پیشگیری و درمان از سفیدی ناخن

پیشگیری و درمان از سفیدی ناخن -نقطه ها و لکه های سفید که برروی ناخن ظاهر می شوند، از نظر پزشکی Leukonychia (لئوکونیچیا) نامیده می شوند. این لکه ها عموما بی ضرر بوده و اغلب توسط آسیب های کوچک ایجاد می شوند. برخلاف تصور عامه، لکه های سفید ناشی از کمبود کلسیم و روی یا سایر ویتامین ها در رژیم غذایی شما نمی باشد. در موارد بسیار نادر این لکه ها ناشی از هایپوالبومینمیا (hypoalbuminemia نوعی بیماری مزمن کبدی) می باشد.

هرچند درمان پزشکی خاصی برای این لکه ها وجود ندارد، اما راهها و مواردی را در پیشگیری از آنها و درمانشان به شما معرفی می نماییم.

پیشگیری و درمان از سفیدی ناخنانواع سفیدی ناخن

سفیدی تمام ناخن – در این حالت کل ناخن شما سفید می شود. این حالت می تواند ناشی از هایپوالبومینمیا (آلبومین پایین) که در نوعی نارسایی کلیه دیده می شود، یا نارسایی کبدی و یا عدم جذب پروتئین و از دست دادن پروتئین باشد. همچنین مشکل ژنتیکی و یا عارضه جانبی سولفونامیدز (نوعی آنتی) بیوتیک باشد.
سفیدی ناخن استریاتا – در این نوع سفیدی ناخن که در آن ناخن به شکل نوار تکی و یا نوارهای سفید و بی رنگ موازی ایجاد می شود و عموما ناشی از آسیب فیزیکی و یا اختلال در ساختار ناخن می باشد. مثال های معمول برای افرادیکه دچار این مشکل می شود ناشی از ضربه زدن بر ناخن، بستن در ماشین و یا خانه برروی ناخن و استفاده زیاد از مانیکور می باشد. همچنین این نوع سفیدی ناخن ممکن است ناشی از آسیب کفش بر روی شصت پا نیز رخ دهد. همچنین این نوع آسیب دیدگی می تواند ناشی از مصمومیت با آهن، قلع و یا آرسنیک رخ داده و یا ناشی از سیروز کبدی و یا شیمی درمانی باشد.
سفیدی ناخن واقعی – این نوع سفیدی ناخن، معمول ترین نوع آن بوده که در آن تکه ها و لکه های سفید برروی ناخن ظاهر می شود. چیدن و جویدن ناخن یکی از متداول ترین علل ابتلا به این نوع سفیدی ناخن در بزرگسالان و کودکان می باشد. بجز آسیب دیدگی، هوای حبس شده در بین ناخن ها نیز می تواند عامل این مشکل شود.

راههای پیشگیری و درمان سفید شدن ناخن و آسیب دیدن آن
راه اول – دقت در نگهداری ناخن ها
حدود شش هفته بعد از آسیب دیدن ناخن، ممکن است، لکه ی سفید بر روی ناخن ظاهر شود. پس یعنی حدود ۱ ماه و نیم پس از اینکه در یک نوشابه را با فشار بر روی ناخن باز کرده و یا بر ناخنتان فشار آورده اید، لکه ظاهر می شود. برای پیشگیر از سفید شدن ناخن، از جویدن ناخن ها، استفاده از آنها برای بریدن چیزهای سخت و در کل فشار آوردن برروی آنها اجتناب نمایید. ناخن ها قادر به تحمل فشار زیاد نیستند.

راه دوم – از مانیکورزن (مانیکوریست) خود بخواهید مهربان باشد
خیلی از افراد سابقه این را دارند که مانیکوریستشان با ناخن هایشان طوری رفتار کرده که انگار ناخن شما عامل همه مشکلات وی می باشد. از وی بخواهید با ملایمت با ناخنهایتان رفتار کده و انتقام مشکلاتش را از دیگران بگیرد. اگر مانیکوریست قبول نکرد که عامل سفید شدن ناخن شما می باشد، آدرس این مقاله را به وی نشان دهید.

راه سوم – لاک ناخنتان را عوض نمایید
بعضی اوقات ناخن شما با لاک ها و سایر وسایلی که برای ناخنتان استفاده می نمایید، سازگاری ندارد. به همین منظور با تعویض آنها بهترین محصول برای ناخنتان را پیدا نمایید.

راه چهارم – مصرف یک رژیم غذایی سالم
اگر می خواهید مطمئن شوید ناخن های شما مرتب و منظم و سالم می باشند (همچنین پوست و دندان و هرچیز دیگری مرتبط با شما)، پس رژیم غذایی سالم داشته باشید. خوردن سالم ضرری نداشته و می تواند باعث محکم شدن ناخن های شما شود هرچند لزوما لکه های سفید را برطرف نمی کند. خیلی از افراد معتقدند این سیاهی ناشی از کمبود روی، پروتئین و کلسیم نیست، اما رژیم غذایی سرشار از مکمل ها از جمله این مکمل ها فواید زیادی در پی دارد.

راه پنجم – تمیز نگه داشتن ناخن ها
بعضی ها معتقداند سفید شدن ناخن ها ناشی از عفونت می باشد. از آنجا که نوع عفونت و میکروب عامل آن را مشخص نکرده اند، اما بنظر می رسد تنها راه پیشگیری از آن تمیز نگه داشتن دست می باشد.

علائم بارداری پوچ چیست

علائم بارداری پوچ چیست -متاسفانه بارداری پوچ ابتدا دقیقا مثل یک بارداری طبیعی است. یعنی علایم بارداری طبیعی مانند قطع عادت ماهیانه، خستگی و حساس شدن پستان‌ها را هم می‌توان مشاهده کرد. به علاوه تست بارداری هم مثبت است، اما در برخی موارد نشانه‌هایی را هم از خود بروز می‌دهد. پس اگر یکی از نشانه‌های زیر را مشاهده کردید، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید:

علائم بارداری پوچ– خونریزی تیره یا قهوه‌ای در ماه اول بارداری
– حالت تهوع و سرگیجه متوالی
– فشار یا درد لگنی

بعد از مراجعه به پزشک، او نیز مواردی را برای تشخیص بررسی می‌کند و در نظر می‌گیرد:

– داشتن فشار خون بالا
– رشد سریع رحم یا رحم بیش از حد بزرگ در دوران بارداری
– پره اکلامپسی که باعث فشارخون بالا و پروتئین در ادرار پس از هفته بیستم بارداری می‌شود.
– پرکاری تیرویید
– کیست موجود در تخمدان‌ها

پزشک در ابتدا با انجام سونوگرافی، ساک حاملگی را اندازه گیری می‌کند. حاملگی پوچ معمولا تا وقتی که سونوگرافی، رحم یا ساک خالی را نشان بدهد، تشخیص داده نمی‌شود. اگر قطر ساک حاملگی در سونوگرافی بیشتر از ۲۰ میلیم‌تر باشد و جنینی در آن دیده نشود، حاملگی پوچ تایید می‌شود. اگر قطر ساک کمتر از این باشد، چون هنوز بارداری پیش نرفته است، چند روز بعد باید دوباره بررسی و سونوگرافی واژینال شوید. حاملگی پوچ سرانجام به سقط خودبخودی منجر می‌شود.

علل و عوامل خطر

بارداری پوچ ممکن است برای هر خانمی اتفاق بیفتد، چرا که علت آن در مشکل‌های کروموزومی است. هنگامی که تخم بارور می‌شود، سلول‌ها شروع به تقسیم شدن می‌کنند، یعنی بخشی به تشکیل جنین و بخشی به تشکیل و ایجاد جفت می‌پردازد. اما گاهی قسمتی که باید به جنین تبدیل شود، به دلیل تعداد زیاد یا کم کروموزوم از این عمل ناتوان است.

خیلی جالب است که بدن این ناهنجاری کروموزومی را تشخیص می‌دهد و سعی به ادامه بارداری نمی‌کند. در واقع با برخی علامت‌ها سعی دارد، وجود این توده‌ای که غیرطبیعی دارد رشد می‌کند را اطلاع دهد. بارداری پوچ عارضه‌ای بسیار ناشناخته است. از هر هزار زن باردار یک مورد دچار این مشکل می‌شود.

عوامل موثر در بارداری پوچ

– سن خانم باردار: بارداری پوچ معمولا در خانم‌هایی با سن بالا‌تر از ۳۵ سال یا کمتر از ۲۰ سال رخ می‌دهد.

– گروه‌های قومی خاص: طبق بررسی‌ها، برخی گروه‌ها بیشتر دچار این عارضه می‌شوند. خانم‌های مقیم خطه جنوبی آسیا بیشتر دچار این بیماری می‌شوند.

برخی شکایت‌های رایج

بعد از اینکه بارداری پوچ برطرف شد، ممکن است برخی از بافت‌های مرده در بدن باقی بمانند و به رشدشان ادامه دهند که در اصطلاح پزشکی به آن GTD می‌گویند. البته این موضوع در ۲۰ درصد خانم‌ها رخ می‌دهد. یکی از دلایل ابتلا به آن، افزایش سطح HCG –هورمون بارداری است که در خون شما باقی است. البته عارضه GTD اغلب اوقات با مصرف دارو درمان می‌شود.

… اما درمان

برای درمان این بیماری باید حتما بافت‌های مرده جفت از بدن خارج شود. برخی از پزشکان درمان دارویی را پیشنهاد می‌دهند، اما بهترین راه کورتاژ است.

در بارداری‌های اولیه، بدن زن باردار می‌تواند بافت مرده را به راحتی دفع کند و در واقع بارداری پوچ منجر به سقط خودبه خودی می‌شود. در نتیجه باید ابتدا صبر کرد تا به طور طبیعی این کار انجام شود. اقدام برای بارداری بعدی باید با نظر پزشک متخصص و حداقل شش ماه بعد صورت گیرد.

حاملگی پوچ

حاملگی پوچ چیست –

از حاملگی پوچ چه می‌دانید؟

حاملگی پوچ وقتی اتفاق می افتد که تخم باردار شده خودش را به دیواره رحم می چسباند، اما جنین رشد نمی کند. سلول ها درون ساک حاملگی گسترش پیدا می کنند، اما خود جنین رشد نمی کند. یک حاملگی پوچ معمولا قبل از زمانی که زن متوجه حاملگی خود بشود، اتفاق می افتد.

حاملگی پوچ در اوایل حاملگی اتفاق می افتد، قبل از اینکه زن متوجه شود حامله است. علائم حاملگی مانند تأخیر در قاعدگی و حتی تست بارداری مثبت را نیز ممکن است داشته باشد، چون سطح HCG افزایش پیدا می کند. احتمال دارد درد یا لکه بینی و خونریزی هم داشته باشد.

جفت به رشد ادامه می دهد و برای مدت کوتاهی، بدون جنین خودش را نگه می دارد. هورمون های بارداری به بالا رفتن ادامه می دهند که باعث می شود زن همچنان فکر کند که باردار است.

ممکن است هیچ نشانه ای (مثل درد یا خونریزی) دیده نشود که نشان بدهد بارداری بطور طبیعی پیش نمی رود. علائم بارداری مانند خستگی و حساسیت سینه ها هم ممکن است وجود داشته باشند.

بارداری پوچاما وقتی رشد جفت متوقف می شود و سطح هورمونی پایین می آید، علائم حاملگی هم فروکش می کنند. در این زمان ممکن است گرفتگی عضله غیرعادی یا لکه بینی و خونریزی کم دیده شود.

حاملگی پوچ معمولا تا وقتی که سونوگرافی، رحم یا ساک خالی را نشان بدهد، تشخیص داده نمی شود.

بارداری پوچ کلا یک رخداد طبیعی در نظر گرفته می شود. حاملگی پوچ علت 50 درصد سقط جنین سه ماهه اول است و معمولا نتیجه مشکلات کروموزومی است.

وقتی تخمک توسط اسپرم بارور می شود سلول ها شروع به تقسیم شدن می کنند، بخشی به جنین و بخشی به جفت.

گاهی بخشی که جفت می شود موفق است و ساک حاملگی درون رحم به رشد ادامه می دهد و جفت شروع به شکل گیری می کند. اما قسمتی که باید تبدیل به جنین شود ناتوان است (احتمالا به دلیل تعداد خیلی زیاد یا خیلی کم کروموزوم).

بدن زن، ناهنجاری کروموزومی را در جنین تشخیص می دهد و چون جنین مانند یک بچه سالم طبیعی رشد نخواهد کرد، بطور طبیعی سعی به ادامه بارداری نمی کند. این می تواند به علت تقسیم سلولی نابهنجار یا تخمک یا اسپرم غیرطبیعی باشد.

بدن تشخیص نمی دهد که جنین درون ساک وجود ندارد، زیرا هورمون های بارداری همچنان تولید می شوند تا از سقط جلوگیری کنند.

بارداری پوچ سرانجام به سقط خوبخودی منجر می شود. وقتی هورمون حاملگی کاهش پیدا می کند، بهتر است صبر کنید تا بطور طبیعی سقط داشته باشید، خصوصا اگر خونریزی یا لکه بینی قهوه ای داشته اید اما چند هفته ای طول می کشد.

البته در این حالت شما می‌توانید با مصرف دارو فرایند سقط جنین را تسریع ببخشید؛ یا ممکن است تصمیم بگیرید که برای برداشتن بافت کورتاژ ساکشن یا اتساع و کورتاژ (D&C) بکنید.

همچنین اگر مشکلی داشته باشید که منتظر بودن برای سقط جنین برای سلامتی شما خطرناک باشد (همچون خونریزی زیاد یا علایمی از عفونت) لازم است که بافت را از بدن شما خارج کنند.

بارداری مجدد پس از سقط جنین
متاسفانه در اکثر موارد بارداری پوچ قابل پیشگیری نیست. اگر بارداری اول باشد، برخی زوج ها به دنبال تست ژنتیکی می روند. بارداری پوچ معمولا یک بار اتفاق می افتد.

احتمالاً پس از گذشت چهار یا شش هفته از زمان سقط جنین یا خروج بافت، مجددا عادت ماهانه را از سر بگیرید.

بعضی از متخصصین می‌گویند که پس از این دوره می‌توانید حامله شوید، اما برخی دیگر توصیه می کنند تا عادت ماهانه بعدی را نیز پشت سر نگذاشته اید، از این کار خودداری کنید.

اگر چه ممکن است به لحاظ فیزیکی آمادگی حامله شدن مجدد را داشته باشید، شاید به لحاظ روحی چنین آمادگی را نداشته باشید.

هر زنی به شیوه خاص خود با عدم موفقیت زودهنگام بارداری کنار می‌آید. برای برخی از زنان ممکن است ماه ها طول بکشد تا بار دیگر آمادگی حامله شدن را پیدا کنند.

اغلب متخصصین تا دو یا سه بار سقط جنین متوالی اقدام خاصی نمی‌کنند و پس از آن است که تست های آزمایش ویژه خون و ژنتیک را تجویز می کنند تا علت آن را بیابند.

دلایل واریس چیست

دلایل واریس –

واریس، خطوط بنفش رنگ یا برجستگی های طنابی شکل است که در پی نارسایی وریدها یا همان سیاهرگ های سطحی اندام تحتانی ایجاد می شود. منظور از نارسایی وریدی آن است که بازگشت خون اندام به سمت قلب به درستی انجام نمی شود…

در وریدهای پا، دریچه های لانه کبوتری ای وجود دارد که عملکردش به گونه ای است که با هر انقباض، مقداری خون را به دریچه بالایی پمپاژ می کند و در آنجا منتظر انقباض بعدی می ماند. اگر در اثر عوامل مستعدکننده، دریچه های لانه کبوتری تخریب شوند و خون در ورید باقی بماند، واریس رخ می دهد. در این حالت قطر ورید افزایش می یابد و باعث اختلال بیشتر کار دریچه ها می شود. در پی این اتفاق، طی ماه ها و حتی سال ها فرد با احساس سنگینی در پا مواجه خواهد شد. با گذشت زمان، وریدهای سطحی به شکل طناب های کوتاه نازک روی ساق یا ران پا نمایان می شوند. واریس های شدید ممکن است به عوارضی همچون ورم پا، تخریب پوست و حتی ایجاد زخم در اندام منجر شوند.

دلایل واریس چیستعلل واریس

افزایش سن، وراثت، ایستادن یا نشستن های طولانی روی صندلی، استعمال دخانیات، ضربه به پا در اثر تصادف یا شکستگی ، مصرف قرص های ضدبارداری یا وجود لخته در وریدهای عمقی پا به هر دلیل، از عوامل موثر در بروز واریس هستند.

بروز واریس در زنان بیش از مردان است زیرا هورمون هایی که با غلظت بالا در بدن آنها وجود دارد، تا حدی شل کننده دیواره عروق هستند. در دوران بارداری هم به دلیل تغییرات هورمونی و فشاری که در لگن به وریدها وارد می شود، احتمال بروز واریس وجود دارد.

در موارد خفیف واریس، شخص فقط در اندام تحتانی احساس سنگینی می کند. در این شرایط فرد مبتلا باید از ایستادن یا نشستن طولانی مدت اجتناب کند و هنگام نشستن پاهایش را روی بلندی قرار دهد و به تناوب جای ۲ پا را عوض کند. شب ها هم هنگام خواب باید پاها بالاتر از سطح بدن قرار بگیرند.

در واریس پیشرفته استفاده از جوراب واریس توصیه می شود. معمولا علایم با پوشیدن جوراب، تخفیف می یابد و بیش از این اقدامی لازم نیست. البته جوراب های واریس انواع و جنس های مختلفی دارند. برخی از جوراب های نامرغوب ممکن است باعث خارش و آسیب به پوست شوند.

اگر جوراب صحیح طراحی نشده باشد، فشاری که بر اندام وارد می کند، ممکن است باعث بهبود واریس نشود یا حتی آن را تشدید کند. جوراب های واریس با فشاری که وارد می کنند به عضلات پا کمک می کنند خون را تخلیه کنند. استفاده از درمانی?های دارویی که با بازسازی جدار عروق آسیب?دیده، منجر به بهبودی واریس می?شود در گروهی از بیماران توصیه می گردد. در موارد نادر برای درمان واریس، به جراحی یا لیزر نیاز است. این روش ها معمولا فقط در واریس های شدید و عارضه دار توصیه می شوند.

آسیب دیدن عنبیه چشم

آسیب دیدن عنبیه چشم -شاید در ارتباط با آسیب‌دیدگی عنبیه یا بخش رنگی و شفاف چشم که تنظیم نور دریافتی سیستم بینایی به آن وابسته است، کمتر شنیده باشید. عنبیه ممکن است در برخی افراد به صورت مادرزادی تشکیل نشده باشد و مهم‌تر از آن، بر اثر ضربات ناشی از حوادث یا برخی بیماری‌های چشمی آسیب ببیند.

آسیب عنبیهدر چنین شرایطی و از آنجا که آسیب دیدگی عنبیه باعث افزایش حساسیت و کاهش بینایی در نور می شود و در زیبایی فرد نیز تاثیر منفی دارد، ترمیم یا جایگزینی این عضو ضرورت پیدا می کند.

دکتر سیدحسن هاشمی، دبیر انجمن چشم پزشکی ایران در ارتباط با عمل پیوند عنبیه چشم می گوید: این عمل برخلاف پیوند قرنیه از طریق پیوند بافت طبیعی ممکن نیست، چراکه عنبیه بافتی پرخون است و امکان پیوند آن وجود ندارد، اما می توان آن را با روش های جراحی ترمیم کرد یا اگر ترمیم امکان پذیر نباشد، با استفاده از عنبیه مصنوعی امکان جایگزین کردن قسمت های از دست رفته وجود دارد.

این متخصص چشم در گفت و گو با جام جم ضمن تاکید بر این که اگر آسیب عنبیه محدود باشد، می توان آن را ترمیم کرد ، می افزاید: از آنجا که پیوند بافت طبیعی عنبیه به احتمال زیاد با واکنش های التهابی و رد پیوند همراه است، انجام آن ممکن نیست، اما عنبیه مصنوعی اکنون قادر است با درصد بالایی از موفقیت، ظاهر و عملکرد عنبیه آسیب دیده را اصلاح کند. به بیان دیگر اگر در جریان آسیب به چشم، مقدار زیادی از بافت عنبیه از بین رفته باشد، جایگزینی آن با توجه به کاهش بینایی شخص و واکنش های شدید حساسیتی نسبت به نور، با کمک عنبیه مصنوعی ضرورت می یابد.

امکان رد پیوند وجود ندارد

دکتر هاشمی با اشاره به مزیت ها و معایب عنبیه مصنوعی می گوید: در مورد انجام پیوند عنبیه مصنوعی با توجه به آن که این عنبیه ها از مواد سازگار بافتی تهیه می شود، رد پیوند رخ نمی دهد، اما اگر قرار بود عنبیه طبیعی به چشم افراد پیوند زده شود، موضوع رد پیوند همانند سایر بافت ها وجود داشت. البته عنبیه مصنوعی قادر نیست با باز و بسته شدن، اندازه مردمک را تغییر دهد، اما می تواند نور ورودی به چشم را تا اندازه ای تنظیم کند.

دکتر هاشمی می افزاید: با توجه به این که معمولا آسیب به عنبیه در یک چشم رخ می دهد، چشم پزشک باید بتواند دو چشم بیمار را پس از جراحی تا حد ممکن همرنگ کند و خوشبختانه عنبیه مصنوعی این امکان را فراهم می کند.

وقتی عنبیه و قرنیه آسیب می بیند

در برخی موارد، ممکن است آسیب به چشم شدید باشد و آسیب همزمان قرنیه و عنبیه اتفاق بیفتد. به گفته دکتر هاشمی، در چنین شرایطی همزمان با ترمیم پارگی قرنیه یا با گذشت زمانی مشخص پس از ترمیم اولیه چشم، لازم است عنبیه نیز ترمیم شود. در بیشتر موارد، این دو عمل همزمان انجام نمی شود و ترمیم عنبیه با فاصله ای از عمل اول انجام می گیرد تا چشم التهاب زیادی را تحمل نکند. همچنین اگر آسیب عنبیه آنقدر وسیع باشد که لازم باشد از عنبیه مصنوعی با رنگ خاص استفاده شود، بیمار باید مدت بیشتری برای پیوند منتظر بماند.

خطر افزایش فشار داخلی چشم

با آن که عنبیه مصنوعی بخوبی توانسته است پاسخگوی نیاز بیمارانی که به هر دلیل دچار آسیب عنبیه شده اند، باشد و با کمترین عارضه مشکل بینایی و زیبایی آنها را برطرف کند، اما مانند هر عمل جراحی دیگری عوارضی د ارد که با دقت و نظارت جراح، پیشگیری از آن امکان پذیر است.

دکتر هاشمی در ارتباط با این عوارض می گوید: مهم ترین عوارض این عمل، افزایش فشار چشم است که این موضوع با معاینه چشم و کنترل مرتب آن قابل پیشگیری است.

پس در این مورد مراجعه به چشم پزشک در زمان های تعیین شده بسیار مهم است، چراکه با افزایش فشار داخلی چشم ، خطر ابتلا به آب سیاه یا گلوکوما نیز شدت می گیرد.

پیوند عنبیه عمل زیبایی نیست

این متخصص چشم با اشاره به کاربرد دیگر عنبیه های مصنوعی که امروزه از روی ناآگاهی نسبت به عوارض اینص نوع عمل رواج یافته است، توضیح می دهد: برخی افراد به هر دلیلی مایلند که رنگ طبیعی چشم خود را تغییر دهند.

در این موارد، جراح یک عنبیه مصنوعی را که فرد متقاضی، رنگ آن را انتخاب کرده است، طی یک عمل جراحی بر عنبیه طبیعی قرار می دهد. این عمل جراحی از سوی چشم پزشکان به هیچ وجه توصیه نمی شود و با توجه به عوارضی که می تواند برای بیمار داشته باشد، باید از انجام آن خودداری شود.

جالب است بدانید که خطر افزایش فشار چشم و بروز عفونت از مهم ترین عوارض این عمل محسوب می شود، بویژه آن که نتایج عمل پیوند عنبیه با هدف زیبایی، نتایجی چون التهاب شدید داخل چشم ، آب سیاه و آسیب قرنیه را به دنبال داشته است.

علائم تالاسمی ماژور

علائم تالاسمی ماژور -تالاسمی یک بیماری کم‌خونی ارثی و ژنتیکی است که به علت اشکال در ساخت زنجیره‌های پروتئینی هموگلوبین به وجود می‌آید.

تالاسمی به دو نوع آلفا تالاسمی و بتا تالاسمی تقسیم می‌شود که خود بتا تالاسمی هم شامل تالاسمی ماژور (تالاسمی شدید) و تالاسمی مینور یا تالاسمی خفیف است.

تالاسمی ماژور

فرد مبتلا به تالاسمی مینور یک ژن سالم را از یک والد و یک ژن بیماری را از والد دیگر به ارث برده است؛ این فرد، بیمار محسوب نمی‌شود و دارای زندگی و عمر عادی است اما فرد مبتلا به تالاسمی ماژور یک ژن بیماری را از پدر و ژن دیگر بیماری را از مادر به ارث برده است.

به علت خون‌سازی غیرموثر، مراکز خون‌ساز خارج مغز استخوان، از جمله کبد و طحال شروع به خون‌سازی می‌کنند و بزرگ می‌شوند. بیماری معمولا به صورت کم‌خونی شدید در 6 ماهه اول زندگی کودک تظاهر می‌کند و درصورت عدم شروع تزریق خون، بافت مغز استخوان و مکان‌های خون‌ساز خارج از مغز استخوان فعال و بزرگ شده و موجب بزرگی مغز استخوان‌ها به خصوص استخوان‌های پهن (صورت و جمجمه) و بزرگی کبد و طحال می‌شوند.

این علایم عبارتند از کم‌خونی، زردی، رنگ‌پریدگی، تغییر شکل استخوان‌های صورت و جمجمه، بزرگی شکم(کبد و طحال)، بزرگی قلب و بیماری قند خون. (در سنین بالا)

درمان این بیماری سخت است و عمدتا شامل تزریق خون در هر ماه تا آخر عمر و مصرف داروی آهن‌زدا به صورت چند ساعت تزریق زیر پوستی، چند بار در هفته است.

بهترین راه پیشگیری از تولد نوزاد مبتلا به تالاسمی، عدم ازدواج دو فرد ناقل تالاسمی با یکدیگر است اما در صورت ازدواج این افراد با یکدیگر، انجام آزمایش‌های ژنتیک بر روی جنین در هفته 10 تا 12 بارداری در هر نوبت بارداری، لازم و ضروری است.

تغذیه در افراد دارای ورم معده

تغذیه در افراد دارای ورم معده -گاستریت یا تورم معده از شایع‌ترین بیماری‌های گوارشی است که به التهاب دیواره معده منجر می‌شود. این التهاب می‌تواند به دلایل مختلفی مانند مصرف بی‌رویه برخی داروها از جمله آسپیرین، مشروبات الكلی، سموم و عفونت ناشی از باكتری هلیكوباكترپیلوری ایجاد شود. در «سفره سالم» این هفته دكتر سیدمحمود اسحاق‌حسینی، فوق‌تخصص گوارش و عضو هیات علمی دانشگاه علوم‌ پزشكی تهران، از بخورنخورهای این بیماری گفته است.
تغذیه در افراد دارای ورم معدهچه غذاهایی می‌توانند باعث ایجاد التهاب معده شوند؟

محیط معده اسیدی و با pH بین 3 تا 5 است. این محیط اسیدی به میكروب‌ها اجازه رشد و فعالیت نمی‌دهد. حال اگر غذایی، ماهیت اسیدی داشته باشد، میزان اسیدیته معده را بالاتر می‏برد. اسید زیاد روی دیواره معده اثر می‌گذارد و باعث ایجاد التهاب معده می‏شود. مهم‌ترین موادی که اسیدیته معده را افزایش می‏دهند ادویه‌ها، ترشی‌ها، نوشابه‌های گازدار، انواع شكلات، قهوه و… هستند. مصرف گوشت فراوان، غذاهای چرب، انواع غذاهای شور و دودی، مصرف مواد غذایی كه در آنها سلنیوم یا ویتامین‌های كمی وجود دارد، خوردن غذاهای مانده و بیرون از یخچال نگهداری شده كه امكان آلودگی آنها افزایش می‌یابد نیز باعث ایجاد التهاب معده می‌شود.
مصرف الکل و استعمال دخانیات چه نقشی در ایجاد التهاب معده دارند؟

مصرف الكل می‌تواند باعث ایجاد گاستریت‌های الكلی یا تورم الكلی ‌شود. این نوع گاستریت‌ها حتی باعث بروز خونریزی یا زخم‌های گوارشی می‏شود. استعمال دخانیات نیز تاثیر بسزایی در ایجاد التهاب معده دارد. بد نیست بدانید دیواره معده ضمن اینكه بسیار مستحكم است، بی‌كربنات نیز ترشح می‌كند. بیكربنات اثر اسید روی دیواره معده را خنثی می‌كند اما كشیدن سیگار ترشح بیكربنات را از دیواره معده كاهش می‌دهد. در نتیجه اسیدمعده به دیواره‌ها آسیب وارد می‌كند و باعث ایجاد التهاب یا زخم می‌شود. از طرفی درمان افرادی كه همچنان به سیگار كشیدن خود ادامه می‌دهند، سخت‌تر است و عود مشكلات معده نیز در آنها بیشتر دیده می‌شود.
خوردن غذاهای كپك‌زده یا میوه‌های خراب كه مردم كپك یا خرابی آن را جدا و بقیه آن را مصرف می‌كنند، چطور؟

قطعا خوردن این غذاها هم مضر است به‌خصوص اینكه برخی كپك‌ها سم آفلاتوكسین در ماده غذایی تولید می‌كنند و خوردن آنها باعث ابتلا به سرطان به‌خصوص سرطان كبد می‌شود و بسیار خطرناك است.
بهترین غذاهایی كه خوردن آنها را به این بیماران توصیه می‌كنید، كدام‌ها هستند؟

به جز غذاهایی كه خوردن‌ آنها باعث تشدید مشكل می‌شود و تحریك‌كننده است، مصرف سایر موادغذایی برای بیماران آزاد است و رژیم غذایی خاصی حتی برای افرادی كه به زخم‌معده مبتلا شده‌اند، وجود ندارد. 20 سال قبل به بیماران گفته می‌شد فقط كباب یا شیر بخورند ولی امروزه ثابت شده است مصرف كلسیم یا پروتئین زیاد نه‌تنها مفید نیست بلكه حتی می‌تواند مشكل‌ساز هم باشد.
بیماران می‌توانند غذاهای نفاخ هم استفاده ‌كنند؟

اگر تحرك نداشته باشند، نه. لازمه خوردن غذاهایی كه گاز تولید می‌كنند، تحرك و فعالیت بدنی است. هر چند حبوبات سرشار از پروتئین‌های گیاهی هستند و مصرف آنها بیشتر از منابع غذایی پروتئین‌های حیوانی توصیه می‌شود اما اگر فرد تحرك نداشته باشد، روی هم انباشته و باعث ایجاد نفخ و دل‌درد می‌شود. گذشتگان ما عمدتا از این مواد استفاده می‌كردند و فعالیت و تحرك بالایی داشتند، بنابراین هیچ مشكلی برایشان ایجاد نمی‌شد.
آیا بیماران مبتلا به التهاب معده حتما باید دارو مصرف كنند؟

به شدت و علت ایجادكننده التهابشان بستگی دارد؛ مثلا التهاب‌هایی كه به‌دلیل آلودگی به باكتری‌ هلیكوباكترپیلوری ایجاد شده باشند، حتما باید با مصرف آنتی‌بیوتیك درمان و ریشه‌كن شوند. بیماران باید درمان گاستریت را جدی بگیرند زیرا درمان نادرست آن می‌تواند بعد از 15-10 سال زمینه‌ساز بروز سرطان معده باشد.
سیری زودرس بیماران مبتلا به التهاب معده چگونه درمان می‌شود؟

سیری زودرس یا پری شكم این بیماران هم با تغییر رژیم غذایی و انجام فعالیت‌های بدنی درمان می‌شود.
چاقی تا چه حد در ایجاد التهاب معده موثر است؟

متاسفانه طبق آمار امروز حدود 50 تا 60 درصد نوجوان و جوانان در شهرهای بزرگ دچار افزایش وزن و چاقی هستند كه به‌دلیل نداشتن تحرك، زندگی ماشینی و نشستن‌های طولانی ایجاد شده است بنابراین همان‌طور كه در طولانی‌مدت ستون فقرات، چشم‌ و سایر ارگان‌های بدن تحت‌تاثیر قرار می‌گیرند، دستگاه گوارش نیز دچار عوارض مهمی همچون یبوست و التهاب معده خواهد شد. از طرفی این افراد به موقع و سر ساعت غذا نمی‌خورند و دستگاه گوارششان را دچار بی‌نظمی می‌كنند بنابراین كاهش وزن، انجام فعالیت‌‌ بدنی و رژیم غذایی مناسب با حداقل قند و چربی، بهترین اقدام‌ها برای پیشگیری و درمان التهاب معده است.
کی دکتر برویم؟

علائم شایع التهاب معده عبارتند از احساس درد یا سوختن در ناحیه بالای شکم، تهوع، استفراغ و احساس پری بعد از خوردن غذا. در موارد زیر، التهاب معده نیاز به مراجعه به پزشک و مداخله طبی دارد:

اگر مشکل‌تان با اصلاح رژیم غذایی رفع نشد.

اگر مشکل‌تان بیش از یک هفته طول کشید.

اگر بعد از مصرف دارو (به‌خصوص آسپرین و مسکن‌ها) دچار دل درد می‌شوید.

اگر خون بالا می‌آورید یا در مدفوع‌تان خون دیده می‌شود یا رنگ مدفوع‌تان سیاه شده است.

بالا بردن شانس عمل آی وی اف

انجام ناموفق آی‌وی‌اف به‌عنوان یک روش پرهزینه و زمان‌بر در درمان ناباروری، بار منفی روانی و عاطفی زیادی را به زوجین، بویژه خانم‌ها تحمیل می‌کند.بالا بردن شانس عمل آی وی افآی-وی-اف در واقع، یکی از مشکل‌ترین کارهای تیم انجام‌دهنده آی‌وی‌اف، مشاوره دادن به بیماران پس از یک دوره ناموفق آی‌وی‌اف است. البته باید دانست که باوجود تحقیقات و پیشرفت‌های بسیاری که تاکنون در دنیا و نیز کشور ما در زمینه باروری و لقاح آزمایشگاهی صورت گرفته است همچنان، میزان موفقیت آی‌وی‌اف، خیلی بالا نیست و در بهترین شرایط فقط 20 تا 25 درصد است.

اما برای این که یک حاملگی موفق به دنبال آی‌وی‌اف اتفاق بیفتد چه شرایطی باید مهیا باشد؟ دکتر آمنه لاهوتی، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی در گفت‌وگو با جام‌جم در پاسخ به این پرسش می‌گوید: لازم است دست‌کم سه عامل وجود داشته باشد تا آی‌وی‌اف با موفقیت همراه شود؛ تخمک سالم، اسپرم سالم و رحم و لوله‌های رحمی سالم که اجازه عبور اسپرم و رسیدن آن را به تخمک بدهد. اما نکته بسیار مهمی که در کنار این عوامل جسمی برای موفقیت در آی‌وی‌اف ضروری است داشتن آمادگی روحی و صبر و حوصله برای طی کردن یک پروسه درمانی تقریبا طولانی است. چرا که در بسیاری موارد، زوج‌ها پس از شکست یک مرحله از آی‌وی‌اف که بین یک تا دو ماه به طول می‌انجامد از تکرار مجدد آن سرباز می‌زنند و به همین دلیل به نتیجه مطلوبی از انجام آی‌وی‌اف دست نمی‌یابند.
چرا باید تخمک‌ها جوان باشند؟

دکتر لاهوتی که خود عضو تیم آی‌وی‌اف یک بیمارستان است، تاکید می‌کند: برخی باورهای درست و اشتباه وجود دارد که شکست یا موفقیت آی‌وی‌اف را توجیه می‌کند. از اصلی‌ترین باورهای درستی که در موفقیت یا شکست آی‌وی‌اف موثر است، عامل سن است. در واقع، ازبین همه عوامل دخیل در موفقیت آی‌وی‌اف، سن تخمک از همه مهم‌تر است که تقریبا معادل سن تخمدان یا سن خانم است. بر همین اساس، با افزایش سن، هم میزان حاملگی طبیعی و هم حاملگی به‌دنبال آی‌وی‌اف کاهش می‌یابد.

این فلوشیپ نازایی می‌افزاید: اولین و مهم‌ترین رکن حاملگی این است که تخمک یا تخمک‌های مناسب وجود داشته باشد. مناسب بودن تخمک هم به تعداد کافی و خوب بودن کیفیت تخمک‌ها بستگی دارد. هر خانمی با تعداد مشخصی تخمک زاده می‌شود و همچنان‌که سنش بالا می‌رود، در هر ماه تعدادی از این تخمک‌ها را از دست می‌دهد و از کیفیت تخمک‌هایش نیز کاسته می‌شود. به همین دلیل چه در حاملگی‌های طبیعی و چه از طریق آی‌وی‌اف هرچه زن جوان‌تر باشد احتمال حامله شدن و تولد نوزاد زنده در وی بیشتر است. حتی در مورد تخمک اهدایی نیز این موضوع صادق است یعنی میزان موفقیت حاملگی بستگی زیادی به سن اهداکننده تخمک دارد. جالب است بدانید که بررسی‌ها نشان داده است احتمال حامله شدن یک خانم با آی‌وی‌اف در سی‌وپنج سالگی حدود 32 درصد است و در چهل سالگی و بالاتر به 16 درصد می‌رسد.

به گفته دکتر لاهوتی، گاهی مردم به اشتباه شکست آی‌وی‌اف را صرفا مربوط به خانم می‌دانند در حالی که در برخی موارد اسپرم از نظر ژنتیکی مشکل دارد، حتی ممکن است طی آزمایش‌های اولیه نیز به آن پی برده نشود. آسیب به دی‌ان‌ای اسپرم نیز ممکن است در اثر تماس با مواد شیمیایی و همچنین استفاده از دخانیات ایجاد شود. بی‌شک بارور شدن تخمک با یک اسپرم غیرطبیعی نیز به تشکیل یک جنین غیرطبیعی منجر می‌شود و موجبات شکست آی‌وی‌اف را فراهم می‌آورد.
بیماری‌های سیستمیک و چاقی

گرچه پیش از انجام آی‌وی‌اف، بررسی‌های کلینیکی و تخصصی از نظر سلامت جسمی یک خانم صورت می‌گیرد، اما باید توجه داشت که وجود برخی بیماری‌های متابولیکی مانند دیابت، چاقی و کم‌کاری تیروئید در بروز اختلالات چه در بارداری‌های طبیعی و چه در آی‌وی‌اف موثر است.

دکتر لاهوتی با اشاره به این مساله می‌گوید: بعلاوه بروز چاقی، لاغری بیش از حد، رژیم‌های سخت و استرس‌های شدید با اختلالاتی که در تخمک‌گذاری‌های طبیعی ایجاد می‌کند در سیکل آی‌وی‌اف نیز می‌تواند مشکل به‌وجود آورد. ولی نداشتن استراحت مطلق یا تاثیر اشعه موبایل یا ماهواره، بر خلاف تصور بسیاری از افراد در شکست آی‌وی‌اف، از نظر علمی به اثبات نرسیده است. البته بهتر است پس از انجام آی‌وی‌اف از انجام سفر به مناطق دوردست به دلیل اثرات ناشی از تغییرات آب و هوا در بروز اختلالات تخمک‌گذاری اجتناب شود.

این متخصص با اشاره به هزینه‌های سنگین انجام آی‌وی‌اف برای هر دوره که بین هشت تا ده میلیون است، تاکید می‌کند: گاهی نیز زوجین با شکست مراحل اول یا دوم آی‌وی‌ف به دلیل هزینه‌های سنگین انجام این روش از تکرار مجدد آن انصراف می‌دهند و در نتیجه به موفقیت نهایی از انجام این روش دست نمی‌یابند. از سوی دیگر باید توجه داشته باشید که ادامه بارداری بدون مشکل تا سه ماهگی در پی انجام آی‌وی‌اف، به معنای موفقیت آی‌وی‌اف است و هر مشکلی برای باردار و جنین‌اش پس از این مقطع از بارداری اتفاق بیفتد به مراحل انجام شده در آی‌وی‌اف مربوط نمی‌شود.

بیماری ریه بینابینی چیست

بیماری ریه بینابینی چیست -بیماری ریه بینابینی یا ILD نامی کلی برای چندین نوع متفاوت از بیماری های ریوی بوده که عموما باعث زخم شدن بافت های ریوی می شوند. زخم های همراه با بیماری ریه بینابینی باعث سختی تنفس و دریافت اکسیژن کافی برای خون می شود. همه انواع بیماری های ریوی بینابینی ناحیه اینترستیتوم (interstitium) که بخشی از ریه می باشد را تحت تاثیر قرار می دهند.

اینترستیتوم، شبکه ای از بافت هایی توری مانند بوده که در هردو ریه موجود می باشند. اینترستیتوم ها از کیسه های کوچک ریه (آلوئولها) حمایت می کنند. رگهای خونی کوچک از درون اینترستیتوم رد شده و عمل تبادل هوا بین خون و هوای درون ریه را انجام می دهند. عموما اینترستیتوم ها بقدری کوچک هستند که درون عکس برداری سی تی اسکن و اشعه ایکس نمی توان آنها را دید.

زمانیکه ریه شروع به زخم برداشتن کند، عموما غیرقابل درمان است. دارو ها می توانند آسیب دیدن بافت های ریوی را کم کنند، اما خیلی از افراد قادر به بهبود کامل نیستند. پیوند ریه برای بعضی از افراد مبتلا به بیماری ریه بینابینی الزامی می باشد.

ریه بینابینیعلایم بیماری ریه بینابینی

علایم و نشانه های اولیه بیماری ریه بینابینی شامل:

تنگی نفس هنگام استراحت و یا تشدید آن هنگام فعالیت
سرفه های خشک
در گذر زمان کاهش وزن، درد مفاصل و ماهیچه ها و خستگی نیز به بیماری اضافه می شود.

افراد مبتلا به نوع پیشرفته بیماری ممکن است:

بزرگی غیرطبیعی در پایین ناخن هایشان داشته باشند.
لب ها، پوست و یا ناخن هایشان بدلیل کمبود اکسیژن آبی رنگ شود.

زمانیکه این نشانه ها رخ دهند، آسیب غیرقابل جبران به ریه ها وارد شده است، با اینحال بسیار مهم و حیاتی است که هنگام مشاهده اولین علامت ها به پزشک مراجعه نمایید. خیلی از بیماری های ریوی دیگر نیز باعث این علایم شده و شناسایی و درمان بموقع ضروری می باشد.

انواع بیماری های ریه بینابینی

همه انواع بیماری های ریه بینابینی باعث ضخیم شدن اینترستیتوم می شوند. ضخیم شدن می تواند در اثر التهاب، زخم و یا ورم باشد. بعضی از انواع بیماری های ریه بینابینی کوتاه مدت بوده در حالیکه بعضی دیگر بلند مدت و غیرقابل جبران می باشند. بعضی از انواع این بیماری ها شامل:

ذات الریه بینابینی (Interstitial pneumonia) – باکتری ها، ویروس ها و یا قارچ ها باعث آلوده شدن اینترستیتوم می شوند. باکتری ای به نام پنومونی مایکوپلاسمایی از شایع ترین دلایل می باشد.
فیبروز ریوی ایدیوپاتیک (Idiopathic pulmonary fibrosis) – نوعی بیماری مزمن و پیشرفت کننده بوده که باعث فیبروز (زخم شدن) اینترستیتوم می شود و علت آن ناشناخته است.
پنومونی بینابینی غیر اختصاصی (Nonspecific interstitial pneumonitis) – این نوع بیماری اغلب همراه با بیماری های خودایمنی همچون آرتریت روماتوئید و یا تصلب پوست همراه می باشد.
پنومونی افزایش حساسیت (Hypersensitivity pneumonitis) – بیماری ریه بینابینی که در اثر تنفس مداوم خاک، گرد و غبار و سایر محرک ها رخ می دهد.
ذات الریه بینابینی حاد (Acute interstitial pneumonitis) – بیماری ریه بینابینی شدید و ناگهانی که اغلب نیاز به پیوند دارد.
ذات الریه بینابینی ریزان (Desquamative interstitial pneumonitis) – نوعی بیماری ریه بینابینی بوده که اغلب در اثر سیگار کشیدن رخ می دهد.
سارکوئیدوز (Sarcoidosis) – بیماری ای که باعث بیماری ریه بینابینی شده و بعضی اوقات همراه با ورم غدد لنفاوی، قلب، پوست، اعصاب و چشم ها می باشد.
آزبستوز (Asbestosis) – بیماری ریه بینابینی که در نتیجه قرار گرفتن در برابر پنبه نسوز (آزبست) رخ می دهد.

دلایل ابتلا به بیماری ریه بینابینی

باکتری ها، ویروس ها، و قارچ ها از دلایل شناخته شده بیماری ریه بینابینی می باشند. قرار گیری مداوم در برابر بعضی از محرک های تنفسی بیماری ریه بینابینی از قبیل آزبست، گرد و غبار سیلیس، طلق، گرد و غبار زغال سنگ و یا سایر گرد و غبار های ناشی از آهن، گرد و غبار غلات هنگام درو و … باعث ابتلا به این بیماری ها می باشند.

داروهایی همچون نیتروفورانتوئین، آمیودارون، بلئومایسین و خیلی از سایر داروها بطور نادر می توانند باعث بیماری ریه بینابینی شوند.

همه دلایل گفته شده بخش کوچکی از علل را تشکیل می دهند و علت اکثر انواع بیماری های ریه بینابینی نامشخص می باشد.
عواملی که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند

عواملیکه ممکن است شما را بیشتر از سایر افراد در خطر این بیماری قرار دهد شامل:

سن – بیماری ریه بینابینی در افراد بزرگسال شایع تر است هرچند که نوزادان و کودکان نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوند.
قرار گرفتن در برابر مواد محرک در محل کار و یا زندگی – اگر در معادن، مزارع و یا کارگاههای ساختمانی کار می کنید و یا به هر دلیلی در برابر آلاینده های مضر برابر ریه ها هستید، خطر ابتلای شما به این بیماری بیشتر است.
بیماری رفلاکس معده به مری – اگر دچار رفلاکس معده کنترل نشده و یا سوءهاضمه هستید، احتمال خطر بیماری ریه بینابینی در شما بیشتر می باشد.
سیگار کشیدن – بعضی از انواع بیماری ریه بینابینی در افرادیکه سیگار میشکند و یا سابقه سیگار کشیدن دارند، شایع تر است.
پرتو درمانی و شیمی درمانی – پرتو درمانی در ناحیه قفسه سینه و یا بعضی از انواع داروهای شیمی درمانی، خطر ابتلا به بیماری ریه را افزایش می دهد.
اکسیژن – استفاده مداوم از سطوح بالای اکسیژن باعث آسیب دیدن ریه ها می شود.

عوارض بیماری ریه بینابینی

بیماری ریه بینابینی می تواند باعث مشکلاتی جدی و خطرناک از قبیل:

فشار خون بالا در ریه ها (pulmonary hypertension) – برخلاف فشار خون بالای سیستمی این نوع فشار خون فقط رگهای درون ریه را تحت تاثیر قرار می دهد. این مشکل زمانی رخ می دهد که بافت های زخمی و یا سطح کم اکسیژن رگ های کوچک را محدود کرده و از جریان یافتن خون در آنها جلوگیری می کند. در نتیجه فشار خون در رگهای ریوی افزایش می یابد. فشارخون ریوی بیماری ای جدی بوده که در گذر زمان بدتر نیز می شود.
نارسایی قلبی طرف راست (cor pulmonale) – این بیماری جدی و خطرناک زمانی رخ می دهد که حفره سمت راست قلب (که ماهیچه های کم تری نیز نسبت به طرف چپ دارد) باید شدیدتر از معمول برای رساندن اکسیژن از طریق رگهای ریوی بسته شده، پمپاژ نماید. در گذر زمان، بطن راست بدلیل فشار زیاد دچار نارسایی می شود. این مشکل اغلب پیامد فشار خون ریوی می باشد.
نارسایی تنفسی (Respiratory failure) – در آخرین مرحله بیماری ریه بینابینی‌‌، زمانیکه اکسیژن خون شدیدا پایین آمده و فشارخون دررگهای ریه بالا رفته و نارسایی قلبی طرف راست نیز رخ می دهد، فرد دچار نارسایی تنفسی می شود.

درمان بیماری ریه بینابینی

درمان این بیماری بسته به علت آن متغیر می باشد. داروهایی که سیستم ایمنی را ضعیف کرده و ورم را کاهش می دهند، زمانیکه علت بیماری، بیماری های خودایمنی باشند، تجویز می شوند. برای افرادیکه بدلایل نامشخص دچار بیماری شده اند، درمان موثر و کارایی وجود ندارد. اگر درمان مشخصی برای مشکل وجود نداشته باشد، هدف افزایش آرامش بیمار و حمایت از ریه ها می باشد.

زمانیکه سطح اکسیژن خون پایین باشد، نیاز به استفاده از دستگاه های اکسیژن در خانه و اکسیژن تراپی می باشد. بعضی از افراد مبتلا به بیماری ریه بینابینی پیشرفته برای ادامه زندگی نیاز به پیوند ریه دارند.

درمان خانگی بیماری ریه بینابینی

همکاری فعال با پزشک معالج و سبک زندگی سالم، برای زندگی با بیماری ریه بینابینی الزامی می باشد. به همین دلیل:

ترک سیگار – اگر دچار بیماری ریوی هستید، بهترین کاری که می توانید بکنید، ترک سیگار می باشد. با پزشکتان درباره شیوه های مختلف ترک سیگار مشورت نمایید.
تغذیه سالم – افراد مبتلا به بیماری ریه بینابینی، ممکن است هم بدلیل ناراحتی هنگام خوردن و هم بدلیل مصرف انرژی بیشتر برای تنفس، دچار کاهش وزن می شوند. این افراد به یک رژیم غذایی سالم و مقوی نیازدارند. برای اطلاعات بیشتر به یک متخصص تغذیه مراجعه نمایید.
واکسیناسیون انجام دهید – عفونت های تنفسی می توانند باعث بدتر شدن بیماری ریه بینابینی شود. از دریافت واکسین سالانه آنفولانزا و ذات الریه اطمینان حاصل نمایید.

حالت چهره و بیماریها

حالت چهره و بیماریها -ویژگی های صورت سرنخ های مهمی در مورد سلامت یا بیماری فرد محسوب می شوند.

حالت چهره و بیماریهاچشم

کلسترول بالا در خون به شکل حلقه سفیدی در عنبیه – بخش رنگی چشم – ظاهر می شود. نشانه دیگری از این مشکل، رسوب چربی در سفیدی چشم است؛ شکل گیری توده یا جوش های کوچک روی پلک و پوست نیز از مشکل کلسترول بالا محسوب می شود. افتادگی پلک می تواند نشانه ای از مختل شدن عملکرد عصب های چشم باشد؛ این مسئله احتمالا ناشی از یک ویروس است که باعث ملتهب شدن عصب شده است. در موارد نادر، افتادگی پلک می تواند نشانه بروز سکته باشد.

دهان

تیرگی زبان ناشی از ساختارهای کوچکی موسوم به پاپیل بر سطح زبان است که طبیعی نبوده و نشانه ای از تجمع باکتریایی است که باعث تغییر رنگ زبان می شود.

افراد دارای دندان های نازک و کوتاه نیز احتمالا با مشکل ریفلاکس اسید معده مواجه هستند؛ بازگشت اسید معده به دهان باعث ذوب شدن و از بین رفتن ساختار دندان ها می شود.

پوست

رنگ زرد پوست و چشم ها می تواند ناشی از عوارض جانبی برخی داروها به خصوص در بیماران مبتلا به فشار خون بالا و دیابت باشد. آسیب جدی کبدی نیز با زرد شدن رنگ پوست همراه است. لکه های قهوه ای روز پوست در زنان بیش از مردان شایع است؛ این مشکل اغلب در اثر تغییرات در هورمون استروژن روی داده و در زنان باردار یا افرادی که قرص هورمونی مصرف می کنند، دیده می شود.

قرار گرفتن در معرض پرتوهای مضر فرابنفش خورشید نیز در ایجاد لکه های قهوه ای روی پوست به ویژه گونه ها نقش دارند. خطوط عمیق چین و چروک روی صورت و پوست می تواند نشانه ای از مشکل پوکی استخوان باشد.

گوش

گوش چروکیده یا چین های مورب در اطراف گوش با خطر بیماری های قلبی در ارتباط است.

بینی

برجستگی های قرمز روی بینی و گوش ناشی از شرایط نادری موسوم به سارکوئیدوز است که بیشتر در ساکنان شمال اروپا و آفریقا دیده می شود.

بینی بزرگ نشانه بدی نبوده و به معنای سد بهتر در برابر باکتری ها و ذرات گرد و غبار محسوب می شود.

مو

نازک شدن مو نشانه ای از بیش فعالی غده تیروئید است و کم مویی و عقب رفتن خط مو در زنان، مشکل فقر آهن را نشان می دهد. نازک شدن ابروها نیز ناشی از فعالیت ناکافی تیروئید است. رشد موهای زائد روی صورت نیز ناشی از سطوح بالای هورمون آندروژن است.

جام نیوز