تمرین ورزشی برای کمر درد

تمرین ورزشی برای کمر درد –

از جمله حرکات ورزشی که به این منظور ابداع شده است،می‌توان به ورزش‌های ویلیامز اشاره کرد.این ورزش با 12 حرکت انجام می شود.هر یک از حرکات زیر را باید دو بار و 5 تا 10 مرتبه در روز انجام دهید و به تدریج تعداد آنها را افزایش دهید تا به 25 تا 30 مرتبه دوبار در روز برسد…
تمرین ورزشی برای کمر درد
حرکت اول

1) روی زمین به پشت بخوابید،در حالی که یک یا دو بالش زیر سر گذاشته‌اید.
2) زانوها را طوری خم کنید که کف پا به راحتی روی زمین قرار گیرد،فاصله بین پاها نباید کمتر از 30 سانتی‌متر باشد.

3) دست را در حالی که بازو و ساعد کشیده و انگشتان متوجه سقف است،بالای سرتان بیاورید. سعی کنید دست‌ها را پشت سرتان نیاورید.
4) در حالی که توجه خود را معطوف به عضلات جدار شکم نموده‌اید،سعی کنید بنشینید و انگشتان دست‌ها را بین دو زانو به زمین برسانید،یا کف دست‌ها را به زانوها برسانید.

5) دوباره،در حالی که توجه شما معطوف به انقباض عضلات جدار شکم است،سعی کنید به جای اول برگردید.

حرکت دوم

1) روی زمین به پشت بخوابید،در حالی که یک یا دو بالش زیر سر گذشته‌اید.

2) زانوها را خم کنید،به طوری که کف پاها کاملا روی زمین قرار گیرند و ضمن این حرکت قسمت بیشتر فشار بر پاشنه‌ها وارد شود.

3) عضلات کفل را کاملا منقبض کنید.به طوری که تا حد امکان از زمین بالا آورده شود.

4) چند ثانیه خود را در این وضعیت نگه دارید و آن‌گاه به تدریج عضلات خود را شل کنید و بدن را به حالت نخستین برگردانید.حرکت را تکرار کنید.

حرکت سوم

1) نظیر حالت اول و دوم به پشت بخوابید و زانوها را خم کنید.
2) بدون بلند کردن سر از روی بالش،زانوها را خم کنید و با دست آنها را بغل بگیرید.

3) زانوها را حدود 30 تا 40 سانتی‌متر از هم باز کنید و با دست‌ها آنها را به طرف شکم بگیرید تا به حفره زیر بغل نزدیک شود.هر دو زانو را با هم و در یک زمان به طرف خود بکشید.

4) دست‌ها را آزاد کنید،به طوری که زانوها و دست‌ها به حالت نخستین برگردند ولی زانوها را رها نکنید.این کار را چند مرتبه تکرار کنید.ضمن این حرکت،سر باید روی بالش ثابت باشد و بلند نشود ولی کفل را تا حد امکان بالا بیاورید.

حرکت چهارم

1) در حالی که زانوهایتان در حالت کشیده قرار دارد،روی زمین بنشینید و سعی کنید تنه خود را به حالت مستقیم درنیاورید.
2) در حالی که سر جلوی تنه قرار گرفته و پشت شما کمی قوز دارد،بنشینید.

3) قسمت بالای تنه را به ملایمت و به تدریج طوری خم کنید که انگشتان دستتان به انگشتان پاها برسد.

4) به حالت اولیه برگردید و بنشینید.سعی کنید ضمن این حرکت بالاتنه شما به عقب خم نشود.اگر ضمن این حرکت احساس درد کمر و پا می‌کنید نباید آن را انجام دهید زیرا این حرکت باعث کشیده شدن عصب سیاتیک و تشدید درد و ناراحتی می‌شود.برای جلوگیری از درد سیاتیک، بهتر است ضمن دراز کردن پاها،زانوها و مفاصل آن را کمی خم کنید.

حرکت پنجم

1) طوری بایستید که تمام عضلات آزاد و سر کمی به جلو خم باشد.
2) پای راست را حدود 15 تا 25 سانتی‌متر در عقب و کمی در بیرون پای چپ قرار دهید.

3) تنه را به حالت چمباتمه پایین بیاورید، در حالی که کف پای چپ کاملا بر زمین تکیه دارد.

4) در حالی که هنوز پای چپ روی زمین قرار دارد و قسمتی از وزن روی پای راست وارد می‌شود،کف هر دو دست را روی زمین بگذارید،به طوری که آرنج‌ها خم نشوند.

5) پای راست را تا حد امکان به عقب بکشید تا زانو کاملا راست باشد.در این وضعیت نوک انگشتان پا با زمین فاصله دارد و مانند فنر عمل می‌کند.

6) در این حالت،در حالی که کف پای چپ و انگشتان پای راست با زمین تماس دارد،همچون حالت پریدن،کفل را بالا و سپس پایین بیاورید.

7) پس از اینکه این حرکت به دفعات انجام شد،وضعیت پاها را عوض کنید.پای راست را جلو و پای چپ را عقب قرار دهید و مانند حالت‌های پیش حرکت را تکرار کنید.

8) در موقع بلند شدن و ایستادن، ابتدا عضلات کفل را کاملا منقبض کنید و سپس بلند شوید.هرگز نگذارید کفل زودتر از بقیه بدن بلند شود زیرا این حالت باعث انتقال فشار زیاد روی عضلات کمر می‌شود.
حرکت ششم روی شکم بخوابید و دست‌ها را زیر چانه بگذارید.آن گاه پاها را به دنبال هم هر پا را به حالت مستقیم تا آنجا که ممکن است از روی زمین بلند کنید. 3 تا 5 بار این حرکت را انجام دهید.
حرکت هفتم به فاصله کافی روبه‌روی صندلی بایستید و سپس با خم کردن کمر دست‌های خود را روی لبه صندلی قرار دهید. آن گاه سینه و شانه‌های خود را بالا و پایین بیاورید و این حرکت را 5 بار تکرار کنید.
حرکت هشتم روی زمین به پشت دراز بکشید.با استفاده از دست‌ها،پاها را بالا ببرید و روی شانه‌ها و کتف قرار دهید. آن‌گاه 5 بار مثل حرکت دوچرخه‌سواری پا بزنید.
دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی

عفونتهای قارچی پوست کدامند

عفونتهای قارچی پوست کدامند –

عفونت های قارچی پوست (تینئاها) برحسب نام قسمت مبتلا تقسیم بندی می شوند و عبارتند از:

عفونتهای قارچی پوست کدامند1-  عفونت قارچی پوست سر:(tinea capitis)
معمولاً در کودکان 4 تا 14 ساله دیده می شود و در بزرگسالان بسیار نادر است. معمولاً موجب ریزش لکه ای موها و ایجاد راش های پوسته پوسته می شود. موها از قسمت میانی می شکنند و می ریزند و اغلب، پوست سر، قرمز و در قسمت های مبتلا پوسته پوسته و خارش دار است. گاهی ممکن است جوش های چرکی کوچک موجود باشند.

2- عفونت قارچی بدن (tinea corpris):
معمولاً حلقوی شکل است وحاشیه پوسته پوسته دارد و قسمت مرکزی آن سالم است و یا ممکن است دارای پوسته ریزی باشد. معمولاً راش ها قرمز رنگ و دارای خارش هستند و در نواحی باز بدن مثل بازوها و صورت ایجاد می شوند.  عفونت قارچی بدن ممکن است از گربه آلوده، به انسان منتقل شود. برای پیشگیری، پوست را پس از استحمام یا تعریق شدید خشک کنید و همیشه پوست را خشک نگه دارید؛ لباس تنگ نپوشید؛ جوراب ها را به طور مکرر عوض کنید؛ کفش های روباز یا صندل بپوشید؛ به مناطقی از بدن که زیاد عرق می کنند پودر تالک بمالید.

3- عفونت قارچی کشاله ران (tinea cruris):
معمولاً این نوع عفونت قارچی موجب بروز راش های پوسته ریز توام با سوزش و خارش می شود که در ناحیه کشاله ران یا بین دو باسن به وجود می آیند و معمولاً پوست اطراف بیضه را مبتلا نمی کنند. معمولاً راش ها قرمز رنگ و دارای پوسته همراه با لبه های واضح هستند و اغلب به سمت خارج گسترش می یابند و قسمت مرکز آنها با گسترش راش سالم می شود.  معمولاً راش ها دردناک نیستند. ولی ممکن است موجب مرطوب شدن پوست محل شوند. ممکن است پوست اطراف، عفونی شود و تولید التهاب (سلولیت) نماید.

4- عفونت قارچ دست (tinea manuum) :
معمولاً این نوع عفونت قارچی موجب بروز راش های پوسته ریز همراه با سوزش یا خارش و معمولاً بدون درد، در ناحیه کف دست ها می شود.  عفونت ممکن است در هر نقطه از دست ایجاد شود ولی معمولاً بر روی کف دست ها یا در فضای بین انگشتان روی می دهد.  در صورتی که عفونت درمان نشود ممکن است موجب ترک خوردگی پوست شود. همچنین عفونت می تواند موجب مرطوب شدن پوست ناحیه مبتلا شود. گاهی پوست اطراف محل مبتلا عفونی می شود و سلولیت به وجود می آید.

5- عفونت قارچی پا :(tinea pedis)
در این نوع عفونت قارچی که “پای ورزشکاران” (athelete’s foot) هم نام دارد، فضای بین انگشتان پاها و کف پاها گرفتار می شوند. پوست به شکل سفید و پوسته پوسته در می آید و خارش کف پاها و بین انگشتان پا وجود دارد. سرانجام پوست ناحیه نرم می شود و حاشیه های ضایعه به آسانی جدا می شوند. مرکز ضایعه ممکن است دچار تحریک و قرمزی باشد و گاهی ترشح آبکی وجود دارد. بیماری در شرایط آب و هوایی گرم و مرطوب،  در فعالیت های ورزشی زیاد، در صورت پوشیدن کفش های تنگ ( مثل کفش باله) و در افراد دچار ضعف ایمنی بیشتر دیده می شود.

برای درمان بیماری، کفش های خود را پس از استحمام خشک کنید؛ در استخرهای عمومی از دمپایی مخصوص به خود استفاده کنید؛ کفش های دارای تهویه مناسب بپوشید؛ از پوشیدن کفش برای مدت طولانی خودداری کنید؛ از جوراب هایی استفاده کنید که پاها را خشک نگه می دارند.

6- عفونت قارچی ناخن :(tinea unguium)
این نوع عفونت قارچی که اونیکومایکوزیس  (onychomycosis)هم نام دارد موجب ضخیم و شکننده شدن یک ( یا چند) ناخن ولی معمولاً نه تمام آنها می شود.

معمولاً عفونت ناخن های دست به طور موفقیت آمیز قابل درمان است ولی ناخن های انگشتان  پا سخت تر درمان می شوند. معمولاً علایمی موجود نیست و گاهی درد یا ناراحتی وجود دارد. ناخن مبتلا ضخیم، کدر و شکننده می شود. گاهی پوست اطراف عفونی و دچار التهاب (سلولیت) می شود. در بعضی موارد عفونت قارچی کف دست یا پا موجب عفونت ناخن ها می شود.

7- عفونت قا رچی (کچلی) ریش:
عفونت قارچی ریش (tinea barbae) در ناحیه ریش دار صورت و گردن ایجاد می شود و به آن “خارش آرایشگران” هم گفته می شود و از علل ایجاد فولیکولیت است.  بیماری در کشاورزان (به دلیل شیوع بیشتر انتقال قارچ از حیوان به انسان نسبت به انتقال از انسان به انسان) شایع تر است. ضایعات این نوع عفونت ممکن است سطحی و خفیف، عمیق و ملتهب و یا حلقوی و منتشر باشند. نوع سطحی موجب قرمزی منتشر و ایجاد پاپول ها و پوستول های چرکی اطراف فولیکول می شوند و ممکن است موهای ناحیه شکننده و کدر شوند. نوع ملتهب معمولاً با گرفتاری یک طرفه چانه، گردن یا اطراف فک بالا (و بدون گرفتاری لب) همراه است و ضایعات گرهی همراه با  دلمه و چـرک شبیـه بـه آبسه ایجاد می شوند و موهای ناحیه شکننده می شوند و می ریزند. در نوع حلقوی، تاول های چرکی در دور ضایعه و پوسته ریزی در وسط دیده می شود.

دکتر ناظری

عفونت قارچی ریش چیست

عفونت قارچی ریش چیست – عفونت قارچی ریش (tinea barbae) در ناحیه ریش دار صورت و گردن ایجاد می شود و به آن «خارش آرایشگران» هم گفته می شود و از علل ایجاد فولیکولیت است.

بیماری در کشاورزان ( به دلیل شیوع بیشتر انتقال قارچ از حیوان به انسان نسبت به انتقال از انسان به انسان) شایع تر است. ضایعات این نوع عفونت ممکن است سطحی و خفیف، عمیق و ملتهب و یا حلقوی و منتشر باشند. نوع سطحی موجب قرمزی منتشر و ایجاد پابول ها و پوستول های چرکی اطراف فولیکول می شوند و ممکن است موهای ناحیه شکننده و کدر شوند. نوع ملتهب معمولاً با گرفتاری یک طرفه چانه، گردن یا اطراف فک بالا ( و بدون گرفتار لب) همراه است و ضایعاتی همراه با دلمه و چرک شبیه به آبسه ایجاد می شوند و موهای ناحیه شکننده می شوند و می ریزند. در نوع حلقوی، تاول های چرکی در دور ضایعه و پوسته ریزی در وسط دیده می شود.

عفونت قارچی ریش

درمان به وسیله داروهای ضد قارچ خوراکی مثل گریزئوفولوین، کتوکونازل، ایتراکونازول، فلوکونازول و تربینافین و به مدت 2 تا 3 هفته انجام می شود و در بعضی بیماران تزریق استرویید ( کورتون) در داخل ضایعه یا دوره کوتاهی از استرویید خوراکی ضرورت می یابد.

آشنایی با خواص آفتاب گردان

آشنایی با خواص آفتاب گردان –

آفتاب‌گردان Sunflower

نام علمی Helianthus annus

آشنایی با خواص آفتاب گردانهنگامی که از گیاه آفتابگردان سخن به میان می‌آید، معمولاً تخم آفتابگردان در ذهن تداعی می‌شود، زیرا همه‌ی ما با تخم آن آشنایی داریم، به دلیل آن‌که به مصرف تغذیه‌ی پرندگان می رسدو حتی خود از آن استفاده می‌کنیم، ولیتمام قسمت‌های این گیاه آفتاب‌پرست از ریشه، ساقه، شاخه و گل آن گرفته تا مغز ساقه‌ی آن دارای خواص بسیاری است.

سرخ چوستان امریکا این گیاه را به خاطر تخم آن‌که به مصرف غذا می‌رسید، می‌کاشتند و پرورش می‌دادند.

آفتابگردان گیاهی است یک ساله و تا حدود سه متر رشد می‌کند. گل آن درشت و زیبا و به قطر سی و پنج سانتی‌متر است. در وسط گل قرمز رنگ آن، دایره‌ای قهوه ای رنگ وجود دارد که تخم‌های آفتابگردان دور تا دور آن را گرفته‌اند. این گیاه در اکثر نقاط دنیا وجود دارد. از تخم آفتابگردانف روغن گرفته می‌شود که اشباع نشده است و برای پخت و پز بسیار مناسب است.

تخمه‌ی آفتابگردان بسیرا مقوی است؛ دارای 24% مواد پروتئینی، 47% روغن، 20% مواد هیدورکربن، 8% فسفر، 9%پتاسیم و به غیر از این مواد دارای ویتامین‌های A , B نیز می‌باشد.

روغن تخم آفتابگردان دارای هفتاد درصد اسید لینولئیک، مقداری فسفولیپید و و یتامین Eمی‌باشد؛ به همین دلیل چربی خون را پایین می‌آورد و کلسترول را تنظیم می‌کند.

اسانس گل آفتابگردان برای التیام زخم‌ها و پایین آوردن فشار خون به کار می‌رود. اسانس برگ‌های آفتابگردان خاصیت میکروب‌کشی دارد.

در طب قدیم ایران و در طب چینی از تمام قسمت‌های گیاه آفتابگردان استفاده می‌شد.

در موارد زیر می‌توان از این گیاه استفاده کرد و از خواص درمانی آن برخوردار شد:

·    زنگ زدن گوش: مغز سافه‌ی آفتاب گردان را در آب جوش بریزید و مانند چای میدان کنید و روزی سه فنجان از این چای را بنوشید.

·    تقویت معده و پایین آوردن فشار خون: سی گرم برگ خشک آفتابگردان را دم کنید و سه فنجان در روز بنوشید.

·    سرگیجه، ورم صورت، آب آوردن بدن ، دندان درد و تسریع زایمان: بیست گرم از گل خشک آفتابگردان را در آب جوش دم کنید  و روزی سه فنجان از این دم کرده را بنوشید.

·     درد معده، بیماریهای دستگاه ادراری ویبوست: سی گرم ریشه ی خشک شده‌ی آفتابگردان را در آب جوش بریزید و مدت پنج دقیقه بگذارید بجوشد. یک فنجان از آن را سه بار در روز بنوشید.

·    آرتروز و ورم پستان: هنگامی که آفتابگردان گل می‌دهد، طَبَق گل (قسمت پایین گل که مانند بشقاب است) را جدا کنید، در آب بیندازید و آن قدر بجوشانید که شیره‌ی چسبناکی باقی بماند، سپس این شیره را روی مفصل‌های دردناک بمالید و ماساژ دهید، درد آرتروز برطرف می‌شود. برای درمان ورم پستان در زنان شیرده، طبق گل را هنگامی که گل، دانه داده است، جدا کنید، در زیر آفتاب خشک و سپس تکه تکه کنید و بو دهید(سرخ کنید) تا کاملاً قهوه‌ای شود و بعد آن را خرد کنید تا به صورت آرد درآید و این پودر را در آب جوش که کمی شکر به آن اضافه کرده‌اید، بریزید و این شربت را به مریض بدهید تا شفا یابد.

·    اسهال خونی: برای درمان اسهال خونی، تخم آفتاب‌گردان به مقدار سی گرم) را در آب بریزید و حدود یک ساعت با حرارت ملایم بپزید، سپس ان را با نبات یا قند شیرین کنید و به مریض بدهید.

·    سردردی که همراه با سرماخوردگی است: سی گرم تخم آفتابگردان را در دو لیوان آب بریزید و بگذارید بجوشد تا نصف لیوان آن باقی بماند و این جوشانده را دوبار در روز بنوشید.

·    بیماری فتق: سی گرم ریشه‌ی تازه‌ی آفتابگردان را با آب و شکر قهوه‌ای بحوشانید و این جوشانده ر سه بار در روز بنوشید.

·    شنگ کلیه: حدود یک متر از مغز ساقه‌ی آفتابگردان را در دو لیوان آب بریزید و بگذارید آهسته و به ملایمت بجوشد تا مقدار آن به نصف لیوان تقلیل یابد. آن‌گاه به مدت یک هفته و روزی یک بار آن را بنوشید تا از شر سنگ کلیه راحت شوید.

·    زخم، بریدگی و جراحت: مغز ساقه‌ی آفتابگردان را باید له کرد و مانند پماد روی زخم و جراحت گذاشت تا خونریزی را بند آورد و بهبودی را تسریع کند.

سعی کنید گیاه آفتابگردان را در حیاط خود بکارید و از خواص درمانی آن استفاده کنید.

البته تخم آفتابگردان را باید به صورت خام استفاده کنید، چون بو داده و نمک زده‌ی آن دارای خواص ذکر شده در این مبحث نیست.

پزشک سنتی

آشنایی با خواص باباآدم

آشنایی با خواص باباآدم –

باباآدم Burdock

نام علمی Arctium lappa

«برطرف کننده‌ی جوش و کورک»

باباآدم که فیل گوش و آراقیطون نیز نامیده می‌شود، گیاهی است علفی و دو ساله که ارتفاع ساقه‌ی آن تا یک متر و نیم می‌رسد. این گیاه به حالت وحشی در دشت‌ها و نواحی معتدل، مرطوب و سایه‌دار اروپا و آسیا می‌روید. ساقه‌ی آن که شبیه پوست مار است، پوشیده از کرک‌های خشن و زبر می‌باشد. برگ‌های آن بسیار بزرگ، پهن و به حالت افتاده روی ساقه قرار دارد.

رنگ برگ‌ها در قسمت چسبیده به ساقه سبز کم رنگ است و هرچه به طرف انتهای برگ نزدیک تر می‌شویم، تیره‌ تر می‌شود.

ریشه‌ی این گیاه دراز، دوکی شکل و مانند هویچ به ضخامت انگشت دست و دارای مقدار زیادی کربنات پتاسیم و نیترات پتاسیم است. پوست ریشه‌ی بابا آدم قهوه‌ای، مغز آن سفید و طعم آن کمی شیرین است، ولی بوی تهوع آوری دارد.

میوه‌ی آن پس از رسیدن به صورت فندقه‌ای با سه یا چهار سطح و به رنگ زرد حنایی ظاهر می‌شود.

در انتهای میوه تارهای زرد رنگی وجود دارد که در موقع عبور گوسفندان و جانوران به پشم‌های آنها می‌چسبد و موجب پخش تخم این گیاه به مناطق دیگر می‌شود.

باباآدم در بعضی از نقاط ایران به حالت وحشی می‌روید. از ریشه‌ی این گیاه استفاده‌ی طبی به عمل می‌آید. پس از خارج کردن ریشه‌ی بابا آدم از خاک آن را به خوبی می‌شویند، به قطعات کوچک سه سانتی متری تقسیم و در اثر حرارت خورشید یا در کوره‌های مخصوصی خشک می‌کنند.

آشنایی با خواص بابا آدمترکیبات شیمیایی

ریشه‌ی باباآدم دارای ماده‌ای به نام ایتولین، روغن قرار، تانن، رزبن، قند، آهن، کلسیم و ویتامین Cمی‌باشد. دانه‌ی باباآدم دارای روغنی به رنگ زرد و طعم تلخ، اسید لینولئیک و اسید اولئیک است.

صور دارویی باباآدم

دم کرده‌ی ریشه‌ی باباآدم:‌مقدار پنجاه گرم ریشه‌ی باباآدم را در یک لیتر آب جوش بریزید و به مدت بیست دقیقه دم کنید.

جوشانده‌ی ریشه‌ی باباآدم: مقدار هشتاد گرم ریشه‌ی باباآدم را در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید به مدت ده دقیقه به آرامی بجوشد.

تنتور باباآدم: این تنتور را می‌توانید از مغازه‌های عطاری خریداری کنید.

دم کرده‌ی ریشه‌ی باباآدم و شیرین بیان: سی گرم ریشه‌ی باباآدم را با همین مقدار شیرین بیان در یک لیتر آب جوش بریزید و به مدت نیم ساعت دم کنید. این دم کرده تصفیه کننده‌ی خون است. برای این منظور از این دم کرده به مقدار سه فنجان در روز بنوشید.

خواص طبی باباآدم

از نظر طب قدیم ایران ریشه‌ی باباآدم سرد و خشک است.

o   بهترین تصفیه کننده‌ی خون است. خون را تمیز و سموم را از بدن خارج می‌کند.

o    جوش‌های صورت و کورک را برطرف می‌کند.

o   ادرارآور و معرق است.

o    سیستم لنف بدن را تمیز می‌کند.

o    بیماری‌های پوستی نظیر اگزما، گل مژه و زخم‌ها را برطرف می‌کند.

o    تورم را از بین می‌برد.

o    تقویت کننده‌ی بدن است.

o    جوشانده‌ی برگ‌های باباآدم را در معالجه‌ی سرگیجه‌ و رماتیسم به کار می‌برند.

o    برای تنظیم قند خون و معالجه‌ی بیماری قند، از جوشانده‌ی برگ‌های باباآدم به مقدار سه فنجان در روز استفاده کنید.

o    برای معالجه‌ی سرخک، برگ‌های باباآدم را با کمی شکر بجوشانید و به مریض بدهید.

o    جوشانده‌ی تخم باباآدم ضدعفونی کننده است.

o    تخم باباآدم ضد کرم معده و روده است.

o    در ناراحتی‌های ریوی و گلو درد از جوشانده‌ی تخم باباآدم استفاده کنید.

o    در معالجه‌ی ذات الریه به کار می‌رود.

o    ریشه‌ی باباآدم در برطرف کردن سرماخوردگی مؤثر است.

o    تب حاصل از بیماری مخملک را برطرف می‌کند.

o    در معالجه‌ی یبوست مؤثر است.

o    به عنوان ضد سم در هنگام نیش زدن جانوران سمی استفاده می‌شود.

o    برای معالجه‌ی کچلی، برگ باباآدم را دم کنید و روی پوست سر بمالید.

o    برای معالجه‌ی زخم‌ها و التیام جراحات، جوشانده‌ی برگ باباآدم را با مقدار مساوی روغن زیتون مخلوط کنید و روی زخم‌ها و جراحات بمالید.

o    ریشه‌ی باباآدم علاج کم خونی و رنگ پریدگی است، زیرا دارای مقدار زیادی آهن است.

o    برای معالجه‌ی رماتیسم و آرتروز مفید است.

o    نقرس را برطرف می‌کند.

o    در معالجه‌ی بیماری‌های عفونی مؤثر است.

o    درد سیاتیک را آرام می‌کند.

o    دربرطرف کردن کمردرد مؤثر است.

o    آب آوردن بدن را درمان می‌کند.

o    هضم غذا را تسریع می‌کند.

o    ورم کلیه را رفع می‌کند.

o    آن‌هایی که میل زیادی به خوردن شیرینی و شکر دارند، اگر صبح ناشتا از دم کرده‌ی این گیاه بنوشند، به زودی این عادت رفع خواهد شد.

o    کسانی که می‌خواهند قهوه را ترک کنند، می‌توانند ریشه‌ی باباآدم را با مقدار مساوی گل قاصدک مخلوط کرده و بو دهند و به عنوان جانشین قهوه استفاده کنند. این مخلوط راحتی می‌توان از مغازه‌های عطاری خریداری کرد.

o    کهیر را برطرف می‌کند.

o    ریشه‌ی باباآدم را له کنید و یا بجوشانید و آن را روی کورک و یا اگزما بمالید تا آن را برطرف کند.

o    برای جلوگیری از ریزش مو و تقویت آن، جوشانده‌ی غلیظ ریشه‌ی باباآدم را به سر بمالید.

o    برای برطرف کردن سوزش و درد گزیدگی زنبور یا حشرات، برگ باباآدم را له کنید و به محل گزیدگی بمالید.

در صورت پیدا نکردن گیاه باباآدم، می‌توانید تنتور آن را از مغازه‌های عطاری خریداری کنید. مقدار مصرف تنتور آن ده تا بیست قطره و سه بار در روز است.

پزشک سنتی

آشنایی با خواص جو دو سر یا یولاف

خواص جو دو سر –

خواص جو دو سر (یولاف) Oat

آشنایی با خواص جو دو سر یا یولاف

نام علمی Avena sativa

جو دو سر از روزگاران قدیم توسط مردم ژرمن و اسلاو کاشته شده است. گیاهی است یک ساله که ارتفاع آن تا یک متر نیز می‌رسد. میوه ‌ی آن خوشه‌ای ، دراز و دارای غلافی دو سر می‌باشد.

جود دو سر دو نوع می‌باشد که بهاره و پاییزه نامیده می‌شوند. این گیاه علوفه ‌ی خوبی برای حیوانات مخصوصاً اسب است.

ترکیبات شیمیایی جو دو سر

جو دو سر دارای حدود هفت درصد مواد چرب، چهارده درصد مواد ازته و شصت درصد مواد نشاسته ‌ای می‌باشد. به علاوه ارسنیک، اسید اگزالیک و ید نیز در آن وجود دارد.

خواص طبی جود دو سر

جو دو سر از نظر طب قدیم ایران معتدل یعنی نه سرد است و نه گرم. البته عقده ‌ای عقیده دارند که این گیه کمی خشک است.

§     جو دو سر طبق تحقیقاتی که اخیرا انجام گرفته، در کاهش کلسترول خون اثر معجزه آسایی دارد و برای این منظور باید جود دو سر را بدون اینکه سبوس آن گرفته شده باشد، مصرف کرد.

§     تقویت کننده ‌ی اعصاب است.

§     ضد عفونی کننده ‌ی بدن می‌باشد.

§     تقویت کننده ‌ی بدن می‌باشد.

§     ادرار آور و ملین است و یبوست را بر طرف می‌کند.

§     تقویت کننده ‌ی قلب و خون است.

§     تسکین دهنده ‌ی درد است.

§     برای دفع سنگ کلیه و مثانه مفید است و بدین منظور باید مقدار بیست گرم از آن را در یک لیتر آب جوش بریزید و به مدت چند دقیقه بگذارید بجوشد، سپس از آن استفاده کنید.

§     برای بر طرف کردن درد کلیه، رفع بی‌ خوابی، از بین بردن سرفه  و ورم گلو نیز می‌توان از این جوشانده استفاده کرد.

§     برای تقویت اطفال و افراد سمن و همچنین بر طرف کردن ضعف بیماران در دوران نقاهت، باید جو دو سر را با شیر بجوشایند و به این افراد بدهید. اگر ضعف خیلی زیاد باشد، می‌توان یک زرده ‌ی تخم مرغ را نیز به این جوشانده اضافه نمود.

§     برای رفع خارش، از جوشانده ‌ی جو دوسر استفاده کنید.

§     جوشانده ‌ی جو دوسر در بر طرف کردن بیماری ‌های پوستی و اخلاط خونی نیز مؤثر است.

§     برای رفع یبوست و درمان بواسیر، می‌توانید جو دو سر را بو دهید، سپس آن را آرد کنید، یک قاشق چای خوری از آن را در یک فنجان آب جوش بریزید و به مدت پنج دقیقه دم کنید. این چای را به مدت سه روز، هر روز صبح ناشتا بنوشید.

§     جو دو سر بهترین دارو برای تقویت قلب و نیز اشخاصی است که در معرض حمله ‌ی قلبی قرار دارند.

§     جو دو سر قند خون را متعادل می‌کند و آن ‌هایی که به بیماری قند مبتلا هستند، باید هر روز از این گیاه استفاده کنند.

§     جو دو سر بهترین دارو برای روده بزرگ است، زیرا حجم مدفوع را افزایش می‌دهد و روده را تمیز می‌کند.

§     برای لاغر شدن، هر روز جو دو سر بخورید.

§     اگزما را درمان می‌کند.

§     برای بر طرف کردن کمر درد، پهلو درد و اسپاسم ‌های عضلانی، جو دوسر را با سرکه مخلوط کنید، بپزید و به صورت ضماد گرم روی عضو دردناک بگذارید.

§     برای درمان زخم ‌هایی که دیر بهبود می یابند، جو دو سر را آرد کنید، با شراب سفید مخلوط نمایید و روی این قبیل زخم ‌ها بگذارید.

§     جو دو سر را آرد کنید، در وان حمام بریزید و در آن دراز بکشید. این نوع حمام بیماری ‌های پوستی، درد کلیه،نقرس و رماتیسم را بر طرف می‌کند.

این گیاه اثر ضد سرطان دارد. استفاده ‌ی مداوم از این گیاه از سرطان جلوگیری می‌کند.

پزشک سنتی

آشنایی با خواص سنبل الطیب

آشنایی با خواص سنبل الطیب –

نام علمی Valeriana officinalis

«ضد تشنج»

سنبل الطیب گیاهی است علفی و چند ساله که ساقه آن به طور عمودی تا ارتفاع دو متر بالا می‌رود. این گیاه به صورت وحشی در جنگل ‌های کم درخت، در حاشیه جویبارها و گودال ‌ها، در بیشتر مناطق آسیا و ایران می روید.

ساقه آن استوانه ‌ای و دارای شیارهای عمیق و پرزدار است که به آسانی قابل شناسایی می‌باشد. برگ ‌های آن متقابل و دارای هفت تا یازده برگچه است. قسمت ‌های فوقانی ساقه دارای برگ ‌های مرکب از برگچه ‌های باریک ‌تر و کمتری می‌باشد.

ریزوم این گیاه پوشیده از ریشه ‌های فراوانی است که جوانه ‌هایی از آن خارج می‌شود و بدین نحو گیاه تکثیر می‌یابد.

سنبل الطیب دارای بوی مطبوعی است و گربه بوی این گیاه را از فاصله دور تشخیص می‌دهد، به طرف آن می‌رود و در اطراف آن به جست و خیز می پردازد و از بوی آن مست می‌شود.

گل ‌های سنبل الطیب به رنگ سفید یا صورتی و به صورت خوشه‌ای می‌باشد.

سنبل الطیب به حالت وحشی به مقدار بسیار زیاد می روید، بنابر این پرورش آن معمول نیست.

قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولاً از ریشه گیاهی که بیش از سه سال عمر دارد، استفاده می‌شود.

سنبله الطیب پس از خشک شدن به رنگ قهوه‌ای در می‌آید. طعم آن تلخ ولی خوش بو و معطر است. عطر آن پس از خشک شدن بیشتر می‌شود.

آشنایی با خواص سنبل الطیبترکیبات شیمیایی  سنبل الطیب

ریشه سنبل‌الطیب حاوی یک درصد اسانس است. این اسانس در ریشه تازه بیشتر است و به تدریج که ریشه خشک می‌شود، مقدار اسانس آن کاهش می‌یابد ولی بوی آن قوی ‌تر می‌شود. اسانس تازه به رنگ سبز مایل به زرد است و بر اثر ماندن غلیظ می‌شود. سنبل‌الطیب همچنین دارای آمیدون، تانن، املاح مختل، و اسید والریانیک، اسید فرمیک، اسید استیک، اسید پروپایونیک و منگنز می‌باشد.

آثار دارویی ریشه تازه آن سه برابر خشک شده آن است. سنبل الطیب باید در حرارت کم (کمتر از 40 درجه) خشک شود، چرا که در حرارت بالا تمام اثر دارویی آن از بین می‌رود.

سنبل‌الطیب دارای ماده ‌ای به نام آلفا متیل‌پیریل‌کتون می‌باشد که مخدر است.

صور دارویی سنبل الطیب

1)   گرد سنبل‌الطیب: ریشه سنبل‌الطیب را خرد و در حرارت چهل درجه خشک کنید، سپس آن را آسیاب کنید و از الک ریز رد کنید. این گرد بهعنوان ضد تشنج به کار می‌رود. مقدار مصرف ن پنج تا ده گرم در روز است.

2)   دم کرده سنبل‌الطیب: ده گرم ریشه سنبل‌الطیب را در یک لیتر آب جوش بریزید و به مدت ده دقیقه دم کنید، سپس آن را صاف کنید و در طول روز به جای آب به مریض بدهید، اثر شد تشنج دارد.

البته سنبل‌الطیب را می‌توان به صورت مخلوط با گل گاوزبان، لیمو عمانی و کمی نبات دم کرد که طعم خوبی خواهد داشت و برای قلب و اعصاب مفید است.

3)   مخلوط سنبل‌الطیب: چهار گرم گرد ریشه سنبل‌الطیب را با چهار گرم رازیانه و چهار گرم قند ساییده مخلوط کنید. این مخلوط را چهار قسمت کنید و در طول روز به فواصل مساوی بخورید.

4)   معجون سنبل‌الطیب: پنج گرم گرد سنبل‌الطیب را با یک و شش دهم گرم دارچین یا نعناع و مقداری عسل مخلوط کنید. مقدار مصرف این معجون سه گرم در روز است.

5)   تنتور والریان: صد گرم ریشه سنبل‌الطیب را خرد کنید و در نیم لیتر الکل طبی شصت درجه بریزید و بگذارید بماند. هر روز آن را چند بار به هم بزنید و پس از پانزده روز آن را صاف کنید و در شیشه در بستهای نگهداری نمایید. مقدار مصرف آن ده تا سی قطره می‌باشد.

6)   اسانس سنبل‌الطیب: این اسانس را می‌توانید از مغازه ‌های عطاری خریداری کنید.اسانس سنبل‌الطیب برای رفع اغماء، هیستری و آسم بسیار موثر است. باید یک قطره آن را روی قند ریخت و یا با عسل مخلوط کرد و خورد می‌توانید این عمل را هر نیم ساعت تکرار کرد تا مریض بهبود یابد.

خواص طبی سنبل‌الطیب

ریشه سنبل‌الطیب از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است. خواص مهم آن به شرح زیر است:

§     اثر ضد تشنج دارد.

§     در رفع ناراحتی ‌های عصبی و هیستری مفید است.

§     ضد اسپاسم و آرام بخش است.

§     مسکن دردهای مختلف است.

§     تب بر است.

§     آنهایی که مبتلا به مرض قند هستند و تکرر ادرار دارند، می‌توانند با خوردن سنبل‌الطیب معالجه شوند.

§     در معالجه صرع اثر مفید دارد.

§     بی‌ خوابی را درمان می‌کند.

§     ضد کرم معده و روده است.

§     گاز معده را از بین می‌برد.

§     ضد هیجان است.

§     برای رفع سرگیجه اثر مفید دارد.

§     میگرن را بر طرف می‌کند.

§     سردردهای ناشی از سیگار کشیدن و مصرف الکل را رفع می‌کند.

§     برای بر طرف کردن دلهره، تشویش و نگرانی مفید است.

§     در درمان بیماری مالیخولیا اثر مفید دارد.

§     در بر طرف کردن درد سیاتیک مؤثر است.

§     در رفع ناراحتی ‌های یائسگی اثر مفید دارد.

§     درد معده را بر طرف می‌کند.

§     سکسکه مداوم را از بین می‌برد.

§     باز کننده گرفتگی ‌های معده و کبد است.

§     رنگ چهره را درخشان می‌کند.

§     تقویت کننده نیروی جنسی است.

§     برای تنظیم عادت ماهیانه مفید است.

§     ترشح ادرار را زیاد می‌کند.

§     سنگ مثانه را خرد و بر طرف می‌کند.

§     برای درمان تنگی نفس مفید است.

§     درد سینه را بر طرف می‌کند.

§     استفراغ را رفع می‌کند.

§     برای بر طرف کردن یرقان مفید است.

§     درد طحال را از بین می‌برد.

§     دهان را خوش بو می‌کند.

§     برای بر طرف کردن بواسیر مفید است.

§     در معالجه مرض قند اثر مفید دارد.

§     برای تقویت معده و ایجاد اشتها، آن را با افسنطین بخورید.

§     برای رفع قرمزی چشم و تقویت بینایی و بلند شدن مژه ‌ها، آن را با آب گشنیز مخلوط کنید و به چشم بمالید.

§     برای التیام و معالجه زخم ‌ها و کوفتگی ‌ها، ریشه له شده سنبل‌الطیب را بر روی آن ‌ها قرار دهید.

§     برای بر طرف کردن ورم مخاط دهان، جوشانده سنبل‌الطیب را قرقره کنید.

§     گرد سنبل‌الطیب را روی زخم ‌ها بپاشید تا التیام یابند.

مضرات سنبل‌الطیب

چون سنبل‌الطیب برای کلیه مضر است، باید آن را با کتیرا خورد.

http://pezeshksonati.com/

آشنای با خواص روناس

نام علمی Rubia tinctorumL

«دفع کننده سنگ کلیه و درمان دستگاه ادراری»

گیاهی است که به حالت خودرو در مناطق مدیترانه، شمال آفریقا و بعضی مناطق آسیا می روید. ساقه این گیاه پوشیده از خارهای ریز می‌باشد و ارتفاع آن تا حدود دو متر می‌رسد. روناس با استفاده از خارهای ریزی که دارد، به دیوار و درختان می چسبد و بالا می‌رود.

برگ های آن بیضی، نوک تیز و دراز است که به صورت گروهی و به شکل چتر از کنار ساقه بیرون می‌آید. گل ‌های روناس کوچک و به رنگ زرد مایل به سبز می‌باشد. میوه ‌های آن گوشتی و به رنگ تیره است.

ریشه آن که به نام روناس معروف است، به رنگ قرمز تیره و به صورت دراز، باریک و استوانه ‌ای است، دارای طعمی تلخ و گس می‌باشد و قسمت مهم این گیاه از نظر طبی محسوب می‌شود.

در قدیم از ریشه روناس برای رنگرزی پارچه و نخ استفاده می‌شد.

آشنای با خواص روناسترکیبات شیمیایی روناس

ریشه روناس دارای ماده ‌ای رنگی به نام آلیزارین می‌باشد که در گذشته برای رنگرزی به کار می‌رفت، ولی بعد از این که توانستند این ماده را به طریقه شیمیایی تهیه کنند، کشت آن برای تهیه آلیزارین متوقف گردید.

مواد دیگری که در ریشه روناس وجود دارد، عبارتند از گلوکز، پکتین،رزین، پورپورین، روبیادین و اسید روبریتریک.

مواد دارویی روناس

دم کرده: یک قاشق مرباخوری ریشه خرد شده روناس را در یک لیوان آب جوش بریزید و بگذارید به مدت ده دقیقه دم بکشد. مقدار مصرف آن نصف فنجان، سه بار در روز است.

جوشانده روناس: ده گرم ریشه روناس را در یک لیتر آب بریزید و بگذارید برای مدت ده دقیقه بجوشد. این جوشیده را در وان حمام بریزد و برای رفع بیماری ‌های پوستی در آن استراحت کنید.

خواص طبی روناس

روناس از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است.

§     بازکننده گرفتگی ‌‌ها در بدن است.

§     ادرار آور است و حبس البول را درمان می‌کند.

§     برای معالجه بیماری فلج، آن را با عسل مخلوط کنید و به بیمار بدهید.

§     برای برطرف کردن بی‌ حسی و سستی دست و پا، روناس مخلوط با عسل بخورید.

§     ترشح شیر را زیاد می‌کند.

§     درد سیاتیک را رفع می‌کند.

§     ملین و مقوی است.

§     ورم کلیه را مداوا می‌کند.

§     یبوست ‌های سخت را معالجه می‌کند.

§     اشتها آور است.

§     قاعده آور است.

§     برای رفع بیماری نرم استخوان مفید است.

§     گرفتگی کبد و طحال را رفع می‌کند. برای این منظور آن را با سکنجبین بخورید.

§     ضماد ریشه ‌ی روناس را روی قسمت ‌هایی از بدن که فلج شده بگذارید، بسیار مؤثر است.

§     خارش پوست را بر طرف می‌کند. بدین منظور می‌توانید از ضماد آن استفاده کنید و یا این که جوشانده آن را در وان حمام بریزید و مدتی در آن استراحت کنید.

§     برای برطرف کردن کوفتگی و ضربه، از ضماد روناس استفاده کنید.

§     اوره خون را پایین ‌می‌آورد.

§     سنگ کلیه را دفع می‌کند (البته اگر سنگ از نوع فسفات باشد).

§     اگر ادرار شما قلیایی است و مرتباً به عفونت ادرار مبتلا می شوید، از دم کرده روناس هر شب یک فنجان بنوشید، زیرا روناس ادرار را اسیدی می‌کند و میکروب و ویروس را از بین می‌برد.

§     جوش خوردن استخوان شکسته را تسریع می‌کند.

§     تورم را در بدن از بین می‌برد.

§     از کمپرس جوشانده روناس برای رفع بیماری ‌های پوستی استفاده کنید.

مضرات روناس

همان طور که گفته شد، روناس ترشح ادرار را زیاد می‌کند و فشار آن را بالا می‌برد، بنابر این ممکن است بر اثر استفاده زیاد، ایجاد خون در ادرار کند.در این صورت بهتر است که روناس با کتیرا خورده شود

خواص عناب چیست

خواص عناب چیست – عناب تازه مانند میوه های دیگر مصرف می شود و اثر ملین دارد .
عناب خشک بهتر از عناب تازه است و طبیعت معتدل متمایل به سرد دارد .
خاصیت غذایی عناب کم است ولی در عوض حرارت را فرو می نشاند و خنک است، خون را صاف کرده و پاک ولطیف سالم می سازد و به عنوان برطرف کننده سرفه و گرفتگی صدا توصیه می شود .
حضرت علی (علیه السلام) فرموده اند : عناب خواب آور است و بی خوابی را برطرف می کند و تب را می برد هسته عناب خواب آور است خستگی شدید را برطرف می کند رشد موی سر را زیاد می کند.
آب عنا ب با کاهو برای درمان سرطان مفید است برگهای آن بند آورنده خون و تب بر هستند .
ریشه گیاه در درمان سوءهاضمه مفید است .
جویدن برگ تازه عناب به دلیل وجود ماده ساپونین در برگها حس چشایی را موقتا مختل می کند و از این خاصیت برای عدم احساس مزه نامطبوع بعضی داروها می توان استفاده کرد .
عناب از نظر طب قديم ايران معتدل است . البته ابو علي سينا اعتقاد داشت که عناب کمي سرد است عناب هم ميوه اي خوشمزه است وهم دارويي گياهي موثري به شمار ميرود . اين ميوه به افزايش وزن بدن کمک ميکند ، قدرت ماهيچه ها را زياد نموده و بنيه بدن را افزايش ميدهد .در داروهاي چيني اين ميوه به عنوان ماده اي مقوي در فعال ساختن جگر و درمان کم خوني استفاده ميشود .
در يک آزمايش پزشکي در چين به 12 بيمار که از ناراحتي جگر شکايت داشتند عناب تجويز شد و به همراه آن بادام زميني وشکر سرخ،شبانه خورانده شد ، عملکرد جگر اين افراد طي 4 هفته بهبود يافت .همچنين اين گياه به طور گسترده در چين براي درمان سوختگي به کار ميرود.

بخواص عناب چیسترخي از خواص عناب در ادامه بيان مي شود:

1. ميوه هاي خشک شده آرامبخش ،ضد سرطان ،ضر بيماري هاي تنفسي ،تب بر ،مسکن ، اشتها آور ، بند آورنده خون ومقوي هستند . تصفيه کننده خون بوده و به هضم غذا کمک ميکند .آنها در درمان نامرتب بودن ضربان قلب ،بيخوابي ،خستگي اعصاب ،عرق شبانه وتعرق زياد بدن استفاده ميشوند .
2. عناب بدليل داشتن لعاب زياد نرم کننده سينه است
3. ملين است مخصوصا اگر آنرا با آب و يا شير بجوشانيد
4. عناب آرام کننده اعصاب است
5. خواب آور است و بيخوابي را برطرف مي کند بخصوص هسته عناب خواب آرو است
6. جوشانده پوست درخت عناب داروي ضد اسهال است
7. آسم وتنگي نفس را برطرف مي کند
8. ريشه گياه در درمان سوء هاضمه مفيد است .
9. جوشانده ريشه به پودر تبديل مي شود وبراي زخم ها ودمل هاي کهنه مفيد هستند.
10. خستگي شديد را برطرف مي کند
11. برگهاي آن بند آورنده خون وتب بر هستند . گفته ميشود که اين برگ ها رشد موها را تسريع مينمايند.
12. برگهاي آن به شکل ضماد در درمان ادرار بندي به کار گرفته ميشود.
13. جوشانده عناب گرفتگي صدا را برطرف مي کند
14. جوشانده عناب براي سرفه و درد سينه مفيد است
15. براي برطرف کردن ورم چشم ، عناب را به چشم بماليد
16. دستگاه هاضمه را تقويت مي کند
17. حافظه را تقويت مي کند
18. کم اشتهايي را برطرف مي کند
19. هرگاه که احساس غمگيني کرده و رگيه يم کنيد يک فنجان دم کرده عناب لبخند به لبهاي شما مي آرود
20. براي درمان سرطان آب عناب را با کاهو بخوريد .

دیگر کاربرد هاي دارويي عناب

عناب هم ميوه اي خوشمزه است وهم دارويي گياهي موثري به شمار ميرود . اين ميوه به افزايش وزن بدن کمک ميکند ، قدرت ماهيچه ها را زياد نموده و بنيه بدن را افزايش ميدهد . ر داروهاي چيني اين ميوه به عنوان ماده اي مقوي در فعال ساختن جگر استفاده ميشود .
در يک آزمايش پزشکي در چين به 12 بيمار که از ناراحتي جگر شکايت داشتند عناب تجويز شد و به همراه آن بادام زميني وشکر سرخ،شبانه خورانده شد ، عملکرد جگر اين افراد طي 4 هفته بهبود يافت .
از عناب به عنوان پادزهر، زياد کننده ادرار ،داروي ملين و خلط آور استفاده ميشود.برگهاي آن بند آورنده خون وتب بر هستند . گفته ميشود که اين برگ ها رشد موها را تسريع مينمايند.انها به شکل ضماد در درمان ادرار بندي به کار گرفته ميشود.
ميوه هاي خشک شده آرامبخش ،ضد سرطان ،ضر بيماري هاي تنفسي ،تب بر ،مسکن ، اشتها آور ، بند آورنده خون ومقوي هستند . تصفيه کننده خون بوده و به هضم غذا کمک ميکند .آنها در درمان نامرتب بودن ضربان قلب ،بيخوابي ،خستگي اعصاب ،عرق شبانه وتعرق زياد بدن استفاده ميشوند .
ريشه گياه در درمان سوء هاضمه مفيد است . جوشانده ريشه به پودر تبديل مي شود وبراي زخم ها ودمل هاي کهنه مفيد هستند گياه درماني براي کم خوني، کشيدگي عضلات ، تورم کليه وبيماري هاي عصبي محسوب ميشود اين گياه به طور گسترده در چين براي درمان سوختگي به کار ميرود.
استفاده هاي بيشتر گياهان کمي هستند که مانند عناب چند منظوره باشند . اول اينکه خود چوب آن ارزشمند است چوب درخت که محکم ، بادوام وصاف است در کارخانجات سازنده آلات موسيقي کاربرد دارد وبه کار ،کارهاي هنري {نجاري، کشتي سازي و اقلام متفرقه } مي آيد . همچنين اين چوب با کمي انجام کار هنري روي آن روي آن به دسته دنده اتومبيل وکلاه کاسکت تبديل مي شود.

آیا میوه ها باعث چاقی می شوند

آیا میوه ها باعث چاقی می شوند –

چاقی یک اپیدمی جهانی است که عوامل پیچیده‌‌ای بر روی آن اثر می‌‌گذارد و در نتیجه ی عدم تعادل بین انرژی دریافتی می‌‌باشد. افزایش وزن و چاقی در ارتباط با فاکتورهای محیطی از جمله کم‌تحرکی، شیوه زندگی و افزایش مصرف غذاهای پر انرژی می‌‌باشد.

همه ما بار‌ها و بارها از منابع مختلفی شنیده‌ایم که همواره تاکید بر مصرف زیاد میوه در روز دارند زیرا میوهدارای ارزش تغذیه‌ای بالایی بوده و تامین کننده ویتامین‌ها و مینرال‌های ضروری بدن می‌‌باشد.

اما در این میان مصرف زیاد میوه به دلیل قند موجود در آن که فروکتوز نام دارد و در بعضی از مقاله‌ها از آن به عنوان کربوهیدرات چاق کننده نام برده می‌‌شود، آیا می‌‌تواند چاق کننده باشد ؟

از فروکتوز ( قند میوه) چه می‌‌دانید؟

قند میوه از یک مولکول ساکارز (دو مولکول گلوکز و فروکتوز) تشکیل شده است که میزان گلوکز و فروکتوز موجود در میوه‌ها متغیر است. فروکتوز به لحاظ فرمولی شبیه گلوکز ( C6H12O6 ) می‌‌باشد، اما متابولیسم متفاوتی از گلوکز دارد. گلوکز به پانکراس اثر کرده و باعث تحریک تولید انسولین می‌‌شود در حالی که فروکتوز موجود در کبد به تری گلیسرید تبدیل شده و در نتیجه به شکل چربی ذخیره می‌‌شود. فروکتوز به دلیل پایین بودن نمایه گلایسمی به بیماران دیابتی قابل توصیه است. مقادیر بالای دریافت فروکتوز در انسان نشان داده است که می‌‌تواند با بیماری‌های کبد چرب غیر الکلی، آلزایمر و دیس لیپیدمی ارتباط داشته باشد.

ارزش مصرف میوه‌ها در کاهش وزن زمانی است که بدن با یک برنامه متعادل مواجه باشد و سایر فاکتورها از جمله ورزش، کنترل استرس و… رعایت شده باشد. یعنی برای مثال شما نمی‌توانید صرفا جهت سلامتی روزی 4 یا 5 واحد میوه مثل پرتقال دریافت کنید و بدون در نظر گرفتن سایر فاکتورها انتظار کاهش وزن داشته باشید
فروکتوز یک مونوساکارید می‌‌باشد که به آسانی در بدن جهت تولید انرژی جذب می‌‌شود. در واقع فروکتوز بیشترین فرم انرژی‌زایی در میان قند‌ها می‌‌باشد؛ به خصوص سلول‌های عصبی مولکول فروکتوز را جذب می‌‌کنند. فروکتوز توانایی جذب به شکل انتشار را از دستگاه گوارش دارد که این نقطه مقابل گلوکز است. از طرفی فروکتوز به انسولین نیازی ندارد در حالی که گلوکز به انسولین نیاز دارد. اگر خواهان کاهش وزن می‌‌باشید باید 20 گرم یا کمتر در روز فروکتوز دریافت کنید.؛ زیرا فروکتوز اضافی در بدن به تری گلیسرید تبدیل خواهد شد. فروکتوز که قند اصلی محلول درمیوه است، متابولیسم آهسته‌ای دارد بنابراین گلوکز خون را به آهستگی بعد از هضم میوه افزایش می‌‌دهد و بدن دیرتر با کاهش قند خون مواجه می‌‌شود. ناگفته نماند که فروکتوز در کبد قابلیت تبدیل به گلوکز را دارد.

 آیا میوه ها باعث چاقی می شوند

میزان فروکتوز موجود در میوه‌ها

نام میوه          اندازه واحد              میزان فروکتوز ( گرم )

آلو               یک عدد متوسط                     2/1

زردآلو           یک عدد متوسط                    3/1

خرما            یک عدد متوسط                    6/2

طالبی          یک هشتم                           8/2

موز              یک عدد متوسط                   1/7

سیب           یک عدد متوسط                   5/9

خرمالو          یک عدد متوسط                  6/10

هندوانه        یک شانزدهم                       3/11

گلابی          یک عدد متوسط                   8/11

کشمش       یک چهارم فنجان                  3/12

چند ویژگی میوه کامل در کاهش وزن
علت نقش افزایش مصرف میوه در پیشگیری از افزایش وزن و چاقی به چندین ویژگی از میوه‌های کامل بستگی دارد: محتوای آب بالا، چگالی نسبتا کم میوه‌ها، محتوای نسبتا بالای فیبر. فیبر رژیمی و به خصوص، فیبر رژیمی ویسکوز که در میوه ‌ها در مقادیر قابل توجهی وجود دارد، نشان داده شده است که پس از صرف غذا سیری را افزایش داده و گرسنگی بعد از آن را کاهش می‌‌دهد و در بلند مدت این اتفاق ممکن است دریافت انرژی را کاهش دهد و در نتیجه باعث کاهش وزن شود. در نتیجه استفاده ازمیوه‌های فرآوری شده مثل کمپوت‌ها، آبمیوه‌های صنعتی و میوه‌های خشک شده، به دلیل کاهش آب، فیبر و افزودن شکر می‌‌توانند هم از ارزش تغذیه‌ای میوه‌ها کاسته و هم باعث افزایش چگالیمیوه‌ها شده که در نهایت در صورت مصرف حتی حداقل واحد باعث ایجاد اضافه وزن و چاقی می‌شود.

در یک مطالعه نشان داده شد که جدا کردن فیبر از میوه، هضم آن را آسان تر و سریع تر می‌‌کند و در نتیجه ایجاد سیری کاهش می‌‌یابد. این مطالعه اساس یک فرضیه را شکل داد که در آن یک رابطه بین میزان فیبرمیوه، ساختار فیزیکی میوه، ایجاد احساس سیری و میزان دریافت کالری وجود دارد.

بعضی از افراد نقش میوه‌ها را در کاهش وزن به دلیل محتوای قند موجود در آن‌ها رد می‌‌کنند. اما میوه‌ها می‌‌توانند یک نقش با ارزشی را در کاهش وزن داشته باشند و نیازی نیست که به طور کامل از برنامه غذایی حذف شوند. بعضی میوه‌ها از بعضی دیگر بهترند و نقش زیادی را در لاغری ایفا می‌‌کنند یعنی هر چه میزان آب و فیبر میوه‌ها بالاتر و چگالی آن‌ها کمتر باشد میزان تاثیر گذاری آن‌ها بیشتر خواهد بود. فراموش نشود که هر برنامه غذایی جهت کاهش وزن باید بر روی سلامتی افراد تمرکز کند. ناگفته نماند که ارزش مصرف میوه‌ها در کاهش وزن زمانی است که بدن با یک برنامه متعادل مواجه باشد و سایر فاکتورها از جمله ورزش، کنترل استرس و… رعایت شده باشد. یعنی برای مثال شما نمی‌توانید صرفا جهت سلامتی روزی 4 یا 5 واحد میوه مثل پرتقال دریافت کنید و بدون در نظر گرفتن سایر فاکتورها انتظار کاهش وزن داشته باشید.