پزشک تو – سایت پزشکی

اگزمای سرشتی چیست -اصطلاحاً اكزما را براي توصيف تمام انواع حالت‏هاي قرمزي، تاول، ترشح، پوسته پوسته شدن، تغيير رنگ مايل به قهوه‏اي، ضخيم شدن و خارش پوست بكار مي‏برند. اكزما انواع مختلفي دارد مانند: اكزماي تماسي آلرژيك، اكزماي شوره‏اي و اكزماي سكه‏اي. در اين جا تنها به بررسي نوع شايعي از اكزما كه به نام درماتيك آتوپيك يا اكزماي سرشتي مشهور است، مي‏پردازيم.

لغت ”آتوپيك Atopic“ گروهي از بيماري‏هاي آلرژيك يا توام با آلرژي را دربر مي‏گيرد كه اغلب چند نفر از اعضاي يك خانواده را مبتلا مي‏نمايند. اين خانواده‏ها ممكن است آلرژي‏هايي نظير تب يونجه (حساسيت فصلي)، حساسيت به گرده گياهان و آسم داشته باشند. علاوه بر آن، ضايعات پوستي كه به نام ”درماتيك آتوپيك“ خوانده مي‏شوند نيز در آنها وجود دارد. در حاليكه در خانواده مبتلايان به درماتيك‏آتوپيك افرادي با مشكلات مشابه را مي‏توان يافت، ولي در 20 درصد موارد نيز ممكن است تنها يك فرد در خانواده به اين بيماري مبتلا باشد. درماتيك‏آتوپيك در تمام نقاط دنيا بسيار شايع است. متاسفانه آمار دقيقي از شيوع اين بيماري در ايران در دسترس نيست اما اين بيماري حدود 10 درصد نوزادان و 3 درصد كل جامعه را در ايالت متحده آمريكا، در برمي‏گيرد. اگر چه اين بيماري در هر سني ممكن است پديد آيد ولي در نوزادان و بچه‏ها بسيار شايع‏تر است. ضايعه پوستي همراه با خارش و گاهي هم بدشكل و ناخوشايند است.

بيماري درماتيك آتوپيك معمولاً در سنين كودكي و گاهي تا قبل از سن 25 سالگي خودبخود بهبود مي‏يابد. ولي بعضي بيماران در تمام عمر خود از اين مسئله رنج مي‏برند. در اينگونه موارد معمولاً هم بيمار و هم پزشك از تداوم درمان و سماجت بيماري خسته و عاجز مي‏شوند.

علايم اگزمای سرشتی چيست؟
زماني كه بيماري در سنين نوزادي بروز مي‏كند، گاهي به نام ”اكزماي نوزادان“ خوانده مي‏شود. ضايعات خارش‏دار، ترشح‏دار و دلمه بسته، به خصوص درصورت و سر نوزاد پديد مي‏آيند ولي اين ضايعات درهر جاي ديگر هم مي‏توانند وجود داشته باشند. براي رهايي از احساس خارش، كودك ممكن است صورت، گونه‏ها و ساير مناطق مبتلا را با دست بخاراند و يا سر و صورتش را به بالش يا هر چيزي كه در دسترس دارد بمالد. والدين بايدبدانند كه اكثر نوزادان قبل از رسيدن به سن دو سالگي از اين بيماري خلاصي مي‏يابند. ولي درمان مناسب مي‏تواند در كنترل بيماري بسيار سودمند بوده و تحمل آن را تا وقتي كه گذشت زمان مسئله را حل كند، راحت‏تر نمايد. اگر بيماري ادامه يابد يا پس از سن نوزادي بروز نمايد، اگر بيماري ادامه يابد يا پس از سن نوزادي بروز نمايد، پوست تمايل كمتري به قرمزي، تاول زدن، ترشح و دلمه بستن دارد.

در عوض، ضايعات به صورت خشك، قرمز متمايل به قهوه‏اي يا خاكستري در آمده و پوست حالت پوسته پوسته و ضخيم پيدا مي‏كند. احساس خارش شديد و تقريباً غيرقابل تحمل نيز وجود دارد كه در هنگام شب بدتر مي‏شود. بعضي بيماران آنقدر پوست خود را مي‏خارانند تا زخم شده و خون مي‏افتد. در اين حالت، سد دفاعي پوست خدشه‏دار شده و ممكن است به عفونت پوست منجر شود. در نوجوانان و بالغين جوان، ضايعات بطور مشخص در نواحي خم آرنج و بالغين جوان، ضايعات بطور مشخص در نواحي خم آرنج و پشت زانو، قوزك و مچ پا و نيز بر روي صورت، گردن و نيز قسمت‏هاي بالايي قفسه سينه پديد مي‏آيند. اگرچه اين نواحي كه نام برديم شايع‏تريم نقاط هستند،ولي بايد دانست هر جاي ديگر بدن نيز ممكن است به اين بيماري مبتلا شود.

چگونه اگزمای سرشتی تشخيص داده مي‏شود؟
يك ضايعه خارش‏دار با خصوصيات فوق‏الذكر، همراه با يك تاريخچه خانوادگي از آلرژي، مي‏تواند نشانگر بيماري اكزماي سرشتي باشد. درمان مناسب، به موقع و مداوم توسط يك متخصص پوست مي‏تواند موجب آسودگي بيمار شده و نيز شدت و دوره بيماري را كاهش دهد.
بيماري هميشه هم از يك الگوي معين پيروي نمي‏كند. ضايعات ممكن است در كف و پشت دست‏ها، انگشتان و يا حتي روي پاها پديد آيند. در اين مناطق، ضايعات ضخيم شده، دلمه بسته و ترشح‏دار ممكن است سالها وجود داشته باشند.

چه عواملي مي‏توانند باعث تشديد اگزمای سرشتی شوند؟
پوست بيماران مبتلا به اكزماي سرشتي نسبت به بسياري از عوامل مي‏اتواند واكنش نشان دهد: تغييرات سريع دماي محيط (سرما و گرما)، خشكي هوا، ورزش سنگين، برخي غذاها، سايش با لباس، عفونت‏ها، آفتاب و استرس‏هاي عصبي از جمله اين عوامل هستند. البته ميزان حساسيت پوست نسبت به عوامل فوق در افراد مختلف متفاوت مي‏باشد.

نقش غذاها در ايجاد بيماري چيست؟
آلرژي غذايي در 10 درصد بيماران ديده مي‏شود. اگرچه بعضي از غذاها (مانند تخم مرغ، شيرگاو، ماهي، آجيل، مواد افزودني، مواد رنگي مصنوعي، سويا، شكلات و توت‏فرنگي) موحب تشديد حملات اين بيماري به خصوص در شيرخواران و كودكان مي‏شوند، ولي حذف كامل اين غذاها از رژيم غذايي مبتلايان، بندرت موجب كاهش علايم يا بهبودي خواهد شد. اگر روش‏هاي درماني مختلف در بيماران بي‏نتيجه باشد، مي‏توان بطور آزمايشي اين مواد را از رژيم غذايي حداقل براي يكي دوهفته حذف كرد و نتيجه را مشاهده نمود. همچنين از مصرف هرگونه غذايي كه براثر تجربه به بيمار يا والدين او ثابت شده است كه ايجاد يا تشديد بد ضايعات مؤثرند، بايد اجتناب شود. فاصله زماني بين مصرف غذاي آلرژي‏زا و تشديد ضايعات معمولاً 1 تا 2 ساعت مي‏باشد. برخي متخصصين توصيه مي‏كنند كه مادران شيرده وشيرخواران مبتلا به اكزماي سرشتي تا سن يك سالگي از اين مواد غذايي استفاده نكنند.

آيا عوامل محيطي در ايجاد اين بيماري نقشي دارند؟
اجتناب از تماس با بعضي از مواد موجود در هوا و نيز گردوغبار مي‏تواند به طور چشمگيري سبب ايجاد آرامش و تخفيف علايم شود. گردوغبار و اشيايي كه گردوغبار را در خود نگه مي‏دارند (نظير بالش پر، متكا، كوسن، پرده، فرش، روكش مبل، بعضي از اسباب‏بازي‏ها و پشم) مي‏توانند سبب بدتر شدن بيماري شوند. لذا محل زندگي بايد ساده و فاقد محل‏هاي تجمع گردوخاك باشد. از نگه داشتن گل و گياه و حيوان بايد اجتباب نمود. ملحفه‏ها بايد مرتب شسته شده و محل‏هاي تجمع گردوخاك گردگيري شوند. مواد آرايشي، عطريات، اسپري‏ها (حشره‏كش و خوشبوكننده) و دود سيگار مي‏‎‏توانند باعث تشديد اكزما شوند و از تماس با آنها بايد اجتباب شود.

آيا آزمايش‏هاي آلرژي براي پيدا كردن دليل ايجاد اگزمای سرشتی ارزشي دارند؟
اگر چه وجود يك آزمايش پوستي مثبت تنها در 20 درصد اوقات نشان دهنده وجود آلرژي است، ولي در صورت منفي بودن، آزمايش پوست مي‏تواند دليل خوبي براي عدم وجود آلرژي باشد. انجام اين آزمايش‏ها هميشه بايد فقط توسط افراد مجرب و آموزش ديده انجام گيرد. گاهي انجام اين آزمايش‏ها خود باعث تشديد اكزما مي‏گردد.

براي درمان اگزمای سرشتی چه بايد كرد؟
با پزشك خود در مورد كرم‏ها، لوسيون‏ها، شامپوها و ساير محصولات بهداشتي آرايشي استفاده مي‏كنيد مشورت كنيد تا در صورتي كه مواد تحريك كننده‏اي در آنها وجود دارد شما را از آن آگاه كند. از پوشيدن لباس‏هاي نخي و كتاني در اين ميان بهتر هستند. تغييرات ناگهاني دما و هرگونه فعاليتي كه موجب تعريق شديد شود، سبب بدتر شدن احساس خارش و اگزما مي‏شوند. از آن جا كه خارندان پوست موجب آسيب بيشتر به آن و تشديد اكزما مي‏شود، بايد سعي شود به جاي خاراندن، با فشار دادن پوست احساس خارش را كنترل نمود.

پزشكان متخصص پوست و مو بسته به حال بيمار و شدت بيماري معمولاً از كرم‏ها و لوسيون‏هاي مرطوب كننده استفاده مي‏كنند. گاهي نيز تركيبات حاوي كورتيكوستروئيد براي بيماران تجويز مي‏شود. براي تخفيف علايم، داروهاي خوراكي از قبيل آنتي‏هيستامين‏ها هم به بيمار داده مي‏شوند. آنتي‏بيوتيك‏هاي خواركي تنها در صورتي بايد مصرف شوند كه وجود عفونت در پوست براي پزشك و مو ممكن است دستور استفاده از نور ماوراء بنفش را براي بيمار صادر كند.

از مصرف داروهاي حاوي كورتون خوراكي تا آنجا كه ممكن است بايدخودداري كرد. ولي اگر همه روش‏هاي درماني ديگر بي‏نتيجه بودند، پزشك ممكن است از كورتون خوراكي هم براي درمان بيمار استفاده كند. همانگونه كه مصرف بي‏رويه كورتون مضر مي‏باشد، ترس از آن و عدم مصرف آن عليرغم تجويز پزشك هم اشتباه است.

خشكي پوست يكي از مشكلات شايع بيماران بوده و زمينه ساز بروز ضايعات اكزمايي نيز مي‏تواند باشد. براي كنترل خشكي پوست مي‏توان از يك دستگاه بخور (ترجيحاً بخور سرد) استفاده نمود. در صورت عدم دسترسي به آن، مي‏توان يك ظرف دهان گشاد آب را روي بخاري يا شوفاژ قرارداد. استحمام بايد به حداقل دفعات لازم و به مدت كوتاه صورت گيرد و از استفاده از آب داغ اكيداً خوداري گردد. از كاربرد كيسه حمام و صابون‏هاي معمولي بايد اجتناب كرد. حداكثر تا 3 دقيقه پس از استحمام، بايد كل پوست توسط پمادهاي مرطوب كننده چرب شود تا از تبخير آب پوست جلوگيري گردد. هنگام خشك كردن بدن، حوله را نبايد روي پوست ماليد بلكه بايد با گذاشتن حوله روي پوست، آب آن گرفته شود.

درباره اگزمای تماسی –

اگزماي تماسي مي‏تواند بادومكانيسم ايجاد شود:
1- حساسيتي 2- تحريكي. ماده اي كه باعث ايجاد حساسيت پوستي تماسي مي‏شود بنام مده حساسيت‏زا (آلرژن) ناميده مي‏شود خيلي از مردم نسبت به آلرژن‏ها، واكنشي نشان نمي‏دهند ولي تعداد كمي از مردم به مرور زمان نسبت به بعضي مواد ( كه در تماس قبلي نسبت به آن حساس نبوده‏اند)، حساس مي‏شوند ، تماس بيشتر موجب پيدايش ضايعات خارش دار مي‏شود .

موادي از قبيل اسيدها، حلال‏ها، قلياها وصابون هاي قوي ومواد شوينده معمولاً اگزماي تماسي تحريكي ايجاد مي كنند . اين مواد شيميايي آزارنده كه مي توانند برروي پوست هركسي ايجاد واكنش نمانيد، بنام آزارنده‏ها (Irritants) ناميده مي شوند. بعضي مواد شيميايي هم آزارنده وهم حساسيت زا هستند.

علايم اگزماي تماسي
در اگزمای تماسي، پوست قرمز ومتورم شده وتاول مي‏زند تاول ها ممكن است بتركند واز خود دلمه و پوسته بجا بگذارند. درمراحل بعدي پوست ممكن است تيره تر شده وحالت چرم مانند وچروكيده بخود بگيرد افتراق اگزاماي تماسي از ساير اگزماها گاهي مشكل است .

يافتن عامل اگزمای تماسی
معمولاً متخصص پوست وبيمار درباره موادي كه درخانه و محل كار با پوست شخص تماس مي يابند بحث مي كنند تاعامل حساسيت زا را بيابند متخصص پوست ممكن است انجام تست حساسيتي آزمايش برچسب (Patch Test) نيز توصيه كند. اين آزمايش راهي آسان وبي خطر براي تشخيص حساسيت هاي تماسي مي باشد مقادير ناچيزي از مواد حساسيت زاي احتمالي براي مدت معيني (معمولاً دو روز) با چسب مخصص بر روي پوست چسبانده مي شوند ودرصورت بروز واكنش، عامل حساسيت زا مشخص خواهد شد مواد حساسيت زا مشخص خواهد شد. مواد حساسيت زاي شايع شامل نيكل ، لاستيك ، سيمان ، چرم، بعضي داروهاي موضعي، نگاهدارنده‏هاي موجود دركرم ها ولوازم آرايش، رنگ ها، مواد معطر، پيچك سمي، بلوط سمي وگياهاني از اين قبيل مي باشند.

حساسيت به نيكل
نيكل درتعداد زيادي از مواد فلزي يافت مي شود. دربسياري ازموادي كه روكش كروم دارند نيكل به مقدار كافي براي ايجاد واكنش وجود دارد. در ظروف استيل نيز نيكل وجود دارد اما پيوندهاي بسيار محكم آن باساير فلزات احتال بروز واكنش اگزماي تماسي به استيل را در افراد حساس به نيكل بسيار كم مي كند گوشواره هاي حاوي مواد نيكل دار هم مي توانند باعث ايجاد حساسيت پوستي گوش شوند كه يكي از مشكلات شايع در افرادي است كه به نيكل حسايت دارند اين حالت مي تواند حتي با سوزني كه براي سوراخ كردن گوش استفاده مي شود ويا با خود گوشواره ها شروع شود. دراين افراد بايد از سوزن هايي استفاده شود كه حاوي نيكل نباشند وبعد از آن نيز حداقل بمدت 3 هفته بايستي از گوشواره هاي بدون نيكل استفاده شود.

گيره‏هاي ساخته شده از نيكل درلباسها ازقبيل سگكها، زيپ ها، دگمه هاي وكليپس ها مي توانند ايجاد حساسيت كنند. كشاني كه به نيكل حساسيت دارند بايد از گيره هاي پلاستيكي استفاده كنند.

تعريق موجب تشديد حساسيت به نيكل درافراد حساس به آن مي شود درفصل تابستان 20-15 دقيقه پس از تماس با مواد حاوي نيكل ، احساس خارش وسوزش در پوست ايجاد مي شود. پس از يكي دوروز، ضايعات پوستي هم ممكن است پديدار شوند اما اگر تعريق نباشد شايد بتوان جندين ساعت از اين وسايل استفاده كرد بدون اينكه مشكلي پديد آيد.

حساسيت به لاستيك
مواد لاستيكي اغلب ايجاد اگزماي تماسي نمي نمايند مواد شيميايي موجود در لاستيك عامل ايجاد اين واكنش ها هستند. كساني كه به لاستيك حساسيت دارند بايد از مواد ديگري استفاده كنند.

لاستيك همچنين مي تواند باعث واكنش‏هاي حساسيتي فوري از قبيل سوزش ، خارش وكهير درمحل تماس بالاستيك شود. بعضي مردم پس از تماس با لاستيك دچار خارش و آبريزش از چشم‏ها وبندرت تنگي نفس مي‏شوند.

اين حالات بخصوص درافرادي كه دستكش‏هاي تنگ و چسبان لاستيكي ( نظير دستگش‏هاي پزشكي) مي پوشند ايجاد مي شود پوست دست درمحل تماس با دستكش‏هاي لاستيكي ممكن است دچار حساسيت شود در اين گونه مواقع بايستي از دستكش‏هاي ساخته شده از وينيل يا ساير مواد مصنوعي استفاده كرد.

وجود الياف نايلوني درلباسهاي زير نيز موجب ايجاد حساسيت هاي پوستي تماسي درمحل تماس لباس مي شود در اينگونه موارد نيز بايستي از البسه فاقد مواد نايلوني استفاده شود. بيشتر موارد اگزمايي تماسي ناشي از كفشها بدليل مواد تشكيل دهنده لاستيكي كه درساختار كفش بكار رفته پديد مي آيد. چسب هاي به كاررفته دركفش هم مي توانند ايجاد مشكل كنند. حتي دركفش‏هاي چرمي هم ممكن است از چسب استفاده شده باشد دراين موارد بايستي حتماً از كفش غير لاستيكي استفاده شود.

حساسيت به رنگ مو
بيشتر مردم مي توانند بدون هيچ مشكلي ، موي خود را رنگ كنند بااين حال ، بعضي ها نسبت به پارافنيلن دي آمين (PPD) حساسيت دارند. اين ماده در رنگ موهاي دايمي كه با ساير مواد شيميايي ( نظير پراكسيدها) مخلوط مي شوند، وجود دارد.

كساني كه به PPD حساسيت دارند هرگز نبايد از رنگ موي دائمي استفاده كند . درحدود يك چهارم افراد حساس به PPD نسبت به مواد موجود در رنگ هاي نيمه دائمي هم حساسند. قبل از استفاده از هرگونه رنگ مويي از توصيه هاي داخل جعبه آن براي انجام يك تست حساسيت پوستي پيروي كنيد. خيلي از كساني كه به PPD حساسند مي توانند از رنگ هاي موقتي براي رنگ كردن موهايشان استفاده كنند اما تعداد اندكي از افراد به اين مواد نيز حساسيت نشان مي دهند.

گرچه رنگ هاي PPD بندرت در لباس ها استفاده مي شوند، ولي ساير رنگ هايي كه با PPD واكنش متقاطع نشان مي دهند ، به وفور براي رنگ كردن لباسها به كار مي روند . درنتيجه بعضي از افراد حساس به PPD نمي توانند لباس هاي تيره بپوشند وناچاراً بايستي از رنگ هاي روشن لباس استفاه كنند .حدود 25 درصد افراد حساس PPD نسبت به بعضي مواد بي حس كننده موضعي نظير بنزوكائين هم حساس هستند. در اين مواقع بايستي از تركيبات جايگزين استفاده شود.

حساسيت به فرآورده هاي آرايشي بهداشتي
عطرها، لوسيونها ومواد آرايشي مي‏توانند ايجاد واكنش هاي حساسيت تماسي بكنند بعضي از مردم نسبت به مواد شيميايي معطر كه در فرآوردههاي آريشي – بهداشتي استفاده مي شوند حساسند. برخي ديگر نيز به مواد شيميايي نگهدارنده كه بمنظور جلوگيري از فساد اين گونه فرآورده‏هاي بدون عطر استفاده كنند ولي حتي فرآورده هاي بدون عطر هم هنوز داراي مواد معطر هستند كه بمنظور پوشاندن بوي ناخوشايند بعضي از مواد شيميايي به محصول اضافه شده اند تعداد بسيار كمي فرآورده‏هاي واقعاً بدون مواد نگهدارنده وجود دارند، ولي افراد ممكن است حتي نسبت به يك ماده شيميايي نگهدارنده حساس بوده و نسبت به ساير مواد مشابه حساسنباشند.

حساسيت به گرومات ها
كرومات ها معمولاً مسئول ايجاد واكنش‏هاي حساسيت تماسي ناشي از تماس با سيمان ، چرم،كبريت رنگها ومواد ضد زنگ هستند تماس باكروم درمشاغلي كه درارتباط بااتومبيل، جوشكاري، ريخته‏گري، بتون ريزي، صنايع راه آهن وصنايع ترميمي ساختمان هستند شايع است. از كروماتها براي رنگ كردن چرم به منظور ساخت كفش ولباس استفاده مي شود. درماتيت ناشي از كفش ممكن است متعاقب پوشيدن كفش هايي كه از چرم محتوي كرومات ساخته شده اند پديدار شود. اين افراد بايد از كفش هايي استفاده كنند كه در رنگ آميزي چرم آنها بجاي كرومات از مواد گياهي استفاده شده باشد.

بعضي از كبريت ها، محتوي كرومات هستند كبريت خاموش ، دود ناشي از كبريت روشن شده وسرسوخته كبريت هم محتوي مقاديري از كروماتها هستند و مي توانند موجب بروز حساسيت شوند.

حساسيت به پيچك سمي وكياهان هم خانواده با آن
اين خانواده گياهي شامل پيچك سمي وبلوط سمي مي باشد. اين گياهان علت بسياري از موارد اگزماي تماسي هستند. واكنس پديد آمده مشابه با ساير انواع اين گونه واكنش هاست. معمولاً خطي از تاول هاي كوچك در محل تماس با گياهان برروي پوست بيمار بوجود مي آيد، بيماران حساس به اين گياهان سمي معمولاً نسبت به فرآورده‏هاي روغني اين گياهان نيز حساسند.

مقاله درباره زگیل -ويروس‏هايي كه باعث بوجود آمدن زگيل مي‏شوند مربوط به خانواده‏اي از ويروس‏ها بنام پاپيلوما هستند. ظاهر يك زگيل بستگي به محل پيدايش آن دارد. زگيل‏ها معمولاً به رنگ پوست بوده و در لمس زبر و ناصاف هستند، اما گاهي هم مي‏توانند تيره يا صاف و هموار باشند.

انواع زگيل كدام است؟
زگيل‏ها انواع مختلفي دارند كه عبارتند از:
– زگيل‏هاي معمولي
– زگيل‏هاي كف پا
– زگيل‏هاي صاف
– زگيل‏هاي تناسلي

زگيل‏هاي معمولي:
اين نوع زگيل معمولاً اطراف ناخن، روي انشگتان و پشت دست بوجود مي‏آيد. اين نوع زگيل‏ها بيشتر در قسمت‏هايي كه در پوست خراشيدگي ايجاد شده است (مثلاً به دنبال جويدن ناخن‏ها يا كندن گوشه‏هاي ناخن) بوجود مي‏آيند.

زگيل‏هاي كف ‏پا:
نوعي زگيل كه معمولاً در كف‏پا ايجاد مي‏شود و به تعداد زياد و دسته دسته بوجود مي‏آيند ”زگيل‏هاي معمولي به سمت خارج پوست برجسته نمي‏شوند زيرا فشار حاصل از راه رفتن روي كف‏پا باعث صاف و پهن شدن آنها شده و آنها را به داخل پوست فشار مي‏دهد. در سطح اين نوع زگيل‏ها اكثراً نقاط سياهي ديده مي‏شود كه همان عروق خوني هستند كه تغذيه زگيل را به عهده دارند. زگيل‏هاي كف‏پا ممكن است دردناك باشند، مثل اينكه سنگي در كفش باشد.

زگيل‏هاي مسطح:
اين زگيل‏ها از زگيل‏هاي ديگر كوچك‏تر بوده، سطحي هموارتر دارند و اكثراً به تعداد زياد ايجاد مي‏شوند (20 تا 100 عدد)، ممكن است هر جايي از بدن را درگير كنند ولي در كودكان بيشتر روي صورت بوجود مي‏آيند. اين زگيل‏ها بيشتر اوقات در آقايان در نواحي رويش ريش و در خانم‏ها روي ساق پا پيدا مي‏شوند. كه احتمال صدمه ديدن آن هنگام تراشيدن موهاي اين قسمت‏ها وجود دارد.

زگيل‏هاي تناسلي:
اين زگيل‏ها مشكل شايع و نگران كننده‏اي در بالغين به شمار مي‏روند و اكثراً كوچك و صاف هستند ولي مي‏توانند باريك و بلند هم باشند. سطح آنها نرم بوده و بر خلاف بقيه زگيل‏ها زبر و پوسته‏پوسته نيستند. زگيل‏هاي تناسلي در خانم‏ها ممكن است، داخل مهبل يا گردن رحم، اطراف معقد و يا داخل راست روده را گرفتار كنند. ويروس‏هايي كه عامل زگيل‏هاي تناسلي هستند به ندرت باعث زگيل‏هاي دست يا پا مي‏شوند ولي مي‏توانند باعث پديد آمدن زگيل‏هايي در دهان گردند. بنظر مي‏رسد زگيل‏هاي تناسلي با سرطان‏هاي ناحيه تناسلي مرتبط باشند.

علت ابتلا به زگيل چيست؟
زگيل‏ها مي‏توانند از شخصي به شخص ديگر و گاهي بطور غيرمستقيم از طريق وسايل آلوده منتقل شوند. از زمان اولين تماس با ويروس تا زماني كه زگيل آنقدر بزرگ شود كه با چشم قابل ديدن باشد معمولاً چندين ماه طول مي‏كشد. خطر ابتلا به زگيل‏هاي دست، پا و زگيل‏هاي صاف كم است. در صورتي كه زگيل‏هاي تناسلي بيشتر واگيردار هستند. بنابراين لازم است تدابيري بكار برده شوند كه از انتقال زگيل‏هاي تناسلي از بيمار به همسر او جلوگيري شود. برخي، به علت ضعف ايمني نسبت به ويروس زگيل هر بار كه با اين ويروس تماس پوستي پيدا مي‏كنند، به ضايعات جديدي مبتلا مي‏شوند. اگر پوست به هر شكل آسيب ببيند، ويروس‏ها راحت‏تر زگيل ايجاد مي‏كنند، به همين دليل كودكاني كه ناخن خود را مي‏جوند يا گوشه‏هاي ناخن خود را مي‏كنند، بيشتر مبتلا به زگيل مي‏شوند.

همانظوري كه برخي از افراد خيلي زود مبتلا به سرماخوردگي مي‏شوند، برخي نيز بيشتر از بقيه مبتلا به زگيل مي‏شوند. همچنين بيماراني كه سيستم ايمني ضعيفي دارند بيشتر مستعد عفونت با ويروس‏هاي زگيل هستند.

آيا زگيل بايد درمان شود؟
در كودكان، معمولاً زگيل، بدون درمان و پس از طي دوره‏اي چند ماهه تا چند ساله ناپديد مي‏شود. با اين حال، از آنجا كه احتمال گسترش زگيل به ساير نواحي بدن فرد مبتلا و يا انتقال آن به افراد ديگر وجود دارد، درمان زگيل منطقي به نظر مي‏رسد. بويژه هنگامي كه زگيل‏ها باعث ناراحتي يا درد شوند، درمان ضرورت مي‏يابد. در زگيل‏هاي تناسلي مزمن، احتمال ابتلا به سرطان پوستي تا حدودي افزايش مي‏يابد. همچنين در خانم‏هاي مبتلا به زگيل تناسلي احتمال ابتلا به سرطان گردن رحم بيشتر است. به همين دلايل، همه بالغين مبتلا به زگيل تناسلي بايد تحت درمان قرار گيرند. تمامي خانم‏هاي مبتلا به زگيل تناسلي حتي پس از درمان بايد بطور منظم آزمون پاپ‏اسمير انجام دهند.

چگونه مي‏توان زگيل را درمان كرد؟
متخصصين پوست بسته به سن بيمار و نوع زگيل، درمان‏هاي متفاوتي را به كار مي‏برند. در كودكان، زگيل‏هاي متفاوتي را به كار مي‏برند. در كودكان، زگيل‏هاي معمولي را مي‏توان با استعمال روزانه تركيبات حاوي اسيد ساليسيليك ضعيف درمان نمود. معمولاً اين روش ناراحتي زيادي ايجاد نمي‏كند ولي ممكن است هفته‏ها طول بكشد تا نتايج قابل قبول بدست آيد. اگر زگيل دردناك و زخمي شود، درمان بطور موقت بايد متوقف گردد. روش ديگر درمان، استعمال موضعي كانتاريدين توسط پزشك متخصص پوست است كه بعد از گذشت چند روز باعث بوجود آمدن تاولي زير زگيل مي‏شود و پزشك مي‏تواند سقف اين تاول را كه حاوي ويروس‏هاي كشته شده زگيل است، بچيند.

در بزرگسالان و نوجوانان، منجمد كردن با ازت مايع، درمان انتخابي مي‏باشد. اين روش درماني خيلي دردناك نيست و پيدايش جوشگاه ناشي از آن نادر است. با اين حال تكرار اين درمان پس از يك تا سه هفته براي بهبودي كامل كليه زگيل‏ها معمولاً ضروري است. سوزاندن با برق (كوتر كردن) روش ديگري است كه زگيل طي يك مرحله در مطب برداشته مي‏شود. احتمال ايجاد جوشگاه و درد، طي اين روش بيشتر از منجمد كردن است.

درمان زگيل‏هاي كف‏پا مشكل است زيرا قسمت اعظم زگيل زير سطح پوست قرار دارد. روش‏هاي مختلف درمان آن عبارتند از: استفاده از چسب‏هاي اسيد ساليسيليك، استعمال مواد شيميايي ديگر، استفاده از روش‏هاي جراحي مثل ليزر يا انجماد يا كوتر (سوزاندن). ممكن است لازم شود كه بيمار براي كاهش تعريق پا، دارو مصرف نمايد. تعداد زگيل‏هاي صاف معمولاً بيشتر از آن است كه با روش‏هاي فوق‏الذكر درمان شوند. لذا بكار بردن روش‏هاي لايه برداري پوست با استفاده از استعمال روزانه اسيد ساليسيليك يا ترتينوئين توصيه مي‏شود. در برخي از بالغين، درمان‏هاي دوره‏اي و مكرر در مطب لازم و ضروري است.

معمولاً درمان زگيل‏هاي تناسلي از همه موارد مشكل‏تر است. ابتدا بايد جاي تمامي زگيل‏ها مشخص شود. اين امر مستلزم معاينه مهبل و گردن رحم در خانم‏ها و راست روده در هر دو جنس است. ممكن است درمان مرتب و مكرر در مطب و با استفاده از برخي اسيدها يا منجمد كردن لازم باشد. گاهي داروي ”پودوفيلين“ جهت استعمال هفتگي در منزل تجويز مي‏گردد.

زگيل‏هاي تناسلي خيلي مقاوم يا خيلي بزرگ را بايد با يكي از روش‏هاي جراحي درمان كرد. همسر بيمار نيز بايد از نظر وجود زگيل‏هاي تناسلي معاينه شود. درمان زگيل‏هاي تناسلي گاهي بسيار مشكل است و حتي درمان‏هاي متعدد و مكرر هم موفقيت آن را تضمين نمي‏كند.

ليزر براي تخريب برخي از انواع زگيل‏ها بكار مي‏رود، ولي درمان با ليزرگران است. روش ديگر درمان زگيل، تزريق يك داروي ضدسرطاني به نام بلئومايسين به داخل هر زگيل است. البته تزريق آن دردناك است و گاهي عوارض جانبي ديگري نيز دارد.

روش درماني ديگر ايمونوتراپي است كه بوسيله آن سيستم دفاعي بدن جهت نابودي ويروس زگيل تقويت مي‏شود. براي درمان زگيل از ورش‏هاي مختلف ايمونوتراپي استفاده شده است. در يكي از اين روش‏ها ابتدا سيستم ايمني بدن بيمار را به يك ماده شيميايي خاص، حساس مي‏كنند. سپس اين ماده را با غلضت مناسب بر روي زگيل‏ها مي‏مالند بنحوي كه واكنش حساسيتي خفيفي در اطراف زگيل تحت درمان رخ دهد. اين واكنش آلرژيك مي‏تواند باعث ناپديد شدن زگيل‏ها شود.

همچنين مي‏توان داروي ”اينترفرون“ را به داخل زگيل تزريق كرد كه باعث تحريك و افزايش واكنش سيستم ايمني فرد و به دنبال آن، از بين رفتن زگيل مي‏شود. داروي ديگري كه اخيراً در درمان زگيل بخصوص زگيل‏هاي تناسلي با موفقيت به كار رفته است “Imiquimod” مي‏باشد. اين دارو به صورت كرم است كه بر روي زگيل ماليده مي‏شود و با تحريك سيستم ايمني، زگيل‏ها را از بين مي‏برد.

هيچگاه خودسرانه اقدام به درمان زگيل‏هاي خود نكنيد. ممكن است شما نوع ديگري از ضايعات پوستي را با زگيل اشتباه بگيريد و براي بيماري و خيم‏تري به اشتباه درمان زگيل را بكار ببريد. در مورد تشخيص و تعيين راه صحيح درمان زگيل بايد به توصيه‏هاي متخصص پوست توجه كنيد.

بسياري از مردم اعتقاد دارند درمان‏هاي عاميانه يا هيپنوتيزم در درمان زگيل مؤثر مي‏باشد. از آنجاييكه زگيل‏ها بالاخص در كودكان ممكن است خودبخود ناپديد شوند، تشخيص اين كه آيا درمان مؤثر بوده يا اينكه گذشت زمان باعث بهبودي خودبخود زگيل شده مشكل است.

علت عود زگيل‏ها چيست؟
گاهي اوقات بنظر مي‏رسد به همان سرعتي كه زگيل‏هاي قديمي از بين مي‏روند، زگيل‏هاي جديدي پديدار مي‏شوند. دليل امر اين است كه زگيل‏هاي قديمي قبل از اينكه درمان شوند ويروس را به پوست نواحي اطراف زگيل‏هاي ”جديد“ اطراف زگيل‏هاي اصلي رشد مي‏كنند.
بهترين راه محدود كردن زگيل اين است كه زگيل‏هاي جديد را به همان سرعتي كه رشد مي‏كنند درمان كنيم تا آنها فرصت كمتري براي پخش كردن ويروس به پوست اطراف داشته باشند. از سوي ديگر، هيج روش درماني قطعي براي زگيل وجود ندارد و احتمال عود زگيل پس از هر نوع درمان وجود دارد. معاينه بوسيله پزشك متخصص مي‏تواند شما را از اينكه زگيل‏ها كاملاً درمان شده‏اند مطمئن كند.

پلینگ یا پاک سازی خانگی –
بعضی وقتها وقتی جلوی آینه دقیق به پوستمان نگاه می کنیم به دانه های سر سیاه ریزی بر روی بینی وگاهی گونه ها بر می خوریم که پوستمان را از شفافیت وصافی خارج ساخته وکدر نشان می دهد.می توان با یک پاکسازی ساده این دانه های سیاه وجوشهای زیر پوستی مرده را پاک کرد و به پوست شادابی بخشید.

مراحل پاکسازی یا پلینگ پوست

1-بخور دادن : اولین مرحله برای پاکسازی پوست بخور دادن و آماده سازی پوست برای پاکیزگی است.به این ترتیب که داخل ظرفی 2 لیوان آب را با یک قاشق غذا خوری بابونه مخلوط کرده وروی شعله گاز بگذارید تا کاملا به جوش بیاید.سپس از روی شعله برداشته وبه وسیله ی یک حوله که روی سر می اندازید صورتتان را 20 دقیقه بخور دهید تا کاملا منفذ های پوستی باز شده و دانه های سر سیاه برای بیرون آمدن از زیر پوست آماده شوند.

2- خارج سازی دانه های سر سیاه : در این مرحله بعضی از دانه های سر سیاه بزرگ را می توانید جلوی آینه با فشار دادن بین دو انگشت خارج کنید و حتما تا ریشه ای که به رنگ سفید است ادامه داده تا کاملا تخلیه شود و سپس با پنبه ی آغشته به الکل سفید آن را ضد عفونی کنید ،اما دانه های بسیار ریز تر و کوچکتر را با وسیله ای که مخصو ص پلینگ است ودر فروشگا ههای لوازم آرایشی یافت می شود، خارج سازید .این وسیله به شکل میله ای است که سر آن حلقه ای شکل بوده وشما می توانید پس از ضد عفونی کردن آن با الکل سفید با کشیدن این حلقه بر روی پوست از پایین به بالا چه ناحیه ی بینی و چه بقیه ی قسمتهای دیگر صورت ،تمام جوشها ی ریز سر سیاه را که توسط بخور برای بیرون آمدن آماده شده اند را خارج سازید .هر بار که این وسیله ی حلقه ای شکل را روی پوست می کشید حتما با یک پنبه ی آغشته به الکل سفید آن را ضد غفونی کرده و دوباره کار را ادامه دهید.(خودتان نیز می توانید این وسیله ی ساده را با یک مفتول سیمی که خیلی هم نرم نباشد به شکل یک میله ی ساده با سری حلقه ای شکل درست کنید و از آن استفاده نمایید.)

3- زدن ماسک سفید : پس از خارج سازی جوشهای سر سیاه و زیر پوستی و جرمهای روی پوست که حتما بلا فاصله پس از بخور انجام شود ،از ماسکهای ماست و جوانه ی گندم (یک قاشق غذا خوری ماست کم چرب را با یک قاشق چایخوری آرد جوانه ی گندم یا آرد نان سنگک مخلوط کنید) ویا ماسک نشاسته (یک قاشق ماست کم چرب را با یک قاشق چایخوری نشاسته مخلوط کنید )و به آرامی بر روی پوستتان به حالت دورانی و ماساژ بمالید و پس از ربع ساعت با آب سرد و خنک بشویید.

4- زدن ماسک خیار وگلاب: برای طراوت و شادابی وشفافیت پوست ،یک عدد خیار با پوست را ریز رنده کرده ،یک قاشق مربا خوری گلاب به آن اضافه کرده وبه حالت خوابیده ،به آرامی روی پوست بمالید و پس از 10 دقیقه با آب سرد و خنک بشویید.

توصیه های مهم:
1-اگر نتوانستید از این وسیله برای در آوردن جوشها استفاده کنید ،می توانید کمی روشور یا سفیداب پودر شده بلا فاصله بعد از بخور، روی پوست مالیده و پس از اینکه کمی جذب شد پوست را از پایین به بالا ماساژ دهید تا جوشهای ریز و سر سیاه و همینطور جرمهای پوستیتان پاک شوند .به خصوص در نا حیه ی بینی این کار را بیشتر انجام دهید.

2- 3الی 4 ساعت بعد از پلینگ هیچ کرم ویا کرم پودری بر روی پوست نزنید تا کاملا قرمزی و تورم آن بخوابد و پس از 3 ساعت نیز اگر لازم بود تنها از کرمهای مرطوب کننده و یا کمی روغن بادام استفاده نمایید.

3-بهترین زمان برای پاکسازی پوست زمانی است که برنامه ای برای خارج شدن از منزل نداشته باشید که اگر بتوانید قبل از خواب این کار را انجام دهید و پس از آن به پوست کاملا استراحت دهید نتیجه ی مطلوب تری خواهید گرفت.

4- اگر تنها و تنها از بخور و روشور به مدت سه بار در هفته مثلا در سوناهای بخار پس از 20 دقیقه بخور و به کار بردن سفیداب یا روشور استفاده کنید و پس از آن هم بلا فاصله با آب سرد و خنک بشویید، بعد از یک ماه پوستی شفاف و روشن و بسیار پاکیزه خواهید داشت.
5-پلینگ و پاکسازی پوست را حتما دو تا سه ماهی یک بار انجام دهید و خیلی زود به زود انجام ندهید چرا که با فاصله زمانهای کوتاه و پشت سر هم باعث شل شدن و چروک پوست خواهد شد.

مقاله درباره چروک پوست –

پیرشدن پوست ( چروک پوست ) نتیجه تغییراتی در لایه بیرونی و میانی پوست، سلول‌های رنگدانه‌ای، فولیکول‌های مو، غدد چربی، عروق و اعضای حسی است.

تعدادی از این تغییرات در اعضای مربوطه به طور ذاتی ظاهر می‌شوند. این تغییرات غیر قابل اجتناب هستند

تعدادی وابسته به وضعیت هورمونی و دیگر مکانیسم‌های سیستمیک هستند. اینگونه موارد را می تواند با مداخلات درمانی کنترل نمود و روند پیری پوست را کنترل نمود.

تعدادی دیگر در اثر عوامل محیطی و خارجی نظیر آب و هوا، نور آفتاب و اشعه خورشید ایجاد می‌شوند. این موارد تا حدود قابل توجهی قابل پیشگیری هستند.

بطور کلی همه پوست‌ها در اثر پیرشدن خاصیت ارتجاعیشان را از دست می‌دهند. مثلاً اگر پوست روی دست زن یا مرد جوانی را با دو انگشت بگیریم و به طرف بالا بکشیم، بعد از رهاکردن، به سرعت به حالت عادی خود برمی‌گردد، ولی اگر همین عمل را روی دست فردی 58 ساله انجام دهیم پنج تا پانزده ثانیه چروک در محل کشش باقی می‌ماند.

با افزایش سن، شاهد نازکی لایه‌‌ی روپوست، تولید ناکافی سلول‌های جدید توسط لایه‌ی بازال، تحلیل لایه‌ی میانی پوست و کاهش چربی‌های موجود در زیرپوست خواهیم بود. که در مجموع سبب شلی پوست در افراد مسن می‌شود. در ضمن غدد چربی و عرق نیز در هنگام پیری تغییراتی پیدا می‌کنند که باعث خشکی پوست در افراد مسن می‌شود.

یکی از عوامل مؤثر در پیر شدن پوست وراثت است.

مصرف سیگار تشکیل چروک‌ را تسریع می‌نماید. مطالعات نشان داده است سیگاری ها 10 برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری سریعتر دچار چین و چروک پوستی خواهند شد.

سیگاری ها 10 برابر سریعتر از افراد غیر سیگاری دچار چین و چروک پوستی می شوند

از مهم‌ترین و عمده‌ترین عوامل مؤثر در ایجاد چروک خشکی و بی‌آبی پوست است. اگر مقدار رطوبت پوست از حد معینی کم‌تر شود لایه شاخی پوست، خشک، نازک و پوسته‌پوسته می‌شود و ترک‌هایی در آن ایجاد می‌شود.

بر روی لایه بیرونی پوست لایه سدکننده‌ای وجود دارد که از تبخیر سریع آب پوست جلوگیری و رطوبت پوست را حفظ می‌کند. در صورت عدم وجود این لایه، رطوبت پوست خیلی سریع از بین می‌رود. آب مورد نیاز به مواد هیدورفیل در لایه شاخی متصل شده و رطوبت مورد نیاز را حفظ می‌نماید. این مواد محلول در آب هستند و با شستشو و تعریق از روی پوست برداشته می‌شوند. در پوست نرمال این ترکیبات به وسیله یک لایه نازک چربی غیرقابل‌حل در آب محافظت می شوند.

سبوم که نتیجه‌ی ترشحات چربی غدد سبابه است به صورت ترکیب با عرق بدن، پوششی روی سطح پوست تشکیل می‌دهد که باعث کاهش تبخیر آب می‌شود. کرم‌ها، لوسیون‌ها، مرطوب‌کننده‌ها بر روی پوست‌های خشک جهت کمک به عمل سبوم استفاده می‌شوند.

غدد چربی در پوست پیشانی، اطراف بینی، دهان و بالای استخوان گونه بیش‌تر از مناطق دیگر وجود دارند. تعداد و فعالیت این غدد تحت تأثیر توارث و ترشحات هورمونی است.

تولید چربی در جوانان بیش‌تر است.
اختلافات فردی زیادی در تولید سبوم وجود دارد و این اختلاف انواع پوست‌های چرب، نرمال و خشک را ایجاد می‌کنند.
عوامل هورمونی و محیطی نیز در خشکی لایه شاخی نقش مهمی دارند.

بهترین راه برای بهبود خشکی و ترک‌خوردگی پوست دست و صورت، هیدراته‌کردن و آبرسانی مجدد آن است.

رطوبت فقط با رطوبت جایگزین می‌شود نه با چربی، زیرا چربی‌ها اثری در تبدیل کراتین سفت و خشک به حالت نرم و لطیف ندارند

از دیگر علل ایجاد چروک در پوست، رژیم‌های غذایی فاقد مواد اساسی به مدت طولانی، زیاده‌روی در مصرف الکل و دخانیات، فشارهای عصبی، دیر خوابیدن می‌باشد.

با توجه به عوامل مؤثر در ایجاد چروک درمان‌های ضدچروک باید دارای اهداف ذیل باشند:

تحریک غدد چربی و استفاده از چربی‌های جایگزین بر روی پوست.
حفظ آب و رطوبت پوست و بازگرداندن رطوبت از دست‌رفته به آن.
مبارزه با انقباضات ناموزون چهره.
تحریک لایه بازال اپیدرم.
تولید دوباره‌ی کلاژن و الاستین از دست‌رفته.