پزشک تو – سایت پزشکی

درمان انگل و کرم روده چگونه است  –

انگل موجود زنده‌ای است که درون موجود زنده دیگری زندگی می‌کند و از آن تغذیه می‌کند. منظور از انگل روده، موجودات زنده ریزی است که معمولا کرم روده هستند و از مواد غذایی بدن شما تغذیه می‌کنند.

از آنجایی که انگل‌ها شکل‌ها و اندازه‌های مختلفی دارند، می‌توانند مشکلات گسترده‌ای را ایجاد کنند. برخی از انگل‌ها غذای شما را مصرف می‌کنند و باعث می‌شوند که پس از یک وعده غذایی همچنان گرسنه باشید و نتوانید وزن خود را افزایش دهید. انگل‌های دیگر از گلبول هاب قرمز خون تغذیه می‌کنند و باعث کم خونی می‌شود. بعضی از انگل‌ها تخم‌هایی می‌گذارند که باعث خارش، التهاب و حتی بی خوابی می‌شود. در صورتی که روش‌های درمانی بی شماری را برای درمان مشکلات گوارش  و تسکین علائم آن امتحان کرده‌اید و به موفقیت دست نیافته اید، باید بدانید که انگل گوارش علت به وجود آورنده بسیاری از علائم حل نشده و نامشخص است

علائم و نشانه های کرم روده

انواع انگل‌ روده می‌توانند برای مدتی طولانی در روده‌ها زندگی کنند، و هیچ علائمی را به وجود نیاورد. علائم:

درد شکم
اسهال
تهوع یا استفراغ
نفخ شکم
اسهال خونی (مدفوع شل حاوی مخاط و خون)
جوش یا خارش دور مقعد یا فرج
احساس خستگی
کاهش وزن
وجود کرم روده در مدفوع

علت کرم روده

فرد به شیوه‌های مختلفی می‌تواند دچار انگل روده شود. اولا، انگل‌ها می‌توانند از طریق آب و غذای آلوده وارد بدن شما شوند. گوشت کاملا پخته نشده و آب آلوده در کشورهای توسعه نیافته، دریاچه‌ها، حوضچه‌ها یا نهرها، محلی مناسب برای پنهان شدن انگل‌ها است. با این حال، گوشت تنها ماده غذایی نیست که انگل از طریق آن وارد می‌شود. میوه‌ها و سبزیجات آلوده یا کثیف نیز باعث ورود انگل به بدن می‌شوند. بعضی از انگل‌ها حتی از طریق کف پا می‌توانند وارد بدن شوند.
تشخیص

پزشک از شما سوالاتی در مورد علائمی که دارید، می‌پرسد و احتمالا یک یا چند مورد از آزمایشات زیر را برایتان تجویز می کند:

آزمایش مدفوع باعث تشخیص کرم روده و انواع انگل های روده می‌شود. نمونه‌های مدفوع قبل از مصرف هر گونه آنتی بیوتیک یا داروی ضد اسهال یا قبل از گرفتن تصاویر اشعه ایکس با مصرف باریوم. برای پیدا کردن انگل به چندین نمونه گرفتن مدفوع نیاز است.
تست نوار چسب یا گراهام توسط چسباندن چسب به مقعد برای چندین مرتبه و سپس بررسی چسب در زیر میکروسکوپ برای پیدا کردن تخم انگل روده به تشخیص کرم روده کمک می‌کند.
پزشک برای تشخیص مشکلات وخیم‌تر ناشی از انگل گوارش از گرفتن تصویر اشعه ایکس با مصرف باریوم استفاده می‌کند، اگر چه عموما به این آزمایش نیازی نیست.
درمان
در صورتی که حدس می‌زنید به انگل دچار شده‌اید، باید به پزشک مراجعه کنید. به دلیل این که انواع مختلفی از انگل روده وجود دارد که بدن انسان را می‌توانند عفونی کنند، تشخیص عفونت انگل نیازمند یک نمونه مدفوع برای تشخیص نوع کرم روده است.

در صورتی که انگل در مدفوع تشخیص داده نشود، پزشک برای بررسی پادزهرهایی که برای مبارزه با عفونت کرم تولید می‌شود، را تجویز می‌کند.در موارد وخیم، پزشک از آزمایشات تصویربرداری مثل سی تی اسکن یا ام آر ای برای بررسی آسیب دیدگی خارج از دستگاه گوارش استفاده می‌کند.

روش درمان و طول دوره درمان به نوع انگل روده ای که بیمار به آن مبتلا است، بستگی دارد. انگل‌ گوارش (انگل روده) معمولا با داروهای خوراکی درمان می‌شوند. شایع‌ترین دارو برای کرم‌های کدو، پرازیکوانتل است.

داروها کرم‌های کدو را می‌کشند. پس از مصرف این داروها، کرم‌های کدوی مرده تجزیه می‌شوند یا با دفع مدفوع از بدن خارج می‌شوند.در صورتی که کرم‌ها بزرگ باشند، در هنگام عبور آن‌ها از طریق مقعد دچار انقباض عضلانی می‌شوید. پزشک نمونه‌های مدفوع شما را به فاصله یک و سه ماه  پس از اتمام دوره درمان مجددا بررسی می‌کند. وقتی کرم‌های کدو محدود به روده باشند (کرم روده)، روش درمانی مناسب باعث از بین رفتن آن‌ها در بین بیش از ۹۵ درصد از افراد مبتلا می‌شود.

تغذیه و گیاهان دارویی

از مصرف کربوهیدرات‌های ساده مثل کربوهیدرات‌هایی که در غذاها، میوه‌ها، آب میوه‌ها، لبنیات و تمامی شکرهای پالایش یافته (به جز عسل) وجود دارد، خودداری کنید.
سیر خام، تخم کدو، انار،چغندر و هویج بیشتری مصرف کنید، زیرا این میوه و سبزیجات باعث کشتن انگل گوارش می‌شوند.
غذاهای فیبردار بیشتری مصرف کنید، زیرا فیبر باعث از بین رفتن کرم‌ها می‌شود.
بسیاری از گیاهان دارویی  که برای درمان انگل روده مورد استفاده قرار می‌گیرد  دارای عوارض جانبی سمی هستند یا با داروهای دیگر تداخل دارند. این داروها را تنها تحت نظارت یک متخصص کارآزموده مصرف کنید. برخی از گیاهان داروئی که پزشک برای درمان انگل روده استفاده می‌کند شامل موارد زیر است:
سیر
زرشک
گیاه مهر طلا
انگور اورگون
بادیان رومی
افسنتین
نعنای زینتی
گردو
انگل روده بیماری نسبتا شایعی در مناطقی که آب آشامیدنی و موارد غذایی بهداشتی ندارند می باشد. درمان انگل گوارش به سادگی انجام می شود، اما روش درمان بستگی به نوع انگلی که بیمار را مبتلا کرده است دارد. کشتن انگل با داروهای گیاهی نیز صورت می گیرد، اما به خاطر داشته باشید اولا این داروها را بدون تجویز پزشک استفاده نکنید، ثانیا حتما پزشک را در جریان دیگر داروهایی که مصرف می کنید، قرار دهید. با شستن دست ها قبل از غذا خوردن و مصرف آب آشامیدنی و غذاهای سالم می توان از ابتلا به انگل روده پیشگیری کرد.

جراحی گاسترکتومی لوله‌ای یا اسلیو چیست –

اولین بار در سال ۱۹۹۳ در استرالیا، توسط دکتر Jamieson و بعد از آن توسط دکتر Johnston در سال ۱۹۹۶ در انگلستان انجام شد. گاسترکتومی اسلیو از سال ۲۰۰۴ به بعد به عنوان یکی از روش‌های جراحی در کاهش وزن در تمام دنیا گسترش یافت.

این عمل جایگزین عمل باندینگ در افرادی است که BMI بین ۳۵ تا ۴۰ دارند به خصوص در کسانی که مشکل اصلی آن‌ها احساس گرسنگی مکرر می‌باشد. همچنین در افرادی که BMI خیلی بالایی دارند (بین ۵۰ تا ۶۰) جهت کاهش وزن شدید، در فاز اول عمل دئودنال سوئیچ، انجام می‌شود. پس از آن که کاهش وزن قابل توجهی در این بیماران ایجاد شد و BMI آن‌ها به زیر ۵۰ رسید، مرحله دوم که دئودنال سوئیچ است انجام می‌پذیرد.

افرادی که بیماری‌های زمینه‌ای نظیر آنمی، کرون و آسم شدید دارند و یا بیمارانی که از داروهای ضد التهابی غیر استیروئیدی استفاده می‌کنند به دلیل آن که به اولسرمارژینال (زخم حاشیه آناستوموز) مستعد هستند، به جای آن که تحت عمل بایپس معده قرار گیرند، بهتر است گاسترکتومی اسلیو شوند.

همچنین برای بیمارانی که مایل به داشتن جسم خارجی مثل حلقه نیستند و از مراجعات مکرر برای تنظیم حلقه پرهیز دارند، انجام عمل گاسترکتومی اسلیو جایگزین بسیار خوبی است. در این عمل تمایل این است که بیمار احساس سیری و پری از مصرف یک وعده غذای محدود، بدون سوء جذب، داشته باشد. پس از گاسترکتومی اسلیو به دلیل کاهش چشمگیر حجم معده، بیمار با مصرف مقدار کم غذا احساس سیری می‌کند و در نتیجه کالری مصرفی کاهش یافته و کاهش وزن رخ می‌دهد. در این روش، بیمار پس از ۶ ماه نصف اضافه وزن خود را از دست داده و ظرف ۲ سال به وزن نرمال می‌رسد.عمل جراحی گاسترکتومی اسلیو با انجام گاسترکتومی به طور عمودی (Vertical Gastrectomy) از فاصله ۸-۷ سانتیمتری دریچه پیلور شروع و تا زاویه هیس به پایان می‌رسد.

در این روش جراحی که به طریق لاپاروسکوپی صورت می‌گیرد قسمت عمده سمت چپ معده بیمار برداشته می‌شود و معده به شکل لوله باریکی (شبیه موز) باقی می‌ماند. در این روش ۸۵ درصد معده به طور عمودی به کمک استپلرهای خطی یا اندواستپلر برداشته می‌شود. شاخه‌های عصب واگ که از انحنای کوچک وارد معده می‌شوند، حفظ می‌گردد بنابراین عملکرد دریچه پیلور و حرکات پریستاتیسم معده به قوت خود باقی می‌ماند و بدون آن که هر گونه سوء جذبی صورت گیرد و یا آناستوموزی بین روده باریک و معده انجام شود و تنها با کاهش حجم معده به ۵۰ تا ۱۰۰ سی‌سی و تقلیل بخشی از آن که مسئول ذخیره و انباشته شدن غذا می‌باشد، اشتها کاهش می‌یابد. از این بخشِ معده که برداشته می‌شود هورمون Ghrelin ترشح می‌گردد که مسئول ایجاد گرسنگی و اشتها است بنابراین در غیاب آن، احساس سیری و بی‌اشتهایی برای فرد حاصل خواهد شد.

پس از برداشتن این قسمت از معده، سطح سرمی این هورمون به حداقل خود می‌رسد و احساس گرسنگی و میل به خوردن غذا در فرد کاهش می‌یابد. این بیماران باید از خوردن قندهای ساده خودداری کنند چرا که هضم آن‌ها در دهان شروع می‌شود. افزایش ریسک سوء تغذیه و کمبود مواد غذایی نیز در این بیماران شایع است. همچنین ممکن است به اسهال و استئاتوره مبتلا شوند. نشت و خونریزی از محل رزکسیون به عنوان شایع‌ترین عوارض این نوع عمل جراحی، گزارش شده است.

مزایای جراحی گاسترکتومی اسلیو

کاهش حجم معده که جراحی گاسترکتومی اسلیو یکی از مؤثرترین روش‌ها در درمان چاقی شدید است.
نرمال بودن عملکرد معده پس از عمل
کاهش اشتها
عدم وجود سندرم دامپینگ به علت وجود دریچه پیلور (دریچه خروجی معده به دوازدهه یا دئودنوم)
کاهش شانس کم خونی، کمبود ویتامین و پروتئین (عدم بایپس روده)
کاهش ریسک عوارض عمل در بیماران با BMI > 50
انجام عمل به شیوه لاپاروسکوپی
ساده بودن روش جراحی و کوتاه بودن زمان آن
کوتاه بودن مدت اقامت بیمار در بیمارستان
عدم وجود جسم خارجی در معده مانند روش حلقه‌‌گذاری در جراحی گاستریک باندینگ
در این عمل عوارض اعمال بزرگی مانند بایپس و انحراف بیلیوپانکراتیک نظیر زخم حاشیه آناستوموز، کمبود ویتامین‌ها، انسداد روده و استئوپروز وجود ندارد.
مشکلات ناشی از سُر خوردن حلقه، اروژن (خوردگی و سوراخ شدن معده) و انسداد معده و نیز مراجعات مکرر پس از عمل که در عمل باندینگ ممکن است ایجاد شود، وجود ندارد.
این روش، در صورت عدم پاسخ مناسب به درمان به راحتی قابل تغییر به روش‌های دیگر نظیر بایپس و دئودنال سوئیچ است.
به لحاظ برداشت بخش عمده معده که مسئول ایجاد اشتها و گرسنگی است و ذخیره غذا در این قسمت انجام می‌شود، در کاهش وزن مؤثرتر از گاستریک باندینگ است.
میزان کاهش وزن طی ۳ سال پس از عمل، بین ۶۰ تا ۸۰ درصد از اضافه وزن بدن می‌باشد.

معایب و نقاط ضعف جراحی گاسترکتومی اسلیو

میزان کاهش وزن کمتر از روش گاستریک بایپس است.
شیرینی خور شدن بیماران منجر به کندی روند کاهش وزن می‌شود.
برگشت ناپذیر بودن روش که در این جراحی، ۸۵% معده رزکت شده و از شکم خارج می‌گردد لذا عمل غیر قابل برگشت است.
قابلیت گشاد شدن و افزایش حجم قسمت باقیمانده پس از ۵ سال
مشکلات ناشی از استپلینگ نظیر Leakage (نشتی) باید مورد تأمل قرار گیرد.
احتمال نیاز به عمل دوم در افراد با BMI > 55

عوارض جراحی گاسترکتومی اسلیو

عوارض و خطرات این روش شامل عوارض عمومی جراحی مانند سایر روش‌های درمان جراحی چاقی است. اما به هر حال مهم‌ترین و شایع‌ترین عارضه در این عمل Leakage و فیستول معده می‌باشد (۱% موارد). همچنین ایجاد آسیب به طحال که ممکن است منجر به اسپلنکتومی شود (۵/۰% موارد) و نیز DVT، آمبولی ریه (۵/۰% موارد)، عوارض تنفسی نظیر پنومونی و ARDS (25/0% موارد) در لیست عوارض پس از این عمل قرار دارند. خونریزی از محل استپلینگ در دوره پس از عمل (۵/۰% موارد) نیز بایستی مورد توجه قرار گیرد.

زمان بهبودی
بستری در بیمارستان، کمتر از ۴۸ ساعت
برگشت به فعالیت‌های روزمره، کمتر از ۱ هفته
بهبود کامل، کمتر از ۲ هفته

مراقبت‌های پس از عمل
روز دوم پس از عمل از بیماران در بخش رادیولوژی، گاستروگرافین میل به عمل می‌آید و چنانچه معده، بدون نشت از محل استپلینگ باشد، درن شکمی که در مجاورت آن قرار دارد خارج و رژیم مایعات صاف شده و رقیق شروع می‌شود. بیماران تا دو هفته پس از عمل فقط بایستی از مایعات صاف شده با حجم کم و با فاصله از یکدیگر مصرف کنند. طی ۲-۱ ماه پس از عمل به تدریج جامدات به میزان ۶۰۰ تا ۸۰۰ کالری در روز، به رژیم غذایی آن‌ها اضافه می‌شود.
بیماران اکیداً بایستی از مصرف غذاها با حجم زیاد و نیز نوشابه‌های گازدار ( به دلیل ایجاد ناگهانی حجم) خودداری کنند در غیر این صورت به خصوص در روزهای اول پس از عمل، منجر به فیستول معده و به طور دیر رس منجر به درد معده و افزایش تدریجی حجم آن می‌شود و کاهش وزن را با کندی و یا توقف مواجه می‌نماید.

مدت زمان بستری در بیمارستان
اعمال جراحی چاقی، تحت بیهوشی عمومی صورت می‌گیرد. در مورد جراحی گاستریک باندینگ، بیماران معمولاً بین ۱ تا ۲ روز در بیمارستان می‌مانند و یک هفته بعد از عمل می‌توانند فعالیت‌های روزمره خود را از سر بگیرند.

آیا گاسترکتومی اسلیو برای شما مناسب است؟
در گاسترکتومی اسلیو فقط میزان حجم کاهش می‌یابد و قسمت جذب یعنی روده‌ها، دست نخورده باقی می‌مانند. بعد از اسلیو گاسترکتومی حجم غذای کمتری می‌توان خورد. بعد از خوردن مقدار کمی غذا، شخص سیر شده و برای چندین ساعت احساس سیری می‌کند.
علاوه بر کاهش حجم غذا، اشتهای بیمار نیز کم می شود زیرا میزان هورمون گرسنگی (لیپتین) پس از این عمل کاهش پیدا می‌کند.
این عمل ابتدا به عنوان مرحله اول عمل جراحی چاقی در بیماران بسیار چاق انجام می‌شد اما با توجه به نتایج خوب آن، امروزه به عنوان عمل اصلی در برخی مراکز انجام می‌شود.
برای اینکه این عمل را برای کاهش وزن خود انتخاب کنید باید با دکتر نظری مشورت نموده و پس از گرفتن اطلاعات کامل و شنیدن فواید و عوارض هر کدام از روش‌ها، تصمیم بگیرید.

مضرات جراحی کاهش وزن گاسترکتومی عمودی

گاسترکتومی لاپاروسکوپیک لوله‌ای روشی نسبتاً جدیدتر است که به عنوان تنها روش کاهش وزن تنها حدود چهار سال است که بکار می‌رود. این زمان کمتر از لپ بند و بایپس لاپاروسکوپیک معده است که بیش از ۱۰ سال است بکار می‌روند و برای جراحان چاقی نکته مورد بحث فعالی است. در این روش احتمال دارد که کاهش وزن کافی نباشد یا در طولانی مدت به دلیل اتساع یا گشاد شدگی کیسه، وزن دوباره افزایش یابد. با وجود اینکه در همه روش‌ها این امکان وجود دارد، از نظر تئوری در روش‌هایی که در آن‌ها بایپس روده انجام نمی‌شود، امکانش بیشتر است. از آنجا که در گاسترکتومی لوله‌ای، کیسه معده از انحنای کوچک ضخیم و عضلانی معده که نسبتاً غیر قابل گشاد شدن است، ساخته می‌شود ممکن است این شک و تردید بی‌جا باشد.
در کنفرانس سالانه انجمن جراحی چاقی آمریکا در سال ۲۰۰۷، نتایج پیگیری معاینات چهار ساله گاسترکتومی لاپاروسکوپیک لوله‌ای مورد بحث قرار گرفت. نتایجی که در مورد کاهش وزن گزارش شدند با نتایج بایپس معده Roux-en-Y به روش لاپاروسکوپی برابرند. بیمارانی که BMI بالای ۵۵ دارند به احتمال زیاد در آینده به یک روش مرحله دوم نیاز خواهند داشت تا به کاهش بقیه وزن کمک کند. در این روش کالری‌های آبکی مانند بستنی، شیر بستنی و غیره قابل جذب هستند و ممکن است کاهش وزن را کند کنند اما پس از بایپس معده موجب تهی شدگی خواهد شد و به دلیل علایم ناخوشایند از خوردن آن‌ها پرهیز می‌شود. این روش به دلیل اینکه معده را خارج می‌کنند، برگشت پذیر نیست. برخی جراحان این موضوع را قابل بررسی می‌دانند.

خطرات و عوارض گاسترکتومی لوله‌ای
در این روش مانند هر جراحی دیگر ممکن است عوارضی وجود داشته باشد. این روش شامل میخ دوزی معده است و بنابراین ممکن است ترشحات و عوارض دیگری ایجاد شوند که به میخ دوزی وابسته‌اند. اگر چه این عوارض در مقایسه با بایپس بسیار کمترند. عوارض دیگر عبارتند از ترومبوفلبیت سیاهرگ عمقی، آمبولی ریوی غیر مهلک، پنومونی، سندرم واماندگی تنفسی حاد، طحال برداری، خونریزی پس از عمل و انسداد جزیی روده.

برنامه غذایی بیماران جراحی کاهش وزن گاسترکتومی عمودی
پس از عمل مانند تمام برنامه‌های جراحی کاهش وزن لازم است که بیماران یک رژیم غذایی را رعایت کنند. بیماران باید پس از جراحی به مدت دو هفته یک رژیم غذایی پر از مایعات را پیش بگیرند. چهار تا شش هفته پس از عمل، بیماران به یک رژیم غذایی جامد حاوی ۶۰۰ تا ۸۰۰ کالری در روز می‌رسند. اکثر بیماران هنگام رسیدن به وزن دلخواه، معمولاً حدود ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ کالری در روز مصرف می‌کنند.

نتایج طولانی مدت کاهش وزن
به طور متوسط بیمارانی که متحمل جراحی گاسترکتومی عمودی می‌شوند، ۶۰ تا ۸۰ درصد وزن اضافی بدن را کاهش می‌دهند. کاهش وزن زیاد و سریع و عوارض بسیار کم، جراحی گاسترکتومی لوله‌ای را برای کاهش وزن بسیاری از بیماران به گزینه‌ای مناسب تبدیل می‌کند.

بیماری دیورتیکولیت روده بزرگ چیست –

دیورتیکولیت زمانی اتفاق می افتد که مخاط روده بزرگ، آلوده یا ملتهب شود. اگر چه التهاب روده بزرگ از بیماریهای شایع است، اما آنها می توانند در هر نقطه در دستگاه گوارش بوجود بیاید. دردی که در سمت چپ و پایین شکم باشد می تواند از علائم دیورتیکولیت باشد. این بیماری روده بزرگ قابل درمان می باشدآ اما در صورت درمان نشدن می تواند عود کند.

بیماری دیورتی کولیت در نتیجه وجود بیرون زدگی های کوچک به شکل کیسه (دیورتیکول) از دیواره روده بزرگ، اتفاق می افتد. وجود این کیسه ها ممکن است هیچ علایمو نشانه ایی نداشته باشد. دیورتیکولیت به معنی التهاب دیورتیکول می باشد، این مشکل مسری و یا سرطانی نمی باشد.

علائم و نشانه های دیورتیکولیت

دیورتیکولیت معمولا بدون علائم می باشد. دل پیچه یا حساسیت طرف چپ شکم به لمس که با دفع گاز یا اجابت مزاج بهبود می یابد، می تواند از علایم این بیماری باشد.

گاهی در مدفوع، خون قرمز روشن وجود دارد. دیورتیکول های غیرعفونی گاهی خونریزی می کنند. تب و تهواع  از نشانه های دیگر بیماری دیورتی کولیت است.

علت دیورتیکولیت

علل و عوامل تشدید کننده بیماری دیورتیکولیت ناشناخته‌ می باشند، اما تا حدی‌ ارثی‌ است‌.  نتایج تازه ایی مطرح شده است، که نشان می دهد رژیم غذایی کم حجم و حاوی مواد غذایی فرآوری شده، ممکن است در بروز دیورتیکول موثر باشد.
به‌ علت‌ کم‌ حجم‌ بودن‌ غذا، در قسمت‌ سیگمویید روده‌ بزرگ‌ اسپاسم‌ ایجاد می‌شود و فشار داخل‌ این‌ قسمت‌ از رود بزرگ‌ بالا می‌رود. سرانجام‌ به‌ علت‌ وارد آمدن‌ فشار زیاد، بافت‌ پوششی‌ داخل‌ روده‌ بزرگ‌ به‌ شکل‌ کیسه‌هایی‌ کوچک‌ از دیواره‌ روده‌ بزرگ‌ بیرون‌ می‌زند. عواملی که می توانند باعث تشدید بیماری دیورتیکولیت شوند، عبارتند از:

رژیم‌ غذایی‌ نامناسب‌ که‌ فیبر غذایی‌ کمی‌ دارد
سابقه‌ خانوادگی‌ ابتلا به این بیماری
بیماری‌ رگ‌های‌ قلب‌ یا بیماری‌ کیسه‌ صفرا
افراد بالای ۵۰ سال بیشتر مستعد ابتلا به دیورتیکولیت هستند
اضافه وزن

تشخیص دیورتیکولیت

روش های که برای تشخیص بیماری دیورتیکولیت روده بزرگ استفاه می شود، علاوه بر بررسی علایم و نشانه های ذکر شده در مقاله، شامل موارد زیر می باشد:

عکسبرداری با اشعه ایکس و تنقیه باریم
آندوسکوپی راست روده و قسمت پاینی روده بزرگ

درمان دیورتیکولیت

درمان دیورتیکولیت معمولا با روش های بدون جراحی انجام می شود، این روش ها عبارتند از:

در موارد خفیف‌، تغییر در رژیم‌ غذایی‌ و استفاده‌ از داروها و غذاهایی که باعث نرم‌ شدن مدفوع می شوند،‌ ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد. در موارد حاد بیماری دیورتیکولیت، ممکن‌ است پزشک درمان با دارو، استراحت و در موارد نادری جراحی را تجویز نماید.
استفاده از پدهای گرمایی روی شکم به منظور رفع درد و اسپاسم.
بستری‌ شدن‌ در بیمارستان‌ تنها به‌ هنگام‌ بروز عوارض.
عمل جراحی در مواردی که عفونت دیورتیکول و یا خونریزی آن شدید می باشد. در این روش درمانی  قسمتی از روده بزرگ برداشته می شود.
در صورت بروز درد شدید و یا تب، استراحت کنید و فعالیت های خود را کنار بگذارید، هنگامی که علایم بیماری روبه بهبودی گذاشت، می توانید به مرور فعالیت های گذشته را از سر بگیرید.
دیگر روش های درمان بیماری دیورتیکولیت در ادامه شرح داده می شوند.

داروها
تجویز آنتی بیوتیک از سوی پزشک، هنگامی که دیوتیکول ها دچار عفونت شده باشند.
دارهایی که باعث نرم شدن مدفوع و راحتی در اجابت مزاج می شوند، تجویز می گردند.
در صورتی‌ که‌ نتوانید رژیم‌ غذایی‌ پرفیبر داشته‌ باشید، داروهای‌ مسهل‌ از نوع‌ حجیم ‌کننده‌های‌ مدفوع‌ ممکن‌ است‌ تجویز شوند. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ از مصرف‌ داروهای‌ مسهل‌ بدون تجویز پزشک جدا خودداری کنید.

رژیم‌ غذایی‌

دربیماری دیورتیکولیت و به ویژه در زمانی که بیماری حاد باشد، استفاده از رژیم غذایی کم فیبر توصیه می شود. به منظور بهره مندی از مزایای این رژیم در ادامه توصیه هایی مطرح می شود:

فیبر رژیم غذایی را به کمتر از ۲۰ گرم در روز کاهش دهید.
از سبزیجات و میوه حات فیبروز و خام پرهیز کنید.
از مصرف آجیل اجتناب کنید.
شیر را به میزان بیشتر از ۲ لیوان در روز مصرف نکنید.
از خوردن غذاهای پرادویه و چرب اجتناب کنید.
پرهیز از مصرف سیب، زردآلو، آواکادو، توت، انبه، گلابی، انجیر، آلو و همچنین کشمش و خرمای خشک، آب آلو و کنسرو اناناس و گلابی
پرهیز از انواع گوشت های سرخ شده و پر ادویه
پرهیز از حبوبات به ویژه نخود و لوبیا

محدود کردن مصرف سبزیجات خام، اما در مورد استفاده از سبزیجات پخته شده و کنسرو شده، محدودیتی وجود ندارد.
سایر غذاهایی که محدود میشوند عبارتند از نارگیل ، شکلات، فلفل سبز تند، ادویه کاری، ترشی، نوشیدنی های الکلی، نان های حاوی دانه ها و سبوس
سعی‌ کنید که‌ هر روز سر یک‌ ساعت‌ معین‌ اجابت‌ مزاج‌ داشته‌ باشید. حداقل‌ ۱۰ دقیقه‌ صبر کنید و به خود فشار نیاورید.اجابت‌ مزاج‌ را روزانه‌ از نظر خونریزی‌ کنترل‌ کنید. اگر اجابت‌ مزاج‌ سیاه‌ است‌، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

پیشگیری‌
با رعایت موارد زیر می تواند احتمال ابتلا به بیماری دیورتیکولیت را کم کرد و از بروز آن پیشگیری نمود:

خوردن‌ غذایی‌ پر فیبر در تمام‌ طول‌ زندگی‌
نوشیدن‌ مایعات‌ زیاد
زور نزدن‌ به‌ هنگام‌ اجابت‌ مزاج‌
حفظ‌ آمادگی‌ قلبی‌ ـ عروقی‌ مناسب‌ (این‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ با اختلات‌ عروقی‌ ارتباط‌ داشته‌ باشد)
این بیماری روده بزرگ ، شایع نمی باشد، و در بیشتر مواقع این بیماری علائم و نشانه ای ندارد. در صورتت بروز علایم ذکر شده در مقاله به پزشک مراجعه کنید. درمان بیماری دیورتیکولیت معمولا بدون جراحی صورت می گیرد و جراحی تنها در موارد حاد و مزمن که به سایر روش های درمانی پاسخ نمی دهد، تجویز می شود.

جراحی دیودنال سوییچ چیست –

جراحی دیودنال سوییچ که توسط لاپاروسکوپی نیز انجام میشود،اغلب ولی نه همیشه در دو مرحله انجام میگردد. در مرحله اول گاسترکتومی اسلیو لاپاروسکوپیک صورت گرفته و سپس بعد از ۱۲ تا ۱۸ ماه ، که کاهش وزن متوقف میشود (وضعیت پلاتو)، سپس مرحله دوم عمل که شامل بای پاس طول زیادی از روده باریک (بطول حدود ۴ تا ۵ متر)میباشدانجام میگیرد. لذا فقط طول حدود یک متر از روده باریک جهت جذب مواد غذایی باقی میماند.

در جراحی دیودنال سوییچ قسمت بزرگتری از معده شامل دریچه پیلور باقی میماند و دیودنوم (نزدیک پیلور) و روده باریک تقسیم میگردند.
قسمتی از روده باریک که به روده بزرگ متصل است،به قسمت کوتاهی از دیودنوم که همچنان به معده متصل است وصل میگردد.قسمت باقیمانده دیودنوم که به پانکراس و کیسه صفرا متصل است، به آخر روده باریک نزدیک کولون (روده بزرگ) متصل میگردد.به قسمتی از روده که محتویات این دو قسمت درون آن با هم مخلوط میشوند کانال مشترک (Common Channel)گفته میشود وبه روده بزرگ میریزد. جراحی فوق از نوع سوء جذب است . این جراحی کاهش وزن ماندگاری را به همراه دارد ولیکن با ریسک بالایی از سوء تغذیه و کمبود ویتامینی در بدن همراه است و بدین جهت فرد به نظارت شدید توسط تیم پزشکی نیازمند است . معمولاً این جراحی برای افراد با نمایه توده بدن بالاتر از ۵۰ مورد استفاده قرار می گیرد .

علل سوء جذب مواد غذایی چیست –

سوءجذب مواد غذایی به شرایطی اطلاق می شود که دستگاه گوارش برای جذب نمودن یک یا چند ماده غذایی مهم شامل کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها، یک یا تعدادی از ویتامین‌های مهم به خصوص A و B12 و املاح (از قبیل آهن و کلسیم) دچار عدم توانایی می باشد. بیماری سوءجذب ممکن است از هر قسمت دستگاه گوارش نشات بگیرد، اما مشکل عدم جذب موارد غذایی در روده به دلیل بیماری‌های روده کوچک شایع‌تر می باشد.

علت سوء جذب مواد غذایی 

علل ایجاد کننده سوءجذب غذا را می‌توان به چند گروه تقسیم کرد:

اختلالت مخاطی ایجاد کننده سوء جذب عمومی(شامل بیماری سلیاک، بیماری کرون، انتریت ناشی از پرتو درمانی(
بیماری‌های عفونی ایجاد کننده سوءجذب عمومی(شامل رشد بیش از اندازه باکتری در روده کوچک، بیماری ویپل)
مشکلات مربوط به مجرای گوارشی (شامل نقص در اسید صفراوی، سندرم زولینگر-ادیسون و نارسایی پانکراس)
سندرم سوء جذب ناقص غذا بعد از انجام عمل جراحی معده یا روده
اختلالات ایجاد کننده سوءجذب نسبت به مواد غذایی خاص(شامل نقص دی ساکارید که موجب عدم تحمل لاکتوز می‌شود)

تشخیص  سوء جذب مواد غذایی 

پزشک به منظور تشخیص بیماری سوءجذب آزمایشاتی را تجویز می نماید از جمله:

آزمایش‌های تحمل لاکتوز
آزمایش‌های جذب گزیلوز
آزمایش شیلینگ (به منظور بررسی میزان ویتامین B12)
به علاوه آزمایش مدفوع از نظر وجود و مقدار چربی انجام می‌شود. تست هیدروژن تنفسی نیز ممکن است جهت بررسی جذب کربوهیدرات انجام شود. آندوسکوپی و نمونه برداری از مخاط روده کوچک ممکن است برای بررسی فعالیت آنزیمی یا تعیین عامل میکروبی انجام شود. اولتراسوند، اسکن و استفاده از اشعه ایکس نیز برای تشخیص تومورهای روده و یا پانکراس کاربرد دارند. تست تعداد گلبول های قرمز به منظور تشخیص کم خونی و بررسی عملکرد پانکراس نیز برای تشخیص اختلالات خاص مفید می باشد.

درمان سوء جذب مواد غذایی 

روش درمان بیماری سوء جذب به علت و عوامل به وجود آورنده آن بستگی دارد، که از طریق راه های تشخیصی ذکر شده تعیین می شود. درمان عوامل به وجود آورنده بیماری و رژیم غذایی پرکالری همراه با مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی اغلب توصیه می‌شود. در موارد کمبود لاکتاز که حدود یک‌چهارم بزرگسالان به آن مبتلا می‌شوند، پرهیز از شیر و محصولات آن باعث رفع اسهال و پرگازی شکم می شود. در بیماری سوءجذب غذایی مزمن مناطق استوائی (Tropical sprue)، و بیماری ویپل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ از سوی پزشک تجویز می شود (این دو نوع بیماری با استفاده از نمونه برداری تشخیص داده می شود). در مشکلات سوءجذب مواد غذایی مربوط به مشکلات لوزالمعده با تجویز آنزیم های لوزالمعده، مشکل جذب ناقص غذایی فرد برطرف می شود.

بیماران سالمند ممکن است علائم سوءجذب غذایی را به صورت خستگی و گیجی داشته باشند. درمان با دارو در این رده سنی ممکن است عوارض نامطلوبی را که در ادامه به آن اشاره می شود، به دنبال داشته باشد. کورتیکواستروئیدها می‌تواند موجب افزایش فشار خون، کاهش سطح پتاسیم و تغییرات رفتاری در فرد شود.

تجویز کردن آنتی بیوتیک ممکن است باعث کاهش سطح ویتامین K شود و باعث طولانی شدن زمان انعقاد خون می شود. احتباس ادرار، تغییر وضعیت فکری، یا گلوکوم (آب سیاه چشم) ممکن است عارضه درمان با داروهای آنتی کولینرژیک در بیماران سالمند باشد.

عوارض سوء جذب مواد غذایی

عوارض احتمالی سوءجذب مواد غذایی عبارتست از:

سوء تغذیه
کم‌خونی
تأخیر رشد در کودکان مبتلا به سوء جذب مواد غذایی
ابتلا به بیماری های یگری که ناشی از کمبود ویتامین، مواد معدنی و مواد غذایی می باشد
سوءجذب مواد غذایی در تمام گروه های سنی حتی کودکان ممکن است به وجود بیاید. روش درمانی که پزشک اتخاذ می کند بستگی به علل به وجود آورنده جذب ناقص مواد غذایی در بدن دارد، البته در اکثر موارد ابتلا به این بیماری مشکل از روده کوچک ناشی می شود.

سندرم روده کوتاه عبارتست از سوء جذب که می تواند ناشی ار برداشتن قسمت زیادی از روده کوچک، حرکت غیر طبیعی روده و مشکلات مخاطی که باعث مختل شدن جذب  می شود.

علائم و نشانه های سندرم روده کوتاه عبارتست از:

سوء جذب
اسهال مکرر
عدم توازن الکترولیت ها
کاهش وزن
اختلال رشد کودکان
ترشح زیاد از حد اسید معده
سنگ کلیه و سنگ صفراوی
عواملی که بر شدت علائم اثر می گذارد عبارتست از:

بخشی از روده که خارج شده (ژژنوم و ایلئوم که دو بخش روده کوچک درست بعد از معده می باشند)
مقدار برداشته شده از روده کوچک
سالم بودن دریچه ایلئوسکال
خارج کردن بخشی از روده بزرگ
تداوم بیماری در قسمت های باقیمانده از روده بعد از جراحی برداشتن روده
میزان تطابق در روده باقیمانده
سندرم روده کوتاه می تواند در هر سنی از دوران نوزادی تا سالمندی روی دهد.

علت سندرم روده کوتاه

در اکثر موارد علت سندرم روده کوتاه، انجام عمل جراحی برداشتن قسمتی از روده کوچک برای درمان بیماری هایی نظیر سرطان روده کوچک و کرون می باشد. همچنین سندرم روده می تواند پیامد انجام جراحی کاهش وزن باشد. سندرم روده کوتاه در کودکان معمولا‌ً‌ موقع تولد یا اندکی بعد از آن بدلیل ناهنجاریهای مادرزادی یا اکتسابی اتفاق می افتد، در یک دهه اخیر آنتروکولیت نکروزان شایعترین علت برداشتن روده کوچک در نوزادان بوده است.

درمان سندرم روده کوتاه

درمان بر مبنای روند بیماری سندرم روده کوتاه در سه وضعیت حاد،‌ تطابقی ومزمن تنظیم می شود که در واقع برای تخفیف عوارض بیماری باید بدقت بکار گرفته شود. در وضعیت حاد که بعد از جراحی شروع می شود و معمولا یک الی چند هفته ادامه دارد، اولین درمان حفظ آب و الکترولیت  بدن می باشد (زیرا بیمار به دلیل رفع انسداد، دچار اسهال شدید می شود) برای  این منظور تغذیه بیماران به روش وریدی انجام می شود .

وضعیت تطابق، تغییر تغذیه وریدی به تغذیه طبیعی و از راه دهان می باشد. این وضعیت مهمترین وضعیت برای کنترل و مدیریت روند بیماری می باشد. تامین کالری کافی بامنبع چربی و با کربوهیدرات، پیشگیری از کمبود مایعات و الکترولیت ها،‌ ویتامین ها خصوصا ً‌ B12 و ویتامین های محلول در چربی (K,E,A) در طول وضعیت انطباق حائز اهمیت است. در کودکان از شیر خشک های اختصاصی که حاوی ترکیبات مشخصی هستند و یا غذاهای کمکی مناسب برای تغذیه کودکان می توان کمک گرفت، البته باید در آنها نسبت پروتئین، ‌چربی و کربوهیدرات در محدوده نرمال و مناسب با سن و وزن کودک باشد، همچنین روند رشد و وزن گیری کودک در غذای ارائه شده به وی موثر می باشد. آخرین مرحله درمان در وضعیت تطابق جایگزین گردم شیر خشک معمولی و مصرف غذاهای جامد می باشد.

وضعیت مزمن که بعد از وضعیت انطباق می باشد، رژیم غذایی معمولی را دربر می گیرد. در این زمان ممکن است بیمار شاهد بروز دوباره یکسری علائم باشد که احتمالا ناشی از عفونت های است که می تواند ذخیره کار کردی روده را کاهش دهد و منجر به تجویز تغذیه وریدی گردد.

دارو

کلستیرامین ممکن است در مواردی مصرف می شود که کمتر از ۱۰۰سانتی متر از روده برداشته شده و کولون همچنان باقی است و اسهال با دفع اسیدهای صفراوی همراه است.

لیپاز پانکراسی (پانکرالیپاز) برای جذب چربی و پروتئین بعد از برداشتن ژژنوم تجویز می شود و سایمتیدین و امپرازول نیز برای کاهش ترشح اسید معده نیاز می باشد.

مکمل های خوراکی کلسیم چهار بار در روز اغلب برای کاهش اسهال مصرف می شوند. این مکمل ها باید با نوشیدن زیاد آب در روز همراه باشند و نباید با ملین های حجیم کننده و مکمل های آهن مصرف شوند.

تجویز ویتامین B12 وریدی گاهی برای بیماران صورت می گیرد. در صورت کمبود ویتامین های A، D، K وE این مکمل ها نیز تجویز می شود. مواد معدنی از قبیل پتاسیم مایع و منیزیم نیز ممکن است به صورت تزریق وریدی یا عضلانی تجویز شود.مصرف آنتی بیوتیک ممکن است برای رشد بیش ازحد باکتری ها تجویز شود. هورمون رشد باعث افزایش انتقال آب و سدیم می شود. این هورمون به ویژه هنگامی مفید است که همراه گلوتامیل و یک رژیم تعدیل شده مصرف شود.

عوارض
عوارض ناشی از سوء جذب (یکی از پیامدهای سندم روده کوتاه) می تواند شامل کمبود ویتامین ها،‌ اسید وزلاکتیک و عوارض عصبی آن هیپراگزالوری و بدنبال آن سنگهای کلیوی را ذکر کرد.

سندرم روده کوتاه در اکثر مواقع در ادامه جراحی برداشتن قسمتی از روده بروز می کند، که می تواند منجر به سوء جذب و سایر عوارض ذکر شده در مقاله شود. در این هنگام پزشک با مدیریت مراحل بیماری، به فرد کمک می کند تا بتواند به رژیم غذایی عادی برگردد.