پزشک تو – سایت پزشکی

کاشت ابرو – ابرو نقش بسیار مهمی در زیبایی صورت و اعتماد به نفس فرد داشته و از طرف دیگر وظیفه آن در ارتباط برقرار کردن با دیگران و بیان احساسات انکارناپذیر است.

ولی وظیفه اصلی ابرو این است که از چشم ها در مقابل جریان رو به پایین عرق و آب از طرف پیشانی و نیز تابش نور آفتاب، محافظت کند.

از دست دادن ابروها باعث استرس شدید شخص شده و معمولا فرد موردنظر در ظرف مدت کوتاهی برای درمان های دارویی و یا کاشت مو به پزشک مراجعه می کند.

فاز رشد فعال موهای ابرو کوتاه بوده و لذا این موها زیاد بلند نشده و رشد زیادی ندارند. کوتاه بودن این فاز همچنین باعث می شود که در صورت هرگونه آسیب به موهای ابرو، مدت ها طول بکشد تا صدمات وارده جبران شده و موها مجددا رشد کنند، یعنی قابلیت ترمیم موهای ابرو بصورت طبیعی ضعیف تر و کندتر از موهای سر می باشد.

اگر موهای ابرو دستکاری نشوند، دچار ریزش نخواهند شد، اما از آنجا که خانم‌ها مدام ریشه موهای ابرو را با موچین تحریک می‌کنند، در درازمدت ریشه مو آسیب می‌بیند و دیگر در آن قسمت‌ها مو رشد نخواهدکرد.
تصمیم عجولانه برای تاتو کردن ابروهای کم‌پشت، به‌‌خصوص اگر مدل‌های خاص که مناسب چهره‌ نیست و به زودی فرد را دلزده می‌کند، انتخاب کنید، شما را دچار دردسر خواهد کرد
رنگ کردن ابرو یا زایمان و شیردهی باعث ریزش ابروها نخواهد شد، البته برخی بیماری‌ها باعث ریزش موهای ابروها می‌شوند که از جمله این بیماری‌ها می‌توان به کم‌کاری شدید تیرویید اشاره کرد.

افزایش هورمون‌های مردانه در خانم‌ها هم می‌تواند دلیل کم‌پشتی ابرو باشد که توصیه می‌کنیم خانم‌ها این کم‌پشتی را با استفاده از لوازم آرایشی مخصوص ابرو بپوشانند و بی‌جهت دستکاری‌های مختلف نکنند.

غالبا خانم هایی که تمام یا قسمتی از ابروی خود را از دست داده اند، ابتدا به تاتو (خالکوبی) روی می آورند.

تصمیم عجولانه برای تاتو کردن ابروهای کم‌پشت، به‌‌خصوص اگر مدل‌های خاص که مناسب چهره‌ نیست و به زودی فرد را دلزده می‌کند، انتخاب کنید، شما را دچار دردسر خواهد کرد، زیرا رنگ تاتو قابل پاک کردن نیست و با چند جلسه لیزر و هزینه، باز هم پوست ناحیه ابرو به حالت قبل برنخواهد گشت.

در مورد این افراد ممکن است در آینده دو وضعیت پیش بیاید :
الف) فرد از تاتوی انجام شده (از نظر رنگ، طرح و مشخصات دیگر) راضی است و قصد کاشت ابرو روی تاتو را دارد.

ب) شخص از تاتوی انجام شده راضی نبوده (به هر دلیل) و تمایل دارد که ابتدا آن را پاک کند و سپس در همان محل و یا محل دیگر کاشت ابرو انجام دهد.

در مورد (الف) توجه به این نکته مهم است که موهای کاشته شده در محل کاشته شده، به هر حال مانند یک ابروی طبیعی تراکم ندارند و فاصله بین آنها بیشتر از موهای طبیعی ابرو است.
لذا ابروی کاشته شده تا حدی خالی به نظر می آید و برای پرکردن ظاهری این خالی بودن، استفاده از تاتو منطقی به نظرمی رسد. به عبارت دیگر اگر فردی که می خواهد برای جبران نقص ابرویش کاشت ابرو انجام دهد، قبل از کاشت ابرو محل مورد نظر را تاتو نماید، نتایج حاصله نسبت به زمانی که کاشت ابرو بدون تاتو صورت پذیرد، بسیار بهتر خواهد بود . بنابراین در مورد (الف) مشکل خاصی وجو دندارد.

در مورد (ب) نظر به مسائل و مشکلات بی شماری که بر سرراه پاک کردن تاتو وجود دارد و اکثرا نمی توان تاتو را کاملاً پاک کرد و ته رنگ آن در محل باقی می ماند، لذا بهتر است که اولا در ابتدا در مورد انجام تاتو دقت کافی لحاظ شده تا از بروز مشکلات بعدی جلوگیری شود و ثانیا حال که تاتو انجام شده است، وسواس به خرج نداد و حدالامکان با تاتوی فعلی کنار آمده و اگر مایل به کاشت ابرو هستند در همان محل تاتو، کاشت ابرو انجام دهند.

حتی کاشت ابرو هم به خانم‌هایی که ابروهایشان کم‌پشت شده، توصیه نمی‌شود؛ مگر اینکه با متخصص پوست مشاوره کنند و انتظاری که از کاشت دارند، بیان کنند. گاهی با بررسی زوایای ابرو امکان برآوردن انتظار بیمار وجود دارد، چون موهایی که برای ابرو می‌کاریم، قطعا حالت طبیعی ندارد.
به همین دلیل تکنیک پزشک برای کاشت مو در زوایای خاص و تنظیم آن طوری که طبیعی‌تر به نظر برسد، واقعا اهمیت دارد.
قبل از کاشت ابرو، ابتدا بایستی کلیه علل احتمالی از دست رفتن ابروها مورد بررسی قرار گرفته و در صورت امکان تحت درمان قرار بگیرند، زیرا در صورت عدم کنترل این دسته از علل ریزش ابرو، حتی با کاشت ابرو هم احتمال ریزش مجدد موهای کاشته شده وجود دارد
پزشک، پیوند مو یا کاشت ابرو و مژه را فقط به کسانی توصیه می‌کند که مطمئن است رضایتشان جلب می‌شود، مثلا کسانی که در اثر سوختگی، حادثه یا بیماری‌های خاص موی ابروها و مژه‌هایشان را از دست داده‌اند.

قبل از کاشت ابرو، ابتدا بایستی کلیه علل احتمالی از دست رفتن ابروها مورد بررسی قرار گرفته و در صورت امکان تحت درمان قرار بگیرند، زیرا در صورت عدم کنترل این دسته از علل ریزش ابرو، حتی با کاشت ابرو هم احتمال ریزش مجدد موهای کاشته شده وجوددارد.

در صورت ابتلای فرد به تریکوتیلومانیا (بیماری روانی شامل کندن بی اختیار موها)، کاشت ابرو فایده ای نداشته و بایستی ابتدا فرد به روانپزشک معرفی شود و پس از درمان آن اقدام به کاشت ابرو نمود.

گاهی فرد دارای ابروی طبیعی بوده، ولی از طرح آن خوشش نمی آید و مثلا می خواهد آن را بالاتر بیاورد و یا قوس ابروی خود را بیشتر کند.
گاهی هم ابروی فرد به صورت طبیعی باریک و نازک است و می خواهد آن را ضخیم ترکند. در هر دوی این حالات با توجه به محدودیت هایی که در حال حاضر در تکنیک و روش انجام کاشت ابرو وجود دارد، کاشت ابرو کارساز نبوده و بهتراست که انجام نشود.

به طور کلی بهترین فرد برای کاشت ابرو کسی است که یا اصلا ابرو نداشته باشد و یا اینکه قسمتی از ابرویش را کاملا از دست داده باشد و می خواهد در همان محل ابروی قبلی اش، کاشت ابرو انجام شود.

در ضمن هیچ ماده گیاهی یا قطره و داروی تقویتی‌ای نمی‌تواند کمک‌ کند که ریشه مویی که از بین رفته، دوباره ترمیم شود. اگر کسی می‌گوید از این مواد نتیجه گرفته، حتما به بیماری خاصی مثل درماتیت سبوره مبتلا و دچار شکنندگی ساقه موها بوده و به نظرش رسیده با این محلول خاص بهبود پیدا کرده است، در حالی که این بیماری‌ها، بدون درمان هم با گذشت زمان بهتر می‌شوند.

علل ریزش مو در کودکان – ریزش مو مشکلی نیست که فقط مختص بزرگسالان باشد. ممکن است کودکتان هم درگیر این عارضه شود اما خبر خوب این است که نشانه های ریزش موی کامل یا ریزش موی منطقه ای در کودکان به راحتی قابل درمان است.

اگر کودک شما بیش از چندین ماه دچار ریزش مو شود، علت آن می تواند یکی از عوامل زیر باشد. پس با دیدن هر کدام از این علایم سریع به متخصص پوست مراجعه کنید تا با تشخیص به موقع، مشکل حل شود.
در ادامه چند بیماری پوستی شایع را که باعث ریزش موی کودک می شود توضیح می دهیم و به دلایل ریزش مو هم می پردازیم.

تینه آ کپیتیس
این عارضه معمولا در کودکان دیده می شود و نوعی عفونت قارچی پوست سر است و به آن اصطلاحا «کچلی قارچی» هم می گویند. این بیماری با شکل ها و تظاهرات گوناگون بروز می کند و معمولا تکه های فلس مانندی روی پوست سر ظاهر می شود. این لکه ها یا فلس ها معمولا گرد یا بیضی شکل هستند.
موها ممکن است در این قسمت دچار ریزش شوند، یا روی پوست به شکل لکه های سیاه دربیاید.
درمان این نوع ریزش مو معمولا مصرف داروهای ضدقارچ مانند گریزئوفولوین به مدت حداقل دو ماه است. به علاوه باید از شامپوهای مخصوص ضدقارچ مانند «سلنیوم سولفید» یا «کتوکونازول» همزمان با درمان دارویی برای کاهش پوسته ریزی موهای سر استفاده کرد. از آنجا که این عفونت قارچی مسری است، تمام وسایل کودک و کلاه، شال گردن، روسری یا برس او باید کاملا شخصی باشد.

آلوپسی آره آتا
خوشبختانه بیماری آلوپسی آره آتا واگیردار نیست. در این بیماری موهای سر به صورت دایره ای یا بیضی می ریزد و این بخش ها صاف و خالی از مو می شوند. تحقیقات نشان داده تقریبا 25 درصد بچه ها دچار این عارضه می شوند.
متاسفانه آلوپسی آره آتا درمان ندارد، اما می توان آن را کنترل کرد. در برخی بچه ها بعد از سال ها، ناگهان موها در محدوده ای که کچل شده، درمی آید. در حدود 5 درصد از کودکان هم ممکن است بیماری انتشار پیدا کند و به غیر از موی سر، موهای تمام بدنشان را هم از دست بدهند. این بیماری با داروها و پمادهای حاوی کورتیکواسترویید کنترل می شود.
در سنین بالاتر، تزریق استرویید و مصرف محلول ماینوکسیدیل می تواند به رویش دوباره موهای ریخته کمک کند. پیدایش موهای جدید ممکن است حدود 8 تا 12 هفته طول بکشد.

تلوژن افلوویوم
این بیماری نیز یکی دیگر از عواملی است که در کودکان باعث ریزش مو می شود. شرایط استرس آور مانند تب بالا، از دست دادن یکی از اعضای خانواده و انجام جراحی سخت می توانند باعث اختلال در چرخه منظم رشد مو شوند. این حالت حداکثر یک سال طول می کشد و معمولا محدودشونده است.
متاسفانه برای این بیماری درمان قطعی وجود ندارد، اما اگر عاملی که باعث ایجاد شرایط استرس آور شده است، از بین برود، رویش مجدد موها در سر امکان پذیر است.

سوءتغذیه
گاهی کمبود مواد غذایی و معدنی باعث ریختن موها می شود. بیوتین یکی از ویتامین های گروه ب است که به بدن در تبدیل کربوهیدرات به گلوکز که برای سوخت رسانی بدن لازم است، کمک می کند. اگر این ماده به بدن نرسد، باعث ریزش مو می شود.
«روی» یک ماده آلی است که از جنبه های مختلف به متابولیسم سلول های بدن کمک می کند همچنین باعث بهبود روند رشد در دوران کودکی و نوجوانی می شود پس به رشد سلول های سازنده مو هم کمک می کند.
در برخی موارد ریزش مو می تواند به دلیل مصرف بیش از حد ویتامین A هم باشد.

اختلال غدد درون ریز
در برخی کودکان علت ریزش مو مشکل کم کاری تیرویید است. پس اگر کودکتان دچار ریزش مو شد حتما باید او را نزد پزشک ببرید تا برایش آزمایش تیرویید و در صورت لزوم، اسکن از غده تیرویید درخواست کند. اگر تشخیص داده شود تیروییدش کارکرد درستی ندارد، تحت درمان دارویی قرار خواهدگرفت.

دلایل دیگر
گاهی علت ریزش موی کودک، پزشکی نیست و به مرور زمان برطرف خواهدشد؛ از جمله:
– کم مویی از بدو تولد: رشد موی خیلی از نوزادان در چند ماه اول زندگی بسیار کم است، اما پس از مدتی موی دوران نوزادی جای خود را به مرور به موهای ثابت بیشتری می دهد.
– ساییدگی: بین 3 تا 4 ماهگی، خیلی از بچه ها دچار ریزش موی منطقه ای می شوند که علت آن نشستن در صندلی مخصوص بچه ها و سایش سر به قیمت پشتی صندلی است. نگران نباشید؛ به محض اینکه فرزندتان شروع به راه رفتن کند، این ریزش موی موضعی برطرف خواهد شد.
– استفاده از وسیله های جانبی: گاهی بد بستن مو و استفاده از کش های سفت باعث ریزش مو می شود. بنابراین سعی کنید موهای فرزند خردسالتان را در معرض این کشش ها قرار ندهید.

مراقبت از مو در ورزش – هنگام عرق کردن تراکم نمک در مو و پوست بیشتر می شود و این امر به خشکی و در نتیجه شکنندگی موها منجر می شود.

همه ما می دانیم که انتخاب شیوه زندگی مناسب در حفظ سلامت ما نقش دارد و یکی از معیارهای این شیوه زندگی، انجام ورزش منظم است. با این حال باید دانست که عرق کردن هنگام ورزش به موها ضرر می رساند. بنابراین لازم است هنگام ورزش از موهای خود مراقبت کنید.

هنگام عرق کردن تراکم نمک در مو و پوست بیشتر می شود و این امر به خشکی و در نتیجه شکنندگی موها منجر می شود.

روی پوست سر، منافذ متعددی وجود دارد که نفس می کشد و مواد روی پوست سر را به خود جذب می کند.

تراکم نمک و مواد زاید نه تنها این منافذ را مسدود می کند، بلکه گاهی این مواد از طریق منافذ جذب می شود. برای پیش گیری از این امر، پس از ورزش عرق را از مو و پوست پاک کنید.

حفظ موهای سالم پس از ورزش
عرق سموم را از بدن دفع می کند و این امر باعث شادابی پوست می شود. اما برای این که عرق به موها آسیب نرساند، باید چند نکته را در نظر داشته باشید:

1- هنگام ورزش، موهای خود را ببندید.

2- موها را از صورت و گردن جمع کنید تا کمتر عرق کنید و خنک تر بمانید.

3- برای پیشگیری از عرق کردن روی پیشانی، روسری و یا هد از جنس کتان ببندید.

4- دستمال حوله ای همراه داشته باشید تا پس از ورزش یا هنگام استراحت بتوانید عرق خود را خشک کنید.
اگر راهی برای خنک شدن بدن وجود نداشته باشد، بعد از بیست دقیقه در اثر بالا رفتن درجه حرارت بدنمان از هوش خواهیم رفت
5- روزهایی که ورزش هوازی انجام می دهید، سر خود را بشویید.

6- از شامپوهای با PH متعادل استفاده کنید. این نوع شامپو بدون داشتن ضرر شیمیایی، مو و پوست سر را تمیز می کند.
7- پس از حمام، موهای خود را خشک کنید.

8- برای مراقبت از پوست سر و مو، به طور هفتگی، پوست سر را با روغن زیتون یا بادام گرم ماساژ دهید و پس از نیم ساعت با شامپوی گیاهی بشویید.

9- استفاده از ماسک های طبیعی مانند مورد، برای مو مفید است.

10- با نوشیدن آب کافی، میزان آب بدن خود را کنترل کنید.

تعریق بدن در هنگام ورزش
عامه مردم به اشتباه بر این باورند که اگر بدن در طول انجام حرکات ورزشی تعریق نداشته باشد انجام آن تمرینات بی فایده است و عرق کردن رابطه مستقیم با مقدار کالری مصرفی بدن و مفید بودن حرکات ورزشی دارد.

برای اثبات نادرست بودن این باور، علت تعریق و رابطه آن را با حرکات ورزشی مورد بررسی قرار می دهیم.

آیا علت تعریق بدن در هنگام ورزش را می دانید؟
باید توجه داشت که بدن انسان بی وقفه در حال انجام کار است و حرارت تولید می کند و هر چه ماهیچه های بدن بیشتر منقبض و منبسط شوند، مقدار حرارت تولیدشده بیشتر می شود.

بنابراین اگر راهی برای خنک شدن بدن وجود نداشته باشد، بعد از بیست دقیقه در اثر بالا رفتن درجه حرارت بدنمان از هوش خواهیم رفت.

اولین راه خنک شدن بدن، دفع حرارت از طریق پوست است.

روش های دیگری نیز برای کاهش دمای بدن، نظیر انتقال حرارت به محیط توسط دوش گرفتن با آب سرد و یا استفاده از کولر و دیگر وسایل خنک کننده وجود دارد.

تعریق راه دیگری است که بدن از آن برای کاهش دمای خود استفاده می کند. آبی که در خون ما جاری است، گرمای بدن را جذب می کند و به صورت عرق توسط غدد زیر پوستی در سطح پوست منتشر شده و سبب خنکی ما می شود.

مواقعی که دمای محیط بالاست، اولین راه خنک شدن بدن تعریق است، حال اگر محیط مرطوب نیز باشد عرق روی پوست نمی تواند تبخیر شود و به صورت قطره های آب از بدن سراریز می شود.

میزان تعریق افراد بستگی به سن، جنسیت و فیزیک بدن آنها دارد، مثلا میزان تعریق بدن زنان از مردان کمتر است و با افزایش سن این میزان کاهش می یابد.

اما این تفاوت ها بر میزان تعریق به هنگام انجام حرکات ورزشی تاثیر چندانی ندارد و تقریبا برای همه افراد یکسان است.

اگر در محیط هایی که دارای وسایل خنک کننده هستند و یا در فصل سرما ورزش کنیم، میزان تعریق بدن کاهش می یابد، زیرا هوای خنک عرق را به سرعت بخار می کند و این بدین معنا نیست که بدن ما کالری کمتری سوزانده است.

نکاتی در رابطه با کرم مو بر – یکی از دغدغه های بیشتر خانم ها، از بین بردن موهای زائد در قسمت های مختلف بدنشان است. روش های مختلفی برای این کار وجود دارد، از جمله استفاده از کرم ها و پودرهای موبر.

برخی خانم ها راحت ترین شیوه رفع موی زائد یعنی تراشیدن را انتخاب می کنند، ولی برای برخی این روش عوارض ناخوشایندی مثل خارش، زبر درآمدن مو و… در پی دارد و به همین دلیل از موم استفاده می کنند. اما برخی خانم ها تحمل درد این کار را هم ندارند.

خوشبختانه در بازار محصولات بهداشتی، انواع دیگری از محصولات وجود دارد که معایب این دو روش را ندارد و انواع و اقسام کرم های موبر حق انتخاب زیادی به افراد می دهد. این مطلب درباره این وسیله و سوال های رایج آن است.

محتویات موبرها چیست؟
ترکیب های اصلی تشکیل دهنده کرم های موبر، کلسیم هیدروکساید و هیدروکسیدسدیم تیوگلیکولات است. این ترکیب ها باعث شکسته شدن کراتین که ماده اصلی تشکیل دهنده مو است، می شوند.

این کرم ها یکی از آسان ترین شیوه ها برای از بین بردن موها هستند، اما در واقع مو را از ریشه جدا نمی کنند و به صورت سطحی باعث از بین رفتن آن می شوند. معمولا رشد مجدد موها بعد از 4 تا 5 روز آغاز می شود.

موبرها چند نوع هستند؟
بیشتر موبرها به صورت کرم و تیوپی در بازار موجودند، اما به تازگی انواع ژل مانند و اسپری آن هم که دردسر کمتری دارند، تولید شده است.
هنگامی که بخشی از پوستتان زخمی یا خراشیده است، امکان استفاده از کرم های موبر وجود ندارد

آیا باید قبل از استفاده از موبرها آنها را تست کنیم؟
پوست برخی افراد به موبرها حساسیت دارد. در نتیجه می توانید قبل از استفاده، آن را روی یک قسمت از پوستتان امتحان کنید. پیشنهاد می کنیم این قسمت، زانو یا پشت زانو باشد که اگر هم پوست واکنش خاصی مثل قرمزی، خارش و یا التهاب نشان داد، در معرض دید نباشد.

اگر پوستتان به مواد موبر حساسیت داشت، هیچ نوع دیگری از آن را امتحان نکنید، چون ترکیب بیشتر این محصولات شبیه هم است و اگر به یک نوع واکنش نشان دادید، به احتمال زیاد به انواع دیگر آن هم حساسیت خواهید داشت.

آیا موبرها خطر عفونت های تناسلی را افزایش می دهند؟
نه، می توانید به راحتی از موبرها برای از بین بردن موهای ناحیه تناسلی استفاده کنید. سعی کنید انواع بدون عطر آنها را به کار برید.

موبرها هیچ ربطی به ایجاد مشکل های عفونی ندارند، ولی معمولا متخصصان توصیه می کنند از موبرها فقط برای روی ناحیه تناسلی استفاده کنید که موهای زائد دارد نه نزدیک دهانه واژن.

مزایای استفاده از کرم های موبر
1- استفاده آسان

2- دردناک نبودن و موثر بودن

3- به صرفه بودن از نظر اقتصادی

4- قابل استفاده بودن برای تمام اعضای بدن (البته اگر حساسیت نداشته باشید)

5- کاهش سرعت رشد موها در مقایسه با تراشیدن آنها

6- برخی تحقیقات نشان داده استفاده مداوم از موبرها، باعث نازکی موها می شود.

7- در مدت زمان کوتاهی می توانید موهای زائدتان را از بین ببرید.

معایب استفاده از کرم های موبر
1- ممکن است هنگام استفاده، اطرافتان کثیف شود.

2- هنگامی که بخشی از پوستتان زخمی یا خراشیده است، امکان استفاده از کرم های موبر وجود ندارد.

3- کرم های موبر را نمی توانید روزانه استفاده کنید، چون باعث تیرگی یا در برخی موارد سوختگی پوست می شود.

4- افراد با پوست های حساس و نازک نمی توانند از کرم های موبر استفاده کنند.

5- بیشتر این کرم ها حتی نوع معطرشان به دلیل ترکیب های شیمیایی، بوی بدی دارند.

6- از موبرها نمی توان در ناحیه های حساس مثل دور چشم ها یا حتی صورت افرادی که پوست نازکی دارند، استفاده کرد.

نکته هایی درباره موبرها
1- قبل از استفاده از موبرها، بروشور شیوه استفاده از آن را مطالعه کنید.

2- از استفاده از موبرها در ناحیه های حساس بدن خودداری کنید.

3- حتما بعد از استفاده از کرم موبر، با آب گرم دوش بگیرید و محل موردنظر را خشک کنید.

4- حتما در زمان مقرر، کرم را از روی پوستتان پاک کنید.

5- موبرها را فقط به قسمت های خشک و تمیز بدن بزنید.

علل ریزش ابرو و مژه – ابروها و مژه های ما به چهره مان شکل و چهارچوب می دهد. زمانی که مژه ها و ابروها کم پشت شوند و یا یکدفعه ای بریزند، وضعیت واقعا استرس زایی برای فرد ایجاد خواهد شد! برای چند لحظه خود را بدون مژه و بدون ابرو تصور کنید! اما علت این ریزش موی ابرو و مژه ها چیست؟
ریزش مژه‌
عوامل متعددی باعث ریزش ابروها و مژه ها می شوند، نظیر بیماری ها، استرس و تغذیه نامناسب. اما ریزش مژه ها و ابروها نباید طبیعی تلقی شوند. بنابراین آگاهی از علت و نیز درمان این مشکل می تواند در کاهش استرس ناشی از ابتلا به آن موثر باشد.

ریختن مژه ها و ابروها علاوه بر تغییر چهره فرد، برخی راه های حفاظت از چشم ها را که از زمان تولد وجود داشته، از فرد می گیرد. مژه ها مانع ورود بسیاری از مواد خارجی نظیر گردوغبار به چشم ها می شوند. حتما شما هم بارها درد و سوزش ناشی از ورود گردوخاک به چشم ها را تجربه کرده اید.
ابروها از ورود آب و سایر مایعات به چشم ها جلوگیری می کند.

یشترین ناراحتی افراد از ریختن مژه و ابروها، ایجاد احساس خجالت و ناراحتی از تغییر چهره است. اما لازم است بدانید که ریختن مژه ها و ابروها می تواند نشانه برخی مشکلات خفیف تا شدید باشد که به بررسی آنها می پردازیم.

1- سن
افزایش سن می تواند به کاهش تعداد مژه ها منجر شود. با افزایش سن موهای تمام بدن شروع به کم شدن و البته تغییر رنگ می کنند. این فرایند طبیعی ممکن است برای مژه ها و ابروها نیز مانند سایر موهای بدن اتفاق بیافتد.
استفاده از لوازم آرایشی دیگران و نیز استفاده مداوم و بیش از چهار ماه از یک ماده آرایشی بهداشتی می تواند به ریختن مژه ها منجر شود

2- عفونت ها
وجود عفونت در بدن می تواند به ورم و التهاب پلک ها منجر شود. اما فراموش نکنید عفونت و التهاب پلک ها یک بیماری شایع مثل سرماخوردگی نیست و بهتر است در صورت وجود عفونت، هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

3- مشکلات پوستی
التهاب پوست در مناطق نزدیک به چشم ها می تواند به ریزش مژه ها و ابروها منجر شود. بیماری هایی نظیر پسوریازیس، اگزما و نیز درماتیت تماسی می تواند منجر به ایجاد جوش و تاول، پوسته پوسته شدن و همچنین خارش متوسط تا شدید گردد.
خاراندن مداوم پوست ملتهب، اگرچه احساس آرامش لحظه ای به فرد می دهد، اما باعث ریختن موهای این نواحی از پوست می شود.

4- حساسیت ها
حساسیت به مواد آرایشی می تواند در هر دوره ای از زندگی ایجاد شود. یکی از علائم آلرژی و حساسیت به مواد آرایشی همین ریزش مژه وابرو است. استفاده از لوازم آرایشی دیگران و نیز استفاده مداوم و بیش از چهار ماه از یک ماده آرایشی بهداشتی می تواند به ریختن مژه ها منجر شود.

5- بیماری های سیستمیک
زنان مبتلا به بیماری های خودایمنی نظیر لوپوس، گاهی اوقات قسمتی از مژه ها و ابروهای خود را از دست می دهند.

علامت مشهود بیماری آلوپسی نیز ریختن تمام موهای نواحی صورت است، حتی موهای ابرو و مژه.

ویتیلیگو (تصویر کناری) بیماری پوستی دیگری است که به دلیل کاهش رنگدانه های پوست، قسمت هایی از پوست به صورت تکه تکه سفیدرنگ می شود. اگر این بیماری نواحی نزدیک به ابروها و مژها ها را درگیر کند، احتمال ریزش ابرو و مژه ها وجود خواهد داشت.

6- تغذیه نامناسب
تغذیه نیز مانند سایر بیماری های پوست و مو یک عامل مهم و تاثیرگذار در نظر گرفته می شود. علت ریزش مژه ها می تواند تنها به دلیل تغذیه نامناسب و تضعیف ریشه موها در نتیجه بیماری های تغذیه ای نظیر بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و … باشد که به طور فراگیر بر وضعیت پوست و موی کل بدن تاثیر خواهد گذاشت.

7- التهاب و ورم پلک ها
بیماریی است که باعث ایجاد ضایعات فلس‌مانند در تمام نواحی چشم و پلک ها می شود. خارش، ورم و حساسیت به نور مشکلات شایع این بیماری است که می تواند به ریختن مژه ها نیز منجر شود.

8- بیماری غده تیروئید
کم کاری و پرکاری تیروئید می تواند بر وضعیت ابروها و نیز مژه ها و پلک ها تاثیر گذارد. اگرچه ریختن مژه ها و ابروها علامت متداول و رایج در تمام بیماران مبتلا به پرکاری و کم کاری تیروئید نیست، ولی پس از بررسی علت ریزش ابروها و مژه ها در بیماران، در بسیاری از موارد علت به مشکلات تیروئیدی فرد مربوط بوده است.

9- بیماری وسواس مو کندن
این وسواس که تریکوتیلومانیا نام دارد، در بسیاری از افراد دیده می شود و به تمایل بیش از حد و بی اختیار کندن موهای سر، موهای ابرو و مژه ها منجر خواهد شد. این اختلال یا ارثی بوده و یا از اختلال عملکرد انتقال دهنده های عصبی مغز ناشی می شود.
الهه گودرزی

راهکار برای کاهش شوره سر – اگرچه دلایل اصلی ایجاد شوره سر همچنان نامعلوم است، اما راه های زیادی برای درمان و یا کاهش و یا جلوگیری از آن وجود دارد.

در این مطلب هشت راهکار برای کاهش شوره سر را بیان می کنیم.

1- شامپوی مناسب مو
شامپویی را انتخاب کنید که حاوی روی (زینک) باشد. این را می توانید از برچسب ترکیبات روی شامپو متوجه شوید. روی دشمن سرسخت شوره ها است. خوشبختانه در حال حاضر انواعی از شامپوهای حاوی زینک در داروخانه ها وجود دارد. حتما دستور مصرف شامپو را بخوانید. معمولا لازم است شامپو را به موهای خود بزنید و پنج تا ده دقیقه آن را روی سر خود نگه دارید.

اگر این شامپو موثر نبود، می توانید شامپوی دیگری را امتحان کنید. شامپو های قوی تری برای درمان شوره وجود دارند که معمولا داروخانه ها در مرحله اول آن را به افراد توصیه نمی کنند. برای مثال شامپوهای دارویی وجود دارند که حاوی کتوکونازول هستند. این شامپوها معمولا برای درمان شوره های ناشی از عفونت های قارچی توصیه می شوند. البته بسته به درصد کتوکونازول موجود در شامپوها ممکن است تهیه آنها نیازمند نسخه پزشک باشد، زیرا این شامپوها در حقیقت یک نوع دارو هستند.

توجه کنید خیلی وقت ها برای رسیدن به تاثیرات واقعی شامپو چند روز زمان کافی نیست. خیلی از شامپو ها بعد از یک تا دو هفته تاثیر واقعی خود را نشان می دهند.

2- آسپیرین
آسپیرین حاوی همان ترکیب فعالی است که در خیلی از شامپوهای دارویی وجود دارد، یعنی اسید سالسیلیک.

برای این کار دو عدد آسپیرین را به خوبی خرد کنید تا به صورت پودر درآید. بعد از مخلوط کردن آن با مقداری شامپو، آن را به موهای خود بزنید. بعد از یک تا دو دقیقه موهای خود را بشویید و برای بار دوم، موهای خود را با شامپو و بدون آسپیرین بشویید.
اسپری مو، موس ها، ژل ها و حتی نرم کننده ها و رنگ موها می توانند باعث شوره سر شوند،زیرا این مواد باعث خشکی پوست سر و پوسته پوسته شدن آن می شوند

3- روغن درخت چای
روغن درخت چای می تواند به طور موثری شوره سر را کاهش دهد. همه چیزی که شما احتیاج دارید یک فنجان شامپوی مخلوط شده با قطره های روغن درخت چای است.

4- جوش شیرین
موهای خود را خیس کنید و کمی جوش شیرین را به موهای خود بمالید. به آرامی موهای خود را چنگ بزنید، طوری که پوست سر کاملا با جوش شیرین تماس پیدا کند. سپس موهای خود را با آب بشویید. جوش شیرین در رفع قارچ هایی که ممکن است متهم اصلی ایجاد شوره سر باشند، جدا موثر است.

البته در روزهای اول ممکن است موهای شما خشک و بد شود. اما بعد از چند هفته پوست سر بهبود یافته و چربی های طبیعی را تولید می کند.

5- سرکه سیب
سرکه سیب می تواند برای تنظیم pH پوست سر که علت بسیاری از شوره هاست، مفید باشد. سرکه سیب و آب را به میزان کاملا یکسان ترکیب کرده و آن را به ریشه موها اسپری کنید. برای پانزده دقیقه بگذارید محلول روی سر شما بماند. سپس آن را با آب بشویید.

6- روغن نارگیل
روغن نارگیل برای مرطوب کردن پوسته خشک سر بسیار مفید است. این رطوبت باعث کاهش شوره سر می شود. پس سه قاشق چایخوری روغن نارگیل را به پوست سرتان بمالید و بگذارید برای حداقل یک ساعت بماند. سپس موهای خود را با یک شامپوی مناسب و آب بشویید.

7- کم کردن استرس
استرس تمام سیستم بدن را به چالش می کشد. پس آسیب پذیری بدن از بیماری ها بیشتر خواهد شد، از جمله شوره سر. پس سعی کنید استرس را از خودتان دور کنید. نه فقط به خاطر شوره، به خاطر تمام خطراتی که استرس برای شما دارد.

8- به موهای خود هر ماده آرایشی بهداشتی را نزنید.
اسپری های مو، موس ها، ژل ها و حتی نرم کننده ها و رنگ موها می توانند باعث شوره سر شوند. علت کاملا واضح است. این مواد باعث خشکی پوست سر و پوسته پوسته شدن آن می شوند. خیلی وقت ها هم شوره به دلیل واکنش های آلرژیکی پوست سر به این مواد آرایشی است.
الهه گودرزی

عواملی که باعث ریزش مو می شوند –

در انسان پیاز یا فولیکول مو  به دو دسته تقسیم می شود :

1 ) موی کرکی : در سراسر پوست بدن بجز کف دست و پا این نوع مو دیده می شود .

2 ) موی انتهایی یا ترمینال : در قسمت سر دیده می شود . بعد از بلوغ جنسی این نوع مو در قسمت های تناسلی و زیر بغل و همچنین صورت مردان دیده می شود . این نوع مو زبر و خشن می باشد .

رشد مو دارای دوره هایی است که شامل : دوره رشد ، دوره انتقالی و دوره استراحت میباشد .

طول مدت دوره رشد مو در سر حدود سه سال ، دوره انتقالی 2 تا 4 هفته و دوره استراحت حدود 3 تا 4 ماه میباشد .

در سر انسان حدود صد هزار پیاز مو وجود دارد و با حساب اینکه هر مو حدود هزار روز رشد دارد ، پس ریزش 100 صد عدد موی سر  در روز طبیعی است و بیشتر از آن نیاز به پیگیری دارد .

 علل ریزش مو

 ریزش مو  دارای علت های فراوانی است که از آن جمله میتوان به موارد ارثی ، هورمونى ، تغذیه اى ، اعصاب و روان ، مصرف دارو ، بیماری هاى داخلى و پوستی ، اعمال جراحی و بارداری اشاره کرد.

* طاسی سر نوعی ریزش مو در قسمت جلو و پیشانی سر است که پیشرفت کرده و تا وسط سر پیش می رود. البته گاهی این ریزش از وسط سر شروع می شود .

 طاسی  بیشتر در مردان دیده می شود و علت ارثی – هورمونی دارد . این نوع ریزش مو قابل پیشگیری و درمان است و افراد درگیر بایستی با حوصله فراوان، درمان طولانی مدت را تحمل کنند . داروها و توصیه های درمانی گوناگونی وجود دارد که بسته به افراد مختلف متفاوت می باشد .

* سوء تغذیه چه به صورت عدم دسترسی کافی به مواد غذایی و چه به صورت رژیم های لاغری  یکی از علت های ریزش مو است . کمبود پروتئین  ، اسیدهای چرب ضروری ( بدن قادر به تولید آنها نیست و باید از طریق غذا به بدن برسد ) ، ویتامین ها و املاح از علل مهم ریزش مو هستند که قابل پیشگیری و درمان می باشند.

  شایع ترین علت ریزش مو در خانم ها  از سنین نوجوانی تا سنین میانسالی کمبود آهن بدن است که با مصرف غذاهای حاوی آهن و یا قرص آهن این مشکل بر طرف می گردد .

* وجود استرس  ( فشار روحی ) ، ناراحتی و افسردگی  می تواند از علل ریزش مو باشند. مثلا” استرس ناشی از امتحانات  درسی یا افسردگی در جوانان  که امروزه به طور فراوان دیده می شود.

با کنترل این هیجانات  ( که البته اگر بوسیله خود شخص کنترل شود نتیجه مطلوب تری دارد؛ چون مصرف داروهای اعصاب نیز باعث ریزش مو در بعضی افراد می گردند) در مدت زمان کوتاهی این ریزش مو برطرف می گردد .

 * از علل دیگر ریزش مو می توان مصرف داروها را نام برد. همه داروها باعث ریزش مو نمی شوند . همچنین یک داروی خاص نیز در تمام افراد باعث ریزش مو نمی شود . بعضی افراد به داروی خاصی حساسیت بیشتری نشان می دهند که بستگی به سیستم داخلی بدن در غیر فعال کردن و هضم دارو دارد .

البته داروهایی هستند که در بیشتر افراد باعث ریزش مو می شوند . از این گروه داروها میتوان داروهایی که بعنوان شیمی درمانی استفاده میشوند را نام برد .

مصرف داروهای اعصاب و قرص های پیشگیری از حاملگی و داروهای قلبی  در افراد زیادی باعث این عارضه می شود .

* بعضی از بیماری هایی داخلی و پوستی میتوانند باعث ریزش مو شوند؛ مثلاً تب بالا، حدوداً بعد از 3 ماه باعث ریزش مو می شود .

  در افرادی که دارای بیماری موضعی پوستی در قسمت سر هستند و یا ناراحتی پوستی  وسیعی دارند می تواند ریزش مو داشته باشند، از جمله این بیماری ها میتوان لوپوس1 ، داءالصدف یا پسوریازیس2 ، بیماری های تاولی و غیره را نام برد .

* اعمال جراحی  و حاملگی  نیز میتوانند باعث ریزش مو شوند . فاصله زمانی این بیماری ها و شروع ریزش مو معمولاً 3 ماه می باشد ؛ مثلاً در خانم ها حدود 3 ماه بعد از زایمان ریزش مو شروع میشود که علت های زیادی برای آن وجود دارد که از جمله : کم خونی  ، وجود استرس زایمان ، بالا بودن هورمون های جنسی در طول بارداری  و … است .

درمان افرادی که دچار این بیماری ها هستند ، باعث کاهش ریزش مو  در آنها می شود.

پی نوشت :

1- لوپوس: یك بیماری خود ایمنی مزمن است كه اندام های مختلفی مانند پوست، مفاصل، خون و كلیه را درگیر می‌كند.

2- پسوریازیس : یا داءالصدف یك بیماری شایع پوستی است كه لزوماً خارش دار نبوده و با پلاك های قرمز رنگی همراه با پوسته ریزی مشخص می شود که مرتبط با سیستم ایمنی بدن است.

منبع : WWW.IRDRUG.COM