونوسيتوژنز به سيستم عصبي مركزي حمله کند منجر به بيماري حاد مي شود كه كشندگي آن بسیار بالاست .البته در بين افرادي كه از بيماري بهبود يافته اند، علايم نورولوژيك باقي مي گذارد . مادران باردار بیشتر در معرض خطر ابتلا به ليستريوز هستند. ليستريا مونوسيتوژنز در زنان باردار باعث به وجود آمدن بيماري مشابه آنفولانزا مي گردد كه در صورت عدم درمان، مي تواند به علت ایجاد التهاب جفت و يا پرده آمنيوتيك و عفونت جنين منجر به سقط جنین گردد، تولد نوزاد مرده و يا تولد زودهنگام نیز از دیگر عوارض این بیماری در زنان باردار می باشد زیرا كه اين باكتري قادر است از جفت عبور کند. عفونت لیستریوز در زنان باردار اغلب هیچ علامت مشخصی ندارد و تنها علایمی مشابه آنفولانزا در مدت سه ماهه آخر بارداری ظاهر می گردد. اما تیره شدن مایع آمنیوتیك، دردكمر، تب و لرز، زایمان زودرس و التهاب كلیه و لگن از نشانه‌های لیستریوز می باشد.

دوره نهفتگی این بیماری 31 روز می باشد ولی معمولا بین 11 تا 62 روز متغیر است

هنگامی این باکتری توسط اعصاب ویا در اثر الودگی چشم به مغز برسد نوع عصبی این بیماری به وجود می آید. و در صورت بلع میکروب و ورود آن به جریان خون باعث به وجود آمدن نوع احشایی بیماری می شود.
زنان باردار با رعایت نکات زیر میتواند خطر ابتلا به لیستریوز را بکاهند:

• پرهیز از خوردن گوشت‌های کارخانه‌ای مانند هات‌داگ و کالباس و مانند آنها
• پرهیز از خوردن شیر غیرپاستوریزه و یا شیر خام و فرآورده های تولید شده از آن.
• پرهیز از خوردن ماهی های دودی و سایر غذاهای دریایی دودی شده که نیاز است آنها را در یخچال نگهداری کنیم.

علایم بیماری:
تیره گی مایع آمنیوتیك، دردكمر، تب و لرز، زایمان زودرس و التهاب كلیه و لگن

درمان بیماری:
مصرف آنتی بیوتیك‌ها برای درمان توصیه می‌شود که البته با تجوز پزشک باید مصرف شود.

آبسه بارتولن چیست

آبسه بارتولن چیست –

آبسه بارتولن چیست؟

غدد بارتولن دو غده بسیار کوچک به اندازه نخود هستند و مجرای آنها به داخل ولو باز می شوند که زیر عضله بولبو کاورنوس قرار دارند. ممکن است یک یا هر دو غدد عفونی شوند .گاهی باکتریها از سطح مدفوع وارد این غدد می شوند وسبب ایجاد این بیماری می شوند. سپس باعث تورم در بافتهای اطراف شده و ممکن است موجب ایجاد آبسه گردد . درکیست بارتولن، درد، حساسیت و اریتم و التهاب وجود ندارد .

آبسه بارتولنآبسه بارتولن در چه سنی شیوع دارد؟

بیشتر پس از بلوغ شایع است .

آیا ژنتیک در ایجاد آبسه بارتولن نقش دارد؟

ژنتیک عامل قابل توجهی( در به وجود آمدن آبسه) به شمار نمی آید .

عوامل خطرزای این بیماری کدامند؟

• فقر بهداشت
• ارتباط جنسی بدون استفاده از لوازم حفاظتی ( کاندوم ) با افراد مختلف

تشخیص بیماری چگونه است؟

• کشت سرویکس و واژن جهت تشخیص کلامیدیا و گونوکوک

• آبسه ی بارتولن در طول 3-2 روز تشکیل می شود

پیشگیری و کنترل:
• پیشگیری از ابتلا به این بیماری با رعایت بهداشت ناحیه ی تناسلی
• درمان با آنتی بیوتیک هایی مانند آموکسی کلاو
• نشستن داخل لگن آب گرم
• دو هفته پس از درمان، از نزدیکی خودداری شود
• خارج کردن کاتتر چهار تا شش هفته بعد از درمان
• گذاشتن مجدد کاتتر در صورت افتادن کاتتر قبل از زمان اصلی

درمان:
• تحت اسکلروتراپی: تخلیه ی کیست انجام می گیرد سپس داخل کیست با بافت فیبروزه پر میگردد. برگشت مجدد مایع کیست جلوگیری می شد. زمان درمان در اسکلروتراپی سریع بوده و بیماران بعد از جراحی دچار مشکلات جنسی ثانویه نشدند.
• تحت عمل اسپیراسیون : فقط مایع داخل کیست برداشته می شد.

در چه شرایط به پزشک مراجعه کنید؟
• خانم ها اگر مشکل در ناحيه تناسلي و ادراري دارند سریعا به پزشک مراجعه کنند

التهاب مثانه چیست

التهاب مثانه چیست -یکی از مشکلات دستگاه ادراری، التهاب مثانه یا سیستیت است. گر چه اغلب آن را معادل عفونت مثانه تلقی می کنند، ولی این حالت شامل وضعیت تحریک غیرعفونی مثانه به وسیله مواد محرک خصوصا در خانم ها است.
این بیماری شایع بوده و همه سنین را در برمی گیرد.

التهاب مثانه چیستعلائم التهاب مثانه چیست

تکرر ادرار
تعجیل در ادرار کردن به محض احساس دفع
سوزش و درد حین ادرار کردن
ادرار بودار
خون در ادرار

* بعضی از بیماران علائم غیراختصاصی دیگری مثل سردرد، دردهای عضلانی اسکلتی و علائم گوارشی را نیز، از خود نشان می دهند.

علل بیماری التهاب مثانه

علت اصلی و شایع این بیماری نوعی خاص از باکتری ها می باشد، ولی علل غیرباکتریایی هم دارد.
عفونت های غیرباکتریایی
قرار گرفتن در معرض اشعه X (رادیوتراپی ناحیه لگن)‌
روابط زناشویی بیش از حد

تشخیص التهاب مثانه

بهترین وسیله برای تشخیص پزشک، شرح حال کامل بیمار است، ولی استفاده از آزمایش کامل ادرار هم کمک کننده است.
در صورت آلودگی میکروبی، آزمایشات کشت ادرار و بررسی حساسیت آنتی بیوتیک لازم است.
در صورتی که پزشک به مشکلات دیگر مشکوک باشد، بررسی های بیشتر تشخیصی انجام می شود که شامل عکس های رادیولوژی و یا بررسی های پیشرفته تر می باشد.

پیشگیری

افزایش مصرف مایعات که نوشیدن حداقل روزی یک و نیم لیتر(۶ لیوان) آب است.
در بعضی از بیماران مصرف بعضی از غذاها منجر به ایجاد علائم سیستیت می شود مانند: گوجه فرنگی،‌ شکلات، کافئین و الکل … که البته از نظر علمی کاملا ثابت نشده است.
استعمال دخانیات در بعضی از بیماران باعث تشدید علائم می شود.
ورزش و آموزش نگهداری ادرار(تمرین مثانه) از جمله کارهایی هستند که در پیشگیری از بروز علائم سیستیت کمک کننده اند.

درمان
اولین اقدام درمانی، نوشیدن مکرر آب می باشد.
تغییر در ph ادرار با تجویز پزشک راه دیگر کمک کننده در درمان می باشد.
مداخلات درمانی دیگر برای کاهش درد یا رفع عفونت موجود، با تجویز پزشک بایستی صورت پذیرد.
منبع : خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

پیچ خوردگی مچ پا یا زانو

پیچ خوردگی مچ پا یا زانو -شايد شما هم واژه پيچ‌خوردگي را شنيده باشيد. پيچ‌خوردگي زماني رخ مي‌دهد که ضربه‌اي مانند سقوط، لغزيدن يا تصادف روي دهد. در اين حالت مفصل بيش از حد حرکت مي‌کند و رباط کشيده يا پاره مي‌شود.
براي آشنايي بيشتر با پيچ‌خوردگي و افزايش اطلاعات‌مان در اين خصوص پاي صبحت دکتر حميد بهتاش، متخصص ارتوپدي و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي ايران نشستيم.

پیچ خوردگی مچ پا یا زانو* پيچ‌خوردگي چطور ايجاد و در کدام مفصل بيشتر مشاهده مي‌شود؟
بسياري از آسيب‌ها تحت عنوان پيچ‌خوردگي نام برده مي‌شوند، ولي پيچ‌خوردگي واقعي، آسيب به ليگامان‌ها (ligament) است. ليگامان‌ها يا رباط‌ها، نوارهاي چربي از بافت همبند هستند که در داخل مفصل، يک استخوان را به استخوان ديگر متصل مي‌کنند.
پيچ‌خوردگي‌ها بيشتر در مفاصل مچ پا و زانو رخ مي‌دهند. علايم و نشانه‌هاي پيچ‌خوردگي عبارت‌اند از: تورم سريع گاهي همراه با تغيير رنگ پوست، اختلال در عملکرد مفصل يا احساس ناپايداري، درد و حساسيت در ناحيه درگير و بروز مشکل در استفاده از مفصل.
* چطور مي‌توانيم بفهميم که مچ پا يا زانويمان پيچ خورده است؟

هر مفصلي در بدن مي‌تواند دچار پيچ‌خوردگي شود. در هنگام پيچ‌خوردگي مفاصل مي‌توانند فعاليت داشته باشد يا اينکه ناپايدار باشند. در پيچ‌خوردگي حرکات و فشار روي ليگامان يا رباط دردناک است. اگر مفصل قادر به حرکت نباشد، ممکن است آسيب همراه با شکستگي يا دررفتگي باشد.
اگر شما به شکستگي يا آسيب جدي رباط در مفصل خود مشکوک هستيد و يا درد مفصل در حين تکان دادن، بعد از دو يا سه روز از بين نرفت، به پزشک مراجعه کنيد. پزشک ممکن است دستور تهيه عکس را به منظور مشاهده ي شکستگي احتمالي بدهد.
* آيا پيچ‌خوردگي‌ها با يکديگر تفاوت دارند؟

به‌ طور کلي هرچه درد شديدتر باشد، آسيب شديدتر است. پيچ‌خوردگي‌ها از نظر شدت از خفيف تا شديد متغير هستند.
پيچ‌خوردگي خفيف زماني رخ مي‌دهد که فيبرهاي داخل ليگامان بيش از حد کشيده شوند يا کمي پاره شوند. ممکن است شما در هنگام حرکت دادن مفصل درد خفيف يا قابل توجهي داشته باشيد و هنگامي که به مفصل دست مي‌زنيد، درد داشته باشد. تورم مختصري وجود دارد يا اصلا تورم وجود ندارد. شما معمولا مي‌توانيد وزن خود را روي مفصل وارد سازيد و عکس‌هاي راديولوژي طبيعي هستند. پيچ‌خوردگي‌هاي خفيف تکرار شونده منجر به تضعيف مفصل مي‌گردند.
در اغلب موارد مفصلي که دچار پيچ‌خوردگي خفيف گرديده است قادر خواهد بود مدت 24 ساعت وزن را تحمل نمايد و طي دو هفته کاملا بهبود يابد.

*درباره نوع متوسط و شديد پيچ‌خوردگي هم توضيح دهيد؟
هنگامي که فيبرهاي رباط دچار پارگي مي‌شوند، ولي رباط به‌طور کامل پاره نمي‌شود، شما به پيچ‌خوردگي متوسط گرفتار شده‌ايد. درد موضعي هنگام لمس، متوسط هستند، ولي ممکن است به علت احساس ناپايداري، از بخش آسيب‌ديده استفاده نکنيد.

ممکن است مفصل شما کمي تورم داشته باشد و دچار تغيير رنگ سياه، آبي يا کبود شود.
اگر هم يک يا چند رباط به‌طور کامل پاره شوند، شما به پيچ‌خوردگي شديد گرفتار مي شويد که در اين حالت ناحيه دردناک، متورم و کبود است. شما نمي‌توانيد مفصل‌تان را به‌طور طبيعي حرکت دهيد يا بر آن فشاري وارد سازيد و اگر هم سعي کنيد از آن استفاده نماييد، ممکن است احساس عدم تعادل کنيد.

* براي درمان پيچ‌خوردگي چه اقداماتي مي‌توانيم انجام دهيم؟
کيسه يخ روي مفصل پيچ خورده
براي پيچ‌خوردگي ساده از يخ به مدت 24 ساعت بعد از آسيب استفاده نماييد تا تورم را کاهش دهيد. مفصل را با پوشش‌هاي محافظي نظير بانداژ الاستيک حمايت کنيد و آن را در وضعيت بالا نگه داريد. به آرامي فعاليت طبيعي را شروع کنيد. وقتي که يک روز يا بيشتر گذشت، به تدريج مفصل پيچ خورده را آزمايش کنيد.

* اگر بخواهيم با استفاده از دارو، دردمان را ساکت کنيم چه کارهايي توصيه مي‌کنيد؟
ممکن است بخواهيد از استامينوفن براي کاهش درد استفاده کنيد، يا از داروهايي نظير بروفن براي تسکين درد همراه با تورم استفاده کنيد.
دقت کنيد که مصرف آسپيرين و برخي از مسکن‌هاي ديگر ممکن است خون‌ريزي را افزايش دهند. به همين دليل حتما تحت نظر پزشک آنها را مصرف کنيد.

* اگر پيچ‌خوردگي به اندازه‌ اي جدي باشد که مفصل را دچار ناپايداري کند نيز مي‌توانيم آن را با دارو بهبود بخشيم؟

در اين حالت ممکن است شما به عمل جراحي براي ترميم رباطي که پيچ خورده، يا از استخوان جدا شده نياز داشته باشيد.
همچنين ممکن است پزشک با گچ يا آتل ناحيه مفصل پيچ خورده را بي‌حرکت سازد.
توصيه‌هاي پزشک در مورد بازتواني را انجام دهيد.
اين مرحله شامل برنامه درماني زير نظر فيزيوتراپ و برنامه‌اي ورزشي براي تقويت عضلات اطراف مفصل پيچ‌خورده است.

* برخي افراد به‌ طور مکرر دچار پيچ‌خوردگي مي‌شوند، آيا اين افراد مي‌توانند پيشگيري کنند؟
هنوز به‌ طور قطع نمي‌توان گفت با بانداژ، آتل‌گيري يا پوشاندن زانوها، مچ پا، مچ دست يا آرنج بتوان به طور موثر از پيچ‌خوردگي جلوگيري کرد، ولي اين وسايل ممکن است در بازتواني آسيب‌ها کاربرد داشته باشد. ورزش مخصوصا ورزش‌هاي استقامتي براي قوي کردن عضلاتي که به وسيله آسيب‌هاي مکرر ضعيف شده‌اند و براي پايدار کردن مفصل براي کمک به پيشگيري از تکرار پيچ‌خوردگي‌ها لازم هستند.

مصاحبه کننده : دکتر مجتبي جوان بختي