پزشک تو – سایت پزشکی

دلایل خون مردگی و کبودی زیر پوست  –

هر چند وقت یک‌بار با یافتن لکه‌های بنفش رنگ یا خون مردگی زیر پوستت نگران می‌شوی، چراکه به یاد نمی‌آوری ضربه‌ای به نواحی کبود بدنت وارد شده باشد.

بی شک به دنبال یافتن علت بروز این خون مردگی ها که هر چند وقت یک بار، در نواحی مختلف بدنت ظاهر می شود، هستی.

با این حال خوب است بدانی که در بسیاری موارد اگر این خون مردگی ها همراه با عوارض و نشانه های دیگری که ناشی از بیماری های انعقادی یا داخلی است نباشد، مشکل خاصی را برای شخص به همراه نخواهد داشت.

دکتر سیدمسعود داوودی، متخصص پوست و مو در این باره توضیح می دهد: بروز خون مردگی های ناگهانی و مکرر ابتدا باید از نظر وجود بیماری های انعقادی خون و نیز بیماری های داخلی مورد بررسی قرار بگیرد، اما در بسیاری موارد، این نوع خون مردگی ها به اشکالات ساختمانی عروق در برخی افراد و بویژه خانم ها بازمی گردد.

این عضو هیات علمی دانشگاه با تاکید بر این که برخی افراد به طور ژنتیک عروق شکننده ای دارند و به دنبال تماس های مختصر نیز دیواره مویرگ هایشان پاره می شود، می گوید: البته علت بروز چنین خون مردگی هایی در بسیاری موارد، به کمبود ویتامین C مربوط می شود. در افراد مسن خون مردگی به علت آسیب پذیری جداره عروق، زیاد اتفاق می افتد.

خون مردگی و کبود شدن پوست شرایطی است که طی آن، خون از داخل رگ ها بیرون می آید و وارد پوست، توده مخاطی و دیگر اعضا از قبیل ماهیچه ها و استخوان ها می شود.

وقتی کوفتگی خون مردگی می آورد
اصولا کبودی زیر پوست بر اثر نشت خون و ورود آن به داخل بافت زیر پوست ایجاد می شود. گرچه در برخی موارد، مشکلات انعقادی مانع خروج خون به خارج از عروق و بروز خون مردگی زیر پوستی می شود، اما اصلی ترین عامل کبودی پوست ضربه و کوفتگی ناشی از آن است.

ضربه ها حتی ممکن است زمانی که اصلا متوجه نیستیم به بخشی از بدن مان وارد شود و آثار کبودی از خود به جا گذارد. البته نباید فراموش کنیم که برخی نقاط بدن مانند اطراف چشم نسبت به هر نوع ضربه بسیار حساس و برخی نقاط دیگر مانند کشاله ران و دیگر قسمت های گوشتی بدن نسبت به ضربه ها مقاوم تر است.

با این حال متخصصان پوست تاکید می کنند که بیشتر ضربه وارده به بدن باعث تخریب و بازشدن رگ های خونی در پوست، غشاهای مخاطی یا اندام های دیگر می شود و کبودی همراه با درد و ورم، پاسخ التهابی بدن به جراحت و آسیب است. زمانی که کوفتگی در پوست گسترش یابد، باعث قرمزی، سیاهی و بعد آبی یا بنفش شدن پوست می شود و هنگامی که خون از سوی بدن جذب شود، رنگ کوفتگی به زرد مایل به سبز تبدیل می شود. چنین خون مردگی هایی معمولا پس از مدت کوتاهی بهبود می یابد.

کبودی پوست ؛ نشانه ای خطرناک
از آنجا که اشکال در سیستم انعقادی خون یکی از دلایل مهم بروز مکرر کبودی زیر پوست تلقی می شود، دکتر داوودی توصیه می کند در صورت بروز کبودی های ناگهانی و مکرر به عنوان یکی از عوامل موثر، از طریق آزمایش خون مورد ارزیابی قرار بگیرد.

این متخصص پوست به بیماری های خودایمنی مثل لوپوس (بیماری خودایمنی که با درد و تورم مفاصل همراه است) و آرتریت روماتوئید (التهاب مفاصل) به عنوان عوامل موثر در بروز کبودی زیر پوست در برخی افراد اشاره می کند و می گوید: حتی کبودی های مکرر، اگر با خونریزی از لثه ها و ابتلا به عفونت های مکرر همراه باشد، می تواند نشانه ای از ابتلا به بیماری خطرناکی چون سرطان خون تلقی شود. برخی بیماری های زمینه ای با افت پلاکت های خون، خونریزی از لثه ها و خون مردگی های وسیع همراه است.

البته در برخی موارد، مصرف داروهایی مثل آسپیرین، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، آنتی بیوتیک ها، آنتی هیستامین ها و رقیق کننده های خون، همچنین گزش حشرات می تواند کبودی به همراه داشته باشد. کمبود ویتامین C از علت های موثر در شکنندگی عروق محسوب می شود که با مصرف قرص های خوراکی ویتامین C قابل جبران است.

دکتر داوودی در پاسخ به این پرسش که آیا باید کبودی ناخن را جدی بگیریم یا خیر، می گوید: مهم ترین علت کبودی ناخن ضربه و آسیب های شغلی، ورزشی یا تفریحی است که پس از مدت کوتاهی از بین می رود، اما خون مردگی های خطی زیر ناخن که بدون علت خاصی ایجاد شود، می تواند ناشی از بیماری درماتومیوزیت باشد که نوعی بیماری التهابی است که با تغییرات تخریبی در ماهیچه ها و پوست همراه است. پس نباید فراموش کرد که کبودی مداوم و ناگهانی در پوست یا ناخن که علت خاصی برای آن پیدا نمی کنیم، نیاز به پیگیری جدی دارد.

منبع:jamejamonline.ir

مشکلات پوستی در بیماران تیروئیدی –

پوست در واقع آینه ای از مشکلات داخلی است و بسیاری از بیماریهای سیستمیک تظاهرات پوستی دارند. یکی از مشکلاتی که در کشور ما هم شایع است و علاوه بر تاثیر بر اندامهای داخلی، پوست را نیز تحت الشعاع قرار می دهد، بیماری های تیروئید است.

وقتی این غده بسیار مهم و حیاتی کار خود را درست انجام ندهد و در ترشح هورمونهای خود کم کاری یا پرکاری کند، سیستم داخلی بدن به هم می ریزد و پوست هم از این قاعده مستثنی نیست. گاهی آگاهی نداشتن ما از علایم بیماریها، باعث می شود وقت و هزینه زیادی صرف کنیم و بدون نتیجه از این مطب به مطب پزشک دیگر برویم. خشکی یا خارش پوست می تواند بدلیل مشکلات تیروئیدی باشد.

پزشک برای رسیدن به تشخیص دقیق معمولا شرح کامل می گیرد و معاینه و آزمایشهای لازم او را به تشخیص قطعی می رساند. با پرسیدن نکات کلیدی از بیمار، حدس و گمان پزشک را به سوی درست هدایت می کند و بعد از تشخیص و علت یابی درمان آغاز می شود. سولاتی که از بیماران در این ارتباط پرسیده می شود مثلا اینکه آیا بیمار عدم تحمل به گرما دارد؟ دچار کاهش وزن شده است؟ آیا طپش قلب دارد؟ آیا عادت های غذایی تغییر کرده است؟

پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدی)
بیماری نسبتا شایعی است و بیشتر مردم از آن غافلند. این بیماری زمانی ایجاد می شود که تیروئید به هر دلیلی بیش از حالت عادی هورمون تولید کند. این بیماری بیشتر در سنین 20 تا 40 سالگی رخ می دهد و زنان بیشتر از مردان دچار آن می شوند. در پرکاری تیروئید کم پشتی وسیع موهای سر و ریزش مو دیده می شود و حتی در مواردی، موهای زیر بغل هم کاهش می یابد.
کاهش وزن زیاد با وجود تغذیه طبیعی، لرزش دستها، طپش قلب، عصبانیت و خارش و ریزش مو را به همراه دارد. در این بیماری بطور کلی پوست گرم، مرطوب و نرم است ولی حالت تحلیل رفته و نازک شده ندارد.

موها نازک و نرم هستند و تغییرات ناخنها از جمله جدا شدن ناخن یا ناخن چکشی مشاهده می شود. در بعضی مناطق پوست ممکن است تیرگی وجود داشته باشد و در موارد شدید این تیرگی گسترده خواهد شد. در مردان به دلیل افزایش ثانویه استروژن، احتمال بزرگی سینه (ژنیکوماستی) وجود دارد.

کم کاری تیروئید (هیپوتیروئیدی)
در این بیماری تغییرات پوستی به صورت پوست خشن، خشک، سرد و رنگ پریده است. گاهی پوست متورم است که ناشی از ادم سلولی حاصل از این بیماری است. در بعضی بیماران تغییر رنگ و زرد شدن پوست رخ می دهد و عروق پوست بسیار شکننده می شوند. پوسته پوسته شدن کف دست و پا نیز در تعدادی از بیماران رخ می دهد.

موها، خشن و شکننده و عروسکی می شود و رشد آن ها به آهستگی رخ می دهد که به دلیل افزایش فاز تلوژن یا استراحت موهاست. ریزش موی ابرو به خصوص در ناحیه یک سوم خارج ابرو ممکن است دیده شود. از طرفی ناخنها نازک و شکننده می شوند و رشد کمی دارند.
نکته قابل توجه اینکه همیشه اینطور نیست که با برطرف شدن علت زمینه ای، بیماری پوستی هم بهبود پیدا کند. بیشتر اوقات لازم است است علاوه بر مراجعه به متخصص داخلی، برای درمان مشکلات پوستی به متخصص پوست هم مراجعه کرد.
دکتر محمد علی نیلفروش زاده [ متخصص پوست و مو ]

علل خارش پاشنه پا و درمان آن –

به خارش بيش از حد پاشنه دچار شدم، التهاب كف پا و پاشنه ام چه علتي مي تواند داشته باشد و درمانش چيست؟

اين مشكل علل متعددي مي تواند داشته باشد كه از شايعترين آنها مي توان به قارچ كف پا (Tinea pedis)، پسوريازيس و درماتيت اشاره كرد.
– Tinea pedis (پاي ورزشكاران) يكي از شايعترين مشكلات پوستي دست و غالبا باعث بروز زخم و التهاب در شكاف انگشت شست پا مي شود ولي مي تواند به كف پا هم انتشار داشته باشد و غالبا كف پايي خشك و پوسته دار ايجاد مي كند.

عود در Tinea pedis شايع است و مي تواند ناشي از درمان ناكافي و يا عفونت مجدد باشد. عامل ايجاد آن تريكوفيتون روبروم، تريكوفيتون بين انگشتان و گاهي اپيدرموفيت فلوكوزوم كه معمولا در حمام ها ديده مي شود مي باشد.

درمان موضعي غالبا براي درگيري شكاف انگشتان شست يا كافي است و تربينافين مي تواند به سرعت آن را درمان كند. پودرهاي پا ضد قارچ براي پيشگيري به كار مي رود. در صورت گرفتاري ران و يا تنه، درمان خوراكي لازم است كه شامل گريزئوفولوين، اينتراكونازول در صورت درگيري كف پا درمان خوراكي به صورت مشابه انجام مي شود. تشخيص اوليه با كمك نمونه برداري و كشت و مشاهده زير لامپ wood امكان پذير است.

– پسوريازيس پلاكي مشكل شايع پوستي است كه با بروز پلاكهاي اريتماتو پوسته دار ظاهر مي شود و در افراد مستعد از نظر ژنتيكي ظاهر مي شود. درمان آن به فاكتورهاي مختلفي بستگي دارد از جمله نواحي درگير، شيوه زندگي فرد و ساير مشكلات فرد و داروها. به عنوان مثال بيماراني كه به دور از مراكز نور درماني زندگي مي كنند نبايد براي درمان PUVA تراپي معرفي شوند.
در آب و هواي گرم و آفتابي، تماس با نور آفتاب مي تواند در درمان موثر باشد. در افراديكه كمتر از 5% بدن درگير مي باشد ولي درمان خوراكي يا نور درماني مي تواند مفيد باشد. تركيب درماني acitretin با كمك PUVA در پسوريازيس كف دست و متوتروكسات خوراكي، acitretin و سيكلوسپورين در درمان پسوريازيس كف پا بسيار موثر است.

يكي ديگر از علل التهاب كف پا و پاشنه پا نوعي اگزما است كه به نام Juvenile plantar dermatosis يا forefoot eczema معروف است.

Juvenile plantar dermatosis حالتي است كه با درماتيت كف پا مشخص مي شود و در اين حالت كف پا خشك و پوسته اي و زخمي مي شود. اين حالت بيشتر در اطفال 14-3 سال رخ مي دهد.
اولين گزارش اين مورد در سال 1968 مشخص شد. به نظر مي رسيد كه مواد شيميايي كفش و جوراب بچه ها علت اصلي اين بيماري باشد. مواد بيولوژيك مثل نخ، پشم و چرم بتدريج با مواد صنعتي مثل نايلون و پلاستيك جايگزين شد. كاهش نفوذ پذيري اين مواد در سطح كفش باعث شد كه پاها مرطوب و گرم شود و اين موضوع خصوصا در بچه هايي كه ساعتها كفش ورزشي مي پوشيدند، باعث احتباس عرق شد. با وجوديكه علت اصلي هنوز نامشخص است ولي اين مسئله، باعث بدتر شدن مشكل پا مي شود. در صورتيكه تعريق و اصطكاك ناشي از ورزش بخش مهم بروز اين مشكل است. بيشتر اين افراد سابقه فاميلي يا مشخصي اگزما را دارند و اين موضوع در دوقلوهاي يك تخمكي به يك نسبت ديده شده است. اگر چه اين بيماري در كودكان بيشتر ديده مي شود، مواردي از آن در بزرگسالان و يا نوزادان هم ديده مي شود.

علائم شامل قرمزي و زخم كف پا مي باشد. اين حالت در پاشنه پا و شست پا، شديدتر است. شكاف شست پا سالم است و اين افتراق آن با Tinea pedis است. گاهي اين ضايعات در دست نيز بروز مي كند و باعث زخم، قرمزي، براقي كف دست و نوك انگشتان مي شود. اين وضعيت در افراد با سابقه آتوپي بيشتر ديده مي شود. تشخيص بيشتر كلينيكي است. اگر چه انجام patch test هم مي تواند كمك كننده باشد.

درمان: بيشتر افراد بطور ناگهاني تا بزرگسالي بهبود پيدا مي كنند. اما بعضي افراد ممكن است بيماري را تا بزرگسالي داشته باشد. بيماران بايد جورابهاي 100% نخي بپوشند و كفش يا صندل چرمي بپوشند. اگر چه گزارشاتي موجود است كه اين تغييرات هم بطور مشخص موثر نبوده است. در موارد شديدتر كه با ترشح و زخم همراه است. استراحت لازم است و استفاده از تركيبات موضعي مثل محصولات اوره، پارافين سفيد يا تار مي تواند كمك كننده باشد.
دکتر محمد علی نیلفروش زاده [ متخصص پوست و مو ]

شامپوی مناسب کدام شامپو است –

شامپو ویتامینه شامپو تقویت کننده شامپو ضدریزش مو شامپو پروتئینه مو و…. عناوینی است که معمولا روی قوطی شامپوها درج میشود.
اما آیا این عناوین واقعیت دارند؟

برای روشن شدن ذهن خوانندگان محترم درباره شامپوها نکاتی ذکر میگردد.
شامپوها ترکیبی از مواد مختلف هستند. شامل: آب- ماده پاک کننده یا سورفاکتانت ( ماده اصلی پاک کننده شامپو ) – مواد کف ساز- مواد دلپذیر کننده مثل عطر صدفی کننده ها یا موادی که به شامپو قوام سفت ورنگ صدفی میدهند – مواد نگهدارنده یا ضد باکتری – نرم کننده ها و حالت دهنده ها به مو – افزودنیهایی مثل پروتئین ویتامین عصاره های گیاهی و مواد ضد قارچ برای درمان شوره

هدف از شستشوی موها تمیز کردن وپاکیزگی موها است. اما در کنار آن نرم کردن وحالت دادن به موها نیز انجام میشود.علاوه براینها عمل شستشوی موها درحمام یک یک عمل مفرح ولذت بخش است که میتوان با استفاده از شامپوهای خوش بو وپر کف لذت شستشوی مو را افزایش داد.

شامپو مناسب کدام شامپو است؟

شامپوئی که موها را خوب تمیز کند اما منجر به خشکی و زبری و تیرگی موها نشود.برخی پاک کنندهها مثل صابون موها را خوب تمیز میکنند.امامنجر به تیرگی و خشکی وبدحالتی موها میشوند.مواد پاک کننده اصلی شامپوها یا سورفاکتانتها موادی صناعی و سنتتیک هستند.انواع مختلفی از این مواد پاک کننده وجود دارد.

برخی دارای بار منفی برخی مثبت و برخی غیر قطبی هستند.برخی پاک کننده های قوی تر هستند.برخی ملایم ترند برخی خواص ضد باکتری قوی تری دارند.قیمت این مواد پاک کننده در بازار بسیار متفاوت است. معمو لا شرکتهای سازنده شامپو ترکیبی از مواد مختلف پاک کننده را در یک شامپو به کار میبرند.معروفترین این مواد سدیم لوریل سولفات است.این ماده خاصیت پاک کنندگی بالا یی دارد اما در عین حال موها را بسیار خشک میکند.بنابراین مهمترین فاکتور تعیین کننده در کیفیت شامپوی مناسب استفاده از مواد سورفاکتانت مرغوب ومناسب در شامپو است.بهترین نتیجه از ترکیب مواد پاک کننده مختلف بدست می آید.

آب بخش مهمی از ترکیب شامپو را تشکیل میدهد.آب مورد استفاده در شامپو حتما باید دیونیزه باشد.یعنی فاقد هر گونه املاح باشد.تولید آب دیونیزه معمو لا در کارخانه های شامپو سازی صورت میگیرد.البته برخی از کارخانه های شامپو سازی برای کاهش قیمت تمام شده از آب معمولی و یا آب چاه وسط کارخانه استفاده میکنند.

عوامل دلپذیر کنننده شامپوها :

معمولا به شامپوها عوامل تقویت کننده کف اضافه میکنند تا شامپو هنگام استفاده کف بیشتری کند.بنابراین کف کردن زیاد دلیل بر بر مطلوب بودن و قدرت پاک کنندگی بالا نیست.همچنین موادی خاص به شامپوها اضافه میشود تا شامپو صدفی و غلیظ شود.بنابراین غلیظ بودن شامپو دلیل بر مطلوب بودن آن نیست.همچنین عطرها و اسانس های مختلف به شامپو افزوده میشود تا هنگام شامپو کردن از بوی خوش لذت ببریم.همه این کارها برای دلپذیر کردن عمل شستشو بوده و ودر اصل هدف شامپو تاثیری ندارند.

شامپو مخصوص موهای مختلف:

شامپوهای مختلفی برای موهای چرب یا موهای خشک در بازار وجود دارد.شامپو مخصوص موهای چرب ، چربی موها را کاهش نمی دهد بلکه موهای چرب را بهتر تمیز میکند.همچنین شامپو مخصوص موهای خشک موهای خشک را کمتر خشک میکند و به نرم تر کردن و هیدراته کردن موها کمک میکند.

شامپوهای ضدشوره :

برای برطرف کردن ودرمان شوره وخارش سرانتخاب شامپوی مناسب ازاهمیت زیادی برخوردار است. شامپوهای خوبی برای درمان شوره سردربازار وجود دارد.بسته به شدت ومیزان شوره وخارش سر باید شامپوی مناسب انتخاب شود.البته برخی مواقع شوره سر شدید بوده وبه تنهائی با شامپو ضدشوره برطرف نمیشود. درچنین مواقعی لازم است به پزشک متخصص پوست مراجعه نموده تا علاوه برشامپوی مناسب درمانهای دیگر هم تجویز شود.

شامپوهای پروتئینه وویتامینه :

پروتئین افزوده شده به شامپوها فقط برای ترمیم آسیب دیدگیهای مو ( ناشی از رنگ دکلره و سشوار زیادی ) مفید فایده است .وبه رشد مو هیچ کمکی نمیکند.مثلا پروتئین ابریشم به شفافیت و درخشندگی موها می افزاید.ویتامینها هم جذب ریشه مو نمیشوند.وبه تقویت رشد مو کمک نمی کنند.پنتنول و ويتامين ب5 برخلاف بقيه ويتامين ها به داخل محور مو نفوذ مي كنند و براي افزايش استحكام و سلامت مو مفيد مي باشد. (دقت کنید که از ویتامین برای افزودن خواص نرم کنندگی استفاده شده نه تغذیه و تقویت مو)

شامپوهای ضدریزش مو :

اولا ریزش مو علل مختلفی دارد.باید فردیکه دچار ریزش مو است بررسی شده و پس از مشخص شدن علت درمان مناسب انجام شود.شامپوها اثرمستقیم در درمان ریزش مو ندارند.اما شایعترین علت ریزش مو ریزش موی آندروژنتیک (هورمونی ارثی ) است.برخی شرکتهای سازنده شامپو مواد ضد ریزش موی آندروژنتیک به شامپو ها می افزایند.معروفترین این مواد کافئین است.

اینکه کافئین از پوست جذب و اثرات بیولوژیک ایجاد میکند تردیدی وجودندارد.اما اینکه به چه میزان درریزش موی آندروژنتیک مؤثر است هنوز به اثبات نرسیده است.اما احتمالاً به نظر میرسد یک فایده هایی داشته باشد.همچنین مواد مؤثر دیگر مثل روغن درخت چای و سائوپالمتو هم به شامپوها می افزایند.هنوز مدارک وشواهد علمی کافی دال بر اثر بخش بودن اینمواد وجودندارد.ازانجائیکه استفاده از این مواد ضرری برای بدن ندارد،توصیه ایی برای عدم استفاده از این شامپوها وجود ندارد.

آیا فردیکه دچار ریزش مو است باید از شامپوی خاص استفاده کند

بله به دلایل مختلف لازم است فرددچارریزش مو از شامپوی مناسب استفاده کند.اولا وقتی شما موهای کمی دارید باید از همین موهای کم حداکثر استفاده را کنید.شامپوهایی وجوددارند که موهای کم پشت را بهتر و پرپشت تر نشان میدهند.ثانیا در شایعترین نوع ریزش مو یعنی ریزش موی آندروژنتیک معمولا بیمارن شوره خارش و چربی زیادی مو دارند.که برای برطرف کردن این علائم شامپوهای ویژه وجوددارند.مبحث مربوط به شامپو بسیار گسترده میباشد.ودر اینجا امکان پرداختن به همه موارد وجو ندارد.درمقالات بعدی به جزئیات بیشتری خواهیم پرداخت تا آگاهی و بینش خوانندگان محترم در انتخاب و خرید شامپو افزایش یابد.

دکتر محمد شیزرپور [ متخصص پوست و مو ]

نکاتی برای مراقبت از مو-مو ٬ نقش عمده ای در سلامت و زیبایی ظاهر انسان دارد ٬ مردم نیز همیشه به آن اندیشیده اند و همچون هر دغدغه دیگری برای مراقبت از آن به دنبال اطلاعات بوده و آن را درست یا نادرست از منابع در دسترس کسب کرده اند ∙ برای مراقبت از موهایمان بهتر است به طور صحیح از آن نگهداری نموده و آگاهانه سلامت آن را تضمین نمائیم ٬ پس در این شماره به نکاتی ساده در این زمینه اشاره خواهیم داشت ∙

تاثیر انتخاب شوینده ها :
حتی الامکان بهتر است شوینده مو با توجه به نوع مو ( خشک ٬ نرمال یا چرب ) انتخاب شود ∙ تعداد دفعات شستشوی مو باید بر اساس فعالیت فیزیکی فرد تعیین شود و می تواند از 2 بار در هفته تا هر روز باشد ∙ بهتر است در هنگام شستشوی موها از کشیدن و چنگ زدن محکم آنها خودداری کنید زیرا ماساژ ملایم کافی است ∙ در صورتی که عادت به حمام روزانه دارید یک بار شستشو با شامپو در هر بار استحمام کافی است در غیر این صورت دوبار شستشو لازم است ∙ پس زا شستشو و آب کشی مو با آب سرد ٬ نشاط و درخشندگی بیشتری برای آن ایجاد می شود ∙ در مورد شامپوها ٬ قابل ذکر است که ترکیب همه شامپوها یکسان است و شامل مواد پاک کننده و حالت دهنده و سورفاکتانت بوده و تفاوت آنها در نوع مواد حالت دهنده آن است ∙

در هر صورت شامپو در رشد و حیات مو نقش کمی داشته و نقش بیشتر آن در پاک کنندگی مو می باشد در واقع هیچ شامپویی ٬ موها را پرپشت تر نمی کند ∙ سدر ٬ کتیرا ٬ حنا و ∙∙∙ در شامپو اثر تقویتی بر مو ندارد ∙ سدر یشتر اثر ضد چربی بر موها داشته و بهتر است برای موهای چرب استفاده شود ∙ کتیرا اثر حالت دهندگی داشته و موها را نرم تر می کند پس شامپوهای حاوی کتیرا برای موهای زبر و خشک بهتر است ∙ ژل های حالت دهنده که برای موها استفاده می شود بهتر است زیاد بکار برده نشود ∙ البته مواد نرم کننده مو ٬ الکتریسیته ساکن را در موها کم کرده و مو را خوش حالت تر می نماید ولی تاثیری در رشد آن ندارد ∙

برس زدن مو :
بدیهی است برس زدن مو مفید است ولی 2 تا 3 بار شانه زدن مو در روز برای موها کافی است و بیش از آن نه تنها به افزایش جریان خون کمکی نمی کند بلکه در برخی موارد باعث کشیده شدن موها شده و در دراز مدت آسیب هایی چون موخوره ٬ کم پشتی و شکستگی را در تار موها به وجود می آورد ∙ از طرفی نوع شانه ٬ باعث افزایش رشد مو نمی شود ولی بهتر است از شانه ها و برس های فلزی توک تیز استفاده نشود ∙ برس ها و شانه ها با دندانه های گرد و عریض و فواصل مناسب و با جنس نرم و انعطاف پذیر منلسب تر می باشند ∙ حتی الامکان بهتر است از شانه زدن موهای خیس خودداری شود ∙

خشک کردن موها :
پس از استحمام ٬ بهترین روش خشک کردن مو به شکل طبیعی است ∙ بهتر است از سشوار کردن زیاد پرهیز کنیم و در صورت استفاده از آن به موارد ذیل توجه کنیم :
 در سشوار کردن بهتر است از حرارت زیاد استفاده نمی شود ∙
 بهتر است فاصله سشوار با مو بیش از 20 سانتی متر باشد ∙
 بهتر است از سشوار بیش از 1 تا 2 بار در هفته آنهم در صورت نیاز استفاده نشود ∙
 لازم نیست تا خشک شدن کامل مو از سشوار استفاده شود ∙
 کلیه اموری چون صاف کردن مو ٬ بابلیس ٬ مش کردن ٬ تافت زدن ٬ فر کردن و ∙∙∙ به شکل بالقوه می تواند سبب آسیب جدی به مو شود به خصوص وقتی به طرز صحیح استفاده نشود و یا با فاصله زمانی کوتاه و مکرر استفاده شود ∙

رنگ مو :
رنگ مو نیز به علت شیمیایی بودن می تواند باعث آسیب به مو شود به ویژه رنگ موهای دائمی تر امکان آسیب رسانیدنشان به مو جدی تر است ∙ رنگ کردم مو به وسیله رنگ هایی که حاوی آمونیاک است می تواند باعث بروز حساسیت در پوست شود در هر صورت رنگ موهای طبیعی بهتر از نوع شیمیایی آن است ∙ بهتر است موهای رنگ شده کمتر در معرض تابش مستقیم آفتاب قرار گیرد همچنین برای شستشوی آن از شامپوهای مخصوص موهای رنگ شده استفاده شود ∙

درباره آلوپسی آره آتا:
آلوپسی آره آتا بیماری پوستی است که در نتیجه از دست دادن مو در روی پوست سر و در نقاط دیگر بدن حاصل می شود. این بیماری معمولا” بصورت لکه های گرد، صاف، کوچک یا بزرگ روی پوست سر ایجاد و تا جائیکه تمام موی سر(آلوپسی total ) یا کل موهای بدن (آلوپسی universal ) ریزش پیدا کند، می تواند پیشروی کند.

این بیماری بطور کلی حدود 2% از کل جمعیت را که تنها بیشتر از 5 میلیون نفر آنها در ایالات متحده هستند را دربرمیگرد.معمولا” این بیماری پوستی غیر قابل پیش بینی و دوره ای می باشد. در هر زمان ممکن است مو مجدد شروع به رشد یا ریزش کند و دوره این بیماری در هر فردی متفاوت است.

انواع آلوپسی آره آتا:
آلوپسی آره آتا یک بیماری رایج است که در نتیجه از دست دادن مو در روی پوست سر و در نقاط دیگر بدن حاصل می شود. سه نوع آلوپسی آره آتا شناخته شده است:
1- آلوپسی آره آتا
2- آلوپسی آره آتا total
3- آلوپسی آره آتا universal
1- آلوپسی آره آتا:

شایع ترین نوع این بیماری ناشی از اختلالات خود ایمنی (سیستم دفاعی بدن) بوده و ریزش در آن بصورت سکه ای در اندازه های مختلف می باشد
2- آلوپسی آره آتا total :
در آلوپسی آره آتا total تمام موهای سر شروع به ریزش پیدا می کنند
3- آلوپسی آره آتا universal :
نادرترین نوع این بیماری، آلوپسی آره آتا universal می باشد که منجر به ریزش موی پوست سر و کل بدن می شود

خود ایمنی و آلوپسی آره آتا:
در این بیماری فولیکول های مو در نتیجه حمله اشتباه توسط سیستم دفاعی بدن شخص (سلولهای سفید خون) آسیب می بیند و مانع از رشد مو می شود که این بیماری بعنوان یک بیماری ناشی از اختلالات سیستم دفاعی بدن شناخته شده است.
درمان آلوپسی آره آتا
در تمام انواع آلوپسی آره آتا ، فولیکول های مو هنگامیکه سیگنال مناسبی دریافت کنند زنده می مانند و آماده برای رشد مجدد مو خواهند شد. در تمام موارد، رشد مجدد مو ممکن است بدون درمان یا پس از سالها صورت گیرد.
در حال حاضر درمان قابل تأییدی از طرف FDA برای انواع آلوپسی های آره آتا، universal وtotal وجود ندارد. با این وجود پزشکان متخصص زیادی سعی در بدست آوردن راهی برای درمان این بیماری هستند.
آلوپسی آره آتا خفیف (سکه ای):
راه های درمانی آلوپسی آره آتا خفیف (سکه ای) وجود دارد (ریزش موی سر کمتر از 50%) اگرچه در حال حاضر درمان قابل قبولی که در همه موارد پاسخ دهد وجود ندارد
تزریق کورتیزون:
رایج ترین روش درمان، تزریق کورتیزون به قسمتهای بدون موی پوست است. تزریقات معمولا” توسط یک متخصص پوست که از یک سوزن ریز استفاده می کند ماهی یکبار در پوست و اطراف ناحیه بدون مو انجام می شود. انجام این تزریقها موجب سوزش و درد در محل تزریق شده اما موقتی و پس از خروج از مطب پایان می یابد. اگر موی جدید رشد کرد معمولا” طی 4 هفته نمایان خواهد شد. این درمان از زیاد شدن ناحیه های توخالی جلوگیری می کند. در نواحی تزریق کورتیزون اثرات جانبی کمی حاصل می شود. گاهی اوقات گود شدگی موقتی روی پوست در موضع تزریق ایجاد می شود اما این گود رفتگی معمولا” خود به خود پر می شود
ماینوکسیدیل موضعی:
استفاده هر 2 بار در روز محلول ماینوکسیدیل 5% ممکن است موجب رشد مجدد مو در قسمتهای پوست سر، ابروان و ریش در بیماری آلوپسی آره آتا شود. اگر موی سر بطور کامل رشد کند، درمان متوقف خواهد شد. استفاده از محلول ماینوکسیدیل موضعی 2% به تنهایی در درمان این بیماری موثر نخواهد بود. اگر از کرم کورتیزون 30 دقیقه بعد از ماینوکسیدیل استفاده شود تأثیر بیشتری خواهد داشت. ماینوکسیدیل موضعی، بی خطر، استفاده آسان و فشار خون افراد نرمال را پایین نمی آورد. محلول ماینوکسیدیل موضعی بطور 100% درمان اثربخشی در افراد مبتلا به ریزش مو ندارد.
پماد یا کرم آنترالین (anthralin ):

درمان دیگر استفاده از پماد یا کرم آنترالین می باشد. آنترالین از مواد مصنوعی tar-like است که عموما” برای درمان بیماری پسوریازیس استفاده می شد. آنترالین روی نواحی بدون مو روزانه یکبار استعمال می شود و بعد از مدت کوتاهی معمولا” بین 30 تا 60 دقیقه بعد شسته می شود. اگر موی جدیدی رشد کرد ، درمان بین 8 تا 12 هفته ادامه خواهد داشت. آنترالین، بطور موقتی بر روی پوست ایجاد سوزش کرده و پوست تحت درمان قهوه ای کم رنگ یا بی رنگ خواهد شد. پس از استعمال دست ها باید شسته شوند.
آلوپسی آره آتا universal/total :
راه های درمانی کمی برای آلوپسی آره آتای وسیع وجود دارد. (فقدان موی سر بیشتر از 50%)

قرص های کورتیزون:
گاهی اوقات قرص های کورتیزون برای درمان ریزش موی شدید تجویز می شود. استفاده از قرص های کورتیزون خیلی قویتر از تزریق موضعی کورتیزون در پوست است. ضروریست قبل از مصرف قرص های کورتیزون در خصوص عوارض احتمالی آن با پزشک مشاوره کنید. عوارض جانبی قرص های کورتیزون در مبتلایان جوان و سالم قابل تحمل است. بطور کلی قرص های کورتیزون به علت طولانی بودن مدت درمان که سلامتی را تهدید می کند توسط افراد نسبتا” کمی استفاده شده است. با این وجود موی تازه رشد کرده، وقتیکه مصرف قرص های کورتیزون متوقف شود شروع به ریزش می کند.

ایمونوتراپی موضعی:

روش دیگری برای درمان آلوپسی آره آتا وسیع یا universal/total استفاده می شود، ایمونوتراپی موضعی می باشد که منجر به حساسیت خارش می شود که همانند بلوط سمی یا پیچک عمل می کند. تقریبا” 40% از درمان بیماران با ایمونوتراپی موضعی منجر به رشد مجدد موی سر بعد از 6 ماه درمان می شود. آن دسته از کسانیکه موفق به رشد مجدد موی سر شده اند محتاج به ادامه درمان جهت حفظ رویش مو مجدد هستند حداقل تا زمانیکه شرایط به حالت سابق برنگردد. ممکن است محل خارش بخصوص در زیر گلاه گیس تحریک شود. این درمانها در اکثر نقاط آمریکا در دسترس نیست اگرچه در اوپا و کانادا خیلی زیاد بوده است.

کلاه گیس:
بطورکلی درمان آلوپسی آره آتا پیشرفته زیاد موثر واقع نمی شود (بویژه آلوپسی آره آتا universal/total ). برای این منظور یک کلاه گیس مناسب گزینه خوبی برای این سری افراد است. دقت مناسب در انتخاب کلاه گیس باعث می شود که کاملا” طبیعی بنظر برسد. هرکلاه گیس باید کوتاه، کم پشت و سبک باشد. اغلب برای حفظ کلاه گیس بر روی سر نوار دوطرفه مخصوصی که میتوان از فروشگاه ها خریداری و آنرا از داخل به کلاه گیس گره زد استفاده می شود که این تور حتی در طول بازیهای ورزشی، مانع افتادن کلاه گیس از سر می شود.
برای کسانیکه سرشان کاملا” بی مو است کلاه های مناسبی وجود دارد که هر کلاه گیسی را می توان روی آن گذاشت و همچنین کلاه گیس هایی که خود متصل به کلاه های جذبی هستند، وجود دارد.
از ویژگی های کلاه گیس استفاده از مواد اولیه سیلیکونی برای ایجاد یک فضای خالی محکم که راحت و آسان قابل گذاشتن و برداشتن است، می باشد. یک کلاه گیس توخالی مناسب است که بتوان تمام موهای موجود روی سر را تراشید. بطورکلی این کلاه گیس ها خیلی گرانتر از بقیه انواع کلاه گیس می باشد.

آلوپسی آره آتا در کودکان:
آلوپسی آره آتا یک مشکل شایع که در بین زنان و مردان در تمام سنین اتفاق می افتد که بیشترمواقع افراد جوان را تحت تأثیر قرار می دهد. آلوپسی آره آتا در هر سنی تجربه متفاوتی دارد و این وضعیت هنگامیکه در دوران کودکی بروز می کند علاوه بر بیمار اعضای خانواده را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. انجمن آلوپسی آره آتا (NAAF ) برنامه های زیادی برای تحمل راحت این بیماری در خانواده ای که فرزندشان مبتلا به این بیماری هستند، ترتیب داده است
کودکان کمتر از 5 سال:
کودکان زیر 5 سال واکنش کمتری به این بیماری نشان می دهند، و طبیعتا” ضربه کمتری هم می خورند. کودک کودکستانی که ظاهرش قابل توجه برای خود و هم سن و سالهایش است سرگرم کاووش در دنیای اطرافش، کسب مهارت و استقلال است. نداشتن مو ممکن است فقط باعث ایجاد ناهنجاری شود. بیشتر هم سن و سالهایش توجه زیادی به ظاهر متفاوت او ندارند.
کودکان بین 6 تا 12 سال:
بین سنین 6 تا 12 سال، کودکان به دنبال کسب مهارت، برقراری ارتباط با دیگران بمنظور کشف دیدگاه و نگرش آنها درباره دنیای متفاوت هستند و اینکه دیگران چه فکری یا چه حسی نسبت به آنها دارند خیلی برای آنها مهم است.
توجه به چیزهایی که دیگران می اندیشند به کودک کمک می کند تا محتاط باشند. همچنین باعث می شود که کودکان اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند.
برای کودکان در سن بلوغ اینکه دیگران در مورد آنها چه می گویند، چگونگی تفاوت آنها با دیگران و آیا دیگران آنها را مسخره می کنند
خیلی نگران کننده است زیرا آنها در این سن درمورد تفاوتهای فردی آگاهی می یابند. متأسفانه آنها بیشتری لطمه را از کسانیکه از آنها تعریف مناسبی برای یک شخص عادی ندارند می خورند.
حتی اگر کودکی از زمان نوزادی مبتلا به آلوپسی آره آتا باشد، اکنون با مشکلاتی جدیدی از سازگاری روبرو می شود. هم سن و سالان مهمترین مهمترین قسمت در زندگی او هستند حتی یک کودک با داشت روحیه ای شاد ممکن است از این بیماری احساس ترس کند با این وجود اگر کودکی حس خوبی نسبت به خود و کارهایی که از آن لذت می برد داشته باشد احتمال اینکه بتواند این مشکلات را با موفقیت پشت سر بگذارد وجود دارد
منبع: naaf.org