پزشک تو – سایت پزشکی – برگه 238 – پزشک تو بهترین سایت پزشکی ایران

مقاله درباره بیماری فاویسم

مقاله درباره بیماری فاویسم –

بيماري فاويسم:

فاويسم يك بيماري ارثي خوني بوده که به علت کمبود يکي از آنزيم هاي گلبول قرمز، مصرف برخی مواد غذايي مانند: باقلا و بعضی داروها مثل آنتی بیوتیک ها ایجاد می گردد. این بیماری اغلب در جنس مذکر شیوع بیشتری دارد.

علائم فاويسم :
1)علائم عمومی:
سردرد، تهوع، استفراغ، رنگ پریدگی، بی حالی، افزایش ضربان قلب و تعداد تنفس
2)علائم اختصاصی:
زردی(یرقان) پوست(مخاط) و تغییر رنگ ادرار که اغلب به صورت پررنگ بروز می کند.
البته در موارد پیشرفت بیماری، فرد با کاهش فشارخون، سطح هوشیاری و مرگ نیز رخ می دهد.

علل فاویسم :
کروموزوم‏x ‎‏ در ابتلا به بیماری فاویسم نقش موثری دارد و به همین دلیل است که مردان بیشتر در معرض خطر آن قرار می گیرند.
در ‏مدیترانه و آفریقای شمالی این بیماری شیوع بیشتری داشته و افرادی به آن ابتلا می یابند، فاقد آنزیم گلوکز 6 فسفات دهیدروژناز یا ‏G6PD‏ می باشند.

عوارض فاويسم :
*بیماری های کلیوی به خصوص ابتلا به نارسایی
*به دلیل فقدان رسیدن اکسیژن به قسمت مغز، فرد با تشنج و کاهش سطح هوشیاری مواجه می گردد.
*نارسائی قلبی
*مرگ حتمی

تشخيص فاويسم :
انجام آزمایشG6PP

اقدامات درمانی :
1)مایع درمانی:
میزان مصرف آب و سایر مایعات را باید در چنین بیمارانی افزایش داد تا بدین صورت از بروز عوارض بعدی بیماری جلوگیری شود. این مایعات می توانند از طریق سرم و یا به شکل خوراکی به بیمار مبتلا داده شوند.
2)ترانسفیوژن(تزریق) خون:
0تزریق خون در شرایط کاهش میزان هموگلوبین و هماتوکریت
0برای اطمینان حاصل کردن از عدم وجود اسیدوز متابولیک، ارزیابی گازهای خون شریانی اهمیت ویژه ای دارد.
0پس از اثبات چنین مشکلاتی برای پزشک بیکربنات سدیم نیز برای بیمار تجویز می گردد.

پيشگيري از فاويسم :
بیمار باید نسبت به داروهایی که امکان دارد موجب ایجاد همولیز خون شود، اطلاع داشته باشد و در زمان مراجعه پزشک را از بیماری خود آگاه سازد. بیماران مبتلا باید تحت هر شرایطی از مصرف باقلا خودداری کنند و نسبت به بیماری های عفونی باید مصون شوند؛ چرا که در غیر این صورت گلبول ها سریعاً از بین می روند.

تشنج و تب در کودکان چیست

تشنج و تب در کودکان چیست –

زمانی که دمای بدن کودک به صورت ناگهانی افزایش پیدا کند(بالاتر از 34 و 40 درجه) تشنج ناشی از تب کودک را درگیر می کند؛ البته در این حالت تهوع و استفراغ همراه با تغییر در میزان هوشیاری کودک نیز ایجاد می گردد و اغلب کودکان بین سنین 15 تا 18 ماه به این نوع اختلال مبتلا می شوند.

تشنج ناشی از تب در پسرها و کودکانی که سابقه آن در خانواده شان وجود داشته، شیوع بیشتری دارد.

از جمله علل ابتلا به تشنج ناشی از تب می توان به:
*عفونت‌هاي دستگاه ادراري
*عفونت دستگاه عصبي مركزي
*عفونت‌هاي تنفسي فوقاني

علائم تب و تشنج:
-کاهش سطح هوشیاری
-مات شدن به يك نقطه
-تب و لزر شدید
-توهم
-کاهش تحمل کودک
-جیغ زدن بدون دلیل
-تهوع و استفراغ‌ شدید
-عدم داشتن کنترل ادرار و مدفوع
-حرکت کردن غیر ارادی بازو و دست و پای کودک

عوارض تب و تشنج در کودکان :
0صدمه دیدن مغز بر اثر تشنج های پشت سرهم
0افزایش آسیب پذیری تمامی اعضای بدن با بروز تشنج
0تشدید تشنج در کودکان اغلب در مدت یکسال رخ می دهد.
افزایش خطر ابتلا به بیماری صرع در کودکانی که مرتباً دچار تشنج می گردند.

تشخيص تب و تشنج :
1)آزمایش خون و مایع نخاعی
2)ام آر آی از مغز

درمان تب و تشنج :
.توسط دارو
.تشخیص پزشک برحسب شدت بیماری و انتخاب راه درمانی مناسب

دارو درماني:
1-تجویز فنوباربيتالها به عنوان یک داروی ضد تشنج در کودکان
2-توصیه به مصرف تب برهایی مانند: استامينوفن، شربت و یا دادن شیاف توسط پزشک
3-تزريق ديازپام با تجويز پزشك
روش‌هاي غير دارو درماني:

انجام پاشويه:
اگر دمای بدن کودک به بالاتر از 5/38 درجه برسد باید او را پاشویه کرد؛ بدین صورت که لباس های کودک را خارج کرده و در حدود نیم ساعت او را در وان آب ولرم قرار دهید تا توسط این روش دمای بدن او کاهش یابد؛ همچنین می توانید تشک تمیزی را پر از آب ولرم کنید و پاهای کودک را در داخل آن بزارید.

0بهتر است دمای محیط طوری باشد که کودک دچار لرزش نشود چون در غیر این صورت دمای بدن او به سرعت بالا می رود.

0بهتر است والدین حوله ی خیسی را بر روی اندام های کودک و روی شکم و قفسه سینه گذاشته به مدت 20 دقیقه و اگر باز هم تب پایین نیامد، بلافاصله به پزشک مراجعه کنند.

0در صورت افزايش نبض- كاهش تنفس و خواب آلودگي بايد از ادامه حمام دادن كودك خودداري كرد، چون ممكن است سبب كلاپس در گردش خون باشد.

0در حد امکان لباس های کودک از جنس نخی باشد.

درمان مکمل:
1)در زمان تشنج به کودک هیچگونه غذایی ندهید و پس از رفع تشنج کودک را به خوردن مایعات و آبمیوه ترغیب کنید.
2)بهتر است کودک تا زمان بهبودی کامل در رختخواب استراحت کند ولی پس از آن می تواند فعالیت های روزانه خود را شروع نماید.

اقدامات لازم در مواجه با تشنج کودک:
-در ابتدا راه تنفس کودک باید باز شود.
-در زمانی که کودک دچار استفراغ شد، باید سر او را به یک سمت خم کنید تا مواد به درون حلق بازنگردد.
-اگر در موقع تشنج، ‌كودك استفراغ كرد بلافاصله سر بچه را به يك طرف برگردانده تا محتويات استفراغ به حلق بچه باز نگردد.
-بعد از استفراغ کردن کودک نباید هیچ گونه غذا و یا مایعات به کودک داد.
-بهتر است اطرافیان در هنگام استفراغ کودک آرم باشند تا او دچار ترس نگردد.
-در شرایطی که حال عمومی کودک بهبود پیدا نکرد باید سریعاً او را به پزشک برد.

زمان مراجعه به پزشک:
-وارد شدن آسیب در زمان تشنج به کودک
-در شرایطی که کودک همراه با تب به تشنج نیز دچار شود.
-اگر کودک با ابتلا به یک بیماری علائم آن پس از گذشت 3 روز تسکین نیابد.

سندرم هانتر چیست

سندرم هانتر چیست -سندرم هانتر:
تعريف :
سندرم هانتر يک نوع از يک گروه از اختلالات متابوليک ارثي به نام mucopolysaccharidosis (MPS) مي باشد، و سندرم هانتر به عنوان MPS II نامگذاري شده است. دو زيرگروه از سندرم هانتر ، MPS IIA و IIB MPS وجود دارد. علائم با توجه به زيرگروه متفاوت است.

سندرم هانتر (همچنين به نام mucopolysaccharidosis نوع II يا MPS II) بسيار نادر است و به ارث برده مي شود و يک بيماري تهديد کننده حيات است . اين يکي از چندين بيماري مربوط به ذخيره سازي ليزوزومي است.

انواع سندرم هانتر
سندرم هانتر به دو نوع تقسيم مي شود.
نوع A:
اين نوع، نوع شديد است ، که معمولا در کودکان 18-36 ماه تشخيص داده مي شود. نشانه ها در نوع A ممکن است شامل :
• صورت درشت و قد کوتاه
• بزرگ شدن کبد و طحال
• عقب ماندگي ذهني پيشرفت کننده و عميق
• رنگ عاج ضايعات پوستي بر روي قسمت فوقاني پشت
• تغييرات اسکلتي ، سفتي مفاصل ، گردن کوتاه ، قفسه سينه پهن ، و سر بيش از حد بزرگ
• ناشنوايي پيشرونده
• رتينيت پيگمانتر آتيپيک و اختلال بينايي

نوع B
نوع B سندرم هانتر بسيار خفيف تر از نوع A است و ممکن است تا زمان بلوغ تشخيص داده نشود. افراد با نوع B ممکن است تا 70 سال هم زندگي کنند. ويژگي هاي فيزيکي آنها شبيه به افراد A. است. ، با اين حال ، معمولا هوش طبيعي دارند و مشکلات اسکلتي شديد از نوع A. ندارد

علائم و نشانه هاي سندرم هانتر چه هستند؟
در سندرم هانتر علائم بسيار متغير است و مي تواند در برخي از افراد مبتلا به يک اختلال بسيار شديد منجر شود و باعث شود که آنها زندگي محدود داشته باشند. با اين حال در برخي ديگر بيماري خفيف تر است. اين است که معمولا افراد مبتلا در دوران کودکي در شنيدن مشکل دارند، تغييرات پوستي ، عفونت هاي مکرر گوش ، بيني و گلو دارند، ، اشکال در تنفس ، و در برخي بيماران پيشرفته تاخير در رشد تشخيص داده مي شود.

عوارض سندرم هانتر
• عوارض تنفسي.
• عوارض اسکلتي و بافت
• عوارض مغزي و سيستم
• تشنج.
• بهبودي طولاني تر از ديگر بيماري ها است.

علل سندرم
سندرم هانتر يک وضعيت متابوليک ارثي شامل کمبود يا اختلال در عملکرد آنزيم (Iduronate – 2 – sulfatase [I2S]) در داخل سلول هاي بدن است. اين مشکل به اين معني است که انواع خاصي از مولکول هاي قندي (درماتان سولفات و گليکوزآمينوگليکانها هپاران سولفات و يا GAG) را در داخل بدن نمي توانند به درستي شکسته شوند و در طول زمان مي تواند باعث بروز علائم است.

چه کسي به احتمال زياد در معرض خطر سندرم هانتر است؟
تعيين جنسيت ما توسط يک جفت کروموزوم است که ما يا دو کروموزوم X براي يک زن يا يک X و يک کروموزوم Y براي يک مرد را داريم. دختر (XX) يک کروموزوم X از مادر و يک کروموزوم X خود را از پدر به ارث مي برند. ژن I2S است که روي کروموزوم X قرار دارد.

اگر يک مرد کپي هاي غير طبيعي از ژن I2S داشته باشد او سندرم را خواهد داشت. يک مرد مي تواند يک کپي غير طبيعي از ژن I2S را از اين دو راه به دست آورد. مادر او حامل آن ژن باشد، به عنوان مثال ، وي داراي يک ژن غير طبيعي و يکي I2S نرمال باشد، و ژن غير طبيعي به او برسد. بعلاوه ، در طول شکل گيري اسپرم و تخمک ، يک جهش مي تواند در ژن I2S روي کروموزوم X اتفاق بيفتد. دختر مي تواند يک کپي غير طبيعي از ژن I2S را حمل کند.در اينصورت معمولا تحت تاثير قرار نمي گيرد…سندرم هانتر حدود 1 در هر 162.000 تولد را تحت تاثير قرار مي دهد.

سندرم هانتر چگونه تشخيص داده مي شود؟
بيماران معمولا داراي يک ظاهر طبيعي در هنگام تولد هستند ، نشانه هاي اوليه در سنين بين 18 ماه و 4 سال ظاهر مي شود. در بريتانيا معمولا ، سندرم هانتر (همراه با ساير اختلالات ذخيره سازي Lysosomal) تشخيص داده مي شود.

درمان سندرم
درمان سندرم هانتر متشکل از دو جزء ، مديريت علايم و جايگزيني کمبود آنزيم با درمان جايگزيني آنزيم (ERT) است. انواع راه ها براي بهبود علائم وجود دارد. تسکين دهنده ها و درمانهاي علامتي مي تواند به تسکين درد و افزايش سلامت عمومي کمک کند. آگاه ماندن از پيشرفت هاي پزشکي مي تواند به شما بينشي نسبت به آخرين پيشرفتها در کنترل سندرم بدهد ژنتيک مي تواند از طريق ارث بردن ژن جهش يافته ايجاد شود ، و يا توسط يک جهش ژن در طول شکل گيري اسپرم و تخمک — MPS II (سندرم هانتر) يک اختلال ژنتيکي ناشي از جهش در ژن I2S (iduronate – 2 – sulfatase) است. مورد آخر ، نادر است
MPS II که اغلب مردها را تحت تاثير قرار مي دهد . این به اين معني است که ژن I2S که روي کروموزوم X قرار دارد ، و نه Y. از آنجا که زنان دو کروموزوم X دارند، بيشتر احتمال دارد که ژن X غالب داشته باشند که جانشين براي ژن مغلوب (جهش يافته)است ؛ مردها با ، داشتن تنها يک کروموزوم X ، اين مزيت را ندارند و به اين ترتيب در صورتي که داراي ژن مغلوب باشند، بيماري را خواهند داشت . زنان ناقل ، بسيار به ندرت MPS II را بروز مي دهند، و به طور کلي MPS II فقط در مردان رخ مي دهد.
حدود 2،000 نفر مبتلا به هانتر در سراسر جهان وجود دارد.

اثر
جهش ژن I2S به اين معني است که پروتئين توليد شده توسط ژن نمي تواند عملکرد طبيعي داشته باشد، و در نتيجه آنزيم iduronate – 2 – sulfatase (I2S) است يا وجود ندارد يا دچار کمبود است. توابع آنزيمي داخل بدن براي عملکرد طبيعي حياتي هستند آنزيم هاي سلول : کارشان کاتاليز و تسهيل واکنش است که اجازه مي دهد عملکرد طبيعي بدن اتفاق افتد. سندرم هانتر يکي از چند بيماري ذخيره سازي ليزوزومي است ، آنزيم I2S موجب شکسته شدن و بازيافت موکوپليساکاريد خاص ، همچنين گليکوزآمينوگليکانها (GAGs) مي شود.

با توجه به عدم وجود و يا عدم توانايي آنزيم I2S در عملکرد درست ، GAGs در سلول هاي سراسر بدن رسوب مي کند. اين امر در سلول ها و در نتيجه اندام و عملکرد بدن ايجاد تداخل مي کند و منجر به انواع نشانه هاي جدي مي شود. سندرم هانتر پيشرفت کننده است : علائم بدتر به سن فرد بستگي دارد. اين علائم معمولا در سال اول زندگي ظاهر مي شود ، و بسياري از آنها نيز در کودکان “سالم” طبيعي به نظر مي رسد و آنها بدون ارتباط با پزشکان از MPS II آگاه نيستند. .

برخي از اين علائم عبارتند از :

درشتي صورت ، شکم بزرگ شده (به دليل ارگان هاي بزرگ شده) ، اسکلت هاي غير طبيعي و توقف رشد ،سفتي مفاصل ، تأخير رشد ، و از دست دادن شنوايي .
با توجه به ماهيت پيشرونده اختلال ، علائم مزمني هست که عبارتند از : بيماري انسدادي راه هوايي ، پنوموني مکرر ، ديسپلازي اسکلتي (جنبش محدود) ، بيماري قلب و دريچه قلب ، از دست دادن شنوايي پيشرونده ، و درگيري سيستم اعصاب مرکزي . درگيري سيستم اعصاب مرکزي که با توجه به ذخيره سازي GAGs در مغز ، مي تواند باعث رشد با تاخير شود.

درمان
با توجه به ماهيت خاص بيماري ، درمان مشکل است. براي يک زمان طولاني ، پيوند مغز استخوان به عنوان يک راه براي ارائه يک منبع I2S از دست رفته براي بيماران مبتلا به MPS II استفاده شد ، اما درمان تقريبا کامل براي علائم عصبي بيماران مبتلا به سندرم هانتر ناکارآمد است.

درمان هاي در حال ظهور
اگر چه هيچ درماني براي هانتر يا سندرم MPS وجود ندارد ، برخي از درمان ها در مراحل اوليه خود از طريق کند کردن روند پيشرفت بيماري و کاهش شدت آن موفقيتهايي کسب کرده اند.
اين درمان در حال ظهور عبارتند از :
• پيوند مغز استخوان
• ژن درماني
درمان براي عوارض
• کاهش عوارض تنفسي
• پرداختن به عوارض قلب
• درمان مشکلات اسکلتي و بافت
• کنترل عوارض عصبي
• کنترل مشکلات
• پرداختن به مسائل خواب و الگوي خواب کودک مبتلا به سندرم هانتر

تشخيص
ظاهر کودک در ترکيب با ساير علائم مانند بزرگ شدن کبد و طحال و ضايعات پوستي به رنگ عاج (با يک مارکر براي سندرم) ، مي تواند نشان دهد کودک mucopolysaccharidosis مي باشد. نوع B سندرم براي شناسايي بسيار سخت تر است ، و ممکن است تنها زماني که بستگان مادر يک کودک مبتلا به سندرم هانتر باشند شناسايي شود.
در هر دو نوع ، تشخيص را مي توان با آزمايش خون براي کمبود I2S تأييد کرد. همچنين ، موکوپلي ساکاريدها ممکن است در ادرار وجود داشته باشند. اشعه X – مي تواند تغييرات استخوان مشخصه سندرم را نشان دهد.
آزمايشات قبل از تولد

آزمايشات قبل از تولد از مايعات اطراف نوزاد (آمنيوسنتز) يا نمونه بافت جفت (نمونه گيري villus کوريوني) قادر به تاييد اين است که فرزند متولد نشده آيا حامل يک کپي از ژن معيوب هست يا مبتلا به اين اختلال است؟

پيشگيري
سندرم هانتر يک اختلال ژنتيکي است. اگر شما در مورد داشتن فرزند فکر مي کنيد يا هر کدام از اعضاي خانواده تان داراي يک اختلال ژنتيکي است با پزشک خود و يا يک مشاور ژنتيک مشورت کنيد. اگر فکر مي کنيد ممکن است حامل باشيد، آزمونهاي ژنتيکي در دسترس هستند. اگر شما در حال حاضر يک کودک مبتلا به سندرم هانتر داريد ، به يک پزشک يا مشاور ژنتيکي قبل از به دنيا آوردن کودکان بيشتر مشورت کنيد

عوامل خطر
دو عامل خطر عمده براي توسعه سندرم وجود دارد :
• سابقه خانوادگي
• جنس
سندرم هانتر (Hunter Syndrome) نيز سندرم مغلوب وابسته به کروموزوم جنسي X مي باشد.

اين سندرمها و نيز نمونه هايي از سندرمهاي ديگري که ممکن است سيستم شنوايي را درگير کنند در جدول پايين آمده است.

نام سندرم توصيف اختلالات ايجاد شده
آلپورت نفريت (التهاب کليه) و کم شنوايي حسي ـ عصبي
آلستروم آسيب رنگدانه اي شبکيه، ديابت شيرين (ديابت مليتوس)، چاقي مرضي، بدشکلي مغز و کم شنوايي حسي ـ عصبي پيشرونده
سندرم بيورنستاد کم شنوايي حسي ـ عصبي مادرزادي و بيماري موي پيچ خورده (Pili torti)
سندرم برانکيو اُتورِنال آنومالي هاي برونشي شامل شکافها، فيستول ها و کيستهاي برونشي؛ آنومالي هاي گوشي شامل لالۀ گوش بدشکل و يا سوراخ هاي جلوي گوشي؛ ابنرماليتي هاي کليوي. سه چهارم مبتلايان داراي کم شنوايي هاي انتقالي يا حسي ـ عصبي و يا مختلط هستند.
کروزون بسته شدن زودتر از موعد درزهاي جمجمه اي (Suturs)، فشار خون بالا، جابه جايي برعکس کره هاي چشم به علت کم عمقي کاسه هاي چشمي، کم شنوايي انتقالي ملايم تا متوسط و يا احتمالاً افت مختلط، بسته بودن کانال گوش خارجي
داون عقب ماندگي ذهني، ويژگي هاي خاص در چهره، غالباً اوتيت مياني مزمن و در نتيجه افت شنوايي انتقالي، حسي ـ عصبي و يا مختلط اِدوارد کوچک بودن سر (Microcephaly)، فقدان رشد استخوانها، بيماري قلبي مادرزادي، ابنرماليتي هاي جمجمه اي ـ صورتي، عقب ماندگي ذهني و آنومالي هاي گوش خارجي، مياني و داخلي اِپستين (Macrothrombocytopathia)، التهاب کليوي و افت شنوايي حسي ـ عصبي سندرم الکل جنيني (Fetal alcohol Syn.) وزن کم هنگام تولد، رشد ناقص، عقب ماندگي ذهني، فاصلۀ زياد چشم ها از هم (Wide-set eyes)، اوتيت مياني راجعه، افت شنوايي حسي ـ عصبي فورمِي ترشح مايع در مفاصل، عدم کفايت در عملکرد دريچۀ ميترال قلب و افت شنوايي انتقالي هربويان اين سندرم به ايجاد افت شنوايي حسي ـ عصبي با شروع تأخيري شناخته مي شود

سندرم يرول و لانگه نيلسون ابنرماليتي هايي در نوار قلبي، حمله هايي از بيهوشي و وجود افت شنوايي دوطرفۀ حسي ـ عصبي عميق

اختلال سلوک چیست

اختلال سلوک چیست –

برخی اعمال در کودکی و نوجوانی که سنین آموزش و رشد هستند طبیعی تر از زمانیکه افراد بزرگسال هستند محسوب می شود, مانند مخالفت کردن, گهگاه دروغ گفتن ,زیر بار مسئولیت نرفتن, حتی دعوا و کتک کاری اما زمانیکه این اعمال از حد شیطنت های مخصوص سن فراتر برود تبدیل به اختلال سلوک میشود.

دسته ای از اختلالات روانی که آغاز آن در کودکی یا نوجوانی می باشد و شامل الگوی تکراری و مداوم نوعی رفتار در کودکان و نوجوانان که در آن حقوق دیگران و یا قوانین اجتماعی متناسب با سن را زیر پا گذاشته است. کودک یا نوجوان معمولا این الگوهای رفتاری را در خانه , مدرسه، و موقعیت های اجتماعی انجام می دهند و به همین علت اختلال قابل توجهی در کارکرد اجتماعی، علمی، و خانواده گی آنها بروز می کند

علائم و نشانه های اختلال سلوک چه هستند؟

رفتارهای مشخصه اختلال سلوک عبارتند از:
• رفتار پرخاشگرانه که باعث و یا تهدیدی برای آسیب رسیدن به مردم یا حیوانات وجود داشته باشد. مانند قلدری و یا ارعاب دیگران،
• اغلب شروع کننده دعوا های فیزیکی هستند.
• رفتار غیر تهاجمی که باعث از دست دادن اموال و یا تخریب عمدی اموال دیگران شود.
• حیوان ازاری
• سرقت، ، یا دروغ گفتن و فریب دیگران.
• تخلف از قواعد به طور جدی، مانند ماندن بیرون از خانه تا دیرهنگام با وجود ممانعت والدین، فرار از خانه یا از اموزشگاه و مدرسه.
بسیاری از افراد مبتلا به اختلال سلوک ممکن است مشکل احساس و ابراز همدردی و ندامت داشته باشند و اغلب اعمال دیگران را به عنوان دشمن یا تهاجمی بودن تعبیر می کنند

این اختلال ممکن است با مشکلات دیگر از قبیل مصرف مواد، رفتار ریسک پذیری، مشکلات مدرسه، و آسیب فیزیکی از تصادفات و یا دعوا همراه باشد.
اختلال سلوک اغلب با شروع زودهنگام رفتارجنسی, مشروب خواری,مصرف دخانیات ,مصرف مواد غیرقانونی و اعمال توام با بی پروایی و خطرجویی همراه است

اختلال سلوک چه حد شایع است؟

اختلال سلوک در میان پسران نسبت به دختران شایع تر است، مطالعات انجام شده نشان می دهد که این میزان در پسران در جمعیت عمومی از 6٪ به 16٪ در حالی که این میزان در دختران در محدوده 2٪ تا 9٪ است. در پسران اغلب کتک کاری ,دزدی, ویرانگری و موارد انضباطی در مدرسه گزارش می شود و در دختران اغلب دروغگویی, گریز از مدرسه و خانه, مصرف مواد غیر قانونی و بی پروای جنسی گزارش شده است

شروع و سیر اختلال سلوک :
شروع اختلال سلوک می تواند در مراحل اولیه، قبل از سن 10 سالگی، و یا در دوران نوجوانی باشد اختلال لجبازی و نافرمانی شایع ترین پیش درآمد اختلال سلوک است نسبت به نوعی که در دوره کودکی آغاز می شود.آغاز این اختلال بعد از 16 سالگی نادر است و دوره آن متغییر است.در بیشتر افراد با رسیدن به بزرگسالی تخفیف پیدا می کند.بسیاری از افرادی که اختلال سلوک دارند بویژه دسته ای که شروع آن در نوجوانی است در بزرگسالی به سازگاری اجتماعی و شغلی مناسب دست می یابند.

علل واختلال های همراه با سلوک :
این اختلال دارای اجزای ژنتیکی و زیست محیطی است همچنین اغلب با تعدادی از اختلالات عاطفی و رفتاری دوران کودکی، به خصوص کمبود توجه بیش فعالی اختلال (ADHD) و اختلالات خلقی (مثل افسردگی ,بهره هوشی پایین رخ می دهد.
تفاوت اختلال سلوک با لجبازی و نافرمانی:
رفتار لجبازی از نظر ماهیت نسبت به اختلال سلوک از شدت کمتری برخوردار است و به طور اخص شامل پرخاشگری به اشخاص, اشیا,تخریب اموال و الگوی دزدی و حیله گری نمی شود.

اختلال هذیانی چیست

اختلال هذیانی

هذیان‌ها معمولاً در مورد موقعیت‌هایی هستند که وقوع آن‌ها امکان‌پذیر است و در زندگی واقعی محتمل هستند، مثل تعقیب‌ شدن، گرفتار عفونت شدن، یا اینکه کسی از راه دور عاشق فرد شود. هذیان‌های عجیب و غریب را غیرمحتمل تلقی می‌کنند،‌مثل اینکه فردی از یک سیاره‌ی دیگر موجب حامله شدن بیمار شده باشد. این بیماری از اسکیزوفرنی بسیار نادرتر است،‌در زنان شایع‌تر از مردان است؛ اغلب موارد بین سن 40 تا 45 تشخیص داده می‌شوند اما وقوع آن در افراد جوان‌تر هم محتمل است.

عوامل ایجاد اختلال هذیانی

عوامل ژنتیکی. مطالعات ژنتیکی نشان داده‌اند که اختلال هذیانی، نه یک زیرگونه اسکیزوفرنی یا اختلال خلقی و نه جزء مراحل اولیه یا مقدماتی آن‌ها است. خطر بروز اسکیزوفرنی یا اختلال خلقی در بستگان درجه اول این بیماران افزایش پیدا نمی‌کند. اما در خانواده این بیماران، تفکر هذیانی به ویژه شکاک بودن، مختصری افزایش می‌یابد.

عوامل زیست‌شناختی. این بیماران ممکن است نقایص پراکنده‌ای در سیستم لیمبیک و عقده‌های قاعده‌ای داشته باشند.

عوامل روانی (اجتماعی). اختلال هذیانی عمدتاً دارای منشأ روانی – اجتماعی است. ویژگی‌های زمینه‌ای شایع عبارتند از سابقه آزار فیزیکی یا هیجانی؛‌ والدین غیرقابل اعتماد،‌نامتعادل، و خشن؛‌تربیت کمال‌گرایانه یا توقعات بیش از حد. اعتماد بنیادی (اریک‌اریکسون) تکامل پیدا نمی‌کند و کودک بر این باور است که محیط زندگی خصمانه و بالقوه خطرناک است. سایر عوامل روانی – اجتماعی عبارتند از سابقه ناشنوایی، نابینایی، تنهایی و انزوای اجتماعی،‌ مهاجرت اخیر یا سایر تغییرات ناگهانی محیطی، و افزایش سن.

عوامل روان‌پویشی: ویژگی‌های روانی این بیماری عبارتند از دفاع در مقابل افکار و احساسات ناخوشایند. بیماران احساسات شرم، تحقیر، و حقارت خود را انکار می‌کنند و هرگونه احساس ناخوشایند را از طریق واکنش‌سازی به حالت متضاد آن تبدیل می‌کنند (مثلاً حقارت را به خود بزرگ‌بینی تبدیل می‌کنند)؛ و یا احساسات ناخوشایند خود را به بیرون از خود و به دیگران فرافکنی می‌کنند.

علائم و نشانه‌های هذیان
هذیان‌ها حداقل به مدت یک ماه طول کشیده و به خوبی سازمان یافته‌اند (در این اختلال هذیان‌های عجیب و غریب و چندپاره وجود ندارد). پاسخ هیجانی بیمار به نظام هذیانی،‌همخوان و متناسب با محتوای هذیان است. شخصیت بیمار سالم باقی می‌ماند و یا تنها اندکی دچار اختلال می‌شود. از آنجا که بیماران غالباً دچار حساسیت مفرط و ترس بیش از اندازه هستند،‌ممکن است علی‌رغم سطح بالای ظرفیت عملکردی خود به انزوای اجتماعی گرفتار شوند. در شرایطی که فشارهای روانی وجود نداشته باشند، ممکن است بیماران فاقد هرگونه اختلال روانی به نظر برسند.

خلاصه ویژگی‌ها براي اختلال هذياني
هذيانهاي غير عجيب (يعني وضعیت‌هایی كه در زندگي حقيقي رخ می‌دهند. مثل تحت تعقيب بودن. مسموم شدن. عفوني شدن. ابراز عشق ديگران از دور. يا خيانت همسر يا معشوق . و يا ابتلا به بيماري) به مدت حداقل يكماه
. صرف نظر از وجود هذیان‌ها يا تبعات آن‌ها. عملكرد بيمار به شكل قابل ملاحظه‌ای مختل نشده و رفتار وي آشكارا عجيب و غريب و غير عادي نيست.
در صورت بروز همزمان دوره‌های خلقي با هذیان‌ها. مدت كلي آن‌ها در مقايسه با مدت دوره‌های هذياني كوتاه وگذراست.
اين اختلال پي آمد فيزيولوژيك مستقيم مصرف يك ماده (مثل سوء مصرف دارو. يا داروهاي تجويز شده) يا يك بيماري طبي عمومي نيست.
نوع جنون جنسي:‌هذيانهايي به اين شكل كه يك شخص ديگر كه معمولا از طبقه بالاتري است. عاشق بيمار می‌باشد.
نوع بزرگ منشي:هذیان‌هایی مبني بر زياد بودن ثروت. قدرت. دانش. هويت. يا وجود رابطه خاص با خدا يا يك شخص مشهور
نوع حسادت: هذیان‌هایی مبني بر خيانت شريك جنسي بيمار
نوع گزند و آسيب: هذيانهايي به اين شكل كه بيمار (يا يكي از نزديكان وي) به صورت بدخواهانه اي در معرض تهديد قرار دارد.
نوع جسمي: هذیان‌هایی مبني بر وجود يك نقص جسمي يا بيماري طبي عمومي
نوع مخلوط‌هذيانهايي كه داراي ویژگی‌های چند مورد از انواع فوق هستند، ولي هيچ كدام از موضوعات هذياني بارزتر از بقيه نيستند.
نوع غير اختصاصي

انواع اختلالات هذیانی
اختلال هذیانی به چند نوع تقسیم می‌شود:
1. گزند و آسیب. این هذیان که فرد توسط یک یا چند نفر آدم بدجنس مورد تعقیب و آزار قرار می‌گیرد. شایع‌ترین نوع است.

2. حسادت. (به‌ آن پارانویای کنژوگال و حسادت مرضی هم می‌گویند). یک باور ثابت کاذب مبنی بر بی‌وفایی همسر. ممکن است با خشونت به خصوص دیگرکشی همراه شود.

3. اروتومانیک. بیمار معتقد است فردی که معمولاً از یک طبقه اجتماعی – اقتصادی بالاتر است، عاشق وی شده است. در زنان شایع‌تر است. ممکن است بیمار دست به تعقیب یا ایجاد مزاحمت بزند.

4. جسمی (سوماتیک). این باور که بیمار از یک بیماری رنج می‌برد؛‌هذیان‌های شایع عبارتند از داشتن انگل، متسع شدن بوی بد از بدن، بدریخت بودن اعضای بدن (دیس‌مورفوفوبیا)، یا داشتن یک بیماری کشنده.

5. بزرگ‌پنداری. بیمار فکر می‌کند قدرت‌های ویژه یا ارتباطات الهی دارد.

6. اختلال هذیانی مشترک. دو نفر یک باور هذیانی مشترک دارند. در روابط مادر – دختری شایع‌تر است. در ادامه‌ی بحث می‌آید.

درمان هذیان .
بیماران به‌ندرت به‌صورت داوطلبانه اقدام به درمان می‌کنند؛ بلکه معمولاً دوستان و بستگان نگران بیمار وی را برای درمان می‌آورند. به‌سختی می‌توان با بیمار به تفاهم رسید؛ انگیزه‌ی خصومت بیمار ترس است. روان‌درمانی موفقیت‌آمیز ممکن است بیمار را قادر سازد که علی‌رغم وجود هذیان‌های پایدار، سازگاری اجتماعی خود را افزایش دهد.

بستری کردن بیمار.
بستری کردن بیمار هنگامی ضرورت پیدا می‌کند که بیمار قادر به کنترل تکانه‌های خودکشی یا دیگرکشی خود نباشد؛ یا اختلال وی بسیار شدید باشد (مثلاً به‌دلیل وجود هذیان سمی بودن غذاها، از غذا خوردن اجتناب نماید)؛ و یا هنگامی که بررسی کامل طبی بیمار لازم باشد.

روان دارو درمانی.
معمولاً بیماران به‌دلیل بدگمانی از خوردن داروها اجتناب می‌کنند. بیماران شدیداً بی‌قرار ممکن است به تجویز عضلانی داروهای ضدروانپریشی احتیاج داشته باشند. در غیر این صورت می‌توان از داروهای خوراکی استفاده کرد. احتمال این که بیماران هذیانی دچار عوارض جانبی دارویی به‌صورت عقاید شوند زیاد است؛ بنابراین دوز داروها را باید به آرامی بسیار افزایش داد تا احتمال بروز عوارض جانبی ناخوشایند کمتر شود. استفاده از داروهای ضدافسردگی برای درمان افسردگی شدید مفید است. در نوع سوماتیک ممکن است مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین مفید باشند.

اسکیزوفرنی چیست

اسکیزوفرنی چیست –

اسکیزوفرنی (روان‌گسیختگی)

اسکیزوفرنی نوعی اختلال روان‌پریشی (پسیکوتیک) با سبب‌شناسی ناشناخته است که با اختلالاتی در تفکر، خلق و رفتار مشخص می‌گردد. اختلال تفکر به صورت تحریف واقعیت، گاهی همراه با هذیان و توهم است و گاه توأم با گسستگی تداعی‌ها است که منجر به اختلال ویژه‌ای در گفتار می‌شود. آشفتگی خلق شامل دوسوگرایی (دودلی)، و پاسخ‌های عاطفی نامناسب یا محدود می‌باشد اختلال رفتار ممکن است به صورت انزوا و بی‌تفاوتی یا رفتارهای عجیب و غریب باشد… این اختلال دارای انواع مختلف و سبب شناسی های مختلف است که در مقاله پیش رو علاوه بر بررسی موارد فوق به بحث انواع درمان های موجود نیز پرداخته می شود

با این که اسکیزوفرنی یک اختلال شناختی نیست، ولی اغلب سبب بروز اختلالات شناختی می‌گردد. (مثل تفکر غیرانتزاعی، اختلال پردازش اطلاعات). این بیماری معمولاً مزمن بوده و سیر آن شامل مراحل مقدماتی، فعال، و باقی‌مانده است. مراحل مقدماتی و باقی‌مانده با اشکال تخفیف یافته علایم مرحله‌ی فعال مشخص می‌شوند، از قبیل باورهای غیرعادی و تفکر سحرآمیز، و همچنین نقائصی در مراقبت از خود و روابط بین‌فردی. به خوبی مشخص شده است که اسکیزوفرنی یک اختلال مغزی بوده و در این اختلال ناهنجاری‌های قابل مشاهده‌ی ساختمانی و عملکردی در مطالعات تصویربرداری عصبی و همچنین اجزاء ژنتیکی دیده شده است که در مطالعه بر روی دوقلوها یافت شده‌اند. از دهه‌ی 1970 تعداد بیماران اسکیزوفرنی مقیم بیمارستان‌ها، بیش از 50٪ کاهش یافته‌اند. بیمارانی که تحت درمان قرار می‌گیرند، بیش از 80٪ موارد به صورت سرپایی درمان می‌شوند
.
تاریخچه اسکیزوفرنی
1852- اسکیزوفرنی رسماً و برای نخستین بار توسط یک روانپزشک بلژیکی به نام بندیکت مورل،‌و با عنوان دمانس زودرس توصیف شد. و در سال
1896- امیل کرپلین،‌روانپزشک آلمانی، اصطلاح دمانس زودرس را برای توصیف گروهی از بیماری‌ها که در نوجوانی شروع شده و به دمانس منجر می‌شوند به کار برد. در سال
1911- روانپزشک سوئیسی به نام یوگن بلولر اصطلاح روان‌گسیختگی (اسکیزوفرنی) را ابداع کرد

. در ایالات متحده، میزان شیوع بیماری در طول عمر حدود 1٪‌است یعنی یک نفر از هر 100 نفر در طول عمر خود دچار این بیماری می‌شود. این بیماری در تمام جوامع و تمام مناطق جغرافیایی دیده شده است. در سرتاسر جهان، هرساله 2 میلیون مورد جدید ظاهر می‌شوند. در ایالات متحده فقط حدود 05/0 درصد از کل جمعیت در هر سال جهت اسکیزوفرنی درمان می‌شوند و فقط حدود نیمی از بیماران تحت درمان قرار می‌گیرند. بیش از 20 میلیون نفر در ایالات متحده از اسکیزوفرنی رنج می‌برند.. شیوع اسکیزوفرنی در زن و مرد یکسان است؛ اما معمولاً شروع بیماری در مردان زودتر است. اوج سن شروع بین 15 تا 35 سالگی است (50٪ موارد قبل از 25 سالگی). شروع قبل از سن 10 (اسکیزوفرنی زودآغاز گفته می‌شود) یا بعد از 45 سالگی (اسکیزوفرنی دیرآغاز) نادر است. همچنین افراد متولد در زمستان بیشتر از متولدین بهار یا تابستان ممکن است دچار بیماری شوند .نوزادان مادرانی که در دوره‌ی حاملگی آنفلوانزا داشته‌اند بیشتر احتمال دارد که دچاراین بیماری شوند.

عوامل ژنتیکی
A. در این زمینه فرضیه‌های تک‌ژنی و چند ژنی مطرح شده‌اند. با این که هیچ‌کدام از این فرضیه‌ها به طور قطع تأیید نشده‌اند، ولی به نظر می‌رسد که فرضیه چند ژنی مطابقت بیشتری با تظاهرات اسکیزوفرنی داشته باشد.

1. ارتباط نسبی یا همخونی. میزان بروز این اختلال در خانواده‌ها بیشتر از جمعیت عمومی است. همچنین همراهی بروز آن در دوقلوهای تک تخمکی از دوقلوهای دو تخمکی بیشتر می‌باشد.
2. مطالعات فرزندخواندگی.
a. میزان وقوع اسکیزوفرنی در والدین زیست‌شناختی فرزند خوانده‌ای که مبتلا به اسکیزوفرنی شده است، بیشتر از والدین انتخابی وی می‌باشد.
b. میزان بروز این اختلال در دوقلوهای تک تخمکی که در محیط‌های جداگانه تربیت شده‌اند، مشابه دوقلوهای تک تخمکی است که در یک محیط پرورش یافته‌اند.
c. اگر والدین کودک به اسکیزوفرنی مبتلا نباشند، احتمال بروز این اختلال در وی افزایش پیدا نمی‌کند، ولی اگر یکی از والدین دچار این اختلال شده باشد، این احتمال افزایش می‌یابد.

عوامل روانی – اجتماعی و محیطی
1. عوامل خانوادگی. این اختلال در بیمارانی که سطح ابراز هیجانی (EE) در خانواده‌هایشان بالاست، بیش از آن‌هایی که سطح پایینی از ابراز هیجانی در خانواده خود دارند عود می‌کند. ابراز هیجانی (EE) برطبق تعریف عبارت است از هرگونه درگیری بیش از حد و مزاحم رفتاری، خواه به صورت خصمانه و مجرمانه و یا در شکل کنترل و رفتار کودک‌مآبانه. میزان عود اسکیزوفرنی هنگامی که رفتار خانوادگی در سطوح پایین‌تری از EE تعدیل شده باشد کاهش پیدا می‌کند. با این حال اکثر ناظران معتقدند که اختلال عملکرد خانوادگی علت اسکیزوفرنی نیست، بلکه بیشتر یکی از عواقب آن است.

2. سایر مسائل روان‌پویشی :شناخت عوامل فشار روانی و محیطی خاص در هرکدام از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. درک این عوامل فشار روان‌شناختی و محیطی که بیش از همه موجب عدم جبران روان‌پریشی در بیمار می‌شوند، به پزشک کمک می‌کند تا آن‌ها را مورد حمایت قرار داده و در روند درمان نیز سبب می‌شود که بیمار احساس کنترل بیشتری بر خود داشته باشد.

نشانه‌ها، و علایم اسکیزوفرنی
اسکیزوفرنی یک تشخیص پدیدار شناختی است که براساس مشاهده و توصیف بیمار انجام می‌شود. غالباً در اکثر قسمت‌های معاینه وضعیت روانی ناهنجاری‌هایی مشاهده می‌گردد.

A. عملکرد کلی. میزان عملکرد بیمار کاهش یافته و یا قادر به برآوردن انتظارات نیست.

B. محتوای فکر. غیرطبیعی است (مثل هذیان‌ها، عقاید انتساب، فقر محتوی). چنانچه علایم و نشانه‌های دیگر وجود داشته باشند، وجود هذیان و توهم برای تشخیص الزامی نیست.

C. شکل فکر. غیرمنطقی است (مثل خروج از خط، گسیختگی تداعی‌ها، بی‌ربط گویی، حاشیه‌پردازی، تفکر مماسی، افراط در تضمین، واژه‌سازی،‌انسداد فکر، پژواک کلام – تمامی این اشکالات در اختلال تفکر نقش دارند).

D. ادراک. تحریف شده است (مثل توهمات دیداری، بویای، لامسه، و بیش از همه، شنیداری).

E. عاطفه. غیرطبیعی است (مثل عواطف سطحی، کند، احمقانه، بی‌ثبات، و نامتناسب).

F. احساس . مختل شده است (مثل فقدان مرزهای خود، سردرگمی جنسی، ناتوانی افتراق واقعیت‌های درونی از بیرونی).

G. اراده. تغییر یافته است (مثل ناکفایتی سائق یا انگیزش و دوسوگرایی آشکار).

H. عملکرد بین فردی. مختل شده است (مثل کناره‌گیری اجتماعی و گسلش هیجانی، پرخاشگری، عدم تناسب جنسی).

I. رفتار روانی – حرکتی (پسیکوموتور). غیرطبیعی یا تغییریافته است (مثل سرآسیمگی در مقابل کناره‌گیری، شکلک درآوردن، وضعیت‌گیری بدن، آیین‌مندی‌ها، کاتانونی).

J. شناخت. مختل شده است (مثل عینی شدن تفکر،‌فقدان توجه، اختلال پردازش اطلاعات).

انواع اسکیزوفرنی
A. پارانوئید
1. مشخصه‌ آن وجود هذیان‌های گزند و آسیب یا بزرگ‌پنداری است.
2. توهم‌های شنیداری در ارتباط با یک موضوع منفرد (معمولاً گزند و آسیب) شایع است.
3. بیماران به طور بارزی عصبی، شکاک، محتاط،‌تودار و گاهی متخاصم یا پرخاشجو هستند.
4. هیچ‌کدام از این حالات وجود ندارد: بی‌ربط گویی،‌گسیختگی تداعی‌ها، عاطفه سطحی یا واضحاً نامتناسب، رفتار کاتاتونیک، درهم‌ ریختگی واضح رفتار، هوش طبیعی است.
5. شروع دیرتر و پیش‌آگهی بهتر نسبت به انواع کاتاتونیک و نابسامان.

B. نابسامان (قبلاً هبفرنیک گفته می‌شد)
1. مشخصه‌ی آن پسرفت به رفتارهای ابتدایی، مهارگسیخته و آشفته است.
2. بی‌ربط گویی، گسیختگی شدید تداعی‌ها، عاطفه‌ی سطحی یا واضحاً نامتناسب، اختلال تفکر چشمگیر.
3. ظاهر ژولیده، نیشخندها و شکلک‌های بی‌معنی.
4. شروع زودرس، معمولاً پیش از 25 سالگی.
5. فاقد معیارهای نوع کاتاتونی است.

C. کاتاتونیک
1. تابلوی کلاسیک شامل آشفتگی چشمگیر در عملکرد حرکتی است که انعطاف‌پذیری مومی گفته می‌شود.
2. ممکن است شامل علایم سفتی عضلانی، بهت، وضعیت‌گیری بدن، پژواک رفتار باشد؛‌ بیماران ممکن است مدت‌های طولانی بدن خود را در وضعیت ناجوری نگه‌ دارند.
3. برآشفتگی و برانگیختگی بی‌هدف همراه با خطر آسیب به خود یا دیگران ممکن است رخ دهد.
4. ناهنجاری‌های گفتاری نظیر پژواک کلام یا گنگی ممکن است وجود داشته باشند.
5. به علت سوء تغذیه یا تب مفرط ممکن است احتیاج به مراقبت‌های پزشکی باشد.
D. نوع تمایز نیافته
1. هذیان‌ها،‌ توهم، و بی‌ربط گویی آشکار یا آشفتگی واضح رفتار.
2. فاقد معیارهای کامل نوع پارانوئید، کاتاتونیک، یا آشفته است.
E. نوع باقی مانده
1. فقدان هذیان،‌ توهم،‌و بی‌ربط گویی آشکار یا آشفتگی واضح رفتار.
2. شواهد متمادی حاکی از وجود اختلال، به صورت باقی‌ماندن دو یا چند علامت (مثل کندی هیجانی، کناره‌گیری اجتماعی).

عوامل روان‌پویشی و سیر بیماری اسکیزوفرنی
شناخت پویش‌های بیمار (یا مسائل و تعارضات روان‌شناختی وی) به منظور درک کامل معنای نمادین علایم بیماری اهمیت بسیار زیادی دارد. تجربه درونی بیمار معمولاً به شکل منگی و دروندادهای حسی بیش از حد بوده و مکانیسم‌های دفاعی وی به صورت تلاش خود برای مقابله با عواطف قوی انجام می‌گیرند. سیر این بیماری به اینگونه است که. علایم مقدماتی به صورت اضطراب، سرگشتگی، احساس وحشت، یا افسردگی، عموماً پیش از شروع اسکیزوفرنی به وجود می‌آیند که ممکن است به صورت حاد یا تدریجی رخ دهند. ممکن است این علایم مقدماتی ماه‌ها قبل از تشخیص قطعی اسکیزوفرنی ادامه داشته باشند.

عموماً اسکیزوفرنی در اواخر نوجوانی و اوایل سنین دهه 20 شروع می‌شود؛ سن شروع اختلال در زنان معمولاً بیشتر از مردان است. عوامل تشدیدکننده (نظیر ضربه‌های هیجانی، مصرف داروها، و جدایی) می‌توانند سبب شروع دوره‌هایی از بیماری در افراد مستعد شوند. سیر کلاسیک اسکیزوفرنی به صورت تباهی تدریجی است که در روند مزمن آن حملاتی از تشدید وخامت بیماری رخ می‌دهند. بیمار در تمام طول زندگی خود در مقابل فشارهای روانی آسیب‌پذیر است.

دوره‌های افسردگی پس از روان‌پریشی ممکن است در مرحله باقی مانده رخ دهند. سایر اختلالات همزمان عبارتند از اختلال مصرف مواد،‌اختلال وسواس جبری، هیپوناترمی ناشی از پرنوشی،‌سیگار کشیدن، و عفونت HIV. در طی سیر بیماری به تدریج از شدت علایم روان‌پریشی مثبتی که از وضوح بیشتری برخوردار هستند (نظیر هذیان‌های عجیب و غریب و توهمات) کاسته می‌شود، در حالی که علایم منفی که بیشتر حالت باقی‌مانده دارند (نظیر بهداشت نامناسب،‌سطحی شدن پاسخ‌های هیجانی، و رفتارهای عجیب و غریب مختلف)، ممکن است عملاً‌افزایش پیدا کنند.میزان عود بیماری در طی 2 سال با مصرف دارو حدوداً 40٪ و بدون مصرف دارو 80٪ است.

50٪ بیماران اقدام به خودکشی می‌کنند که در 10٪ موارد با موفقیت همراه است. خطر خشونت به ویژه در بیماران درمان نشده وجود دارد. عوامل خطرساز عبارتند از هذیان‌های گزند و آسیب،‌سابقه‌ی اعمال خشونت، و وجود نقائص نورولوژیک. خطر مرگ ناگهانی و بیماری‌های طبی افزایش یافته و امید به طول عمر این بیماران کاهش می‌یابد.

راه‌های درمان اسکیزوفرنیا کدامند ؟
برنامه‌ی درمانی بالینی بیماران روان‌گسیخته شامل بستری کردن آن‌ها و تجویز داروهای ضدروان‌پریشی و همچنین انجام درمان‌های روانی – اجتماعی نظیر مهارت‌های رفتاری، خانوادگی،‌گروهی، فردی و اجتماعی، و درمان‌های توان‌بخشی است. هرکدام از روش‌های درمانی فوق را می‌توان به صورت سرپایی یا بستری انجام داد. زمانی این بیماران باید بستری شوند که احتمال خطرناک بودن بیمار برای دیگران،‌خودکشی و وجود علایم شدیدی که به علت آشفتگی زیاد سبب عدم مراقبت از خود و یا خطر آسیب زدن به خود شوند، وجود داشته باشد.

درمان دارویی.
درمان با الکتروشوک (ECT). برای درمان روان‌پریشی حاد و گونه کاتاتونیک موثر است. افرادی که بیماری آن‌ها کمتر از یک سال طول کشیده است بهترین پاسخ را به این درمان می‌دهند. ECT یک درمان امیدوارکننده برای علایم مثبت مقاوم به شمار می‌رود. نشان داده شده است که این روش دارای اثرات هم‌افزایی با داروهای ضدروانپریشی است.

درمان‌های روانی – اجتماعی.
استفاده از مداخلات روانی – اجتماعی به همراه داروهای ضدروانپریشی برای درمان بیماران روان‌گسیخته،‌در مقایسه با کاربرد داروهای ضدروانپریشی به تنهایی از کارآیی بیشتری برخوردار است.

1. رفتار درمانی. عبارت است از تقویت مثبت رفتارهای مطلوب از طریق اعطای پاداش‌های خاص و نمادین، نظیر مسافرت یا امتیازات ویژه. هدف از این درمان، تعمیم رفتارهای تقویت‌شده به بیرون از بخش‌های بیمارستان است.

2. گروه درمانی. هدف از این درمان حمایت از بیمار و بهبود مهارت‌های اجتماعی وی (از جمله فعالیت‌های زندگی روزمره) می‌باشد. گروه‌های درمانی به ویژه به کاهش انزوای اجتماعی و افزایش واقعیت‌سنجی بیمار کمک می‌کنند.

3. خانواده درمانی. تکنیک‌های درمان خانوادگی به شکل قابل ملاحظه‌ای میزان عود اسکیزوفرنی را در عضو مبتلای خانواده کاهش می‌دهند. تعامل‌های ابراز هیجانی (EE) بالا را می‌توان از طریق خانواده درمانی کاهش داد. گروه‌های خانوادگی متعدد که در آن‌ها اعضای خانواده بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مسائل و مشکلات خود را تشریح کرده و با یکدیگر هم‌فکری می‌کنند نیز به ویژه مفید واقع شده است.

4. روان‌ درمانی حمایتی. از آنجا که خود درونی این بیماران بسیار آسیب‌پذیر است،‌روش سنتی روان‌درمانی بینش‌گرا معمولاً برای درمان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی توصیه نمی‌شود. درمان حمایتی که به صورت مشاوره،‌اطمینان بخشی،‌آموزش،‌الگوسازی، حدگزاری، و واقعیت‌سنجی انجام می‌شود عموماً روش انتخابی درمان است. به عنوان یک قانون هرچه بینش بیمار مطلوب‌تر و قابل تحمل‌تر باشد اهداف درمانی به صورت کامل‌تری حاصل شده‌اند. درمان شخصی نوعی از درمان حمایتی است که براساس اعتماد کامل به ارتباط درمانی، همراه با تلقین امیدواری و انتقال اطلاعات انجام می‌شود. بیمارانی که در حالت کاتاتونی یا گوشه‌گیری هستند اغلب کاملاً نسبت به محیط هوشیار بوده و هرچه در اطراف آن‌ها گفته شود را متوجه می‌شوند.

5. آموزش مهارت‌های اجتماعی. عبارت است از تلاش برای بهبود نقائص مهارت‌های اجتماعی،‌ نظیر تماس چشمی نامناسب، عدم برقراری ارتباط،‌ادراک نادرست از دیگران، و عدم تناسب اجتماعی،‌از طریق انجام درمان‌های حمایتی که به صورت سازمانی و گاهی به صورت شخصی (و اغلب به شکل گروهی) طراحی می‌شوند و شامل انجام تکالیف منزل،‌مشاهده نوارهای ویدئویی،‌و بازی کردن نقش‌های مختلف هستند.

6. مدیریت موردی. به‌منظور برطرف کردن نیازهای غیرانتزاعی و هماهنگی مراقبت از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی انجام می‌شود. مدیریت موردی در هماهنگ کردن برنامه‌های درمانی و برقراری ارتباط میان مراکز مختلف نقش دارد. در این روش به بیماران کمک می‌شود تا برای خود شغل،‌مسکن،‌و منابع مالی تهیه کنند. همچنین مراکز مراقبت‌های بهداشتی (مشاوره‌ای) و مراکز امدادی و مدیریت بحران در جهت درمان بیماری هدایت می‌شوند.

مقاله بی اشتهایی عصبی

مقاله بی اشتهایی عصبی -بی اشتهایی عصبی
تعریف:
بیماری شدید و بالقوه کشنده ای است که با اختلال تصویر ذهنی از بدن(تن انگاره) و اِعمال محدودیتهای غذایی شدید بر خود مشخص می گردد و معمولاً به سوء تغذیه شدید منجر می شود. معمولاً بیماران با کاستن شدید از غذای مصرفی، شرکت در برنامه های ورزشی سفت و سخت، یا دوره های منظم شکمبارگی و سپس پاکسازی، وزن خود را از دست می دهند.

میزان مرگ و میر این اختلال 5 تا 18% است. دو نوع بی اشتهایی عصبی وجود دارد:

نوع توأم با محدودیت غذایی (بدون شکمبارگی)و نوع شکمبارگی/ پاکسازی. د رنوعِ محدودیت غذایی، بیماران محدودیتهایی برای انتخاب غذا قائل می شوند، و تا حد امکان کمتر کالری مصرف می کنند، آنان اغلب رفتارهای وسواسی- جبری در رابطه با غذا دارند . افرادی که مبتلا به نوع شکمبارگی- پاکسازی هستند، ویژگیهای مشترک زیادی با مبتلایان به پرخوری عصبی( فاقد بی اشتهایی عصبی) دارند. اعضای خانواده ی آنها ممکن است چاق بوده و خود آنها پیش از ابتلا به بیماری بی اشتهایی، سابقه وزن سنگین ترین داشته اند. شیوع این اختلال در تمام طول زندگی زنان 0/5 تا 7/3% است.و این اختلال معمولاً بین 10 تا 30 سالگی شروع می شود؛ غالباً با وقایع استرس زای زندگی همراه است. همچین نسبت ابتلای مردان به زنان ، 10: 1 تا 20: 1 است.

عواملي كه در بروز بی اشتهایی عصبی نقش دارند

1. عوامل زیست شناختی. میزان تطابق این اختلال در دوقلوهای تک تخمکی بیشتر از دو قلوهای دو تخمکی است. افزایش خانوادگی میزان بروز افسردگی، وابستگی به الکل ، و یا اختلالات غذا خوردن مشاهده شده است. شواهدی از افزایش میزان بروز بی اشتهایی عصبی در خواهرها وجود دارد.
2. عوامل روان شناختی. به نظر می رسد که واکنشی به نیاز استقلال و عملکرد اجتماعی یا جنسی در دوران بلوغ باشد.
3. عوامل اجتماعی. جامعه بر لاغری و ورزش تأکید می کند. بیمار ممکن است ارتباط نزدیک ولی نا آرامی با والدین خود داشته باشد.

اختلال هايي كه ممكن است با بی اشتهایی عصبی اشتباه گرفته شود

1. بیماریهای طبی و اختلالات مصرف مواد. شامل بیماریهای طبی که می توانند باعث کاهش وزن شوند(مثل سرطان، تومور مغزی، اختلالات گوارشی، سوء مصرف مواد).

2. اختلال افسردگی. اشتهای این بیماران کاهش پیدا می کند؛ ولی بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی ادعا می کنند که اشتهایشان طبیعی است و احساس گرسنگی می کنند( از بین رفتن اشتها فقط در مراحل انتهایی بیماری رخ می دهد). بیماران افسرده اشتغال ذهنی نسبت به محتوای کالری غذاها ندارند. ترس شدید از چاقی یا اختلال در تن انگاره وجود ندارد. ابتلای همزمان به افسردگی اساسی یا افسرده خویی در 50% بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی مشاهده می شود.

3. اختلال جسمانی سازی (Somatization) . در این حالت کاهش وزن چندان شدید نیست؛ ترس بیمارگونه از افزایش وزن وجود ندارد؛ معمولاً آمنوره مشاهده نمی شود.

4. اسکیزوفرنی. هذیانهایی نسبت به غذا دارند( مثلاً بیمار معتقد است غذایش مسموم شده است). این بیماران به ندرت ترس از چاق شدن داشته و پر تحرک نیستند.

5. پرخوری عصبی. کاهش وزن بیمار به ندرت از 15% بیشتر می شود. پرخوری عصبی در طی 2 سال ابتدای شروع بی اشتهایی عصبی، در 30 تا 50% این بیماران رخ می دهد.

ويژيگي ها برای بی اشتهایی عصبی

A. خودداری از حفظ وزن بدن در حد، یا بالاتر از حداقل وزن طبیعی متناسب با سن و قد(نظیر کاهش وزن به حدی که منجر به رسیدن وزن بدن به کمتر از 85% میزان مورد انتظار شود، یا ناتوانی در افزایش وزن به میزان مورد انتظار در حین دوره رشد ، که سبب کاهش وزن بدن به کمتر از 85% میزان مورد انتظار شود)

B. ترس عمیق از افزایش وزن یا چاق شدن، حتی اگر وزن بدن کمتر از حد معمول باشد.

C. اختلال در تجربه وزن یا شکل بدن

D. آمنوره، در زنانی که منارک را تجربه کرده اند، یعنی فقدان حداقل سه چرخه قاعدگی متوالی، یک زن هنگامی مبتلا به آمنوره قلمداد می شود که چرخه های قاعدگی وی تنها پس از تجویز هورمونها (مثل استروژن) ایجاد شوند.

انواع خاص بی اشتهایی عصبی :

نوع توأم با محدودیت مصرف غذا: طی دوره جاری بی اشتهایی عصبی، فرد بطور منظم دچار رفتار شکمبارگی یا پاکسازی نشده است(یعنی استفراغ عمدی یا سوء مصرف مواد مسهل، مدر یا تنقیه)
نوع شکمبارگی/پاکسازی: طی دوره جاری بی اشتهایی عصبی. فرد بطور منظم رفتار شکمبارگی یا پاکسازی را از خود نشان داده است(یعنی استفراغ عمدی یا سوء مصرف مواد مسهل، مدر، یا تنقیه)
سیر بيماري بی اشتهایی عصبی

. سیر بیماری بسیار متغیر است: بهبودی خود به خود بدون درمان، بهبودی بعد ازانواع درمانها، سیر پرنوسان با دوره های افزایش وزن و سپس عود، نزول تدریجی و در نهایت مرگ به علت عوارض گرسنگی. در یک مطالعه مشخص شد در نوع محدودیت غذایی احتمال بهبودی کمتراز نوع شکبارگی- پاکسازی است. حدود نیمی از بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی، ظرف یک سال بعد از شروع بیماری، تعدادی از علایم پرخوری(بولیمی) را پیدا خواهند کرد.

. درمان بی اشتهایی عصبی
1. بستری در بیمارستان. اولین مسأله در درمان بی اشتهایی عصبی اصلاح سوء تغذیه است. بیمارانی که وزن آنها 20% کمتر از وزن مورد انتظار است بهتر است بستری شوند و بیمارانی که 30% پایین تر از وزن مورد انتظار هستند نیاز به 6-2 ماه بستری در بخشهای روانپزشکی دارند. برنامه های درمانی در بخش روانپزشکی عموماً ترکیبی از مدیریت رفتاری ، روان درمانی فردی، آموزش خانواده، خانواده درمانی، و در بسیاری از موارد، استفاده از داروهای روانگردان می باشد. برای پیشرفت درمان می بایستی بیماران با میل و رغبت در برنامه های درمانی شرکت کنند. پس از ترخیص بیمار از بیمارستان، معمولاً بالینگران باید مسایل مشخص شده در بیماران و خانواده ها را به صورت سرپایی پیگیری کنند.

2. درمان روانشناختی
a. رفتار درمانی شناختی. اصول رفتار درمانی شناختی را هم در شرایط سرپایی و هم در شرایط بستری می توان به کار بست. رفتار درمانی برای القای افزایش وزن مؤثر است. به بیماران آموزش داده می شود که مصرف غذای خود، احساسات و هیجانها، رفتارهای شکمبارگی و پاکسازی و مشکلات خود در روابط بین فردی را پایش کنند. همچنین به آنان آموزش داده می شود افکار خوآیند (اتوماتیک) را شناسایی کرده و با باورهای هسته ای مقابله کنند(بازسازی شناختی) . بیماران یاد می گیرند چگونه در مورد مسایل مربوط به غذا و مسایل بین فردی خود اندیشیده و راهبردهایی را برای مدارا با آنها طرح ریزی کنند.

b. روان درمانی دینامیک. مقاومت بیماران ممکن است این نوع روان درمانی را با زحمت دشواری زیادی مواجه کند. بالینگران باید انعطاف پذیر بوده و در برابر گرایش بیماران به خنثی کردن هرگونه تلاش برای کمک به آنها صبور باشند. مرحله آغازین فرآیند روان درمانی باید معطوف به برقراری اتحاد درمانی باشد. از آنجا که بیماران علایم خود را محور اصلی یگانه بودن خود می دانند، درمانگران نباید اصرار و تلاش زیادی به دانستن نحوه ی تفکر و احساس بیمار ابراز می کنند، به بیمار نشان می دهند که برای استقلال رأی آنها احترام قائلند.

c. خانواده درمانی.در مورد تمام بیماران بی اشتهایی عصبی که با خانواده ی خود زندگی می کنند، باید تحلیل خانواده انجام گیرد. براساس این تحلیل، بالینگران می توانند در مورد نوع خانواده درمانی یا مشاوره ی لازم تصمیم بگیرند. در بعضی موارد خانواده درمانی امکان پذیر نیست، در این مواقع، ضمن روان درمانی فردی به مسایل موجود در روابط خانوادگی پرداخته می شود. اکثر بالینگران از روان درمانی فردی و نوعی از مشاوره ی خانوادگی استفاده می کنند.

خواص دارویی ریحان چیست

” ریحان ” کلمه ای عربی و به معنی ” گل و سبزه ” است که معادل این لغت در فارسی ” اسپرغم ” گفته می شود.

ریحان گیاه بوته ای یک ساله ای است که معمولاً طول آن بین 20 تا 45 سانتیمتر است و دارای عطر و بوی مطلوبی است. رنگ ساقه ی بوته ی ریحان سبز تند است و دارای برگ های منظم و بیضی شکل است . گل های ریحان به رنگ سفید یا صورتی در ماه های مرداد یا شهریور به شکل خوشه در انتهای ساقه ی ریحان ظاهر می شوند و پس از چندی از همین گل ها تخم ریحان حاصل می گردد. دو نوع ریحان وجود که یک نوع آن برگ های سبز و نازکی دارد و نوع دیگر برگ های بنفش رنگ دارد. گیاه ریحان بومی هند است. این گیاه هیچ گونه ترشح زیان آوری ندارد و تمام بخش های آن مثل برگ ، گل و حتی ساقه آن بسیار معطر و خوشبو است. از این رو در تمام دنیا به عنوان یک طعم دهنده و عطر دهنده به غذا مورد استفاده قرار می گیرد.

در مصر ، زنان گل های ریحان را در استراحتگاه افراد مورد علاقه شان می ریزند ولی در مالزی ریحان را در محل دفن مرده ها می کارند . در مولداوی رسمی وجود دارد که هنوز هم پا برجاست و آن این است که یک مرد زن مورد علاقه اش را با قبول دسته ای ریحان از او انتخاب می کند.

پزشکان قدیم به سختی اثر درمانی ریحان را قبول می کردند و بیشتر آنها عقیده داشتند که ریحان گیاهی سمی و خطرناک است.

در ایران نیز افسانه ای در مورد ریحان وجود دارد، بدین شرح که :

« گویند اسپرغم پیش از انوشیروان نبود. روزی انوشیروان بارعام داده، و به دیوان قضاوت نشسته بود. ناگاه ماری بزرگ از زیر تخت درآمد. حاضران را از دیدن او ترس به هم رسید. قصد او کردند، شاه فرمود بگذارید شاید شکایتی داشته باشد. به دنبال او برفتند تا به کنار چاهی رسیدند. مار بر کنار چاه حلقه زد، آنگاه به درون رفت و برآمد، چون در آن چاه نگاه کردند، ماری دیدند مرده افتاده و عقربی نیش بر او بند کرده، نیزه ای از بالای چاه بر پشت عقرب فرو برودند و همچنان به نزدیک شاه آوردند و شاهنشاه را از حال مار و نیش عقرب آگاه ساختند. چون یک سال بگذشت، هم در آن روز شاه نشسته بود و به شکایات مردم رسیدگی می کرد. همان مار به نزدیک سریر آمد و از دهن خود قدری تخم سیاه بریخت و برفت. شاه فرمود آن تخم را کاشتند. از آن تخم اسپرغم بر آمد و انوشیروان که پیوسته زکام داشت از بوییدن و خوردن آن زکامش برطرف شد. شکی نیست که این داستان به این شکل صحت ندارد ولی بعید نیست که بذر را یکی از شاکیان که به حق خود رسیده بود، به عنوان هدیه آورده باشد.»

فواید و خواص درمانی ریحان:

ریحان گیاهی معطر و بادشکن است. اگر چه بیشتر به عنوان سبزی خوردن یا طعم دهنده به غذا، مورد استفاده قرار می گیرد ولی خواص درمانی خاصی هم دارد که از آن جمله :

1) ریحان آرامش دهنده ی اعصاب است و برای درمان سردردهای عصبی بسیار مؤثر است. اگر 20 تا 50 گرم ساقه ی ریحان که دارای برگ و گل است را در یک لیتر آب جوش بریزید و 12 دقیقه دم کنید . سپس آن را صاف و شیرین نمایید و پس از هر غذا 1 فنجان بنوشید که غم و اندوه و افسردگی را برطرف می کند.

2) ریحان گیاهی نشاط آور است. دم کرده ی 50 گرم ریحان که شیرین شده باشد پس از هر غذا برای معالجه ی سردردهای یک طرفه ( میگرن ) و سردردهای عصبی مفید است . حتی استنشاق بوی ریحان له کرده سردردهای ناشی از سفر را برطرف می کند.

3) دم کرده ی 50 گرم ریحان که با عسل شیرین شده باشد برای برطرف کردن گلودرد و آنژین مؤثر است. برای درمان آسم نیز می توان جوشانده ی غلیظی از ریحان تهیه کرد و روزی چند مرتبه دهان را با آن شستشو داد. جوشانده ی سرد آن نیز تب بر است. پس در بیماری های تورمی گلو و سرما خوردگی حتماً از ریحان استفاده کنید.

4) دانه ی ریحان نیز به علت داشتن لعاب فراوان نرم کننده است و در رفع ورم کلیه و ترشحات زنانگی مفید است.

5) ریحان ضد دل پیچه است ، پس چه خوب است افرادی که دستگاه گوارش حساس دارند و سریع نفخ می کنند با غذا ریحان مصرف کنند.

6) ریحان در درمان اسهال هم مؤثر است . خوردن تخم بو داده ی ریحان برای درمان اسهال اثر شفا بخش دارد.

7) جوشانده ی ریحان گرفتگی دستگاه گوارش را رفع می کند و ضد تهوع و استفراغ است.

8) اسانس ریحان که بازیلیک نام دارد ، بسیار معطر و ضدعفونی کننده ی دستگاه گوارش است و بوی
سیر و پیاز را از دهان می برد. به همین دلیل یک پای ثابت نان و کباب، ریحان تازه است.

9) ریحان میکروب اسهال و
وبا را می کشد و بوی آن پشه و مگس را فراری می دهد . ریحان را در باغچه ی منزل خود بکارید تا به این ترتیب با حشرات مزاحم مبارزه کنید.

10) به نظر می رسد که دانه ی ریحان برای رفع اثر زهر مارگزیدگی ، هم بصورت خوراکی و هم اگر به روی محل زخم گذاشته شود، مؤثر است. عقیده ای هم وجود دارد که ریحان می تواند
زگیل را درمان کند.

نظر بزرگان در مورد ریحان

در حدیث است که امام صادق ( ع ) فرمود: ریحان سبزی پیامبران است و بدانید که هشت خاصیت در آن وجود دارد:

1- غذا را گوارا می کند.

2- منفذها را باز می کند.

3 و 4- دهان و باد گلو را
خوشبو می سازد.

5-
اشتها را به غذا افزایش می دهد.

6- مرض را از بین می برد.

7- شخص را از بیماری
جذام ایمن می گرداند.

8- وقتی ریحان در شکم آدمی قرار گیرد، همه ی امراض را ریشه کن می سازد.

در حدیث دیگر، امام کاظم ( ع ) فرمود : ریحان مرض
سل را از بین می برد.

خواص گیاه داروئی اورس

اورس، گونه اي سرو است که در مناطق کوهستاني مي رويد و در برابر بدي آب و هوا بسيار مقاوم است.

خواص روغن طبيعي اورس:
* در برطرف کردن و درمان ناراحتي هاي گوارشي، زخم و اسيد زياد معده موثر است.
مقالات تحقيقي گياهان دارويي و مواد غذايي
* روغن اورس از درد قاعدگي ماهانه مي کاهد.
* خاصيت ضدباکتريايي آن براي درمان آکنه مفيد است.

* اين گياه که خاصيت ادرارآور دارد، براي افرادي که از تراکم آب در بدن و ورم رنج مي برند مفيد است.

علاوه بر آن، در کاهش وزن و فشار خون و دفع سديم اضافه و سموم بدن مانند اسيداوريک موثر است.

* به عنوان يک ماده محرک، فعاليت بدن را تحريک مي کند و باعث از بين رفتن خستگي مفرط، افسردگي و سرگيجه مي شود، علاوه بر آن باعث تحريک سيستم عصبي نيز مي شود.

* عرق شديدي که بر اثر مصرف اين گياه به وجود مي آيد باعث دفع سموم و نمک و آب اضافه بدن مي شود.

* روغن اورس براي رفع نفخ روده ها موثر است که اين نفخ مي تواند عوارضي مانند درد در ناحيه قفسه سينه، سوءهاضمه، فشار خون بالا، خطر بيماري قلبي و معده درد حاد ايجاد کند.

گیاه اشتها آور

* خاصيت منقبض کننده اين گياه، از دندان درد، ريزش مو، شل شدن دندان و لثه و عضلات و اسهال جلوگيري مي کند.

خواص چاي اورس:
* اين چاي به عملکرد معده کمک مي کند، قولنج، سوءهاضمه و نفخ را درمان مي کند.

* در رفع التهاب مثانه موثر است.

* اشتهاآور است.

* براي درمان آرتريت، روماتيسم و نقرس موثر است.

* توجه داشته باشيد که اين گياه خون ريزي دوران قاعدگي ماهانه را افزايش مي دهد.

خواص شیرین بیان چیست

خواص شیرین بیان چیست –

مهمترین خاصیت شیرین بیان، درمان زخم و سرطان معده است.

گیاه دارویی شیرین بیان با نام علمی glycyrrhize globra گیاه بومی مناطق مدیترانه است و در اکثر نقاط کشور ایران می‌روید، شیرین بیان گیاهی چندساله و دارای ساقه‌ای به طول یک متر است که در نواحی معتدل تا ارتفاع 2 متر می‌رسد.

برگ‌های این گیاه مرکب از تعدادی برگچه‌های سبز رنگ است. گل‌های این گیاه به رنگ بنفش، سفید و زرد است.

ریشه شیرین بیان به طور خیلی عمیق در زمین فرو می‌رود. پوسته ریشه این گیاه قهوه‌ای سیر و سیاه است و مغز ریشه زرد رنگ بوده و طعم آن بسته به انواع مختلف تغییر می‌کند.

شیرین بیان
محمدامیر راشکی، مسؤول بهره‌برداری اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری سیستان و بلوچستان در گفت‌ وگو با ایسنا افزود: مهمترین خاصیت شیرین بیان که جدیداً کشف شده است و در اروپا و آمریکا استفاده می‌شود، درمان کننده زخم معده و سرطان معده است و برای این منظور شربت شیرین بیان را تهیه کرده و هر روز به مقدار یک قاشق غذا خوری قبل از غذا به مریض بدهید و اگر این عمل را تا 4 ماه تکرار کنید، شخص معالجه خواهد شد.

وی در این رابطه گفت: شیرین بیان را به صورت قطعات کوچک به قطر 5/0 سانتی متر و طول 5/1 سانتی متر به فروش می‌رسد.

وی ادامه داد: این گیاه برای تقویت عمومی بدن مفید است و خوردن آن از پیری زودرس جلوگیری می‌کند و برای نرم کردن سینه موثر است.

وی گفت: زخم‌ها و تاول‌های پوست را با چای شیرین بیان شست‌وشو دهید تا زود خوب شود.

راشکی بیان کرد: گیاه شیرین بیان ملین است و معمولاً آن را با گیاهان دیگر مخلوط می‌کنند که انقباضات را کم می کند.

وی در ادامه گفت: برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان ریشه شیرین بیان را باید مکید تا برطرف شود.

وی افزود: این گیاه ورم معده را برطرف می‌کند تنگی نفس را تسکین می‌دهد و برای درمان سوء هاضمه و از بین بردن نفخ شکم مفید است.

وی تاکید کرد: این گیاه چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند و برای این منظور 2 گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید سپس آن را در آب خیس کرده و هر روز بخورید.

وی ادامه داد: اگر شیرین بیان را قبل از غذا مصرف کنید برای لاغری موثر است.

وی گفت: برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید و برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده در این قسمت‌ها بگذارید.

وی افزود: برای درست کردن شیرین بیان باید مقدار 50 گرم ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کرده و دریک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت 10 دقیقه دم بکشد و برای درست کردن جوشانده شیرین بیان باید مقدار 50 گرم ریشه شیرین بیان بدون پوست آسیاب کرده و در 100 گرم آب ریخته و آنقدر بجوشانید که دوسوم آن باقی بماند.

وی اظهار کرد: برای ساخت شربت شیرین بیان باید ریشه بدون پوست این گیاه را آسیاب کرده و با آب مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود.

وی ضمن اشاره به این که نمی توان تکه های شیرین بیان را مانند آب نبات در دهان گذاشت و مکید، اظهار کرد: استفاده زیاد از شیرین بیان برای طحال مضر است و اگر می خواهید از شیرین بیان برای برطرف کردن بیماری و برای مدت طولانی استفاده کنید بهتر است آنرا با کتیرا بخورید.