پزشک تو – سایت پزشکی

مشکلات پوستی افراد شاغل –

– کسانی که به واسطه شغلشان در معرض طولانی مدت اشعه های ماوراء بنفش آفتاب هستند در طول زمان دچار شلی پوست، تغییرات رنگدانه ای، خال و مهم تر از همه سرطان های پوستی می شوند.. از جمله این افراد می توان به کشاورزان، دامداران، کارگران ساختمانی، رفتگران، رانندگان و پلیس راهنمایی و رانندگی اشاره نمود.

– خانم های خانه دار به علت تماس طولانی مدت با آب و مواد شست و شو از جمله مایع ظرفشویی، پودر رختشویی، وایتکس و … دچار شلی پوست و درماتیت تماسی تحریکی در محل دست  ها می شوند که خارش دار بوده و در صورت عدم رعایت و پیشگیری تشدید می یابد. استفاده از دستکش و مرطوب کردن مرتب دست ها و کاهش دفعات شست و شو کمک کننده می باشد.

– کسانی که در تماس با گچ، سیمان، آهک، روغن، گازوئیل، بنزین و فراورده های نفتی دیگر هستند هم دچار اگزمای تماسی آلرژیک می شوند که بر خلاف نوع تحریکی که فقط در محل تماس با مواد شوینده ایجاد می شود، در محل هلی غیر از محل تماس هم رخ می دهد که به صورت ضایعات خارش دار التهابی به خصوص در دست ها می باشد. حصاصیت به فلزات و بدلیجات هم از همین نوع می باشد.

– گرمای زیاد در محل کار به خصوص در نانوا ها، کارگران کوره و کارگران معدن ایجاد عرق جوش می نماید که به علت تعریق بیش از حد است. خنک کردن و دور شدن از محیط گرم در کاهش ضایعات مؤثر است.

– آکنه شغلی در اثر تماس پوست با مواد روغنی و نفتی از جمله گازوئیل روغن، آزبست و آسفالت به خصوص در قسمت ران ها ایجاد می شود.
– تماس پوست با بعضی از مواد شیمیایی از جمله نقره و جیوه سبب ایجاد لک های تیره رنگ در محل تماس پوست می شود.

– نوازندگان سازهای بادی در لب و نوازندگان ویولون در چانه دچار افزایش ضخامت پوست و ضایعات پینه مانند می شوند.
– نجارها، آهنگران و مکانیک ها در دست ها دچار پینه و میخچه می شوند.

– به کسانی که با ماهی و آکواریوم سر و کار دارند توصیه می شود که از دستکش استفاده نمایند چون که بعضی از میکروب ها در محل خراش و زخم های سطحی دست ایجاد عفونت شدید می نمایند.

– آتش نشان ها و کسانی که در سردخانه ها و کوهستان و پیست اسکی و نواحی سرد کار می کنند هم دچار بیماری های پوستی از قبیل پرنیوز و frostbiteمی شوند که به علت افزایش حساسیت پوست به سرما رخ می دهد.

– در افرادی که با آب و محیط مرطوب سر و کار دارند از جمله ماهیگیران، شالیکاران و شناگران عفونت های میکروبی و قارچی شایع تر افراد دیگر است.

عوامل موثر در رشد ناخن کدامند –

ناخن ها از 3 قسمت:
1) ماتریکس یا قسمت زایا
2) بستر ناخن
3) صفحه ناخن متشکل شده است .

عوامل مؤثر بر قسمت ماتریکس سبب افزایش یا کاهش رشد ناخن می شود.رشد ناخن های دست به طور متوسط هر 3 ماه  1cm و ناخن های پا هر 9 ماه 1cm می باشد.

عوامل مؤثر بر رشد ناخن:

1- توارث:
از علل مؤثر بر رشد ناخن ارث می باشد که در بعضی خانواده ها سرعت رشد ناخن بیشتر یا کمتر از دیگران می باشد.

2- در افراد راست دست سرعت رشد ناخن ها در دست و پای راست سریع تر از دست و پای چپ می باشند ولی در افراد چپ دست برعکس این قضیه صادق می باشد.

3- سن:
در افراد جوان رشد ناخن بیشتر و در افراد مسن رشد ناخن کمتر می باشد.

4- زمان:
رشد ناخن ها در طی روز بیشتر و در طی شب کمتر می باشد.

5- در تابستان رشد ناخن ها بیشتر از فصل زمستان می باشد.

6-  محل ناخن ها:
رشد ناخن های دست سریع تر از ناخن های پا می باشد. همچنین رشد ناخن های انگشت کوچک و شست کند تر از ناخن های میانی می باشد.

7- وضعیت فیزیولوژیک:
در طی حاملگی رشد ناخن ها تندتر می باشد.

8-  بیماری های غیر پوستی همراه:
افزایش کارکرد تیروئید و همچنین شانت شریانی- وریدی باعث بیشتر شدن رشد ناخن می شود.

تب، تغذیه ضعیف، آسیب عصب انگشت مربوطه و همچنین آمبولی انگشت باعث کند شدن رشد ناخن ها می گردد. عفونت ها از جمله سل و اریون هم باعث رشد کند ناخن می شود.

9-  بیماری های پوستی:
عفوننت قارچی ناخن رشد آن ها را کند می کند ولی بیماری پسوریازیس و پیتیریازیس روبرا پیلاریس رشد ناخن ها را سریع تر می نماید.

10-  داروها:
داروهای ال-دوپا، کلسیم، ویتامین D، متوترکسات، آزاتیوپرین و نئوتیگازون باعث کم شدن رشد ناخن ها می شوند.ایتراکونازول و نئوتیگازون (در افراد مبتلا به پسوریازیس) باعث افزایش رشد ناخن ها می شود.

علائم پوستی اختلالات تیروئید –

اختلال در عملکرد تیروئید باعث ایجاد علایمی در پوست، مخاط، مو و ناخن های بیمار می شود که این تظاهرات در پرکاری و کم کاری تیروئید متفاوت است.

پرکاری تیروئید:
دراثر افزایش فعالیت اعصاب سمپاتیک، گرمی پوست ، گرگرفتگی، قرمزی کف دست و افزایش تعریق به خصوص در کف دست و پا دیده می شود پوست نرم و مخملی می شود خارش هم ازعلائم پرکاری تیروئید می باشد.

موها نازک هستند و در یک سوم افراد ریزش منتشر دیده می شود.ناخنها شکننده و نازک هستند و گاهی به صورت قاشقی یا انیکولیزیس (خالی شدن زیر ناخن ) در می آیند رشد ناخنها بیشترشده است گاهی تیره شدن پوست به صورت منتشریا موضعی دیده می شود . تیره شدن پوست پلکها هم شایع است .

از علائم دیگر پوستی که در همراهی با اختلالات تیروئید دیده می شود می توان به کهیر و لک وپیس (ویتیلیگو) و ریزش سکه ای اشاره کرد.ضخیم شدن پوست در ناحیه جلوی ساق که به نام میگزادم پرتیبیال خوانده می شود در افراد مبتلا به پرکاری تیروئید دیده  می شود.

کم کاری تیروئید:
پوست در افراد مبتلا به کم کاری تیروئید سرد، رنگ پریده و متمایل به زرد می باشد. خشکی و خارش پوست  نیز در این افراد شایع است. کاهش تعریق پوستی و کبودی و خون مردگی پوست هم از علایم دیگر کم کاری تیروئید می باشد.

افزایش ضخامت پوست در کف دست و پا و هم چنین خشکی شدید پوست بدن در بیماران کم کاری تیروئید ممکن است دیده شود، ورم کردن صورت و دستها و پاها و هم چنین کند بودن ترمیم زخمها دراین افراد از علایم دیگرکم کاری تیروئید است.

ناخنها شکننده هستند و رشد آنها کاهش یافته است، موها شکننده، خشن و همراه با ریزش منتشر می باشند، ریزش قسمت خارجی ابروها از علایم کم کاری تیروئید است.بزرگ شدن زبان وعفونت قارچی دهان در افراد مبتلا به کم کاری تیروئید دیده می شود.

بیماری پوستی پیتریازیس روزه چیست –

پیتریازیس روزه (P.R)، یک بیماری پوستی التهابی حاد خوش خیم، با علت ناشناخته می باشد.  در بسیاری از بیماران، علائم پیش درآمد بیماری به صورت گلودرد، بی حالی، درد مفاصل، تب، تهوع، بی اشتهایی، سردرد یا ناراختی گوارشی، وجود دارد. در 50% تا 90% بیماران، یک ضایعه اولیه به نام ضایعه پیشرو (Herald Patch)، وجود دارد.  ضایعه پیشرو که بزرگتر از ضایعات بعدی است، معمولا” بر روی تنه ایجاد می شود.

این ضایعه چندین سانتیمتر قطر دارد، صورتی رنگ است، به شکل بیضی یا گرد می باشد و حلقه ظریفی از پوسته در اطراف آن دیده می شود.  برخی ضایعات ملتهب تر می باشند و بنابراین پاپولووزیکولار یا اگزمایی به نظر می رسند.   2 تا 10 روز بعد از ضایعه پیشرو، ضایعات کوچکتر ولی با نمای مشابه، بر روی تنه، گردن و اندامها، ظاهر می شود.  ضایعات در زیر زانو و آرنج، شیوع کمتری دراد و صورت معمولا” درگیر نیست.

انتشار ضایعات در مسیر خطوط طبیعی پوست می باشد و نمای ” درخت کریسمس” را ایجاد می کند. طول مدت راش بین 2 تا 10 هفته می باشد.  بعد از برطرف شدن راش، هیپو یا هیپرپیگمانتاسیون، ممکن است باقی بماند.  علاوه بر علائم پیش درآمد، تا 50% بیماران نیز دچار خارش می باشند.

موارد آتیپیک بیماری به صورت ضایعات با پوسته های کم یا بدون پوسته، ضایعات شبیه اریتم مولتی فرم یا پسوریازیس، گرفتاری کف دست و پا و یاضایعات کهیری، وزیکولار، فولیکولار، پوستولار یا پور پوریک ، دیده می شود. ضایعه پیشرو، ممکن است وجود نداشته باشد و یا تنها تظاهر بیماری باشد. ضایعات صورت، دهان و ولو، هرچند ناشایع است ولی گزارش شده است.

  ضایعات دهانی به صورت لکه های قرمز، نقاط هموراژیک، اروزیونهای مجتمع سفید رنگ، ضایعات حلقوی و پوسته ریزی  (desquamation) دیده می شود.  در PRواژگون (PR inversa)، بیماران بیشتر ضایعات محیطی دارند تا ضایعات مرکزی.  در PRلوکالیزه یا Pityriasis circinata et marginata of vidal، ضایعات در مناطق محدودی از بدن ایجاد می گردد.

سن اکثر بیماران، بین 10 تا 43 سال می باشد.  شیوع بیماری در مرد و زن، یکسان است و در بهار و پائیز، بیشتر دیده می شود.  علت بیماری مشخص نیست ولی علت ویروسی و یا واکنش افزایش حساسیت را برای آن در نظر گرفته اند.  یک سری از داروها، ضایعات شبیه  PRایجاد می کنند که عبارتند از: کاپتوپریل، طلا، ترکیبات آرسنیک، ترکیبات بیسموت، کلونیدین، باربیتوراتها، د – پنی سیلامین، ایزوتره تینوئین و برخی داروهای دیگر.

اکثر بیماران نیازی به درمان ندارند و بیماری در طی 2 تا 10 هفته، خودبخود بهبود می یابد.آب، صابون، پشم و تعریق ممکن است باعث تحریک شود و در مرحله حاد بیماری، باید تماس با این مواد محدود شود.

دکتر شهریار نظری

اطلاعاتی درباره ماسک های پاک کننده پوست –

استفاده از ماسک های صورت روش منحصر به فردی برای پاک کردن صورت و مراقبت از پوست است؛ فرآورده به صورت لایۀ نسبتا “ضخیمی روی پوست مالیده می شود و کمی بعد – معمولا”15 تا 30 دقیقه – از روی پوست پاک می شود.  توجه داشته باشید که ماسک های پاک کننده جزء روش های اصلی مراقبت از پوست محسوب نمی شوند، تأثیراتی که از ماسک های پاک کننده انتظار داریم از روش های ساده تر مانند شستن با آب و صابون، استفاده از کرم مرطوب کننده و استفاده از مواد قابض نیز امکان پذیر است.

عملکرد ماسک صورت:

پاک کردن موثرصورت همزمان با برداشتن لایۀ کراتینی خارجی پوست.  این روش پاک کردن کامل پوست در واقع تأثیری شبیه پیلینگ پوست دارد با این تفاوت که در این جا پیلینگ انجام شده بسیار سطحی و نسبت به روش های طبی پیلینگ که پزشک با تجربه انجام می دهد، قابل صرف نظر کردن است.

مرطوب کردن پوست  که در نتیجۀ آن پوست ظاهری نرم و مرطوب پیدا می کند، البته در صورتی که ماسک حاوی مواد مرطوب کننده باشد.  بعد از استفاده از ماسک پوست کمی متورم می شود که تأثیر موقتی در ترمیم چین و چروک ها دارد.  این اثر مرطوب کننده به دلیل عمل مسدود کنندگی ماسک ایجاد می شود و هر چه میزان مرطوب کنندۀ ماسک بیش تر باشد، این تأثیر قوی تر است.
درمان آکنه در صورتی که ماسک برای این منظور طراحی شده و حاوی مواد مناسب برای درمان آکنه باشد.

احساس کلی سلامتی؛این احساس که پوست ” تحت مراقبت و رسیدگی” است و احساس آرامش و تسکین در زمانی که ماسک روی پوست قرار دارد.  به علاوه برداشتن ماسک با احساس رضایت، طراوت و تمیزی همراه است و معمولا” تأثیر حسی کشیده شدن پوست نیز به دلیل خشک شدن ماسک روی پوست ایجاد می شود که اگر ماسک حاوی مواد قابض باشد، این احساس قوی تر و مشخص تر است.
توجه:  ماسک صورت پوست را تغذیه نمی کند.  همچنین اثر ضد چین و چروک ندارد (به غیرازاثر موقت ضد چین و چروک که به دلیل مرطوب شدن پوست ایجاد می شود).

ماسک های شستنی و ماسک های برداشتنی:

ماسک های شستنیاز طریق شستن با آب ولرم یا گرم از روی پوست پاک می شوند.
ماسک های جاذب:  بر پایۀ پودرهای نا محلول یا خاک رس و ِگل طبیعی ساخته می شوند.
ماسک های ژله ای:حاوی موادی مثل کتیرا هستند.
بعضی از ماسک های شستنی در واقع ماسک نیستند بلکه مخلوطی از مواد مرطوب کننده، پاک کننده یا ترکیبی از این دو هستند که به دلیل مسائل تجاری به نام ماسک صورت فروخته می شوند.
ماسک های برداشتنی از مواد لاستیک مانند ساخته می شوند؛ مانند:

موادی که پایۀ وینیلی دارند، مثل پلی وینیل الکل.
موادی که پایۀ لاستیکی دارند، مثل لاتکس یا ترکیبات کائوچوی طبیعی.
این ماسک ها بعد از خشک شدن سفت می شوند و ورقۀ نازک انعطاف پذیر و معمولا” شفافی روی پوست ایجاد می کنند.  در این مورد، ماسک را با آب نمی شویند بلکه از روی پوست می کنند.  هم در ماسک های شستنی و هم در ماسک های برداشتنی، مدت زمانی که ماسک روی صورت باقی می ماند بسیار مهم است و در این مورد باید به توصیه های شرکت های سازنده توجه کرد.  معمولا” ماسک باید بعد از 15 تا 30 دقیقه از روی پوست برداشته شود.

ماسک های جاذب شستنی:
مادۀ اصلی این ماسک ها پودر است که از مواد غیر آلی مثل اکسید روی، دی اکسید تیتانیوم، کائولین، کالامین و مواد دیگر ساخته می شوند. ماسک های دیگر این گروه براساس خاک رس و گل طبیعی فرآوری شده ساخته می شوند. قبل از استفاده پودر را براساس دستورالعمل شرکت سازنده با آب، شیر،آب میوه و عصاره های دیگر یا هر مایع دیگری که در دستورالعمل ذکر شده است، مخلوط می کنیم. این ماسک ها به شکل خمیر نیز در دسترس هستند که در آن ها شرکت تولید کننده پودر را با مایع لازم مخلوط کرده است.

معمولا” مایعاتی مثل پروپیلن گلیکول و مقدار کمی صابون به مادۀ خشک اضافه می شود تا ماسک را بهتر بتوان از روی پوست پاک کرد.  این ماسک ها معمولا” چربی روی پوست را جذب می کنند و برای افراد با پوست چرب توصیه می شوند.  مادۀ ماسک به آرامی روی پوست مالیده می شود، 15 تا 20 دقیقه طبق دستورالعمل تولید کننده   روی پوست باقی می ماند و در آخر با آب و صابون از روی پوست شسته می شود.

ماسک های برداشتنی:
این ماسک ها برخلاف ماسک های حاوی پودرهایی مثل گل و خاک رس چربی پوست را جذب نمی کنند و تأثیر اصلی آن ها جلوگیری از تبخیر آب از سطح پوست است.  در نتیجه، مقدار رطوبت پوست تا زمانی که ماسک روی پوست قرار دارد، افزایش می یابد.  این ماسک ها برای خانم هایی توصیه می شود که پوست صورتشان نسبتا” خشک است.  در موقع استفاده از این ماسک ها در سالن زیبایی، می توان لایۀ نازکی گاز (تنزیب) زیر ماسک قرار داد.  این لایۀ گاز کمک می کند که مواد تشکیل دهندۀ ماسک پوست فرد مراجع را کاملا” بپوشانند ( زیرا مواد ماسک از سوراخ های گاز نفوذ می کنند) و در ضمن، برداشتن ماسک نیز سریع تر و آسان تر می شود و می توان ماسک را به صورت یک تکه از روی پوست برداشت.

عوارض جانبی (احتمالی) ماسک های صورت :

آزار والتهاب پوستی که معمولا” به دلیل واکنش آلرژیک به یک یا چند مادۀ درون ماسک ایجاد می شود،
عفونت پوستی.
این عوارض معمولا” در اثر استفاده از ماسک هایی ایجاد می شوند که از منابع نامشخص و مشکوک خریداری شده اند. اگر ماسک از سازندۀ معتبر و شناخته شده ای خریداری شود، عوارض آن بسیار کم تر است.  به هر حال، قبل از استفاده از ماسک باید حتما” بررسی کرد که مشتری به هیچ یک از مواد سازندۀ ماسک حساسیت نداشته باشد.

توجه: بعد از استفاده از ماسک و شستن آن باید از کرم های مرطوب کنندۀ صورت استفاده کرد زیرا ماسک صورت باعث لایه برداری سطحی در خارجی ترین لایۀ پوست می شود.  به همین دلیل، مهم است که صورت مشتری در معرض باد، آفتاب و هوای آلوده قرار نگیرد.  پس رفتن به خیابان های شلوغ و پر از دود اگزوز بلافاصله بعد از استفاده از ماسک کار معقولی محسوب نمی شود.  بهتر است مدت کافی صبر کنیم تا پوست لایۀ چربی محافظتی خود را تا حدی بازسازی کند.

دکتر شهریار نظری

اطلاعاتی درباره حالت دهنده های مو –

 لایۀ خارجی مو کوتیکول است. سلامت و یکنواختی کوتیکول تعیین کنندۀ وضعیت ظاهری مو است. خصوصیات مو همانند نرمی، درخشش و قابلیت حالت  گرفتن مو در درجۀ اول بستگی به وضعیت کوتیکول سطح مو دارد. حالت دهنده های مو با سطح خارجی مو در ارتباط هستند.

درخشان بودن مو نتیجۀ انعکاس نور از تک تک موهاست. اگر سطح خارجی مو صدمه ببیند، انعکاس نور از مو کاهش می یابد و مو خاصیت درخشان بودن خود را از دست می دهد.  اگر سطح خارجی مو صدمه ببیند، در طول مو بار الکتریکی منفی جمع می شود.  به دلیل وجود بار الکتریکی موها یکدیگر را دفع می کنند و در نتیجه مو به سختی شانه می شود و حالت می گیرد.

به نظر می رسد صافی و نرمی مو به قرار گرفتن منظم و یکنواخت کوتیکول ها در سطح مو بستگی دارد.  کوتیکول سالم و طبیعی مثل سفال های شیروانی سقف منظم قرار می گیرد.  در صورت صدمه به کوتیکول این نظم به هم می خورد و مو خشن، زبر و شکننده می شود و انتهای آن شکاف می خورد و اصطلاحا” موخوره پیدا می کند.

چه کارهایی به مو آسیب می رساند:

زیاد شستن مو (البته اگر مو کوتاه و شامپوملایم باشد،  صدمه به حداقل می رسد)،
شانه زدن و برس کردن مکرر مو،
استفاده زیاد از خشک کننده های مو (سشوار)،
فر کردن مو،
رنگ کردن مو با رنگ های دایمی،
بی رنگ کردن مو،
قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی به خصوص مثل اشعۀ خورشید، باد و آب استخر.
تمام عوامل فوق با صدمه به کوتیکول مو باعث زبر و کدر شدن مو، سفت و شکننده شدن آن و اشکال در شانه زدن و حالت گرفتن آن می شود.

 توجه: این عوامل فقط به قسمت بیرونی مو – که در سطح پوست قرار گرفته است – و کوتیکول آن صدمه می زنند.  این بدان معنی است که این عوامل معمولا”  روی سلول های فعال مو که در عمق فولیکول مو  قرار گرفته اند، تأثیری ندارد و به همین دلیل معمولا”  روی رشد مو نیز تأثیر نمی گذارد و به همین دلیل مو می تواند حتی در صورت آسیب دیدن از عوامل فوق با رشد طبیعی به حالت ظاهری طبیعی خود برگردد  ولی در صورتی که هر یک از موارد بالا شدید و بیش از حد باشد ، به سلول های فعال نیز صدمه می زند و رشد مو را مختل می کند.

مثلا”  استفادۀ مکرر و طولانی از خشک کننده های مو مثل سشوار باعث گرمای موضعی در منطقه ای از پوست می شود که به سلول های زندۀ فولیکول مو صدمه می زند.  عواملی که باعث کشیدگی مو می شوند یا مو را تحت فشار قرار می دهند نیز به سلول های عمیق تر فولیکول مو صدمه می زنند و رشد مو را تحت تأثیر قرار می دهند.

اصول عملکرد حالت دهنده های مو:
نرم کننده ها برای جلوگیری از صدمه به لایۀ خارجی مو طراحی شده اند و ساز و کار عمل همۀ آن ها یکسان است:

ایجاد لایۀ محافظی که لایۀ خارجی مو را بپوشاند و به مو حالتی نرم و یکنواخت دهد.
خنثی کردن بارهای الکتریکی سطح مو.  با این کار مو حالت پریشان و ژولیده نخواهد داشت و در ضمن بسیار آسان تر شانه می شود و حالت می گیرد، ضخیم تر و محکم تر به نظر می رسد و گره نمی خورد.
توجه: مواد فعال موجود در حالت دهنده ها فقط بر سطح مو تأثیر دارند، به بخش داخلی مو  نمی رسند  و تأثیری هم روی فولیکول مو ندارند.  تأثیرحالت دهنده ها موقتی است و اکثرا” ظرف چند روز (برحسب شرایط محیطی ) از بین می رود.  اگر موها را بشوییم حالت دهنده هم از روی مو شسته می شود.  تأثیر حالت دهنده ها فقط آرایشی است و هیچ خاصیت درمانی ندارند.  این مواد نیز همانند شامپوها حاوی مواد دیگری به غیر از مادۀ فعال هستند ( در این جا مادۀ فعال حالت دهندۀ مو است) که شامل عطرها، نگهدارنده ها و مرطوب کننده برای موهای خشک می شوند.

روش استفاده از حالت دهنده ها :
حالت دهنده ها برای استفاده بعد از شستو با شامپو طراحی شده اند و فقط باید روی موی سر استفاده شوند نه پوست سر.  معمولا” حالت دهنده  را باید برای 2 یا 3 دقیقه روی موی سر باقی گذاشت و سپس آبکشی کرد.  برای کسانی که موهایشان آسیب شدیدی دیده است، حالت دهنده های قوی وجود دارد که باید به مدت چند دقیقه (برحسب دستورالعمل تولید کننده) روی مو باقی بماند.

تکرار استفاده از حالت دهنده:
تکرار استفاده از حالت دهنده ها به میزان نیاز و تمایل مصرف کننده بستگی دارد.  افرادی که موهای سالمی دارند دلیلی ندارد که حتما”  از حالت دهنده استفاده کنند.  اگر مو در اثر بی رنگ کردن، فر کردن یا قرار دادن در هوای خشک مثل سشوار صدمه دیده باشد، حالت دهنده بسیار مفید است.  اگر موها ژولیده اند، سخت شانه می خورند و کدر هستند باید از حالت دهنده استفاده کرد ولی در هر حال نباید بیش از حد و مکررا” از حالت دهنده ها استفاده کرد.  زیرا باقی ماندن حالت دهنده روی مو، حالت زنده و درخشش طبیعی مو را از بین می برد.

ژل ها و موس های مو:
کار ژل ها و موس های مو با حالت دهنده ها فرق دارد؛ موس ها برای ایجاد حالت خاص آرایشی مو و نگهداری  آن طراحی شده اند و با ایجاد لایه ای نازک و یکنواخت روی مو، آن را از تأثیر عوامل خارجی مثل باد شدید یا نور خورشید حفظ می کنند.  برای ایجاد حالتی خاص، ژل ها به کار می روند که مو را سفت می کنند؛  بنابراین، مو را می توانی به دلخواه به شکل های پیچیده آرایش داد.