پزشک تو – سایت پزشکی

سلامت جسمی و روانی افراد اهمیت فراوانی دارد اما در این میان توجه به بیماران روانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، در این راستا برخورد اطرافیان ،خانواده و کادر درمانی در بهبودی بیماران روانی تاثیر بسزایی دارد .در این مطلب شما را با نکاتی ظریف در مورد بیماری های رونی آشنا میکنیم.

1-خودتان را مشغول کنید و ذهنتان را منحرف کنید
وقتی فرد بیماری روانی قابل توجهی دارد ، با کار کردن حواس فرد پرت خواهد شد ، اما باید توجه داشته باشیم که نادیده گرفتن موضوع باعث از بین رفتن بیماری نمی شود و آن را از بین نمی برد .

2- آیا شما می خواهید که بهتر شوید
این آزار دهنده ترین چیزی است که به یک بیمار می توان گفت ، زیرا این مفهوم را می رساند که فرد هیچ علاقه ای به سلامتی خود ندارد و تلاشی هم در جهت بهبودی خود نمی کند .

3-عقاید تان را تغییر دهید
هرچند تغییر در عقاید می تواند مفید باشد اما تغییر در عقاید نمی تواند در درمان بیماری هایی مثل اختلال بیش فعالی ، اختلال استرس پس از آسیب ، اختلال دو قطبی و یا اسکیزوفرنی مفید باشد . تغییر عقیده یک نفر کار آسانی نیست .

برای یک فرد که عملکرد بالایی دارد تغییر نگرش کار بسیار دشواری است چه برسد به کسی که بیماری روانی طاقت فرسایی دارد.

4-توقف تمرکز بر چیزهای بد و تنها فکر کردن به شروع زندگی
یکی از رایج ترین اشتباهات این است که به فرد بگویید از تمرکز کردن بر خود ، بر چیزهای بد ، بر گذشته خودداری کنند و فقط به شروع زندگی فکر کنند .
چرا نباید چنین چیزی بگوییم ؟
این می تواند موجب بدتر شدن احساس بد نسبت به خود بشود ، کشف این واقعیت که آنها نمی توانند کاری را انجام دهند ، علامت دیگری برای شکست آنهاست .

5-تو همه چیز داری پس باید خوب شوی
گاهی افراد همه چیزهای مورد نیاز برای بهبودی را در دسترس ندارند ،گاهی فقط یک کمک کوچک می تواند کمک زیادی به بهبودی فرد کند .

6-خودت باید ناراحتیت را تمام کنی ، این موضوع برای همه پیش نمی آید
افراد درجه ای از احساسات را تجربه می کنند ، برای مثال گاهی افراد احساس غمگینی می کنند . احساس اضطراب داشتن به معنای داشتن حمله وحشت زدگی نیست .

7-فقط برای آن دعا کنید
نماز برای بسیاری از افراد قدرت زیادی دارد . خود را در مرکزیت قرار دادن و احساس حمایت داشتن از مرکز قدرت بالاتر بسیار می تواند مفید باشد . این توصیه به تنهایی می تواند مشکل را به حداقل برساند . این گونه عقاید باعث می شود که افراد تمایل خود را برای درمان دارویی از دست می دهند یا به طور کلی تمایلی برای هر گونه درمانی ندارند .
چشم پوشی از بسیاری از درمان های پزشکی و روانی اثبات شده و حتی باعث می شود که افراد احساس می کنند التیام نیافته اند زیرا افراد به درمانها اعتقادی ندارند .

8- چرا نمی توانی کار کنی؟
بدون شک تماشای این که افرادی که توانا هستند اما قادر به کار کردن نیستند بسیار سخت است . اما گفتن این جمله به که تو تنبل هستی به کسی که در حال تلاش است و از بیماری روانی رنج می برد بسیار مضر است .

ارتباط تماشای تلویزیون و افسردگی –

نتایج مطالعه جدید نشان می‌دهد تماشای بسیار زیاد تلویزیون با احساس تنهایی و افسردگی در افراد مرتبط است.

اگرچه برخی افراد بر این باورند که تماشای بیش از حد تلویزیون یک اعتیاد بی ضرر است، اما یافته های مطالعه‌ای جدید نشان می دهد که دیگر نباید با این دید به تماشای تلویزیون بنگریم بلکه می‌تواند از علایم افسردگی باشد.

در این تحقیق بیش از 300 نفر که بین 18 تا 29 سال سن داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند. محققان از این افراد سوالاتی درباره عادات تماشای تلویزیون و همچنین حالات روحی آنها پرسیدند.

هرچه افراد تنها تر و افسرده‌تر بودند، احتمال اعتیاد آنها به تماشای تلویزیون بیشتر بود. به گفته محققان دانشگاه تگزاس افرادی که اعتیاد به تماشای زیاد تلویزیون دارند تلاش دارند با این کار ذهن خود را از افکار و احساسات منفی منحرف کنند.

این پژوهشگران همچنین دریافتند افرادی که بر خود کنترل کمتری دارند، نیز احتمال بیشتری دارد عادت به تماشای بیش از حد تلویزیون داشته باشند. این افراد با وجود آنکه می‌دانند کارهای زیاد دیگری دارند که باید به اتمام برسانند، اما قادر به متوقف کردن تماشای برنامه‌های تلویزیونی نیستند.

خستگی بدنی و چاقی از دیگر عوارض سلامتی مرتبط با تماشای بیش از حد تلویزیون هستند که می‌توانند دلیلی برای نگرانی باشند. هنگامی که اعتیاد به تماشای تلویزیون شدیدتر شود، افراد ممکن است به تدریج نسبت به شغل و وظایفی که به عهده دارند و همچنین روابط خود با دیگران دچار غفلت شوند. حتی با آنکه این افراد می دانند که نباید اینگونه رفتار کنند اما نمی‌توانند دربرابر میل به تماشای پشت‌ سر هم قسمت‌های مختلف برنامه‌ها و سریال‌های تلویزیونی مقاومت کنند.

نتایج این تحقیقات یک قدم دیگر به طرف روشن شدن بیشتر این موضوع است که تماشای بیش از حد برنامه‌ها و سریال‌های تلویزیونی، یک عارضه اجتماعی و رسانه‌ای مهم است که باید به آن توجه بیشتری شود.

این مطالعه در نشست سالانه انجمن بین المللی ارتباطات که در اواخر ماه مه در پورتوریکو برگزار می شود ارائه خواهد شد.

نقش ورزش کردن در کاهش افسردگی چیست –

آیا دوست دارید بدانید ورزش کردن چگونه در درمان افسردگی موثر است؟

تحقیقات بسیاری نشان می‌دهد افرادی که به طور منظم ورزش می‌کنند از بهبود حال روحی و کمتر شدن میزان افسردگی بهره‌مند خواهند شد.
بهبود اعتماد به نفس یکی از مزایای اصلی فعالیت ورزشی منظم است که به در درمان افسردگی کمک می‌کند.

وقتی ورزش می‌کنید بدن شما ترکیبات شیمیایی به نام اندورفین در بدن آزاد می‌کند. اندورفین‌ها با گیرنده‌های مغزی واکنش نشان می‌دهند و سبب می‌شوند درک فرد از درد کاهش یابد.
اندورفین همچنین احساس مثبتی مانند اثر مورفین در بدن ایجاد می‌کند. برای مثال حس سرخوشی که پس از دویدن یا فعالیت های ورزشی ایجاد می‌شود تحت عنوان ” سرخوشی یا نئشگی دویدن ” معروف است با ایجاد یک چشم انداز مثبت و انرژی بخش به زندگی، در فرد همراه است.

 راهکار طبیعی برای مقابله با افسردگی

اندورفین همچنین به عنوان یک مسکن عمل می‌کند بدین معنا که درک درد را کاهش می‌دهند. اندورفین‌ها اثرات آرام بخشی نیز دارند. در واقع آنها در مغز، نتخاع و بسیاری از بخش های بدن ساخته می‌شوند و در پاسخ به ترکیبات شیمیایی درون مغز به نام نوروترنسمیترها یا انتقال دهنده های عصبی منتشر می‌شوند.  گیرنده‌های سلول عصبی که اندروفین‌ها به آن متصل می‌شوند همان گیرنده‌هایی هستند که برخی داروهای ضد درد مانند مورفین ها به آن ها متصل می‌شوند. با این وجود برخلاف مورفین فعال شدن این گیرنده‌ها توسط اندروفین تولید شده در بدن به اعتیاد یا وابسته شدن فرد منجر نخواهد شد.

ورزش همچنین دارای فواید سلامتی زیر است:
•    تقویت قلب
•    سطوح انرژی را افزایش می دهد
•    فشار خون را کاهش می دهد
•    حجم و قدرت عضلانی را بهبود می‌بخشد
•    تقویت استخوان‌ها و ارتقا استخوان سازی بدن
•    کمک به کاهش چربی بدن
•    ایجاد ظاهری سالم و اندامی متناسب

 راهکارهایی برای کمک به درمان افسردگی

آیا ورزش یک روش درمانی برای افسردگی بالینی است؟
تحقیقات نشان می‌دهد که ورزش یک روش درمانی موثر اما کمتر استفاده شده برای درمان سطوح خفیف تا متوسط افسردگی است.

آیا تمرینات ورزشی خاصی وجود دارد که به طور ویژه برای درمان افسردگی موثرتر باشند؟

به نظر می رسد هر شکلی از ورزش می تواند به تخفیف افسردگی کمک کند. برخی از این فعالیت‌های ورزشی عبارتند از:
•    دوچرخه سواری
•    رقص
•    باغبانی
•    گلف
•    انجام کارهای خانه به خصوص جاروب کردن، تی کشیدن، و یا جارو برقی
•    دویدن با سرعت متوسط یا جاگینگ
•    ایروبیک
•    بازی تنیس
•    شنا
•    پیاده روی
•    کار حیاط خانه به ویژه چمن زنی و یا جمع آوری برگ‌ها
•    یوگا

از آنجایی که حمایت اجتماعی قوی از افراد مبتلا به افسردگی بسیار مهم است پیوستن به یک کلاس ورزش گروهی ممکن است سودمند باشد. یا می توانید با یکی از دوستان نزدیک و یا شریک زندگی خود ورزش کنید. برخورداری از حمایت اجتماعی و داشتن همراه سبب می‌شود ضمن بهرهمندشدن از مزایای فعالیت بدنی مزایای روانی بیشتری نیز عاید شما شود، دانستن اینکه دیگران از شما حمایت می‌کنند سبب دلگرمی فرد مبتلا به افسردگی خواهد بود.

راهکار برای مقابله با افسردگی –

افسردگی منجر می شود تا شما احساس ناامیدی و درماندگی کنید . در کنار روان درمانی و در بعضی موارد دارو درمانی راهکارهای کوچک بسیاری وجود دارد که خود شما می توانید با انجام آنها به مقابله با افسردگی بپردازید. تغییر عادات رفتاریتان مانند میزان فعالیت های فیزیکی تان، شیوه زندگی تان و حتی نوع فکر کردنتان همه از جمله راه های طبیعی مقابله با افسردگی هستند.

در زیر تعدادی از این راهکارها را به طور خلاصه برایتان آورده ایم:

1. به زندگی خود یک روتین دهید:

اگر افسرده هستید حتما نیاز به یک روتین دارید. افسردگی منجر می شود تا ساختار عادی زندگی بهم بریزد . یک روز در روز بعدی ذوب می شود و گذران بی حساب کتاب زندگی جزء ای از زندگی شما می شود. از این رو گذاشتن یک برنامه ساده روزانه می تواند به شما کمک کند تا زندگی شما به روال بازگردد.

2. برای خود هدف انتخاب کنید:

وقتی افسرده هستید این احساس می کنید قادر به انجام هیچ کاری نیستید. افسردگی باعث می شود بدترین احساس ها را نسبت به خود داشته باشید. برای بهتر کردن اوضاع برای خود اهداف روزانه قرار دهید. برای این کار از اهداف بسیار کوچک شروع کنید. هدف خود را در چیزهای کوچکی قرار دهید که برایتان آسان است مثلا شستن روزانه ظرف ها. هنگامی که احساس کردید در حال بهتر شدن هستید می توانید اهداف روزانه خود را چالش برانگیزتر کنید.

3. تمرینات ورزشی:

ورزش سطح اندورفین در بدن را افزایش می دهد. اندورفین از مسکن های طبیعی در بدن است که باعث ایجاد احساسی خوب در فرد می شوند. همچنین اندورفین درازمدت می تواند در بهبود افراد افسرده موثر باشد.

4. تغذیه سالم:

هیچ رژیم غذایی جادویی وجود ندارد که افسردگی را درمان کند اما کنترل غذا خوردنتان می تواند ایده خوبی باشد. اگر افسردگی سبب شده است تا به خوردن بیش از اندازه روی بیاورید، کنترل خورد و خوراکتان کمک می کند تا احساس بهتری پیدا کنید. اگرچه نمی توان به طور قطع گفت اما شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه خوردن غذاهای حاوی اسید چرب امگا 3 همانند (ماهی سالمون و تن) و اسید فولیک (همانند اسفناج و آواکادو) در بهبود افسردگی موثر است.

5. خواب کافی:

افسردگی سبب می شود که در خواب فرد اختلال ایجاد شود و فرد افسرده از خواب کافی برخوردار نباشد و همین کمبود خواب خود باعث بدتر شدن افسردگی می شود. چاره مشکل چیست؟ بهتر است با تغییردر سبک زندگی تان آغاز کنید. هر شب در ساعت مشخصی برای خوابیدن به تختخواب بروید و همچنین در ساعت معینی از خواب بیدار شوید. سعی کنید در طول روز چرت نزنید. همه عوامل و ابزار حواس پرت کن را از اتاق خواب خود خارج کنید، نه تلویزیون و نه کامپیوتر هیچ چیزی در اتاق خواب تان نباشد. پس از مدتی خواهید دید خوابتان بهتر خواهد شد.

6. قبول مسئولیت:

وقتی افسرده هستید ممکن است از زندگی روزمره کنار بکشید و ازتمام مسئولیت های خود در خانه و محل کار کناره گیری کنید. به شما توصیه می کنیم این کار را نکنید. زیرا درگیر کردن خود در جریانات زندگی و داشتن مسئولیت های روزانه همانند یک راهکار طبیعی برای درمان افسردگی عمل می کند. به عهده داشتن مسئولیت به شما یک احساس کمال می دهد و به زندگی پایبندتان می کند. اگر حاضر نیستید به طور تمام وقت به مدرسه یا محل کار بروید ایرادی ندارد. می توانید فعالیت پاره وقت داشته باشید. اگر مسئولیت پاره وقت هم به نظرتان زیاد می رسد، کار داوطلبانه را مدنظر قرار دهید.

7. افکار منفی را به چالش بکشید:
در مبارزه با افسردگی بسیاری از کارها ذهنی است یعنی باید الگوی فکر کردن خود را تغییر دهید. وقتی شما افسرده اید در هر موضوعی به بدترین نتیجه ی ممکن فکر می کنید. دفعه بعد که احساس خوبی نسبت به خودتان نداشتید از منطق به عنوان یک راهکار درمان افسردگی کمک بگیرید. شاید شما این احساس را داشته باشید که کسی شما را دوست ندارد اما آیا شواهد واقعی برای این احساس دارید؟ یا شاید احساس کنید که بی ارزش ترین فرد روی زمین هیتید اما آیا این افکار واقعیت دارد؟ این شیوه استفاده از منطق نیازمند تمرین است. اما پس از مدتی می توانید این افکار منفی را قبل از آن که از کنترل خارج شوند، کنار بزنید.

8. پیش از استفاده از مکمل ها با دکتر خود مشورت کنید:
شواهد قانع کننده ای درباره اثرات مثبت مکمل های معینی مانند روغن ماهی، اسید فولیک و اس آدنوزیل متیونین (SAMe) بر کاهش علایم افسردگی وجود دارد. با این وجود اثبات این موضوع نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. در هر صورت قبل از مصرف هر گونه مکملی ابتدا با دکتر خود مشورت کنید بخصوص اگر داروی خاصی نیز مصرف می کنید.

9. یک کار تازه انجام دهید:

وقتی افسرده اید شما اسیر یک روزمرگی عذاب آور می شوید بنابراین خودتان را وادار کنید تا کاری متفاوت انجام دهید. به یک موزه بروید. یک کتاب قدیمی بردارید و بر روی نیمکت های پارک بنشینید و بخوانید. در یک خیریه داوطلب شوید. به یک کلاس زبان بروید. وقتی ما خود را برای انجام کاری متفاوت به چالش می کشیم تغییرات شیمیایی در مغز اتفاق می افتد. در واقع تجربه های تازه سطح دوپامین مغز را تغییر می دهد که این آنزیم با احساساتی چون رضایت، لذت و یادگیری مرتبط است.

10. تلاش کنید تا دچار لذت شوید:
اگر افسرده اید برای انجام کارهایی که از آن لذت می برید وقت بگذارید. اما آیا دیگر از هیچ کاری لذت نمی برید؟! این فقط نشانه ای از افسردگی است. شما باید در هر حال تلاش خود را بکنید. اگرچه شاید به نظر سخت و عجیب برسد اما شما باید برای تفریح کردن و دچار لذت شدن، تلاش خود را بکنید. برای کارهایی که سابقا از آن لذت می بردید اما اکنون به نظرتان طاقت فرسا می رسند برنامه ریزی کنید. به سینما بروید با دوستانتان برای شام خوردن در بیرون قرار بگذارید. وقتی که افسرده هستید مهارت  لذت بردن از زندگی را از دست می دهید بنابراین باید تلاش کنید تا دوباره این مهارت را یاد بگیرید. پس از مدتی می بینید انجام کارهای جدید و تفریح کردن باردیگر برای تان لذت بخش شده است.

اطلاعاتی درباره خود کم بینی –

اکثر ما علائمی از خود کم بینی را در خودمان سراغ داریم و آن طور که باید خودمان را دوست نداریم. شایع ترین خود کم بینی هم، خود کم بینی فیزیکی است.

 خود کم بینی یکی از شایع ترین اختلال هاست؛ آن قدر که کسی آن را اختلال به حساب نمی آورد! اکثر ما علائمی از خود کم بینی را در خودمان سراغ داریم و آن طور که باید خودمان را دوست نداریم. شایع ترین خود کم بینی هم، خود کم بینی فیزیکی است. اکثر ما با بدنمان مشکل داریم، با قدمان، رنگ پوستمان، فرم بینی مان و مواردی از این قبیل و به علاوه بدون فلان عطر و ادکلن و فلان لباس و… جرأت از خانه بیرون آمدن نداریم.

اینکه چرا در این دام می افتیم، چند جواب دارد؛ ترحم و توجه زیادی جلب می شود، بهانه مناسبی برای بدشانسی ها به ما می دهد و آدم های اطراف را قوی تر می بیند تا راحت بتواندن بهشان تکیه کند. ریشه بروز این مشکل هم برمی گردد به اینکه شناخت درستی از خودمان نداریم؛ شناختی که ما از خودمان به دست می آوریم، آمیزه ای است از تجربیات خودمان و نظر دیگران.

همه آدم ها در ابتدا خودشان را از نگاه دیگران می بینند. در درجه اول والدین تصاویری از فرزندانشان را به آنها نشان می دهند. در درجه بعدی، اقوام و دوستان در شناخت ما از خودمان موثرترند. اگر والدین خیلی انتقادگر باشند، روی این تصاویر وب ازخوردها نمی شود حساب باز کرد به علاوه توقع به بارآمدن یک فرزند با عرضه از یک همچین پدر و مادری، بیهوده است.

در نقطه مقابل اگر پدر و مادری دائم و زیادی فرزندشان را برای کارهایش تشویق کنند، این بچه کمال گرا می شود و در آینده تنها کارهایی را انجام می دهد که مطمئن است در آنها برنده است؛ این یعنی تشویق هم باید حساب و کتاب داشته باشد.

 باید اجازه اشتباه کردن را به هر کسی داد و به او کمک کرد تا باور «من خوب هستم» را جایگزین باور «من خوب نیستم» کند. البته تصاویری که والدین حمایتگر به بچه ها برای شناخت آنها از خودشان می دهند، تصاویر واقعی تری است.

 تجربه های خودمان
در کنار نظر دیگران، تجربیات خودمان هم در شناختی که ما از خودمان پیدا می کنیم، موثرند. اگر دم اهل تجربه ای هستید، این بخش بسیار پررنگ تر و موثرتر از نظر دیگران است، ولی اگر خیلی اهل تجربه نیستید، پس نظر دیگران را در آدم های مختلف بررسی کنید تا دستتان بیاید چقدر نظر هرکس قابل توجه و بررسی است. آدم های یک جامعه خود کم بین، مثلا در مهمان نوازی افراط می کند.

 زمانی که مهمانی می دهد، آنچنان خودش را به زحمت می اندازد تا آخر شب بگوید: «آخیش! از خجالتشان درآمدیم» همه ما باید بلد باشیم تا جایی که می توانیم از مهمان هایمان پذیرایی کنیم اما نباید خودمان را به عذاب بیندازیم و از پذیرایی ساده دیگران هم ناراحت نشویم. حواسمان باشد که یک جامعه خود کم بین، شخصی که خود کم بینی ندارد را خودشیفته تصور می کند.

ویژگی ها
▪ تحسین هایی که از آنها می شود را رد می کنند. (چشم هاتون قشنگ می بینه)

▪ ارزش کارهایشان را به دیگران نسبت می دهند.

▪ وقتی کسی از آنها تعریف می کند، فوری می گویند: «هندوانه زیر بغل من نگذار، بگو چی می خوای!»

▪ برای بقیه بیشتر از خودشان خرج می کنند.

▪ زمانی که در شرایطی قرار می گیرند که بعضی آداب خاص یا زبانی خاص را بلد نیستند، خجالت می کشند.

 راه حل ها

پذیرفتن خود
یعنی بپذیرید که شما بنا بوده با همین قیافه و همین قد و جثه خوشبخت شوید و حالتان خوب باشد. اگر فکر می کنید حال بد شما به خاطر بزرگی بینی تان است و اگر به تیغ جراحی بسپاریدش، پس از آن فوری حالتان خوب می شود، این یک توهم است. بنابراین لازم است با احترام به ببدن خود و تک تک سلول های وجودتان، اولین قدم را برای ترمیم خود کم بینی بردارید.

این جمله را هم به یاد بسپارید که شما باوجود نظر مخالف یا موافق اطرافیانتان وجود دارید و انسان هستید و این تمام آن چیزیست که برای خوشبختی بدان نیاز دارید. همین جا یک نکته را هم بدانید که جذابیت چیزی است جدای از زیبایی (زیبایی بدن یا صورت).

همه ما لازم است مواردی را برای زیبا به نظر رسیدن تا جای ممکن رعایت کنیم؛ مثلا تمیزی دندان هایمان را حفظ کنیم یا به مرتب بودن موهایمان دقت کنیم اما برای جذابیت که مهم تر از زیبایی است، دانستن برخی رموز جذابیت رفتاری بسیار مهم تر است. دانستن این رموز هم کار سختی نیست، هر آدمی می تواند رفتارهای جذاب دیگران را تشخیص دهد و آنها را روی خود پیاده سازد.

افزایش استعدادها و مهارت ها
مهارت تان در کارهای مختلف را بالا ببرید؛ مثلا می توانید خوش صحبتی تان را تقویت کنید یا جذابیت های رفتاریتان را بالا ببرید.

تمرین دوست داشتن خود:
لازم است رابطه ای خوب با خود ایجاد کنید و تمرین کنید تا خودتان را دوست بدارید؛ مثلا از خودتان کمتر انتقاد و شکایت کنید یا بدانید برای اینکه محبوب باشید، لازم نیست شاهکار خلقت شوید. یادتان باشد ارزش شما مساوی عملکرد شما نیست. شما با وجود موفقیت ها و شکست هایتان باارزشید.

چطور مهارت گوش دادن را کسب نماییم –

تکنیک های گوش دادن فعال
توجه ‌تان را تقسیم نکنید

چه به صورت جمعی یا فردی به حرف‌های یک نفر گوش می‌دهیم، برای اینکه بتوانید خوب گوش کنید، باید تمام توجهتان را به آن فرد معطوف کنید. به رویا و خیال فرو نروید و به هیچ چیز دیگری هم فکر نکنید. در ذهنتان به آماده کردن جوابی که می‌خواهید به آن فرد بدهید هم نپردازید. سعی کنید خوب و با دقت به حرفهای طرف مقابل گوش دهید تا زیر و بم حرفهای او را و چیزهایی که می‌خواهد غیرمستقیم به شما بگوید را بفهمید. اینکه بتوانید به‌ طورکامل حرفهای طرف مقابل را بفهمید به میزان توجهی که موقع گوش دادن به حرفهای او دارید بستگی دارد.

حرف طرف ‌مقابل را قطع نکنید

وقتی کسی حرف می‌زند، بین حرف او نپرید. سعی نکنید در همه گفتگوها حرف خودتان را به کرسی بنشانید. وقتی با کسی گفتگو می‌کنید، به همان اندازه که حرف می‌زنید باید گوش کنید.

توضیح بیشتر بخواهید

وقتی کسی با شما حرف می‌زند، اگر در حرفهایش متوجه چیزی نشدید، حتماً از او بخواهید برایتان بیشتر توضیح دهد تا دچار سوءتفاهمات نشوید. این مسئله مخصوصاً در گفتگوهای کاری اهمیت ویژه‌ای دارد. نکته‌ ای که باید رعایت کنید این است که وقتی هنوز فرد حرفش تمام نشده است، از او توضیح نخواهید. اجازه بدهید حرف‌هایش را به پایان برساند و وقتی مکث کرد، اگر هنوز منظور او را متوجه نشده بودید، بخواهید که بیشتر توضیح دهد.

از زبان بدن استفاده کنید

بااستفاده از زبان بدن مثبت و فعال، به فرد نشان دهید که به حرف‌های او گوش می‌دهید و به بحث علاقه‌ مندید. موقع گوش کردن لبخند بزنید، ارتباط چشمی برقرار کنید، سر خود را به نشان تایید و تکذیب تکان دهید، هرازگاهی از کلماتی مثل “بله”، “صحیح” و “درست است” استفاده کنید. این رفتارها فرد را به ادامه گفتگو دلگرم می‌کند.

در ذهنتان تکرار کنید

برای آندسته از شما که برای تمرکز کردن روی حرف‌های طرف‌ مقابل خود مشکل دارند، یک تمرین گوش دادن فعال این است که کلماتی که فرد مقابل بر زبان می ‌آورد را در ذهنتان تکرار کنید. اینکار کمک می‌کند تمرکزتان روی حرف‌های او باشد و کاملاً حرف‌هایش را متوجه شوید.

پاسخ مناسب بدهید

وقتی برای گوش دادن فعال تمرین می‌کنید باید بدانید که ارائه یک پاسخ مناسب نیز بخشی از این مهارت به شمار می‌رود. موقع جواب دادن به طرف مقابل، حرف‌هایتان را با حفظ احترام کامل بیان کرده و از حمله کردن به طرف بپرهیزید. طوری با او رفتار کنید و به او پاسخ دهید که دوست دارید با خودتان رفتار کنند. در پاسختان قاطع باشید نه خشن. احساسات، ایده‌ ها و افکارتان درمورد موضوع بحث را رک و راست و صادقانه بیان کنید. اگر حرف‌های طرف ‌مقابل اطلاعات و دیدگاه تازه ‌ای در اختیارتان قرار داده است، حتماً از آن تحسین و تشکر کنید. هر گفتگوی منطقی شامل بحث، تبدل ‌نظر و به‌دست آوردن اطلاعات و دانش جدید است.

اگر این تمرینات را بارها و بارها در مکالماتتان با دیگران تمرین کنید، خیلی زود می‌توانید قضاوت بهتری از دیگران به عمل آورید. علاوه‌ بر این اطلاعات و دانش بسیار زیادی هم به اندوخته‌هایتان اضافه می‌کنید.

راههای ایجاد آرامش چیست

-جلوی گریه خود را نگیرید و گهگاهی گریه کنید.

2- دست کم روزی 15 دقیقه را در سکوت بگذرانید و به نیازهای واقعی خود و نیز چیزهایی که دارید فکر کنید. سکوت عصاره‌ی آرامش است، با زور نمی‌توان آن را ایجاد کرد، باید زمانی که فرا رسید آن را بپذیرید. دست کم روزی یک ساعت، تنها به اتاقی بروید و در را به روی خود ببندید.

3- افراد آرام به خود می‌گویند که برای تغییر گذشته کاری نمی‌توان کرد، آنگاه از فکر ادامه زندگی لذت می‌برند.

4- وقتی احساس می‌کنید که سرتان پر از فکرهای جور و واجور است و جای خالی در آن نیست، با قدم زدن، آن‌ها را پاک کنید.

5- اگر نتوانید کسی را ببخشید، افکار خشمگین‌تان شما را برای همیشه با این افراد مرتبط خواهد کرد. شاد کردن دیگران، باعث آرامش می‌شود.

6- آرامش را از کودکان بیاموزید، ببینید که چگونه در همان لحظه‌ای که هستند، زندگی می‌کنند و لذت می‌برند.

7- از همان که هستید راضی باشید، در این صورت احساس آرامش بیشتری می‌کنید.

8- هر چه اکسیژن بیش‌تری به شما برسد، آرام‌تر خواهید شد، خوب است در محل کار و زندگی خود گیاهی نگه دارید.

9- مهم نیست که با شما مودبانه برخورد کنند یا نه، برخورد مودبانه‌ی شما، باعث ایجاد آرامی و احساس خوبی در شما خواهد شد.

10- سرعت حرکت شما با احساستان رابطه‌ای مستقیم دارد، آرام راه بروید و حرکات بدن خود را آرام‌تر کنید، طولی نمی‌کشد که آرام خواهید شد. گاهی می‌توانید برای رسیدن به آرامش، دراز بکشید، عضلات خود را شل کنید و به هیچ چیز فکر نکنید.

11- با حرکات آرام و صحبت کردن شمرده، احساس آرامش را به جمع منتقل کنید. آیا تا به حال فرد آرامی را دیدید که با صدای بلند صحبت کند؟

12- با شوخ طبعی به آرامش خود کمک کنید.

13- راحتی، یکی از عناصر مهم آرامش است، مثل دمای مناسب، صندلی راحت و لباس و کفش راحت

· هر چند وقت یک بار ساعتتان را باز کنید و خود را از فشار زمان نجات دهید.

· در آوردن کفش‌ها به کاهش فشار عصبی کمک می‌کند.

· فشردن یک توپ کوچک، تنش‌های عصبی‌ای را که در انگشتان و دست‌های شما متمرکز شده‌اند، خالی می‌کند.

· لباس‌های گشاد و راحت، باعث ایجاد راحتی و احساس آرامش می‌شود.

14- لحظه‌های زیبای زندگیتان را بنویسید و از آن‌ها عکس و فیلم بگیرید، سپس بیش‌تر وقت‌ها آن‌ها را به یاد آورید و درباره‌شان فکر کنید و لذت ببرید.

15- هوای دریا، آب شور و صدای امواج، همگی باعث آرامش می‌شوند، مسافرت به سواحل دریا را فراموش نکنید.  تماشای ماهی‌ها مثل خیره شدن به دریا، در شما ایجاد آرامش می‌کند، زیرا ماهی‌ها آرام شنا می‌کنند و آرام تنفس می‌کنند.

16- آهسته غذا خوردن و جویدن، باعث تجدید قوای فکری و احساس آرامش خواهد شد.

17- برای تأثیر بیش‌تر و رسیدن به آرامش، در خود متمرکز شوید و آرام نفس بکشید.

18- تمرین کنید که آرام‌تر از حد معمول صحبت کنید، این کار خود به خود ضربان قلب و تنفستان را کم می‌کند و به شما اجازه می‌دهد، ذهن و فکرتان را از بسیاری مسایل پاک کنید.

19- اگر به عقاید مذهبی و معنوی پایبند باشید، به یکی از با افتخارترین روش‌های رسیدن به آرامش خاطر رسیده‌اید، آنگاه می‌توانید بگویید، الا بذکر الله تطمئن القلوب. اگر از خدا دور افتاده‌اید، اکنون آشتی است. داشتن یک تکیه‌گاه معنوی در حد تعادل موجب آرامش می‌شود.

20احساسات و مشکلات خود را به دیگران بگویید و آرامش بیش‌تری احساس کنید.

21- یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها در آرام بودن، فکر نکردن به مسایل کوچک است، دومین مهارت، کوچک شمردن تمام مسایل است.
این تک تک روزهای شماست که زندگیتان را توصیف می کند. در این مقاله، می خواهیم خلاف این باور متداول که فقط می توانید از زمان استراحتتان لذت ببرید را ثابت کنیم

این مقاله به طور ویژه برای آنها که مجبورند در طول روزهای هفته به طور تمام وقت کار کنند و همیشه فقط و فقط منتظر رسیدن آخر هفته ها هستند و قادر نیستند از تجارب و امور روزمره خود لذت ببرند، بسیار مفید خواهد بود.

نقش باورها بر رفتار افراد –

یک روز سرد پاییزی را در نظر بگیرید که دو دوست با همراهان‌شان برای صرف شام به رستوران رفته‌اند اما به علت شلوغی، مجبور می‌شوند یک میز خالی را در سمت در ورودی رستوران برگزینند. با رفت و آمد مشتریان مختلف، در رستوران باز می‌ماند و سرمای شدیدی داخل می‌شود. یکی از این آقایان بعد از هر بار بازماندن در، از جایش بلند می‌شود، به سمت در می‌رود و در را محکم می‌بندد تا جایی که در حدود 15 دقیقه از هشت نفری که به رستوران وارد یا از آن خارج می‌شوند، شش نفر سبب شد‌ه‌اند که این فرد برای بستن در، از جایش بلند شود. او دفعه اول که به سمت در می‌رفت، خیلی عصبانی نبود اما رفته‌رفته این موضوع او را تا حدی آزرده کرد. با اینکه نفر ششم نیز دقیقا همان کار نفر اول را تکرار کرده بود اما مورد بدخلقی و رفتار پرخاشگرانه او واقع شد.

در داستان بالا در واقع هر بار که در باز می‌ماند اندکی بر خشم مرد افزوده می‌شد. انگار که کاسه صبر او هر بار پرتر می‌شود. این کاسه پر شده، بر سر نفر ششم شکسته شد. ممکن است این داستان سوال‌های زیر را در ذهن‌تان ایجاد کرده باشد:
1) چرا از میان آن همه افراد، فقط یکی از آنها نسبت به بازماندن در واکنش نشان می‌داد و افراد دیگر واکنشی نشان ندادند؟
2) علت اصلی خشمگین شدن آن فرد چه بود؟
3) چرا دیگران برای بستن در، اقدامی انجام نمی‌دادند؟

و یا 6 سؤال کلی زیر:
1) چرا بعضی افراد از برخی امور که دیگران را عصبانی می‌کند، عصبانی نمی‌شوند؟
2) چرا برخی افراد در برخورد با همان موضوع آرامش خود را حفظ می‌کنند و واکنش عصبانیت در آنها برانگیخته نمی‌شود و برخی دیگر آمادگی بیشتری برای عصبانی‌شدن دارند؟
3) آیا آستانه عصبانی شدن افراد یکسان است؟
4) چرا فردی یک موقعیت را به گونه‌ای و دیگری به گونه‌ کاملا متفاوت ارزیابی می‌کند؟
5) چگونه باورها بر واکنش فرد اثر دارد؟
6) نقش باورها در بروز خشم چیست؟
پاسخ همه این سوال‌ها به ارزیابی و قضاوت‌های فردی و نقش باورها برمی‌گردد.

یک رویداد و چند برداشت
اغلب افراد از یک واقعه برداشت‌های متفاوت دارند. هریک حادثه را از زاویه خود می‌بیند و تفسیر می‌کند. زاویه‌ای که بر اساس افکار و باورهای شخصی در طول زندگی از تجربیات مراحل مختلف (کودکی، مدرسه، دوران بلوغ، دانشگاه و محیط کار) در پهنه ذهن فرد شکل گرفته و مستحکم می‌شود. معمولا اساس باورهای افراد نسبت به خودشان، دیگران، گذشته، آینده، حتی باور درباره چگونگی نشان دادن عصبانیت، از خانواده آغاز شده و رفته‌رفته با وسعت یافتن سطح ارتباطات فرد، در جامعه، تکمیل می‌شود. می‌توان گفت، باورهای افراد از تربیت و تجربه سرچشمه می‌گیرد. در واقع اگر موضوعی را خصمانه ببینید، آن‌گاه واقعه تبدیل به محرک و برانگیزاننده عصبانیت می‌شود اما اگر موضوع را عادی و قابل هضم ببینید، شما را عصبی نخواهند کرد. در مثال ارایه شده، احتمالا آن فرد، وارد شوندگان به رستوران را افراد بی‌خیال و بی‌مسوولیت و خودخواهی می‌دید که به فکر دیگران نیستند. اما آنهایی که عصبانی نشدند، احساس می‌کردند که افراد وارد شونده به رستوران برای تفریح آمده‌اند و در نتیجه ممکن است، بازماندن در برایشان زیاد مهم نباشد. در واقع واکنش عصبانیت به نوع تفکر و تصور فرد بستگی دارد. برانگیزاننده باعث می‌شود که در ذهن، یک فکر، تصور یا قضاوت فعال شود و به موجب آن واکنش فرد بروزکند. در ضمن،ارزیابی فرد از واقعه تعیین می‌کند که آیا باید عصبانی باشد یا نه؟ باورها نه تنها بر قضاوت و ارزیابی‌ها بلکه در تک‌تک مراحل ساختار خشم، اثر می‌گذارد.

تاثیر باورها
هنگامی که باورهای شکل گرفته خود را مرور می‌کنید، می‌توانید آنها را در سه گروه جای دهید: باورهایی که در مورد خودتان دارید، باورهایی که درباره دیگران دارید، باورهایی که درباره دنیای پیرامون‌تان دارید، اگر در هر یک از آنها باورهای منفی وجود داشته باشد، سبب رفتارهای منفی در عملکرد شما باخود، اطرافیان و حتی دنیای پیرامون‌تان می‌شود. یک ضرب‌المثل چینی می‌گوید: «اگر به اردک شبیه هستید، اگر مانند اردک حرف می‌زنید و مانند اردک راه می‌روید، احتمالا اردک هستید.» یعنی اگر رفتارتان به گونه‌ای است که انگار به چیزی اعتقاد دارید و اگر طوری حرف بزنید که باوری را برساند و اگر طوری فکر کنید که گویا چیزی را باور دارید، بدانید که چنین باوری در شما هست. حقیقت این است که باورهای افراد، طرز فکر و نوع رفتارشان را مشخص می‌کند. تمام این مطالب به نقش پررنگ باورها در نوع زندگی افراد اشاره دارد. نگران نشوید. اگر ایمان بیاورید که «باورها، زندگی‌تان را می‌سازد» در نتیجه با تغییر باورهایتان می‌توانید زندگی‌تان را تغییر دهید. تحول در باورها کار چندان ساده‌ای نیست اما از یاد مبرید هیچ کاری محال نیست و هیچ چیز بزرگی بدون رنج حاصل نشده است. فقط کافی است حقیقت را بپذیرید، هرچند به ظاهر سخت و بزرگ باشد. روان‌شناسان معتقدند: «تا چیزی را نپذیرید نمی‌توانید تغییرش دهید. آن‌گاه با پشتکار و توکل به خدا به موقعیت دست می‌یابید.»

6 تمرین پیشنهادی
• ابتدا سعی کنید باورهای مثبت درباره خود، دیگران و درباره جهان هستی را در وجودتان شناسایی کنید
• سعی کنید باورهای منفی درباره خود، دیگران و جهان هستی را در وجودتان شناسایی کنید.
• در هر دسته، تعداد باورهای مثبت‌تان بیشتر است یا منفی؟
• هر ماه، ذهن و انرژی خود را بر این متمرکز کنید که یک باور منفی را به باور مثبت تبدیل کنید. با این کار به فهرست مثبت‌ها اضافه و از فهرست منفی‌ها کم می‌کنید
• نقش باورهای مثبت و منفی را در قضاوت‌هایتان بررسی کنید.
• در یک هفته اخیر مواردی که زبانی یا ذهنی در مورد خودتان و دیگران قضاوت کرده‌اید را یادداشت کرده و آنها را شناسایی کنید. با این کار می‌توانید قضاوت‌هایی که عامل بروز خشم در ارتباط با دیگران شده است را بشناسید و سعی کنید برطرف نمایید.

چطور در جمع فرد جالبی باشیم –

در اینجا به چند نکته اشاره می کنیم تا بدانید که چطور از نظر دیگران باحال جلوه کنید. این کارها را انجام دهید و بعد خواهید دید که چقدر دوستانتان علاقه مند به رفت و آمد با شما می شوند.

زیاد به دوستانتان زنگ نزنید 

سعی کنید زیاد دنبال دوستانتان نرفته و مدام به آنها تلفن نکنید. حد مشخصی برای این مسئله وجود ندارد، اما دقت کنید همیشه کمتر از مقداری که آنها به شما زنگ می زنند به آنها زنگ بزنید.

 خوب لباس بپوشید 

مردم دوست ندارند با آدم های بدتیپ و ژولیده رفت و آمد کنند. البته نمی گویم وقتی می خواهید با دوستانتان بیرون بروید کت و شلوار و این چیزها تنتان کنید، اما سعی کنید همیشه مرتب و خوش پوش باشید. یادتان باشد که مردم معمولاً از روی قیافه و ظاهر در مورد افراد نظر می دهند.

 مطلع و آگاه باشید

مردم دوست دارند با کسی رفت و آمد کنند که بتوانند از او مطلبی یاد بگیرند. اما هول نشوید، اطلاعاتتان را زمانی در اختیار آنها بگذارید که از شما سوال کنند. چون ممکن است فکر کنند قصد پز دادن دارید. و این اصلاً خوب نیست.

شوخ و بذله گو باشید 
نمی گویم که دلقک باشید. اما اگر طبع شوخ دارید، کمی از آن را به دوستانتان نشان دهید. لازم نیست که منبع سرگرمی و خنده شوید. تعادل را حفظ کنید. و خواهشاً اگر می خواهید جوک تعریف کنید، سعی کنید که حداقل آنرا بی مزه تعریف نکنید که مردم جای خندیدن گریه کنند.

افسرده  نباشید
اگر حالتان خوب نیست، بهتر است که در خانه بمانید. چون مردم دوست دارند که وقتی با دوستانشان بیرون می روند به آنها خوش بگذرد. کسی دوست ندارد در آن زمان شما را مشاوره روانپزشکی کند. بله، می توانید به یکی از دوستان نزدیکتان مشکلتان را در میان بگذارید، اما وقتی یک شب با دوستان بیرون رفته اید سعی کنید که مشکل را فراموش کنید.

 اسرارآمیز باشید 

اگر همه ی جزئیات زندگیتان را به دوستانتان بگویید، ممکن است زیاد جذب شما نشوند. همیشه چیزی را ناگفته نگاه دارید، و افراد همیشه علاقه مند به دانستن آن موضوع باقی می مانند.

 ضعف و ناتوانی هایتان را به کسی نگویید 

هر کسی ضعف و ناتوانی دارد، اما لازم نیست که این مسئله را به اطلاع همه برسانید. اگر این کار را بکنید، آن ضعفتان را باعث شوخی و خنده ی اطرافیان می کنید. اگر نسبت به چیزی حساسیت دارید، با کسی آن را مطرح نکنید و پیش خود نگاه دارید.

 با افراد اجتماعی و باحال رفت و آمد کنید

اگر بخواهید همیشه افراد شکست خورده و به دردنخور را وارد اکیپ دوستانتان کنید، خودتان هم خیلی زود جزء همان ها به حساب خواهید آمد. و از طرف دیگر، اگر افراد اجتماعی و درست و حسابی را در اطراف خود داشته باشید، مردم هم همان فکر را در رابطه با شما خواهند کرد.

افراد را به یکدیگر معرفی کنید 
جزء آن افرادی باشید که گروه ها و اکیپ های مختلف را به هم معرفی می کنند. اگر شما دو اکیپ دوست دارید، آنها را به هم معرفی کنید. البته اگر فکر می کنید که این دو گروه به هم می خورند. و از آنجا که آنها فقط شما را می شناسند، احتمالاً وقتی با هم روبه رو می شوند در مورد شما صحبت خواهند کرد.

 به حرفهایتان عمل کنید 

عمل کردن به حرفها و قول هایتان به دیگران ثابت می کند که فرد قابل اعتمادی هستید و می توان رویتان حساب کرد. اما عمل نکردن به حرفهایتان، نه تنها شهرتتان را لکه دار می کند بلکه باعث می شود چند تا از دوستانتان را هم از دست بدهید.

آخرین نفری نباشید که مجلس را ترک می کند 
اگر شما آخرین نفری باشید که جمع را ترک کند، نشان می دهد که شما مزاحم بوده اید. اگر بخواهید بیش از حد بمانید احتمالاً شانس دعوت شدن در آینده را از دست خواهید داد.

 برای بیرون رفتن برنامه ریزی کنید 

هر چند وقت یکبار (دوسال یکبار کافی است) برنامه ریزی کنید و دیگران را جایی دعوت کنید. همه چیز را مرتب کرده و بعد همه را دعوت کنید.

سعی کنید تحت هیچ شرایطی خونسردیتان را از دست ندهید
کسی دوست ندارد که با کسی بیرون برود که سریعاً عصبانی شده و کنترل خود را از دست می دهد. اتفاقات بد ممکن است بیفتد و شما هم باید واکنش نشان دهید. اما لازم نیست که کنترل اعصابتان را از دست بدهید. همیشه خونسردی خود را حفظ کنید.