پزشک تو – سایت پزشکی

پای پرانتزی در کودکان – آنچه این روزها درباره مشکلات استخوانی کودکان و نوجوانان می‌شنویم، با گذشته فرق می‌کند، اگر در گذشته تنها مشکل کودکان پای پرانتزی بود حالا به دلیل کم‌تحرکی، استفاده از کوله‌پشتی نامناسب و نشستن غیرمتعارف پشت میز و نیمکت‌ها مشکلات دیگری نیز به گروه اختلال‌های ساختار استخوانی کودکان اضافه شده که در صورت تشخیص دیرهنگام می‌تواند آسیب جسمی و هزینه مالی زیادی را برای بهبود تحمیل کند. دکتر ملک‌پور، و دکتر داریوش الیاس‌پور،درباره شایع‌ترین مشکلات استخوانی کودکان و نوجوان در حال حاضر و نحوه تشخیص و درمان آنها توضیح می‌دهند.

بدشکلی‌های زاویه‌دار اندام‌های تحتانی در کودکان به طور شایع علت مراجعه والدین کودکان به کلینیک‌های ارتوپدی است.

دکتر ملک‌پور می‌گوید: «این حالت زاویه‌دار شدن استخوان‌های ساق و ران ممکن است در سطح جلویی(به صورت واروس، کم شدن زاویه و والگوس، افزایش زاویه اتفاق بیفتد) یا به صورت زاویه‌دار شدن در جهت جلو و عقب یا ترکیبی از این دو حالت ایجاد شود.» پاهای پرانتزی در دوره نوزادی 15 درجه است و در یک‌سالگی به 10 درجه می‌رسد و در 18 ماهگی تا 24 ماهگی به حد طبیعی می‌رسد.

علت
به طور کلی پرانتزی شدن خفیف و متوسط اندام‌های تحتانی در داخل رحم است و زاویه‌دار شدن و حالت پرانتزی به علت ترکیب چرخش خارجی مفصل ران و چرخش داخلی استخوان ساق است. گاهی اوقات هم اختلالات ساختاری و کمبود ویتامین D یا کلسیم می‌تواند علت بروز این اختلال باشد و به همین دلیل باید بررسی‌های لازم توسط پزشک صورت گیرد.

تشخیص
مهم‌ترین مسئله در بدشکلی‌های زاویه‌دار تشخیص حالت‌های فیزیولوژیک و پاتولوژیک است. دکتر ملک‌پور روش‌های ارزیابی و تاریخچه طبیعی برای انجام درمان مناسب را لازم می‌داند.

درمان
اصولا پاهای پرانتزی تا یک‌سالگی ادامه داشته و فقط خیلی کم با رشد کودک اصلاح می‌شود. بعد از اینکه کودک شروع به راه رفتن می‌کند پاهای پرانتزی خود به خود اصلاح می‌شود. دکتر ملک‌پور می‌گوید: «اصلاح پاهای پرانتزی گاهی اوقات به طور طبیعی تا 24 ماهگی یا بیشتر ممکن است طول بکشد. در برخی موارد پاهای پرانتزی تا سه سالگی ادامه داشته ولی در پنج سالگی بدون هیچ‌گونه درمان خودبه‌خود با رشد کودک اصلاح می‌شود. محققان تخمین می‌زنند تقریبا 95 درصد کودکان با پاهای پرانتزی تا سن بلوغ به حد نرمال می‌رسند و اصولا تا 10الی 13 سالگی هیچ‌گونه درمان جراحی توصیه نمی‌شود.

زانوی ضربدری
در این حالت وقتی زانوها به هم چسبیده‌اند، قوزک پاها بیش از دو سانتی‌متر از هم فاصله دارند. ممکن است تا چهار سالگی زانوها به طور طبیعی حالت ضربدری داشته باشند اما تا شش سالگی برطرف می‌شود.

علت
زانوی ضربدری به علت انحراف در مسیر حرکت کشکک، می‌تواند باعث درد زانو شود. دکتر الیاس‌پور معتقد است که این وضعیت‌ در صورتی که خیلی شدید نبوده یا بیمارگونه تشخیص داده نشود، مشکلی به حساب نمی‌آید.

تشخیص
معاینه و ارزیابی پزشک مهم‌ترین راه تشخیص اولیه است. اما دکتر ملک‌پور عقیده دارد عکسبرداری نیز برای تشخیص میزان زاویه انحراف در موارد شدید لازم است.

درمان
درمان این حالت بستگی به علت آن دارد. در نوع طبیعی احتیاجی به درمان خاصی نیست اما در مواردی که درد زانو ایجاد شود یا موارد شدید از کفش مخصوص یا حتی جراحی برای درمان استفاده می‌شود. دکتر الیاس‌پور می‌گوید: «اگر بعد از سنین رشد زاویه زیاد باشد برای پیشگیری از آرتروز باید جراحی انجام شود و ورزش نمی‌تواند کمک کند.»

صافی کف پا
یکی دیگراز اختلال هایی که والدین ممکن است با آن مواجه شوند صافی پای کودک است این اختلال غالبا بعد از 5 سالگی و زمانی که پا ساختار طبیعی خود را پیدا می کند، نمایان می شود. دکتر الیاس‌پور معتقد است: «در کف پای انسان به طور طبیعی سه قوس اصلی وجود دارد که شامل قوس طولی داخلی، قوس طولی خارجی و قوس عرضی است. اصطلاح کف پای صاف زمانی به کار برده می‌شود که قوس طولی داخلی کاهش پیدا کرده باشد.»

علت
برخلاف تصور کلی، کف پای صاف فقط در برخی موارد زمینه ارثی دارد. دکتر الیاس‌پور معتقد است: «کف پای صاف دو نوع طبقه‌بندی دارد؛ در نوع اول که به آن فرم تکاملی گفته می‌شود، با راه افتادن کودک و تکامل ساختارهای شکل‌دهنده کف پا اصلاح می‌شود. نوع دوم اکتسابی است که به دلیل اختلال عضلات پا یا بیماری‌های عصبی ایجاد می‌شود. در نوع دوم طبقه‌بندی صافی کف پا به دو صورت انعطاف‌پذیر و ثابت است. در فرم انعطاف‌پذیر اختلال استخوانی وجود ندارد و در بیشتر موارد با سیر تکامل برطرف می‌شود.

اما در فرم ثابت به دلیل اتصالات غیرطبیعی استخوان‌های مچ پا قابل برطرف‌شدن به صورت طبیعی نیست و اغلب نیاز به اقدامات درمانی دارد. خیلی از کودکان وقتی راه می‌افتند دچار چرخش کف پا به خارج می‌شوند که در ظاهر کف پای صاف را ایجاد می‌کند. شلی رباط‌ها علت دیگری است که در بسیاری از افراد به صورت ژنتیک ایجاد می‌شود و به‌خصوص در دوران کودکی می‌تواند باعث به وجودآوردن فرم فیزیولوژیک کف پای صاف شود.»

تشخیص
پزشک، کودک را درحالی که بدون کفش و جوراب ایستاده معاینه می‌کند و نحوه قرارگیری کف پا از بالا و پهلوها بررسی می‌شود. چسبیدن لبه داخلی پا به زمین مشخصه کف پای صاف محسوب می‌شود. در بیشتر موارد پاشنه این افراد به سمت خارج چرخش یافته و با بلند شدن فرد روی انگشتان چنانچه قوس‌های کف پا تشکیل شود، می‌توان نوع انعطاف‌پذیر را از فرم ثابت تشخیص داد.

درمان
خوشبختانه در بسیاری از این موارد با رشد کودک و تکامل او تا 10 سالگی صافی کف پا برطرف می‌شود و جای هیچ‌گونه نگرانی برای والدین وجود ندارد. دکتر ملک‌پور درمان را منوط به طبقه‌بندی نوع صافی کف پا می‌داند و می‌گوید: «اگر صافی کف پا به تنهایی وجود داشته و مشکل خاصی ایجاد نکرده باشد، اصلاح کفش و استفاده از کفی‌های خاص و همچنین ورزش‌هایی که پزشک توصیه می‌کند وضعیت را بهبود می‌بخشد ولی اگر درد ساق پا و کمر درد نیز همراه با صافی کف پا وجود داشته باشد، باید اقدامات جدی‌تری انجام شود.» با وجود آنکه صافی کف پا در سنین بالاتر هم می‌تواند دیده شود اما بیماری خطرناکی محسوب نمی‌شود و با یک کفی مناسب فرد می‌تواند راحت راه برود و مشکلی برایش پیش نیاید. دکتر الیاس‌پور اضافه می‌کند در این اختلال راهکار این نیست که صافی کف پا کامل بهبود پیدا کند بلکه روش‌های درمانی به این منظور است که کودک راحت راه برود.

انحراف کف پا به داخل و خارج
یکی دیگر از مشکلات شایع چرخش پا به داخل و خارج است که دلایل مختلفی می‌تواند داشته باشد. چرخش یا از ناحیه مچ پا به وجود می‌آید یا خیلی اوقات از ناحیه استخوان ران ایجاد می‌شود: زاویه استخوان ران شرایطی را دارد که چرخش ایجاد می‌شود.

علت
در مورد انحراف کف پا به داخل و خارج این احتمال وجود دارد که ساختمان اسکلتی و استخوانی مشکل داشته باشند. چرخش پا به داخل ربط مستقیمی به آناتومی لگن ندارد و مربوط به استخوان ران است.

تشخیص
دکتر ملک‌پور تشخیص این اختلال را از روی معاینه و زمانی می‌داند که انگشتان به سمت داخل انحراف داشته باشند و نوک انگشتان پا هنگام راه رفتن به هم نزدیک شوند.

درمان
درمان موثر در مورد این نوع چرخش جراحی است. اگر مشکل شل بودن رباط و مفصل باشد با افزایش سن بهتر می‌شود و با رشد وضعیت انحراف بهبود می‌یابد. پوشیدن کفش برعکس در مورد پنجه پا مفید است اما اگر استخوان ران چرخش داشته باشد موثر نیست. دکتر الیاس‌پور می‌گوید: «در چرخش جلو پنجه به داخل بهتر است تقويت عضلات بازكننده انگشتان انجام شود و در چرخش درشتني به خارج تقويت عضلات به خارج چرخاننده پا انجام شود.»

تشخیص آسم در کودکان – آسم شایع ترین بیماری مزمن دوره كودكی است؛ به گونه ای كه در حال حاضر میلیون ها كودك مبتلا به آسم در جهان وجود دارند.

مطالعات نشان می دهند كه متاسفانه حتی در كشورهای پیشرفته تقریباً ۴۰ درصد كودكان مبتلا، آگاهی درستی از علایم حمله آسم و شدت آن ندارند و این درصد در كشورما به مراتب بیشتر است.

چه می شود کودک آسم می گیرد؟
حملات آسم در سنین زیر ۵ سال می تواند منجر به صدمات پایدار دایمی به ریه ها شود. علاوه بر عوارض جسمی، عوارض روانی ابتلا به آسم نیز مشكل دیگری را به بیمار تحمیل می كند.

بیماری آسم در ایران نسبت به كشورهای دیگر بسیار شایع است و شاید ما از نظر این بیماری نسبت به كشورهای دیگر در میانه جدول باشیم. در خصوص بیماری آسم و شدت علایم آن و همچنین راهكارهای مراقبتی كه والدین می توانند در مورد كودك مبتلا به آسم خود انجام دهند با یک متخصص اطفال و كودكان گفت وگو كرده ایم.

ایشان معتقدند آسم بیماری ای است كه اگر از آن به خوبی مراقبت شود (چون درمان ندارد) بیمار می تواند كارهای روزمره اش را به راحتی انجام دهد، شب به راحتی بخوابد و از عوارض بیماری اش كاسته شود. تمام اینها زمانی صورت می گیرد كه تشخیص آسم به درستی صورت گیرد.

آقای دكتر، به عنوان اولین سؤال
آیا به هر تنگی نفسی می توان آسم گفت؟
خیر. آسم یك بیماری شایع مزمن است كه به آن التهاب برگشت پذیر مزمن یا متناوب راه های هوایی می گوییم. هر مشكلی كه در مسیر راه های هوایی به وجود بیاید باعث تنگی نفس، خس خس سینه و سرفه می شود.

این به آن معنی نیست كه هر انسداد و تنگی را به آسم ربط بدهیم، بلكه التهاب و تنگی قابل برگشت را می توان آسم نامید. آسم طیف وسیعی از علایم را دربرمی گیرد؛ از سرفه های خیلی خفیف گرفته تا بیمارانی كه در بیمارستان بستری می شوند، ولی خوشبختانه آن قدر كه مردم با آن با وحشت برخورد می كنند، بیماری بدی نیست.

هدف از اقدامات مراقبتی در مورد بیماران به خصوص كودكان آسمی چیست؟
معمولاً اگر در یك خانواده فرم شدید آسم در یكی از افراد وجود داشته باشد، پدر و مادر در مورد فرزند كوچكشان دچار وحشت می شوند.

هدف مراقبت از این بیماران این است كه كودك بتواند كارهای روزمره اش را به راحتی انجام دهد، شب راحت بخوابد و … برای این كار تشخیص آسم باید به درستی صورت گیرد.

آسم ممكن است با چه بیماری هایی اشتباه گرفته شود؟
به طور كلی در حمله آسم فرد در عمل دم مشكلی ندارد، ولی در عمل بازدم دچار تنگی راه های هوایی می شود. در نتیجه این تنگی صدای خس خس ایجاد شده به فرد حمله آسم دست می دهد.

هر عاملی ممكن است باعث انسداد این راه های هوایی شود، مثل یك رگ كه راه هوایی را دور زده یا یك توده یا برجستگی و یا حتی یك جسم خارجی.

خیلی از بیماران در این گونه موارد وقتی به پزشك مراجعه می كنند با تابلوی آسم به آنها تشخیص این بیماری داده می شود، در حالی كه مشكل آنها اصلاً آسم نیست.

از طرفی بیماری هایی مثل برگشت معده به مری كه به آن در اصطلاح (ریفلاكس) گفته می شود، می توانند دارای علایمی شبیه آسم باشند.

مثلاً كودكی كه غذا می خورد و بلافاصله بعد از آن دراز می كشد ممكن است غذا از معده او برگشته و وارد مری شود و كودك در این حالت شروع به سرفه كند. این سرفه ها ممكن است با آسم اشتباه گرفته شود.

تصور عمومی در گذشته در مورد آسم چگونه بود؟
در گذشته تصور این بود كه در حمله آسم راه های هوایی فقط تنگ می شوند و التهاب در آنها ایجاد نمی شود. در اطراف راه های هوایی عضله وجود دارد كه وقتی حمله صورت می گیرد این عضلات منقبض و تنگ شده و دیواره داخلی هوایی ورم می كند و ملتهب می شود.

این التهاب نگران كننده است. در گذشته فقط از داروهای گشادكننده راه های هوایی استفاده می كردند و تصور می كردند كه با گشاد شدن راه هوایی مشكل بیمار حل می شود، ولی الآن به این نتیجه رسیدند كه از داروهای ضدالتهاب نیز باید استفاده كرد. در اینجاست كه نقش داروهای جدید می تواند موثر باشد به خصوص در مراحلی كه التهاب هنوز ایجاد نشده است.

بهترین راه تشخیص آسم چیست؟

برای تشخیص آسم باید آن را تقسیم بندی كرد. بعضی از افراد در سنین پایین دچار خس خس می شوند. این خس خس ممكن است در اثر یك سرماخوردگی ایجاد شود كه البته به تدریج بهبود می یابد. به این خس خس كه در نتیجه باریك بودن راه های هوایی ایجاد می شود آسم نمی گوییم و خانواده ها نباید نگران آن باشند، اما آسم مزمن ممكن است تا بزرگسالی ادامه پیدا كند. بعد از تشخیص آسم باید ببینیم چطور می توانیم با همكاری خود كودك از بیماری اش مراقبت كنیم.

آسم ناشی از فعالیت را چطور می توان كنترل كرد؟
یكی از معضلات در برخورد با كودك مبتلا به آسم این است كه او چطور می تواند فعالیت روزانه اش را انجام دهد. در آسم ناشی از فعالیت باید فعالیت كودك ۲ یا ۳ ساله را كنترل كنیم و بدانیم در مدرسه و یا خانواده چگونه با او برخورد كنیم.

چون برخورد نامناسب می تواند اثرات روحی بدی روی كودك بگذارد. باید كاری كرد كه كودك فعالیت روزمره اش را انجام دهد، بدون این كه متوجه مشكلش شود. در مرحله اول درمان، پذیرش درمان از طرف بیمار و خانواده بسیار مهم است كه بیشتر مورد غفلت واقع شده است.

استفاده از اسپری به جای قرص و شربت را تا چه حد توصیه می كنید؟
استفاده از اسپری بسیار مهم است در حالی كه خیلی از والدین ممكن است با آن با ترس برخورد كنند. در صورتی كه اسپری مثل قرص و شربت در سیستم گردش خون جذب می شود. البته اسپری عوارض خودش را دارد، ولی تاثیر مثبت آن بسیار سریع تر است.

ممكن است اثر اسپری دو تا سه هفته بعد از مصرف مشخص شود، ولی اغلب والدین بعد از چند بار مصرف وقتی تاثیرش را ندیدند، دیگر از آن استفاده نمی كنند، در حالی كه باید توجیه شوند كه اسپری برای پاسخ به درمان زمان می خواهد.

از دیگر نكاتی كه خانواده ها در برخورد با كودك مبتلا به آسم باید رعایت كنند، چیست؟
گاهی اوقات خانواده مجبور است محل زندگی اش را به خاطر این بیماری تغییر دهد. آسم بیماری ای است كه رطوبت زیاد، هم می تواند آن را بدتر كند و هم بهبود بخشد، بنابراین بسیاری از والدین از نظر میزان رطوبت باید محل زندگی شان را عوض كنند، حتی شاید مجبور باشند مبلمان خانه و یا حتی نوع تغذیه شان را هم عوض كنند، از لوازم آرایشی استفاده نكنند و به طور كلی نوع زندگی خود را تغییر دهند.

بنابراین پیشگیری از آسم همكاری همه جانبه و وسیعی را می طلبد. به خاطر داشته باشیم كه استفاده از كنسروها و غذاهای آماده در كنار صنعتی شدن و استفاده بیش از حد از تنقلات، خنده، عصبانیت، ورزش، رطوبت و… همه و همه در تشدید آسم تاثیر فراوانی دارند.

آیا شیر مادر در پیشگیری از این بیماری موثر است؟

البته شیر مادر مسئله بسیار مهمی است. مطمئناً كسی كه شیر مادر می خورد در بزرگسالی نسبت به ابتلا به آسم شانس كمتری دارد.

دو كودكی كه تحت شرایط مساوی به دنیا می آیند، كودكی كه شیر مادر مصرف می كند نسبت به كودكی كه شیر خشك مصرف كرده و یا دادن غذای كمكی به او زود شروع شده، كمتر مستعد ابتلا به آسم است.

بنابراین تغذیه مادر در دوران بارداری و حتی فصلی كه مادر باردار می شود در شانس ابتلا به آسم بسیار موثر است. مسئله دیگر سیگاری بودن والدین است.

ثابت شده كه سیگاری بودن مادر در دوران بارداری حتی اگر بعد از زایمان دیگر سیگار مصرف نكند، عوارض خطرناكی روی ریه كودك خواهد گذاشت و كودك در این میان به عنوان یك فرد سیگاری تحمیلی، آسیب بیشتری نسبت به والدینش خواهد دید.

کودکانی که باید جراحی لوزه شوند -دلایل جراحی لوزه های کودک معمولا شامل خروپف کردن در خواب، ممانعت از تنفس عادی و قطع تنفس در خواب، عفونت مکرر و شدید لوزه ها و یا التهاب طولانی مدت لوزه ها است.

لوزه ها و لوزه سوم یک توده برآمده از بافت بدن هستند، همانند غددی که در گردن و سایر قسمت های بدن وجود دارند.

لوزه ها در دو طرف عقب گلو قرار دارند. لوزه سوم در جایی که ته بینی به گلو می رسد، وجود دارد.

لوزه ها بدون استفاده از وسایل مخصوص، از طریق دهان دیده نمی شوند.

لوزه ها در کودکان معمولا بزرگ تر هستند و با بزرگ شدن کودک و حدود سن 8 تا 12 سالگی شروع به آب رفتن می کنند.

اگرچه لوزه ها بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند ( دفاع بدن بر علیه میکروب ها)، ولی وجود آن ها در بدن ضروری نیست و در آوردن آن ها، ضرری به سیستم ایمنی نمی رساند و سایر قسمت های سیستم ایمنی در گلو به کار خود ادامه می دهند.

چطور بفهمم لوزه مشکلاتی برای کودکم ایجاد کرده است؟
اگر لوزه و لوزه سوم بزرگ شوند، مشکلات زیر را ایجاد می کنند:

– راه تنفسی کودک را در خواب تنگ می کنند، در نتیجه کودک در خواب به سختی نفس می کشد.

– بینی را می بندند، در نتیجه کودک از طریق دهان نفس می کشد و نفس کشیدن او از بینی صدا می دهد.

– کودک در خواب خروپف می کند که می تواند نشانه آپنه خواب انسدادی می باشد.

– باعث ابتلای مکرر کودک به گلودرد چرکی و ورم و التهاب لوزه ها می شود.

– کودک به سختی غذا می خورد.

– باعث ترشحات مداوم بینی کودک می شود.

– باعث سینوزیت (عفونت سینوس ها) می شود. سینوس ها فضاهای توخالی پر از هوا هستند که در استخوان پیشانی و گونه ها قرار دارند.

– رشد فک بالایی صورت را تغییر می دهد و تغییراتی در وضعیت قرارگیری دندان ها ایجاد می کند.

عفونت طولانی مدت لوزه سوم (لزوما بزرگ نمی شود) باعث عفونت مکرر گوش می شود که به دلیل ورم و قرمزی لوله بین گلو و گوش میانی (شیپور استاش) است.

چه موقع کودکم نیاز به جراحی لوزه دارد؟
در شرایط زیر پزشک توصیه می کند لوزه کودک خود را با جراحی درآورید:

1- به سختی نفس کشیدن در خواب همراه با خروپف و بی قراری؛ ممکن است نفس کودک در خواب قطع و وصل شود (آپنه خواب).

2- عفونت و ورم مکرر و شدید لوزه ها، به طور کلی:

– عفونت لوزه ها به میزان 7 بار یا بیشتر در سال (هر عفونت به قدری شدید است که زندگی روزمره را مختل می کند مثل غیبت از مدرسه)

– 5 بار عفونت لوزه در سال طی دو سال متوالی

– 3 تا 4 بار عفونت لوزه در سال طی 3 سال متوالی یا بیشتر

3- التهاب طولانی مدت لوزه ها: زمانی که لوزه ها آسیب زیادی ببینند و عفونی باقی بمانند و با آنتی بیوتیک ها به خوبی درمان نشوند.

گلوی کودک بیشتر اوقات درد می کند و اغلب با بوی بد دهان و گاهی مشاهده مواد زردرنگ پنیری شکل و بدبو و بدمزه در شکاف های کوچک لوزه ها همراه است.

عمل جراحی لوزه چقدر موفقیت آمیز است؟
1- در موارد اختلال تنفسی در خواب

بررسی نشان داده است که عمل جراحی لوزه در 80 تا 97 درصد موارد، علائم اختلال نفس کشیدن در خواب را بهبود می دهد.

اگر اختلال دیگری مثل چاقی که باعث اختلال تنفس در خواب می شود وجود نداشته باشد، این عمل موفقیت آمیزتر خواهد بود.

به ندرت لوزه سوم بعد از جراحی، مجددا رشد خواهد کرد.

2- در موارد عفونت و ورم حاد و مکرر لوزه ها

وقتی که لوزه ها با عمل جراحی از بدن خارج می شوند، هرگز مجددا عفونت و ورم نخواهند کرد.

ولی گلودرد چرکی در اثر سرماخوردگی و آنفلوآنزا همچنان بروز خواهد کرد.

چه پزشکی این عمل را انجام می دهد؟
این عمل جراحی را پزشک جراح متخصص گوش و حلق و بینی انجام خواهد داد.

طی عمل جراحی لوزه چه اتفاقی برای کودکم می افتد؟
– عمل جراحی لوزه معمولا 40 دقیقه طول می کشد. ممکن است قسمتی از لوزه کودک به دلیل تنفس مشکل در خواب برداشته شود، اما معمولا تمامی لوزه برای جلوگیری از نیاز مجدد به جراحی، برداشته می شود.

– کودک تحت بیهوشی کلی قرار می گیرد.

– عمل جراحی از طریق دهان انجام می شود.

– معمولا بخیه ای در گلو زده نمی شود.

– جای زخم در محل جراحی لوزه ها در دو طرف گلو وجود خواهد داشت که 10 تا 14 روز طول می کشد تا خوب شوند.

بعد از جراحی لوزه چه مدت کودکم باید در بیمارستان بماند؟
در برخی مراکز جراحی، کودک همان روز عمل مرخص می شود و در برخی دیگر یک شب باید در بیمارستان بماند.

معمولا کودک بایستی تا 4 ساعت بعد از جراحی در بیمارستان باشد.

برخی از کودکانی که قبل از جراحی دچار آپنه خواب انسدادی شدید بوده اند، بایستی تنفس آن ها بعد از عمل به دقت تحت نظر قرار بگیرد. این کودکان بایستی بیشتر در بیمارستان بمانند.

علل خون دماغ شدن کودک  –

چه زمان خونریزی بینی کودک نوپا خطرناک است؟

خونریزی بینی به طور کلی کمی نگرانی به دنبال دارد و در بسیاری از اوقات خونریزی بینی کودکان باعث ترس و وحشت والدین می شود.

اگر کودک شما نیز دچار خونریزی بینی می شود، به شما توصیه می کنم که این مقاله را تا پایان دنبال کنید.

خونریزی بینی اگر چه می تواند برای پدر و مادر نگران کننده باشد، اما والدین باید توجه داشته باشند که مشکلی شایع در بین کودکان محسوب می شود.

آرامش خود را حفظ کنید!
اولین اقدامی که والدین در برخورد با کودک در صورت مشاهده خونریزی بینی باید انجام دهند، این است که آن ها باید ابتدا آرامش خود را حفظ کنند. بی قراری و اضطراب آن ها ترس و وحشت زیادی را برای کودک ایجاد می کند که این ترس می تواند در آینده مانع شود تا کودک اگر خونریزی از بینی داشت به سراغ والدین بیاید، یا ترس او می تواند شرایط روحی اش را به هم بریزد و او را دچار تشویش و نگرانی کند.

با آرامش از او بخواهید بنشیند. در کنار او بنشینید و سعی کنید با یک دستمال کاغذی تمیز یا پنبه بینی کودکتان را از جایی که استخوان نیست به مدت ۱۰ دقیقه بگیرید. در این مدت برای اینکه کودکتان را سرگرم کنید و حواسش را پرت کنید برایش داستان بگویید یا تلویزیون را روشن کنید و او به دیدن برنامه کودک دعوت کنید.

نگذارید کودک سرش را به هنگام خون دماغ به عقب خم کند، زیرا این کار موجب می شود تا خون به پشت بینی و سپس داخل معده برود و موجب تحریک و در گاهی اوقات حالت تهوع می شود.

بعد از گذشت ۱۰ دقیه می توانید بینی کودکتان را رها کنید. اگر خونریزی بند نیامده بود، بار دیگر بینی کودک را از همان قسمتی که اسنخوان ندارد بگیرید و به مدت ۱۰ دقیقه نگه دارید. بعد از گذشت ۱۰ دقیقه که در کل ۲۰ دقیقه می شود، باید خونریزی بینی کودک قطع شده باشد. اگر خونریزی قطع نشده است حتما با پزشک کودکان تماس بگیرید یا در صورت عدم دسترسی به پزشک کودکان به نزدیکترین درمانگاه یا بیمارستان مراجعه کنید.

چرا کودک دچار خون دماغ می شود؟
ازبینی، زمانی خون می‌آید که رگ‌های کوچک داخل سطح بینی پاره شوند. حوادث زیر می‌توانند خونریزی بینی را پدید آورند: ضربه به بینی، عطسه کردن هنگام سرماخوردگی یا تب یونجه، وجود شی خارجی در بینی، دست در دماغ کردن و امثال آن، اگر شی خارجی در بینی فرو رفته باشد ترشحات بدبو همراه با خون خارج میشود. خونریزی بینی ممکن است شدید باشد اما معمولاً مقدار خیلی کمی خون از آن بیرون می‌ریزد.

علائم سرخک چیست –

سرخک یک بیماری ویروسی است که با علایم سرما خوردگی بروز می کند و اگر بیمار با فرد مبتلا با سرخک تماس داشت به سرخک شک می کنیم.

سرخک چیست؟
بیماری از 5 روز قبل تا 4 روز بعد از راش مسری می باشد.مهمترین علامت تشخیصی آن نقاط کوپلیک است که به صورت نقاط سفید با هاله قرمز در کنار دندانهای آسیای تحتانی دیده می شود.

راشها یا ضایعات بیماری از محل رویش مو شروع می شود و به سمت پایین می رود و به هم وصل می شوند.گاهی به صورت ضایعات کوچک خونی دیده می شود ولی خارش ندارد.شدت راشها(دانه ها) با شدت سرخک ارتباط دارد.

در شیرخواران به دنبال سرخک،عفونت گوش داخلی،پنومونی و اسهال و درگیری کبد در بزرگسالان شایع است.درمان علامتی معمولا کافی است.ویتامین آ شدت بیماری را کم می کند.

جهت پیشگیری از این بیماری واکسن سرخک در برنامه واکسیناسیون کشوری به کودکان تزریق می شود.

علائم سرخک
اگر در معرض این ویروس قرار گرفتید، بدانید که 10 تا 12 روز طول می‌کشد تا علائم ظاهر شود و چند روز بعد از ظهور علائم، لکه‌های پوستی ظاهر می‌شود. علائم عبارتند از :
تب بیشتر از 3/38 درجه سانتیگراد
بثورات پوستی (جوش) که بیشتر از 3 روز باقی بماند
سرفه
زکام
قرمزی چشم ها (ورم ملتحمه)

پیشگیری از سرما خوردگی در کودکان -مواد غذایی سرشار از ویتامین C، میوه و سبزی‌های تازه، لبنیات و پروتیین در پیشگیری و درمان سرماخوردگی بسیار موثرند. رعایت بهداشت شخصی نظیر شست‌وشوی مکرر دست‌ها، استفاده از وسایل شخصی، تغذیه مناسب، خوردن صبحانه، بررسی و درمان عوامل زمینه‌ای و دوری از استرس و تقویت سیستم ایمنی در پیشگیری از بسیاری بیماری‌ها به‌ویژه سرماخوردگی تأثیر بسزایی دارد.

با آغاز فصل پاییز بیشتر افراد به‌ویژه کودکان در معرض سرماخوردگی قرار می‌گیرند. این درحالیست که با آشنایی با روش‌های پیشگیری و آگاهی از اصول بهداشتی و تغذیه‌ای می‌توان از میزان شدت آن کاست.

آسم و آلرژی جزو بیماری‌های زمینه‌ساز سرماخوردگی است که باید جدی گرفته شوند.

در پاییز بیشتر کودکان دچار عفونت‌های ویرال ویروسی می‌شوند. در فصل پاییز کودکان کمتر به عفونت‌های باکتریایی دچار می‌شوند و عفونت ویروسی بیشتر با علایمی نظیر آبریزش از بینی، چشم و تب مختصر مشاهده می‌شود.

اگر سرماخوردگی درحد عفونت ویرال ساده باشد، با رعایت بهداشت، تغذیه مناسب و خوردن سوپ مرغ و سبزیجاتی نظیر کرفس، هویج و پیاز و استراحت، سریع‌تر بهبودی حاصل می‌شود.

سیستم ایمنی ضعیف زمینه هر بیماری و سرماخوردگی را فراهم می‌کند. بنابراین زمانی که کودک به عفونت شدید دچار می‌شود و سیستم ایمنی ضعیفی دارد، بهتر است در منزل استراحت کند و با رعایت اصول درمانی، بهبودی لازم را به دست آورد.

مصرف مایعات فراوان، رعایت بهداشت، استفاده از ماسک و بخور و مصرف به موقع داروهای تجویز شده در بهبودی سریع کودک تأثیر بسزایی دارد.

استفاده از ماسک در کودکانی که به سرماخوردگی مبتلا هستند در مکان‌های مختلف به منظور پیشگیری از انتقال ویروس ضروری است.

علائم اوریون چیست -انتقال بیماری بیشتر از طریق تماس مستقیم با بزاق دهان مثلا با بوسیدن بیمار یا از طریق تنفس هوای آلوده به ویروس ناشی از سرفه‌های بیمار است.

اوریون یک بیماری ویروسی
اوریون یکی از شایع‌ترین بیماری‌ها در برخی نقاط جهان است، لذا پیشگیری از بروز بیماری، تشخیص به موقع بیماری و مراقبت صحیح از بیمار، در سپری شدن سیر طبیعی بیماری بدون ابتلا به عوارض خطرناک احتمالی از اهمیت خاصی برخوردار است.

بیماری های ویروسی در فصل بهار شیوع بیشتری می یابند که علت این امر هنوز ناشناخته باقی مانده و باورهایی از جمله اینکه ویروسها در اثر افزایش درجه حرارت یا ازدحام جمعیت و تماس افراد در این فصل گسترش پیدا می کند نادرست است.

اوریون یکی از بیماری های ویروسی بوده که غدد بزاقی فرد را درگیر کرده و علائم اولیه آن مانند سرماخوردگی خفیف از جمله تب، سردرد، بی قراری، بی اشتهایی، ورم بناگوش و لوزه ها و گوش درد است.

بیماری اوریون در سنین 5 تا 10 سال شایعتر است ، این بیماری در کودکان زیر 2 سال اتفاق نمی افتد و در افراد میانسال نیز نادر است.

ویروس بیماری اوریون از طریق بزاق دهان و تنفس منتقل شده و این بیماری 7 تا 8 روز به طول می انجامد.

اوریون نیازی به درمان و استفاده از دارو ندارد ، در بعضی موارد ممکن است ویروس اوریون باعث مننژیت، ورم لوز المعده و یا اورکیت (ورم بیضه ها) گردد که در این صورت حتماً باید به پزشک متخصص مراجعه نمود.

سردرد شدید همراه با تهوع و استفراغ از نشانه هایی است که باید در بیماری اوریون جدی گرفته شود.

می توان با تزریق واکسن اوریون از ابتلا به این بیماری پیشگیری کرد ، خوردن مایعات گرم، استراحت کافی و جداسازی بیماران از افراد غیر مبتلا می تواند به بهبود بیماری اوریون کمک کند.

بیمار مبتلا به اوریون نیاز به استراحت دارد باید اتاقی برای بیمار در نظر گرفته شود که ساکت باشد تا بیمار در آرامش استراحت کند. تغذیه مناسب و مقوی در این دوره بسیار حائز اهمیت است. هرچند که بیمار در این دوره با بی‌اشتهایی روبرو است، اما باید سعی کرد با حوصله‌ به او غذا داد تا کمتر دچار ضعف سیستم ایمنی بدن شود و بیماری او تشدید نشود.

دارو‌ها باید با آب فراوان مصرف شود. از غذاهای مایع مثل شیر، سوپ، ماست و… استفاده شود تا بلع غذا آسان‌تر باشد. برای برطرف کردن خشکی‌ دهان مایعات فراوان به بیمار داده شود در صورت وجود مشکل در نوشیدن از نی استفاده شود. پرهیز از مصرف میو‌ه‌ها و غذاهای ترش که منجر به تحریک تولید بزاق می‌شوند ضروری است.

از دستگاه بخور و مرطوب کننده فضا برای بهبود سرفه و گلو درد استفاده شود. درجه حرارت بیمار مبتلا به اوریون باید هرچند ساعت یکبار کنترل شود. کودکان تا اتمام دوره سرایت بیماری نباید به مدرسه فرستاده شوند.

نحوه انتقال بیماری چگونه است؟
انتقال بیماری بیشتر از طریق تماس مستقیم با بزاق دهان مثلا با بوسیدن بیمار یا از طریق تنفس هوای آلوده به ویروس ناشی از سرفه‌های بیمار است و یا به طور غیرمستقیم از راه ظروف آلوده به بزاق فرد مبتلا به فرد دیگر منتقل می‌گردد. ویروس از 3-2 روز قبل از تورم تا حدود 9 روز بعد از آن از بزاق دفع می‌گردد. لذا توصیه به خانه ماندن فرد مبتلا و جداسازی ظروف مورد استفاده تا حدود 9 روز پس از شروع علائم بیماری می‌گردد. البته با توجه به دفع ویروس از بزاق قبل از شروع علائم، کنترل کامل بیماری مشکل می‌باشد.

بیشترین زمان شیوع بیماری چه فصلی است؟
علل شایع ابتلا، اواخر زمستان و اوایل بهار می‌باشد که البته در صورت ایجاد اپیدمی، بیماری در تمامی فصول سال دیده می‌شود.

علایم بیماری اوریون چیست؟

علائم بیماری 14 تا 21 روز بعد از تماس و معمولا تظاهرات بیماری خود را به صورت سردرد، گلودرد خفیف، تب بالا، کم اشتهایی، خستگی و درد عضلانی نشان می‌دهد. شایع‌ترین تظاهرات بالینی در افراد را تورم غدد بزاقی (بخصوص غدد بزاقی بناگوش)‌ تشکیل می‌‌‌دهد.تورم غدد بزاقی بناگوشی دردناک هستند و جویدن و غذا خوردن (به دلیل ترشح بزاق)‌ مزید بر علت می‌‌شود.

بیماری اوریون چه عوارضی به دنبال می‌تواند داشته باشد؟
تورم بیضه‌ها (ارکیدیت): این عارضه شایع‌ترین عارضه بیماری در مبتلایان بعد از بلوغ می‌باشد که تا حدود یک سوم افراد بالغ مبتلا به بیماری دچار آن می‌شوند. این عارضه که با تب بالا، درد شدید بیضه‌ها و تورم و قرمزی کیسه بیضه‌ها همراه است در حدود 10 درصد افراد مبتلا باعث مشکلات نازایی می‌گردد. البته این تصور عامه که فرد مبتلا به بیماری اوریون نباید حرکت کند زیرا ممکن است بیضه‌ها متورم شوند از آنجا منشاء می‌گیرد که این عارضه معمولا حدود 10 روز پس از تورم غدد بزاقی ایجاد می‌شود و لذا آن را به حرکت کردن بیمار نسبت می‌دهند که البته مورد قبول نمی‌باشد.

مننژیت: این عارضه شایع‌ترین عارضه اوریون در کودکان می‌باشد به طوری که باعث سردرد، تب شدید و سفتی گردن و استفراغ‌های مقاوم می‌گردد. البته در این کودکان معمولا به محض گرفتن مایع نخاع علائم بیمار کاهش می‌یابد. این عارضه معمولا خوش‌خیم بوده و بدون هیچ عارضه ماندگاری بهبود می‌یابد.

کری: یکی از عوارض مهم اوریون کری عصبی می‌باشد که عمدتا یکطرفه بوده و می‌تواند گذرا و یا دائمی باقی بماند.

تورم غده لوزالمعده (پانکراتیت): این عارضه خوش‌خیم و گذرا گاهی باعث درد شدید شکمی همراه با تب، تهوع و استفراغ شدید می‌گردد که البته معمولا علائم بیمار در عرض 2 تا 3 روز فروکش می‌کند.

درمان اوریون چیست؟
درمان تورم غدد بزاقی در این بیماران محدود به اقدامات علامت درمانی و نگهدارنده می‌باشد که شامل داروی ضد تب و درد مانند استامینوفن یا بروفن و یا استفاده موضعی از کیسه آبگرم و یا سرد بر روی غدد متورم است. بهتر است غذاهای سفت که نیاز به جویدن زیاد دارند و یا غذاهای ترش که باعث ترشح زیاد بزاق می‌شوند، استفاده نشود. داروی ضدویروس خاصی در این بیماران کاربرد ندارد؛ زیرا بیماری خود به خود بهبود یابنده است و آن چنانکه واضح است مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان این بیماری هیچ جایگاهی نداشته و عملی غیرمنطقی می‌باشد.

عارضه بیضه نزول نکرده در کودکان -متخصص کلیه و مجاری ادرار از یک عارضه مادرزادی برای نوزادان پسر سخن گفت که غفلت والدین و درمان نشدن آن تا قبل از یک سالگی موجب ناباروری و عقیم شدن آنها می‌شود.

علی حمیدی مدنی متخصص کلیه و مجاری ادرار تصریح کرد: عارضه بیضه نزول نکرده یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های مادرزادی در پسربچه‌هاست که باید حتماً تا یکسالگی درمان شود. وی خاطرنشان کرد: به طور معمول 34 نفر از هر 1000 نوزاد یا به عبارتی 3.4 درصد پسر بچه‌هایی که به دنیا می‌آیند در بدو تولد با این عارضه همراه هستند که هرچه وزن یک نوزاد پسر در بدو تولد کمتر باشد یا به شکل نارس به دنیا آمده باشد شانس اینکه این اتفاق در وی روی دهد بیشتر خواهد بود.

حمیدی مدنی افزود: در اکثر قریب به اتفاق نوزادانی که به این عارضه مبتلا هستند طی 3 تا 6 ماه اول پس از تولد به خودی خود همزمان با رشد و تکامل نوزاد بیضه پایین می‌آید و چنانچه در پسر بچه‌ای در پایان اولین سال تولد پایین نیامد نیاز به درمان برای اصلاح این ناهنجاری وجود دارد.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار افزود: زمانی که نوزاد در دوره جنینی در داخل رحم مادر به سر می‌برد بیضه‌ها در داخل شکم و در مجاورت کلیه‌ها قرار گرفته‌اند و به مرور زمان با بالا رفتن سن کودک، کلیه‌ها به سمت بالا صعود کرده تا در موقعیت طبیعی خود قرار گیرند و از همسایگی کلیه‌ها جدا شده و در مسیری طبیعی وارد لگن می‌شوند سپس در کشاله ران وارد کانال‌های این‌گوی‌نال می‌شوند تا از این مسیر وارد کیسه شوند.

وی گفت: به دلایل متعدد که معمولاً هورمونی هستند در مواردی سیر حرکت آن به سمت پایین با توقف روبرو می‌شود و کودک به دنیا آمده دارای یک بیضه در کیسه خواهد بود یا هیچ بیضه‌ای در کیسه نخواهد داشت. چنانچه سن کودک به یک سال تمام برسد و بیضه در داخل کیسه قرار نگرفته باشد نیازمند درمان قطعی است.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار در توضیح علل نیاز به درمان این عارضه گفت: از 1.5 سالگی به بعد تغییرات غیر قابل بازگشت در سلول‌های بیضه نزول نکرده اتفاق می‌افتد و این تغییرات در آینده ریسک ناباروری پسران را افزایش خواهد داد. حمیدی مدنی خاطرنشان کرد: چند عارضه ممکن است در رابطه با این عارضه روی دهد که یکی افزایش ریسک پیچ‌خوردگی طناب بیضه است. این یک پروسه بسیار حاد و دردناک است و یک زمان طلایی 4 تا 6 ساعته دارد که در صورت عدم تشخیص درست و اصلاح نشدن این عارضه، بیضه از بین خواهد رفت و در عارضه بیضه‌ نزول نکرده این اتفاق بیشتر روی خواهد داد.

وی افزود: عارضه دومی که این کودکان را تهدید می‌کند افزایش ریسک ابتلا به سرطان بیضه است یعنی این افراد حدوداً 6 تا 8 برابر جمعیت عادی و به قول برخی 10 تا 12 برابر جمعیت عادی ریسک ابتلا به سرطان خواهند داشت چرا که این افراد به طور مادرزاد دارای ساختمان جنسی مختلی هستند.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار افزود: عارضه سوم که این کودکان را تهدید می‌کند ناباروری است که این عارضه در شکل بیضه‌های نزول نکرده یکطرفه از سایر افراد نرمال جامعه خیلی بیشتر نیست ولی در شکل دو طرفه چنانچه بیضه‌ها نزول نکرده باشند در 50 درصد موارد ممکن است باعث ناباروری در فرد شود.

حمیدی مدنی افزود: از آنجا که تغییرات غیرقابل بازگشت در سلول‌های زایا در این عارضه از 1.5 سالگی روی می‌دهد نباید پسربچه‌ای 1.5 ساله درمان نشده بماند، به همین علت در تمام مکاتب علمی دنیا توصیه می‌شود زمانی که با پسربچه دارای بیضه نزول نکرده روبرو می‌شوند که 6 ماه اول تولد را سپری کرده است، درمان‌ها باید شروع شود به نوعی که تا پایان سال اول تکلیف این بیماری روشن شده باشد که جراحی این کار را انجام می‌دهد. این متخصص کلیه و مجاری ادراری تأکید کرد: باید با استفاده از جراحی، آن را پایین آورد. گاهی ممکن است طناب بیضه کوتاه باشد که در این صورت درمان و جراحی در دو مرحله صورت می‌گیرد یعنی یک عمل جراحی را به سنین بالاتر موکول می‌کنیم و آن را پایین می‌آوریم. وی گفت: در کل باید در پایان اولین سال تولد جراحی انجام شده باشد و این بیضه در موضع طبیعی خود در داخل کیسه قرار گرفته باشد.

حمیدی مدنی افزود: بیضه‌ها در پستانداران و موجودات خونگرم در داخل شکم قرار دارند اما در انسان در داخل کیسه‌ای در خارج بدن قرار دارند زیرا دمای داخل کیسه یک درجه سانتیگراد نسبت به دمای مرکز بدن پایین‌تر است و به عبارتی دیگر کیسه یک درجه خنک‌تر است. این متخصص خاطرنشان کرد: این خنک‌تر بودن عامل کارکرد طبیعی آن است یعنی بعدها که نوزاد بالغ شد و ازدواج کرد در این محیط خنک کار بهتری از نظر اسپرم‌سازی انجام خواهد داد بنابراین وجود آن به داخل کیسه قانون طبیعت است و حتماً بایستی بیضه کودک در یک سالگی در داخل کیسه قرار گرفته باشد.

حمیدی مدنی گفت: متأسفانه بسیاری از پزشکان و همکاران نگران هستند که بیهوشی ناشی از جراحی برای کودک مضر باشد در حالی که کبد نوزاد پس از 6 ماهگی در برخورد با داروهای بیهوشی مانند یک فرد بزرگسال عمل می‌کند. وی افزود:

بنابراین هیچ خطری این کودک را از نظر بیهوشی تهدید نخواهد کرد مگر در مواردی خاص که در این صورت پزشک بیهوشی در صورت وجود بیماری پیشنهاد می‌کند این جراحی در سن بالاتر انجام شود. این متخصص کلیه و مجاری ادرار تأکید کرد: از آنجایی که این جراحی نیازمند بیهوشی است در کمتر از 6 ماهگی این جراحی انجام نمی‌شود زیرا بیهوشی در کودکان زیر 6 ماه به صورت انتخابی مشکلاتی ایجاد می‌کند بنابراین درمان را باید پس از 6 ماهگی تا یک سالگی انجام داد.

علل گرفتن بینی کودک – بسیاری از مادران هنگام سرماخوردگی فرزندانشان از گرفتگی بینی کودکان در رنج هستند. آنها انتظار گرفتگی بینی کودکشان را در روزهای اول سرماخوردگی دارند، ولی مشکل وقتی پیش می‌آید که کودک مدت زیادی گرفتگی بینی دارد و نمی‌تواند از آن نجات پیدا کند.

دکتر شیروانی فوق‌تخصص عفونی اطفال نوشت: نوزادان بلافاصله بعد از تولد به‌طور طبیعی به دلیل تنگی فضای بینی و پشت حلق، به‌دنبال التهاب مختصر در این ناحیه دچار گرفتگی بینی می‌شوند.

آنها هنگام بلع شیر مادر چون فقط به بینی خود برای تنفس وابسته‌اند دچار گرفتگی بینی می‌شوند و این امر در خوردن شیر مادر ایجاد اختلال می‌کند.

در سنین بالاتر با توجه به این که سرماخوردگی بسیار شایع است، هر بار ابتلا به آن با گرفتگی بینی همراه خواهد بود.

به خاطر داشته باشید در جریان بهبود سرماخوردگی به دلیل غلیظ شدن ترشحات بینی و پشت حلق کودکان، شدت گرفتگی بینی بیشتر خواهد شد و مادر با فکر این‌که کودک نیاز به داروی بیشتر دارد ممکن است خودسرانه اقدام به دادن آنتی‌بیوتیک به کودکش کند که اصلا توصیه نمی‌شود.

در کودکانی که رینیت آلرژیک دارند نیز التهاب در فضای بینی و سینوس‌ها باعث آبریزش و عطسه و گرفتگی بینی می‌شود که با درمان‌های معمول بهبود پیدا نمی‌کند.

این کودکان معمولا شدت علائم را در فصول خاص، صبح‌ها یا هنگام مواجهه با مواد آلرژن دارند. معمولا گرفتگی بینی در این کودکان با بزرگی آدنوئید (لوزه‌های پشت حلقی) همراه است و خرخر هنگام خواب نیز به مشکلات آنها اضافه می‌شود.

در سنین بالاتر و با کامل شدن اندازه سینوس‌ها گرفتگی بینی با سینوزیت همراه می‌شود و بهره‌گیری از درمان‌های متعدد از نظر باز نگهداشتن بینی و کنترل عفونت‌هایی که به‌طور مکرر در فضای سینوس رخ می‌دهد ضروری می‌شود.

کودکانی که سینوزیت با منشأ آلرژیک و غیرآلرژیک دارند، به دلیل عبور ترشحات از فضای پشت حلق، دچار سرفه‌های مکرر می‌شوند که این سرفه‌ها صبح‌ها همراه با خروج ترشحات فراوان از بینی کودک خواهد بود.

بی‌شک در چنین شرایطی توجه به مراقبت از دستگاه تنفسی کودک در فصل سرما و پیشگیری از عفونت‌های تنفسی مکرر لازم است.

از مواجهه کودک با هوای سرد بدون پوشش مناسب باید خودداری کرد و به‌طور مرتب از سبزیجات سبز و زرد مانند کاهو و فلفل سبز و هویج و انواع میوه‌ها و مرکبات برای تغذیه فرزندتان استفاده کرده و در صورتی که وی مبتلا به آلرژی است باید از مواجهه با دود سیگار، عطر، گرد و خاک و مواد آلرژن موجود در هوا و مواد خوراکی اجتناب شود تا فصل زمستان با شادی و سلامت پشت سر گذاشته شود.