پزشک تو – سایت پزشکی

عمل زیبایی شکم چیست –

عمل جراحی زیبایی شکم که به عنوان آبدومینوپلاستی نیز شناخته می شود، با برداشتن قسمت های شل شده، بافت چربی اضافی و پوست مربوط به آن، صاف شده و عضلات دیواره شکم محکم می شوند. با استفاده از جراحی شکم همچنین می توان تمام یا بخشی از علائم کشیدگی ایجاد شده در قسمت پایین شکم را برداشت. این شکاف ها یک مسئله عمومی و متداول بعد از زایمان، کاهش وزن زیاد یا ضعیف شدن عضلات شکم است. اکثر بیمارانی که عمل جراحی زیبایی شکم را انجام داده اند، افزایش مشخص در سطح اعتماد به نفس خود در نتیجه آن را گزارش کرده اند.

زمان مراجعه به پزشک

هر زمان که شما با افتادگی شکم، علائم کشیدگی یا پوست اضافی در ناحیه شکم مواجه شدید که امکان بهبود آنها از طریق رژیم غذایی یا ورزش وجود ندارد.
در صورتی که ظاهر شکم شما بعد از زایمان یا کاهش وزن زیاد تغییر کرده است.
در صورتی که احساس می کنید برآمدگی شکم شما جذاب نیست.
در صورتی که اعتماد به نفس شما تحت تاثیر وضعیت شکمتان کاهش پیدا کرده است.

برخی مواقع شما با حالتی مواجه می شوید که تلاش های شما در مورد استفاده از رژیم غذایی و ورزش کردن باعث کاهش وزن شما می شود، اما تغییری در افتادگی و برآمدگی شکم شما ایجاد نمی شود. دلایل زیر می توانند از دلایل اصلی باشند که بر اساس آنها شما ممکن است نیاز به در نظر گرفتن عمل جراحی زیبایی شکم داشته باشید:

بالا رفتن سن، وضعیت ظاهری ارثی، زایمان، عمل های قبلی جراحی انجام شده (مانند سزارین) یا نوسانات وزنی که باعث شده شما با پوست اضافی در ناحیه شکم خود مواجه شوید یا عضلات شکم شما ضعیف شوند و یا هر دوی این مسائل برای شما اتفاق افتاده باشند.
وزن شما با ثبات است، افراد لاغری که با چربی اضافه و افتادگی پوست در ناحیه پایین شکم خود مواجه هستند، بهترین نامزدها برای این عمل جراحی می باشند. در مقابل اگر شما فردی فربه و چاق هستید، این عمل نمی تواند برای شما مناسب باشد.

اگر شما با مقدار زیاد چربی در اطراف اندام های داخلی خود مواجه هستید، ممکن است نیاز به آب کردن این چربی قبل از انجام عمل جراحی زیبایی شکم داشته باشید.
شما باید از نظر فیزیکی سالم باشید. شما باید از وضعیت فیزیکی مناسب برای تحمل کردن جراحی زیبایی شکم برخوردار باشید.
شما نباید قصد باردار شدن در آینده را داشته باشید. عضلاتی که در عمل جراحی آبدومینوپلاستی ترمیم و اصلاح می شوند می توانند مجدداً بعد از زایمان به حالت قبل ازعمل جراحی خود باز گردند.
جراحت های داخلی یا خارجی حاصل از عمل های جراحی شکم نیز می توانند بر مناسب بودن شما برای این عمل جراحی تاثیر گذارند.
پس اگر قصد انجام عمل جراحی را دارید سیگار نکشید. در حقیقت سیگار کشیدن می تواند باعث آهسته شدن فرآیند درمان و افزایش خطر مشاهده عوارض جدی در طول عمل جراحی و پس از آن می شود. اگر شما سیگار می کشید، شما حداقل باید شش هفته قبل از عمل جراحی زیبایی شکم سیگار کشیدن را ترک کنید.

انواع جراحی زیبایی شکم

انجام مشاوره شخصی با جراح پلاستیک دارای بورد تخصصی می تواند بهترین انتخاب برای شما را مشخص کند. در اینجا برخی از روش های مورد استفاده برای این کار توضیح داده شده است:

آبدومینوپلاستی کامل
علاوه بر شکاف ایجاد شده در زیر شکم، روش جراحی زیبایی شکم به شکل سنتی شامل ایجاد یک شکاف در اطراف ناف است. به این ترتیب پوست اضافی برداشته می شود، عضلات محکم می شوند و می توان از لیپوساکشن برای برداشتن چربی اضافی و صاف کردن شکم استفاده کرد. این عمل جراحی می تواند پوست را از بالای ناف تا ناحیه ای از شکم که به خاطر بارداری، مسائل ژنتیک یا چاقی دچار مشکل شده است، بر دارد.

آبدومینوپلاستی مینی
در این نوع عمل جراحی یک شکاف بر روی شکم ایجاد می شود که محل آن معمولاً تا حد ممکن در پایین شکم فرد است و اندازه این شکاف می تواند چند اینچ تا کل فاصله شکم بیمار باشد. از طریق این شکاف، جراح می تواند پوست اضافه را برداشته، عضلات شل شده را محکم کند و احتمالاً از لیپوساکشن برای پاک کردن ناحیه مورد نظر استفاده کند. نامزدهای ایده آل برای استفاده ازعمل جراحی زیبایی شکم کسانی هستند که دچار ول شدگی شکم و جلو آمدگی زیر ناف هستند. این نوع عمل معمولاً برای افرادی توصیه می شود که همیشه از نظر ظاهر در وضعیت مطلوب هستند، اما نمی توانند از طریق رژیم غذایی یا تمرین های ورزشی به ظاهر زیبای مورد نظر خود دست پیدا کنند.

آبدومینوپلاستی توسعه یافته یا آبدومینوپلاستی بالای پهلو
اگر شما دارای پوست اضافی در ناحیه پهلوها هستید، شکاف لازم برای بر طرف کردن مشکل شما می بایست بزرگ باشد. روش جراحی زیبایی شکم توسعه یافته یکی از اولین روش های جراحی است که برای بر طرف کردن مشکل پوست اضافی ایجاد شده پس از کاهش وزن زیاد یا بعد از زایمان معرفی شده است. در این تکنیک از یک لایه در بافت عمیق تر شکم برای حمایت و نگهداری ترمیم ایجاد شده استفاده می شود. این روش جراحی شامل جراحی زیبایی شکم در قسمت جلوی آن و انتقال چربی های پهلو به سمت بالا برای بهبود ظاهر این ناحیه از بدن است. شما می توانید تاثیر جمع کردن پوست دور شکم و بالا کشیدن آن را مشابه حالتی در نظر بگیرید که شما یک جفت شلوار را روی هم پوشیده باشید.

نحوه جراحی

در این عمل جراحی زیبایی، جراح پوست آویزان شده شکم را بر می دارد و عضلات شکم شما را با بخیه محکم می کند. جراح ممکن است شکم شما را علامت گذاری کند تا به این ترتیب موقعیت شکاف های لازم، مرکز شکم شما و موقعیت مجدد ناف را مشخص کند. یک ترکیب لیدوکائین (یک ماده بی حسی موضعی) و اپینفرین (یک تنگ کننده عروق که می تواند خون ریزی را با منقبض کردن رگ های خونی کنترل کند) به بیمار تزریق می شود. شکاف اصلی روی شکم در بالای برآمدگی شرمگاهی از یک طرف استخوان لگن به سمت طرف دیگر ایجاد می شود. در یک آبدومینوپلاستی کامل، یک شکاف دیگر در اطراف ناف بیمار ایجاد می شود. در یک جراحی زیبایی شکم مینی، جراح معمولاً از یک شکاف کوتاه تر برای انجام عمل جراحی استفاده می کند. جراح در ادامه پوست را از روی دیواره شکم به سمت قفسه سینه جمع می کند و سپس از بخیه های لازم در ناحیه فاسیا برای محکم کردن عضلات شکم در محل مناسب آنها استفاده می کند.

این کار بخشی از ترمیم عضلات شکم در این عمل جراحی است. پس از اینکه عضلات شکم بخیه زده شد، جراح چربی اضافی را با استفاده از لیپوساکشن یا سایر روش های موجود بر می دارد. سپس پوست برداشته شده بر روی خط شکاف کشیده می شود و پوست اضافی موجود برداشته می شود. در ادامه، جراح محل ناف بیمار را مشخص می کند.

با وجودی که پوست اطراف ناف حرکت کرده است، ناف بیمار تقریباً همیشه در همان موقعیت قبلی قرار می گیرد. به این ترتیب جراح اطراف ناحیه سوراخ ناف را بریده و با استفاده از بخیه پوست اطراف را به محل ناف متصل می کند. جراح از چسب بافت، بخیه ها، گیره های مخصوص یا نوار استری برای بستن شکاف های ایجاد شده استفاده می کند. در یک آبدومینوپلاستی کامل، جراح اغلب از یک یا چند لوله تخلیه (درین) برای جلوگیری از ایجاد مایع در محل زخم استفاده می کند که مایع ایجاد شده در این حالت می تواند بر شکاف های ایجاد شده فشار وارد کند.

این لوله ها از مواد پلاستیکی شفاف ساخته شده که در یک شکاف بسیار کوچک در زیر شکاف اصلی قرار می گیرند و به یک کیسه کوچک در خارج از بدن متصل هستند. هر بار که شما این کیسه را خالی می کنید قبل از بستن مجدد آن، از شما خواسته می شود که این کیسه را فشار دهید تا به این ترتیب به تخلیه مایعات احتمالی ایجاد شده کمک کنید. شکاف ایجاد شده برای آبدومینوپلاستی کامل معمولاً از یک طرف استخوان لگن به سمت دیگر ایجاد می شود و می تواند یک برش وی شکل یا یو شکل باشد. به این ترتیب امکان پنهان ماندن آثار برش ایجاد شده در یک لباس بیکینی وجود دارد. جراح شما می تواند ظاهر و اندازه شکاف ایجاد شده را بر اساس ترجیح شما و مقدار اصلاح مورد نیاز تعیین کند. علاوه بر این ممکن است برای جراحی شما در اطراف ناف شکاف ایجاد شود.

در یک جراحی زیبایی شکم مینی، جراح شکاف را تا حد ممکن در پایین شکم ایجاد می کند و به این ترتیب می توان شکاف را در ناحیه استخوان زیر شکم پنهان کرد. پوست شکم که در این عمل جراحی برداشته می شود در زیر ناف قرار دارد و به این ترتیب هیچ شکافی در اطراف ناف مشاهده نمی شود. طول شکاف ایجاد شده در این نوع عمل بر اساس مقدار پوستی که جراح در طول عمل جراحی نیاز به برداشتن آن در ناحیه شکم دارد، مشخص می شود.

در آبدومینوپلاستی بالای پهلو، شکاف ها بزرگتر و بالاتر از شکاف هایی هستند که در جراحی زیبایی شکم سنتی و جراحی زیبایی شکم مینی ایجاد می شوند. در این حالت ایجاد شکاف در ناحیه ناف معمول و متداول نیست، چون بخش عمده پوست از مرکز شکم در این نوع عمل جراحی برداشته نمی شود.هدف جراح پلاستیک زیبایی و همکاران آن کمک به شما برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن در نتیجه عمل و آسان کردن تجربه جراحی و تامین راحتی شما تا حد ممکن است.

عوارض و خطرات

خوشبختانه، عوارض جدی در ارتباط با عمل جراحی زیبایی شکم به ندرت مشاهده می شوند و نسبت موفقیت آمیز بودن این عمل جراحی بالا است. نرخ عوارض جراحی شکم در صورتی کم است که جراحی توسط یک جراح پلاستیک با تجربه در یک مرکز درمانی مجهز انجام شود.

تمام انواع عمل های جراحی دارای خطرات خاص هستند. برخی از عوارض بالقوه تمام عمل های جراحی به شرح زیر می باشند:

واکنش معکوس به داروی بی هوشی
هماتوم یا سروما (جمع شدن خون یا مایع در زیر پوست که ممکن است نیازمند خارج کردن باشد)
عفونت و خون ریزی
تغییر در حساسیت پوست
باقی ماندن جای شکاف و زخم
واکنش آلرژیک
وارد شدن آسیب به ساختارهای زیربنایی بدن
نتایج نا موفق که ممکن است نیازمند عمل جراحی زیبایی شکم ترمیمی باشند
شما با دنبال کردن توصیه ها و دستورالعمل های جراح پلاستیک قبل و بعد از عمل جراحی شکم می توانید از بخش زیادی از این عوارض احتمالی جلوگیری کرده و به بهبود سریع خود کمک کنید.

بهبودی
دکتر با شما درباره مدت زمان لازم برای استراحت قبل از بازگشت به سطح عادی فعالیت ها و وظایف شغلی پس از جراحی شکم صحبت می کند. پس از عمل جراحی، به شما و پرستار دستورالعمل دقیق درباره مراقبت های پس از عمل جراحی زیبایی شکم داده می شود که این مراقبت ها شامل موارد زیر است:

خارج کردن آب شکم در صورت آب آوردن آن
علائم معمول که ممکن است شما آنها را پس از عمل تجربه کنید
علائم بالقوه و احتمالی از عوارض جراحی زیبایی شکم
ریکاوری بعد از عمل جراحی زیبایی شکم در طول یک دوره زمانی شش ماهه یا بیشتر انجام می شود. در دو روز اول، مدیریت درد و اجتناب از خطرات جراحی شکم در اولویت اصلی قرار دارد. وضعیت بیمار در اولین هفته در بدترین حالت قرار دارد و این حالت ناراحتی در طول دو یا سه هفته به تدریج کاهش پیدا می کند. پس از چند هفته، بازیابی توان حرکت و بدنسازی از اهمیت زیاد برخوردار خواهد بود. پس از چند ماه، شما می توانید نتایج حاصل از عمل جراحی زیبایی شکم را ارزیابی کنید. در این رابطه مهم است که به خاطر داشته باشید مدت زمان لازم برای ریکاوری در بین افراد مختلف به شدت متفاوت می باشد.

نتایج و دوام

به استثنای شرایط مربوط به بارداری و زایمان (زایمان طبیعی و سزارین) مجدد یا افزایش وزن زیاد، نتایج حاصل از جراحی شکم باید دائمی باشد، هر چند جراح پلاستیک نمی تواند از عوارض ناشی از افزایش سن جلوگیری و ممانعت کند. پس از محکم شدن پوست و سفت شدن آن، احتمالاً با افزایش سن اندکی در پوست فرد افتادگی ایجاد می شود، با این وجود افتادگی ایجاد شده زیاد نیست. به هر حال، اگر وزن شما پس از عمل به مقدار زیاد افزایش یافته و سپس کاهش پیدا کند، پوست شکم می تواند مجدداً کشیده شود و این موضوع تاثیر منفی بر ظاهر کلی شکم بیمار خواهد داشت. بطور مشابه، اگر شما باردار شوید، شکم شما مجدداً دچار افتادگی خواهد شد. به همین دلیل، در حالت ایده آل بهتر است شما هنگامی این عمل جراحی زیبایی شکم را انجام دهید که دیگر قصد بچه دار شدن را نداشته باشید. همچنین اگر شما به دنبال کاهش وزن هستید، قبل از انجام این جراحی آن را انجام دهید. برای حفظ ایمنی، و نیز مراقبت از نتایج زیبایی و سلامتی بیمار، مهم است که شما با جراح پلاستیک خود برای ارزیابی نتایج عمل و وضعیت خود بطور منظم ملاقات کنید. علاوه بر این هر گاه سوالی درباره این روش درمان و نتایج آن داشتید، حتماً موضوع را با پزشک خود در میان گذارید.

هزینه

هزینه عمل جراحی زیبایی شکم از دکتری به دکتر دیگر، از یک ناحیه جغرافیایی به ناحیه جغرافیایی دیگر، و با توجه به تکنیک های مورد استفاده تغییر می کند. به خاطر اینکه انجام این عمل جراحی یک موضوع انتخابی است، موسسات بیمه معمولاً هزینه های مربوط به آن را پوشش نمی دهند.

بعضی خانم ها به دنبال افزایش سینه های خود هستند، در حالی که برخی دیگر علاقه مند به بزرگ کردن اندازه باسن خود می باشند. داشتن یک باسن جذاب برای اکثر افراد امری مطلوب محسوب می شود. این موضوع را می توان با توجه به ستاره های سینما همچون جنیفر لوپز و کیم کارداشینان به وضوح مشاهده کرد. بسیاری از خانم ها به دنبال دستیابی به یک ظاهر مشابه در این رابطه هستند و به همین خاطر هم از خدمات جراحی زیبایی بزرگ کردن باسن، یا پروتز باسن استفاده می کنند. انگیزه های مربوط به انتخاب این عمل زیبایی برای افراد مختلف متفاوت است، برخی خانم ها احساس می کنند باسن آنها هیچگاه بطور کامل رشد نکرده است، در حالی که برخی دیگر علاقه مند به بزرگ تر و گرد تر شدن باسن خود هستند. به هر حال صرف نظر از هدف این عمل جراحی، پروتز باسن می تواند راهکار مناسبی را در این حوزه در اختیار فرد قرار دهد. پروتز های باسن از یک پوسته سیلیکون تشکیل شده که به این ترتیب جنس سخت اما انعطاف پذیر دارد. این پروتز ها به صورتی طراحی شده اند که بتوان از طریق آنها ظاهر طبیعی باسن را حفظ کرد. به هر حال، انواع مختلفی از پروتز ها برای پروتز باسن استفاده می شود که انتخاب آنها بستگی به نظر جراح دارد.

با افزایش رواج استفاده از عمل های جراحی زیبایی مختلف، همچون پروتز باسن، مهم است که بیمار درک درستی از این نوع از عمل های جراحی پروتز باسن و مسائل مختلف مربوط به آن داشته باشد. برای مثال بیمار باید بداند که با استفاده از این نوع عمل چه درمان هایی امکان پذیر و چه درمان هایی غیر قابل انجام است. همچنین بیمار باید از خطرات ذاتی، هزینه ها، عوارض و سایر عوامل مربوط به این نوع از عمل های جراحی اطلاح داشته باشد. به خاطر داشته باشید که جراحی زیبایی پروتز باسن فقط یک عمل جراحی است که نتایج آن به سادگی قابل بر گرداندن به حالت اولیه نیست. با وجودی که اطلاعات ذکر شده در این وب سایت می تواند اطلاعات مناسب را در اختیار شما قرار دهد، هنگام در نظر گرفتن این نوع عمل و سایر انواع جراحی زیبایی پیشنهاد می شود که شما با یک جراح متخصص با سطح تجربه بالا در این رابطه مشورت کنید.

افراد نامزد استفاده از پروتز باسن

زنانی که با مشکلات ظاهری در ناحیه باسن خود مواجه هستند می توانند نامزدهای ایده آل برای انجام عمل جراحی زیبایی باسن باشند. هر چند دلایل این کار از فردی به فرد دیگر متفاوت است، رایج ترین دلایل انجام این کار به شرح زیر هستند:

• بهبود ویژگی های ظاهری و افزایش اعتماد به نفس

• کمتر خجالت کشیدن به خاطر مشکلات ظاهری

• دستیابی به یک ظاهر متوازن تر

• ایجاد یک باسن جذاب تر برای فرد

به هر حال، در این رابطه لازم است بیمار آگاهی کافی درباره این موضوع داشته باشد که این نوع عمل جراحی فقط برای بهبود ظاهر در نظر گرفته شده و نمی تواند نتایج صد در صد به همراه داشته باشد. به همین خاطر لازم است بیماران اهداف و انتظارات واقع بینانه برای عمل جراحی پروتز باسن داشته باشند. زنانی که تصمیم گرفته اند این نوع عمل جراحی را انجام دهند، باید اهداف خود را در این رابطه دنبال کنند و نباید به دنبال تامین نظرات سایرین و اطرافیان خود باشند. بنابراین مطمئن شوید و درباره دلایل خود برای انجام این عمل جراحی با دکتر صحبت کنید و به این ترتیب مشاوره لازم را در این ارتباط دریافت کنید. انجام این کار همچنین می تواند به تعیین مناسب بودن این نوع از عمل جراحی برای شما کمک فراوان کند.

تصمیم گیری

کسانی که به دنبال عمل جراحی پروتز باسن هستند باید ابتدا یک جراح زیبایی متخصص برای انجام این کار پیدا کنند. معمولاً جراحان زیادی هستند که توانایی انجام این عمل جراحی را دارند. با استفاده از سایت ما شما می توانید به راحتی و بطور موثر یک جراح زیبایی مناسب را به صورت آنلاین پیدا کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه به سایت ما مراجعه کنید. در طول زمان مشاوره، دکترها می توانند اطلاعات زیادی را درباره بیماران بدست آورند و بیماران نیز می توانند با ویژگی های پزشک خود آشنا شوند. این ملاقات به دکتر شانس ارزیابی وضعیت فعلی پوست بیمار و صحبت درباره انتخاب هایی که می تواند به بیمار برای دستیابی به ظاهر مناسب کمک کند را می دهد. جلسات مشاوره همچنین به بیماران این شانس را می دهد که اهداف و انتظارات خود از عمل جراحی را بیان کنند و سوالات خود را از دکتر بپرسند. این ملاقات ها همچنین به دکتر امکان می دهد بیمار خود را از مزایا، اقدامات احتیاطی، عکس العمل به روش درمانی، واکنش های معکوس، روش انجام عمل و سایر اطلاعات مهم مربوط به آن مطلع کنند.

نحوه عمل

عمل جراحی پروتز باسن معمولاً به صورت سرپایی انجام می شود و معمولاً نیازمند 2 تا 3 ساعت زمان برای انجام است. این عمل جراحی معمولاً تحت بی هوشی عمومی انجام می شود و این موضوع به بیمار امکان می دهد که در طول عمل در حالت خواب باشد. در این حالت بیمار بر روی شکم خود می خوابد و دکتر عمل جراحی لازم را بر روی باسن وی انجام می دهد. هنگامی که بیمار بی هوش شد، دکتر ایجاد شکاف های لازم را بر روی ناحیه عمل شروع می کند. این برش ها می توانند در محل رسیدن ران به باسن یا در پایین خط باسن ایجاد شوند. مورد دوم معمولاً برای ایجاد شکاف در اکثر موارد استفاده می شود و به این ترتیب جراحت های ایجاد شده پس از عمل پروتز باسن قابل مشاهده نیست، اما در این حالت احتمال ایجاد عفونت بیشتر در مقایسه با روش دیگر بیشتر است. مطمئن شوید که درباره محل ایجاد شکاف ها با دکتر خود در طول جلسات مشاوره صحبت کنید.

با ایجاد شکاف های لازم، دکتر یک حفره به میزان کافی بزرگ در باسن ایجاد کرده و پروتز را زیر یا بالای ماهیچه سرینی بزرگ در ناحیه باسن وارد می نماید. در این حالت سعی می شود پروتز ها بالای ناحیه نشیمن گاه باسن جایگذاری شود تا به این ترتیب از ایجاد جابجایی های احتمالی در آن به خاطر نشستن بیمار جلوگیری و اجتناب شود.این عمل جراحی برای سمت دیگر باسن نیز بطور مشابه انجام می شود. در این مرحله دکتر به دقت مطمئن می شود که هر دو طرف باسن بیمار متقارن و طبیعی هستند. برای بستن شکاف های ایجاد شده از بخیه استفاده می شود. در نهایت بیمار از حالت بی هوشی خارج شده و به دقت تا زمان مرخص شدن تحت نظارت قرار می گیرد. مدت زمان لازم برای بررسی وضعیت بیمار پس از عمل معمولاً یک تا دو ساعت است.

مراقبت بعد از عمل

پس از عمل جراحی، بیمار باید انتظار مقداری درد و ناراحتی را داشته باشد. علاوه بر این ممکن است بیمار با مقداری کبودی نیز مواجه شود. در این رابطه ممکن است دکتر داروهای مسکن برای بیمار جهت کاهش درد احتمالی تجویز کند. پس از عمل جراحی پروتز باسن بیمار نمی تواند تا حدود دو هفته به پشت دراز بکشد. علاوه بر این لازم است بیمار از یک کوسن نرم در زمان نشستن استفاده کند. برای بیمار مهم است که دستورالعمل های پس از عمل جراحی پروتز باسن را برای اجتناب از شکل گیری عوارض احتمالی به دقت رعایت کند. در صورت اهمال در این زمینه همواره احتمال جابجایی پروتز ها و ایجاد مشکل برای بیمار وجود دارد.
در طول دوره ریکاوری، ممکن است از شما خواسته شود از یک لباس تنگ برای حفاظت از محل جراحی استفاده کنید. شما ممکن است پس از عمل با تفاوت زیاد در ظاهر باسن خود مواجه شوید. به هر حال، بخشی از این تفاوت به خاطر ورم ایجاد شده به واسطه عمل جراحی است. هنگامی که این ورم از بین برود، نتایج واقعی عمل جراحی آشکار خواهند شد. بیماران معمولاً دو هفته پس از عمل امکان برگشت به محل کار خود را پیدا می کنند. به هر حال باید توجه داشته که دوره زمانی ریکاوری از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است.

خطرات و عوارض

تمام انواع عمل جراحی زیبایی از خطرات و عوارض مشخص برخوردارند. این خطرات برای پروتز های باسن شامل عفونت و خون ریزی، و خطرات عمومی مربوط به همه انواع عمل های جراحی است. خطر ناشی از عفونت حتی در زمانی بیشتر است که شکاف ها در ناحیه ماهیچه سرینی بزرگ ایجاد شود.
مشکل دیگر ایجاد شده که می تواند در این نوع از عمل جراحی اتفاق افتد مربوط به حرکت پروتز ها و ایجاد مشکل برای تقارن باسن ها شود. علاوه بر این پاره شدن یا شکستن پروتز ها موضوعی است که علیرغم نادر بودن امکان ایجاد آن برای بیمار وجود دارد. موضوع خطرات و عوارض احتمالی مربوط به عکل پروتز باسن باید بین شما و جراح مورد بحث و بررسی قرار گیرد. در این رابطه مهم است که بیماران از هر دوی مزایا و خطرات این نوع عمل جراحی قبل از استفاده پروتز باسن مطلع باشند.

روش های بزرگ کردن باسن و هزینه
بعضی دکترها برای بزرگ کردن باسن از تکنیک تزریق چربی به جای پروتز باسن استفاده می کنند. این تکنیک شامل استفاده از لیپوساکشن برای برداشتن چربی اضافی از سایر اعضای بدن، تصفیه چربی برداشته شده، و در نهایت تزریق آن به باسن بیمار برای بزرگ کردن آن است. امکان استفاده از تکنیک تزریق چربی به منظور بزرگ کردن باسن برای همگان و بطور خاص زنانی که بافت چربی کمی در بدن خود دارند، وجود ندارد. علاوه بر این، بدن انسان به تدریج چربی تزریق شده را مجدداً جذب می کند. یک مشکل استفاده این تکنیک برای بزرگ کردن باسن اینست که همواره احتمال دارد با جذب بیشتر چربی توسط یک طرف باسن، ظاهر متقارن باسن ها از بین برود. به منظور اینکه مطمئن شوید با دکتر خود درباره بهترین روش بزرگ کردن باسن برای شما صحبت کنید.

این هزینه ها کمتر از چیزی است که معمولاً افراد مختلف در نظر می گیرند. امروزه این نوع عمل جراحی با هزینه ای انجام می شود که انحصار آن از افراد ثروتمند و معروف خارج شده و همگان می توانند از مزایای حاصل از آن بهره مند شوند. در حقیقت در حال حاضر همه بیماران دارای سطح درآمدهای مختلف، از این نوع عمل جراحی استفاده می کنند. لطفاً به خاطر داشته باشید که همه بیماران دارای وضعیت مشابه نیستند و برای بعضی بیماران نیاز به استفاده از روش های درمانی نسبتاً متفاوت در مقایسه با سایرین وجود دارد.

تعریف خال و انواع خال  –

تعریف خال

تجمع خوش خیم سلول های ملانوسیتی درپوست با عنوان خال ملانوسیتی شناخته می شود. براساس محل قرار گرفتن ملانوسیت ها در پوست، خال ها را به سه دسته کلی تقسیم می کنند که عبارتند از: خال های پیوستگاهی، خال های مرکب و خال های داخل درمی.این سه نوع خال در واقع مراحل مختلف تکامل یک خال ملانوسیتی است.

اکثریت خال ها اکتسابی هستند و از دوره کودکی به تدریج روی پوست ظاهر می شوند. برخی از خال ها در سن بلوغ ویا در دوران حاملگی ایجاد یا تشدید می شوند.تعداد خال ها تا 30 سالگی افزایش می یابد.در یک فرد بزرگسال به طور متوسط 20 تا 30 عدد خال ها وجود دارد. افرادی که در معرض نور آفتاب بوده اند تعداد خال بیشتری دارند.

مراحل تغییرو تکامل خال ها

در دوران کودکی بیش از 90 از خال ها از نوع پیوستگاهی هستند یعنی ملانوسیت ها در محل اتصال درم و اپیدرم تکثیر وتجمع یافته اند. با مرور زمان ملانوسیت ها به داخل درم مهاجرت کرده و در آنجا هم آشیانه تشکیل می دهند که به صورت خال مرکب دیده می شود.در سنین بالا تکثیر ملانوسیت ها در محل اتصال درم و اپیدرم متوقف می شود و فقط توده سلولی در داخل درم باقی می ماند در این صورت به آن خال داخل درمی اطلاق می گردد. زمان تبدیل خال ها به یکدیگر ثابت نیست.شاید یک خال همیشه پیوستگاهی بماند یا به سرعت به دو نوع دیگر تبدیل شود.

خال های پیوستگاهیJunctional

این نوع خال بیشتر در دوران کودکی دیده می شود.خال ها ی پیوستگاهی سطح صاف یا اندکی برجسته دارند،به شکل گرد یا بیضی ، متقارن و در اندازه 1میلیمتر تا 1 سلنتی متردیده می شوند .رنگ خال ها از قهوه ای روشن تا قهوه ای تیره و حتی سیاه متغیر است. خال های پیوستگاهی در تمام نواحی بدن می توانند وجود داشته باشند. اکثر خال های کف دست و پا و ناحیه تناسلی از این نوع هستند. ممکن است خال های پیوستگاهی در بزرگسالی به خال مرکب تبدیل شوند.

خال مرکبCompound

خال مرکب به شکل برجستگی مدور یا بیضی ، متقارن و به رنگ قهوه ای روشن یا تیره دیده می شود.سطح خال کاملا صاف یا مختصر ناصاف است.در سن بلوغ و یا در دوران حاملگی خال های مرکب بزرگ تر و پررنگ تر می شوند و ممکن است روی این خال ها موی زبر و تیره رنگ ظاهر شود.شایع ترین محل خال مرکب تنه است.

خال داخل درمیIntradermal

خال های داخل درمی به صورت برجستگی گنبدی شکل کروی و نرم ، هم رنگ پوست یا با ته رنگ قهوه ای دیده می شوند. این نوع خال در سنین بالا شایع است.ممکن است روی خال چند تار مو وجود داشته باشد.سطح خال ناصاف و گاهی زگیلی است.

خال با هاله سفید

خال ملانوسیتی است که توسط هاله ای از پوست سفید رنگ احاطه شده است.این نوع خال درکودکان و جوانان شایع تر است و بیشتر در پشت تنه دیده می شود. ممکن است یک یا چند عدد خال وجود داشته باشد. بعد از مدتی خال مرکزی تحلیل می رود. احتمال دارد هاله اطراف خال باقی بماند یا ازبین برود. این افراد ممکن است از فبل به ویتیلیگو(لک های سفید در بدن) مبتلا باشند یا در آینده به ویتیلیگو مبتلا شوند.

در افراد جوان این نوع خال خوش خیم بوده و جای نگرانی نیست و به اقدام خاصی نیاز ندارد. با این حال در افراد مسن احتمال ملانوم بدخیم وجود دارد و باید اقدام به نمونه برداری کرد.ر

خال آبی

در این خال ملانوسیت ها در عمق درم هستند بنابراین خال آبی به نظر می رسد. خال آبی بدلیل رنگ تیره به ملانوم بدخیم شباهت دارد.این نوع خال به صورت برجستگی کوچک به رنگ آبی یا آبی مایل به سیاه با سطح صاف دیده می شوند.معمولا قطر خال کمتر از 1 سانتی متر بوده و شایع ترین محل درگیری پشت دست و پا و صورت است. در این موارد خال آبی نیاز به جراحی ندارد. فراموش نکنید خال آبی بزرگ بر روی پشت احتمال بدخیمی دارد.

خال دیسپلاستیک

در حدود 2%-3% از جوانان به خال دیسپلاستیک مبتلا هستند. خال های دیسپلاستیک معمولا روی تنه دیده می شوند. گاهی نزدیک به 100 خال در پوست بیمار مشاهده می شود.این خال ها از نوع خال های مرکب هستند، قطری بیش از 5 مبلبمتر داشته و دارای حاشیه نامنظم هستند.رنگ خال یکنواخت نبوده و ممکن است التهاب و خارش هم داشته باشد.

درصورتی که چند نفر از اعضای یک خانواده به خال دیسپلاستیک مبتلا باشند خطر بروز ملانوم بدخیم در خال (و حتی پوست سالم ) زیاد است. به همین دلیل افرادی که خال دیسپلاستیک دارند باید تحت نظرو پیگیری سالانه باشند و به محض هرگونه تغییری خال مشکوک به بدخیمی برداشته شود.

خال اسپیتزSpitz(ملانوم جوانان)

این نوع خال در همه سنین دیده می شود ولی در صورت کودکان شایع تراست. رنگدانه ملانین آن کم و عروقش زیاد است و بیشتر شبیه ضایعه عروقی است.این خال کاملا خوش خیم است ولی درآزمایش بافت شناختی به ملانوم بدخیم شباهت دارد.

خال اسپیلوسSpilus

خال اسپیلوس به صورت ضایعات قهوه ای متعدد دیده می شود که در کنار هم قرار گرفته اند و اندازه آن ها می تواند از چند میلیمتر تا چند سانتی متر متغیر باشد.پوست زمینه این ضایعات طبیعی یا تیره تر از معمول است.سوار شدن ملانوم بدخیم روی این خال ها در چند مورد گزارش شده است بنابراین در صورت امکان باید خال اسپیلوس برداشته شود.

خال بکرBecker

این خال در سن بلوغ به شکل لکه قهوه ای رنگ به اندازه یک کف دست بر روی شانه و بازو یا جلوی قفسه سینه جلب توجه می کند.ممکن است طی یکی دو سال موهای ضخیم روی خال ظاهر شود. خال بکر فقط در آقایان دیده می شود.

خال های مادرزادی

در حدود 1% از نوزادان دارای خال مادرزادی هستند. خال های مادرزادی از بدوتولد در سطح پوست نوزاد ظاهر می شوند و بر زیبایی نوزاد تاثیر منفی می گذارند. این خال ها گاهی کوچک و گاهی بزرگ هستند.خال های بزرگ به شکل پلاک قهوه ای با موهای ضخیم دیده می شوند. برخورد با خال های مادرزادی برحسب اندازه آنها متفاوت است. خال های بزرگ در خطر بروز ملانوم بدخیم در سن کودکی قراردارند(خطر بروز بدخیمی 6% برای تمام عمر است) و باید در اولین فرصت ممکن با جراحی برداشته شوند ولی خطر بروز بدخیمی در خال های کوچک و متوسط کمتر از خال های بزرگ است. بنابراین جراحی فوریت ندارد و می توان آنها را تا سن بلوغ تحت نظر گرفت و پس از آن اقدام به جراحی کرد.

برداشتن خال

خال ها اکثرا ضایعاتی خوش خیم هستند و نیازی به برداشتن آنها نیست مگر اینکه شخص بدلیل زیبایی تمایل به برداشتن خال های خود داشته باشد. با این حال در موارد مشکوک به سرطان توصیه می شود خال حتما با جراحی برداشته شود(لیزر یا کوتر نشود) و جهت تعیین دقیق ماهیت به آزمایشگاه آسیب شناسی ارسال شود.این موارد عبارتند از:

1- در یک فرد بزرگسال هر خالی که رشد کند و بزرگ تر شود و یا به هر نحوی دچار تغییر شکل شود .

2- خال هایی که یک یا چند مورد از نشانه های زیر را داشته باشند :الف-قرینه نبودن خال ب- نامنظم بودن حاشیه خال ج-یکنواخت نبودن رنگ خال د-خال های بزرگ تر از 7 میلیمتر.

خال صورت و روش‌های برداشتن خال –

خال صورت بجز در یکی دو جای استثنایی در هر کجای صورت که باشد ظاهر خوبی برای فرد ایجاد نمی کند. اکثر خالها تجمع سلول های رنگدانه ای به نام ملانوسیت هستند. درون ملانوسیت ها ماده ی رنگی به نام ملانین تولید می شود ورنگ تولید شده باعث رنگی شدن سلول های ملانوسیت می شود. توزیع و فراوانی ملانوسیت ها تعیین کننده ی رنگ پوست است. تجمع بیش از حد ملانوسیت ها در مساحت کوچکی از پوست باعث ایجاد خال می شود. گاهی این تجمع با بالا آمدن پوست همان ناحیه همراه می شود که نتیجه ی آن خال برجسته است.

روش‌های برداشتن خال

شاید شما هم یکی از افرادی باشید که قصد برداشتن خال صورت خود را دارند و دوست دارند قبل از برداشتن خالشان از کسانی که تجربه این کار را داشتند، سؤال کنند و ببینند آن‌ها چه روشی برای برداشتن خالشان تجربه‌ کرده‌اند. در حال حاضر روش‌های مختلفی برای برداشتن خال وجود دارد، اما به‌طور کلی روش‌های علمی و شناخته‌شده‌ای که برای برداشتن خال وجود دارد به سه دسته تقسیم می‌شود:
۱) سوزاندن خال،
۲) جراحی
۳) لیزر.

سوزاندن، یکی از روش‌های قدیمی برداشتن خال است. در این روش خال با دستگاه کوتر از طریق ایجاد گرما به وسیله جریان برق سوزانده می‌شود. از آن‌جایی که خال‌ها معمولاً قسمت‌های عمیقی در پوست دارند،‌ این روش ممکن است فرورفتگی چاله مانندی را در سطح پوست ایجاد کند. روش سوزاندن خال که بیشتر در گذشته استفاده می‌شد، برای برداشتن خال‌های ریز و سطحی کاربرد دارد، البته امروزه دستگاه‌های رادیو فرکانسی جایگزین دستگاه‌های کوتر شده‌اند که باعث می‌شود به‌کار بردن این روش اثر کمتری روی پوست بگذارد.

جراحی؛

این روش پرکاربردترین روش برای برداشتن خال در میان پزشکان است. در این روش با ایجاد بی‌حسی موضعی در محدوده خال، ‌با تیغ جراحی یک برش ساده روی پوست ایجاد و خال از عمق پوست خارج می‌شود، ‌سپس جای آن یک یا دو بخیه ظریف زده می‌شود.

لیزر کردن؛

لیزر یک فن‌آوری جدید علمی است که در بسیاری جراحی‌ها استفاده می‌شود و در برداشتن خال هم کاربرد دارد. روش لیزر در برداشتن خال مثل روش سوزاندن است، با این تفاوت که در این روش به‌جای جریان برق از امواج لیزر برای تخریب یا تراش خال استفاده می‌شود.

مراقبت‌های بعد از عمل

در روش جراحی؛

بیمار در هفته اول پس از جراحی باید از پمادهای آنتی‌بیوتیک موضعی استفاده کند تا جای عمل دچار عفونت نشود و بعد از ۲۴ ساعت می‌تواند صورتش را بشوید. رعایت نکات بهداشتی و استفاده مرتب از پمادها در هفته‌های اول بعد از عمل بسیار مهم است. سه تا پنج روز بعد از عمل بخیه‌ها کشیده می‌شوند و شخص می‌تواند بعد از مدتی استفاده از کرم‌های لازم مثل لایه‌بردارها را شروع کند تا جای عمل کم‌تر در سطح پوستش بماند.

در روش لیزر؛

سطح پوست زخم می‌شود و تا زمانی که زخم ترمیم نشود، نیاز به مراقبت و استفاده از پمادها و قرص‌های آنتی‌بیوتیک دارد تا محل زخم عفونت نکند. به‌طور تقریبی بعد از گذشت چهار تا پنج روز سطح پوست تا حدودی ترمیم می‌شود اما محل برداشت خال همچنان قرمز و در تماس با آفتاب مستعد لک‌شدن است. در روش لیزر، بیمار باید به مدت طولانی از ضدآفتاب‌های فیزیکی استفاده کند و در معرض نور مستقیم خورشید قرار نگیرد. در غیر این صورت احتمال ایجاد لکه‌های قهوه‌ای در پوستش وجود دارد.

در روش سوزاندن نیز تا یک هفته باید تمام این مراقبت‌ها صورت بگیرد و ممکن است جای عمل تا چند هفته قرمز باشد، اگر قرمزی جای عمل بیش از شش هفته طول بکشد باید به پزشک متخصص مراجعه شود تا که جای خال تبدیل به گوشت اضافی نشود.

عوارض برداشتن خال چیست ؟

1. قرمزی جای خال :
معمولا بعد از جراحی ویا لیزر خال یک قرمزی در محل برداشت خال ایجاد می شود که طی چند روز تا چند هفته خود بخود از بین می رود .در صورتیکه این قرمزی طولانی شود می توان از لیزر PDL ویا IPL جهت بر طرف کردن سریعتر آن استفاده کرد .

2. تیرگی جای خال (PIP) :
در بعضی پوستها مخصوصا پوستهای سبز امکان دارد جای خال کمی تیره تر شود ، که آنهم طی چند هفته تا چند ماه به مرور از بین می رود .در صورتیکه فرد می خواهد زودتر تیرگی رارفع کند می تواند از لیزر کیوسویچ N-D yag جهت بر طرف کردن آن استفاده کند .

3. اسکار (جوشگاه ویا رد ) :

احتمال باقی ماندن اسکار ( باقی ماندن جای خال ) بعد از : عمل خال بستگی به مهارت پزشک ونوع ترمیم پوست دارد . البته که خالهای بزرگتر امکان اینکه از خود رد بجابگذارند را دارند .
خالهایی که روی نواحی برجسته گونه ها نیز امکان بجا گذاشتن رد را دارند وهمچنین خالهای روی گردن وسینه واندام احتمال بجا گذاشتن اسکار هیپرتروفیک (گوشت اضافی ) دارند ، نتیجه برداشتن خال دونواحی مقعر صورت مثل بناگوش وخط خنده عالیست ودر خیلی از موارد هیچگونه جوشگاه ویا رد بجا نمی گذارد . اگر بعد از برداشت خال رد جراحی باقی بماند برای بر طرف کردن آن لیزر می تواند جوشگاه آنرا بر طرف کند .

عمل جراحی زیبایی چانه –

جراحی زیبایی چانه یک انتخاب ایده آل برای افرادی است که احساس می کنند چانه آنها ظاهر مطلوب در مقایسه با سایر اعضای صورت آنها ندارد. این عمل جراحی در بین مردان و زنان رایج است و برای انجام آنها می توان از روش های ایمپلنت برای بهبود ظاهر چانه یا اصلاح آن استفاده کرد. علاوه بر این می توان از طریق عمل جراحی کاهش اندازه چانه، ظاهر مناسب را در اختیار افرادی قرار داد که علاقمند هستند فک آنها در صورتشان کمتر به چشم بیاید.

جراحی زیبایی چانه می تواند باعث افزایش تناسب این عضو در بین سایر اعضای صورت شود و در حقیقت اعضای صورت شما را متوازن نماید. یک چانه ضعیف می تواند باعث شود گردن فرد گوشتالو به نظر برسد. وجود این چانه می تواند باعث شود اندازه یک بینی عادی برجسته شود و در صورتی که فرد بینی بزرگ داشته باشد، بینی بیش از مقدار واقعی آن بزرگ به نظر خواهد رسید. جراحی زیبایی چانه با استفاده از ایمپلنت چانه می تواند اعضای صورت را متوازن کرده و ساختار کلی صورت را با یکدیگر هماهنگ کند. استفاده از ایمپلنت چانه بطور گسترده از سایر انواع عمل های جراحی پیشی گرفته و رواج زیادی پیدا کرده است. به این ترتیب این روش یک راهکار ایده آل برای افرادی محسوب می شود به که به دنبال تغییر اندازه و ظاهر چانه خود هستند. اگر شما مطمئن نیستید که دقیقاً ایمپلنت چانه چیست، یا اگر شما اطلاعات زیادی درباره محدوده قیمت این نوع جراحی ندارید، آشنا شدن با این نوع عمل جراحی می تواند اولین قدم با اهمیت در راستای بهبود ظاهر چانه از طریق انجام این عمل جراحی زیبایی باشد.

پزوتزچانه برای چه افرادی مناسب می باشد

جراحی زیبایی چانه می تواند بسیاری از منافع مربوط به زیبایی ظاهری را برای افراد به همراه داشته باشد. نامزدهای مناسب برای این عمل جراحی افرادی هستند که دارای یکی از مشکلات زیر می باشند:

• چانه عقب کشیده یا تو رفته

• چانه نوک تیز یا مربعی

• بینی برجسته

• گردن فربه و گوشتالو

عمل جراحی زیبایی چانه ظاهر فک بیمار را تغییر می دهد و به این ترتیب ظاهر یک بینی بزرگ را در صورت متوازن می کند. ایمپلنت چانه اغلب به همراه رینوپلاستی برای دستیابی به بالاترین نتایج زیبایی ممکن انجام می شود و علاوه بر این امکان انجام آن همراه با ایمپلنت گونه و بزرگ کردن لب برای ایجاد تناسب کلی بین اعضای صورت وجود دارد. عمل جراحی زیبایی چانه برای چه افرادی توصیه نمی شد:

• سطح سلامتی پایین و ضعیف داشته باشند

• انتظارات غیر منطقی درباره نتایج این عمل جراحی داشته باشند

• از داروی Accutane در شش ماه گذشته استفاده کرده باشند (این دارو می تواند بر رشد استخوان تاثیر گذارد و باعث ایجاد برآمدگی در محل زخم شود)

• از مشکلات قلبی یا فشار خون رنج ببرند

• از داروهای ضد انعقاد خون استفاده کرده باشند.

ظاهر ایمپلنت چانه به چه چیزی شبیه است؟
ظاهر ایمپلنت چانه بر اساس مواد اولیه استفاده شده برای تولید محصولات متفاوت است. ایمپلنت های چانه امروزی همچون GORE-TEX یا سیلیکون، دارای ظاهری هستند که اندکی شباهت با محافظ چانه پهن مورد استفاده در یک کلاه ایمنی ورزشی دارند. جراح ممکن است در ادامه این ایمپلنت را دستکاری کند تا به این ترتیب بتوان ظاهر مورد نظر بیمار را در چانه وی ایجاد کرد. هنگام استفاده از این روش، ایمپلنت چانه باید یک خط فک قوی و دارای ظاهر طبیعی را برای شما ایجاد کند. برخی جراحان پلاستیک می توانند نتایج حاصل از جراحی زیبایی چانه با استفاده از ایمپلنت را با استفاده از نرم افزارهای کامپیوتری شبیه سازی کنند و به این ترتیب می توان این امکان را فراهم کرد که بیماران ظاهر شبیه سازی شده خود بعد از جراحی زیبایی چانه را مشاهده کنند و بر این اساس برای انجام عمل جراحی تصمیم گیری نمایند.

جراحی بزرگ کردن چانه
در عمل جراحی بزرگ کردن چانه های عقب کشیده شده یا دارای تو رفتگی از ایمپلنت های چانه برای متصل کردن استخوان موجود در جلوی فک به زیر دندان استفاده می شود. در این حالت ایمپلنت مصنوعی در زیر پوست قرار می گیرد و به این ترتیب می تواند به چانه فرد یک ظاهر نیرومند و مناسب بدهد. این روش درمانی در نهایت یک ظاهر خوشایند و متناسب را که کاملاً طبیعی به نظر می رسد، در اختیار بیمار قرار می دهد. جراحی زیبایی بزرگ کردن چانه معمولاً به صورت سرپایی در مطب جراح انجام می شود، اما می توان این عمل را در یک بیمارستان نیز انجام داد. طول مدت این عمل بستگی به عوامل مختلف دارد، اما مدت زمان تقریبی آن بطور معمول از 45 دقیقه تا یک ساعت و نیم است. در این حالت بسته به تشخیص جراح و ترجیح بیمار، ممکن است بی هوشی عمومی یا موضعی برای انجام عمل جراحی استفاده شود.
شکاف های مورد نیاز در طول عمل جراحی در قسمت زیر چانه یا داخل دهان بین لثه و لب پایین ایجاد می شوند. شکاف های ایجاد شده در داخل دهان به احتمال بیشتر باعث ایجاد باکتری در بدن می شوند، اما به این ترتیب هیچ علائمی از زخم و شکاف ایجاد شده پس از عمل باقی نمی ماند. هنگامی که شکاف های مورد نیاز ایجاد شوند، ایمپلنت چانه به داخل محل وارد می شود و در جلوی استخوان فک قرار می گیرد. جراح در ادامه مناسب بودن پروتز چانه از نظر توازن با سایر اعضای صورت را بررسی می کند و در صورت نیاز اصلاحات لازم را بر روی آن انجام می دهد تا به این ترتیب بتواند ظاهر مورد نظر بیمار را برای چانه وی ایجاد کند. هنگامی که این کار انجام شد، پروتز چانه در محل بخیه زده شده و عمل جراحی کامل می شود. معمولاً بخیه های موجود در داخل دهان پس از 10 روز حل می شوند. در صورتی که برای جراحی زیبایی چانه از بخیه های خارجی استفاده شده باشد، معمولاً پس از طی دوره مشابه این بخیه ها نیز کشیده خواهند شد.

عوارض عمل جراحی زیبایی چانه
یکی از سوالاتی که اکثر مواقع درباره عمل جراحی پروتز چانه پرسیده می شود این است که: «آیا جراحی ایمپلنت چانه ایمن و بی خطر است؟» در موارد نادر، برخی عوارض را می توان در ارتباط با این عمل جراحی مشاهده کرد. کبودی و ورم ناشی از این عمل جراحی می تواند تا شش هفته پس از عمل وجود داشته باشد. عوارض مربوط به داروی بی هوشی نیز ممکن است برای بیمار وجود داشته باشد و معمولاً بر سیستم تنفسی فرد اثر می گذارد. سایر خطرهای احتمالی می تواند شامل تغییر شکل ایمپلنت چانه پس از جایگذاری آن باشد. به این ترتیب ممکن است نیاز به انجام عمل جراحی ترمیمی برای اصلاح ایمپلنت و قرار دادن آن در محل صحیح وجود داشته باشد. علاوه بر این، ایجاد عفونت نیز می تواند این عمل جراحی را با خطر مواجه کند. معمولاً این مشکل با استفاده از آنتی بیوتیک ها بطور موثر کنترل می شود. با توجه به اینکه جراحی زیبایی چانه می تواند بطور بالقوه به سلول های عصبی کوچک آسیب رساند، بی حسی لب و چانه یکی از عوارض جانبی احتمالی به خاطر استفاده از مواد بی حسی در عمل جراحی چانه است.

بعد از عمل جراحی ایمپلنت چانه
در طول دوره ریکاوری پس از این عمل، ممکن است از پماد یا بانداژ برای تمیز نگه داشتن محل جراحی و تثبیت ایمپلنت در محل مناسب آن در اوایل دوره ریکاوری بعد از عمل چانه استفاده شود. در این رابطه معمولاً به بیمار دستورالعمل های مشخص درباره چگونگی مراقبت از محل جراحی، داروهای مورد نیاز برای استفاده جهت جلوگیری از ایجاد عفونت، مسائل مربوط به مراقبت از محل جراحی یا نحوه حفظ سلامت عمومی، و نیز زمان بندی ملاقات با جراح پلاستیک داده می شود.

هزینه های عمل جراحی زیبایی چانه
این مبلغ شامل هزینه بی هوشی، داروهای مورد نیاز برای استفاده، کرایه اتاق عمل، و سایر هزینه های مربوط به عمل جراحی نیست.

عمل جراحی بالا کشیدن ابرو –

عمل جراحی بالا کشیدن ابرو که به عنوان بالا کشیدن پیشانی نیز شناخته می شود، یک راهکار موثر برای بالا بردن ابروی فرد برای ایجاد یک ظاهر جوان تر است. این عمل جراحی همچنین می تواند باعث کاهش خطوط بینی و چروک دور چشم شود و علائم پیری موجود در بخش فوقانی صورت را کم کند. بالا کشیدن ابرو می تواند باعث زنده شدن افتادگی یا از بین رفتن چروک موجود در پیشانی فرد شود و به شما کمک کند ظاهری داشته باشید که کمتر عصبانی، ناراحت یا خسته به نظر می رسد. با استفاده از روش جراحی سنتی یا روش هایی که آسیب کمتری برای بیمار به همراه دارد (آندوسکوپی)، می توان بالا کشیدن ابروی بیمار را با حذف یا تغییر عضلات موجود در بالای چشم ها انجام داد و به این ترتیب خطوط پیشانی را هموار کرده و ظاهر جوان تری برای فرد ایجاد کرد. این روش جراحی اغلب با سایر عمل ها همچون بلفاروپلاستی (عمل جراحی پلک) و لیفت صورت انجام می شود تا به این ترتیب بتوان ظاهر چشم ها و سایر نقاط صورت را بهبود بخشید.

در اکثر موارد، بالا بردن ابرو با استفاده از روش آندوسکوپی انجام می شود. در این نوع عمل از یک ابزار جراحی مخصوص استفاده می شود که در انتهای آن یک دوربین فیلم برداری وجود دارد. برای استفاده از یک آندوسکوپ لازم است یک شکاف در خط موی فرد ایجاد شود و به این ترتیب برش ایجاد شده پس از عمل جراحی بالا بردن ابرو پس از بهبود کامل برای افراد دیگر قابل مشاهده نیست. مزیت استفاده از آندوسکوپ در این است که این ابزار به جراح شما اجازه می دهد بافت و عضلات مورد نیاز را بدون ایجاد شکاف های بزرگ در صورت، دستکاری و ترمیم کند. مزیت دیگر استفاده از روش آندوسکوپی در این است که برای بالا کشیدن ابرو فقط نیاز به بی هوشی موضعی وجود خواهد داشت. اگر شما با افتادگی پیشانی به صورتی مواجه هستید که امکان اصلاح آن بدون بر داشتن پوست اضافی وجود ندارد، روش سنتی جراحی بالا کشیدن ابرو که در آن یک شکاف کامل یا جزئی در فرق سر، داخل یا بر روی خط رویش مو ایجاد می شود، ممکن است برای رفع مشکل شما بهترین روش باشد.

عوارض و نحوه جراحی
در عمل جراحی بالا کشیدن ابرو، خطوط پیشانی با دستکاری عضلاتی که باعث ایجاد چروک، شیار و مواردی مانند ایجاد پوست اضافی در پیشانی که به خاطر بالا رفتن سن و از دست دادن کولاژن یا قابلیت ارتجاعی آن ایجاد می شوند، تحت درمان قرار می گیرد. در این حالت با توجه به جدی بودن مشکل خط ابرو، جراح می تواند یکی از روش های عمومی زیر را برای رفع مشکل بیمار مورد استفاده قرار دهد:

عمل جراحی باز بالا کشیدن ابرو: این روش نیازمند ایجاد یک شکاف در بالای سر یا فقط داخل خط رویش مو است (که در صورتی از این روش استفاده می شود که پوست اضافی برداشته شود و هنوز پیشانی فرد بیش از حد بلند باشد). به این روش همچنین رویکرد کرونال نیز گفته می شود.
جراحی بالا کشیدن ابرو با آندوسکوپی: در این نوع عمل جراحی بالا کشیدن ابرو از یک ابزار جراحی خاص استفاده می شود که در آن یک شکاف کوچک در شقیقه یا خط رویش مو و نیز گاهی اوقات در چروک های پلک بالا ایجاد می شود.

پس از عمل جراحی، در طول یک هفته یا کمتر، شما موقعیت بالاتر و ظاهر جوان تر ابروی خود را مشاهده می کنید و پس از آن در حدود چهار هفته از ورم اولیه، ابرو در موقعیت مناسب آن قرار می گیرد و ظاهر شما به ظاهر عادی و شاداب مورد نظر نزدیک تر می شود. عمل جراحی آندوسکپی بالا کشیدن ابرو می تواند موقعیت بسیار پایین ابروهای شما را اصلاح کند و آنها را به موقعیت صحیح آنها بر گرداند. علاوه بر این وجود ابروهای بسیار بالا پدیده ای است که به ندرت در افراد مختلف مشاهده می شود. حتی فقط با بالا کشیدن دم ابرو، ظاهر ابرو متناسب تر به نظر می رسد و این موضوع ظاهر جذاب تری برای فرد بیمار ایجاد می کند. همچنین در عمل جراحی بالا کشیدن ابرو می توان کمان ابرو را نیز اصلاح کرد و به این ترتیب ظاهر متقارن تری برای ابروی فرد ایجاد نمود. شما می توانید با استفاده از این عمل جراحی ابروی خود را بالا برده، ظاهر زنانه بهتری داشته باشید و به این ترتیب 10 سال جوان تر به نظر برسید. تغییر موقعیت ابرو می تواند یک ظاهر جوان تر و شاداب تر برای شما ایجاد کند، زیرا به خاطر آن چشم ها بزرگتر و هوشیارتر به نظر می رسد.

در عمل جراحی آندوسکوپی بافت های مورد نظر بزرگ نمایی می شوند و به این ترتیب دکتر می تواند این بافت ها را بهتر مشاهده کند و به خاطر ویژگی کم تهاجمی آن در مقایسه با عمل جراحی سنتی بالا کشیدن ابرو، برش ها و جراحت های ایجاد شده در نتیجه این عمل جراحی به نسبت کمتر است و می تان آن را یکی از بهترین رش های بالا بردن ابرو دانست. بالا کشیدن بخش میانی صورت و آندوسکپی برای بالا کشیدن ابرو می تواند به بهترین شکل مشکلات ناشی از افزایش سن بر روی ظاهر فرد را بهبود بخشد. با ترکیب روش جراحی بالا کشیدن صورت با بالا کشیدن ابرو می توان دوباره همه ظاهر صورت را جوان و شاداب کرد. برای تعیین مناسب بودن استفاده از آندوسکوپی برای بالا کشیدن ابرو برای خود، مهم است که با جراح پلاستیک ملاقات و مشورت کنید.

بالا کشیدن ابرو با بوتاکس

افرادی که به دنبال بهبود ظاهر کلی ابرو در صورت با استفاده از روش های سریع و آسان  و بدون جراحی هستند، می توانند مجموعه ای از روش های مختلف تزریقی را مورد استفاده قرار دهند. برای انجام تغییرات اندک برای افرادی که مشکلات جدید در این بخش ندارند، تزریق بوتاکس می تواند یک انتخاب مناسب باشد. با تزریق بوتاکس در عضلاتی که ابرو را در موقعیت مناسب آن نگه می دارند، عضلات شل می شوند و به این ترتیب باعث بالا کشیدن ابر می شوند. هدف از انجام این تزریق، تنظیم مجدد وضعیت عضلات برای تغییر ظاهر ابرو در طول زمان است. در این رابطه همچنین می توان از پر کننده هایی همچون ژودرم و ژل رادیس استفاده کرد که می توانند باعث بالا کشیدن دم ابرو شوند. علاوه بر این از تزریق اسکولترا برای اصلاح و ترمیم گودی های عمیق استفاده کرد. استفاده از این روش ها بستگی به سطح اصلاح مورد نیاز بیمار دارد. همه این روش ها در حقیقت روش های کم تهاجمی هستند که امکان اصلاح مجدد آنها با افزایش سن بیمار وجود دارد. تزریق بوتاکس برای متوقف کردن چروک دور چشم و چروک ایجاد شده بین ابروها عالی است. از بوتاکس همچنین می توان به عنوان یک ماده قابل تزریق برای بالا کشیدن اندک ابرو بدون جراحی و حذف خطوط افقی ایجاد شده در پیشانی برای کمک به ایجاد ظاهر بهتر و جوان تر استفاده کرد. بالا کشیدن ابرو در این حالت به چند دقیقه زمان نیاز دارد و نتایج آن بطور میانگین برای سه تا چهار ماه باقی می ماند. بسیاری از جراحان پلاستیک از بوتاکس به عنوان یک بخش مناسب در یک جراحی بالا کشیدن ابرو استفاده می کنند و استفاده از این ماده قبل از عمل جراحی می تواند باعث ریلکس شدن عضلات و تسهیل فرآیند درمان شود.

استراتژی استفاده از تزریق بوتاکس می تواند ابروی شما را در موقعیت مناسب آن قرار دهد بدون اینکه هیچ یک از مسائل مربوط به ریکاوری یا استراحت مربوط به انجام عمل جراحی برای شما اتفاق بیفتد. تزریق بوتاکس تنها راه تثبیت ابرو در محل مناسب و از بین بردن چروک و ترک های ایجاد شده به خاطر افزایش سن نیست، اما می تواند نیاز به انجام عمل جراحی بالا کشیدن ابرو را به تاخیر اندازد. نتایج بررسی های انجام شده در این حوزه نشان می دهد در زمانی که تزریق بوتاکس وجود نداشت، جراحان ده برابر زمان حاضر عمل جراحی بالا کشیدن ابرو را برای بیماران خود انجام می دادند و این موضوع نشان دهنده اثربخشی استفاده از این روش در زمان حاضر است.

برای انتخاب بهترین روش بالا کشیدن ابرو با پزشک خود مشورت کنید، پزشک با بررسی وضعیت افتادگی پوست شما بهترین روش را برای شما تجویز خواهد کرد.

دکتر محمد اکبری