مقاله درباره هپاتیت B

مقاله درباره هپاتیت B –

هپاتیت B چیست

این بیماری در اثر ورود ویروس هپاتیت B به بدن ایجاد مى شود كه براى راحتى آن را (HBV ( HEPATITIS B VIRUSمى نامند.

در آمریكا سالانه 250000 مورد جدید تشخیص داده مى شود، اما در آسیا تعداد مبتلایان، بالغ بر صدها میلیون نفر است. در آمریكا 50 درصد علت شیوع آن شركاى جنسى متعدد است. انتشار این بیمارى از طریق خون، فرآورده هاى خونى و وسائل آلوده به خون، و در مرتبه بعدى دارو قرار دارد.

هپاتیت B مسرى تر از ویروس ایدز است، مثلاً: ویروس هپاتیت B مى تواند تا حدود 10 روز بیرون از بدن زنده بماند. در حالى كه ویروس ایدز HIV حداكثر چند ساعت بعد از خروج از بدن از بین مى رود. هنگامى كه یك نفر به این ویروس آلوده مى شود ممكن است بین یك تا شش ماه طول بكشد تا علائم گسترش یابد،در این صورت سه حالت زیر ممكن است رخ دهد:

1- بیشتر بیماران به سمت هپاتیت B حاد مى روند و بعد به طور كامل بهبود پیدا مى كنند.

2- درصد كمى به صورت ناقلین سالم مى مانند.

3- تعدادى تبدیل به هپاتیت B مزمن مى شوند.

بعضى از افراد بعد از گذراندن دوره حاد بیمارى یا بدون سابقه قبلى ابتلا به این بیمارى، یا ورود ویروس به بدن به ناقلین سالم تبدیل مى شوند. اینگونه بیماران بالقوه آلوده هستند و مى توانند بیمارى را به افراد سالم منتقل نمایند. هیچ گونه علائم بالینى ندارند و حتى آزمایش خون این افراد وجود بیمارى را ثابت نمى كند و به همین دلیل این گروه خطرناك ترین گروه در انتقال و شیوع بیمارى در جامعه هستند. تنها راه اثبات وجود ویروس در بدن ناقلین سالم، نمونه بردارى از كبد است.

هپاتیت B حاد: بسیارى از بیماران كه مبتلا به هپاتیت B حاد مى شوند هیچ علائمى ندارند یا این كه علائم بسیار خفیف هستند و توجه بیمار یا پزشك را جلب نمى كند. به طور كلى علائم بالینى طیف وسیعى را در بر مى گیرد؛ و از یك بیمارى خیلى خفیف بدون علائم واضح بالینى تا نارسایى شدید كبد به صورت حاد را شامل مى شود. حدود 2 درصد از مبتلایان به طور ناگهانى و سریع به سمت نارسایى حاد كبد سیر مى كنند. به طور كلى 90 تا 95 درصد افرادى كه دچار هپاتیت B حاد مى شوند بدون هیچ عارضه اى بهبود مى یابند و تنها 5 تا 10 درصد مبتلایان تبدیل به هپاتیت مزمن مى شوند.

علائم بالینى هپاتیت حاد:

1- از دست دادن اشتها؛ تهوع، استفراغ.

2- درد عضلانى و گاهى درد در مفاصل.

3- درد و حساسیت در ناحیه فوقانى و راست شكم (محل قرار گرفتن كبد)

4- درد شكم و اسهال

5- زرد شدن سفیدی چشم و رنگ پوست

6- تغییر رنگ ادرار و مدفوع به طورى كه رنگ ادرار شبیه چاى و رنگ مدفوع سفید و شیرى رنگ مى شود.

مقاله درباره هپاتیت B

سیر بیمارى هپاتیت مزمن B

سیروز كبدى یا تخریب نسج كبد كه منجر به نارسایى كبد مى شود، سرطان كبد، مرگ.

در هپاتیت مزمن B علائم بالینى در صورت تخریب نسج كبد ایجاد مى شود كه در مراحل انتهایى بیمارى به صورت های زیر دیده می شود:

1- زردى شدید پوست و چشم

2- كاهش وزن شدید

3- بى اشتهایى

4- تجمع مقدار زیادى آب در حفره شكم

با توجه به شیوع بسیار زیاد این بیمارى در كشور ما و به دلیل عدم دسترسى به آمار صحیح و علمى، مى توان با توجه به آمار كشور آمریكا میزان مرگ و میر ناشى از این بیمارى در كشورمان را تخمین زد. بعضى از افراد بعد از گذراندن دوره حاد بیمارى یا بدون سابقه قبلى ابتلا به این بیمارى، یا ورود ویروس به بدن به ناقلین سالم تبدیل مى شوند.
اینگونه بیماران بالقوه آلوده هستند و مى توانند بیمارى را به افراد سالم منتقل نمایند. هیچ گونه علائم بالینى ندارند و حتى آزمایش خون این افراد وجود بیمارى را ثابت نمى كند و به همین دلیل این گروه خطرناك ترین گروه در انتقال و شیوع بیمارى در جامعه هستند.تنها راه اثبات وجود ویروس در بدن ناقلین سالم، نمونه بردارى از كبد است.

تشخیص بیمارى هپاتیت B :
اساس تشخیص بر پایه آزمایش خون است. در حال حاضر اكثر مبتلایان، به وسیله سازمان انتقال خون براساس انجام آزمایش خون روى خون هاى اهدایى تشخیص داده مى شوند. انجام آزمایش HBSAG و مثبت بودن آن تنها وجود ویروس در بدن را ثابت مى كند و با انجام آزمایش هاى تكمیلى دیگر، مبتلایان به هپاتیت حاد را از نوع مزمن جدا مى كند. البته تشخیص قطعى با نمونه بردارى از كبد صورت مى گیرد.

درمان و پیشگیرى از هپاتیت B

در حال حاضر درمان هاى متعددى براى شكل مزمن بیمارى وجود دارد كه ممكن است شانس فرد رادر پاك شدن از عفونت افزایش دهد.

جلوگیرى از ورود ویروس به بدن مهمترین اقدامى است كه براى پیشگیرى باید انجام گیرد. همانند بیمارى ایدز باید با در نظر گرفتنراه هاى سرایت بیمارى، موارد ذیل را به منظور نجات جامعه انجام داد:

1 – آگاهى دادن به جوانان درباره انتقال بیمارى از راه تماس جنسى بدون حفاظت

2 – توزیع سرنگ رایگان در بین معتادان

3 – اعمال قوانین بهداشتى و رعایت اصول استریل كردن در مراكز درمانى و بهداشتى و مراكز دیگرى كه مى توانند موجب سرایت بیمارى شوند

4 – انجام واكسیناسیون

با تمام توضیحات فوق، یك سوم افراد مبتلا نمى دانند كه به چه دلیل و چگونه و چه زمانى به این بیمارى مبتلا شده اند. واكسیناسیون علیه این بیمارى یكى از مهمترین و مطمئن ترین راه هاى پیشگیرى از ابتلا به این بیمارى است.

چه كسانى باید علیه هپاتیت B واكسینه شوند

1 – افراد 18 سال و پائین تر.

2 – افراد بالاى 18 سال كه خطر سرایت بیمارى به آنها زیاد است شامل: افرادى كه شركاى جنسى متعدد دارند؛ مردان همجنس باز؛ افرادی که همسرشان مبتلا به این بیماری است؛ معتادان تزریقى؛ پرسنل مراكز بهداشتى و درمانى یا پرستارانى كه از مبتلایان به هپاتیت نگهدارى مى كنند؛ افرادى كه به دلیل نارسایى كبد دیالیز خونى مى شوند؛ افراد مبتلا به هموفیلى كه فاكتورهاى انعقادى دریافت مى كنند؛ کسانی که درمناطقی زندگی می کنند که بیماری در آنجا به صورت بومی شیوع دارد، از جمله ایران.

براى ایجاد مصونیت دائمى باید سه تزریق در سه نوبت طبق برنامه انجام شود: اگر یك نوبت تزریق فراموش شد باید به مجرد یادآورى تزریق را انجام داد، در این صورت نیازى به تجدید واكسیناسیون از ابتدا نیست. در نوزادان نباید سومین تزریق را قبل از 6 ماهگى انجام داد چرا كه در این صورت مصونیت دائمى نمى دهد. نوجوانان بین سنین 11 تا 15 سالگى تنها دو تزریق با فاصله 4 تا 6 ماه لازم است. واكسن هپاتیت را مى توان همزمان با دیگر واكسن ها تزریق كرد.

چه كسانى نباید علیه هپاتیت واكسینه شوند

1 – افرادی که به واكسن هپاتیت حساسیت شدید دارند

2 – کسانی که سابقه ابتلا به هپاتیت دارند. همچنین افرادى كه بسیار ضعیف و بیمار هستند باید تا زمان بهبودى از تزریق واكسن خوددارى نمایند.
پی نوشت:

(1) دوره نهفتگى: به مدت زمانى كه بین ورود ویروس یا عامل بیمارى به بدن تا بروز علائم بالینى طول مى كشد«دوره نهفتگی » گویند.

سیروز کبدی چیست

سيروز كبدي چيست؟

وزن كبد در حالت معمولي در حدود 5/1كيلوگرم و بزرگترين غده بدن مي‏باشد. كبد در قسمت ربع فوقاني سمت راست شكم و پشت دنده‏هاي تحتاني قرار دارد. چنانچه كبد به دليل عفونت مزمن فرسوده شود اصطلاحاً سيروز كبدي ناميده مي‏شود.

سیروز کبدی چیست

علائم مهم و عمده ايجاد سيروز چيست؟

سيروز علل زيادي دارد. در ايالات متحده شايعترين علت آن مصرف مشروبات الكلي است و در كشور ما ابتلا به ويروسهاي هپاتيت B و‌ ‍‍C و D مي‏باشد كه التبه درصدي از آنها بدليل هپاتيت مزمن به سيروز ختم مي‏شوند. تعداد كمتري نيز به دنبال بيماريهاي ارثي مانند فيبروزكيستيك، كمبود آنزيمي بنام 1- الفاآنتي‏تريپسين، گالاكتوزومي و بيماري ذخيره‏اي گليكوژن به سيروز مبتلا مي‏شوند.

دو نوع اختلال ارثي نيز مي‏تواند ايجاد سيروز كند كه يكي ويلسون بدليل ذخيره مس و ديگري هموكروماتوز بدليل ذخيره آهن مي‏باشد. در بيماران ويلسوني مس در انساجي مانند مغز و كليه ها و قرينه رسوب مي‏كند. در هموكروماتوز آهن زيادي جذب مي‏شود و در انساجي مانند لوزالمعده، پوست، مخاط روده، قلب، غدد داخلي و كبد رسوب مي‏كند. از علل ديگر سيروز انسداد طولاني مدت مجاري صفراوي بهر دليل مي‏باشد. در واقع مجاري صفراوي حامل صفرا از كبد به روده‏ها جهت هضم چربيها مي‏باشند.

•در اطفال علت سيروز انسداد مادرزادي اين مجاري است كه به اترزي مجاري مشهور است. دراين حالت باعث برگشت صفرا به كبد و آسيب كبدي مي‏گردد. البته بوسيله جراحي مي‏توان اين مجاري را باز كرد و به بيماران كمك كرد.

•در بزرگسالان مجاري صفراوي ممكن است بدلايلي ملتهب و دچار انسداد شوند از جمله اين دلايل بيماري سيروز صفراوي اوليه است. نوع ديگر سيروز صفراوي بدليل عمل جراحي
كيسه صفرا مي‏باشد كه به دنبال آن مجراي صفراوي بدليل عمل جراحي آسيب مي‏بينند. از علل
غير شايع ديگر واكنش شديد به بعضي داروها و يا مصرف طولاني مدت بعضي داروها و سموم محيطي و نيز نارسائي احتقاني قلب كه باعث احتقان كبد و در نهايت سيروز مي‏گردد.

علائم سيروز چيست؟

بيماران سيروتيك اكثراً علائم مختصري دارند. دو مشكل عمده اي كه در نهايت باعث ايجاد علائم در اينها مي‏شود، از دست رفتن تدريجي عملكرد سلول كبدي بدليل فرسودگي كبد و فيبروز (ليفي شدن) آن مس باشد. بيماران ممكن است حالاتي مانند خستگي، ضعف، ناتواني، بي‏اشتهايي، تهوع و يا كاهش وزن داشته باشند. با كاهش تدريجي عملكرد كبد، پروتئين كمتري در اين عضو ساخته مي‏شود في المثل ساختن آلبومين كه پروتئين مهم خون است كاهش يافته و در نتيجه در اثر كمبود آن آب در پاها تجمع مي‏يابد كه به آن ادم مي‏گوييم و يا اينكه آب در شكم تجمع مي‏يابد (آسيت). از طرفي كاهش پروتئين هاي انعقاد خون ايجاد كبودي در پوست بدن و خونريزي از سوراخها و مخاطهاي بدن را افزايش مي‏دهد.

•در مراحل نهايي پوست ممكن است زرد شود كه اين دليل رنگدانه‏هاي زرد صفراوي است و در بعضي افراد خارش پوست دليل رسوب املاح صفراوي در زير جلد است. شيوع بيشتر سنگ كيسه صفرا در اين افراد بدليل عدم وجود صفراي كافي در كيسه صفرا مي‏باشد.

•كبد اين افراد توانائي خنثي سازي سمومي كه در خون ساخته و حمل مي‏شوند را ندارد. اين سموم باعث كاهش عملكرد ذهن و تغييرات شخصيتي و حتي خواب آلودگي و كما مي‏شوند. ممكن است اولين علامت تجمع اين سموم در مغز، بي‏توجهي به ظاهر شخصي خود، فراموشي، عدم تمركز حواس و تغيير در عادت زمان خواب باشد (شب بي خوابي-و چرت زدن روزانه) بطور معمول داروها توسط كبد گرفته و از بدن پاك مي‏گردند در بيماران سيروتيك روند پاكسازي بدن از داروها به كندي صورت مي‏گيرد. لذا تأثير داروها در بدن تا مدتهاي بيشتري مي‏ماند لذا بيماران سيروتيك به عوارض جانبي داروها حساستر مي‏باشند.

•از مشكلات ديگر بيماران سيروتيك وضعيت فشار خون عروقي است كه در كبد جريان دارند. بطور طبيعي خون از روده‏ها و طحال از طريق وريدباب وارد كبد مي‏شود. ولي در اين بيماران اين جريان خون كند مي‏شود و باعث بالا رفتن فشار در وريدباب مي‏گردد اين مسئله باعث توقف جريان طبيعي خون گرديده و باعث بزرگ شدن طحال شده از طرفي خون از جريانات فرعي اطراف كبد سعي به فرار دارد كه اين امر باعث مي‏شود در بعضي از نواحي بدن واريس هاي متورم ايجاد شود از جمله ايجاد واريس مري و معده و ايجاد واريس مقعدي و واريس اطراف ناف.

•يادآوري مي‏شود شيوع هموروئيد در بيماران سيروتيك ربطي به بالا رفتن فشار وريدباب ندارد.
واريس مري و معده گاه خطرساز شده و منجر به خونريزي مي گردند در اين صورت بيمار در معرض خطر جدي قرار گرفته و پزشك بايد فوراً خونريزي را بصورتي بند آورد.

تشخيص سيروز چگونه است؟

پزشك اغلب از روي علائم بيمار و آزمايشات به اين بيماري پي مي‏برد. پزشك در معاينات باليني ممكن است در وهله اول متوجه بزرگ شدن اوليه كبد باشد و يك آزمايش خون از شما انجام دهد و اين آزمايشات نشان دهنده بيماري كبد خواهد بود و گاه پزشك ممكن است از بيمار سونوگرافي، سي‏تي‏اسكن و يا اسكن‏ايزوتوپ از كبد و طحال بعمل آورد.

•گاه پزشك جهت تأييد تشخيص تصميم به بيوپسي كبد از راه پوست مي‏گيرد. كه طي اين عمل با كمك يك سوزن از طريق پوست وارد كبد شده و نمونه اي از نسج كبد گرفته مي‏شود و جهت آسيب‏شناسي به آزمايشگاه فرستاده مي‏شود.

•گاه بطور اتفاقي در حين جراحي و يا انجام لاپاراسكوپي كه طي آن از طريق يك لوله دوربين داخل شكم ديده مي‏شود، متوجه كبد فرسوده و چروكيده فرد سيروتيك مي‏شوند.

درمان سيروز چيست؟

درمان سيروز، توقف و تأخير روند پيشرفت و به حداقل رساندن تخريب سلولهاي كبدي توقف مصرفالكل مي‏تواند از پيشرفت بيماري جلوگيري كند. در صورتي كه بيمار هپاتيت داشته باشد پزشك ممكن است در مواردي با دادن كورتون بطور محدود يا داروهاي ضد ويروسي آسيب كبدي را كاهش دهد.
دارو ممكن است بعضي علائم بيمار سيروتيك را مانند خارش رفع يا كاهش دهد. ادم و آسيت (احتباس مايع) را مي‏توان با كاهش مصرف نمك غذايي كم كرد. داروهاي مدر (ادرارآور) مي‏توانند مايعات اضافي بدن را كاهش دهند و از ايجاد ادم جلوگيري كنند.

تغييرات عملكرد ذهني كه درجريان سيروز ممكن است رخ دهد با رژيم غذايي و دارو تا حدودي قابل اصلاح مي‏باشد. بطور مثال كاهش مصرف پروتئين روزانه به همراه مصرف شربت مسهل مثل لاكتولوز كه از جذب سريع سموم (كه بايد در كبد خنثي مي‏شد) از روده جلوگيري مي‏كند، به بهتر شدن وضعيت ذهني كمك مي‏كند، دو مشكل عمده در بيماران سيروتيك يكي نارسائي كامل كبد و ديگري خونريزي بدليل بالا رفتن فشار وريدباب است.

پزشك ممكن است جهت كاهش اين فشار از داروهاي كاهنده فشار خون مانند ايندرال جهت كاهش فشار وريدباب استفاده كند، در صورتي كه از واريس‏هاي معده و مري خونريزي رخ دهد، فوراً پزشك با تزريق يك داروي مسدد عروقي (اسكلروزان) از طريق آندوسكوپ كه يك لوله قابل انعطاف مي‏باشد و از طريق دهان وارد مي‏شود، مي‏تواند خونريزي را بند آورد.

در شرايط بحراني چاره نهائي انجام عمل جراحي شنت براي تغيير مسير خون از وريدباب به جاي ديگر است (شنت پورتوكاو) و يا انجام پيوند كبد خواهد بود. اكثر بيماران سيروتيك سالها سلامت زندگي مي‏كنند و اگر دچار عوارض بيماري شوند معمولاً درمان مي‏شوند و بعضي از آنها بطور موفقيت‏آميز با كبد پيوند شده زندگي مي‏كنند.

توصيه‏ هايي به بيماران سيروتيك

در مواقع افزايش تورم پاها يا قطر كمر از مصرف نمك و آب اضافي جداً پرهيز كنيد، و مصرف پروتئين غذايي و نيز هرگونه استرس و فعاليت جسماني را كاهش دهيد.

-از مصرف بي‏رويه دارها حتي استامينوفن (بدون نظر پزشك) پرهيز كنيد.

-هرگز نااميد نشويد. خود نااميدي باعث تشديد بسياري از بيماريها مي‏شود.

-بيماري خود را از ديگران مخفي نسازيد.

-ناخن هاي خود را مرتب كوتاه كنيد.

-از تخليه شديد و محكم بيني خودداري كنيد.

-از مسواك با پرزهاي نرم استفاده كنيد.

-داروهاي تجويزي را مرتب مصرف كنيد و سرخود مقدار داروي مصرفي را كم و يا زياد نكنيد.

-علاوه بر خواب شبانه، روزانه 4 تا 6 ساعت استراحت كنيد.

-در صورت آب آوردن شكم روزانه 2 ساعت داخل وان آب ولرم تا گردن استراحت كنيد.

-اصول بهداشتي جهت پيشگيري از بيماريهاي عفوني را رعايت كنيد.

-رژيم غذايي و ميوه و سبزيجات را طوري تنظيم كنيد كه روزانه دو يا سه بار دفع مدفوع شكل (نه آبكي) داشته باشيد.

-در صورت بروز تب بلافاصله به پزشك مراجعه كنيد.

-در صورت بروز سوزش ادرار با پزشك خود مشورت كنيد.

-در صورت تهوع و درد شكم بلافاصله به بيمارستان مراجعه نمائيد.

-در صورت سياه شدن مدفوع بلافاصله به بيمارستان مراجعه كنيد.
توصيه غذايي
1-مصرف سبزيجات، ميوه‏هاي تازه و فيبرهاي غذايي
2-از روغن‏هاي گياهي مايع و عمده غذاي خود را از غذاهاي نشاسته‏اي مانند برنج و گندم انتخاب كنيد.
3-بيشتر از گوشت سفيد استفاده كنيد (مرغ و ماهي)
4-مصرف روزانه پروتئين بايد در حد معمول gr80-60 باشد. و در صورتي كه بيمار سابقه پيدايش اختلال ذهني اخير داشته باشد بايد تا حد gr40-30 كاهش يابد.
5-از خوردن غذاهاي نمك دار مثل پنير و آش رشته پرهيز كنيد.
6-از مصرف خوردنيهاي وانيل دار مثل بستني و بيسكوئيت كارامل‏دار و بعضي تنقلات مثل آجيل،
بادام‏زميني، گردو پرهيز گردد.
7-براي جبران كمبودهاي ويتاميني توصيه مي شود روزانه بطور معمول با تجويز پزشك مولتي‏ويتامين و كلسيم مصرف گردد.

هپاتیت حاد ویروسی چیست

درباره هپاتیت حاد ویروسی -هپاتیت حاد ویروسی:

این بیماری یک التهاب شایع کبد‌ی است که به وسیله‌ی ویروس‌های هپاتیتE A,B ,C ,D, ایجاد می‌گردد.

هپاتیت A از طریق خوردن مواد آلوده مثل: آب و غذای آلوده به فاضلاب انتقال می‌یابد. بی‌اشتهایی شایع‌ترین علامت آن است. سایر علایم آن شامل تهوع، استفراغ، درد در ناحیه بالایی شکم، و ادرار تیره و زرد می‌باشند. بهبودی معمولاً کامل بوده و عوارض طولانی مدت به ندرت دیده می‌شود.

هپاتیتC ,B می‌توانند به‌صورت مزمن در آمده و افراد مبتلا می توانند ناقل بیماری شوند. این دو نوع بیماری از طریق خون، محصولات خونی، منی و بزاق انتقال می‌یابند. به‌عنوان مثال سوزن آلوده، انتقال خون یا جراحات باز که باعث پاشیده شدن خون به دهان و چشم‌ها می‌گردد، هم‌چنین تماس جنسی، از راه‌های انتقال هستند. هپاتیت مزمن فعال، می‌تواند منجر به سیروز و نارسایی کبدی گردد.

هپاتیت حاد ویروسی چیست

ویروس هپاتیت D برای بقا و انتقال، به ویروسB متکی است. این بیماری می‌‌تواند همزمان با هپاتیت B، ایجاد شود. این بیماری معمولاً به صورت مزمن در می‌آید.

هپاتیت که بیشتر در کشورهای جنوبی، شرقی و مرکزی آسیا، شرقی و غربی آفریقا گزارش شده است از طریق دهانی – مدفوعی انتقال می‌یابد و به نظر می‌آید که آب آلوده در مناطق پرجمعیت ساکن در شرایط غیربهداشتی، می‌تواند منبع عفونت باشد.

هپاتیتE معمولاً به صورت حاد دیده می‌شود.

هپاتیتC ,B می‌توانند به‌صورت مزمن در آمده و افراد مبتلا می توانند ناقل بیماری شوند. این دو نوع بیماری از طریق خون، محصولات خونی، منی و بزاق انتقال می‌یابند.
عوارض عمومی هپاتیت حاد و ویروسی در چهار مرحله ظاهر می‌شوند:

مرحله اول: (پیش عارضه) شامل تب، درد مفاصل، آرتریت، قرمز شدن پوست و ادم می‌باشد.

مرحله دوم: که در آن بی قراری، خستگی، درد عضلانی، بی اشتهایی، تهوع و استفراغ، تغییر حس چشایی، و اختلال نسبی در تکلم وجود دارد.

مرحله سوم: زردی ظاهر می شود.

مرحله آخر یا مرحله بهبودی: زردی و سایر عوارض فروکش می‌کند.

بهبودی کامل در 95 درصد مبتلایان به هپاتیت A و 90 درصد افراد مبتلا به هپاتیت B حاد حاصل می‌گردد،اما فقط 30- 15 درصد افراد مبتلا به هپاتیت C بهبودی کامل می‌یابند. هپاتیت E معمولاً به صورت مزمن در نمی‌آید و نتایج آزمایش‌ها نشان داده که کارکرد کبد، بعد از 6 هفته به حالت عادی برمی‌گردد.

بهداشت در دوران قاعدگی

بهداشت در دوران قاعدگی –

دوران قاعدگی یکی از مهم ترین دوره‌های زندگی هر خانمی است و از آنجا که به‌ طور معمول، خانم ها را یک هفته در ماه درگیر می ‌کند، اهمیت ویژه‌ای دارد.بروز اولین قاعدگی در دختران جوان نباید موجب ترس و نگرانی آنها شود. این امر نشان می‌ دهد که آنها سالم هستند و آمادگی مادر شدن را در آینده دارند.

در ضمن مادر و خواهر بزرگ تر، اولیای مدرسه و معلمان بهداشت می‌ توانند درباره این پدیده با نوجوانان صحبت کرده و نگرانی و ترس آنها را برطرف‌ کنند و به آنها توضیح دهند که قاعدگی نه تنها بیماری نیست، بلکه امری ضروری و طبیعی برای بدن است، اگرچه ممکن است به ظاهر موجب ناراحتی شود.باید بدانید که رعایت بهداشت فردی در این دوران بسیار ضروری است و رعایت نکردن آن ممکن است به ایجاد عفونت و عوارضی مانند نازایی در آینده منجر شود. این عوارض می ‌تواند فرد را از نعمت مادر شدن محروم کند و ممکن است زندگی خانوادگی آینده وی را دچار مشکل گرداند، بنابراین توجه به نکات بهداشتی و رعایت آنها اهمیت دارد:

بهداشت در دوران قاعدگی

1- لباس زیر مناسب:
از لباس‌های نخی استفاده کنید و آنها را زود به زود عوض کنید. لباس‌های زیر را باید جدا از سایر لباس‌ها بشویید و در آفتاب خشک کنید. هیچگاه از لباس زیر دیگران استفاده نکنید.

2- ورزش:
انجام فعالیت‌ها و ورزش‌های عادی و سبک در این دوران نه تنها هیچ گونه منعی ندارد، بلکه مفید هم است و به آرامش عضلات کمک می ‌کند. باید بدانید که بدترین کار، درازکشیدن روی تخت و بی‌حرکت ماندن است.

3- تغذیه:
برای جبران خون از دست رفته در این دوران می ‌توانید از غذاهای مقوی مانند شیر، گوشت، حبوبات، انواع سبزی‌، لبنیات و انواع میوه‌های تازه و… بیشتر استفاده کنید. توصیه می‌ شود برای کاهش عوارض اختلالات پیش از قاعدگی، از یک هفته پیش از شروع قاعدگی از رژیم غذایی حاوی ویتامین B6 و آهن مانند گوشت، ماهی، آجیل بدون نمک و غلات سبوس‌دار مصرف کنید.

غذاهای غنی از آهن عبارتند از: گوشت ها، تخم مرغ ، جگر، سبزی های دارای برگ سبز تیره مثل اسفناج تازه و جعفری، حبوبات مثل عدس و لوبیا، نخود سبز، نان سبوس دار ، آجیل، خشکبار مثل انواع برگه، برگه آلو و هلو و زرد آلو ، توت خشک، انجیر خشک و کشمش .

ویتامین B6 در نان ها و بیسکویت های سبوس دار، ماءالشعیر، جوانه گندم ، مرغ، ماهی، جگر، میوه ها مثل موز، آب پرتقال، سیب، سبزیجات مثل هویج، گل کلم، گوجه فرنگی و در مغزها وجود دارد.

4 – حمام کردن:
حمام‌کردن در دوران قاعدگی نه تنها ضرر ندارد، بلکه لازم است. البته باید از نشستن کف حمام خودداری کرده و تا حد امکان به شکل ایستاده حمام کنید تا بدن شما به آلودگی‌های میکروبی کف حمام آلوده نشود. اما لازم است بدانید که در این دوران باید از رفتن به استخر یا دریا اجتناب کنید.

5- نوار بهداشتی:
سعی کنید در دوران قاعدگی از نوار بهداشتی استفاده کرده و آن را مرتب و زود به زود تعویض کنید. اهمیت این موضوع به‌خصوص زمانی که خون‌ریزی بیشتر است، روشن می ‌شود. با این کار، علاوه بر رعایت بهداشت جسم، از آلوده شدن لباس‌های دیگر نیز خودداری می ‌شود. هنگام تعویض نوار بهداشتی، باید آن را داخل کاغذ پیچیده و دور بیندازید.

دقت کنید نوار بهداشتی را نباید به طور مستقیم در توالت بیندازید، زیرا موجب گرفتگی چاه توالت می ‌شود. چنانچه امکان استفاده از نوار بهداشتی را ندارید، می ‌توانید از پارچه‌های معمولی و قابل شستشو استفاده کرده و سپس آنها را با آب سرد و صابون شسته و در آفتاب خشک و در صورت امکان اتو کنید. سعی کنید تا حد امکان از پنبه یا دستمال کاغذی استفاده نکنید و در صورت استفاده، یک عدد گاز استریل روی پنبه قرار دهید، زیرا ممکن است قطعات خرد شده دستمال و پنبه جذب شده و موجب عفونت شود. با توجه به اینکه در اوایل بلوغ، شروع قاعدگی نامنظم است، می‌ توان با علامت‌زدن تاریخ شروع قاعدگی در تقویم، آن را به خاطر بسپارید و نوار بهداشتی را به‌خصوص در مدرسه به همراه داشته باشید تا مشکلی ایجاد نشود.

6- استفاده از مسکن:
وجود درد در روزهای اول قاعدگی، مسئله‌ای طبیعی است. علت این امر، آزاد شدن موادی در جداره داخلی رحم است که موجب انقباض رحم و در نتیجه درد می‌ شود. در صورت شدت درد می ‌توانید با تجویز پزشک، از داروهای تسکین‌دهنده استفاده کنید. البته بهتر است 48 تا 72 ساعت پیش از شروع قاعدگی از این داروها استفاده شود. در ضمن، استفاده از حوله یا پارچه گرم در موضع درد هم مفید است، زیرا گرما موجب شل‌شدن عضلات شده و می‌ تواند انقباضات را متوقف کند. استراحت کافی و رژیم غذایی مناسب و اجتناب از مصرف زیاد شکر، قهوه و چای نیز می ‌تواند در تسکین درد موثر باشد.

7- بهداشت ناحیه تناسلی:
در خانم‌ها به علت نزدیک بودن مقعد به فرج و نیز مجرای خروج ادرار، امکان انتقال انواع میکروب‌ها به دستگاه تناسلی وجود دارد، بنابراین برای پیشگیری از وقوع عفونت، به هنگام طهارت باید ابتدا فرج یا قسمت جلویی دستگاه خارجی تناسلی و سپس مقعد شسته شود. در دوران قاعدگی نیز باید پس از هر بار دست‌شویی رفتن به‌خصوص پس از اجابت مزاج، شستشو به طریقه فوق صورت گیرد و پس از شستشو، در صورت امکان با دستمال تمیز خشک شود. تا حد امکان سعی کنید برای طهارت از آب سرد استفاده نکنید، زیرا ممکن است سبب به‌ وجود آمدن انقباض و درد زیر شکم شود. دقت کنید هیچگاه با دست کثیف یا آلوده طهارت نگیرید.

8- آکنه:
یکی از عوارض شایع دوران نوجوانی آکنه یا جوش غرور است که علت آن تغییرات هورمونی در بدن است و در دختران، به خصوص پیش از شروع عادت ماهیانه شدت می ‌یابد. آکنه با عواملی مانند پوست چرب و شیوه تغذیه نادرست شدت می ‌یابد.بنابراین راه درمان آکنه‌های معمولی رعایت بهداشت پوست ، شستشوی مرتب صورت با صابون‌های غیرمحرک و پرهیز از دست‌زدن به آنهاست.

آیا مسافرت برای خانمهای باردار خطرناک است

آیا مسافرت برای خانمهای باردار خطرناک است – همه خانم‌های باردار می توانند به سفر بروند؟
اگر خانمی مشکل خاصی نداشته باشد و به شرط اینکه قبل از برنامه‌ریزی برای مسافرت معاینه شود و اجازه سفر و نکته‌های لازم را دریافت کند، می‌تواند سفر برود. کسی نباید خود را با دیگران مقایسه کند و بگوید چون دکتر به خواهر یا دخترخاله‌‌ام اجازه سفر داده، من هم می‌توانم بروم و نیاز به بررسی ندارم چون هرکس در بارداری شرایط خاص خود را دارد. حتی امکان دارد شرایط شما در بارداری دوم هم با بارداری اول متفاوت باشد.

آیا مسافرت برای خانمهای باردار خطرناک است

سفر در چه سنی از بارداری بی خطر است؟
خانم‌هایی که در 3 ماهه دوم هستند و بارداری طبیعی دارند، معمولا سفر راحت‌تری دارند اما در 3 ماهه سوم، باید شرایط ویژه خود را درک کنند تا در این تعطیلی‌ها خطری سلامت آنها را تهدید نکند؛ مثلا خوب است به مسافرت‌های درون‌شهری یا به مقاصد نزدیک بروند. در صورت داشتن سابقه قبلی فشارخون در دوران بارداری، بارداری دوقلو و بودن در هفته 36بارداری یا بعد آن، به دنبال مسافرت احتمال ایجاد خطرهایی برای مادر وجود خواهد داشت و با مشورت با پزشک می‌توان در این مورد تصمیم گرفت. در 3 ماهه اول هم اگر خانمی ویار و مشکلاتی مانند لکه‌بینی که می‌توانند با خطر سقط همراه باشند نداشته باشد، می‌تواند به سفر برود.

برای خانم باردار سفر با چه وسیله‌ای ایمن‌تر است؟
در این مورد نمی‌توان نسخه کلی داد اما سفر با خودروی شخصی آن هم در این جاده‌های پرترافیک، مستلزم این است که خانم به مدت طولانی بنشیند و احتمال تجمع خون در پاها و ایجاد لخته در عروق پا که خطرهای جدی مانند آمبولی در پی خواهد داشت، به وجود می‌آید. اگر احتمال بروز اتفاق‌هایی مثل ترمزهای ناگهانی، دست‌اندازها و خدای‌ناکرده تصادف‌ها را هم در نظر بگیریم، می‌بینیم که منطقی نیست خانم باردار که به ضربه‌ها حساس‌ است، ریسک کند اما اگر سفر کوتاه باشد و پزشک هم تشخیص دهد، می‌توان با اتومبیل شخصی به سفر رفت اما باید هر یک ساعت از اتومبیل پیاده شوند و کمی‌ قدم بزنند تا خطری پیش نیاید.

سفر با هواپیما چطور؟

سفر در هفته‌های آخر بارداری به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود و حتی از هفته‌ 36 بارداری به بعد، کادر پرواز هم اجازه سفر نمی‌دهند. حتما خانم باردار باید زیر نظر پزشک باشد و احتمال زایمان زودرس را به وجود نیاورد. در این ماه‌ها بهتر است در شهر و خانه‌ خودتان تفریح کنید و در آرامش از هوای بهار و تعطیلی و با هم بودن لذت ببرید. این تاکید در بارداری 2 یا چندقلو بیشتر از قبل می‌شود و شاید بهتر باشد از فکر سفر بیرون بیایید. تصمیم‌گیری در این مورد به شرایط خانم، سن بارداری و نظر پزشک بستگی دارد.

حتی برای سفر با قطار که به نظر می‌رسد ایمن‌ترین وسیله است هم باید با پزشک مشورت کرد؟
بله، بهترین وسیله سفر خانم باردار قطار است که می‌تواند راحت در آن قدم بزند. البته در مسافت طولانی‌، امکان تکان و ضربه‌ها وجود دارد. گاهی ما فراموش می‌کنیم برای چه به سفر می‌رویم؛ خانم باردار و همسرش باید از خود بپرسند مگر نه اینکه به سفر می‌روند تا تمدد اعصاب کنند؟ حالا اگر خود سفر برای آنها عامل ایجاد استرس ‌شود و مدام بخواهند نگران باشند، چرا این استرس را حذف نکنند؟ خود استرس می‌تواند سلامت مادر و جنین را تهدید کند.

نکات زیر را جدی بگیرید…

خانم‌ها در هر دوره بارداری باید لباس و کفش راحت بپوشند و خودشان را زیاد خسته نکنند. ..زودتر به فرودگاه یا ایستگاه قطار بروند که اگر اتفاقی افتاد یا در ترافیک ماندند، مجبور نباشند بدوند یا دچار استرس شوند.تا می‌توانید از نگرانی بی‌مورد بپرهیزید. در ضمن اشعه‌ گیت‌های ورودی و خروجی هواپیما برای جنین ضرر ندارد، نگران نباشید.داروهای خاص و آنچه باید روزانه مصرف کنید، همراه داشته باشید.

نباید چمدان و بار سنگین همراه ببرید یا حمل کنید. هیچ دارویی بدون تجویز پزشک مصرف نکنید و حواستان به رژیم غذایی و برنامه خوابتان باشد.اغلب خانم‌ها در سفر مصرف آب را از یاد می‌برند. آب و یخ بین‌راهی مصرف نکنید و حتما بطری آب را هر جا می‌روید، همراهتان داشته باشید.برای پیشگیری از حالت تهوع اوایل بارداری، مقداری خشکبار و بیسکویت خشک همراه خود داشته باشد.

از خوردن گوشت‌های نیم‌پز و غذاهایی که ممکن است قبلا طی روز چند بار گرم شده باشند، خودداری کنید و وعده‌‌ای سالم و کوچک در کیف دستی‌تان داشته باشید.میوه و سبزی‌ها را حتما با آب لوله‌کشی بشویید و بخورید نه آب چشمه و آبشار. تا می‌توانید از خوردن میوه خام که نمی‌شود پوستش را کند، بپرهیزید.نباید از صبح تا شب پیاده‌روی و گردش کنید و باید از هر موقعیتی برای استراحت و تجدیدقوا استفاده کنید حتی اگر در حد این باشد که مدتی دراز بکشید و پاها را جایی بالاتر از بدنتان قرار دهید.

در طول سفر حتما یک بالشتک در گودی کمرتان قرار دهید و بعد از یک ساعت نشستن در راهرو قطار یا هواپیما راه بروید یا از اتومبیل پیاده شوید و انگشتان پایتان را باز و بسته کنید.اگر سفر هوایی‌تان طولانی‌ باشد، برای تنظیم خواب و تطبیق ساعت دچار مشکل می‌شوید بنابراین تا جایی که می‌توانید به کشورهایی که بیشتر از 4 ساعت با ما اختلاف ساعت دارند، سفر نکنید.

در این سفرها یک کارت همراه داشته باشید و روی آن سن خودتان، تاریخ آخرین عادت‌ماهیانه، تاریخ زایمان، نتایج بارداری‌های قبلی‌، موارد احتمالی ابتلا به بیماری در دوران بارداری، نتایج آزمایش‌ها و سونوگرافی‌ها، حتی گروه خونی و Rh را در آن ذکر کنید، تا اگر خدای ناکرده مشکلی پیش آمد، نکته‌ای فراموش نشود. شما بیشتر از قبل به دستشویی‌رفتن نیاز دارید بنابراین هر جایی که دستشویی پیدا کردید، از آن استفاده‌ کنید.

در سفر از هرگونه فعالیت تفریحی و ورزشی که باعث فشار به شکم و بدن می‌شود یا ضربه‌های شدید که خطر سقط جنین دارد، مانند اسکی، اسب‌سواری، جت‌اسکی و غواصی بپرهیزید. در پارک‌های تفریحی از سوارشدن به دستگاه‌هایی که سقوط یا توقف ناگهانی و شدید دارند، خودداری کنید. حتی به سونا و جکوزی هم نروید.

قبل از رفتن به سفر، از وجود بیمارستان مجهز به پزشک حازق، در شهر مقصد خود اطمینان حاصل کنید.در طول سفر هرگاه احساس اجابت مزاج به شما دست داد، سریعا دستشویی بروید، زیرا در غیر این صورت، احتمال بروز عفونت زیاد می شود . اگر با ماشین سفر می کنید، هر دو ساعت یک بار از ماشین پیاده شوید و مدت 15 دقیقه استراحت کنید و یا قدم بزنید. به کمر خانم باردار نباید فشاری وارد شود، زیرا فشار زیاد به کمر و خستگی در طول سفر، مخصوصا در سه ماهه اول بارداری، احتمال لکه‌بینی و به دنبال آن سقط جنین را افزایش می دهد.

یکی از نکات مهم، استفاده از کمربند ایمنی برای مادران باردار می باشد. اگر بستن کمربند ایمنی برای افراد جامعه مستحب موکد است، برای مادران باردار واجب و ضروری است. البته باید دقت کرد که کمربند را زیر شکم ببندند تا در صورت توقف ناگهانی وسیله نقلیه، به جنین آسیبی وارد نشود.می توانید از بالش های مخصوص گردن، برای راحتی سر در طول سفرهای جاده ای استفاده کنید. همچنین صندلی ماشین را به عقب برده و پاهای خود را دراز کنید تا کمتر خسته شوید.

اگر بستن کمربند به شما فشار وارد می کند، می توانید وسیله ای مانند بالش را بین کمربند و بدن خود قرار دهید تا فشار کمتری به شما وارد شود.نوشیدن آب کافی و بهداشتی در طول سفر به خانم های باردار توصیه می شود.بهتر است تا حد امکان، از مسافرت رفتن در طی نه ماهه بارداری خودداری کنید تا خدای نکرده خطری برای شما و فرزندتان پیش نیاید

انجام برخی تفریحات در سفر برای زنان باردار توصیه نمی شود، زیرا سلامت خود و جنینشان به خطر می افتد. یکی از این تفریحات، انجام غواصی می باشد که انجام آن در تمام دوره 9 ماهه بارداری توصیه نمی شود. مسافرانی که به جزیره کیش یا قشم سفر می کنند با این تفریح مواجه می شوند که می تواند بسیار مهیج باشد، اما شنا کردن در استخرها و آب های تمیز در صورتی که به مادر فشار نیاید و با اجازه پزشک باشد، مانعی ندارد.

بیماری‌های شایع زنان باردار در سفر

مسمومیت غذایی در اثر مصرف موادغذایی آلوده، عفونت‌های ادراری ناشی از رعایت نکردن بهداشت ناحیه تناسلی، دردهای عضلانی و شکمی در اثر خستگی یا کم‌خوابی سفر، لخته‌شدن خون در عروق در اثر بی‌حرکتی، کم‌آبی بدن و عفونت‌های ایجادشده از شایع‌ترین خطراتی هستند که ممکن است، زنان باردار را حین سفرهای نوروزی تهدید کنند.

زنان باردار باید پیش از سفرهای نوروزی، از وضعیت بهداشت و مواد غذایی و آب و هوای منطقه مقصد اطلاعات کافی کسب کنند.عواملی مانند استرس، به هم خوردن وضع تغذیه، وجود بیش از حد نمک در انواع آجیل‌ها، چیپس‌ و پفک و غذاهای شور مانند خیارشور و ماهی شور نه‌تنها در زنان باردار، بلکه در سایر افراد نیز می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود.

بنابراین زنان باردار باید حین سفر از مواد غذایی سالم و مطمئن، کم‌چرب، کم‌نمک و لبنیات پاستوریزه استفاده کنند.زنان باردار باید از پوشیدن لباس‌های تنگ یا ساق تنگ پرهیز کنند، اما پوشیدن جوراب واریس برای این افراد توصیه می‌شود . هرچند لبنیات محلی خوشمزه‌تر هستند اما احتمال آلودگی آنان بیشتر است و دارای چربی فراوانی هستند که برای زنان باردار توصیه نمی‌شود.

در ضمن باید این افراد، مایعات فراوان مانند آب سالم، دوغ کم‌نمک و میوه‌های آبدار مصرف کنند، زیرا زنان باردار در معرض خطر لخته شدن خون در عروق هستند که کم‌آبی بدن، این حالت را تشدید می‌کند. هر نوع بیماری از جمله مسمومیت‌های غذایی در زنان باردار نسبت به زنان غیرباردار خطرناک‌تر است، زیرا ویروس‌ها می‌توانند از جفت عبور کرده و سلامتی جنین را تهدید کنند. بنابراین زنان باردار باید غذای خود را از مکان‌هایی که مورد تایید وزارت بهداشت است، تهیه کنند.

زنان باردار برای جلوگیری از سرگیجه و تهوع یا ماشین‌گرفتگی که به اصطلاح بیماری حرکت گفته می‌شود، می‌توانند از داروهای ضدتهوع یا متوکلوپرامید به صورت قرص استفاده کنند.البته استفاده از این قرص‌ها برای موارد خفیف و متوسط توصیه نمی‌شود و در موارد شدید نیز باید تحت نظر پزشک معالج استفاده شود.زنان باردار می‌توانند تا ابتدای ماه نهم با هواپیما سفر کنند. ولی زنان بارداری که زمینه زایمان زودرس، خونریزی یا جفت سر راهی دارند، طبیعی تلقی و باید از سفر کردن با هواپیما پرهیز کنند.

همچنین رفتن زنان باردار به مناطقی که تیم پزشکی آنجا مستقر نیست، مانند کوه و بیابان توصیه نمی‌شود، زیرا هر لحظه می‌تواند شرایط این افراد غیرطبیعی شود.ضمنا زنان باردار باید قبل از سفر با پزشک معالج خودشان مشورت کنند و هرگاه حین سفر علائم خطرناکی مانند ورم پا همراه با درد یا تغییر رنگ، خونریزی یا ریزش آب و قطع حرکات جنین مشاهده کردند باید در اسرع وقت نزد پزشک مراجعه کنند تا به طور اورژانسی درمان شوند.

دکتر ندا مقتدری اصفهانی [ متخصص زنان و زایمان ]

لکه بینی در دوران بارداری

لکه بینی در دوران بارداری –

اگر من در دوران حاملگی با لکه بینی یا خونریزی واژینال مواجه شدم چه كار باید بكنم؟

حتی اگر به نظر برسد كه خونریزی قطع شده است بلافاصله با دكتر خود تماس بگیرید. اگر چه ممكن است كه خونریزی واژینال یا لكه بینی به دلیل یك مسئله جزئی باشد، اما احتمال مسائل جدی نیز وجود دارد. (اگر خونریزی شما ادامه دارد و یا درد شدید به هر شكلی دارید و دسترسی فوری به پزشك خود ندارید، سریعا” به بخش مراقبتهای فوری (اورژانس) مراجعه كنید.)

فرق بین لكه بینی و خونریزی چیست؟

لكه بینی خونریزی خفیفی است مشابه آن چیزی كه احتمالا در اوایل یا اواخر قاعدگی مشاهده می كنید. رنگ آن می تواند از صورتی تا قرمز مایل به قهوه ای تغییر كند (رنگ خون خشك شده).

لکه بینی در دوران بارداری

علل لكه بینی چیست؟

به دلیل افزایش میزان جریان خون دهانه رحم و بافت های اطراف، شما ممكن است بعد از پاپ اسمیر (آزمایش سرطان دهانه رحم)، معاینه داخلی و یا رابطه جنسی لكه بینی داشته باشید.

علل دیگر شامل:
▪ خونریزی مربوط به لانه گزینی: ممكن است شما خونریزی كم و خفیفی مربوط به لانه گزینی كه احتمالا ۱۱ تا ۱۲ روز بعد از باروری اتفاق می افتد داشته باشید (نزدیك به زمانی كه شما متوجه رخ ندادن سیكل قاعدگی می شوید). ممكن است كه علت آن لانه گزینی تخم بارور شده در دیواره رحم باشد، پدیده ای كه معمولا ۶ روز بعد از قاعدگی اتفاق می افتد اما نمی توان به طور قطع مطمئن بود كه خونریزی ناشی از لانه گزینی است. خونریزی خیلی خفیف بوده، در عرض ۱ تا ۲ روز تمام شده، و فقط تعداد كمی از زنان حامله این نوع از لكه بینی را دارند.

▪ سقط خود به خودی یا حاملگی نابجا: لكه بینی می تواند جز علائم اولیه یك سقط خود به خودی یا حاملگی نابجا باشد به خصوص اگر با درد یا انقباضات ( كرامپ) شكمی همراه باشد. در حدود یك چهارم زنان حامله در اوایل حاملگی خونریزی یا لكه بینی دارند و در حدود نیمی از این افراد دچار سقط خود به خودی می شوند. اما اگر سونوگرافی كه از جنین شما در حدود هفته های ۷ تا ۱۱ انجام می شود نشان دهنده ضربان قلب باشد، شانس ادامه حاملگی شما بیشتر از ۹۰% است.

▪ عفونتها: لكه بینی ممكن است به دلایل غیر مرتبط با حاملگی باشد. عفونتهای واژینال ( مانند عفونتهای قارچی یا باكتریال) یا عفونتهای منتقله از راه مقاربت ( مانند تریكومونا، گنوره ، كلامیدیا و یا هرپس) ممكن است باعث تحریك و یا التهاب دهانه رحم شوند. دهانه ملتهب رحم، مستعد خونریزی بعد از پاپ اسمیر یا رابطه جنسی است. همچنین ممكن است به دلیل وجود پولیپ (یك نوع توده خوش خیم)، شما بعد از پاپ اسمیر یا نزدیكی جنسی خونریزی یا لكه بینی داشته باشید.

▪ مشكلات جفت یا زایمان زود رس: در سه ماهه دوم و سوم حاملگی، خونریزی یا لكه بینی می تواند نشانه یك مشكل جدی مثل جفت سر راهی، جداشدن جفت (كه در این پدیده جفت از رحم جدا می شود) و سقط خود به خودی دیررس (بین ۱۳ هفتگی و اواسط حاملگی) یا زایمان زودرس (بین نیمه حاملگی و ۳۷ هفتگی) باشد.

▪ زایمان طبیعی: ترشح موكوسی كه بر اثر وجود خون تغییر رنگ یافته بعد از ۳۷ هفتگی به احتمال زیاد نشانه جدا شدن یك پلاك موكوسی در اثر نرم و گشاد شدن دهانه رحم و آماده شدن آن برای مراحل زایمان می باشد.در این مرحله نیز شما هر لكه بینی و یا خونریزی را باید به پزشك خود اطلاع دهید.
▪ علل ناشناخته: در بعضی از موارد علت لكه بینی در نهایت نیز مشخص نمی شود. تنها كاری كه پزشك در این موقع می كند تجویز دستورات احتیاطی شامل ورزش نكردن، خودداری از نزدیكی و خودداری از بلند كردن اشیاء سنگین و موارد دیگر است.

اگر گروه خونی شما Rh منفی است، هر زمانی كه شما دچار لكه بینی یا خونریزی از مهبل می شوید احتیاج به تزریق ایمونو گلوبولین Rh دارید (مگر اینكه مطمئن باشید كه گروه خونی پدر بچه نیز Rh منفی است).

وظیفه آنتی اکسیدانها در بدن چیست

وظیفه آنتی اکسیدانها در بدن چیست -آنتی اکسیدانت ها مولکول هایی هستند که در مقایسه با سایر مولکول های اکسید شونده ای که از نظر زیستی وابسته اند می توانند در غلظت های کم وجود داشته باشند و از آسیب های اکسیداتیو به سایر مولکول های زیستی وابسته پیشگیری کنند یا از میزان آنها بکاهند.

وظیفه آنتی اکسیدانها در بدن چیست

آنتی اکسیدانت ها، رادیکال های آزاد یا بیشتر ROS های ویژه با تولیدات سمی نسبتاً کمتر را خنثی یا پاک سازی می کنند. در واقع پیشگیری از تشکیل اکسیدانهای فعال (آلبومین، فریتین، ترانسفرین)

اکسنده های فعال چه مشکلاتی در بدن ایجاد می کنند؟

1- پیری زودرس
2- آلرژی ها
3- آلزایمر
4- آب مروارید
5- فیبروز کیستیت
6- دیابت
7- گلو کو ما
8- کاهش حافظه
9- بیماری MS
10- پارکینسون
11- رماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)

مشکل از کجا شروع می شود؟

عدم تعادل بین اکسیدانها و آنتی اکسیدانها
رژیم غذایی مدرن
منابع اکسنده محیطی
مصرف دخانیات

آنتی اکسیدان ها به صورت زیر دسته بندی می شوند:

کاروتنوئیدها:

1- بتا کاروتن: سبزی های سبز ،زرد و نارنجی
2- لیکوپن: گوجه فرنگی و هندوانه
3- لوتئین: در سیزی های سبز رنگ تیره

ویتامین ها:

1- ویتامین ث: در مرکبات و دیگر میوه ها ،سیب زمینی
2- ویتامین ای: حبوبات،آجیل،سبوس گندم ،روغن گیاهی
3- فلاونوئیدها
4- آنتی سیانین: انگور قرمز
5- اسید فولیک: در میوه و سبزی
6- ایزو فلاون: سویا
7- فلاونول ها: پیاز و مارچوبه
8- کاتکین: چای و شکلات
9- فلاون: مرکبات

ترکیبات سولفوری:

1- سیر، پپاز، تره فرنگی
2- گلوکوزینولات: کلم

عناصر کمیاب:

1- سلنیم: غذاهای در یایی
2- روی: غذاهای دریایی، گوشت، شیر، حبوبات
3- لیگنان: کنجد و لوبیاها
4- اسید لیپوئیک: سبزی های سبز، گوجه فرنگی و سبوس برنج
5- کوآنزیم Q: گوشت، ماهی، روغنهای گیاهی، سبوس برنج

نقش آکسیدانها و رادیکالهای آزاد در بدن

1- ابزار دفاعی
2- اکسیداسیون پروتئین ها
3- اکسیداسیون آنزیم ها (فرایند پیری)

رادیکالهای آزاد می توانند باعث بیماری های مختلف زیر شوند:

– بیماری های قلبی – عروقی اکسیداسیون LDL
– سرطان
– دیابت
– عفونت و التهاب
– عقیمی مردان
– بیماری های مغز
– بیماری های عصبی
– بیماری های ریه
– بیماری های چشم
– روماتوئید آرتریت
– فرایند پیری

مطالعات نشان داده است، شیوع سرطان روده بزرگ جمعیت هایی که میزان زیادی کلسیم در رژیم روزانه مصرف می کنند (مثل سوئدی ها) کمتر است. کلسیم در روده ها از سرطانی شدن سلول ها جلوگیری می کند و جذب دوباره اسیدهای صفراوی را کاهش می دهد.

مصرف غذاهای حاوی آنتی اکسیدان، از بروز سرطان ممانعت می کند. بتا کاروتن (که رنگ زرد هویج ناشی از آن است)، ویتامینC (در سبزی ها و میوه های تازه فراوان است) و ویتامینE (در روغن های گیاهی و برگ های سبز و دانه ها موجود است) . مانع بروز سرطان ، خصوصاً سرطان روده می شوند. کسانی که رژیم آنها مملو از سبزیجات، سالادهای تازه و روغن زیتون است ، مطمئن باشند که خیلی کمتر احتمال دارد به سرطان مبتلا شوند.

آنتی اکسیدان ها چگونه عمل می کنند؟

1- از سلول های روده محافظت می کنند.
2- مواد سرطانزای تولید شده در بدن را از بین می برند.
3- تکثیر سلول های سرطانی را کاهش می دهند.

بتاکاروتن

یک ضد سرطان قوی است که توصیه می شود 15 تا 25 میلی گرم از آن در روز مصرف شود. مواد غذایی حاوی بتاکاروتن؛ سیب زمینی شیرین، هویج، طالبی، گرمک، کدو تنبل، انواع کدو، اسفناج، کلم، انبه، فندق و گریپ فروت قرمز می باشد. سعی کنید روزی یک یا دو عدد هویج و یک عدد کدو در سالادتان ریز کنید و گاهی به جای کاهو، سالاد اسفناج تهیه کنید.

ویتامینC

برای مقابله با بروز سرطان عالی است. ویتامینC ، تولید نیتروزآمین را که یک ماده سرطانزا است، کاهش می دهد. این ماده در اثر مصرف زیاد محصولات گوشتی مثل سوسیس و کالباس به مقدار زیاد وارد بدن می شود. کیوی، پرتقال تازه، نارنگی ، خربزه، گریپ فروت، لیمو ، توت فرنگی و طالبی از میوه های دارای ویتامینC زیاد هستند و از سبزیجات؛ کلم بروکلی، فلفل سبز، کلم پیچ و گوجه فرنگی ، ویتامینC زیادی دارند.

ویتامینE

نیز مانندC، ضد سرطان است و مصرف کم آن به همراه کمبود سلنیم، بروز سرطان را در زنان 10 برابر می کند. و این آمار تکان دهنده است و الزام مصرف آنرا مطرح می کند. روزانه 200 تا 400 واحد از این ماده باید مصرف شود. بهترین منبع غذایی آن روغن جوانه گندم، روغن ذرت، روغن سویا، روغن زیتون، لوبیا سبز، نخود تازه و آرد گندم کامل و کره طبیعی و جگر است. برای دریافت ویتامینE ، کره برای کودکان، و سبزیجات و جگر برای بزرگسالان توصیه می شود.

اگر از قرص ویتامینE استفاده می کنید، حتماً دقت کنید که نام آنd آلفاتوکوفرول باشد که منشاء گیاهی دارد.

در صورت استفاده از مکمل ها حتما از مکمل های استفاده شود که ترکیبات آن کاملا گیاهی باشد و کمترین ترکیبات شیمیایی را داشته باشد.

تعدادی از تقویت کننده های سامانه ایمنی بدن

مارچوبه
مصرف روزانه مارچوبه به تقویت سامانه ایمنی بدن کمک می کند. این غذای گیاهی مقاومت بدن را در برابر پاتوژن (ميكروارگانيسم هاي بيماري زا در بدن) های خارجی بالا می برد و پاسخ سامانه ی ایمنی بدن را به ویروس ها و عفونت ها تقویت می کند.

ریشه جینسینگ
جینسینگ تقویت کننده ای مغذی است. جینسینگ تاثیر رادیکال های آزاد( مولکول های تخریبی) را در مواقع بروز تنش و اضطراب، خنثی می کند. جینسینگ از طریق سلسله اعصاب، پیخامی به مغز می فرستد و به منزله ی کاتالیزوری (واسطه ای برای افزایش سرعت) است که آزاد شدن هورمون های ضروری را برای دفاع از بدن تسریع می کند.

ریشه زنجبیل
زنجبیل، مقدار ترکیبات مهم شرکت کننده در فعالیت سامانه ایمنی بدن را تنظیم می کند. زنجبیل اثر ضد عفونی کننده و تسکین دهنده دادر و توانایی بدن را برای مقابله با سرما و بادهای تند بالا می برد.

لیموترش تازه
لیمو ترش را در یک فنجان آب گرم فشار دهید و آن را میل کنید.

علل سوزش سر دل چیست

علل سوزش معده چیست – «سوزش‌ سر دل»‌ عبارت‌ است‌ از احساس‌ ناراحتي‌ در قسمت‌ فوقاني‌ دستگاه‌ گوارش‌. سوزش‌ سر دل‌ كه‌ با نام‌ برگشت‌ محتويات‌ معده‌ به‌ مري‌ نيز شناخته‌ مي‌شود يك‌ علامت‌ است‌ و نه‌ يك‌ بيماري‌.

به گزارش ايسنا، سوزش سردل‌ ربطي‌ به‌ قلب‌ ندارد. اين مشكل مي‌تواند در هر سني‌ رخ‌ دهد، اما در افراد بالاي‌ 60 سال‌ شايع‌تر است و علايم‌ آن‌ غالباً با حمله‌ قلبي‌ اشتباه‌ گرفته‌ مي‌شوند.

علل سوزش سر دل چیست

علايم‌ شايع سوزش سردل ‌عبارتند از:

– آروغ‌ زدن‌ يا برگشت‌ مختصر محتويات‌ معده‌ به‌ دهان، كه‌ باعث‌ ترش‌ كردن‌ مي‌شود.

– احساس‌ سنگيني، سوزش‌ يا ناراحتي‌ در قفسه‌ سينه‌

– مشكل‌ در بلع‌

– درد خفيف‌ يا احساس‌ نفخ‌

– ندرتاً استفراغ‌

علل سوزش سردل :

سوزش‌ سر دل،‌ همانطور كه‌ گفته‌ شد ربطي‌ به‌ قلب‌ ندارد. اين‌ حالت‌ به‌ دليل‌ برگشت‌ اسيد از معده‌ به‌ مري‌ رخ‌ مي‌دهد. عضلاتي‌ كه‌ قسمت‌ بالايي‌ معده‌ را مي‌بندند شل‌ مي‌شوند و به‌ اين‌ ترتيب‌، مقداري‌ از محتويات‌ معده‌ وارد مري‌ شده‌ و پوشش‌ مخاطي‌ آن‌ را آزرده‌ مي‌سازد.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر عبارتند از:

فتق‌ معده‌ (قسمتي‌ از معده‌ به‌ درون‌ قفسه‌ سينه‌ مي‌رود)، زخم‌ مري، استرس‌، رژيم‌ غذايي‌ نامناسب‌؛ پرخوري‌، چاقي‌، سيگار كشيدن، مصرف‌ الكل‌ و داروهايي‌ مثل‌ آسپيرين‌، داروهاي‌ مورد استفاده‌ در آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌)، يا كورتيزول‌.

براي پيشگيري بايد از پرخوري ، استعمال دخانيات و الكل‌ خودداري شود. مقدار چربي‌ها، غذاهاي‌ سرخ‌ شده‌، ادويه‌جات‌، قهوه‌، چاي‌، و رب‌ گوجه‌ فرنگي‌ را در رژيم‌ غذايي‌ خود كم‌ كنيد. بلافاصله‌ پس‌ از غذاخوردن‌ خم‌ نشويد، دراز نكشيد، يا ورزش‌ نكنيد. لباس‌ تنگ‌ نپوشيد. زير سرخود را به‌ هنگام‌ خوابيدن‌ بالا ببريد يا پايه‌هاي‌ سر تخت‌ را حدود 15-10 سانتي‌متر بالا آوريد. اگر اضافه‌ وزن‌ داريد، وزن‌ خود را كم‌ كنيد. علايم‌ را مي‌توان‌ با درمان‌ كنترل‌ نمود اما عود اين‌ حالت‌ شايع‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي‌:

معمولاً انتظار نمي‌رود عارضه‌اي‌ رخ‌ دهد. سوزش‌ سر دل‌ كه‌ به‌ طور مكرر و به‌ مدت‌ طولاني‌ رخ‌ دهد ممكن‌ است‌ نشان دهنده‌ ساير بيماري‌ها مثل‌ زخم‌ معده‌ يا دوازدهه‌ باشد. اسيد معده‌ ممكن‌ است‌ به‌ مري‌ آسيب‌ وارد كند.

درمان‌:

سوزش‌ سر دل‌ معمولاً يك‌ ساعت‌ پس‌ از خوردن‌ غذا آغاز مي‌شود و ممكن‌ است‌ تا چندين‌ ساعت‌ ادامه‌ داشته‌ باشد. معمولاً نيازي‌ به‌ مراقبت‌ پزشكي‌ نيست‌. خوردن‌ ضد اسيد به‌ هنگام‌ بروز سوزش‌ سر دل‌ و رعايت‌ نكات‌ پيشگيري‌ قاعدتاً باعث‌ كنترل‌ علايم‌ مي‌شوند.

داروها:

براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از شربت‌ معده‌ (ضد اسيد) استفاده‌ كرد. شربت‌ معده‌ روي‌ مخاط‌ مري‌ را مي‌پوشاند و اسيد معده‌ را خنثي‌ مي‌سازد. دوز معمول‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ قاشق‌ غذاخوري‌ يك‌ ساعت‌ پس‌ از هر وعده‌ غذايي‌ و نيز قبل‌ از خواب‌.

رژيم‌ غذايي‌:

از غذاها و نوشيدني‌هايي‌ كه‌ باعث‌ ترشح‌ زياد اسيد مي‌شوند پرهيز كنيد، از جمله‌ غذاهاي‌ پر ادويه‌، قهوه‌، آب‌ ميوه‌ ترش‌، يا الكل‌. خوردن‌ شكلات‌ بايد كنار گذاشته‌ شود و مصرف‌ غذاهاي‌ چرب‌ نيز محدود شود.

غذا را در وعده‌هاي‌ بيشتر و حجم‌ كمتر در هر وعده‌ ميل‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر بلع‌ غذا مشكل‌تر شود.

اگر به‌ هنگام‌ سوزش‌ سر دل‌ خون‌ بالا آورده‌ شود.

اگر سوزش‌ سر دل‌ علي‌رغم‌ درمان‌هاي‌ خانگي‌ ادامه‌ يابد.

براساس گزارش دفتر آموزش و ارتقاء سلامت وزارت بهداشت، در صورتي‌ كه‌ علايمي مانند تنگي‌ نفس، تعريق، درد در فك‌، گردن‌ و دست‌، تهوع‌ يا استفراغ‌، احساس‌ سرما و رطوبت‌ همراه‌ سوزش‌ سر دل‌ وجود داشته‌ باشند، ممكن‌ است‌ واقعاً حمله‌ قلبي‌ رخ‌ داده‌ باشد. در هر شرايط و در مورد مصرف هرگونه داروئي، با پزشك خود مشورت كرده و از خود درماني پرهيز كنيد.

بالون معده چیست

بالون معده چیست – افزایش روزافزون بیماری چاقی ،از معضلات بزرگ جوامع بشری به شمار می آید که موجب بروز عوارض متعدد جسمی و روحی برای فرد مبتلا می شود.درمان ها راهکارهای مختلف جهت رفع این عارضه بر اساس شدت چاقی و عوارض ان توصیه شده است.

بالون معده چیست

ازدیاد وزن (چاقی) براساس شاخص توده بدنBMI تعریف می گردد. که حاصل تقسیم وزن( بر حسب کیلوگرم) بر مجذور قد ( بر حسب متر) می باشد . عدد حاصل در افراد با وزن نرمال 18 تا 9/24 است . شاخص توده بدنی بیشتر از 25 به عنوان ازدیاد وزن محسوب می شود. بر اساس شدت این افزایش وزن ، درمان های مختلف پیشنهاد می شود. در وهله اول اصلاح شیوه تغذیه و تعدیل رژیم غذایی و انجام فعالیت های فیزیکی و ورزشی توصیه می شود . در صورت عدم نتیجه گیری مطلوب ویا وجود ازدیاد وزن به همراه عوارض آن ، اقدامات مداخله ای بیشتر توصیه می گردد از جمله گذاشتن بالون داخل معده ، باندینگ ، پلیسه معده ، بای پاس معده ،اسلیو و…

بالون معده با توجه به اینکه بر خلاف سایر روشهای ذکر شده ، نیاز به اعمال جراحی ندارد ولذا عوارض اعمال جراحی را نخواهد داشت . این روش معمولا در کلینک ها و مطب توسط فوق تخصصین گوارش انجام می شود. در این روش با سدایشن بیماربه کمک تجویز داروهای آرامبخش و یا مخدر، و از طریق انجام آندوسکوپی ، بالون درون معده تعبیه شده و میزان 500-750 سی سی از طریق لوله رابط درون آن پر می شود. جهت خارج کردن بالون نیز به کمک آندوسکوپی مایع درون آن تخلیه و سپس بالون بیرون کشیده می شود.این اقدامات به صورت سرپایی انجام می شود.

برای چه کسانی بالون معده مفید است؟

1-بیماران بسیار چاق که دچار عوارض چاقی از جمله تنگی نفس حین خواب، بیماری دیابت ، ازدیاد فشار خون ..شده اند.
2- شاخص توده بدنی بیشتر از 35
3-شاخص توده بدنی کمتر از 35 ولی مبتلا به عوارض چاقی باشد
4- عدم قبول اعمال جراحی توسط بیمار ویا عدم توانایی انجام روش جراحی در ازدیاد وزن شدید
5-در افراد با شاخص توده بدنی بیش از 50قبل از انجام جراحی بهتر است ابتدا با گذاشتن بالون و کاستن از وزن ، خطر اعمال جراحی وبیهوشی را کم کرد.

در چه کسانی بالون نباید گذاشت ؟
1-عمل جراحی قبلی معده
2-اعتیاد به الکل یا دارو های روانگردان
3-وجود زخم معده یا اثنی عشر

4-ابتلا به بیناری های کلاژن واسکولار
5-مصرف داروهای ضد انعقاد خون
6-ابتلا به بیماری التهابی روده

7-ابتلا به سیروز کبدی
8-ابتلا به نارسایی کلیه
9-فتق هیاتال بیش از 5 سانتی متر
10- حاملگی

قبل از بالون گذاری توصیه می شود اقدامات زیر انجام شود:

آندوسکوپی

2-آزمایش خون (قند-لیپیدها –سدیم پتاسیم – تستهای انعقادی –آلبومین سرم – کراتینین )

در بعضی موارد انجام سونوگرافی شکم – تست های ریوی –عکس قفسه صدری – نوار قلب

توصیه های پس از بالون گذاری ـ
در چند روز اول پس از بالون گذاری و حداکثر یک هفته اول علائم گوارشی مانند تهوع ، استفراغ ، ترش کردن ، سوزش سر دل ، ضعف و بیحالی و درد مختصر شکم خواهید داشت .که با توجه وضعیت جسمی و روحی شما و فیزیولوژی دستگاه گوارش شما ، این علائم در افراد مختلف متفاوت خواهد بود . حفظ آرامش خود و عمل به توصیه های پزشک معالج تا حدود زیادی در رفع این علائم موثر می باشد. علائم باقیمانده با داروهای تجویز شده کاهش می یابد.

در هنگام خواب واستراحت ،حتما به شانه چپ بخوابید و از خوابیدن در حالت طاق باز، به شانه راست ویا درحالت دمر پرهیز نمایید.

اجرای دستورات تغذ یه ای ـ
در ماه اول از غذاهای سبک استفاده کنید. استفاده از لقمه های کوچک و جویدن کامل غذا ضروری است.
روزانه 10 لیوان آب میل نمایید.
روزانه یک نوبت گوشت ، ماهی یا مرغ بدون استخوان وبه صورت آب پز یا گریل وکاملا پخته مصرف شود میوه و سبزیجات به اندازه کافی مصرف شود.
از مصرف غذاهای چرب مثل ماکارونی،پیتزا ،سوسیس کالباس ،شیرینی جات بستنی ،سس مایونز ، لبنیات پرچرب … خودداری نمایید.

داروهای گوارشی تجویز شده را در کل دوره بالون استفاده نمایید.
روزانه دو عدد مولتی ویتامین مصرف شود
در صورت بروز حالت تهوع و استفراغ به رژیم غذایی مایعات در هفته اول ، مراجعه نمایید
در صورت هرگونه بروز عوارض گوارشی مثل تهوع ، سوزش معده ، ترش کردن ، استفراغ ، اسهال ، یبوست ، با پزشک مشورت کنید

در سه روز اول بالون گذاری=رژیم نیمه مایع به شکل غذای نیمه جامدمثل سوپ رقیق شده و صاف شده- آب میوه طبیعی – شیرموز –

-3تا 4 وعده غذا بخورید- بین وعده ها حداقل 2 ساعت فاصله باشد –از مصرف ادویه جات،نمک ،فلفل ، روغن ،نوشابه های گازدار ،الکلی ،تنقلات پرهیز نمایید.

از روز چهارم به بعد در صورت تحمل غذاهای جامد استفاده شود.

منبع:پزشک آنلاین

مقاله درباره آکنه

مقاله درباره آکنه -آکنه یا جوش یک اختلال پوستی است که در سنین نوجوانی شروع می شود و تا آخر جوانی ادامه می یابد. برای درمان ابتدا باید دید که آیا ضایعات واقعاً جوش هستند؛ چون خیلی از ضایعات پوستی شبیه جوش بروز می کنند. جوش بیشتر در نواحی سِبوره ( نواحی از بدن که دارای غدد سباسه فراوان است مثل اطراف بینی، پیشانی، چانه، قسمت های فوقانی پشت و سینه و شانه ها دیده می شود.

مقاله درباره آکنه

غدد سباسه به طور طبیعی در تمام سطح پوست گسترش دارند و مسئول چرب نگه داشتن سطح پوست می باشند. همچنین به علت دارا بودن بعضی مواد دارای خاصیت ضد میکروبی و قارچی هستند. این غدد در کف دست و پا و لـب وجود ندارند و بیشترین تراکم آنها در صورت ، سر، سینه و قسمت بالای پشت است.

به طور کلی شستشوی مکرر نواحی جوش به ویژه با صابون هایی که اسیدیته می باشند و از خود بقایایی به جا نمی گذارند در جلوگیری از تشکیل جوش جـدید تا حـد زیادی مؤثر است و در درمان نیز کمک کـننده می باشد.
جوش بیشتر در صورت دیده می شود و شکل های متفاوت دارد مثل: کومدون ( جوش های ریزی که به صورت سر سیاه و سر سفید دیده می شوند )؛ پاپول (جوش های برجسته و قرمز رنگ)؛ پاسچول (جوش های چرکی ) و ندول ( تورم التهابی که در عمق بیشتری نسبت به پاپول قرار گرفته اند) و بالاخره کیست ( فضاهای بسته ای در زیر پوست حاوی ماده نیمه جامد یا مایع ).

با بسته شدن دهانه خروجی غدد چربی به علت های گوناگون جوش به وجود می آید. علت های بسته شدن این دهانه ها شامل:

?) تولیـد و ترشح زیادی چربی در این غدد که خود این می تواند به علت ارثی بودن یا عدم تنظیم هورمونی باشد. البته گاهی میزان هورمون در سطح طبیعی می باشد ولی پوست به این مقدار طبیعی نیز حساس است. مصرف خارجی هورمون هایی مثل هورمون مردانه ( تستوسترون) و کورتیکواستروئیدها ( کورتن) می تواند باعث ایجاد و تشدید
آکنه شود.

افرادی که دارای جـوش هستند باید از مصـرف هرگـونه کـرم یا پـماد اجـتناب کنند، چون باعث بدتر شدن جوش ها می شود.

?) رشد میکروب در دهانه غدد که باعث التهاب و بسته شدن این غدد می شوند.

?) اختلال در کراتینی شدن ( در تشکیل کراتین دهانه اختلال وجود دارد مثل افرادی که سوء تغـذیه یا رژیم غـذایی دارند که اسیدهای چرب ضروری در بدن آنها کـم است و یا به علت های دیگری این اختلال وجود دارد).

جوش های صورت را نمی توان به طور کامل از بین برد ولی می توان آنها را تحت کنترل در آورد.

4) التهاب (رها شدن مواد التهاب زا بدون
فولیکول مو ) که علت اصلی آن را فعالیت میکروبی در غدد سباسه می دانند که باعث ایجاد پاسخ التهابی بین دو فولیکول می شود.

علل دیگر مؤثر در آکنه

رژیم غذایی ( اثر آن هنوز اثبات نشده است اما مصرف بیش از حد کربوهیدرات ها و مواد قندی در تشدید آن نشان داده شده است که در عین حال اثر رژیم های کم کالری نیز در جلوگیری از بروز آکنه مشخص شده است).

تعریق ( در بسیاری از افراد باعث تشدید آکنه می شود)

اشعه ماوراءبنفش ؛ که باعث بهبود ضایعات آکنه می گردد.

استرس های روحی ؛ که آن را بخصوص در خانم ها تشدید می کند.

درمان این جوش ها بسته به نوع جوش انجام می گیرد. به طور کلی شستشوی مکرر نواحی جوش به ویژه با صابون هایی که اسیدیته می باشند و از خود بقایایی به جا نمی گذارند در جلوگیری از تشکیل جوش جـدید تا حـد زیادی مؤثر است و در درمان نیز کمک کـننده می باشد. این
صابون ها در داروخانه ها موجودند و به عنوان ضدجوش معرفی می شوند . در درمان جوش از داروهای ضد باکتری ( میکروبی ) نیز استفاده می شود که بستگی به نوع جوش و گسترش آن دارد.

داروهای دیگری نیز بسته به نوع جوش ، در درمان ، مصرف دارند که اختصاصی هستند و از حوصله این بحث خارج است.

افرادی که دارای جـوش هستند باید از مصـرف هرگـونه کـرم یا پـماد اجـتناب کنند، چون باعث بدتر شدن جوش ها می شود.

از عارضــه های جــوش صـورت، باقـی ماندن لکه در آن ناحیه به علت التهاب و فــعال بودن سیسـتم دفـاعـی بدن در آنجا است. در محل جـوش هایی که بیشـتر دستـکاری شــوند احـتمال به وجود آمـدن لکه بیشتر است. ضمناً در افراد با رنگ پوست تیره تر، لکه ناشی از جوش بیشتر است .

افرادی هستند که منافذ پوست آنها به اصطلاح باز است و داخل این منافذ به صورت سیاه دیده می شود. ترشح چـربی و در معرض هوای آزاد قرار گرفتن این چـربی باعث اکسید شدن آن می گردد و به صورت سیاه دیده می شوند. برای از بین بردن آن می توان از همان صابون هایی که گفته شد استفاده کرد.

یکـــی از عارضــه های جــوش صـورت، باقـی ماندن لکه در آن ناحیه به علت التهاب و فــعال بودن سیسـتم دفـاعـی بدن در آنجا است. در محل جـوش هایی که بیشـتر دستـکاری شــوند احـتمال به وجود آمـدن لکه بیشتر است. ضمناً در افراد با رنگ پوست تیره تر، لکه ناشی از جوش بیشتر است .

درمان این عارضه در حقـیقـت درمــان جـوش است. یعـنــی با درمان جوش به علت کم شدن التهاب، احتمال به وجود آمدن لکه کم می شود. درمان قطـعی برای از بین بردن این نوع لکه وجود ندارد و در طـول زمان بسته به نوع پوست این لــکه ها از بین می روند. البته بعضــی از داروهای موضعی، این طول زمان را کاهش می دهند که از آن جمله می توان از ژل های حاوی AHA نام برد. این ژل حاوی اسیدهای میوه می باشد و باعث تسهیل در پوسته ریزی طبیعی پوست می شوند و به همین دلیل پوست ، جوان و شاداب می ماند.

داروهای موضعی دیگر کـه کـمک کننده می باشند:

کرم و ژل های حاوی
ویتامین C و مشتقات ویتامین A ( کرم و ژل ترتینوئن ) .

همانگونه که ذکر شد در طب رایج هنوز آثار رژیم غذایی بر ایجاد و تشدید آکنه به خوبی شناخته نشده است. بر اساس طـب قـدیـم و تجربه بیماران بعضـی از خوراکی ها در بدتر کردن جـوش صورت دخیل می باشند و پرهـیز از این خوراکی ها باعث بهبودی در جوش می شود.

از جمله خوراکی هایی که باعث بدتر شدن جوش ها می شوند: غذاهای چرب ، تنقلات ،
خرما ، کشمش ، محصولات دریایی ( ماهی و میگو ) ، بعضی از میوه جات ( موز، کیوی ، خرمالو ) هستند. بهـترین راهکار، پرهـیز از مواد غذایی و خوراکی هایی است که فرد اظهار می کند با خوردن آنها جوش صورتش بدتر می شود.