هليكوباكترپيلوری چیست

هليكوباكترپيلوری چیست –

يك مشكل دردآور
اگر زخم اثني عشر داريد مي دانيد كه مي‏تواند مشكلي ناخوشايند و يا حتي دردناك باشد. اما آيا علت آن را مي‏دانيد؟

در گذشته تصور براين بود كه زخم‏ها توسط غذاي پرادويه، فشار روحي يا داشتن يك شخصيت مضطرب ايجاد مي‏شوند. اكنون مي‏دانيم كه اكثر زخم‏ها احتمالاً به علت عفونت با يك باكتري به نام هليكوباكتر پيلوري به وجود مي‏آيند.

هليكوباكترپيلوری

علائم شايع زخم

زخم‏ها ممكن است با يا بدون علامت باشند و اغلب، علائمي گذرا و غير مداوم دارند. اگر مبتلا به زخم هستيد، ممكن است متوجة بعضي از علائم شايع زير شده باشيد:

•سوزش، پيچش يا درد شبيه گرسنگي در ناحية معده، اغلب 1 تا 3 ساعت بعد از غذا يا در نيمه شب
•تهوع و استفراغ

•مدفوع قيري رنگ، سياه يا خون آلود( كه نشان دهندة خونريزي از زخم است).

چگونگي بررسي و معاينه شما
ارزيابي و معاينة شما به وسيلة پزشك مي‏تواند نشان‏دهد كه آيا شما زخم داريد يا نه و نيز تعيين كند كه آيا عامل آن هليكوباكترپيلوري است يا نه. پزشك ممكن است سؤالاتي از شما بكند و احتمالاً يك سري آزمايش انجام دهد. ممكن است قبل از انجام آزمايش‏هاي گران قيمت درمان‏هاي خاصي انجام شود.
تاريخچه
پزشك شما احتمالاً خواهد پرسيد: آيا سابقة خانوادگي مثبت از لحاظ زخم داريد(زيرا زخم‏ها تمايل دارند كه به صورت خانوادگي بروز كنند). همچنين ممكن است از شما سؤال شود: آيا سيگار مي‏كشيد يا مسكن مصرف مي‏كنيد (چرا كه اين كارها احتمال وجود زخم را بالا مي‏برند).

بعضي آزمايشات ويژه

بعضي آزمايش‏هاي خاصي مي‏توانند وجود زخم را تأييد كنند. عكس (اشعة‏ايكس) ويژه كه توسط باريم از قسمتهاي فوقاني دستگاه گوارش تهيه مي‏شود به تعيين محل زخم كمك مي‏كند. در طي اين آزمون شما يك مايع گچي رنگ كه محتوي باريم است مي‏نوشيد. اين مايع كمك مي‏كند تا زخم در تصوير گرفته‏شده توسط اشعة‏ايكس ديده شود. معاينة توسط آندوسكوپي با يك لولة طويل كه از طريق دهان به طرف معده عبور داده مي‏شود انجام مي‏گردد و امكان مشاهدة نزديك زخم را به پزشك مي‏دهد. تعدادي آزمايش سرمي و تنفسي نيز در دسترس هستند كه وجود هليكوباكترپيلوري را در دستگاه گوارش شما نشان مي‏دهند.

نحوه درمان

بعد از اين كه تحت معاينه و بررسي قرار گرفتيد پزشك مي‏تواند درمان را شروع كند. اگر آزمايش‏ها نشان دهند كه باكتري هليكوباكترپيلوري در دستگاه گوارش شما وجود دارد، درمان‏هاي دارويي براي كشتن اين باكتري تجويز مي‏شود و نتيجتاً زخم نيز ترميم مي‏يابد.
درمانهاي دارويي
براي كشتن باكتري هليكوباكترپيلوري احتمالاً پزشك شما آنتي‏بيوتيك‏هاي ويژه‏اي تجويز خواهد كرد. اغلب درمانهاي دارويي معمول زخم نيز تجويز مي‏شوند. بيشتر اوقات كشتن اين باكتري مانع از برگشت زخم خواهد شد. گاهي اوقات همه باكتري‏ها كشته نمي‏شوند يا اينكه مجدداً برمي‏گردند. اگر اين حالت اتفاق بيفتد زخم ديگري تشكيل خواهد شد.

مواردي كه بايد پزشك را مطلع كنيد

با درمان مناسب، اكثر زخم‏ها بدون مشكل ترميم مي‏شوند اما اگر شما متوجه هر كدام از موارد ذيل شديد به پزشك خود اطلاع دهيد:

•استفراغ مكرر يا استفراق خوني
•مدفوع قيري رنگ، تيره يا خوني
•درد ناگهاني و شديد
•كاهش مداوم وزن
•تداوم درد بعد از خوردن داروهايتان

زخم‏ها كجا تشكيل مي‏شوند
يك زخم (جراحت يا ضايعه‏اي شبيه دهانة آتشفشان) مي‏تواند در دو منطقة اصلي دستگاه گوارش تشكيل شود: در اثني‏عشر جايي كه معده به روده كوچك متصل مي‏شود و ديگري در خود معده. اين دو ناحيه محتوي اسيد و آنزيم‏هايي قوي هستند كه به هضم غذايي كه مي‏خوريد كمك مي‏كنند. براي محافظت بافت دستگاه گوارش در برابر اين مواد، معده و اثني‏عشر توسط لاية مخاطي محافظت كننده‏اي پوشيده شده‏اند.

به چه صورت هليكوباكترپيلوري باعث زخم مي‏شود
باكتري هليكوباكترپيلوري شايع است و ممكن است از يك شخص به شخص ديگر انتقال يابد. وقتي اين باكتري وارد بدن شود، دوست دارد كه در لاية مخاطي حفاظت كننده، كه معده و اثني‏عشر را مي‏پوشاند، مخفي شود، سپس لاية مخاط را تضعيف كند و بافت زيرين آن را تحريك نمايد. اسيد ممكن است از لاية مخاط تضعيف شده عبور كند و بافت ملتهب زيرين را بسوزاند. اين عوامل ممكن است منجر به شكل‏گيري زخم در آستر معده يا اثني‏عشر شوند.
كمك به موفقيت درمان

داروهايتان را دقيقاً همان‏گونه كه پزشك يا داروسازتان به شما آموزش مي‏دهد مصرف كنيد. مصرف داروها ممكن است باعث شودكه شما براي مدت زمان كوتاهي احساس كنيد كه حالتان بدتر شده اما بايد بدانيد كه اين بهترين راه براي كشتن تمام باكتري‏هاي هليكوباكترپيلوري و ممانعت از برگشت زخم است. پرهيز از كشيدن سيگار و عدم مصرف مسكن‏هايي مانند آسپيرين و داروهاي مشابه مي‏تواند به بهبود زخم و جلوگيري از برگشت آن كمك كند.

بیماریهای مقعدی

بیماریهای مقعدی -راهنمايي براي مبتلايان بيماريهاي ناحيه مقعدي

اين راهنما، اطلاعات خوبي در رابطه باعلايم، علل و درمانهاي سه بيماري شايع مقعدي تدارك ديده است. همانطور كه شما دربارة اين بيماريها بيشتر مي‏آموزيد، شما آمادگي بهتري خواهيد يافت تا حالات و شرايط خود را با پزشكتان در ميان بگذاريد.

بواسير
بواسير شايعترين بيماري مقعد است. در حقيت، احتمالاً نيمي از افراد تا سن 50 سال، بواسير را تجربه مي‏كنند. بواسيرها وريدهايي در ناحيه مقعدي هستند بهر علتي فشار بيش از حد به پايين راست روده و ناحيه مقعدي وارد شود به طور غيرطبيعي اين وريدها متورم مي‏شوند. فشار زيادي مي‏تواند به علت زور‏زدن براي دفع مدفوع، اكثراً در اثر اسهال مزمن و كمتر بعلت يبوست، حاملگي، پيري يا علل ديگر باشد. بواسيرهاي خارجي به صورت توده نرم و متورم يا و تودة سفت در اطراف ناحيه مقعدي ظاهر مي‏شوند بواسيرهاي داخلي در داخل كانال مقعدي ايجاد مي‏شوند.

بیماریهای مقعدی

نشانه ها
شايعترين علايم بواسير شامل خارش و خونريزي، بيرون افتادگي و درد مي‏باشند. خونريزي اغلب بدنبال دفع مدفوع اتفاق مي‏افتد. بواسيرها ممكن است افتادگي پيدا كنند (به بيرون لغزيدن) و از طريق مقعد بيرون بزنند. درد در طي حركات روده يا بعد از تحرك بواسيرها اتفاق مي‏افتد. در خيلي از موارد علايم در عرض چند روز فروكش مي‏كند. اگر علايم تداوم داشته باشند بهتر است با پزشكتان تماس بگيريد.

پيشگيري و درمان‏هاي زيادي براي پيشگيري و درمان بواسير وجود دارد پزشكتان كمك خواهد كرد تا مناسب‏ترين درمان را بر پايه شدت علايم انتخاب كنيد.

تغييرات عادات غذايي و نحوه زندگي
بطور منظم بيرون روي را افزايش دهيد و با خوردن آب فراوان و خوردن ميوه‏ها، سبزيجات، سبوس و حبوبات قوام مدفوع را نرم نگهداريد. تداوم نظم حركات روده مي‏تواند باعث بهبود يا جلوگيري از يبوست و زور‏زدن شود.

درمان در خانه
اگر تحريك ايجاد شده است نشستن داخل وان، تشت آب گرم روزانه چند بار كمك به كاهش تورم خواهد كرد و منطقه گرفتار را تسكين مي دهد اينكار بايستي 15-10 دقيقه طول بشكد و در صورتي كه بدنبال دفع مدفوع (بيرون روي) باشد، بيشترين اثر را خواهد داشت.

درمان موضعي
بسته به شدت شكايت شما، پزشكتان ممكن است كرم هيدروكورتيزون يا كف آن را براي خلاصي از التهاب و درد توصيه كند. بسياري از داروهاي مربوط به بواسير بدون نسخه قابل تهيه هستند، يا پزشكتان ممكن است داروي قوي‏تري تجويز كند.

درمان جراحي
در بعضي از موارد، بواسيرها به قدري شديد هستند كه احتياج به جراحي دارند. روش‏هاي جراحي متعددي وجود دارد. پزشكتان در صورت ضرورت مي‏تواند اطلاعات زيادي در اين مورد براي شما فراهم كند.

مقعد خارش دار

مقعد خارش‏دار: اشاره به خارش داخل و اطراف مقعد دارد حالتي است كه هم بچه ها و هم بزرگسالان را درگير مي‏كند. به طور كلي علايم با بهبود بهداشت شخصي فروكش مي‏كند. در موارد شديد ممكن است كه بيمار از درمان دارويي سود ببرد.

علل مقعد خارش‏دار: شايعترين علت خارش معقد، بهداشت بد و نامناسب و يا افراط در بهداشت است. ساير علل شامل بواسير، انگل‏ها بويژه كرمك، عفونت‏هاي پوستي و واكنش‏هاي حساسيتي معين مي‏باشد (اما به آنها محدود نمي‏شود). از بي غذاها قهوه، چاي، كوكاكولا و مركبات ممكن است با خارش ناحيه مقعد همراه شوند. همچنين البسه تنگ و چسبان مي‏توانند با خارش ناحيه مقعد همراه باشند.

درمان خانگي
بهداشت مناسب خيلي مهم است. با احتياط تميز كردن ناحيه گرفتار توسط آب صاف و تميز بدنبال آن مصرف پودر تالك عموماً مؤثر است. پوشيدن لباسهاي گشاد (شل) ممكن است علايم را تسكين بخشد. حذف بعضي از غذاها از قبيل مركبات، قهوه، سودا ممكن است كمك كننده باشد.

درمان دارويي
براي درمان موارد مقاوم خارش مقعدي ممكن است احتياج به بكارگيري كرمهاي موضعي هيدروكورتيزون يا كف‏ها در ناحيه گرفتار داشته باشد. اين محصولات مي‏توانند در تسكين علايم بسيار مؤثر باشند. پزشكتان درمان مناسبي را توصيه خواهد كرد.

شقاق‏هاي مقعدي
شقاق‏ها، پارگي‏هاي كوچك در كانال مقعدي هستند اين پارگيها معمولاً در طي عبور مدفوع سفت يا بزرگ بروي بافت مقعدي ايجاد مي‏شوند. شقاقهاي مقعدي شايع بوده و معمولاً بدون درمان خاصي ترميم مي‏يابند. در بعضي از بيماران، وقتي كه شقاق‏ها ترميم نيابند اين حالت مزمن مي‏شود.

علايم
بيماران مبتلا، درد را در حين دفع مدفوع تجربه مي‏كنند. درد ممكن است بعد از اتمام بيرون روي طول كشيده و سپس تا بيرون روي بعدي فروكش نمايد. ساير شكايات مي‏توانند شامل خونريزي، خارش و ترشح باشند.
درمان
كار اصلي پزشكتان حذف يا كاهش درد خواهد بود.
درمان خانگي
شل كننده‏هاي مدفوع كمك به كم كردن درد خواهند كرد و نشستن در وان آب گرم يا بكار بردن حوله‏هاي گرم در منطقه گرفتار ناراحتي را آرام خواهند نمود.
درمان دارويي
كرم‏ها، كف‏ها، پمادها يا شياف‏ها ممكن است در كاهش درد مفيد باشند و منطقه گرفتار را لغزنده كنند. خيلي از اين محصولات بدون نسخه قابل دسترس هستند يا پزشكتان ممكن است داروي قوي‏تري تجويز كند.
جاده سلامتي
بسياري از بيماري‏هاي ناحيه مقعد، براحتي قابل درمان هستند، در صورتي كه بيماري شما، با ساير اختلالات پزشكي همراه است، هميشه بهتر است در صورت تداوم علائم، با پزشكتان تماس بگيريد.

پروكتيت اولسراتيو چيست

پروكتيت اولسراتيو چيست –

پروكتيت اولسراتيو در تمام سنين ديده مي‏شود اما به طور كلي شروع علائم بين 20 و 40 است.پروكتيت، التهاب راست روده است، يعني 15 تا 20 سانتي متر انتهاي روده جايي كه مدفوع را قبل از آن كه توسط مقعد بيرون رانده‏شود نگهداري مي‏كند. التهاب واكنش بدن به آسيب يا تحريك است كه منجر به تورم، قرمزي و درد مي‏شود. علت التهاب در پروكتيت‏اولسراتيو شناخته شده نيست.

پروكتيت اولسراتيو

بنابراين پروكتيت‏اولسراتيو به معني ايجاد زخم يا آسيب ديدگي‏هاي كوچك بر روي سطح راست روده است. اين زخم‏ها ممكن است خونريزي كرده و نهايتاً به صورت مدفوع خوني تظاهر كنند. بيماري التهابي روده (IBD) باعث زخمي شدن و التهاب بستر روده بزرگ و راست روده مي‏شود. كوليت‏اولسراتيو فرمي از IBD است كه روده بزرگ و راست روده را گرفتار مي‏كند، پروكتيت اولسراتيو به راست روده محدود مي‏شود، بيماراني كه از آن رنج مي‏برند، دچار عوارض بيشتري نسبت به ساير فرمهاي IBD مي‏شوند. در اكثريت بيماران، پروكتيت‏اولسراتيو به بيماري جدي تري تبديل نمي‏شود.

علائم پروكتيت‏ اولسراتيو چه چيزهايي هستند؟

علائم پروكتيت‏اولسراتيو شامل

1-خونريزي از مقعد

2-تغيير عادت دفع مدفوع، اسهال يا يبوست

3-زور پيچ، تمايل مداوم و احساس اجبار براي دفع مدفوع

4-خون، بلغم و يا چرك در مدفوع

5-ترشح مقعدي بلغمي و يا خون بدون مدفوع

اغلب به طور همزمان چند علامت دارند. براي مثال دفع مكرر مدفوع، خونريزي مقعدي، احساس اجبار به دفع كردن و زور پيچ به طور شايع با يكديگر اتفاق مي‏افتد.
بعضي علائم بيماري را هر روز تجربه مي‏كنند. بعضي ديگر فقط گهگاهي علائمشان شعله‏ور مي‏شود و دوره‏هاي فروكش كه چندين هفته، ماهها يا حتي سالها طول مي‏كشد، دربين فواصل حاد بيماري وجود دارد.
چگونه پزشك اين بيماري را تشخيص مي‏دهد؟
براي تشخيص، دكتر نياز به گرفتن شرح حال كامل، انجام معاينه باليني، انجام آزمايشات خوني و يا عكسبرداري و آزمايشات مدفوع خواهد‏داشت. بسياري از پزشكان براي تشخيص سيگموئيدسكوپي انعطاف‏پذير استفاده خواهندكرد كه مستلزم جاگذاري يك وسيله انعطاف پذير به داخل راست روده و انتهاي روده بزرگ توسط سيگموئيدسكوپ ميان پروكتيت‏اولسراتيو و كوليت‏اولسراتيو افتراق گذارد. پزشكتان ممكن است نمونه‏هاي بافتي از بستر ملتهب مقعدي بردارد تا تشخيص بيماري را تأييد كند.
چه كارهايي براي كنترل بيماري مي‏توان انجام داد؟

ويزيتهاي مرتب پزشكتان و پيروي از رژيم درماني تجويز شده براي درمان كلي پروكتيت‏اولسراتيو مهم هستند.
1- غذا و تغذيه
غذا ممكن است علائم پروكتيت‏السراتيو را آرام يا تشديد كند ردگيري پاسخ بدنتان به غذاهاي معين، مي‏تواند به شناختن غذاهايي كه وضعيت شما را بدتر مي‏كنند، منجر كند. شما مي‏توانيد اين چيزها را با پزشكتان مطرح كنيد تا مشخص شود كه آيا تغييرات رژيم غذايي ممكن است علائم شما را بهبود بخشند يا خير.

2- سلامت رواني (فكري)

فشار روحي، استرس و اضطراب ممكن است علائم را بدتر كند. درباره استراژيها براي كاهش فشارهاي رواني با پزشكتان صحبت كنيد. همچنين سازمانهاي حمايتي مي‏توانند از طريق مشورت و تكنيكهاي خاص، شرايط كاهش فشارهاي روحي را فراهم كنند.

پزشك چگونه پروكتيت‏السراتيو را درمان خواهدكرد؟

هدف اوليه از درمان بهبود و در صورت امكان كاهش علائم است. پزشكتان درمان مناسب را برپايه شدت علائم و همينطور وسعت و شدت التهاب راست روده ( كه توسط سيگموئيدسكوپ آشكار مي‏شود) انتخاب خواهدكرد. پروكتيت‏السراتيو خفيف تا متوسط معمولاً مي‏تواند به صورت موفقيت آميزي با بكارگيري درمان‏هاي موضعي، يا مستقيماً بداخل راست روده درمان شود.

داروهاي شايع كه از طريق مقعدي استفاده مي‏شوند شامل: هيدروركورتيزون در كف، تنقيه و يا شياف مي‏باشند. آمينوساليسيليك‏اسيد ((5-ASA به شكل تنقيه يا شياف مي‏باشد. اگر علائم با درمانهاي مقعدي كنترل نشوند. درمان خوراكي با سولفاسالازين(5-ASA) يا كورتيكواستروئيدها ممكن است نياز باشد براي بعضي بيماران تركيب هر دو نوع درمان از طريق (شياف و تنقيه) يا تركيب خوراكي و مقعدي بسيار مؤثر خواهد بود. همانند هر دارويي، بخصوص آنهايي كه فقط با تجويز پزشك قابل دسترسي هستند، اطمينان حاصل كنيد كه دارو را همانطور كه پزشكتان دستور داده‏است، مصرف مي‏كنيد.

طريقه استفاده از كف مقعدي (كورتيفوم)

1-ظرف محتوي كف را به مدت 10- 5 ثانيه با شدت تكان دهيد. در پوش آن را در طي استفاده برنداريد.
2-به صورت آرام شناور اپليكاتور را پشت خط پرشدگي عقب بكشيد تا اينكه ديگر عقب نيايد.

3-ظرف محتوي كف را سر بالا و بر سطح ‏تراز نگه‏داريد نوك اپليكاتور را برروي دماغه درب ظرف محتوي كف قرار دهيد.

4-براي پر كردن خمره اپليكاتور

A.سر بالا نگه داريد، انگشت نشانه و مياني را برروي لبه هاي كنار در ظرف محتوي كف قرار دهيد و
B.لبه‏ هاي در را به طرف پايين فشار دهيد و رها كنيد.

C.مكث كنيد، اجازه بدهيد كف وارد بشود و خمره اپليكاتور را پركند.

D.وقتي كه كف ديگر به اپليكاتور وارد نشد مرحله 4B را تكرار كنيد تا اينكه كف تا خط پرشدگي بالا بيايد و اپليكاتور را پركند. به محض اينكه اپليكاتور پور شد آن را جدا كنيد.

5-اپليكاتور را محكم توسط خمره نگه‏داريد براي اطمينان شست و انگشت مياني را در زير و دو طرف خمره قرار دهيد، به آرامي نوك آن را داخل مقعد بگذاريد. به محض آنكه داخل مقعد قرار گرفت، دكمه آن را فشار دهيد تا كف خارج شود، سپس اپليكاتور را بيرون بكشيد.

6-قسمت‏هاي اپليكاتور بايستي براي شستشوي كامل با آبگرم از يكديگر جدا شده و به طور مجزا شسته شوند.

مرگ مغزی چیست

مرگ مغزی چیست –

مغز از چند قسمت تشکيل شده است

١- قشر مغز

اين قسمت بزرگترين قسمت تشکيل دهنده مغز است. قشر مغز از دو نيمکره راست و چپ تشکيل شده است. نيمکره ها مسؤل فعاليتهاي اختصاصي ميباشند.

بطور مثال تکلم – تفکر – محاسبات – درک فضايي اشياء و عواطف و احساسات شنيدن – بينايي – شناخت و غيره

٢- ساقه مغز

اين قسمت شامل مغز مياني, پل و بصل النخاع ميباشد.

انجام اکثر اعمال خاص کنترلي بدن بر عهده ساقه مغز است: کنترل تنفس – کنترل دستگاه قلب و عروق – کنترل اعمال گوارشي – تعادل و غيره

ساقه مغز دستورات و پيامهاي هدايت بدن را که از قشر مغز ميايد به سراسر بدن گسيل ميدهد

مرگ مغزي عبارتست از قطع تمامي فعاليتهاي مغزي و ساقه مغزي بطور همزمان.

فرد مبتلا به مرگ مغزي در واقع شخصي است که بعلت آسيب گسترده به مغز قادر به ايجاد ارتباط با محيط پيرامونش نبوده ، نميتواند صحبت کند ، نمي بيند ، به تحريکات دردناک پاسخ نميدهد. فرد مبتلا به مرگ مغزي قادر به تنفس خودبخودي هم نمي باشد. اين فرد عليرغم آنکه ضربان قلب دارد وقتي امواج مغزي وي را ثبت کنيم هيچ موج قابل ثبتي ندارد.

مرگ مغزی چیست

ضربان قلب وي به کمک دستگاه تنفس مصنوعي و اقدامات نگهدارنده ادامه مي يابد تا اعضاي اهدايي جهت پيوند در شرايط مطلوب حفظ شوند

مرگ مغزي در علم پزشکي مرگ مطلق است و اين فرد هرگز زنده نخواهد شد

دين مبين اسلام ، هميت فوق العاده اي براي نجات جان انسانها قائل است. چنانچه در قرآن کريم سوره مبارکه مائده آيه ٣٢ به تصريح اشاره شده است که :

هرگاه کسي باعث بقاي نفسي شود مانند آنست که باعث نجات جان تمام انسانها شده است.

در مرگ مغزی، خونرسانی به مغز متوقف شده، اكسیژن رسانی به آن انجام نمی گیرد.مغز تمام کارکرد خود را از دست می دهد و دچار تخریب غیر قابل برگشت می گردد. اگرچه پس از مرگ مغزی اعضای دیگر از جمله قلب، کبد و کلیه ها هنوز دارای عملکرد هستند، بتدریج در طی چند روز آینده، از کار خواهند افتاد.

بیمار مرگ مغزی، صحبت نمی کند، نمی بیند، به هیچ یک از تحریکات خارجی پاسخی نمی دهد و بدون استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی قادر به تنفس نخواهد بود.

علل شایع مرگ مغزی كدامند؟

تصادفات رانندگی، وارد آمدن ضربه شدید به سر، سقوط از ارتفاع، غرق شدن در آب، مسمومیت ها، خونریزی های داخلی مغز و همچنین سكته مغزی.

مرگ مغزی چگونه رخ میدهد؟

هر گونه آسیب شدید به مغز می تواند منجر به تورم بافتی شود. از آنجاییکه مغز در یك فضای بسته (استخوان جمجمه) قرار دارد و جایی برای این افزایش حجم وجود ندارد، بر بخش های پایین تر مغز (ساقه مغز) فشار آورده، مانع جریان گردش خون به قسمت های بالا یی می گردد و بیش از پیش مانع اكسیژن رسانی میشود.

این فرایند ممكن است چند دقیقه یا چند روز بدرازا بكشد. قلب به کمک دستگاه تنفس مصنوعی به فعالیت ادامه داده، به اعضای دیگر اكسیژن می رساند، در حالیكه بافت مغز و ساقه مغز كه وظیفه كنترل تنفس و ضربان قلب را بر عهده دارند از این ماده حیاتی(اكسیژن) محروم مانده، دچار مرگ می شوند.

چرا در مرگ مغزی، بیمار تا مدتی دارای ضربان قلب و تنفس می باشد؟

قلب تا زمانی كه دارای اكسیژن رسانی باشد، به ضربان خود ادامه میدهد. در بیمار مرگ مغزی، دستگاه تنفس مصنوعی ( ونتیلاتور ) اكسیژن لازم را برای ضربان قلب فراهم خواهد کرد و به محض جدا کردن دستگاه از بیمار قلب هم از كار خواهد افتاد.

كما چیست؟ آیا همان مرگ مغزی است؟

كما در واقع یك نوع اختلال در كاركرد مغز است كه شخص دچار كاهش شدید سطح هوشیاری میگردد و به هیچ یک از تحریكات پیرامونش، پاسخ نمیدهد.

در كما شانس بهبودی برای برخی بیماران وجود دارد، در صورتیكه در مرگ مغزی بهبودی بیمار غیر ممکن و مرگ وی ظرف چند روز حتمی است.

زندگی نباتی چیست و چه فرقی با مرگ مغزی دارد؟

زندگی نباتی، با مرگ مغزی کاملا متفاوت است.

این وضعیت تقریبا همیشه در پی كما رخ می دهد. با اینکه شخص بیدار بنظر می رسد ( چشمانش باز است ) و دارای یك سری حركات غیر ارادی اعضای خویش است، هیچ عملكرد ذهنی و شناختی ندارد.

این ها در واقع بیمارانی هستند كه بدنبال آسیب شدید مغزی، برای سالهای متمادی زنده می مانند و به نظر هوشیارند، بدون اینكه بتوانند با محیط اطراف خود ارتباطی برقرار كنند.

آیا از ظاهر فرد بیمار میتوان فهمید كه او دچار مرگ مغزی شده است؟

خیر، فردی كه دچار مرگ مغزی شده، مانند کسی است که در خوابی عمیقی فرو رفته است. ریه هایش به كمك دستگاه تنفس مصنوعی ( ونتیلاتور ) از هوا پر می شوند، قلبش به سبب اكسیژن رسانی دارای ضربان است و حتی پوست او گرم و برنگ صورتی می باشد.

آیا بیمار بدنبال مرگ مغزی درد را احساس می كند؟

خیر. پس از وقوع مرگ مغزی، در انسان هیچگونه احساس درد و اندوهی وجود نخواهد داشت.

آیا مواردی از مرگ مغزی بوده است که بهبود یافته باشند؟

خیر، امکان بهبودی و بازگشت بیمار مرگ مغزی به هیچ عنوان وجود ندارد.

مواردی که شنیده اید فرد دچار مرگ مغزی شده و سپس بهبود یافته است، در واقع مرگ مغزی نبوده است.

این بیماران در کمای عمیق بوده ولی نزدیکان آنها و یا حتی گاهی برخی از پزشکان و پرستارانی که درباره تفاوت مرگ مغزی و کما اطلاعات کافی ندارند چنین برداشت نادرستی کرده اند.

با اهداي عضو،
شما نجات دهنده همنوعان نيازمند اعضاي پيوندي خواهيد بود

چرااهداي عضو مهم است؟

پيوند اعضا تنها راه ادامه حيات براي بيماران مبتلا به نارسايي پيشرفته قلب و كبد، و بهترين درمان براي بيماران مبتلا به نارسايي پيشرفته كليه مي باشد. در حالي كه تعداد زيادي از افراد دچار مرگ مغزي بدون استفاده از اعضا مدفون مي شوند. بيماران زيادي در انتظار دريافت اعضاي پيوندي مي باشند و عدم انجام آن منجر به مرگ ايشان مي شود.

ومن احياها فكانما احيا الناس جميعا

هركه جان انسانی را نجات بخشد، گويي همه مردم را زنده كرده است.

آشنایی با خواص شلیل

آشنایی با خواص شلیل -شلیل میوه‌ای از خانواده هلو است ولی به دلیل پوست نرم، بدون پرز و خوردن آسان‌تر، طرفداران بسیاری دارد.

این میوه از قدیمی‌ترین میوه‌های بومی آسیا بوده و ظاهراً 2000 سال قبل در چین رشد می‌کرده است ولی اکنون واریته های جدیدتری از شلیل‌ها موجود است و در آشپزی کاربرد زیادی دارند.

پخته یا خام این میوه، جایگزین خوبی برای هلو است چون قبل از آماده سازی نیازی پوست کندن ندارد و بافت آن تردتر است.

خواص تغذیه‌ای شلیل

این میوه در ایران باستان کشت می‌شده از این رو نام علمی آن Prunus persica یا آلوی فارسی است ولی معمولاً Nectarine خطاب می‌شود. این میوه از قرن شانزدهم و هفدهم به انگلستان رفت و توسط اسپانیایی‌ها به آمریکا برده شده و اکنون به مقدار زیاد در کالیفرنیا کشت می‌شود. بیش از 100 واریته از این میوه وجود دارد.

خواص تغذیه‌ای شلیل

این میوه خوش رنگ که گاهی شبرنگ نیز خطاب می‌شود خواص تغذیه‌ای بسیاری دارد.

شلیل منبع غنی ویتامین‌های A و C و نیز منبع خوبی از پتاسیم است و می‌تواند آب مورد نیاز بدن را تأمین کند. از این رو بهترین میوه برای افراد گرمازده است. ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه دارای نیاسین یا ویتامین B3 نیز هست.

در فصل تابستان که ما در تماس با اشعه خورشید هستیم، خوردن مرتب این میوه مفید و حتی استفاده از ماسک آن اثرات بسیار خوبی بروی پوست ما دارد و از پیری ناشی از آفتاب جلوگیری می‌کند.

پتاسیم آن نیز موجب افزایش شادابی و تحرک در فرد می‌شود، فشار خون بالا را کنترل می‌کند و خطر ابتلا به سکته‌ی مغزی را کاهش می‌دهد.

شلیل‌ها سرشار از فلاوونوئیدها، کاروتن‌ها و قندهای طبیعی هستند.

بتاکاروتن موجود در این میوه با خاصیت آنتی‌اکسیدانی بسیار نیرومندی که دارد موجب ارتقای سطح ایمنی بدن شده و از بروز بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند. بیماری‌های مزمنی چون عوارض قلبی ـ عروقی.

آنتی اکسیدان‌های قوی آن بدن را در برابر اشعه ماوراء بنفش و سموم وارد شده به بدن محافظت می‌کند زیرا نه تنها دریافت آنتی اکسیدان‌های آن رادیکال‌های آزاد را از بدن حذف می‌کند بلکه کاروتن موجود در آن به مرور به ویتامین A تبدیل شده و اثرات آنتی اکسیدانی آن‌را تقویت می‌کند.

این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل‌ها ناشی از وجود لوتئین در آن‌ها است.

خوردن شلیل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های حاد مانند بیماری‌های قلبی، بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را به طور چشمگیری کاهش دهد

شلیل بسیار کم کالری و کاهش دهنده‌ی چربی خون است و از آن‌جا که فیبر بسیار بالایی دارد موجب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی به ویژه قندها می‌شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می‌دهد در نتیجه میوه خوبی برای افراد دیابتی است و مصرف آن می‌تواند در کنترل قند خون مؤثر باشد.

فیبرهایی که در شلیل یافت می‌شود نقش مهمی را در پاک سازی کولون و سلامتی کولون ایفا می‌کنند.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً 50 کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم های لاغری است. البته کسانی که می‌خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه‌های پرکالری تر را میل کنند.

هسته شلیل را به هیچ وجه نباید خورد زیرا دارای آمیگدالین(ماده ای تلخ و سمی) است که در بدن تبدیل به سیانین می‌شود و می‌تواند مسمومیت‌های سیانیدی ایجاد کند.

جدول ترکیبات تغذیه‌ای موجود در یک واحد از میوه شلیل (140 گرم)

ترکیبات مغذی

مقدار

واحد

انرژی

70

کالری

کلسترول

0

گرم

سدیم

0

میلی‌گرم

کل کربوهیدرات

16

میلی گرم

فیبر

2

گرم

قند

14

گرم

پروتئین

1

گرم

ویتامین A

%4

از نیاز روزانه

ویتامین C

%15

از نیاز روزانه

آهن

%2

از نیاز روزانه

مقاله درباره ساختمان ناخن

ناخنها در واقع شکل دیگری از پوست هستند که از یک پروتئین سخت به نام کراتین ساخته شده اند . هر ناخن از لایه ای از سلولهای مخصوص در زیر قاعده ناخن و نزدیک پوست دور ناخن ساخته می شود. بخشی از این لایه به شکل یک هلال ماه رنگ پریده درست آن طرف پوست دور ناخن قابل رویت است .

مقاله درباره ساختمان ناخن

ناخنها محکم به پوست زیرین چسبیده اند و چینهای پوستی دو طرف آنها و پوست دور ناخن باعث رشد مستقیم ناخنها می شوند . وقتی این چینهای پوستی آسیب ببینند، صفحه ناخن بد شکل خواهد شد. ناخنها شفا ف هستند و رنگ پوست زیر خود را که در افراد با پوست تیره کدرتر ، ودر افراد با پوست روشن ، صورتی ( ناشی از عروق خونی ) است ، منعکس می کنند. رشد ناخن در افراد مختلف واز یک انگشت تا انگشت دیگر متفاوت است . ناخنهای انگشتان میانی کمی سریعتر از ناخنهای شست و انگشت کوچک رشد می کنند. میزان متوسط رشد در حدود یک هشتم اینچ ( حدود 3/0 سانتی متر ) در ماه است .

بنابراین وقتی ناخن در اثر آسیب دیدگی از دست برود،5 تا 6 ماه طول می کشد تا ناخن جدیدی رشد کند . ناخنهای مردان به علت بستر ناخن بزرگتر ، سریعتر از ناخنهای زنان رشد می کند . هورمونها نیز در رشد ناخن نقش دارند ، به عنوان مثال میزان رشد ناخن هنگام حاملگی ودر پر کاری تیروئید افزایش می یابد
هیچ ماده غذایی از جمله ژلاتین ، که اغلب مشتریان زیادی دارد ، رشد ناخن را افزایش نمی دهد ، ولی سوء تغذیه به طور مسلم رشد آن را کند می کند.

سایر عواملی که باعث کندی رشد ناخن می شوند عبارتند از : هوای سرد عمل جراحی و بیماری شدید . بعد از یک بیماری وخیم ، شیار کوچکی به نام خط بو( نام پزشک فرانسوی که اولین بار آن را توصیف کرد ) در عرض صفحه ناخن ایجاد می شود. موقعیت این شیار روی ناخن امکان برآورد زمان بروز بیماری را فراهم می کند ، مثلا بیماری ای که در ژوئن بروز کرده است ، هنوز خود را در نوامبر نشان می دهد.

فیزیولوژی رشد ناخن

بیشتر مطالعات در ناخن انگشتان دست انجام شده است. رشد آن بین 9/1 – 4/4 میلیمتر در ماه متغیراست . مقدار متوسط رشد نیز 3 میلیمتر در ماه یا 1/0 میلیمتر در روز است . ناخن های انگشتان پا در حدود 1 میلیمتر در ماه رشد می كنند . مطالعات مختلف نشان داده است كه فصول مختلف و بیماریهای خفیف اثر ناچیزی در رشد ناخن دارند . قد یا وزن فرد روی رشد ناخن تأثیری ندارند. جنس، تأثیر اندكی بعد از بلوغ بر روی رشد ناخن دارد . مردان دارای رشد ناخنی بیشتری تا 19 سالگی هستند . این تفاوت ازاین سن كاهش یافته ولی تا 69 سالگی رشد ناخن در مردان اندكی بیشتر است . ازاین سن به بعد ، رشد ناخن هر دو جنس یكسان می شود . حاملگی باعث افزایش سرعت رشد و سوء تغذیه باعث كاهش آن می شود . بعضی از بیماریهای شدید نیز باعث اختلال در رشد یا ایجاد ناخن می شوند .

اختلال رشد می تواند در بیماریهای شدید مثل” اوریون” و” تیفوید” دیده شود كه خودش را به صورت یك فرورفتگی یا برجستگی عرضی بر روی ناخن نشان می دهد .

تركیب شیمیایی ناخن

پروتئین عمده ناخن، كراتین است . چربی عمده ناخن نیزكلسترول می باشد و حدود 1/0 تا 1 درصد آن را تشكیل می دهد . مقدار آب آن كمتر از پوست بوده و حدود % 12 – 7 می باشد .

محرك های شیمیایی ناخن

ناخنها در اثر غوطه وری طولانی درآب و یا مقادیر زیادی از قلیا یا مواد پاك كننده قوی ، دچار نرمی و تخریب تدریجی می شوند . حلال های آلی و روغن موتور نیز باعث نرم شدگی صفحه ناخن می شود . روغن های معدنی باعث اونیكولیز ( جداشدن ناخن از بستر ) و ضخامت زیر ناخن می گردند .

عفونت های باكتریایی

عفونت های كنار ناخن ( پارونیكیا ) به وسیله عوامل میكروبی متعدد ایجاد می شود . افراد شاغل در آشپزخانه ، باغبانها و كشاورزان و نوازندگان پیانو مستعد ابتلا به این حالت هستند . این حالت به شكل حاد در قصابها دیده می شود .

ریش ریش شدن كنار ناخن

این مسئله ناشی از شكسته شدن قسمت سطحی پوست است كه می تواند به علت خشك و تر شدن زیاد دستها در حین كار و شستشو باشد و یا به علت ناخن خوردن ایجاد شود. بهتر است از دستكش های كار استفاده شود و توسط كرمهای رطوبتی در اطراف ناخن و پوست آن ، به درمان این حالت پرداخت .

مشکلات شایع ناخن انگشت دست

ناخنهای شکننده

شکنندگی به علت خشکی ( ناخنها در زمستان شکننده ترند ) وواکنش مواد شیمیایی با مولکولهای گوگرد دار موجود درپرتوئینهای ناخن ایجاد میشود. فروبردن ناخن درآب حاوی کلر و مواد پاک کننده نیز باعث خشکی ، ضعف و شکستن آن میشود. برای جلوگیری ازاین مسئله هنگام شستن ظرفها از دستکش لاستیکی استفاده کنید . لاک ناخن نباید به طور مکررپاک شود ، زیرا پاک کننده های لاک ، ناخنها را خشک می کنند .

برآمدگیهای روی ناخن

برآمدگیهای ظریفی که در طول ناخن ایجاد می شود ، طبیعی هستند و نشانه آسیب دیدگی یا بیماری نیستند، ولی آسیب دیدگی بستر ناخن ممکن است باعث بروز برآمدگی شود. برآمدگیها ممکن است در التهاب مفصلی روماتوئید و بیماری پوستی (( لیک پلان )) ظاهر شوند. شیارهای روی ناخن ممکن است با سرخک و سایر عفونتهای وخیم همراه باشند، ولی این ضایعات نشانه عفونت بستر ناخن نیستند.

زگیلها به طور شایع در طول چینهای ناخن تشکیل می شوند و احتمالا از راه جویدن گسترش می یابند. اگر این ضایعات زیر ناخن رشد کنند ، اغلب باعث بد شکلی ناخن می شوند و باید توسط پزشک برداشته شوند.

لکه سفید روی ناخن

لکه های سفید در ناخنها معمولا نشانگر آسیب دیدگی جزئی است . این لکه ها نشانه کمبود ویتامین نیستند. نوارهای سفید رنگی ممکن است بعد از مواجهه با آرستیک که به پروتئینهای ناخن متصل می شود ، بروز کنند. ناخنها ممکن است به علت بیماری های کبدی ، سفید و کدر شوند.

تغییر رنگ

شایعترین علت تغییر رنگ قهوه ای ناخن ، سیگار کشیدن است . این تغییر رنگ محدود به انگشتانی است که سیگار را نگه می دارند. رنگ مو و مواد شیمیایی آلی رنگی ، ناخن انگشتان دست را مثل مو رنگ می کنند . مواجهه با مس یا نقره نیز می تواند ناخن ها را آبی کند.

جدا شدن ناخن از بستر

جدا شدگی ممکن است در اثر عفونتهای قارچی ایجاد شود.حساسیت به مواد سازنده لاک ناخن نیز می تواند باعث جدا شدگی شود. درمان این عارضه به عهده متخصص بیماریهای پوست است .

ناخنهای قاشقی شکل

ناخنهای قاشقی شکل در اثر معکوس شدن انحنای طبیعی ناخنها ایجاد می شوند . این عارضه معمولا درکودکان با فقر آهن همراه است . برای درمان این عارضه باید به پزشک مراجعه کرد.

ناخنهای کنده شده

ناخنهایی که کنده یا از بستر خود جدا شده اند، نیاز به مراقبت ویژه دارند. سعی کنید این نوع ناخن را حفظ کنید تا بتواند وظیفه خود را که حفاظت ازانگشت است انجام دهد. ناخن و بستر آن را با آب جاری بشویید. ناخن کنده شده را در محل اصلی خود روی بستر ناخن قراردهید. یک تکه تنزیب کوچک که روی آن وازلین یا داروی آنتی بیوتیک مالیده اید ، باید روی ناخن گذاشته و با نوار چسب بسته شود. گاز وازلین دار از بلند شدن تکه ناخن هنگام برداشتن چسب جلوگیری می کند.

پوسته پوسته شدن دور ناخن

این عارضه در اثر ضربه ( به ویژه در افرادی که پوستشان خشک است ) و به صورت ترک خوردن یا کنده شدن پوست دور ناخن ، بروز می کند. لبه های کنده شده را می توان با قیچی های مخصوص برید و با استفاده از کرم ها و لوسیون های مرطوب کننده برای جلوگیری از خشکی و با حفاظت پوست دور ناخن به وسیله دستکش ، به ویژه وقتی دست ها به طور مکرردرآب فرو برده می شود، می توان به میزان زیادی از پوسته پوسته شدن ناخن جلوگیری کرد.
به ناخن هایتان توجه كنید !

شاید شما هم جزو کسانی هستید که همیشه‌ به‌ سلامتی‌ و زیبایی‌ چهره‌ و پوست‌ خود اهمیت‌ داده‌اند، اما ناخن‌ها را فراموش‌ كرده‌اند. بهتر است‌ بدانید كه‌ سلامتی‌ و بهداشت‌ ناخن‌ها، صرف‌ نظر از زیبایی، نشانگر سلامت‌ جسم‌ است. رنگ‌ ناخن‌ بیانگر سلامت‌ درون‌ و جسم‌ شماست. بنابراین‌ از امروز توجه‌ بیشتری‌ به‌ ناخن‌های‌ خود داشته‌ باشید.

آیا سوزن‌ دوخت‌ (منگنه) روی‌ كاغذ را با ناخن‌هایتان‌ می‌ كـَنید؟ آیا دائم‌ ناخن‌های‌ خود را می‌ جوید؟ شاید هم‌ آنها را پیوسته‌ در معرض‌ مواد شیمیایی‌ – از جمله‌ اَستون‌ – قرار می ‌دهید. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ این‌ مواد مانع‌ از رسیدن‌ رطوبت‌ كافی‌ به‌ ناخن‌ها می ‌شوند. به‌ ویژه، استفاده‌ ابزاری‌ از ناخن‌ها شكل‌ نازیبایی‌ به‌ آنها می‌ دهد.

پس‌ عادت‌های‌ بد را كنار بگذارید و برای‌ داشتن‌ ناخن‌هایی‌ مرتب‌ و زیبا این‌ توصیه‌ها را به‌ كار گیرید:

– اگر ناخن‌های‌ سست‌ و شكننده‌ای‌ دارید آنها را كوتاه‌ و یك دست‌ كنید. هیچ‌ چیز زشت ‌تر از ناخن‌های‌ ناجور و كوتاه‌ و بلند نیست. این‌ گونه‌ ناخن‌ها آسیب‌پذیر نیز هستند و ممكن‌ است‌ طوری‌ بشكنند كه‌ شما را گرفتار كنند. برای‌ محكم‌ ترشدن‌ ناخن‌ها، شش‌ قطره‌ از هر یك‌ از روغن‌های‌ اسانس‌ اسطوخودوس، برگ‌ بو و گیاه صندل‌ را به‌ 180 میلی لیتر روغن‌ كنجد یا سویا بیفزایید و هفته‌ ای‌ دو بار به‌ مدت‌ پانزده‌ دقیقه‌ ناخن‌ها را در این‌ مایع‌ قرار دهید.

– گاهی‌ پاك‌ كردن‌ روده‌ بزرگ‌ از سموم،‌ در درمان‌ شكنندگی‌ ناخن‌ها مؤثر است. این‌ سموم‌ كه‌ معمولاً در اثر یبوست‌ به‌ وجود می ‌آیند، از جذب‌ كانی‌هایی‌ كه‌ برای‌ استخوان‌ها لازمند جلوگیری‌ می‌ كنند. روزه‌ گرفتن‌ كمك‌ بزرگی‌ در این‌ مورد است.

– تغذیه‌ و رژیم‌ غذایی‌ صحیح‌ در رشد و سلامت‌ ناخن‌ها نقش‌ مهمی‌ دارد. غذاهای‌ حاوی‌ آهن، كلسیم ، ویتامین‌B و پتاسیم‌ برای‌ ناخن‌ها مفیدند. اگر می‌ خواهید ناخن‌هایی‌ سالم‌ و محكم‌ داشته‌ باشید ماست ، تخم ‌مرغ، سویا، كلم، زردآلو و ماهی‌ بخورید. ماهی‌ها غنی‌ از اسیدهای‌ چرب‌ هستند كه‌ ناخن‌ها را تقویت‌ می‌ كنند. كلم‌ و سویا نیز غنی‌ از بیوتن‌(BIOTIN) هستند كه‌ ویتامینی‌ از گروه‌B است‌ و از ترك‌ خوردن‌ و شكستن‌ ناخن‌ها جلوگیری‌ می‌ كند.

– دشمنان‌ ِ ناخن‌ها را بشناسید و از آنها دوری‌ كنید. آفتاب، كلر و پاک كننده‌های‌ قوی‌ باعث‌ تردی‌ و شكنندگی‌ ناخن‌ها می‌ شوند. هنگام‌ انجام‌ كارهای‌ خانه‌ و نیز باغبانی‌ برحسب‌ نیاز از دستكش‌ نخی‌ یا لاستیكی‌ استفاده‌ كنید. دست‌ها و ناخن‌ها را بدون‌ محافظ‌ در معرض‌ آفتاب‌ قرار ندهید. با استفاده‌ از یك‌ كرم‌ ضد آفتاب‌ در تمام‌ فصول‌ سال‌ و دستكش‌ نخی‌ آنها را بیمه‌ كنید.

– اگر ناخن‌های‌ خشك‌ و سختی‌ دارید، هر دو روز یك‌ بار، آنها را به‌ مدت‌ بیست‌ دقیقه‌ در روغن‌ زیتون‌ گرم‌ قرار دهید.

– استفاده‌ بیش‌ از حد از لاك‌ ناخن‌ سلامت‌ ناخن‌ها را به‌ خطر می‌اندازد؛ و گاهی‌ شما را از رنگ‌ ناخن‌ها كه‌ معیاری‌ برای‌ تشخیص‌ سلامتی‌ است‌ غافل‌ می ‌كند. بهتر است‌ با رعایت‌ بهداشت، سوهان‌ زدن‌ ناخن‌ها و نیز استفاده‌ از یك‌ جلا دهندهِ طبیعی‌ به‌ زیبایی‌ ناخن‌ها بیفزایید. برای‌ این‌ منظور ابتدا ناخن‌ها را به‌ مدت‌ چند دقیقه‌ در مخلوط‌ یك‌ قاشق‌ سوپ خوری‌ آبلیمو و یك‌ پیمانه‌ آب‌ قرار دهید تا تمیز شوند. سپس‌ روی‌ سطح‌ و پوست‌ دور آنها وازلین‌ بمالید. كمی‌ كه‌ گذشت‌ با یك‌ تكه‌ پارچه‌ تمیز یا پنبه‌ روی‌ ناخن‌ را جلا دهید.

– بانوان‌ تمایل‌ زیادی‌ به‌ بلند نگهداشتن‌ ناخن‌ها دارند و شاید دوست‌ داشته‌ باشند رشد ناخن‌هایشان‌ بیشتر شود. بهتر است‌ بدانید كه‌ رشد ناخن‌ در خانم‌ها – جز در دوران‌ بارداری‌ – كندتر از آقایان‌ است. اما اگر حس‌ كردید رشد ناخن‌های‌ شما كندتر از حالت‌ طبیعی‌ است، توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ احتمالاً رژیم‌ غذایی‌ درستی‌ ندارید. كمبود ویتامین‌های ‌ A ، B كمپلكس ، C ، D و E ، همچنین‌ آهن، كلسیم، سولفور و اسیدهای‌ چرب‌ در رژیم‌ غذایی‌ رشد ناخن‌ها را با مشكل‌ مواجه‌ می‌ كند. توصیه‌ می‌ شود روغن‌ یا كرم‌های‌ تقویتی‌ ناخن‌ را در ناحیه‌ پوست(CUTICLE AREA) پایین‌ ناخن‌ – محلی‌ كه‌ ناخن‌ها از آن‌ تغذیه‌ می‌شوند – بمالید

از رنگ‌ و نشانه‌های‌ ناخن‌ به‌ میزان‌ سلامتی‌ خود پی‌ ببرید!

– ناخن‌ زرد می ‌تواند نشانه‌ بیماری‌ دیابت ، عفونت‌های‌ قارچی‌ یا ناراحتی‌ قلبی‌ باشد.

– ناخن‌ سفید نشانه‌ بیماری‌ كم‌ خونی‌ است.

– ناخن‌ سبز نشانگر عفونت‌ قارچی‌ یا باكتریایی‌ است.

– ناخن‌ نیمه ‌سفید و صورتی‌، علامت‌ نارسایی‌ كلیه‌ است.

– اگر نقطه‌ و لكه‌های‌ سفیدی‌ روی‌ ناخن‌ ظاهر شده، گاهی‌ به‌ علت‌ كمبود كلسیم‌ است‌ و برخی‌ اوقات‌ در اثر فشار یا ضربه ‌ای‌ كه‌ به‌ ناخن‌ وارد آمده.

– یكی‌ از علائم‌ كمبود ویتامین A در بدن‌ پوسته ‌پوسته ‌شدن، ترك‌ خوردن‌ و به‌ وجود آمدن‌ خطوط‌ عرضی‌ بر ناخن‌هاست.

– پیدایش‌ رگه‌ و خطوط‌ سیاه‌ روی‌ ناخن‌ گاهی‌ در اثر لخته‌ شدن‌ خون‌ در این‌ نواحی‌ است‌ كه‌ می ‌تواند در اثر ضربه‌ یا نوعی‌ بیماری‌ باشد.

– با مشاهده‌ هر یك‌ از علائم‌ مذكور و تغییرات‌ بدون‌ دلیل‌ و طولانی‌ مدت‌ در رنگ‌ و شكل‌ ناخن‌ها حتماً به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنید.

مقاله درباره بیماریهای ناخن

مقاله درباره بیماریهای ناخن -ناخن‌ها از اجزای مهم بدن هستند که علاوه بر اثرات حفاظتی، از جهات دیگری نیز اهمیت دارند، بنابراین رشد مناسب و سلامت ناخن‌ها باید همواره مورد توجه قرار گیرد. ظاهر نامناسب ناخن‌ها می‌تواند

حاکی از بیماری‌های مهم جسمی باشد. همانند سلامتی استخوان، سلامت ناخن نیز به تغذیه مناسب بستگی دارد.

مقاله درباره بیماریهای ناخن

برخی بیماری‌ها را از روی رنگ و شکل ناخن می‌توان تشخیص داد، مانند موارد زیر:
– نـاخـن رنگ پریده، نشانه کم خونی است.
– ناخن قرمز، نشانه بیماری قلبی است.
– ناخن‌های سفـیدرنگ، نشانه بیماری کبدی است.
– ناخن ضخیم و زرد رنگ، نشانه بیماری ریوی است.
– سرخـی مختصر در ته ناخن، نشانه دیابت است.
– ناخن‌های دو رنگ (نیمی سفید و نیمی صورتی)، نشانه بیماری کلیه است.

پوسته پوسته شدن دور ناخن

علت آن فرو بردن انگشتان به مدت زیاد در آب و همچنین استفاده از لاک پاک کن‌ها می‌باشند. هیچ رابطه ای با کمبود کلسیم و ویتامین C ندارد.
در این موارد باید با کرم‌های مرطوب کننده مناسب، دست را چرب نگه داشت تا پوست دور ناخن استحکام پیدا کند.

ترک خوردن ناخن

ناخن‌ها در اثر تماس با مواد شیمیایی و هوای سرد استحکام خود را از دست داده و ترک می‌خورند.
برای جلوگیری از این مشکل، آن‌ها را نرم کنید. خیساندن ناخن‌ها در آب گرم به ‌مدت ۱۵ دقیقه پیش از خوابیدن مفید است. ناخن‌ها را بعد از نرم کردن، کوتاه کنید تا کمتر دچار ترک‌خوردگی شوند.
اگر همیشه لاک می‌زنید، هفته‌ای یک روز به ناخن ها استراحت دهید و لاک نزنید. استفاده از لاک‌پاک‌کن‌های دارای استات هم بهتر از استون است.

تیرگی ناخن
در این حالت ناخن‌ها مات و کدر بوده و در نوک آن‌ها، نوار تیره رنگی دیده می‌شود. این علامت ممکن است نشانه ای از یک بیماری جدی مانند سرطان، نارسایی احتقانی قلب و یا دیابت باشد. این علامت، ناشی از کهولت سن نیز می‌باشد.

حفره روی ناخن

این حالت ممکن است در اثر ضربه ایجاد شود یا ممکن است ناشی از عوارض بیماری‌هایی نظیر پسوریازیس، اگزما یا آرتریت باشد.

زرد یا سبز شدن ناخن
علت آن، ورم دست‌ها و یا بیماری تنفسی مثل برونشیت مزمن می‌باشد. این علامت معمولا با رشد آهسته‌تر ناخن‌ها همراه است.

زرد مایل به قرمز شدن ناخن
نشان می‌دهد که زود به زود لاک ناخن را عوض می‌کنید.

سیاه شدن ناخن‌ها (کبودی ناخن)

معمولا در اثر کوبیده شدن یا فشرده شدن ناخن ایجاد می‌شود. این کبودی به مرور زمان از بین می‌رود و ممکن است در اثر شدت ضربه، ناخن ضربه دیده بیفتد. اما جای نگرانی نیست، چون ناخن جدید جایگزین ناخن قبلی می‌شود.

شیارهای عمودی روی ناخن
افزایش سن و قرار دادن ناخن‌ها در آب، آن‌ها را مستعد نازک‌تر شدن می‌کند و شیارهای عمودی را ایجاد می‌کند. اگر این شیارها، یکباره روی ناخن‌ها آشکار گردن،د علت آن می‌تواند ضربه، پیری، روماتیسم و یا بیماری کلیه باشد.
استفاده از منابع غذایی حاوی آهن و روی می‌تواند موجب سفت‌تر شدن ناخن‌ها شده و از بروز چنین علایمی جلوگیری کند.
ماساژ دادن ناخن‌ها با روغن بادام موجب سفت‌ ناخن و حفاظت از آنها می‌شود

شیارهای عرضی روی ناخن
این مشکل می‌تواند ناشی از مانیکور کردن غلط ناخن باشد. در مواقعی که رشد ناخن به دلیل بیماری‌هایی مانند حمله قلبی، سرخک، سینه پهلو یا تب متوقف می‌شود، این شیارها مشاهده می‌شوند.

شیارهای هلالی شکل روی ناخن
این خطوط، سفیدرنگ بوده و در مسمومیت با آرسنیک بروز می‌کنند.

شکنندگی ناخن

علت آن می‌تواند فـرو بردن دست در آب داغ، اختـلال در جـریان خــون بدن، کمبود ویتامین‌هایA ،C ، B6 و نیاسین، کمـبود آهن و کلسیم و روی و کم‌کاری تیروئید باشد.
این تغییر شکل ناخن، با انباشتگی بیش از حد سلنیوم ارتباط دارد. کم آبی بدن نیز در بروز این مشکل بسیار مهم است، بنابراین روزانه آب فراوانی بنوشید.

ضخیم شدن ناخن

اصلی‌ترین دلیل این ناهنجاری، عفونت‌های قارچی و پسوریازیس است. ضربه و کهولت سن نیز ممکن است دلیل دیگری باشد. با درمان مشکل اصلی، ناخن به حالت عادی برمی گردد.

قاشقی‌شکل شدن ناخن

به علت کم خونی فقر آهن ایجاد می‌شود. این بیماری بر خلاف باور غلط مردم، هیچ رابطه‌ای با کمبود کلسیم ندارد. این حالت ممکن است مادرزادی بوده و یا ناشی از کمبود اکسیژن باشد که در بیماری‌های ریوی دیده می‌شود.
به علت ضعیف بودن ساختار بستر ناخن، ناخن در بستر خود فرو رفته و شکل قاشق به خود می‌گیرد.
با یک آزمایش خون کامل از لحاظ شمارش گلبول قرمز، میزان هموگلوبین و ذخیره آهن می‌توان این بیماری را شناسایی کرد.
کندی رشد ناخن
می‌تواند به دلیل سوء تغذیه باشد.

لکه‌های سفید روی ناخن

علت آن می‌تواند صدمه به ماتریکس ناخن و یا کمبود روی باشد، اما زیاد مهم نبوده و به مرور زمان ناپدید می‌گردد. معمولا تایپیست‌ها و پیانیست‌ها (نوازنده پیانو)، افرادی که مانیکور (کارهای زیبایی ناخن) می‌کنند دچار این عارضه می‌شوند.
برای بهوبد و جلوگیری از ین مشکلف فقط کافی است که ناخن را چرب نگه داشت. همچنین بهتر است از لاک و آستون کمتر استفاده کرد.
چنانچه این لکه سفید تمام سطح ناخن را فرا گیرد، می‌تواند علامت ایجاد بیماری‌های بسیاری باشد که یکی از این بیماری‌ها، کمبود آلبومین در خون است.

ناخن‌های فرو رفته در گوشت

این مشکل بیشتر در ناخن‌های پا مشـاهده می‌گردد و علت آن کوتاه کردن نامناسب ناخن‌ها و تنگ بودن کفش می‌باشد که باعث می‌گردد گوشه ناخن به درون گوشت فرو رود.
برای درمان این عارضه باید:

– ۳ تا ۴ بار در روز، پا را در آب گرم خیس کنید.

– پنجه پا را پاک و خشک نگه دارید.

– در هنگامی که این عارضه در حال بهبود یافتن است، صندل‌های جلو باز بپوشید. اگر حتما باید کفش بپوشید، کفش راحتی را انتخاب کنید که به پنجه پایتان فشار نیاورد.

– با دقت، یک تکه پنبه را بین پوست و ناخن پا قرار دهید. هر روز این پانسمان را عوض کنید.

– از یک مسکن معمولی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن برای تخفیف درد استفاده کنید.
با انجام کارهای بالا، معمولا علائم در طی دو یا سه روز بهبود می یابند. در غیر این صورت به پزشک مراجعه کنید.

مشکلات ناخن در بیماران دیابتی

– ناخن، ضخیم‌تر می‌شود و می‌تواند باعث بروز خون‌ریزی زیر بستر ناخن شود و یا ایجاد زخم کند.

– در این بیماران، فرو رفتن ناخن به داخل گوشت پا، به دلیل تغییر شکل ظاهری ناخن یا بد کوتاه کردن ناخن‌ها یا فشار بر لبه ناخن می‌تواند رخ دهد.

– اگر رنگ ناخن‌ها، قرمز، قهوه‌ای یا سیاه باشد، می‌تواند به دلیل خون‌ریزی زیر ناخن باشد.

– عفونت قارچی ناخن نیز می‌تواند باعث کنده شدن ناخن شده یا ناخن بسیار ضخیمی ایجاد کند.

عفونت، عمدتا ناخن‌های خمیده را درگیر می‌کند.

اثر بیوتین بر روی سلامت ناخن
در افرادی که دچار سوء تغذیه نیستند، بیوتین برای سلامتی ناخن مهم است. زرده تخم مرغ، آرد سویا، غلات و قارچ از جمله منابع غنی بیوتین می‌باشند. کلم برگ، عدس و شیر نیز تا حدی حاوی بیوتین می‌باشند.

منابع : پزشکان ایران
پزشکان بدون مرز
سایت روز
سایت دانشجو

سایت تی تیل

مقاله درباره هپاتیت ناشی از چربی

مقاله درباره هپاتیت ناشی از چربی -هپاتيت ناشي از چربي (NASH)
مرکز تحقیقات گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران

هپاتيت ناشي از چربي چيست؟

هپاتيت ناشي از چربي در واقع نوعي التهاب كبد است كه همراه با تجمع چربي در كبد مي‏باشد. اين وضعيت ممكن است با بزرگي خفيف تا متوسط كبد همراه باشد. اين وضعيت ارتباطي با ديگر علل بيماريهاي مزمن كبدي از جمله هپاتيت ويروسي B وC، بيماريهاي خود ايمني، الكل، مسموميت دارويي و تجمع مس يا آهن در كبد ندارد.

از طرفي با تجمع ساده چربي در كبد (كبد چرب، يا استئاتوزكبدي) نيز متفاوت است چرا كه كبد چرب به سمت تخريب سلولهاي كبدي پيشرفت نمي‏كند در حاليكه هپاتيت ناشي از چربي ممكن است سبب تخريب سلولهاي كبد مي‏شود.

اين بيماري ممكن است با الكليسم، ديابت قندي، بالا بودن چربيهاي خون چون كلسترول و تري‏گليسيريد چاقي سوء تغذيه افراد ارتباط داشته باشد. كبد چرب حاد ممكن است در اثر سموم كبدي مثل د.د.ت. بلع فسفر و تتراكلريدكربن و يا مصرف ناگهاني مقادير زياد الكل رخ دهد و يا ممكن است علتي براي آن پيدا نشود كه اكثر موارد همينطور است.

علائم هپاتيت ناشي از الكل چيست؟

علائم اين بيماري به مدت زمان و ميزان انباشته شدن چربي وعلل زمينه‏اي بستگي دارد.
ممكن است بيماري بدون علامت باشد. ممكن است كبد كمي حساس و بزرگ شده باشد. در مورد علائم آزمايشگاهي ممكن است آزمونهاي كبدي و يا آزمونهاي انعقادي دچار اختلال شود.

مقاله درباره هپاتیت ناشی از چربی

علل هپاتيت ناشي از چربي چيست؟

هنوز علت مشخصي براي هپاتيت ناشي از چربي (NASH) پيدا نشده است. قبلاً فكر مي‏كردند كه علت آن ديابت (افزايش قند خون) بيماران است زيرا اكثر بيماران خانمهاي چاق ميانسالي بودند كه قند خونشان بالا بود. بعلاوه اين بيماران ممكن است چربي اضافي در خونشان داشته باشند (تري گليسيريد يا كلسترول) و ممكن است بيماريهاي ديگري از قبيل بيماريهاي عروقي فشار خون باشند. اخيراً مواردي از بيماران ديده شده است كه معيارهاي بالا را نداشتند.

بطور مثال اين بيماري در مرداني ديده شده است كه چاق نبوده‏اند و افزايش قند و چربي نيز نداشته‏اند. هپاتيت ناشي از چربي در كودكان مابين 9 تا 16 سال نيز گزارش شده است كه اغلب چاق بوده‏اند و فقط تعداد كمي از آنها كه دچار اين بيماري بودند، داراي بيماري ديابت نيز بوده‏اند.

هنوز معلوم نيست كه تجمع چربي در كبد علت التهاب است يا علت ديگري براي هپاتيت وجود دارد. محققين معتقدند بخاطر اينكه كبد نمي‏تواند چربي را به فرمي تبديل كند كه قابل دفع باشد در كبد تجمع مي‏يابد.

چگونه هپاتيت ناشي از چربي تشخيص داده مي‏شود؟

اغلب اين بيماران از شرايط خود بي اطلاع هستند زيرا دچار علامتي نمي‏باشند در اغلب موارد افزايش مختصري در آنزيمهاي كبدي ديده مي‏شود كه البته ممكن است در ديگر بيماريهاي كبدي نيز افزايش صورت گيرد. براي تشخيص اين بيماري ابتدا پزشك بايد ديگر علل بيماريهاي مزمن كبدي را در بيمار رد كند. تشخيص قطعي با بيوپسي كبد كه آزمايش راحت و خيلي كم خطري است انجام مي‏گيرد در بيوپسي كبد بيمار حداكثر يك روز در بيمارستان بستري مي‏شود و تحت بي‏حسي موضعي، پزشك سوزن مخصوصي را وارد كبد مي‏كند و نمونه كوچكي از بافت كبد را جهت بررسي ميكروسكوپي برمي‏دارد.

سير طبيعي بيماري چگونه است؟

در گذشته پزشكان معتقد بودند كه اين نوع هپاتيت بيماري خوش خيمي است كه پيشرفت نمي‏كند و يا به كندي پيشرفت مي‏كند. مطالعات اخير و تجربيات پزشكان ثابت كرد كه هپاتيت ناشي از چربي مي‏تواند حداكثر تا 40 درصد موارد باعث ليفي شدن (تنبلي) كبد شود و يا مي‏تواند در 5-10 درصد بيماران به سمت سيروز (تخريب بافت و نارسائي كبد) پيشرفت كنند. هنوز مشخص نيست كه سير بيماري كدام بيمار به سمت ليفي شدن و سيروز پيشرفت به سمت ليفي شدن يا سيروز متغير است ولي گاهي اوقات در كمتر از 10 سال اتفاق مي‏افتد.

چگونه هپاتيت ناشي از چربي درمان مي‏شود؟

در حال حاضر درمان مشخصي كه همگان با آن موافق باشند وجود ندارد. اما در افرادي كه چاق، ديابتي و دچار افزايش چربي خون هستند توصيه مي‏شود كه وزن خود را كاهش دهند و قند خون و چربي خون خود را كنترل كنند. براي بيماران ديابتي، معمولاً يك رژيم كم چرب با كالري كم همراه با انسولين يا داروهاي خوراكي پايين آورنده قند خون توصيه مي‏شد. براي بيماراني كه افزايش وزن و ديابت ندارند نيز اغلب يك رژيم كم چرب توصيه مي‏شود. البته داروهايي نيز وجود دارد كه تأثير بخشي آنها در دست بررسي مي‏باشد. اقداماتي كه در جهت حفظ قواي بدني و بهبود برخي علائم مي‏توان انجام داد:

اجتناب از كارهايي كه كبد را تحت استرس قرار مي دهد از جمله نوشيدن الكل، مصرف بي‏رويه داروهاي غيرضروري حتي داروهايي كه نياز به نسخه ندارند مثل استامينوفن.
سعي كنيد يك غذاي متعادل ميل كنيد كه شامل يك غذاي كم چربي و يا فيبر غذايي زياد مثل سبزيجات، لوبيا، كاهو و ميوه‏هاي تازه. اين غذاها مي‏توانند سلامتي شما را حفظ كنند.

مقاله درباره هپاتیت A

مقاله درباره هپاتیت A –

هپاتیت a چیست؟ هپاتیت باعث ایجاد تورم در کبد می شود و آنرا از کار صحیح باز می دارد .شما به کبد سالم نیاز دارید . کبد کارهای بسیاری انجام می دهد تا شما زنده بمانید. کبد با عفونتها مبارزه می کند و جلوی خونریزی را می گیرد . داروها و سایر سموم را از خونتان پاک می کند . همچنین برای شما انرژی ذخیره می کند .

 

هپاتیت a

 

● چه چیزی باعث ایجاد هپاتیت A می شود؟

 

▪ ویروس یک نوع میکروب است که باعث بیماری می شود .

 

(مثلا سرماخوردگی بوسیله یک نوع ویروس ایجاد می شود ) .

 

مردم می توانند ویروسها را به یکدیگر منتقل کنند . ویروسی که باعث هپاتیت

 

▪ A‌ می شود به نام ویروس هپاتیت A خوانده می شود .

 

● چگونه ممکن است فرد دچار هپاتیت شود ؟

 

هپاتیت A بوسیله تماس شخصی نزدیک با فردی که مبتلا به عفونت است بوجود می آید .

 

ممکن است شما در اثر موارد زیر به هپاتیت A مبتلا شوید :

 

▪ مصرف غذایی که بوسیله فرد مبتلا به هپاتیت تهیه شده

 

▪ نوشیدن آبی که به هپاتیت A آلوده شده (در مناطقی از جهان که بهداشت و نظافت پائینی دارند )

 

▪ دستها را قبل از غذا خوردن بشوئید.

 

● چه کسانی در معرض خطر هپاتیت A هستند ؟

 

هر کسی ممکن است به هپاتیت A مبتلا شود . ولی برخی از مردم در معرض خطر بیشتری هستند .

 

▪ افرادی که با مبتلایان به هپاتیت زندگی می کنند .

 

▪ کودکانی که در مهد کودک هستتند .

 

▪ هنگامی که یک مرد با مرد تماس جنسی داشته باشد.

 

▪ افرادی که به کشورهای محل شیوع هپاتیت مسافرت داشته اند .

 

▪ کودکان در مهد کودک در معرض خطر هپاتیت A هستند

 

● علامت های هپاتیت A چیست ؟

 

ممکن است هپاتیت A باعث شود شما احساسی مانند سرماخوردگی داشته باشید . ممکن است احساس خستگی ، داشتن احساس ناخوشایندی در معده ، تب ، بی اشتهایی ، دردشکم ، و اسهال داشته باشید . برخی افراد ممکن است ادرار زردپررنگ ، مدفوع کمرنگ ، چشم و پوست زرد رنگ داشته باشند . برخی افراد ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند .

 

اگر شما هر کدام از علامت های فوق را دارید یا فکر می کنید مبتلا به هپاتیت A شده اید به پزشک مراجعه کنید . پزشک از خون شما آزمایش بعمل می آورد.

 

● هپاتیت A چگونه درمان می شود ؟

 

▪ بیشتر افرادی که هپاتیت A‌ دارند خودبخود طی چند هفته خوب می شوند .

 

▪ شما ممکن است برای روزها تاهفته ها به استراحت در بستر نیاز داشته باشید ومصرف الکل در این دوران ممنوع است

 

▪ پزشک ممکن است برای علائم شما دارو تجویز کند .

 

● چگونه می توان از ابتلا به هپاتیت A پیشگیری کرد ؟

 

می توانید از واکسن هپاتیت A استفاده کنید . واکسن ماده ای است که شما زمانی که سالم هستید می زنید تا ازابتلای شما به بیماری جلوگیری کند. واکسن ها به بدن شما یاد می دهند که چگونه به ویروسهای خاصی مثل ویروس هپاتیت A حمله کند . واکسن هپاتیت A از طریق تزریق داده می شود . کودکان پس از سن ۲سالگی می توانند این واکسن را بگیرند . کودکان سن ۲ تا ۱۸ سال به ۳ نوبت تزریق آن نیاز دارند .تزریق ها در عرض یکسال دربدن منتشر می شوند . بالغین دو یا سه تزریق در عرض ۶تا ۱۲ ماه خواهند داشت . برای ایجاد ایمنی شما نیاز به تمامی این تزریق ها دارید

 

اگر شما یک تزریق را از دست دادید با پزشک یا درمانگاه در مورد تنظیم یک برنامه جدید تماس بگیرید.

 

شما می توانید خود و دیگران را به این روشها در مقابل هپاتیت A محافظت کنید .

 

۱) همیشه دستهایتان را پس از توالت رفتن و قبل از تهیه غذا یا خوردن غذا بشوئید.

 

۲) در صورتی که با مدفوع اشخاص تماس دارید از دستکش استفاده کنید

 

▪ دستتان را پس از انجام کار بشوئید.

 

۳) از آب تصفیه شده آماده در مناطق آلوده استفاده کنید

 

(از یخ یا میوه ها و سبزیجات شسته شده با آب شیر استفاده نکنید

 

 

در این مطلب از دانشنامه تی تیل مطالعه کردید: تعریف هپاتیت چیست ؟ هپاتیت کدام قسمت از بدن را درگیر می کند ؟ علل هپاتیت a چیست ؟ روشهای شیوع هپاتیت a کدامند ؟ آیا هپاتیت a واگیر دار است ? آیا هپاتیت a درمان دارد

درباره هپاتیت C

درباره هپاتیت B

هپاتیت C چیست

هپاتیت C چیست –

راه‌های انتقال هپاتیت C

آلوده شدن به ویروس هپاتیت C امروزه یک مشکل مهم بهداشتی در سراسر جهان است. امروزه از هپاتیت C به عنوان یک معضل یاد می‌شود، ولی چنانچه اقدامات لازم در جهت کنترل و پیشگیری از آن صورت نگیرد، مطمئناً در آینده ای نزدیک به یک فاجعه تبدیل خواهد شد. ویروس هپاتیت C در محیط خارج از بدن و درون خون خشک شده نیز به مدت سه ماه زنده می‌ماند، ولی با جوشاندن در 100 درجه سانتی‌گراد و به مدت 5 دقیقه از بین می‌رود.
اعتیاد به مواد مخدر تزریقی و تماس با خون افراد آلوده از طریق استفاده ی مشترک از سوزن مصرفی، عامل مهمی در ابتلا به هپاتیت C است.

تا قبل از سال 1992 در کشورهای خارجی و قبل از سال‌های 1374 و 1375 در ایران، شایع‌ترین راه انتقال ویروس هپاتیت C ، استفاده از خون و فرآورده‌های آن بود. بدیهی است که پس از این سال‌ها ، تمام خون‌ها از نظر انواع بیماری‌های عفونی از جمله هپاتیت C مورد بررسی قرار می گیرند و تنها در صورت سالم بودن اجازه تزریق داده می‌شود. دریافت‌کنندگان مداوم فرآورده‌های خونی، به عنوان مثال دریافت‌کنندگان فاکتورهای انعقادی 8 و 9 در بیماران هموفیلی و همچنین گیرندگان خون در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه که تحت دیالیز خونی قرار می‌گیرند، در معرض خطر جدی ابتلا به هپاتیت ‌C قرار دارند. امروزه متأسفانه اعتیاد به مواد مخدر تزریقی و تماس با خون افراد آلوده از طریق استفاده ی مشترک از سوزن مصرفی، عامل مهمی در ابتلا به هپاتیت C است.

افرادی که در معرض خطر ابتلا به هپاتیت C هستند به 4 دسته کلی تقسیم می‌شوند:

1- گروه اول: افراد در معرض خطر به دلیل سابقه مثبت استفاده از خون و فرآورده‌های آن مانند بیماران هموفیلی، دیالیزی و تالاسمی.

2- گروه دوم: سابقه تزریق خون در سال‌های قبل از 1374 که در آن زمان خون از نظر آلودگی به ویروس هپاتیت C بررسی نمی‌شد.

3- گروه سوم: افراد معتاد به مواد مخدر تزریقی یا دارای شرکای جنسی متعدد.

4- گروه چهارم: این گروه شامل 30 تا 40 درصد مبتلایان بوده و علت خاصی جهت ابتلای آنان یافت نمی‌شود.

هپاتیت C و اعتیاد

متأسفانه اعتیاد به مواد مخدر تزریقی از علل مهم ابتلا به هپاتیت C می‌باشد. استفاده از سرنگ به صورت مشترک در بین معتادان به مواد مخدر می‌تواند به انتقال انواع عفونت‌ها از جمله هپاتیت C و B و ایدز منجر شود. البته اعتیاد به کوکائین و استنشاق از راه بینی نیز از راه‌های انتقال بیماری است. خطر بزرگی که معتادان به مواد مخدر را تهدید می‌کند، ابتلا به گونه‌های مختلف ویروس هپاتیت C است که موجب بروز بیماری با شدت بیشتر می شود. در این موارد پاسخ بیمار به درمان با داروهای ضد ویروسی کم می‌شود.

تشخیص هپاتیت C

راه تشخیص این بیماری انجام آزمایش آنتی بادی ضد ویروس به روش «الیزا» است. در فردی که این آزمایش مثبت است، باید با استفاده از آزمایش دقیق‌تر «ریبا» یا «بلات» و آزمایش دقیق‌تر پی – سی – آر (HCV RNA) وجود بیماری و شدت آن را اثبات کرد.
هپاتیت C قابل درمان است و در صورت مصرف دقیق دارو تحت نظر پزشک، امکان ریشه کنی آن وجود دارد.

هپاتیت C چیست

درمان هپاتیت C

برای بیماری هپاتیت C درمان موثری وجود دارد. مصرف توأم داروی اینترفرون آلفا و قرض ریباورین می‌تواند در 30 تا 50 درصد موارد به کنترل بیماری منجر شود. اثر داروی اینترفرون ساخت داخل کشورمان (به نام پی – دی فرون) در درمان بیماری معادل داروهای خارجی است. آمپول اینترفرون به صورت هفته‌ای سه بار تزریق می‌شود. مقدار و مدت مصرف آن را پزشک تعیین می‌کند. بیماران باید حداقل ماهی یک بار جهت بررسی و انجام آزمایشات مراجعه نمایند. امروزه آلفا – اینترفرون جدیدی به نام پگ – اینترفرون معرفی شده که هفته‌ای یک بار تزریق می‌شود. این دارو گران قیمت است، ولی تأثیر بیشتری دارد. هپاتیت C قابل درمان است و در صورت مصرف دقیق دارو تحت نظر پزشک، امکان ریشه کنی آن وجود دارد.

پس امروزه می‌توان نسبت به مهار بیماری و بازگرداندن زندگی سالم به بیماران اقدام کرد به شرطی که بیماری در مراحل زودرس آن تشخیص داده شود و بیماران با پزشک خود همکاری نمایند.

رعایت مقدار مناسب مصرف دارو و مدت توصیه شده توسط پزشک، در ریشه کنی بیماری حائز اهمیت است. باید توجه داشت که گرچه جهت درمان بیماری باید هزینه‌ای بالا متحمل شد، ولی ریشه کنی بیماری ارزش بیشتری دارد.