علل پایین آمدن فشار خون

علل پایین آمدن فشار خون –
فشار خون پايين يا کم فشاري خون به پايين آمدن فشار خون زير حد طبيعي گفته مي شود.
محدوده طبيعي فشار خون از يک فرد به فرد ديگر متفاوت است. فشار خون پايين همانند فشار خون بالا، براي بدن عوارضي ايجاد مي کند که مي توان به ضعيف شدن قلب، بي حالي، ضعف، سرگيجه، خستگي و غش اشاره کرد.

فشار خون پایینعلل فشار خون پايين
درمان فشارخون پايين وابسته به اين است که بدانيم علت اصلي اين کاهش چه بوده است؟
به همين دليل روش هاي درماني از يک نفر به نفر ديگر متفاوت است. پزشک، داروهاي مناسب با شرايط فرد را برايش تجويز مي کند.
از دست دادن خون و عفونت خوني: گاهي اوقات کاهش فشارخون به دليل فقدان خون ناشي از خونريزي است. اين شرايط مي تواند به وسيله تزريق خون و مايعات داخل وريدي درمان شود. اگر علت عفونت باشد، بايد توسط آنتي بيوتيک ها و مايعات داخل وريدي درمان شود.

کم آبي بدن: يکي از دلايل کم فشاري خون، کم آبي بدن است. اگر علت کم فشاري خون شما، کم آبي باشد، بايستي با مايعات و املاح درمان شويد. مايعات حجم خون را افزايش مي دهند. اگر کم آبي خفيف باشد و با حالت تهوع و استفراغ همراه نباشد، بايد با مصرف مايعات و الکتروليت ها از راه دهان درمان شود. کم آبي متوسط تا شديد به درمان تحت نظر پزشک در بيمارستان نياز دارد.
براديکاردي (کند شدن غيرطبيعي ضربان قلب) : اين مشکل بيشتر ناشي از تجويز داروهاست، بنابراين با اصلاح دوز يا قطع کردن دارو، درمان خواهد شد.

تاکيکاردي (تند شدن غيرطبيعي ضربان قلب): درمان کم فشاري خون ناشي از تاکيکاردي به ماهيت و طبيعت تاکيکاردي وابسته است. با کمک داروها يا با دِفيبريلاتور (دستگاه الکتريکي اي که با ايجاد شوک، موجب ايست انقباض ماهيچه هاي قلب مي شود) تاکيکاردي قلبي مي تواند درمان شود.

تغذيه نادرست: اگر علت کم فشاري خون مشخص نباشد، شما فقط بايد کارهايي را انجام دهيد که فشارخون تان را بالا ببرد و علائم و عوارض آن را کاهش دهد. تغذيه نادرست و سوء تغذيه نيز 2 دليل مهم کم فشاري خون هستند. سوء تغذيه به دليل فقدان کالري کافي، پروتئين، ويتامين هاي گروه B مخصوصا ويتامين B5 يا پنتوتنيک اسيد و ويتامين C ايجاد مي شود.
يکي ديگر از دلايل فشارخون پايين اضطراب است.

درمان فشار خون پايين
فشار خون پايين با روش هاي مختلفي مي تواند درمان شود. يکي از راه هاي مهم براي پيشگيري از افت فشارخون، پيروي از يک رژيم غذايي صحيح است. زماني که تغذيه نامناسب عامل اصلي افت فشارخون باشد، مصرف کافي و متعادل مواد غذايي، لازم به نظر مي رسد. رژيم غذايي شما بايد از غلات، سبزيجات، ميوه ها، ماهي و مرغ کم چرب غني باشد. آب سبزيجات (آب هويج يا گوجه فرنگي و…)، روغن هاي مفيد و نمک دريايي تصفيه نشده براي شما بسيار مناسب است.

پيشگيري از افت فشار خون
پيشگيري از افت فشار خون، مدت زيادي طول مي کشد اما با راهکارهاي زير مي توانيد نتايج خوبي بگيريد:
*آب بيشتري بنوشيد. تا مي توانيد آب بنوشيد و از مصرف الکل بپرهيزيد زيرا الکل موجب کم آبي بدن و کاهش بيشتر فشار خون در افرادي که دچار افت فشار خون هستند، مي شود (در اکثر مقالات به نخوردن الکل سفارش مي شود و اينجا نيز مخصوصا به آن اشاره شد تا مشخص شود که اسلام به چه دليل و منطق روشني، مصرف اين ماده را حرام اعلام کرده است).

*وعده هاي غذايي کمتر و کم کربوهيدرات مصرف کنيد. وعده هاي غذايي کم کربوهيدرات را به ميزان چند بار در روز مصرف کنيد. به طور کلي از مصرف زياد مواد کربوهيدراتي اجتناب کنيد.

*نمک: استفاده از نمک براي پيشگيري از فشار خون پايين داراي اهميت بوده و مهم است. نمک را نه بيشتر از آنچه سفارش شده و نه کمتر، بلکه به ميزان توصيه شده مصرف کنيد (حداکثر 6 گرم در روز). توجه داشته باشيد که دريافت بيش از اندازه نمک منجر به پرفشاري خون، نارسايي قلبي و دريافت کم آن نيز، موجب بدترشدن کم فشاري خون خواهد شد.

*ميوه ها: به مقدار فراوان ميوه بخوريد. آب ميوه ها مي توانند موجب جوان شدن شما و درنتيجه جلوگيري از افت فشارخون شوند. اگر براي تان امکان دارد بيشتر و بيشتر ميوه بخوريد. ميوه ها براي تنظيم عملکرد بدن شما بسيار سودمند هستند.
موارد فوق از جمله مهم ترين مواردي هستند که بايد هميشه در خاطر داشته باشيد. با اين راهکارها به طور قطع شما مي توانيد از افت فشارخون جلوگيري کنيد.

گياهان دارويي براي کنترل فشار خون
آب چغندر: با نوشيدن آب چغندر مي توانيد کاهش فشارخونتان را کنترل کنيد. براي نتيجه گيري بهتر به بيماران توصيه مي شود که يک فنجان آب چغندر را به ميزان 2 بار در روز بنوشند؛ به اين ترتيب بهبودي قابل ملاحظه اي حاصل خواهد شد.

سنبل هندي: سنبل هندي هم يک درمان خانگي بسيار مؤثر براي بهبود کاهش فشارخون است. مصرف اين گياه معمولا به ميزان 30 تا 40 دانه توصيه مي شود. معمولا مصرف مقدار خيلي کمي کافور و دارچين با اين گياه توصيه مي شود. شما همچنين مي توانيد معجوني را با خيساندن 10 تا 20 گرم از اين گياه در 250 سي سي آب جوش تهيه کنيد و اين مخلوط را 3 بار در روز مصرف کنيد.

حمام نمک فرنگي: اين کار يکي از راه هاي آسان براي درمان فشارخون پايين است. براي اين کار حدود يک و نيم کيلوگرم نمک فرنگي(سولفات منيزيم) را در يک وان آب گرم معمولي حل کنيد و به مدت 10 تا 12 دقيقه در اين محلول غوطه ور شويد. بهترين زمان انجام اين کار، قبل از رفتن به رختخواب است. فقط مراقب باشيد سرما نخوريد.

ورزش: يکي ديگر از مهم ترين کارهايي که مي توانيد براي درمان فشارخون پايين انجام دهيد، ورزش است. پياده روي آرام و دوچرخه سواري مخصوصاً در هواي آزاد و شنا بهترين ورزش ها هستند.

کچلی پوست چیست

کچلی پوست چیست -واژه کچلی همه ما را به فکر ریزش موی سر می‌اندازد، ولی جالب است بدانید که کچلی حتی در بین انگشتان پا، کشاله ران و هر نقطه دیگری از پوست ممکن است دیده شود. کچلی عنوانی کلی است که برای بیماری‌های عفونی قارچی در سطح پوست و سر به کار می‌رود. قارچ‌ها انواع مختلفی دارند، ولی همه آنها باعث کچلی نمی‌شوند. نوعی قارچ به نام قارچ‌ کپکی عامل عفونتی است که باعث کچلی می‌شود. در این مطلب به انواع کچلی و راه‌های پیشگیری از آن اشاره می‌کنیم.

از نظر علمی به این نوع از کچلی‌ها بیماری‌های تینه‌آ یا درماتوفیتوزیس اطلاق می‌شود. این قارچ‌ها ممکن است روی هر نقطه از بدن مانند پوست سر، پوست صورت، ناحیه ریش و سبیل، دست‌ها، پاها، کشاله ران و ناخن‌ها ظاهر شوند. کچلی پوست در سنین مختلف و در بین خانم‌ها و آقایان متفاوت است؛ یعنی بعضی از کچلی‌ها در کودکان، بعضی‌ها در آقایان و برخی هم در خانم‌ها شایع‌تر است.

کچلی پوست چیست کچلی سر
این نوع از کچلی در کودکان شایع‌تر است. بعد از سن بلوغ غدد چربی‌ساز فعال‌تر می‌شوند و میزان چربی بیشتری ترشح می‌کنند. این چربی‌ها خاصیت ضدقارچی دارند و مانع رشد قارچ می‌شوند. کچلی سر بخصوص در کودکان دبستانی که با هم در ارتباط هستند بیشتر دیده می‌شود. کچلی سر توام با پوسته‌ریزی و التهاب است و اگر موی همان ناحیه را با انگشتانمان بکشیم براحتی کنده می‌شود. درمان سریع این بیماران ضرورت دارد، زیرا احتمال آسیب رساندن به ریشه مو توسط قارچ بالاست و اگر ریشه صدمه ببیند ممکن است دیگر در آن ناحیه مویی نروید و بیمار به کچلی دائم دچار شود.

کچلی ریش و سبیل
این نوع از کچلی همان‌طور که از نامش پیداست، در مردان بزرگسال دیده می‌شود. مبتلایان اغلب شاغلانی هستند که با کشاورزی و زراعت سر و کار دارند. در واقع می‌توان گفت این نوع از قارچ در اثر تماس فرد با دام و مواد گیاهی کشاورزی، گل و گیاه و بقایای گیاهان در زمین‌های کشاورزی بروز می‌کند. البته ریختن ریش و سبیل دلایل متعددی دارد که یکی از آنها عفونت‌های قارچی است که حتما باید پزشک تائید کند.

کچلی صورت
کچلی صورت در خانم‌ها بیشتر دیده می‌شود؛ ولی به طور کلی در افراد ورزشکاری که مجبورند به‌طور فیزیکی با هم درگیر ‌شوند مانند ورزش کشتی یا جودو، ابتلا به کچلی صورت بیشتر است. عفونت قارچی در پوست صورت معمولا با تغییر رنگ خود را نشان می‌دهد.

کچلی کشاله ران
افرادی که در محیط‌های گرم و مرطوب مانند محیط‌های بسته، مناطق شرجی کشور یا استخر کار می‌کنند و دچار تعریق زیادی هستند، بیشتر دچار این عارضه می‌شوند. به نظر می‌رسد ایجاد رطوبت در کشاله ران و ساییدگی ران‌ها به همدیگر، پوست را نسبت به عوامل عفونی قارچی نفوذپذیر می‌کند و خارش و اذیت زیادی پدید می‌آورد که گاهی با التهاب زیادی همراه می‌شود.

کچلی دست و پا
این کچلی هم تا حدودی بیماری شغلی محسوب می‌شود و در افرادی که با گل و گیاه و خاک سروکار دارند بیشتر دیده می‌شود. البته کچلی دست و پا خیلی وقت‌ها با اگزما اشتباه گرفته می‌شود و مدتی درمان غلط روی آن انجام می‌شود و بعد از اثبات مقاوم‌بودن عفونت به درمان، این شبهه پیش می‌آید که ضایعات شاید قارچی باشند که با بررسی آزمایشگاهی نوع بیماری کاملا مشخص می‌شود. کچلی انگشتان پا شایع‌تر از دیگر کچلی‌ها در دست و دیگر نقاط پاست؛ زیرا در فاصله بین دو انگشت بخصوص در انگشتان چهارم و پنجم تهویه خوبی وجود ندارد. زیرا از دیگر انگشتان پا بیشتر کیپِ هم هستند. این عفونت آن‌قدر در ورزشکاران شایع است که به بیماری انگشتان ورزشکاران هم معروف است.

کچلی ناخن
وقتی صدمه‌ای به ناخن وارد می‌‌شود، ممکن است شرایط برای نفوذ و تکثیر قارچ‌ها فراهم شود. ویژگی کچلی ناخن این است که از ده ناخن در دست و ده ناخن در پا تعداد کمی از ناخن‌ها یعنی فقط یک یا دو ناخن گرفتار می‌شوند و دستگاه دفاعی بدن طوری است که مانع گسترش کچلی به دیگر ناخن‌ها می‌شود. همین شکل بروز بیماری است که به پزشک امکان تشخیص درست بیماری و تمایز آن را از دیگر درگیری‌های ناخنی می‌دهد. رنگ ناخن متمایل به خاکستری است و جلا و براقی خود را از دست می‌دهد، اما برای تشخیص قطعی باید نمونه‌برداری کنند و به آزمایشگاه بفرستند.

کچلی رنگارنگ
کچلی رنگارنگ با کچلی‌های گفته شده متفاوت است. نام علمی آن هم تینا ورسیکالر است. عامل عفونت با دیگر عفونت‌های قارچی ذکر شده متفاوت است. در افرادی که پوست سبزه دارند، معمولا کچلی‌ها به رنگ روشن‌تر دیده می‌شوند. در کسانی که پوست روشن دارند، لکه‌ها به شکل قهوه‌ای و تیره‌تر مشاهده می‌شود. اگر فرد با همین بیماری در هوای گرم قرار بگیرد، ممکن است لکه‌ها ملتهب و به رنگ قرمز دیده شوند. علت نامگذاری‌اش هم همین تغییر رنگ در پوست‌های متفاوت و شرایط محیطی گوناگون است.

برای جلوگیری از عفونت‌های قارچی چه باید کرد؟
عفونت‌های قارچی بسیار شایع است و شاید نتوان براحتی مانع ابتلا به آن شد و هر انسانی حداقل یک بار در طول زندگی به آن مبتلا می‌شود، ولی شکی نیست که راه انتقال باید محدود شود؛ چون این عفونت‌ها از طریق فرد آلوده به قارچ به فرد دیگر منتقل می‌‌شود. همچنین اشیا، گیاهان حامل قارچ، حوله و لوازم شخصی دیگران هم ممکن است عامل انتقال باشند.

برای به حداقل رساندن احتمال ابتلا به عفونت‌های قارچی به این نکات توجه کنید:
برای پیشگیری بهداشت فردی را رعایت کنید. دست و پاهای خود را خشک نگه دارید. از جوراب‌های نخی استفاده کنید. کفش تنگ نپوشید. پا را در معرض هوا قرار دهید و حداقل دو بار در روز با آب و صابون بشویید و سپس آن را خشک کنید.

اگر لکه‌هایی روی بدنتان ظاهر شده است، لباس‌ها و حوله خود را هر روز بشویید.

ضایعات روی سر را جدی بگیرید. به پزشک مراجعه کنید و داروهای تجویزی و شامپوی توصیه ‌شده را مرتب استفاده کنید. بهتر است موهای خود را کاملا کوتاه کنید.

در مورد کچلی کشاله ران بهتر است بعد از استحمام، بخوبی بدن بویژه ناحیه کشاله ران را کاملا خشک کنید. زیاد در حمام مرطوب توقف نکنید و از پوشیدن لباس‌های تنگ و چسبان خودداری کنید. لباس باید نخی وگشاد باشد. این بیماری پوستی در افراد چاق ممکن است بیشتر دیده شود. پس کاهش وزن در این مورد کمک می‌کند.

ویتامین D چیست

ویتامین D چیست -ویتامین دی: داروی شگفت انگیز یا بی فایده؟
حیرت‌انگیز نیست اگر ویتامینی بتواند استخوان‌ها را مستحکم‌تر کند و در مقابل دیابت، ام اس، سرطان، بیماری قلبی و افسردگی از ما محافظت کند؟ یا حتی به کاهش وزن کمک کند؟ محققان امید زیادی به ویتامین دی دارند که از واکنش پوست ما به نور خورشید ساخته می‌شود یا از مکملها و برخی غذاها تامین می‌گردد. در ادامه با واقعیتهایی درباره ویتامین دی و افرادی که در خطر کمبود آن قرار دارند، بیشتر آشنا شوید.

ویتامین Dویتامین دی سلامت استخوانها را افزایش میدهد
ویتامین دی برای استحکام استخوان‌ها از نوزادی تا پیری لازم است. این ویتامین به جذب کلسیم از غذا کمک می‌کند. در افراد مسن تر دوز روزانه ویتامین دی و کلسیم در پیشگیری از شکنندگی و شکستگی در استخوانها موثر است. کودکان برای ساختن استخوان‌های محکم و پیشگیری از راشیتیسم (یک علت پرانتزی شدن پا، زانوی ضربدری و ضعف استخوان‌ها) به ویتامین دی نیاز دارند. افزودن ویتامین دی به شیر میتواند به ریشه کن کردن این اختلال کمک کند.

ویتامین دی و ام اس
ام اس در نواحی دور از خط استوا شایعتر است. سالها متخصصان به ارتباط بین نور خورشید و سطح ویتامین دی و این اختلال خود ایمنی که به اعصاب آسیب وارد می‌کند، مظنون بودند. سرنخ‌های جدیدی از مطالعه یک نقص نادر ژنتیکی به دست آمده که به سطح پایین ویتامین دی و خطر بیشتر بیماری ام اس منجر می‌شود. با وجود این ارتباط، هنوز شواهد کافی برای توصیه ویتامین دی برای پیشگیری یا درمان ام اس وجود ندارد.

ویتامین دی و دیابت
برخی از مطالعات ارتباط بین سطح پایین ویتامین دی و دیابت نوع 2 (شایعترین نوع اختلال قند خون) را نشان داده اند. بنابراین افزایش سطح ویتامین دی می‌تواند به پیشگیری از این بیماری کمک کند؟ هنوز شواهد کافی برای پزشکان وجود ندارد که مصرف این مکمل را برای پیشگیری از دیابت نوع 2 توصیه کنند. چربی اضافی بدن نقش مهمی در دیابت و سطح پایین ویتامین دی دارد.

ویتامین دی و کاهش وزن
مطالعات نشان داده اند که افرادی که چاق هستند اغلب سطح پایینی از ویتامین دی در بدنشان وجود دارد. چربی بدن ویتامین دی را محبوس می‌کند و موجب می‌شود کمتر در دسترس بدن قرار بگیرد. هنوز مشخص نیست آیا خود چاقی موجب کاهش ویتامین دی می‌شود یا برعکس، اما یک مطالعه کوچک بر روی افرادی که رژیم غذایی داشتند، نشان میدهد که افزودن ویتامین دی به رژیم با کالری محدود میتواند به افراد دارای اضافه وزن با سطح پایین ویتامین دی، در کاهش آسانتر وزن کمک کند.

افسردگی و سطح پایین ویتامین دی
ویتامین دی در رشد و عملکرد مغز نقش مهمی دارد. یک مطالعه امید بخش نشان داد که دوز بالای ویتامین دی میتواند علائم افسردگی خفیف را کاهش دهد اما مطالعات دیگر نتایج مختلفی نشان داده اند. بهتر است با پزشک درباره این که ویتامین دی میتواند علائم افسردگی در شما را از بین ببرد یا خیر صحبت کنید.

آفتاب چگونه به شما ویتامین دی میدهد؟
بیشتر مردم از نور خورشید مقداری ویتامین دی به دست می‌آوردند. وقتی خورشید بر روی پوست عریان شما می‌درخشد، خود بدن ویتامین دی می‌سازد اما احتمالا نیاز به ویتامین دی بیشتری دارید. افراد با پوست روشن ممکن است ظرف 5 تا 10 دقیقه در مقابل نورخورشید و چند مرتبه در هفته، مقدار کافی ویتامین دی دریافت کنند اما روزهای ابری، روزهای زمستانی با آفتاب کم و استفاده از ضد آفتاب (که برای اجتناب از سرطان پوست و پیری پوست لازم است) همه در این امر تداخل ایجاد می‌کنند. افراد مسن تر و افرادی که پوست تیره تری دارند با قرار گیری در معرض نور خورشید مقدار کافی ویتامین دی به دست نمی آوردند. متخصصان بیان می‌کنند که بهتر است از غذا و مکملهای ویتامین دی استفاده شود.

غذاهای دارای ویتامین دی
بسیاری از غذاهایی که میخوریم به صورت طبیعی ویتامین دی ندارند اما ماهیهایی مانند سالمون، نیزه ماهی یا ماهی ماکرل استثناء بزرگی هستند و می‌توانند میزان کافی ویتامین دی در یک وعده را تامین کنند. ماهی‌های پرچرب دیگر مانند ساردین و تن نیز مقداری ویتامین دی دارند اما بسیار کمتر از ماهی‌های قبلی. میزان کمی ویتامین دی در زرده تخم مرغ، جگر گاو و غذاهای غنی شده‌ای مانند شیر و غلات صبحانه هم یافت می‌شود. پنیر و بستنی معمولا ویتامین دی افزودنی ندارند.

روزتان را با ویتامین دی شروع کنید
غذای صبحانه‌تان را عاقلانه انتخاب کنید و میزان قابل توجهی ویتامین دی به دست بیاورید. انواع شیر غنی شده با ویتامین دی مانند شیر سویا و محصولات دیگر غنی شده مصرف کنید. بر روی برچسب مواد غذایی را بخوانید تا بدانید چه مقدار ویتامین دی دریافت می‌کنید.

مکملهای ویتامین دی
مصرف غذاهای غنی از ویتامین دی بهترین راه دریافت آن است. اگر هنوز برای دریافت مقدار کافی ویتامین دی نیاز به کمک دارید دو نوع مکمل برای شما وجود دارد. دی2 (ارگوکلسیفرول) همان نوع ویتامین دی است که در غذا یافت می‌شود و دی3 (کوله کلاسفرول) نوعی از ویتامین دی است که از نور خورشید در بدن ساخته می‌شود. این دو به طرق متفاوتی تولید می‌شوند اما هر دو سطح ویتامین دی در خون را افزایش میدهند. بیشتر مولتی ویتامینها 400 واحد ویتامین دی دارند. برای تهیه بهترین مکمل مناسب خودتان با پزشک صحبت کنید.

آیا دچار کمبود ویتامین دی هستید؟
مشکل تبدیل ویتامین دی از غذا یا نور خورشید میتواند کمبود ویتامین در شما ایجاد کند. عواملی که خطر آن را افزایش میدهد عبارتند از:
♦ سن 50 سال به بالا
♦ پوست تیره
♦ اضافه وزن، چاقی، جراحی بای پس معده
♦ آلرژی به شیر یا عدم تحمل لاکتوز
♦ بیماریهای گوارشی یا کبدی مانند بیماری کرون یا سلیاک

علائم کمبود ویتامین دی
بیشتر افرادی که سطح ویتامین دی در آنها پایین است، هیچ علامتی ندارند. کمبود شدید در بزرگسالان ممکن است موجب وضعیت نرمی استخوان به نام استئومالاسی (osteomalacia)شود. علائم آن شامل درد استخوان و ضعف عضلات است. در کودکان کمبود شدید ویتامین دی میتواند منجر به راشیتیسم شده و علائم نرمی استخوان و مشکلات اسکلتی را نشان دهد.

آزمایش سطح ویتامین دی
آزمایش ساده خون که برای بررسی ویتامین دی مورد استفاده قرار می‌گیرد، آزمایش 25-hydroxyvitamin D خوانده می‌شود. راهنمای کنونی انجمن پزشکی میزان 20 نانوگرم در یک میلی لیتر خون را به عنوان مقدار هدف برای سلامتی عمومی و سلامتی استخوانها قرار داده است. با این حال برخی از پزشکان به مردم مقدار بیشتر (حدود 30 نانوگرم بر میلی لیتر) را برای سلامت کامل توصیه می‌کنند.

چه مقدار ویتامین دی نیاز دارید؟
مقدار مجاز توصیه شده روزانه ویتامین دی 600 واحد در روز برای بزرگسالان تا سن 70 ساله است. افراد 71ساله و پیرتر باید 800 واحد در روز از رژیم غذایی شان دریافت کنند. برخی از محققان دوز بالاتر ویتامین دی را توصیه میکنند اما مقدار بیش از حد آن می‌تواند به بدن آسیب برساند. مطابق اظهارات انجمن پزشکی امریکا، مقدار بالای 4000 واحد در روز خطر آسیب را افزایش میدهد.

ویتامین دی برای کودکان
بیشتر کودکان و نوجوانان ویتامین دی کافی از شیر مصرفی دریافت نمی‌کنند. در این صورت باید مکمل حاوی 400 تا 600 واحد مصرف کنند. این میزان اغلب در مولتی ویتامین‌های جویدنی وجود دارد. کودکان مبتلا به برخی از بیماریهای مزمن مانند فیبروز کیستی ممکن است در خطر بیشتر کمبود ویتامین دی قرار داشته باشند. با پزشک کودک درباره نیاز به ویتامین دی بیشتر صحبت کنید.

چه مقدار ویتامین دی زیادی است؟
برخی از محققان مصرف ویتامین دی خیلی بیشتر از 600 واحد توصیه شده در روز را برای بزرگسالان توصیه می‌کنند. اما مقدار بیش از حد آن خطرناک است. دوز بسیار بالای ویتامین دی میتواند سطح کلسیم خون را افزایش داده و موجب آسیب به رگها، کلیه ها و قلب شود. انجمن پزشکی امریکا حد بالای قابل تحمل آن را 4000واحد ویتامین دی در روز بیان میکند. شما نمی‌توانید ویتامین دی بیش از حد از نور خورشید بگیرید. بدن به سادگی تولید بیش از حد آن را متوقف می‌کند اما قرار گیری در معرض نور خورشید بدون ضد آفتاب میتواند خطر سرطان پوست را افزایش دهد.

داروهایی که با ویتامین دی تداخل می‌کنند
برخی از داروها موجب کاهش جذب ویتامین دی توسط بدن می‌شوند. این داروها شامل مسهل ها، استروئیدها، ضد تشنجها و ضد کلسترولها می‌شود. اگر داروی دیگوکسین (داروی قلب) مصرف می‌کنید، ویتامین دی بیش از حد میتواند سطح کلسیم در خون را افزایش داده و موجب ریتم غیر طبیعی ضربان قلب شود. لازم است با پزشک درباره استفاده از مکمل ویتامین دی صحبت کنید.

ویتامین دی و سرطان روده بزرگ
هنوز خیلی زود است که از ویتامین دی به عنوان مبارزه کننده با سرطان به طور کلی یاد شود ، اما مطالعات جدید نشان میدهد که افراد دارای سطح بیشتر ویتامین دی در خون، ممکن است در خطر کمتر سرطان روده بزرگ قرار داشته باشند.

ویتامین دی و سرطانهای دیگر
تیتر خبرها درباره ویتامین دی به عنوان پیشگیری کننده از سرطان سینه و پروستات یاد می‌کنند اما محققان هنوز شواهد کافی برای این مطلب ندارند. علاوه بر این، ویتامین دی ممکن است خطر سرطان پانکراس را افزایش دهد. وزن مناسب و سالم، ورزش منظم و استفاده از رژیم مناسب میتواند به پیشگیری از سرطان کمک کند.

ویتامین دی و بیماری قلبی
سطح پایین ویتامین دی با خطر بیشتر حمله قلبی، سکته و بیماری قلبی ارتباط داده شده است. اگر چه مشخص نیست افزایش ویتامین دی خطرات قلبی را کاهش میدهد یا خیر و چه مقدار ویتامین دی برای این منظور مورد نیاز است. سطح بسیار بالای ویتامین دی در خون، با افزایش دادن میزان کلسیم جریان خون، به رگهای خونی و قلب آسیب می‌رساند.

یکی از عوامل زوال عقل؟
افراد مسن‌تر احتمال بیشتری دارد که سطح ویتامین دی در بدنشان بسیار پایین باشد. محققان دریافته‌اند که افراد پیرتر که کمبود ویتامین دی دارند، آزمون‌های حافظه، توجه و استدلال را ضعیفتر از افرادی که ویتامین دی کافی در بدنشان وجود دارد، انجام میدهند. هنوز مطالعات بیشتری مورد نیاز است تا بفهمیم آیا مکملهای ویتامین دی میتواند از زوال عقل پیشگیری کند یا آن را آهسته نماید یا خیر.

ورم مری چیست

ورم مری چیست –

بیماری رفلاکس یا سوزش سر دل

ورم مری ناشی از رفلاکس به معنی آسیب مخاطی مری است که در اثر برگشت محتویات معده یا روده به داخل مری ایجاد می شود. این محتویات ممکن است اسیدی یا صفراوی (قلیایی) باشد.

ورم مری چیست ورم عفونی مری

با افزایش روز افزون بیماریها و حالات نقص سیستم ایمنی، ورم عفونی مری نیز اهمیت روز افزون پیدا کرده است. ورم عفونی مری ممکن است به علت عفونت های ویروسی، باکتریایی، قارچی یا انگلی باشد. در اینجا فقط به ورم قارچی مری اشاره می کنیم.

ورم قارچی مری (کاندید یازیس)

بسیاری از انواع قارچهای گونه کاندیدا به طور طبیعی در گلوی انسان وجود دارند و بیشتر در شرایط نقص سیستم ایمنی موجب بیماری می شوند. گاهی اوقات این قارچها در شرایط سلامت سیستم ایمنی نیز بیماری زا هستند.

ورم قارچی مری ممکن است هیچ گونه علامت بالینی نداشته یا همراه با بلع دردناک یا اشکال در بلع غذا باشد. همزمان با عفونت قارچی مری ممکن است «برفک» یا عفونت قارچی دهان وجود نداشته باشد. تشخیص بیماری با عکسبرداری رنگی و آندوسکپی مری است. درمان شامل موارد زیر است : قطره نیستاتین، قرص کلوتریمازول، قرص کتوکونازولَ، قرص فلوکونازول، آمپول آمفوتریسین. نحوه و میزان و مدت مصرف این داروها باید توسط پزشک معالج مشخص شود.

سایر انواع ورم مری

ورم مری ناشی از پرتودرمانی، به طور شایعی در جریان پرتودرمانی قفسه سینه بروز می کند. شیوع و شدت ورم مری بستگی به میزان اشعه تابیده شده به منطقه و نیز مصرف هم زمان داروهای شیمی درمانی دارد. اشکال در بلع و بلع دردناک ممکن است چند هفته تا چند ماه پس از پایان پرتودرمانی نیز طول بکشد. در مرحله ورم مری حاد ناشی از پرتودرمانی باید از داروهای ضد التهاب استفاده کرد. در صورت پیدایش تنگی مری-به عنوان عارضه دراز مدت پرتودرمانی-ممکن است اتساع تنگی با استفاده از بالن لازم باشد.

ورم مری ناشی از مواد سوزان

مصرف خوراکی مواد سوزاننده نظیر قلیا یا اسید قوی موجب سوختگی و ورم شدید مری می شود. در موارد شدید بیماری ممکن است مری سوراخ شود، خونریزی حاد بروز کند و منجر به مرگ بیمار شود. در موارد خفیف ممکن است تنگی به وجود آید.

ورم مری ناشی از مصرف قرص

مصرف بعضی از قرص ها موجب ورم می شود. آنتی بیوتیک هایی نظیر داکسی سیکلین، تتراسیکلین و کلیندامایسین مسئول نیمی از موارد است. قرص های دیگری که به طور شایع موجب ورم مری می شوند عبارت است از :

*آسپرین و سایر مسکن های ضد التهابی بروفن، دیکلوفناک سدیم، ایندومتاسین، پیروکسیکام و …

*پتاسیم

*سولفات فروس (آهن)

*کینیدین

*آلپرنولل

*ترکیبات کرتیکوتروییدی

به منظور پیشگیری یا کاهش بروز ورم ناشی از مصرف قرص باید قرص ها یا کپسول ها را در حالت ایستاده یا نشسته مصرف کرد و هم زمان میزان زیادی آب نوشید تا دارو به طور مطمئن وارد معده شود و در داخل مری گیر نکند.

اسکلروتراپی مری یک روش درمانی پیشرفته است که به منظور سوزاندن و از بین بردن واریس های مری انجام می شود. شیوه اسکلروتراپی از طریق آندوسکپی مری و با استفاده از سوزنهای مخصوص و مواد خاص است. در هنگام اسکلروتراپی ممکن است درد موقت ناحیه پشت جناغ و اشکال در بلع بروز کند. از عوارض اسکلروتراپی خونریزی، تنگی و سوراخ شدن مری است.

سایر اختلالات مری

دیورتیکول

دیورتیکول مری به معنی بیرون زدگی قسمتی از جدار مری است. دیورتیکول زنکر در ناحیه پشت حلق به وجود می آید و موجب علایمی نظیر بوی بد دهان و بالا آوردن بزاق و غذاهای مصرفی چند روز قبل می شود. اگر دیورتیکول زنکر بزرگ باشد و پر از مواد غذایی شود، روی مری فشار وارد می کند و باعث اشکال در بلع می گردد. در موارد علامت دار دیودتیکول زنکر ممکن است عمل جراحی لازم شود. دیورتیکول ممکن است در قسمتهای میانی و تحتانی مری نیز به وجود آید. این دیورتیکول ها معمولا”بدون علامت است و نیاز به درمان خاصی ندارد.

پرده ها و حلقه ها

پرده ها و حلقه های حلق و مری ممکن است دارای منشاء مادرزادی یا التهابی باشد. در 10درصد افراد سالم پرده های مخاطی در ناحیه پایین حلق وجود دارد که معمولا”هیچ نشانه بالینی ایجاد نمی کند. اگر اندازه این پرده ها بزرگ باشد ممکن است به صورت متناوب موجب اشکال در بلع شود. گاهی اوقات در خانم های میانسال مبتلا به کم خونی فقر آهن این پرده ها در ناحیه پایین حلق وجود دارد. این حالت را بیماری «پاترسون-کلی»گویند.

در 10درصد افراد سالم ممکن است در قسمت های پایین مری حلقه مخاطی وجود داشته باشد این حلقه ها نیز مشابه پرده های پایین حلق معمولا”بدون علامت است. اگر قطر حلقه ها کمتر از 13 میلی متر باشد موجب اشکال در بلع می شود که فقط در هنگام مصرف مواد غذایی جامد رخ می دهد.

فتق هیاتال (فتق معده)

بیرون زدن قسمتی از معده از طریق سوراخ مری و ورود آن به داخل قفسه سینه را فتق هیاتال گویند. فتق هیاتال ممکن است لغزنده یا کناری باشد. در نوع لغزندهمری و معده به صورت متصل به هم داخل قفسه سینه می لغزند. این بیماری بسیار شایع است و با افزایش سن بروز آن بیشتر میشود، به طوری که شیوع آن در60 سالگی حدود 60درصد است. اگر فنق هیاتال لغزنده، خفیف باشد علامت بالینی ایجاد نمی کند و در موارد شدید تر ممکن است موجب سوزش سر دل و بیماری رفلاکس شود.

در نوع کناری، مری در محل اصلی خود قرار دارد و قسمتی از معده در کنار مری به داخل قفسه سینه رانده می شود و گیر می کند. این حالت معمولا”همراه با درد شدید و ناگهانی قفسه سینه و اشکال در بلع است و اگر خود به خود یا با کمک عمل جراحی اصلاح نشود موجب مردگی و تخریب بافت معده می شود.

بیماری آشالازی چیست

آشالازی چیست -آشالازی یک اختلال حرکتی عضلات جدار مری است که در آن دریچه انتهایی مری در محل اتصال به معده به طور طبیعی در هنگام عبور غذا باز نمی شود. علاوه بر این حرکات انقباضی جدار مری (حرکات دودی) نیز به طور طبیعی انجام نمی شود.

مکانیسم بیماری : در آشالازی، سلولهای عصبی داخل جدار مری از بین رفته است. در نتیجه اسفنکتر یا دریچه انتهایی مری در هنگام بلع غذا باز نمی شود و انقباضهای قسمتهای میانی و انتهایی مری نیز خاصیت پشت سر هم و پیش برنده غذا را ندارد، بلکه اکثرا”به صورت ضعیف، ناهماهنگ و هم زمان است. در حرکات دودی طبیعی لوله گوارش ابتدا عضلات قسمتی از لوله گوارش منقبض می شود. هم زمان با این انقباض عضلات قسمت بعد متسع می شود. در نتیجه محتویات موجود در مجرای لوله گوارش (از جمله غذا) از قسمت منقبض به طرف متسع رانده می شود. سپس قسمتی که درمرحله قبل متسع بود منقبض و قسمت بعد از آن متسع می گردد و غذا یا سایر محتویات لوله گوارش باز هم جلوتر می رود. به این حرکات انقباضی منظم، هماهنگ، پشت سر هم و پیش برنده لوله گوارش حرکات دودی می گویند. اگر این انقباض ها به صورت هم زمان باشد و حالت پشت سر هم و یکی پس از دیگری نداشته باشد، محتویات لوله گوارش به طرف جلو حرکت نخواهد کرد بلکه در همان جای قبلی خود باقی خواهد ماند.

در آشالازی حرکات دودی مری از بین رفته است و اسفنکتر تحتانی مری نیز در زمان مناسب باز نمی شود. علت این اختلالات از بین رفتن اعصاب جدار مری است. علت تخریب اعصاب جدار مری در بیشتر موارد ناشناخته است. این موارد را آشالازی اولیه یا کلاسیک یا آشالازی با علت ناشناخته گویند. گاهی اوقات علت گرفتاری اعصاب جدار مری بیماریهایی چون سرطان معده با تهاجم به مری، بیماری لنفوم، بیماری شاگاس یا آسیب های منتشر اعصاب تمام لوله گوارش است.

بیماری آشالازی چیستنشانه های بالینی

بیماری آشالازی در تمام سنین و در هر دو جنس دیده می شود. اشکال در بلع غذا، درد قفسه سینه و بالا آوردن غذا از نشانه های اصلی این بیماری است. اشکال در بلع از همان ابتدای بروز بیماری وجود دارد و شامل هر دو دسته مواد غذایی جامد و مایع می شود. اشکال در بلع در شرایط استرس و فشار عاطفی و عجله در خوردن شدت می یابد. در بعضی مبتلایان آشالازی درد شدید قفسه سینه بروز می کند که به صورت حمله ای و هم زمان با انقباض های شدید و ناهماهنگ عضلات مری است. همانگونه که قبلا”نیز ذکر شد در بیشتر بیماران انقباضهای مری ضیف تراز عادی و بدون درد است. بالا آوردن غذا و ورود احتمالی آن به داخل مجاری تنفسی به علت تجمع و ماندن مواد غذایی و بزاق در داخل مجرای مری رخ می دهد. ورود بزاق یا مواد غذایی به داخل مجاری تنفسی یک عارضه خطرناک بیماری آشالازی است و در موارد پیشرفته و شدید آن بروز می کند.

چند نکته مهم

*بیماران مبتلا به آشالازی می توانند با افزایش فشار داخل قفسه سینه و مری به عبور غذا از مری به معده کمک کنند. این حالت به مانور والسالوا موسوم است. بدین ترتیب که بیمار یک دم عمیق انجام می دهد و سپس در حالی که دهان و راه خروج هوای تنفسی خود (حنجره) را بسته است، سعی می کند هوای تنفسی را با زور فراوان خارج کند. در این حالت عضلات شکم نیز منقبض می شود و علیرغم زور زیاد نباید هیچ هوایی از راه دهان و بینی خارج شود.

هم زمان با این مانور بیمار باید عمل بلع را انجام دهد تا فشار زیاد موجود در قفسه سینه از بیرون به مری منتقل شود و غذا را به طرف معده براند. این مانور باید در حالت نشسته یا ایستاده انجام گردد و بهتر است بیمار برای تاثیر بهتر آن انگشت های هر دو دست خود را در بالای سر خود به داخل هم ببرد و همزمان با انقباض عضلات دست و ساعد و بازو، فشار مانور را نیز اعمال کند.

*در مبتلایان به آشالازی سوزش سر دل وجود ندارد. در واقع ترش کردن و سوزش سر دل از نشانه های رد کننده وجود بیماری آشالازی محسوب می شود.

*اگر علت آشالازی سرطان معده یا سایر بدخیمی ها باشد، در مدت بسیار کوتاهی بیمار کاهش وزن فراوان پیدا می کند. علاوه بر این حال عمومی بیمار خیلی بد است و سن بالا دارد.

تشخیص : ابزارهای تشخیصی آشالازی عبارت است از عکس ساده قفسه سینه، عکسبرداری رنگی مری، مانومتری و آندوسکپی.

در عکسبرداری رنگی مری اتساع تمام طول مری و تنگی شبیه به نوک پرنده در ناحیه تحتانی مری دیده می شود. در مانومتری موارد زیر گزارش می شود :

*فشار اسفنکتر یا دریچه تحتانی مری در حالت استراحت طبیعی یا بالاتر از حد طبیعی است.

*در هنگام بلع دریچه تحتانی مری باز نمی شود یا میزان باز شدن آن ناقص و کوتاه مدت است.

*حرکات طبیعی دودی مری وجود ندارد.

در آندوسکپی در صورتی که سرطان عامل بیماری باشد تشخیص داده می شود. در سایر موارد نکته غیر طبیعی مهمی در آندوسکپی وجود ندارد.

درمان : درمان های متداول آشالازی عبارت است از :

1-تجویز داروهای شل کننده اسفنکتر تحتانی مری

2-تزریق سم بوتولینوم در داخل اسفنکتر

3-اتساع دریچه تحتانی مری با استفاده از بالن

4-عمل جراحی

1-تجویز دارو : تا کنون داروهای متعددی نظیر نیتروگلیسیرین، آیزوردیل، نیفدیپین و… جهت شل کردن عضلات اسفنکتر تحتانی مری به کار رفته است. نتیجه درمان با این داروها خیلی رضایت بخش نیست.

2-در موارد خاصی بنا به تشخیص پزشک معالج ممکن است سم بوتولینوم از طریق آندوسکپی و سوزن های مخصوص در داخل اسفنکتر تحتانی مری تزریق شود.

3-اتساع دریچه تحتانی یا اسفنکتر مری با کمک بالن، روشی بسیار موفق و موثر است و در 85درصد بیماران منجر به بهبود بیماری می شود. با توجه به عوارض مهم آن از جمله سوراخ شدن و خونریزی مری، این روش فقط در مراکز معتبر و توسط پزشکان گوارش با تجربه انجام می شود.

4-درمان جراحی برش اسفنکتر تحتانی مری پس از باز کردن شکم یا از طریق لاپاروسکوپی نیز موفقیتی مشابه استفاده از بالن دارد.

زمانبندی و انتخاب هر یک از روش های درمانی بالا باید توسط پزشک متخصص گوارش انجام شود.

علائم بیماری مری

علائم بیماری مری –

مهم ترین نشانه های بیماری های مری عبارت است از : اشکال در بلع، درد مری و بالا آوردن غذا.

اشکال در بلع غذا (بلع مشکل)

اشکال در بلع غذا به معنی احساس گرفتگی یا انسداد در مسیر عبور غذا از دهان، حلق یا مری است. بعضی بیماران یکسری نشانه های مشابه را با اشکال در بلع غذا اشتباه می گیرند در حالی که اشکال در بلع غذا با این نشانه ها فرق می کند. این علائم بیماری مریعلایم از این قرار است :

*بلع دردناک به معنی احساس درد در هنگام بلع غذا است. در مواردی بلع دردناک به طور همزمان با اشکال در بلع وجود دارد ولی گاهی اوقات فقط در هنگام بلع غذا درد احساس می شود و اشکال در بلع وجود ندارد و غذا به راحتی از مسیر حلق و مری عبور می کند.

*احساس توده در گلو : در این حالت نیز هنگام بلع غذا اشکالی وجود ندارد ولی بیمار به طور مداوم و بدون ارتباط با غذا خوردن احساس می کند که توده ای در گلویش گیر کرده است یا در ناحیه گلو احساس گرفتگی و فشار می کند.

*ترس از غذا یا ترس از بلع غذا : در این موارد بیمار به علت ناراحتی هایی که متعاقب غذا خوردن یا بلع ایجاد می شود از غذا خوردن یا بلع غذا امتناع می کند. مثلا” در کم خونی روده همیشه حدود 20 دقیقه پس از صرف غذا درد شدید شکم به وجود می آید. بیمار به منظور جلوگیری از بروز درد شکم از غذا خوردن می ترسد یا در بیماری هایی نظیر هاری، کزاز و فلج حلقی در هنگام بلع غذا ماده غذایی وارد مجاری تنفسی و موجب تنگی نفس شدید و احساس خفگی بیمار می شود. به همین جهت بیمار از بلع غذا بسیار نگران است.

*احساس پری در ناحیه بالای شکم : این حالت نیز همراه با انسداد یا اشکال در مسیر عبور غذا نیست بلکه متعاقب صرف غذا یا بلع هوا احساس پری و تورم به وجود می آید.

انواع بلع مشکل

انتقال طبیعی ماده غذایی در مسیر بلع بستگی به اندازه لقمه غذا، قطر مسیر بلع، حرکات انقباضی مسیر و باز شدن طبیعی و به موقع اسفنکترها یا دریچه های ورودی (فوقانی) و خروجی (تحتانی) مری دارد. به طور کلی دو نوع اشکال در بلع وجود دارد : 1-اشکال مکانیکی 2-اشکال حرکتی

1-اشکال مکانیکی زمانی است که مجرای داخلی حلق یا مری مسدود یا جدار حلق و مری دچار آسیب مکانیکی شده یا مسیر عبور غذا از بیرون تحت فشار قرار گرفته است. نمونه های عوامل و بیماری های موجد اشکال مکانیکی بلع از این قرار است :

*لقمه بزرگ غذا

*جسم خارجی بلعیده شده

*التهاب و تورم شدید حلق و مری به علت ویروس، باکتری، قارچ، مواد سوزان، حرارت، …

*حلقه ها و پرده های مسیر بلع

*تنگی خوش خیم ناشی از زخم مری، سابقه مصرف مواد سوزان یا قرص

*تنگی بدخیم ناشی از سرطان مری، لنفوم

*دیورتیکول زنکر خیلی بزرگ

*غده تیرویید خیلی بزرگ

2-اشکال حرکتی زمانی است که حرکات انقباضی مسیر بلع دچار مشکل شود یا

اسفنکتر های ورودی و خروجی مری به موقع و به میزان کافی باز نشود. نمونه های بیماری های موجد اشکال حرکتی بلع عبارت است از :

*سکته مغزی

*فلج اطفال و عوارض بعدی آن

*پلی میوزیت

*اسکلرودرمی

*آشالازی

*اسپاسم منتشر مری

نحوه برخورد با بیمار مبتلا به بلع مشکل

شرح حال و سیر پیدایش بلع مشکل و علایم همراه آن جهت تشخیص علت، مهم است. نوع غذای مصرفی اهمیت دارد. اگر فقط اشکال در بلع غذاهای جامد باشد، یعنی اشکال مکانیکی در مسیر بلع وجود دارد و هنوز تمام مجرای عبور غذا بسته نشده است. پس از مدتی اشکال مکانیکی ممکن است پیشرفت کند و موجب اشکال در بلع مواد غذایی جامد و مایع شود. در موارد اختلال حرکتی مری و اشکال حرکتی بلع از ابتدا بلع مواد غذایی جامد و مایع با مشکل مواجه می شود ( نظیر آشالازی و اسپاسم منتشر مری) .

مدت زمان و سیر پیدایش بلع مشکل : اشکال موقت و کوتاه مدت در بلع غذا ممکن است ناشی از یک فرآیند التهابی و تورمی باشد، در حالی که اشکال پیش رونده و طولانی مدت ( چند هفته تا چند ماه) ممکن است به علت سرطان مری باشد. اشکال دوره ای و متناوب در بلع غذا در طول چند سال ممکن است ناشی از وجود حلقه های مخاطی در حلق یا مری باشد.

علایم همراه : کاهش وزن بسیار زیاد نشانه بدخیمی و سرطان است. اگر خشونت صدا قبل از بروز اشکال در بلع وجود داشته باشد، مشکل اصلی در ناحیه حنجره است. اگر ابتدا اشکال در بلع و سپس خشونت صدا بروز کند باید به فکر سرطان مری بود. گاهی اوقات خشونت صدا ناشی از رفلاکس یا برگشت اسید معده به طرف مری و حنجره است که موجب تورم شدید حنجره می گردد. سکسکه همراه با بلع مشکل نشان می دهد که احتمالا” آسیب در ناحیه پایین مری وجود دارد. درد قفسه سینه همزمان با بلع مشکل نشانه بیماری اسپاسم منتشر مری است. همین حالت در موارد گیر کردن یک لقمه غذایی خیلی بزرگ در مسیر عبور غذا نیز به وجود می آید. سابقه طولانی مدت سوزش سر دل و بیماری رفلاکس قبل از بروز اشکال در بلع، نشانه ایجاد تنگی خوش خیم مری ثانوی به سوزش سر دل و زخم مری است. در موارد بلع دردناک همزمان با اشکال در بلع باید به فکر ورم مری ناشی از عفونت قارچی یا ویروسی یا مصرف قرص بود.

اقدام های تشخیصی

همه بیماران مبتلا به اشکال در بلع باید به طور کامل و جدی بررسی شوند تا علت این علامت مهم مشخص شود. اقدام های تشخیصی که بر حسب مورد توسط پزشک معالج توصیه می گردد شامل عکسبرداری ساده و رنگی مری، آندوسکپی و مانومتری مری است.

درد مری

سوزش سر دل به معنی احساس ناراحتی سوزشی ناحیه پشت جناغ است که به صورت موجی به طرف بالا و پایین حرکت می کند. در موارد شدید به کناره های قفسه سینه، گردن و زوایای فک پایین انتشار می یابد. سوزش سر دل نشانه مشخصه بیماری رفلاکس یا برگشت محتویات معده به مری است و ممکن است همراه با احساس بالا آوردن غذا یا ورود یک مایع گرم به داخل دهان باشد.

درد هنگام بلع یا بلع دردناک مشخصه ورم مری با مکانیسمی غیر از رفلاکس یا برگشت محتویات معده است. این حالت بیشتر در ورم مری ناشی از عفونت قارچی یا ویروسی ایجاد می شود. سایر مواردی که منجر به بلع دردناک می شود، عبارت است از :

*زخم مری

*سرطان پیشرفته مری که به بیرون مری تهاجم پیدا کرده باشد

*آسیب مری به علت مصرف مواد سوزان (اسید، قلیا، … )

*سوراخ شدن مری

در بیماری رفلاکس، بلع دردناک غیر معمول است مگر اینکه عارضه ای پیدا شده باشد.

درد قفسه سینه : به جز دو مورد سوزش سر دل و بلع دردناک ممکن است در یک سری بیماری های دیگر نیز درد در ناحیه قفسه سینه به وجود آید. علت این دردها معمولا”ناشی از بیماری رفلاکس یا بیماری اسپاسم منتشر مری است. سایر علل درد قفسه سینه عبارت است از :

*سرطان پیشرفته مری

*زخم مری

*کم خونی عروق کرونر قلب

*اختلالات حرکتی مری

*اختلالات رفتاری و روان تنی

*افسردگی و اضطراب

*واکنش های ناشی از ترس و هراس بیش از حد

*سایر اختلالات روانپزشکی

از میان تمام علل درد قفسه سینه، کم خونی عروق قلب از همه مهمتر است و در هر بیمار مبتلا به درد در این ناحیه باید به دقت بررسی شود. اگر آزمایش ها و بررسی های تخصصی نشان دهد که قلب و عروق آن سالم است و علت درد قفسه سینه، غیر قلبی است، باید سایر علل را بررسی کرد. از بین علل غیر قلبی درد قفسه سینه شایعترین علل مربوط به لوله گوارش است و از بین علل گوارشی شایعترین علت مربوط به بیماری رفلاکس یا برگشت محتویات معده به مری است.

بالا آوردن غذا

بالا آوردن غذا به ورود محتویات معده یا مری به داخل دهان بدون زور زدن یا فشار گفته می شود. در مواردی که علت بالا آوردن غذا انسداد قسمت پایین مری (نظیر آشالازی) یا دیورتیکول بزرگ مری باشد، مواد بالا آمده بیمزه و حاوی غذاهای هضم نشده است. برگشت یا بالا آوردن مواد ترش یا تلخ در بیماری رفلاکس شدید رخ می دهد و به علت نارسایی دریچه های ورودی و خروجی مری است. بالا آوردن غذا ممکن است منجر به ورود مواد غذایی به مجاری تنفسی و حملات سرفه و احساس خفگی شود و بیمار را ناگهان از خواب بیدار کند.

جمع شدن آب فراوان در دهان یا آب ریزش از دهان یک واکنش دفاعی در پاسخ به ورود اسید به مری است. در واقع آب دهان که قلیایی است، به میزان زیاد ترشح می شود تا پس از بلع وارد مری و معده شود و اسید اضافی را خنثی کند.

اختلالات حرکتی مری

احساس توده در گلو

احساس وجود توده یا گرفتگی در ناحیه گلو، به خصوص در افرادی که اختلالات عاطفی دارند، اتفاق می افتد. این حالت به خصوص در خانمها دیده می شود. علیرغم احساس گرفتگی یا توده درحلق، بیماران در هنگام بلع غذای جامد یا مایع هیچ مشکلی ندارند. عکسبرداری رنگی مری، آندوسکپی و مانومتری (اندازه گیری فشار قسمت های مختلف حلق و مری ) طبیعی است. این بیماران به درمان دارویی خاصی نیاز ندارند و کافی است با مراجعات پزشکی و توضیحات پزشک معالج مطمئن شوند که مشکل انسدادی در ناحیه گلو ندارند. پس از حصول اطمینان بیماری معمولا”خود به خود برطرف می شود. گاهی اوقات ممکن است نیاز به مصرف داروهای آرامبخش باشد. بعضی از بیمارانی که احساس گرفتگی گلو دارند، مبتلا به بیماری رفلاکس یا سوزش سر دل هستند. در این بیماران مصرف داروهای ضد اسید یا سایر داروهای سوزش سر دل لازم است.

نکاتی درباره بیماریهای مقعد

نکاتی درباره بیماریهای مقعد –

برطبق بررسی های بعمل آمده در مراجعین به مطب که طی یک دوره 7ساله انجام شده است افراد با هر درجه از تحصیلات معمولا دچار هر مشکلی در ناحیه آنال واطراف آن میشوند به غلط از آن بعنوان هموروئید یا بواسیر یاد می کنند درحالیکه اکثریت غریب به اتفاق آنان دچارمشکلات دیگر علی الخصوص شقاق(فیشر) می باشند(90%موارد مراجعین به مطب دچار شقاق می باشند واکثرا با درد وبه میزان کمتری بادرد و خونریزی مراجعه میکنند)بنابراین توصیه میشود دچار هر علامتی در نشیمنگاه هستید حتما قسمت فیشر یا شقاق را مطالعه نمائید.
واقعیت بعدی آماری حکایت از خود درمانی ویا توصیه درمانی ازطریق اطرافیان میباشد بطوریکه اکثرا قبل از مراجعه به پزشک یک یا چنددوره از پماد وقرص به توصیه اطرافیان و از داروخانه تهیه و استفاده می کنند که نه تنها موثر نبوده بلکه منجر به و باعث پیشرفت بیماری می گردد

اما چه مسائلی منجر به مراجعه تاخیری و دیرهنگام افراد به پزشک می گردد:

اولین مسئله شرم و حیا در بیان بیماریهای این ناحیه می باشد که علت آن پوشیده بودن ناحیه است واکثرا خجالت در بیان موضوع دارند واقدام به خوددرمانی کرده باعث پیشرفت می شوند. دومین مسئله ترس از مراجعه بخاطر شنیدن تجربیات دردناک بعداز جراحی های سنتی از بیمارانی است که عمل جراحی کرده اند است. مسئله سوم اطلاع یافتن از درد و خونریزی بعد از عمل های سنتی وانجام پانسمان داخل نشیمنگاه(توپی یا تامپون) است که معمولا بعد از جراحی معمولی انجام میشود. مسئله چهارم نگرانی از بستری شدن در بیمارستان و گرفتن بیهوشی یا بی حسی نخاعی وبدنبال عمل ماندن چند روزه اجباری در منزل و دور افتادن از کار و زندگی وفعالیت روزمره میباشد که در شرایط سخت اقتصادی و کاری امروزه چندان هم بی جا نمیباشد.
نکاتی درباره بیماریهای مقعدحال سوال این است که لیزر چه نقشی دردرمان بیماریهای نشیمنگاه داشته وچه مزایایی نسبت به جراحی سنتی دارد:

1) نیازی به بستری در بیمارستان و گرفتن بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی که یکی از علل ترس بیماران است نداشته ومتعاقب آن نیازی به استراحت چند روزه در منزل که از ضروریات جراحی سنتی است را ندارند و از روز بعد از عمل میتوانند به سرکار خود بازگردند زیرا بیمار بیهوشی نگرفته ودرد زیادی بعد از عمل ندارد.

2) نیازی به پانسمان داخلی (توپی یا تامپون)ندارد که معمولا در جراحی سنتی اجباری و خارج کردن آن بسیار دردناک است .

3)عمل معمولا در مطب انجام و بیمار بعد از عمل مرخص ومیتواند بعد از عمل تغذیه معمولی و دفع مدفوع داشته باشد در حالی که در جراحی سنتی اصل برعدم تغذیه حداقل برای24ساعت وسپس تغذیه با سوپ برای به تاخیر انداختن دفع برای مدت چند روزمی باشد.

4) درد بعد از عمل با لیزر نسبت به جراحی سنتی بسیارکمتر و میزان خونریزی نیزکمتر است همچنین میزان عود کمتر است.

5)انتقال عفونت های خطرناک مثل هپاتیت که در جراحی سنتی محتمل است درعمل با لیزر وجود ندارد.

6)بر خلاف تصور عموم لیزر در هر مرحله ای حتی مراحل پیشرفته هموروئید وغیرو کارآیی دارد و حتی درمورد بیماران با سن بالا و مشکلات دیابتی-کبدی-کلیوی وبیماران قلبی که داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنند قابل انجام است.

عوامل مستعد کننده بیماریهای نشیمنگاه: گذشته از عوامل ارثی و ژنتیکی مهمترین عامل تغییر در نوع دفع مدفوع بصورت یبوست یا اسهال شدید می باشد که هر دو این حالت ها منجر به صدمه به ناحیه آنوس ونهایتا ایجاد بیماری میشود.اما علت یبوست چه میتواند باشد.مهمترین عامل تغییر در شیوه زندگی و رفتن به سمت بی تحرکی است همچنین عدم استفاده از مواد غذایی فیبردار و به جای آن استفاده از غذاهای چرب و سرخ شدنی مثل فست فود ها است

شقاق مخرج چیست

شقاق مخرج چیست -anal fissure

پارگیtearing و خراشیدگی و ترک abrasion و زخم در مخرج را شقاق یا فیشر گویند. این پارگی سبب اسپاسم(انقباض) اسفنگتر داخلی مخرج می شود و این یکی خود سبب درد و افزایش عمق پارگی بر اثر کاهش خونرسانی به مخرج شده و زخم شدید می شود.

شیوع: از نوزادی تا پیری دیده می شود و کلا بی نهایت شایع است.

علل: معمولا یبوست واسهال طولانی و زور زدن streining زیاد در موقع دفع مدفوع و زایمان و استفاده طولانی از ملین ها عامل آن است.

گاهی فشار داخل کانال مخرج بعلت افزایش فعالیت (تونیسیته) سیستم اسفنکتریک( سیستم کنترل دفع مدفوع) بالا می باشد و در نتیجه خونرسانی به پوست ومخاط مخرج مختل می شود و شقاق ایجاد می شود. اختلالات روحی و روانی نیز سبب افزایش تونوسیته سیستم اسفنکتریک شده و گاهی سبب شقاق می شود.

علل ناشناخته :گاهی در هر حال علتی واضح برای شقاق پیدا نمی شود.

شقاق مخرج چیستعلائم: درد مخرج و خونریزی علائم اصلی آن است.

درد مهمترین عامل تشخیصی شقاق می باشد این درد در زمان دفع تشدید می شود و نیز دوره ای می باشد یعنی دوره های پی در پی تسکین و عود دارد و درد در هر دوره شدید و طولانی تر می شود تا اینکه دائمی شود. منحنی زیر درد در نظر داشته باشید. به دلیل تشدید درد در زمان دفع بیمار حتی المقدور از دفع مدفوع امتناع میکند و لذا یبوست تشدید شده و آن نیز سبب شدید تر شدن زخم شده و چرخه معیوب ایجاد می شود. اگر از شروع اولین درد 6-3 هفته گذشته باشد آنرا شقاق حاد و اگر بیشتر باشد آنرا شقاق مزمن گویند و شقاق مزمن اغلب یک حاشیه برجسته در اطراف خود دارد.
شقاق حاد معمولا با درمان طبی و داروی درمان می شود ولی شقاق مزمن اغلب نیازمند جراحی (لیزری یا استاندارد) است.

خونریزی: دفع خون روشن در زمان دفع یا بعداز آن از دیگر علائم شقاق است. با دفع مدفوع سیاهرنگ(melena) باید علل دیگری را جستجو نمود.

ترشحات چرکی می تواند بعلت عفونت ثانویه شقاق ایجاد شود.
گاهی در حاشیه های برجسته شقاق فیستول کوچکی سبب دفع ترشحات چرکی می شود.
خارش مخرج گاهی ایجاد می شود ولی وجود آن برای تشخیص ضرورت ندارد.
گاهی بواسیر(هموروئید) بطور همزمان با شقاق وجود دارد و وجود توام آنها دلیلی برای اقدام جراحی( لیزری با استاندارد) حتی در شقاق حاد می باشد.
شقاق در ذات خود سرطان زا نیست اما خاصه در بالای 40 سالگی باید وجود همزمان آنها را در نظر داشت.

درمان:

درمان طبی: شقاق حاد در50% موارد و شقاق مزمن در 10% موارد با درمان داروئی بهبود می آبد. بطور کلی در شقاق حاد درمان داروئی و در شقاق مزمن درمان جراحی ارجح تر است.

درمان شقاق چند اصل مهم دارد:

درمان یبوست – کنترل درد – لگن آب گرم

درمان داروئی شقاق را با استفاده از رژیم پر فیبر آب فراوان و تحرک بیشتر(ورزش بیشتر) درمان کنید و در صورت لزوم از ملین استفاده کنید.درد با استفاده از کرم های بیحس کننده زایلوکائین محتوی ضد التهاب مثل کورتیزون خاصه در زمان دفع تسکین داده می شود.

درمان جراحی: موثرترین روش درمان شقاق مزمن قطع اسفنکتر داخلی است و میزان موفقیت آن 100-95% است.

بطور کلی هر گاه علیرغم درمان طبی درد فیشر بمدت یکماه باقی بماند و یا بعداز بهبود اولیه عود نماید اقدام به جراحی می شود. در صورت درد شدید نیز تصمیم به عمل جراحی سریعتر انجام می شود. در عمل جراحی با بی حسی موضعی و بصورت سرپائی در مطب روشهای استاندارد و یا با استفاده از لیزر اقدام به قطع اسفنکتر داخلی در نواحی طرفی می شود و زائده پوستی sentinel pile نیز برداشته می شود. با استفاده از داروهای بیحسی کننده طولانی اثر بیمار می تواند بلافاصله به محل کار خود مراجعه نماید. اکثر بیماران بهبود فوری درد را تجربه می کنند ولی تا چند روز بعد از آن درد حاصله را می توان با مصرف مسکن کنترل نمود.

دستورات بعد از عمل:

1- رژیم پرفیبر
2- استفاده از ملین در صورت لزوم
3- مسکن
4- آنتی بیوتیک
5- پیاده روی و استحمام و نیز رانندگی بلامانع است.

سینوس پیلونیدال

سینوس پیلونیدال(موئی)

بیماری شایع ناحیه انتهای ستون فقرات یا دنبالچه بوده وبا ترشح چرکی مزمن که گاهی همراه با خون است می باشد و این ترشحات گاهگاهی است و از سوراخهای منفرد یا متعدد در خط وسط بیرون میریزد.گاهی این سوراخها بسته شده و ترشحات داخل کیست جمع میشود و باعث تورم و درد شدید همراه با تب میشود که به بیمار حالت اورژانس میدهد.در مورد علت بیماری همواره از برگشت مو بداخل ذکر میگردید اما مطالعات نشان میدهد حتما زمینه ژنتیک جهت بروز بیماری لازم است و گاها بیماری در چند فرزند یک خانواده یا پدر و فرزند مشاهده میشود.

سینوس پیلونیدالدرمان:
حتما جراحی میباشد و تا زمانی که کیست حاوی مو با حاشیه ای از بافت سالم همراه آن برداشته نشود بیماری خود را بصورت عودهای مکررهمراه با ترشح چرک و درد به رخ میکشد و بنابراین درمان داروئی جایگاهی در درمان سینوس موئی ندارد.
آیا سینوس موئی با لیزر قابل درمان است و اصولا با جراحی معمولی چه تفاوت هایی دارد؟
پاسخ سوال مثبت است و به کمک لیزرهای برش دهنده مثل لیزرco2 ودر هر اندازه و مرحله ای قابل انجام است واز نظر میزان برداشتن ضایعه هیچ تفاوتی با جراحی ندارد اما تفاوت های مثبتی نسبت به جراحی معمولی دارند وعبارتند:

عدم نیاز به بیهوشی عمومی یا نخاعی و بستری شدن دربیمارستان
عدم وجود درد در جراحی با لیزر بطوریکه بیماراز روز بعد از عمل میتواند راحت بنشیند در حالی که درجراحی معمولی بیمار بمدت چند هفته باید در منزل بماند و از کار روزانه باز بماند.
درجراحی با لیزر نیازی به پانسمان داخل زخم وتراشیدن زخم وجود ندارد و از روز بعد بیمار میتواند حمام بگیردو داخل زخم را با آب و صابون بشوید در حالی که در جراحی معمولی پانسمان داخل زخم و تراشیدن زخم ضروری است.
میزان عود در هر دو روش جراحی ولیزر یکسان بوده و حدود 10% میباشد اما اگر بعد از جراحی با لیزر و بهبود زخم پوست ناحیه عمل با لیزرهای از بین برنده مو تابش بگیرد میزان عود به 2% میرسد

فیستول مخرج چیست

فیستول مخرج  -معمولاً بدنبال یک آبسه (دمل) اطراف مقعد به وجود می آید که معمولاً آبسه نیاز به تخلیه اورژانس با لیزر یا جراحی داشته و در 50 درصد موارد به دنبال درمان آبسه فرد دچار فیستول می گردد. علامت اصلی آن ترشح چرکی طولانی مدت از یک سوراخ و گاهی چند سوراخ از اطراف مخرج می باشد.
بنا به تعریف یک فیستول باید حداقل 2 دهانه داشته باشد که بوسیله یک مجرای توخالی به یکدیگر متصل می شوند. اغلب فیستول های مخرج از غدد مترشح بلغم(muccos) مستقر در کانال مخرج منشا می گیرند. این غدد ابتدا عفونی می شوند و سپس عفونت به آبسه منجر می شود و زمانیکه آبسه باز یا پاره شود فیستول پدید می آید که ممکن است زیر پوستی- زیر مخاطی- داخل عضلانی و یا زیر عضلانی باشد. و نیز فیستول می تواند قدامی یا خلفی و یا منفرد یا مرکب یا نعل اسبی باشد.

 فیستول مخرج چیستعلائم: شکایت اصلی معمولا ترشح مداوم یا متناوب است. معمولا سابقه آبسه عود کننده که خودبخود یا با جراحی تخلیه شده است وجود دارد گاهی یک برجستگی که از آن چرک خارج می شود یا بهبود یافته دیده می شود. مجرای فیستول مانند طنابی لمس می شود و مسیر آن در مجاورت اسفنکتر و سوراخ اولیه قابل لمس است. فیستول هایی که به مدت طولانی عفونی و بدون درمان مانده اند می توانند سبب عفونت های منتشر بشوند. سرطان(کارسینوم) در فیستول هایی مزمن و درمان نشده درموارد زیادی گزارش شده است و درمان موثر فیستول در واقع پیشگیری از این واقعه است.

درمان: نکته مهم در درمان فیستول آنست که درمان داروئی به کمک آنتی بیوتیک و غیره هیچ جایگاهی نداشته و تنها درمان موثر انجام جراحی با لیزر یا بصورت سنتی می باشد. درمان جراحی(فیستولوتومی) معمولا تنها درمان موثر است و جهت انجام آن سوراخ خارجی و داخلی(اولیه) باعبور پروب (میله فلزی نازک و قابل انعطاف و نرم) و با استفاده از آب اکسیژنه و بلدومتیلن رقیق باید پیدا شوند و مجرا یا مجاری فیستول باید بطور کامل مشخص شوند و مجرا در تمامی طول آن بازunroffed شود بطوریکه فیستول به شکل یک زخم باز درآید و باید مطمئن شد که زخم حاصل از عمق به سطح بطور خود به خود ترمیم می شود. و در تمام روش های درمانی اعم از جراحی معمولی و یا لیزر 5 تا 10 درصد بسته به طول و عمق فیستول احتمال عود وجود دارد.