درمان اسکارهای هایپرتروفیک

درمان  اسکارهای هایپرتروفیک -پروسه درمان زخم شامل3مرحله التهاب، گرانولاسیون و بازسازی ماتریکس می باشد. در مرحله اول از عروقی که در داخل زخم مورد تخریب قرار گرفته اگزودا ترشح می گردد. نوتروفیل ها باعث شروع آبشار التهاب سلولی شده و ماکروفاژها بازمانده های سلول و اجسام خارجی را می بلعند.

به دنبال آن، درفاز گرانولاسیون، ماکروفاژها با ترشح سایتوکین هایی که گرانولاسیون را تقویت می کنند باعث اپی تلیالیزه شدن مجدد، خون رسانی مناسب و تقویت بافت آسیب دیده می شوند. در مرحله پایانی بهبود زخم یا بازسازی ماتریکس جدید تولید می کنند. پروسه بازسازی و تخریب مجدد کلاژن ممکن است تا2سال بعد از آسیب بافت ادامه یابد.

اسکار هایپرتروفیک طبق تعریف یک پاسخ شدید رشد به ترمیم زخم است که در مرزهای زخم اولیه باقی می ماند، در مقابل کلوئید چرخه زندگی مهاجم تری دارد و از مرزهای ابتدایی زخم بزرگتر می شود. دراسکار هایپرتروفیک، کلاژن به جای اینکه به شکل موازی و طبیعی خود باشد به صورت نامنظم و خمیده است، به همین دلیل این نوع اسکار برجسته، سفت و کم ارتجاع است.

علاوه بر این، اسکارهایپرتروفیک با پر عروق بودن و قرمزی نیز شناخته می شود.

از لحاظ بالینی اسکارهایپرتروفیک برجسته، قرمز و ندولار است و اغلب در نواحی پوست ضخیم دیده می شود. معمولا طی 8 هفته بعد از سوختگی، بسته شدن زخم با فشار بیش از حد، عفونت زخم، هایپوکسی یا سایر آسیب های تروماتیک پوست بوجود می آید. فاز نرمال آن شامل یک فاز رشد سریع است که 6 ماه طول می کشد و ممکن است به دنبال آن یک دوره بازگشت طی 12 تا 18 ماه آینده رخ دهد.

شناخت زود هنگام احتمال بروز اسکار هایپرتروفیک در درمان آن بسیار با اهمیت است. به دلیل اینکه اسکارهای هایپرتروفیک اغلب دردناک هستند و به سختی درمان می شوند، طی سالیان اخیر درمان های بسیاری جهت کم کردن رشد بافت پدید آمده است. در این مقاله مروری، مباحث فشار درمانی، ورقه یا پماد ژل سلیکونی، پوشش پلی یورتان، عصاره پیاز، کرم ایمی کیمود و ویتامین های AوE در درمان اسکار هایپرتروفیک مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت.

درمان  اسکارهای هایپرتروفیکفشار درمانی

از دهه 1970 فشار درمانی، درمان محافظه کارانه انتخابی جهت اسکارهای هایپرتروفیک بویژه ناشی از سوختگی بود. فشار درمانی تا زمانی که اسکار فعال است موثر می باشد. بنابراین بعد از گذشت 6ماه از درمان دیگر اثری نخواهد داشت.

این پوشش معمولا به طور سفارشی و از مواد الاستیک ساخته می شود و می بایست به مدت تقریبا یک سال و قبل از اینکه اسکار بالغ شود استفاده گردد. جهت جلوگیری از کاهش الاستی سیته آن می بایست هر 6تا 8 هفته تعویض گردد. مشکلات فشار درمانی شامل قابل استفاده نبودن در فرورفتگی های آناتومیک، سطوح فلکسور و نواحی پرحرکت، ناراحتی بیمار، نیاز به پوشش در تمامی ساعات شبانه روز و گاهی زخم ناشی از توزیع نامتعادل فشار می باشد. به همین دلایل کمپلیانس بیماران می تواند مشکل مهمی باشد، به طوری که گزارش هایی از 5/8% تا 59% از عدم همکاری بیمار وجود دارد.

این عقیده وجود دارد که فشار درمانی بلوغ زخم را با چندین مکانیسم تسریع می بخشد. این مکانیسم ها شامل نازک شدن درمیس، کاهش ادم و کاهش جریان خون و اکسیژن می باشد. محیط هایپوکسیک باعث کاهش تولید کلاژن و افزایش تجزیه کلاژن می گردد و فیبریل هایی که به سمت سطح پوست چیده شده اند را شل می کند و به این دلیل به میزان بیشتری با نیازهای الاستیکی پوست مطابقت پیدا می کند. این فرضیه هنوز دچار تناقض باقی مانده است به طوری که برخی مطالعات نشان داده اند که بهبود کمی اسکارهایی که تحت فشار درمانی هستند به دلیل افزایش جریان خون بوده است.

شواهد قابل قبولی مبنی بر کاربرد فشار درمانی وجود دارد اما مدارک کافی برای اثر بخشی و میزان بهینه فشار وجود ندارد. اغلب اعتقاد بر این است که mmHg25 ممکن است فشار ایده آلی باشد، اما مطالعات جدید نشان می دهد که نتایج بالینی خوب ممکن است در فشارهایی بسیار پایین تر رخ دهد.

در هر حال با توجه به اینکه اغلب این مشاهدات توسط درمان گر و به کمک بازخورد از بیمار شکل گرفته، اندازه گیری فشار استاندارد شده نیست.به طور کلی شواهدی مبنی بر اینکه فشار درمانی می تواند موثر باشد وجود دارد اما تحقیقات دقیق تری نیاز است تا پارامترهای بهینه را بسنجد.

ورقه و پماد سیلیکون ژل

سیلیکون یک پوشش نیمه تراوای اسکار است که از پلیمر”پلی دی میتل سیلو کزون” تشکیل شده است و ارتجاع پذیری مشابه پوست دارد. از زمان معرفی در 1982 ورقه و پماد سیلیکون ژل جهت کاهش سایز، سفتی، قرمزی و خارش اسکارهای هایپرتروفیک و نیز پیشگیری از بروز آنها به میزان وسیعی به کار رفته اند. فرمولاسیون های بسیار زیادی از این فرآورده وجود دارند.

آثار درمانی ورقه سیلیکون ژل بر اسکارهای قدیمی هایپرتروفیک به خوبی به اثبات رسیده است. اگرچه تعداد زیادی گزارش بالینی کنترل نشده مبنی بر موثر بودن سیلیکون ژل بر درمان اسکار هایپرتروفیک وجود دارد، تعدادی مطالعات کنترل شده معتبر تر نیز موجود می باشد. به عنوان مثال در یک کارآزمایی بالینی کنترل شده، 20 بیمار که دچار اسکار هایپرتروفیک و یا کلوئید شده بودند با استفاده از ورقه سیلیکون ژل در 85% موارد جلوی رشد اسکار را گرفتند و آنرا نرم تر کردند.

ورقه سیلیکون ژل همچنین ثابت کرده است که الاستی سیته اسکارهای قدیمی را به طور چشمگیری 1 تا 6 ماه بعد از درمان در مقایسه با اسکارهای درمان نشده بهبود می بخشد.

همچنین ورقه سیلیکون در صورتی که 2 هفته بعد از ایجاد زخم استفاده شود در کاهش اسکارهای جدید هایپرتروفیک نیز موثر است. گلد و همکاران نشان دادن که بیماران با ریسک بالا (آنهایی که سابقه ایجاد اسکار هایپرتروفیک یا کلوئید بعد از یک عمل جراحی داشتند) در صورتی که از ورقه سیلیکون ژل استفاده کنند 29% دچار اسکار هایپوتروفیک می شوند و اگر درمان روتین بعد از عمل را انجام دهند 44% دچار می شوند.

یافته های این مطالعه فقط به طور نسبی توانستند ثابت نمایند که نسیتی از بیماران که دچار اسکار شدند در گروهی که از ورقه سیلیکون ژل استفاده کردند کمتر بود (72./.=p). اما در بیمارانی که رسیک بالا داشتند تفاوت آماری معنی داری (35./.=p) دیده شد که ورقه سیلیکون ژل در کاهش ایجاد اسکار بعد از برش جراحی موثر است. در مطالعه دیگری Katz این یافته ها را تایید کرد. وی 14 بیمار را که دچار اسکارهای با عمر کمتر از 3 ماه بودند را مورد آزمون قرار داد. 9بیمار اسکار هایپرتروفیک طول کشیده داشتند که کاملا برداشته شد و بلافاصله بعد از re-epithelialization درمان با سیلیکون ژل شروع شد. 5 بیمار سابقه ایجاد اسکار هایپرتروفیک داشتند و طی 2 ماه بعد از جراحی جهت پیشگیری از بروز مجدد به آنها سیلیکون ژل داده شد. در 11 مورد از این گروه (79%) اسکار هایپرتروفیک طی 6 مطالعه، بروز مجدد نیافت.

مکانیسم ورقه سیلیکون ژل ناشناخته باقی مانده است، اگرچه تئوری های بسیاری موجود است. مطالعات نشان داده اند که ورقه سیلیکون ژل فشار، دما یا فشار اکسیژن در محل زخم را تغییر نمی دهد. ورقه سیلیکون تبخیری به میزان نصف تبخیر پوست دارد. اغلب محققین عقیده دارند که سیلیکون از طریق ایجاد محیطی مرطوب و بسته که فعالیت مویر گی را کم می کند عمل می نماید، در نتیجه تولید کلاژن توسط فیبروبلاست ها و هایپرتروفی اسکار کم می شود. ورقه سیلیکون پر خونی را کم کرده و تولید کلاژن توسط فیبروبلاست ها را کم می کند و صاف شدن زخم را افزایش می دهد. کاربرد کرم سیلیکون به تنهایی باعث 22% بهبود و کاربرد کرم سیلیکون به همراه پانسمان پوششی باعث 82% بهبود در اسکار از لحاظ قرمزی، دردناکی، خارش و سفتی می شود.

این نتایج، این مطلب را که پوشش می تواند اثر سینرژیسم دربهبود زخم داشته باشد تایید می کند و پیشنهاد می دهد که ژل سیلیکون به تنهایی ممکن است به اندازه ورقه سیلیکون ژل موثر نباشد.

زخم هایی که با ورقه سیلیکون ژل درمان شده اند در برش های بافت شناسی مقادیر قابل چشم پوشی از سیلیکا را نشان می دهند. بنابراین وجود سیلیکون به تنهایی شاید ضروری نباشد. در یک مطالعه تصادفی کنترل شده نشان داده شد که پوشش سیلیکون ژل و پوشش غیر سیلیکونی به صورت مساوی در بهبود سایز، برجستگی و رنگ اسکارهای هایپرتروفیک موثر هستند. در یک مطالعه دیگر که یک کرم بدون سیلیکون را با یک پانسمان پوشاننده با وازلین را مقایسه می کرد، بهبود اسکار در گروه پانسمان پوشاننده به طور معنی داری در مورد خارش، درد، سفتی، برجستگی و قرمزی بیشتر بود؛ این مطالعه به میزان بیشتری فرضیه فوق را اثبات کرد.

به طور خلاصه، ورقه سیلیکون ژل چه در کاهش شدت اسکارهای هایپرتروفیک در زخم های تازه و چه در افزایش بهبود اسکارهای هایپرتروفیک قدیمی موثر است. پماد سیلیکون یا ژل آن اگرچه مصرف راحت تری دارد و برای نقاط در معرض دید بهتر است اما از ورقه سیلیکون کمتر موثر است.

دکتر حمید هنریار

آمادگی قبل از سونوگرافی

آمادگی قبل از سونوگرافی –

1- آمادگی‌های پیش از انجام سونوگرافی رحم و ضمائم آن

مثانه باید پر از ادرار باشد؛ زیرا مثانه پر همانند یك ذره‌بین برای بررسی رحم و تخمدان‌ها در سونوگرافی عمل نموده و موجب شفافیت تصویر می‌شود. به علاوه مثانه پر، گازهای روده را كه مزاحم سونوگرافی هستند به بالا رانده و آنها را از صحنه تصویربرداری دور می‌سازد.

توجه 1: نوشیدن آب، چای، آب‌میوه و دیگر مایعات برای پر شدن مثانه كافی است، لذا هیچگاه از داروهای مدر (ادرار آور) خصوصاً بدون توصیه پزشك استفاده نكنید.

توجه 2: در سونوگرافی از زنان باردار تا هفته 12 حاملگی، مثانه، باید كاملاً پر باشد ولی برای ماه‌های بالاتر نیازی به پر بودن مثانه نیست.

توجه 3: برای انجام سونوگرافی از داخل واژن، مثانه نیمه پر كافی است. در این حالت مثانه خیلی پر ایجاد مزاحمت می‌كند. بنابراین اگر در مواردی قرار باشد سونوگرافی از روی شكم انجام گیرد ابتدا با مثانه پر مراجعه نمایید. سپس كمی از ادرار داخل مثانه در صورت لزوم تخلیه شده و سونوگرافی داخل واژینال انجام می‌شود.

تذکرات مهم :

1- سونوگرافی باید از روی پوست كاملاً لخت و برهنه و تماس با ژل مناسب و پاكیزه انجام شود.
2- وجود موی اندك در ناحیه سونوگرافی مزاحمتی ایجاد نمی‌كند ولی در مواردی كه موی بیش از حد در محل وجود دارد باید قبل از انجام سونوگرافی نسبت به تراشیدن آن اقدام نمود.
3- زخم‌های باز با انجام سونوگرافی مغایرت دارند، زیرا ژل سونوگرافی موجب تحریك زخم یا آلودگی بیشتر آن می‌شود.
4- همیشه قبل از انجام سونوگرافی، پزشك خود را از سابقه اعمال جراحی قبلی خود مطلع نمائید.
5- انجام سونوگرافی داخل واژن در ماه‌های پایین حاملگی اشكالی نداشته و در ماه‌های بالاتر نیازی به انجام این روش نیست.

2- سونوگرافی دستگاه ادراری

دستگاه ادراری در هر دو جنس از دو كلیه، دو میزنای (حالب)، مثانه و پیشابراه تشكیل شده است. اصولاً تمامی بخش‌های دستگاه ادراری با سونوگرافی قابل بررسی است، اما حالب‌های طبیعی معمولاً به جهت آنكه قطر بسیار كمی داشته و دو جدار آن به صورت مجازی روی هم خوابیده‌اند، در سونوگرافی دیده نمی‌شوند. سونوگرافی كاربردهای متعددی در بررسی دستگاه ادراری دارد كه از آن جمله می‌توان به بزرگ شدن كلیه‌ها به علت پس زدن ادرار ناشی از انسداد با سنگ یا دیگر توده‌ها، بررسی تومورها، كیست‌ها و آبسه‌های كلیه، بررسی اندازه كلیه در بیمارانی كه پیوند كلیه شده‌اند، ارزیابی پروستات و مثانه و … اشاره نمود.

آمادگی‌های پیش از انجام سونوگرافی دستگاه ادراری :

برای بررسی مثانه و مجاورات آن باید مثانه پر باشد. اما مثانه لبریز از ادرار (به شدت پر) به علت پس زدن ادرار به حالب‌ها و سیستم جمع كننده ادرار و لگنچه‌های كلیه ممكن است منجر به تشخیص اشتباه شود.

توجه: گاهی لازم است كه مثانه در دو حالت پر و پس از تخلیه (مثلاً برای بررسی بزرگی پروستات) مورد سونوگرافی قرار گیرد.

وجود پانسمان و زخم پوستی در محل كلیه‌ها از دقت سونوگرافی می‌كاهد. مثلاً در سوختگی‌های شدید انجام سونوگرافی غیرممكن است.

3- سونوگرافی شكم و دستگاه گوارش

حفره شكم جدای از دستگاه ادراری و تولید مثل در برگیرنده دستگاه‌های متعددی از جمله دستگاه گوراش، كبد، كیسه صفرا، طحال و لوزالعمده (پانكراس) است. این اعضاء به سه گروه تو خالی حاوی هوا و گاز (معده، روده باریك، روده بزرگ)، اعضاء توپر (مانند كبد، طحال و …) و اعضاء تو خالی حاوی مایعات (مانند مثانه و كیسه صفرا) تقسیم می‌شوند. سونوگرافی بیشتر برای بررسی اعضاء توپر و توخالی حاوی مایع به كار می‌رود و در این بین مهم‌ترین كاربرد آن در تشخیص بیماری‌های كیسه صفرا است. هوا یا گاز درون اعضاء توخالی مانند معده با انعكاس امواج صوتی مزاحم، مانع از انجام سونوگرافی می‌شوند. لذا داخل معده و روده را نمی‌توان در شرایط عادی دید ولی در برخی بیماری‌ها متخصص سونوگرافی با انجام مانورهای خاص قادر است تا جدار معده و روده‌ها و ضخامت آنها را مورد بررسی قرار دهد.

با سونوگرافی می‌توان تورم كیسه صفرا را در اثر تجمع و غلیظ شدن صفرا به علت سنگ‌ها و تومورها تشخیص داد. همچنین از این روش برای بررسی كیست‌های عفونی مانند كیست هیداتیك (انگلی كه از طریق خوردن مواد غذایی خصوصا سبزیجات آلوده به مدفوع سگ مبتلا منتقل می‌شود)، كیست‌های مادرزادی، آبسه‌های عفونی و میكروبی كبد، تومورهای كبد و طحال نیز استفاده می‌شود.

از سونوگرافی همچنین می‌توان برای تشخیص مواردی مانند آپاندیسیت (التهاب آپاندیس) نیز بهره جست. گاهی دقت سونوگرافی برای بررسی توده‌ها و متاستازهای كبد (تومورهایی كه از دیگر نقاط بدن منشاء گرفته و به كبد رسیده‌اند) حتی از سی‌تی‌اسكن بیشتر است.

آمادگی های پیش از انجام سونوگرافی دستگاه گوارش، كبد و كیسه صفرا :

– بهتر است بیماری كه قرار است تحت سونوگرافی كبد، كیسه صفرا و مجاری صفراوی قرار گیرد ناشتا باشد.

توجه 1: مصرف غذاهای چرب مانند كره، تخم‌مرغ و … اكیداً ممنون است.

زیرا مصرف غذاهای چرب موجب انقباض كیسه صفرا و تخلیه صفرا به روده شده و این موضوع سبب می‌شود تا كیسه صفرا در سونوگرافی دیده نشده یا قابل بررسی نباشد.

توجه 2: مصرف مایعات ساده مثل آب و چای بلامانع است.

– برخی از متخصصین پس از انجام سونوگرافی در مرحله ناشتایی، زرده تخم‌مرغ به بیمار داده و یكساعت پس از خوردن زرده تخم‌مرغ مجدداً بیمار را سونوگرافی می‌كنند.

– در بیشتر موارد متخصص سونوگرافی شما را در دو حالت خوابیده و نشسته تحت سونوگرافی قرار می‌دهد زیرا سونوگرافی كیسه صفرا باید در این دو وضعیت انجام شود تا سنگ‌های پنهان شده در كیسه صفرا به حركت در آمده و قابل مشاهده گردند. این موضوع خصوصاً زمانی انجام می‌شود كه نتیجه سونوگرافی كیسه صفرا در وضعیت خوابیده طبیعی است.
4- سونوگرافی عناصر سطحی

عناصر سطحی شامل اعضایی مانند پوست، غده تیروئید در گردن، غدد بزاقی و پستان‌ها است. ابداع دستگاه‌های بسیار جدید سونوگرافی كه با فركانس‌های فوق‌العاده بالای صوت كار می‌كنند امكان بررسی عناصر سطحی را فراهم آورده است. به جهت اهمیت بالای پستان‌ها و غده تیروئید به این دو مورد اشاره می‌نماییم:

1-4 سونوگرافی پستان

پستان كه در اصطلاح غلط سینه نامیده می‌شود (سینه یا قفسه سینه محفظه استخوانی حاول قلب و ریه‌هاست) از بافت نرمی كه حاوی چربی، غدد و مجاری شیری است تشكیل شده است.

سونوگرافی در كنار روش‌های دیگری چون معاینه بالینی و ماموگرافی برای بررسی، تشخیص و درمان برخی از تومورها و بیماری‌های پستان مورد استفاده قرار می‌گیرد. سونوگرافی از پستان‌ها گاهی در مردان نیز ضرورت می‌یابد.

بانوی ارجمند

زنانی كه هرماه پس از پایان دوره قاعدگی به معاینه پستان‌های خود می‌پردازند، بسیار زودتر متوجه تشكیل توده در پستان‌های خود شده و در آینده در معرض خطرات كمتری قرار می‌گیرند. لذا حتماً به موارد زیر توجه کنید :

1. از سن 20 سالگی به معاینه مرتب و صحیح پستان‌های خود كه توسط پزشك یا كارشناسان مامایی به شما آموزش داده می‌شود، بپردازید.

2. در حوالی سن 35 سالگی طبق نظر پزشك معالج خود یك عكس ماموگرافی از پستان‌هایتان تهیه نموده و آن را به عنوان سابقه نگاه دارید.

3. معمولاً انجام ماموگرافی سالیانه پس از سال 50 سالگی در خانم‌ها توصیه می‌شود. در زیر این سن معمولاً باید هر دو سال یك ماموگرافی تهیه شود.

سونوگرافی پستان در هر سنی قابل انجام است. سونوگرافی به خصوص در سنین زیر 30 سالگی كه ماموگرافی انجام نمی‌شود، كاربرد دارد.

كاربرد اصلی سونوگرافی پستان در تشخیص كیست‌ها یا حفرات توخالی آن است. از این روش همچنین می‌توان برای مقاصد درمانی مانند تخلیه كیست‌ها یا نمونه‌برداری از تومورهای توپر استفاده نمود. پستان‌هایی كه در حالت خوابیده كم ضخامت به نظر می‌رسند. را می‌توان در وضعیت نشسته مورد امتحان سونوگرافی قرار داد.

آمادگی پیش از سونوگرافیآمادگی‌های پیش از انجام سونوگرافی پستان :

– در سونوگرافی پستان باید همیشه زیر بغل‌ها را هم‌بررسی نمود، لذا همیشه قبل از مراجعه سعی كنید تا دوش بگیری و مراقب بهداشت، تعریق و بوی بد زیربغل و ضایعات قارچی این ناحیه باشید.

– آگاهی داشته باشید كه برای انجام سونوگرافی دقیق، پستان‌های بیمار باید برهنه و فاقد پوشش باشند. لذا سعی كنید تا خجالت نكشیده و خونسردی خود را حفظ كنید زیرا اضطراب شما به پزشك‌تان نیز منتقل شده و نتایج سونوگرافی را دستخوش تغییر قرار می‌دهد.

– همیشه نتایج سونوگرافی‌ها و ماموگرافی‌های قبلی را همراه داشته باشید.

2-4 سونوگرافی غده تیروئید

غده تیروئید نیز مانند سایر غدد بدن می‌توان دچار تومورهای توپر یا حفرات توخالی (كیست) شود. معمولاً متخصص غدد مترشحه داخلی پس از معاینات اولیه و احیاناً انجام اسكن رادیو ایزوتوپ، سونوگرافی غده تیروئید را به دو منظور درخواست می‌كند:

1. تشخیص تومورهای توپر از كیست‌ها

2. تشخیص این مسئله كه غده تیروئید فقط در گردن قرار دارد یا اینكه به داخل سینه و پشت جناغ كشیده شده است.

آمادگی‌های پیش از سونوگرافی غده تیروئید

– نیاز به آمادگی خاصی نیست.

– در حین سونوگرافی حرف نزنید و غیر از مواقعی كه پزشك سونوگرافیست اجازه می‌دهد آب دهانتان را قورت ندهید.

– نتایج آزمایشات و اسكن رادیوایزوتوپ قبلی را همراه داشته باشید.

5- سونوگرافی بیضه‌ها

بیضه‌ها كه اعضاء اصلی تولید مثل در مردان به حساب می‌آیند نیز ممكن است بنا به دلایلی متعددی تحت سونوگرافی قرار گیرند. از جمله این موارد می‌توان به واریكوسل (گشادی و اتساع سیاهرگ‌های بیضه)، هیدروسل (آب آوردن كیسه بیضه) و بیضه‌های پایین نیامده (بیضه‌هایی كه پایین نیامده یا به داخل كانال كشاله ران و شكم كشیده شده‌اند)، ضربه‌های وارده به بیضه و پیچش بیضه‌ها و … اشاره نمود. معمولاً در حین بررسی سونوگرافی واریكوسل از بیمارخواسته می‌شود تا نفس عمیق كشیده و آن را در سینه حبس كند تا وریدهای بیضه برجسته‌تر شده و راحت‌تر تحت بررسی قرار گیرند. به علاوه بیضه‌ها و كیسه بیضه در حالت ایستاده نیز تحت بررسی قرار می‌گیرند.

والدین گرامی

حتماً نوزاد پسرتان را در ماه اول پس از تولد جهت معاینه بیضه‌ها به نزد متخصصین اطفال ببرید. توجه داشته باشید كه پایین نیامدن بیضه‌ها و باقیماندن آنها در داخل شكم و كانال اینگوینال (كشاله ران) احتمال نازایی و بروز سرطان در بیضه‌ها را افزایش می‌دهد، لذا باید سریعاً تحت درمان و در صورت نیاز دیگر اقدامات لازم و جراحی قرار گیرند.

آمادگی‌های پیش از سونوگرافی بیضه‌ها

· سونوگرافی بیضه‌ها نیاز به آمادگی خاصی ندارد.

· رعایت بهداشت محدوده دستگاه تناسلی خارجی لازم است.

· هرچند اجباری در حذف موهای ناحیه زهار وجود ندارد و رعایت بهداشت منطقه كافی است ولی بهتر است كه روز قبل از مراجعه اقدام به نظافت موهای این ناحیه بنمایید.

6- سونوگرافی چشم

با استفاده از سونوگرافی می‌توان اطلاعات با ارزشی از كره چشم و فضای پشت چشم و محتویات آن به دست آورد.

برای سونوگرافی چشم از دو روش:

1. سونوگرافی از روی پلك

2. سونوگرافی مستقیم از روی سطح قرنیه استفاده می‌شود. با سونوگرافی چشم می‌توان به بررسی قطر چشم، وجود تومورهای داخل چشمی و پشت كره چشم، وضعیت عروقی چشم و … دست یافت.

آمادگی‌های پیش از انجام سونوگرافی چشم

– خانم‌ها باید قبل از انجام این سونوگرافی از استفاده از هرگونه مواد آرایشی صورت و خصوصاً پلك‌ها بپرهیزند.

– قبل از انجام آزمون، لنزهای تماسی را از چشم خود خارج نمائید.

– در حین آزمایش حتی‌المقدور از پلك زدن بپرهیزید.

7- سونوگرافی در ارتوپدی

سونوگرافی در بررسی بافت‌های نرم‌اندام‌ها و بخش‌های غضروفی نیز كاربرد دارد. از جمله این بافت‌های نرم می‌توان به وترها و رابط‌ها، مفاصل و عضلات اشاره نمود. این روش در تشخیص بیماری هایی چون موارد زیر کاربرد دارد :

– دررفتگی مادرزادی مفصل ران

– پارگی تاندون پشت پا (تاندون آشیل)

– پارگی عضلات چرخاننده شانه

– خونریزی داخلی عضلات

– تومورها و كیست‌های بافت‌های نرم

– منیسك‌های زانو

آمادگی‌های پیش از سونوگرافی‌های ارتوپدیك

نیاز به آمادگی خاصی وجود ندارد. بهتر است ناحیه مورد بررسی زخم باز نداشته باشد، به علاوه اندام مورد نظر نباید در داخل گچ باشد.

8- سونوگرافی داپلر عروق

از سونوگرافی داپلر جهت بررسی جریان خون در داخل‌ رگ‌ها استفاده می‌شود. خونی كه به دستگاه نزدیك می‌شود و خونی كه از آن دور می‌شود به ترتیب با رنگ‌های قرمز و آبی در صفحه نمایشگر قابل دیدن است. از این روش برای بررسی و تشخیص و تنگی‌های عروقی، جداسازی تومورهای بدخیم از خوش‌خیمف توده‌های كم‌خون از پرخون، انسداد گرفتگی عروقی اندام در افراد سیگاری و … استفاده می‌شود.

آمادگی‌های پیش از سونوگرافی داپلر

مشابه آمادگی سونوگرافی‌های ارتوپدی است. به علاوه ترس و اضطراب بیمورد بیمار ممكن است اختلال مختصری در نتایج سونوگرافی داپلر ایجاد نماید.

– انجام سونوگرافی داپلر با صدای حركت خون سرخرگی و سیاهرگی كه گاهی شبیه صدای جیغ گربه است همراه می‌باشد. از این صداها هراس پیدا نكنید.

خطرات سونوگرافی

خطرات سونوگرافی  -گزارشي از کنگره انجمن حاملگي آمريكا برا ي كاربرد سونوگرافي در حاملگي:

پروفسور HAAR رئيس انستيتو درماني اولتراسوند، مي گويد بايد دانست و قبول كرد كه سالم بودن اولتراسوند را در حاملگي نمي توان قبول كرد و گارانتي نمود و اين اظهارات را درباره مدت و شدت اولتراسوند بيان كرد و گفت اولتراسوند مي تواند اثرات مضر داشته باشد و ايجاد BIOEFFECT نمايد و نسوج را منهدم نمايد.

خطرات سونوگرافی ميدانيم كه از اولتراسوند هم براي فيزيو تراپي و هم براي تشخيص استفاده مي شود و در نتيجه يك هم پوشانی و تداخل بين این دو، وجود دارد.

شكي نداريم كه اولتراسوند در فيزيو تراپي ضرر دارد و بايد اولتراسوند محدود شود و عليه سالم بودن آن مي توان بحث كرد . متاسفانه استفاده از سونو روز به روز زياد تر مي شود و توان خروجی دستگاه ها هم بيشتر مي گردد.

پروفسور Haar، اظهار داشت كه مي دانیم اولتراسوند ايجاد حرارت مي كند و در حاملگي خيلي ايجاد اين حرارت در تريمستر اول و دوم در نسوجي كه داراي فعاليت بوده و در حال تقسيم شدن و رشد هستند، اثر مضر دارد. چون اين نسوج نسبت به حرارت بسيار حساس هستند.

بايد پزشك نسبت به اين اثرات هوشيار باشد .راديو لوژيست يا سونوگرافر مشغول صحبت با منشي يا همراهان بيمار مي باشد و پروب را در هوا نگه داشته هوا در سطح جلو پروب گرم مي شود اگر همين روش را در شخصي بالغ انجام بدهيم بيمار اظهار مي دارد كه گرم شده است.

خانم حامله چنين احساسي را خواهد داشت و اگر نوزاد را سونو مي كنيم، بواسطه ايجاد همين حرارت جيغ مي كشد چون دارد مي سوزد و دوست ندارد. بنابراین بر جنین هم تاثیر بد می گذارد.

اولتراسوند غير از اثرات حرارتي Thermic Effect داراي خاصيت ايجاد كاويتاسيون مي باشد.

Acoustic Cavitation)) یعنی وقتي كه در محيطي كه در يك حفره گاز وجود دارد، بطور مداوم امواج را بتابانيم ،اين گازها انقباض و انبساط پيدا مي كنند و در اثر تغييرات فشاري كه دارد، ايجاد كاويتاسيون مي شود. اين تغييرات باعث پارگي و كندگي نسوجي مي شود كه در مجاورت حفره هاي گاز قرار دارند؛ مثل ريه ها، يا گاز دستگاه گوارشي – مصرف ميكرو بابل ها در كنتراست ( چه هوا- چه گاز فلوئور) مي تواند با اين مكانيسم اثرات مضر داشته باشد .

آيا كسانيكه اولتراسوند را براي تشخيص پيشنهاد مي كنند يا كسانيكه آن را انجام مي دهند از خود پرسيده اند آيا اولتراسوند ضرر دارد؟

پروفسور WELLS از انگلستان از راديولوژيست ها سوال مي كند آيا تشخيص بيماري ها فقط به کمک تكنولوژي امکان پذیر است ؟

روزنامه ها اكثرا تشويق مي كنند كه از جنین فیلم بگیرید . این کار براي خانم هاي حامله ، حتي اگر از فيلتر استفاده كنند، مضر است .

پروفسور WELLS مي گويد چون زمانيكه از سونوگرافي دوپلر، استفاده می شود ، میزان انرژی بيشتر از B.MOD و M.MODE است ، پس عوارض آن نیز بيشتر است.

در كميسيوني كه اثرات امواج فوق صوتي را براي نسوج و علي الخصوص حاملگي مورد مطالعه قرار داده و درباره سونوگرافي M.MODE و B بحثي نكرده، بيشترين مطالعه را براي استفاده از دوپلر در عروق بخصوص اگر از كنتراست استفاده شود، انجام داده اند . دوپلردر عروق، بخصوص كاپيلر ها را صدمه مي زند و سبب خونريزي مي شود.

عوارض ناشي از امواج فرا صوتي، با عوامل زیر رابطه مستقيم دارد:

1- زمان اكسپوز ( كه در دوپلر بيشتر مي باشد)

2- طول موج

3- توان خروجی صوتی دستگاهي كه براي تصوير برداري بكار مي رود Acoustic Power))

4- فركانس پروب

اين عوامل مي توانند در گلبول هاي قرمز 40% هموليز ، بوجود بياورند و اين مقدار همولير با افزايش ارتفاع پالس و شدت آن ، زياد تر می شود. (گلبول هاي قرمز در اين آزمايش ها به حالت سوسپانسيون بوده اند.)

در سال 2003، در مونترال كانادا، توسطNational Council Radiation Protection NCRP) ( کنفرانسي برگزار شد. در آن كنفرانس گزارش شد كه امواج فراصوت وقتي كه بر بدن وارد مي شود، د رمحل هايي كه مايع وجود دارد ، اثر Acoustic Streering (ريزش و حركت) ایجاد می کند. يعني اگر فشار امواج فرا صوتي زياد شود، حركت جريان آب بين نسجي زياد تر مي گردد. اگر اين حرکت در اعضائي كه داراي مايع هستند مثل عروق- مايع آمنيوتيك جنين – مثانه و مجاور نسوج يا عضو سخت قرار دارند ، انجام گیرد، وضعیت قطع نسوج يا Shearing بوجود مي آيد .

بررسی تاثیر امواج فرا صوتي ، در آزمایشگاه انجام گرفته است. در اين آزمايش پلاكت ها ی داخل عروق صدمه دیده اند و در نتيجه در عمل انعقاد، اختلال بوجود آمده و ايجاد ترومبوز شده است.

اين تحقیقات در جنين مورد بررسي قرار نگرفته ، فقط ثابت شده كه سونوگرافي حركات جنين را در زمان سونو، اضافه مي كند.

يك تئوري وجود دارد كه می گوید جنين حركت مي كند، زيرا او رسيدن فركانس امواج فرا صوتي را در اثر استخوان هاي جمجمه و ناحيه گوش ، مي شنود.

امواج فراصوت سبب انهدام نسوج مي شود ودر نتيجه مي توان قبول كرد كه براي نسوج بدن مضر است. به همین دلیل سازمان F.D.A براي قدرت صوت خروجی دستگاهاي سونوگرافي ، محدوديت تعیین كرده است.

گرچه روي انسان هنوز نتوانسته اند آزمايش هاي لازم را انجام دهند، ولي به هر صورت اولتراسوند مي تواند براي مغز جنين و رشد آن مضر بوده و در ايجاد سرطان کودکان نیز موثر باشد و سبب تغييرات در UPGAR SCOR در زمان تولد شود و باعث اختلالاتي در شنوائي ، كاهش قد و وزن در بچگي ، اختلال كروموزومي ،اختلال در يادگرفتن و چپ دستي گردد . چپ دستی بيشتر در بچه هايي ديده مي شود كه تحت تاثير اولتراسوند قرار گرفته اند و اين نوع چپ دستي در پسر ها بيشتر از دختر ها است.

در يك مطالعه خانم هايي كه مي دانستند جنین آنها داراي عيب است،پس از چندین نوبت سونوگرافی ، متوجه شدند كه جنين ها افزايش يا كاهش وزن دارند.

مطالعه اي در كانادا بر روی 1415 خانم حامله كه پنج مرتبه در مكانهاي مختلف بين 18-38 هفتگي سونوگرافی شده بودند و 1409 خانم حامله كه فقط يك مرتبه سونو گرافي شده بودند، نشان داد كه در خانم هايي كه 5 مرتبه سونوگرافي شده بودند ،جنين ها وزن كمتري داشته اند و حركات جنين آنها كم شده است و نوزاد دير به صحبت آمده است .

در مقابل در بچه هاي گروهي كه اصلا سونو نشده اند، اين علائم ديده نشده است.

آيا زمان و شدت اولتراسوند بيشتر بوده است؟

لذا عوارض فوق الذكر ، رابطه مستقيم با ايندكس مكانيكال و ترمال دستگاه دارد (Mi وTi).

F.D.A از تمام كارخانه هاي سازنده دستگاه ها، خواسته اين دو فاكتور را رعايت نمايند و نشان بدهند كه مقدار مجاز اين دو فاكتور در زمان سونو ،چقدر است . فاكتور هاي فوق نشان دهنده توان صوت خروجی دستگاهها مي باشند.

NCRP توصيه مي كند كه در حین سونوگرافی، مقدار Mi كمتر از 5%و Ti كمتر از 1 باشد. اگر اين میزان، رعايت نشود ( ضرر سونوگرافي بيشتر از نفع آن براي جنين و انسان بالغ ميباشد).

بعضي از كارخانه های سازنده ، هميشه میزان Mi دستگاهها را براي داشتن تصوير بهتر ، بالا تنظيم مي كنند. اگر از كنتراست استفاده شود، ميكرو بابل ها در اثر فشار بالا تجمع کرده ، كوچك مي شوند. در نتيجه در اثر اين تغييرشكل حرارت زياد بوجود مي آيد كه سبب صدمه به سيستم عروقي مي شود .

ترميك ايندكس Ti ، داراي سه قسم اثرات مضر در نسوج مختلف است.

Ti S براي نسوج نرم Ti B براي استخوان ها و سومين Ti c براي مغز بخصوص عروق كاپيلري تعریف می شود. بطوريكه NCRP هميشه توصيه مي كند كه بيشتر از 1 درجه سانتي گراد حرارت، براي نسوج نرم جنين ، نبايد به مدت 16 ثانيه بوجود آيد. ضمنا بايد در نظر داشت اثرات مضر امواج فرا صوتي براي بدن در B.MODE كمترين و با پالس دوپلر، بيشترين ميزان را دارد.

به بياني ديگر، پالس دوپلر بيشترين و B.MODE كمترين اثر مضر را بر نسوج دارد.

میزان Ti مربوط به هر سه حالت سونوگرافی، در اين ارقام نشان داده شده است :

Ti B.MODE : 1/44

Ti COL : 1/84

Ti PULS DOP: 5/77

آيا واقعا براي اثرات Ti آستانه اي وجود دارد ؟

نه ولي رابطه مستقيم با فركانس دارد.

در سال 2001 در كميته اي كه EFSUM برگزار كرد روي موش مطالعه اي انجام گرفته بود، متوجه شدند كه فركانس اولتراسوند، سبب انقباض زود رس در عضله قلب مي شود . رابطه چنداني بين اين تغييرات و درجه حرارت ايجاد شده، مشاهده نگردید.

غير از اين تغييرات ، در موش ، در عروق كاپيلري هم هموراژي ديده شد. محققین بيشترين اثرات حرارتي و مكانيكال را در استخوان ها و نسوج ديده اند.

و قتي درجه حرارت Ti بالا برود نسج كلابه مي شود، هر چقدر كلابيس نسج ، بيشتر باشد، حرارت بيشتر بوجود مي آيد و فشار زياد تر مي شود و قتي اين دو فاكتور ( فشار و حرارت) بوجود آيد، ذرات آزاد اسفريكال – سيلفدريك- لاملار و مواد سمي بیشتر شده و در نتيجه احتمال بروز اختلالات ژنتيكي – كروموزومي، بیشتر مي شود.

ضمنا” چون نسوج و سلول ها كلابه مي شوند، فضاي آزاد بين آنها به وجود مي آيد و سبب به حركت آمدن مايع بين سلولي مي شود.حركت اين مايع تغييرات الكتريكي در غشاء سطح سلول ها پدید می آورد و در نتيجه آپوتپوزيس در غشا سيتوپلاسم و پيكنوريس در هسته سلول بوجود مي آيد.(Apoptosis ,Pycnosis)

در مطالعه ديگر ، وقتي حيواني تحت تاثير امواج فرا صوتي قرار گرفت ، نقص عضو در جنين ، بدليل بالا رفتن درجه حرارت، مشاهده گردید ، لذا به خانم هاي حامله توصيه مي شود ، تا ميتوانند درزمان حاملگي از سونوگرافی استفاده نكنند ؛ چون درجه حرارت جنين نبايد بيشتر از نیم درجه، گرمتر از محيط باشد.

( بخصوص در تريمستر سوم) خيلي بايد متوجه بود كه پروب در زمان سونوگرافي در يك نقطه از بدن ثابت نباشد و باید مدام حركت داده شود . چون حرارت بالا كه با سونو بوجود مي آيد، سبب تغيرات درپروتئين غشاء سلولي مي شود و تغييراتي در سطح سلول بوجود مي آورد. چون در بدن انسان سلولهاي مختلف براي انجام اعمال و وظايف طبيعي خود احتياج به سطح غشائي صاف دارند ،اگر تحت تاثير حرارت بيشتر از حد طبيعي قرار گيرند تغييري در سطح و غشاءآنها بوجود مي آيد ،در نتيجه اين تغييرات، اختلال در عملکرد سلولها ی جنين بوجود مي آيد و بعلاوه سبب افزايش گردش خون در مغز شده و سرعت آن بيشتر مي شود.

درجه حرارت ايجاد شده در مایع آمنیوک جنین، نبايد بيشتر از 5/0 درجه سانتيگراد باشد .

اثرات حرارتي در اثر کاربرد پروب هاي مختلف لنييار(LEANIAR) – كونوكس CONVEXEو PHASE و دوپلر (كالر و بخصوص پالس ) متفاوت است.

با فركانس 5/2 -5/3 مگا هرتز، 50% از امواج فوق صوتي در استخوان جذب مي گردد .

استخوان ران جنين با پالس دوپلر حرارتش بالا مي رود، همين طور درستون فقرات پشتي در 14-39 هفتگي، 70% حرارت بالا مي رود.

اين آزمايش را با استخوان ران یک جنین مرده که در فورمالين قرار داده شده بود، انجام دادند.

نتيــــــــجه :

انجمن هاي علمي ، در كميته هاي متعدد اعلام نموده اند :

1- وقتي مي توان سونوگرافي انجام داد كه پزشك مربوطه لازم و ضروري بداند. با در نظر داشتن شرايط سلامتي خانم حامله (MEDICALLY INDICATED)

2- آيا سونوگرافي SIDE EFFECT دارد؟ بلي، اگر استفاده از امواج فرا صوتي بدرستي و به وسیله كسي كه مهارت كافي نداشته و داراي اطلاع لازم نبوده ، انجام شود و دستگاه از نظر فاكتورهاي Ti-Mi و ساير نرم افزار ها ،استاندارد نباشد، امواج فرا صوتي براي جنين، مضر است.

در پایان باز يادآوري می کنیم : براي انجام سونوگرافي، اگر راديولوژيست مهارت زياد و تجربه كافي در آناتومي بدن – ( طبيعي – مرضي) و فيزيك سونوگرافي نداشته باشد، نمي تواند سونوگرافي را ، آنطوريكه مورد رضايت بيمار و پزشك وی است، انجام دهد . بعبارتی این دو پرسش بسیار اهمیت دارند :

چه کسی انجام می دهد؟

چگونه انجام می دهد؟

دکتر عباس هنربخش – رادیولوژیست

انواع سونوگرافی در بارداری

انواع سونوگرافی در بارداری -يك معاينه اولتراسوند- ونوگرام، روشي است كه امواج فراصوتي براي شكم و لگن خانم ها بكار برده مي شود تا يك تصوير يا سونوگرام از بچه و جفت بدست آید.

گرچه عنوان يا واژه اولتراسوند و سونوگرام از نظر تكنيكي متفاوت بوده ، ولي تمامي آنها برای بررسي سلامت جنين بکار می رود .

اولتراسوندچند نوع سونوگرام داریم :

هفت نوع معاينه با سونو بطور اصولي انجام مي گيرد، ولي اصول اين هفت نوع يكي است :

1- سونوگرافي ترانس واژينال : پروب آن براي سونوگرافي از داخل واژن مي باشد كه اكثراً در مرحله اول حاملگي مورد استفاده قرار مي گيرد .

2- سونوگرافي استاندارد : اين روش معمولي و عادي است كه پروب روي شكم قرار مي گيرد تا سونوگرام دو بعدي از وضعيت رشد جنين بدست آيد .

3- اولتراسوند پيشرفته : اين روش سونوگرافي شبيه روش معمولي است ولي امتحان سونو بيشتر روي نكاتي كه مشكوك بوده انجام مي گيرد. لذا از دستگاه هاي پيشرفته استفاده مي كنند .

4- دوپلر اولتراسوند : با اين روش با تغيير مختصر در فركانس امواج فرا صوتي كه برخورد مي كند وبر مي گردند، اكوي جریان خون را با فركانس متفاوت و رنگ با طيف هاي مختلف روي مونيتور نشان مي دهد..

اين تغييرات با كيفيت Bounce off بوجود مي آيد.

5- سونوگرافي سه بعدي : كه از پروب با طراحي و نرم افزار خاص براي ايجاد تصوير سه بعدي از جنين استفاده مي كنند .

6- سونوگرافي چهار بعدي (4D) يا ديناميك سه بعدي (3D): كه موارد استفاده براي ديدن صورت و حركات جنين در حاملگي کاربرد دارد .

7- اكو كارديوگرافي قلب جنين : براي بررسي آناتومي و عمل قلب جنين و بخصوص آنومالي هاي قلب جنين کاربرد دارد.C.H.D=Congenita Heart Defect

چگونه اولتراسوند در حاملگي انجام مي گيرد ؟

براي سونوگرافي حاملگي ابتدا مقدار كافي ژل Gel روي شكم و لگن بيمار قرار داده براي اينكه ژل فاصله بين پروب و پوست بيماررا از بين برده بعلاوه هدايت كننده امواج فوق صوتي بداخل رحم مي باشد. بعد از ترانس ديوسر يا پروب با فركانس مناسب براي اينكه بتواند اعضاء داخل رحم را نشان بدهد استفاده مي كنند . ترانس ديوسر عامل توليد امواج فوق صوتي و اكوي مورد نظر از اعضا ، مي باشد

خطرات و عوارض ناشي از انجام اولتراسوند براي مادر و بچه :

اولتراسوند يك روش غير تهاجمي (NON INVASIVE) مي باشد كه در زمان خاص و معين بسته به نظر پزشك ،براي خانم حامله، انجام مي گردد و با اين شرايط ضرري به جنيني نمي رساند ولي اگر اين سونوگرافی بيشتر از موارد ضروري تكرار گردد، مي تواند مضر باشد ولي دامنه اين آسيب ها ، هنوز بخوبی روشن نیست.

و متخصصین اكثراً متفق القول هستند كه سونوگرافي فقط در صورتی مي بايد در خانم حامله انجام گيرد كه پزشك مربوطه لازم و ضروري بداند.

دكتر عباس هنربخش- راديولوژيست

سوالات رایج درباره سونوگرافی

سوالات رایج درباره سونوگرافی –

سوال : آیا اگر خانمي حامله، در 6-7 هفتگي سونوگرافي شد ولی قلب جنين ديده نشد، اين نشان دهنده یک مشکل است؟

جواب : خیر این يك مشكل نيست – رویت نکردن ضربان قلب جنين ، ممكن است به دلايلي مثلTIPPED UTERUS – شكم فراخ و بزرگ يا درست نبودن تاريخ حاملگي يا LMP مربوط باشد. بهتر است ضربان قلب جنين را با روش ترانس واژينال در ابتداي حاملگي كنترل كرد.

مشاهده نشدن ضربان قلب در جنيني با CRL بيشتر از 5 ميليمتر، و بعد از 6 هفتگي جنين ، بايد مورد بررسي قرار گيرد. چون قلب او ديده نشده است.

سوالات رایج درباره سونوگرافی

سوال: چرا زمان سونوگرافي خانم ها ي حامله در مراكز مختلف، متفاوت مي باشد؟

جواب : اگر هر سوالي درباره كيسه جنيني – محل پلاسنتا يا امكان عوارضي ديده شود، سونوگرافي ضروري بنظر مي رسد. زيرا سونوگرافي بايد وقتي انجام گيرد كه از نظر پزشكي لزوم داشته باشد.

خيلي از خانم هاي حامله احتياج ندارند، سونوگرافي بشوند. حد متوسط سونوگرافي در زمان حاملگي با سلامتي جنين و خانم حامله، بستگي دارد.

سوال : درچه زماني بايد سونوگرافي انجام بگيرد؟

جواب: اولتراسوند مي تواند در هر زماني از حاملگي انجام بگيرد و نتيجه آن بلافاصله روي مانيتور ديده شود.

سونوگرافي ترانس واژينال در ابتداي حاملگي، ممكن است مورد استفاده قرار گيرد ، و حاملگي خارج از رحم EP با ضايعات جفت (مولارپلاسنتا) را نشان بدهد .

ضمناًهيچ انجمن يا موسسه علمي تعداد خاص سو نوگرافي را در زمان حاملگي بطور منظم، توصيه نمي كند، براي اينكه تاكيد مي شود كه اولتراسوند در صورتي براي خانم حامله بايد انجام بگيرد كه از نظر پزشكي مشكلي وجود داشته باشد .

خيلي از خانم ها ي حامله سالم، احتياجي به سو نوگرافي ندارند .متوسط تعداد اولتراسوند ، بستگي به شرايط سلامتي خانم حامله و جنين دارد .سونوگرافي اضافي و جداگانه فقط در صورتي بايد انجام گيرد كه خانم حامله مشكوك به عارضه اي در رابطه با حاملگي است .

سوال : براي چه منظوري اولتراسوند انجام مي گيرد ؟

جواب : اولترا سوند يك روش تشخيصي است كه آنومالي ها و شرايط را در زمان حاملگي، بررسي و تشخيص مي دهد .

لازم است از آزمايش هاي ديگری مثل Triples tests-آمنيوسنتريس وكوريونيك ويلوزسمپل (e.v.s) برای تایید نتیجه سونوگرافی ، استفاده نمود تا تشخيص بارداري ارزش بيشتري داشته باشد .

سوال : دلایل انجام اولتراسوند در زمان حاملگي کدامند؟

جواب:

سه ماهه (تریمستر ) اول

1- زنده بودن جنين

2- سلامتي جنين Crown-rump-lentgh

3- اندازه گيري سن جنين بطريقه (C.R.L)

4- بررسي ضايعات جفت (مولارپلاسنتا) يا حاملگي خارج از رحم EP

5- آنومالي كيسه جنيني

سه ماهه دوم :

1- تشخيص مانفورماسيون هاي جنيني مثل سندروم داون (Down)درهفته 12-14

2- ودر هفته 18-20عيب هاي مادرزادي شامل تغييرات ساختماني ، تعداد جنين ، بررسي سن جنين و مطابقت با رشد آن ،آيا جنين داخل رحم مرده است ، بررسي حجم مايع آمنيوتيك كه آيا در حال افزايش يا كاهش مي باشد.

(پلي يا اوليگوهيدرآمنيوس)- وسلامتي جنين Fetal well being

سه ماهه سوم:

بررسي محل جفت ، آيا جنين داخل رحم مرده است ،پرزانتاسيون جنين، حركات جنين ، بررسي عيب هاي رحم و لگن خانم حامله.

سوال: سونوگرافي با اندازه گيري كيسه جنيني G.A ، چقدر سن حاملگي را بدرستي معلوم نمايد؟

جواب: با در نظر داشتن شرايط بيمار ، اندازه گيري مقدار هورمون خون و بررسي

L.M.P) The Date Of Last Menstrual Period )

و در بعضي موارد نتيجه سونوگرافي روي هم رفته مي تواند سن جنین را تشخيص دهد. چون خيلي از خانم ها پريود مرتبي ندارند و سبب مي شود كه تاریخ دقیق حاملگي و سن جنین، بدرستي انجام نگيرد ؛ زنده نبودن اسپرم در زمان دخول كه 3 تا 5 روز قبل از تخمک گذاری انجام بگيرد، در نتيجه موثر است.

تعیین تاريخ حاملگي با سونوگرافی، خيلي دقیق نيست Is Not Reliable) ) . بنابر اين سونوگرافي نمي تواند حاملگی را در 5 الي 7 روز اوليه، نشان بدهد.

سوال: در چه زماني سونوگرافي مي تواند جنسیت بچه را تشخيص بدهد؟

جواب: بين 18-20 هفتگي جنین ، می توان حاملگي چند قلويي، محل جفت ، يا عوارض و نیز جنسیت جنین را تعيين كنيم.

عوامل متعددی چون نحوه قرار گرفتن جنين و زمان حاملگي مي توانند در تشخيص جنسيت جنين موثر باشد .

سوال: آيا واقعا اولتراسوند ها يك امر ضروري براي سلامتي جنين قبل از تولد مي باشد؟

جواب : انجام سونوگرافی ، فقط وقتي لازم و ضروري است كه از نظر پزشكي مشكلي وجود داشته باشد.

براي خانم هاي بارداری كه مشكلي ندارند، سونوگرافي ضروري و لازم نيست.

دكتر عباس هنربخش- راديولوژيست

مقاله کودک و اسباب بازی ها

مقاله کودک و اسباب بازی ها – در مقاله قبل درباره کودک و بازی مطالبی ارائه شد این مطلب در پیوست مطلب قبلی آمده است .

 از 3 الی 4 سالگی

در 4 سالگی کودک کنجکاو است که اشیا چرا و چگونه به وجود می آیند. موضوعاتی را فراهم کنید که کنجکاوی کودکان را تحریک کند. به سؤالات آنان به سادگی و صداقت پاسخ دهید و از کتاب های مرجع برای پیدا کردن پاسخ به همراه کودکان استفاده کنید. فعالیت های علمی ساده ای انجام دهید؛ مثل این که آهن ربا به چه چیزهایی را می رباید، یخ زدن آب، بذر گیاهان و به پرواز درآوردن بادبادک در یک روز بادی.
از این سن درک مفاهیم عددی شروع می شود. معمولاً مفاهیم 1 و 2 و 3 را می توانند درک کنند. شاید بتوانند چند شماره را پشت سرهم بشمارند. اما ممکن است چند تایی را حذف کنند. موضوعات مورد علاقه آن ها مثل شیرینی، فنجان، عروسک و… را بشمارید. به بچه ها اجازه شمارش آن ها را بدهید. اعداد را در اتاق به بچه ها نمایش دهید و برای این کار از تقویم، نمودار، ترازو و خط کش استفاده کنید.
مهارت های زبان و لغات را افزایش دهید. هر روز فرصت هایی برای خواندن داستان به طور گروهی یا انفرادی برای کودکان فراهم کنید. کودکان را تشویق کنید که قصه بگویند، قصه هایشان را روی نوار ضبط کنید و تشویق کنید تا درباره موضوع مورد علاقه خود صحبت کنند. کودکان را به فعالیت های هنری مانند کار با رنگ، مداد شمعی، گچ، مداد رنگی، گِل و خمیر بازی تشویق کنید. فرصت هایی برای بازی با آجرهایی در اندازه ها و اشکال مختلف برای آنان ایجاد کنید.
از 2 الی 4 سالگی مکعب هایی که رنگ های متفاوت داشته و هر ضلع آن ها 5 الی 7 سانتی متر باشد، برای کودکان مناسب است. کودک با این مکعب ها می تواند اشکال هندسی گوناگون بسازد و با در کنار هم قرار دادن رنگ های گوناگون فکر و اندیشه و نیروی سازندگی و تشخیص خود را پرورش دهد.
در 3 الی 4 سالگی کودک قادر به سوار شدن سه چرخه، به حرکت درآوردن وسایل مختلف (واگن) و بالا رفتن از نردبان های مخصوص ژیمناستیک است. ترسیم خطوط در سه سالگی هنوز به صورت مخدوش است، ولی در یک جهت بوده و از تکرار جلوگیری می شود.

اسباب بازیدر سه الی 5/4 سالگی بازی های موردنظر دختران، برش، طراحی و شیرینی پزی، بازی در آشپزخانه، بازی با عروسک و لباس مخصوص پوشیدن است و بازی های موردنظر پسران، عملیات ساختمانی با بلوک ها، نجاری و چوب کاری، بازی با وسایل و اسباب بازی های حمل و نقل، سه چرخه سواری، بازی در کوچه و خیابان با گل و شن می باشد.
کودکان در این سن می توانند به طور یکنواخت و مستقیم دوندگی نمایند و به آسانی دویدن خود را متوقف سازند، به دور خود بچرخند، بالا روند و جهش نمایند. از توانایی برقراری تعادل برخوردارند و می توانند روی یک نرده یا میز پهن راه رفته و تعادل بدن و حرکات خود را حفظ نمایند.
با رشد عضلات ظریف و افزایش کنترل بر روی آن ها، علاقه مندی کودکان به رنگ آمیزی نقاشی، تا زدن کاغذ و ساختن اسباب بازی ها بیش تر می گردد.
برای کودکان چهارساله، که معمولاً از بازی بر روی پلکان لذت می برند، می توانیم پیشنهاد کنیم که یک یک به نوبت ابتدا از یک پله و بعد دو پله و سپس احتمالاً سه پله، شروع به پریدن کنند. باید به خاطر داشت که بازی در پلکان بدون ترتیب قبلی احتمال خطر زیاد دارد. اما در صورتی که زیرنظر یک فرد بزرگسال و با توجه به فعالیت های حسی و حرکتی کودکان باشد، موجب می شود که هریک از کودکان فعالیتی مناسب با میزان مهارت خویش انجام دهد.
کودک در چهار سالگی سعی می کند از رنگ ها به تناوب استفاده نماید. برای مثال، ابتدا شی ء قرمز رنگ، سپس آبی و مجددا قرمز و بعد آبی و… به کار می برد.در 4 سالگی به سرعت دوچرخه می راند و با مهارت دور می زند و می تواند روی یک پا لی لی کند. در این سن دخترها و پسرها دوچرخه سواری و توپ بازی را دوست دارند. همچنین از بازی هایی که صبر و حوصله می خواهد مثل «پازل» و مجموعه اسباب بازی های فکری و دقیق تر لذت می برند. دختر در این سن می تواند عروسکش را حمام کند و بعد در حالی که لالاییمی گوید او را بخواباند.

از 4 سالگی بچه از بریدن قطعات کاغذ رنگی و چسباندن آن ها روی مقوا لذت می برد. سه چرخه، هواپیما، کشتی، اتومبیل و انواع عروسک ها و جعبه های بزرگ که بچه با آن هزار و یک کار می تواند بکند، طناب و وسایل ورزشی بازیچه های مطلوب او هستند.
در 4 سالگی کودک رفتارش دقیق و ظریف تر می شود، می تواند لباس خود را بپوشد و بند کفش خود را ببندد. کودکان را تشویق کنید خودشان لباس بپوشند، خودشان لباس خود را در بیاورند، غذای خود را بکشند، سفره را بچینند و گیاهان را آبیاری کنند.اغلب کودکان 4 ساله در مجسمه سازی اشیای مشخصی می سازند و درست کردن و اضافه کردن را به خراب کردن و دوباره سازی ترجیح می دهند، با مکعب ها طرح های خام و مارپیچ درست می کنند که با سستی روی هم سوار هستند.
کودک در 3.5 سالگی خط مایل و در 4 سالگی مربع می کشد. در 4 سالگی به بازی با عده بیش تر از دو سه نفر از همسالان علاقه مند است. ولی مدت زیادی نمی تواند به شرکت در این بازی های دسته جمعی ادامه بدهد. کودک می آموزد که شرکت در بازی های جمعی، مستلزم این است که او و دیگران به نوبت از اسباب بازی استفاده کنند.
اسباب بازی های مناسب برای کودکان 3 الی 4 سالگی: نردبان، وسایل نجاری (چکش، میخ و…) وسایل آشپزی (ظرف های کوچک غذاخوری و آشپزی و…)، وسایل و اسباب بازی های حمل و نقل مثل واگن، گاری دستی، کامیون، تراکتور، جرثقیل، قایق، هواپیما، کشتی، اتومبیل، انواع عروسک، قطعات کاغذ رنگی، مکعب های چوبی، آهن ربا، قطعات آهن، ظرف های کوچک غذاخوری و آشپزی، جارو، تختخواب عروسک، خانه عروسک، حیوانات گوناگون، ماشین آتش نشانی، الاکلنگ، سرسره، تاب، تلفن، سه چرخه، خمیر بازی، گل رُس، ماسه، سه چرخه، انواع پازل، وسایل نقاشی (مداد شمعی، گچ، آبرنگ).

4 الی 5 سالگی

کودک در 5 سالگی از کارهای پر تحرک لذت می برد و فعال است و بازی های پر سروصدا را دوست دارد. مهارت های عضلانی بزرگ و کوچک کودک افزایش یافته و می تواند توازن بدن را به خوبی حفظ کند. فرصت هایی فراهم آورید که کودک بر روی یک خط پیچ دار قدم بزند یا بر روی یک تیر تعادل خودش را حفظ کند.کودک را به مخلوط کردن رنگ های ابتدایی برای ایجاد و ترکیب رنگ های جدید دیگر تشویق کنید و رنگ های ایجادشده را برای او نام ببرید.
در 5 سالگی کودک دارای تعادل کلی است، حرکاتش تکامل بیش تری دارد و می توان گفت که در این سن مانند بزرگسالان عمل می کند و به اعمالی همچون شانه کردن و مسواک زدن می پردازد.
بهترین اسباب بازی برای کودک در این سن، لگو یا بلوک هاست که با آن ها ساختمان می سازد. قیچی کردن کاغذ فعالیتی است که کودک در این دوره سنی نیز علاقه نشان می دهد. بدین منظور، به او چگونگی کارکردن با قیچی و کاغذها را یاد بدهید؛ زیرا کودک از سوراخ کردن، بریدن، چین دادن کاغذ، بخصوص کاغذهای رنگی، لذت می برد.
سوراخ کردن کاغذ فعالیت دیگری است که کودک را سرگرم می کند، بریدن عکس ها و و چسباندن آن روی کاغذ، نقاشی کردن با مداد رنگی، آبرنگ و ماژیک مدت زمان زیادی او را سرگرم می کند. در این دوره کودک به انجام دادن کارهای دستی، به ویژه بریدن، دوختن و چسباندن علاقه دارد.
استوانه های اندازه گیری برای هماهنگی عمل چشم و دست، شناخت رنگ ها، تقویت دقت و توجه به اندازه قطعات، طبقه بندی اشیا بر حسب رنگ و اندازه، درک مفاهیمی همچون بلندتر و کوتاه تر، کوتاه و بلند، بلندترین و کوتاه ترین مؤثر است.
در این سن فهم مفاهیم وابسته به اعداد، اندازه، وزن، رنگ، محتوا، فاصله و موقعیت و زمان در کودک افزایش می یابد. در مکالمات از کلمات وابسته به این مفاهیم استفاده کنید و با جملاتی نظیر «مداد را کنار ساختمان بزرگ قرار بده»، کودک را به بازی تشویق کنید.
در 5 سالگی کودک دارای قوه تصور عالی است و از تماشای نمایش نامه درام لذت می برد. به مناسبت های مختلف و با وسایلی مثل صندوق پول، سطل زباله، قوری و مبلمان اندازه بچه ها نمایش نامه هایی را ترتیب دهید.کودک در این سن مشتاق کسب آگاهی از جهان اطراف است. گردش های دسته جمعی به مناطق و مکان های مختلف شهر مثل پارک، ایستگاه آتش نشانی، کلانتری و… انجام دهید.در این سن کودک توانایی طبقه بندی (دسته بندی) بر طبق ویژگی های مشابه را دارد. می تواند با لوتوها بازی کند و دکمه ها را بر طبق رنگ و اندازه دسته بندی کند. مخلوطی از دانه ها را فراهم کنید و از کودک بخواهید بر طبق نوع آن ها را جدا کند. بلوک های مختلف در اختیارش قرار دهید و از او بخواهید بر طبق شکل آن ها را بچیند و جدا کند.
در 5 سالگی کودک شکل آدم را با بدن، صورت، دست و پا می کشد، با لوبیا از روی طرح شکل می سازد و می تواند خط راست را با قیچی ببرد. یک قسمت را به خوبی رنگ می زند.در این سن کودک بین تخیل و واقعیت در نوسان است، از کلام آهنگ دار و قصه هایی که قطعات تکراری دارند لذت می برد، معمولاً سعی می کنند آنچه را دیده اند بسازند.کودک در 5 سالگی چهار ضلعی (با مکعبی داخل آن) می سازد و می تواند ساختمان هایی بسازد که با دقت روی هم سوار شده اند.
کودکان پنج شش ساله در بازی های جمعی پخته ترند. آن ها می توانند فکرشان را برای دوستانشان توضیح دهند و به تدریج عزت نفس در آن ها ظهور می یابد. البته نباید اجازه داد این خصیصه به خودنمایی و خودپرستی مبدّل شود.
در سن 5 سالگی جمع بازیکنان یک گروه به 4 یا 5 نفر می رسد که می توانند برای مدتی بیش تر به بازی خود ادامه دهند.کودکان 5 ساله نسبت به کودکان 4 ساله مدت بیش تری تمرکز می کنند، بعضی اوقات یک ساعت به طراحی، نقاشی، مجسمه سازی می پردازند. ولی معمولاً مدت کار آن ها از یک ربع تا نیم ساعت است. آنان دوست دارند با گل اشکال و شی ء بخصوصی خلق کنند و شکل های پیچیده تری بسازند.کودکان در این سن کنترل بیش تری روی حرکات ظریف بدن داشته و می توانند از وسایل زیر استفاده نمایند: قیچی، مسواک، اره، مداد، چکش و سوزن برای کوبلن دوزی.
تمامی کودکان 5 و 6 ساله چابک و پر جنب و جوش هستند. آن ها می توانند جست و خیز نمایند، بدوند، پرسش نمایند، بالا و پایین بروند و بعضی از آن ها در فعالیت های ورزشی از قبیل دوچرخه سواری، ژیمناستیک، شنا و اسکی شرکت نمایند.
در 5 سالگی کودکان می توانند لی لی بازی کنند، بپرند، طناب بازی کنند، بدوند، از جایی بالا روند، دور خود بچرخند و… . کودک تا سن 4 الی 5 سالگی پس از به دست آوردن تجربه کافی به راحتی در بازی های نمایشی، اجتماعی پیشرفت می کند. کودکان 5 ساله قادرند نخست موضوع بازی و نقش خود را در آن انتخاب کنند، سپس نقش های لازم را برگزینند.کودکان 5 ساله به فعالیت های گروهی علاقه دارند و قوانین و مقررات بازی را رعایت می کنند. آن ها در سنی هستند که دوست دارند سرگرمی های بزرگ ترها را تقلید کنند؛ سرگرمی های خانه مانند چراغ خوراک پزی، ظرفشویی، اطوکشی، جاروکشی و… .
فهرست اسباب بازی های مناسب برای کودکان 4 الی 5 ساله: وسایل ساده خیاطی (نخ و سوزن کوبلن)، انواع پازل با 9 تا 15 قطعه، کلاه مأموران آتش نشانی، کلاه افسر پلیس، لباس پرستار و پزشک، وسایل برش و چسباندن (چسب، قیچی)، لگو یا بلوکه های ساختمان سازی، وسایل نقاشی (مداد رنگی، گواش، آبرنگ، ماژیک)، مهره های رج شونده، وسایل ساده نجاری (چکش، اره کوچک)، طناب برای طناب بازی، قطعه های چوبی و پلاستیکی برای خانه سازی، گاری دستی، الاکلنگ، سرسره، تاب، نردبان، لباس های مردانه و زنانه، سه پایه و تخته سیاه، تلفن، ظرف های کوچک غذاخوری و آشپزی، وسایل بازی های تقلیدی، وسایل باغبانی (بیلچه، شن کش و…) آهن ربا، براده آهن، تکه آهن.

5 الی 6 سالگی

خصوصیات بازی ها در سنین 3 الی 6 سالگی را می توان چنین برشمرد: بازی همراه با حرکات بدنی، استفاده از نیروی تخیل در بازی ها، علاقه به رقابت و تقلید، علاقه شدید به بازی با گل و خاک، شکستن و نابود کردن اسباب بازی به منظور پی بردن به محتویات آن ها و بالاخره نپذیرفتن هیچ گونه قید و قانون و قاعده ای در بازی.
کودک در 6 سالگی مستطیل (با دو قطر آن)، لوزی (با محور طول افقی) و دایره و مثلث به صورت مماس داخل و خارج می کشد.
کودکان 6 الی 7 ساله معلومات خود را که از تجارب شخصی و یا از داستان های نقل شده کسب کرده اند، به صورت ماهرانه ای در بازی ها به کار می گیرند.
در سن 6 سالگی بازی های فردی، که به صورت دویدن و بالا رفتن بود، به صورت بازی های جمعی درمی آید. کودک بیش تر اوقات با کودکان دیگر بازی می کند، ولی یک همبازی را ترجیح می دهد و تمایل به بازی در گروه های کوچک در او دویده می شود، بازی ابداع می کند و در هنگام بازی قواعد و مقررات آن را تغییر می دهد.
در 4 الی 6 سالگی کودکان علاقه مند به بازی های نمایشی هستند و از این طریق احساس لذت می کنند. بازی ذوقی تقریبا در سن 5 الی 6 سالگی ظاهر می شود. کودکان در 5 تا 6 سالگی بیش تر اوقات علاوه بر سه چرخه، دوچرخه سواری نیز می کنند. پریدن با یک پا به طور یک در میان و جست و خیز کردن، کنترل بیش تر روی حرکات ظریف بدن، شروع استفاده از وسایلی مانند مسواک، قیچی، اره، مداد، چکش و سوزن برای دوخت و دوز و… مخصوص این سنین است.
کودک در 6 سالگی توپ را با یک دست می گیرد، از مقررات بازی پیروی می کند، همبازی انتخاب می کند.
فهرست اسباب بازی های مناسب برای کودکان 5 تا 6 ساله: میز تحریر و صندلی، جعبه رنگ و وسایل نقاشی، وسایل باغبانی (بیلچه، شن کش و…، فرفره، طناب برای طناب بازی، وسایل خیاطی (سوزن و نخ)، دوچرخه، توپ با راکت، قیچی و کاغذ، انواع عروسک (عروسک خیمه شب بازی و…)، گِل رس، خاک، شن.

از 7 تا 12 سالگی

معمولاً کودکان در آستانه هفت سالگی، که میدان تصوراتشان گسترش می یابد، در بازی ها تمایلشان به اجرای نقش های مختلف و ترکیب آموخته ها و اعمال هدف دار شدت می یابد.کودک در 7 سالگی به مهارت های بدنی برای ورزش های دسته جمعی مسلط شده و از بازی های گروهی لذت می برد، به هنگام سوارشدن بر روی اسباب بازی های متحرک تعادل خود را می تواند حفظ کند.|
کودکان از سن 7 سالگی به بعد می توانند قواعد بازی را رعایت کنند، دسته جمعی به بازی مشغول شوند و باهم به رقابت بپردازند، عده ای برنده و عده ای دیگر بازنده شوند.
کودک در 7 سالگی به مهارت های بدنی برای ورزش های دسته جمعی مسلط شده و از بازی های گروهی لذت می برد. هنوز از بازی های تخیلی لذت می برد و با چوب کار دستی می سازد.
در 7 سالگی پسران به بازی فوتبال و تیراندازی با کمان علاقه مندند و دختران از جهیدن و لی لی بازی لذت می برند. کودک در سنین 7 الی 11 سالگی بازی های باقاعده را انجام می دهد. کودک در 8 سالگی شش ضلعی می کشد و هنوز از بازی های تخیلی لذت می برد.
زمانی که کودکان به حدود سن ده سالگی می رسند، بازی های آن ها بیش تر رنگ رقابت به خود می گیرد و مهارت و برتری در بازی، بیش از هرچیز دیگر مهم جلوه می کند، در حالی که تا قبل از آن، بیش تر تفریح و شادی در بازی مطرح بوده است.
در سن 11 الی 13 سالگی علاقه به نشان دادن سرعت، قدرت و مهارت در بازی، پرداختن به بازی هایی که مستلزم مهارت بیش تر هستند، علاقه به بازی های دسته جمعی و ظاهر شدن میل رقابت در بازی ها در کودکان شکل می گیرد.
فهرست اسباب بازی های مناسب برای کودکان 7 الی 12 ساله: وسایل نمایش عروسکی، وسایل ساده تردستی، وسایل بافندگی، وسایل سبدبافی و حصیر بافی، وسایل کامل نجاری، وسایل آزمایش های علمی، وسایل نقاشی، وسایل خیاطی، وسایل باغبانی، وسایل برش و چسباندن.

——————————————————————————————————-

نویسنده: محمدرضا مطهری
نقل از : فصلنامه معرفت، شماره 64

منابع:

ردیف شماره 1 منبع اصلی است ولی از سایر منابع نیز در حد لازم استفاده شده است.

1. MAYESKY MARY, CREATIVE ACTIVITIES FOR YOUNG CHiLOREN

2 سوسن اردکانی (شاهین)، بهداشت مادر و کودک

3 دیدیه کالوت، فرزندان خود را در بازی ها بهتر بشناسیم.

4 ادوارد سینکلر و اشتوکینگر ماگدامن، دنیای کوچک بزرگ من

5 آ. ساپتکو، پدران و مادران درباره تربیت فرزندان

6 بنیامین اسپاک، تغذیه، تربیت و نگهداری کودک

7 مینو واثقی، آموزش ضمن بازی (سال سوم)

8 لورانس پرنو، دنیای شیرین بچه داری

9 نویسندگان و مؤلفان کشورهای جهان، نگاهی به آموزش و پروش پیش از دبستان در جهان امروز

10 مهدی جلالی، روان شناسی کودک

11 محمدعلی احمدوند، روان شناسی بازی

12 جان بک، چگونه فرزند باهوش تری تربیت کنیم.

13 جوزف براگا براگالوری، با کودکان خود رشد کنید.

14 الیزابت هارلوک، بازی

15 جمعی از مؤلفان، روان شناسی رشد (1)

16 ناصر بی ریا و همکاران، روان شناسی رشد (2) با نگرشی به منابع اسلامی

17 هادی بهرامی، روان شناسی کودک

18 سیروس عظیمی، روان شناسی کودک

19 حسن احدی و شکوه السادات بنی جمالی، روان شناسی رشد

20 محمدرضا شرفی، مراحل رشد و تحول انسان

21 مهرناز شهرآرای، راهنمای انتخاب اسباب بازیی

22 سینگر دروتی. جی دونسن تریسی. آ، مقدمه ای بر پیاژه کودک چگونه فکر می کند.

23 ایلگ فرانسس و همکاران، رفتار کودک

24 هادی سلیمی اشکوری، مطالعه رشد روانی یک کودک ایرانی در دو سال اول زندگی

25 آ.ک بوندار نکو و آی. ای ماتوسیک، نقش بازی در پرورش فکری کودک

26 سیدمهدی طباطبائی نیا، اسباب بازی آموزش و درمان

27 سی فلت کارل و باربوردنیتا، آموزش و پرورش دوران نخستین کودکی

مقاله کودک و بازی قسمت اول

مقاله کودک و بازی

مقاله کودک و بازی – مقدّمه
کودکان گل های بوستان ما و آینده سازان کشورند. ملّتی در آینده موفق، سربلند، پیروز و سعادتمند خواهد بود که به نیازهای جسمی و روانی کودکان خود توجه بیش تری داشته باشد.امروزه روان شناسان اعتقاد دارند که برای رسیدن به مراحل بالاتر رشد باید پایه های اولیه رشد را جدی گرفت و اگر چنانچه اولین مراحل رشد به خوبی طی نشود، در مراحل بعدی کودک دچار اختلال خواهد شد.
یکی از نیازهای مهم و اساسی کودک، نیاز به بازی و اسباب بازی است. بازی برای کودک همانند آب است برای ماهی. کودک بدون بازی نمی تواند به رشد متعادل و سازنده ای برسد. اسباب بازی شوق زیستن را در وجود کودک برمی انگیزد موجب پرورش قوای جسمی، ذهنی، روانی، عاطفی و اجتماعی کودک می شود.اسباب بازی همچنین موجب می شود که کودک با دنیای بیرون ارتباط برقرار نماید و تجارب خویش را گسترش دهد و با مفاهیم مختلفی همانند رنگ، شکل، اندازه، بالا، پایین و… آشنا شود.
مسأله مهم این است که بازی و اسباب بازی ها باید متناسب با ویژگی های سنی، رشد جسمی و روانی کودک باشد تا اثرات مفید و سازنده را داشته باشد وگرنه بعضی مواقع ممکن است اسباب بازی به دلیل عدم تناسب با ویژگی های سنی و رشدی کودک، او را دچار شکست های متعدد و در نهایت، احساس حقارت کند که در این صورت، آن اسباب بازی برای کودک مضر است.
روان شناس مشهور ژان پیاژه تأکید می کند که والدین در انتخاب اسباب بازی دقّت و هوشیاری لازم را داشته باشند؛ چرا که در شکل دادن به تمایلات عاطفی و روانی او نقش مهمی ایفا می کند و چنانچه در انتخاب آن ها توجه کافی نشود، ناخواسته تمایلات کودکان به گونه ای شکل می گیرد که مورد انتظار نبود.
در این مقاله سعی نگارنده بر این است تا از دیدگاه های مختلف و با توجه به لحاظ همه عوامل، بازی و اسباب بازی متناسب با هر سن را پیشنهاد نماید. بازی ها و اسباب بازی های پیشنهادی می تواند راهنمای بسیار خوبی برای والدین و مربیان محترم باشد.

بازی ها و اسباب بازی های مناسب برای کودکان

با توجه به انواع مختلف بازی ها (جسمی(Physical)، تقلیدی(Imitative)، ساختنی (Constructive)و خلّاق(Crative)) و در نظرگرفتن ویژگی های جسمی، عاطفی، اجتماعی و فکری کودکان از تولد تا دوازده سالگی، فهرستی از بازی ها و اسباب بازی های مناسب برای سنین مختلف پیشنهاد می شود:

از تولد تا 12 ماهگی

بازی بدنی که حتی در نخستین ماه ها آغاز می شود، عمدتا به رشد و تکامل اعمال حرکتی درشتHarsh motor functions)) مانند کنترل اعضا، تنه و سر کمک می کند. ماه اول و دوم پس از تولد، کودک علاقه به فعالیت های عضلانی، لگدزدن، برگشتن، غلتیدن، تکان دادن دست ها و سایر حرکات شناخته بدنی دارد. در یک ماهگی جغجغه را لمس نموده و زود می اندازد. در 2.5 ماهگی می تواند جغجغه را تکان دهد و یکی از سرگرمی های او بیرون آوردن صداهای مختلف از حنجره است. از حدود 2 یا 3 ماهگی بازی اکتشافی که به صورت بازی با انگشتان است آغاز می شود. از 1 تا 4 ماهگی صدا و رنگ را کشف می کند.
کودک هنگامی به اسباب بازی نگاه خواهد کرد که اسباب بازی در معرض دید او قرار گیرد. از سه ماهگی به بعد علاقه اش به اسباب بازی شدیدتر خواهد شد. از این رو، می کوشد با حرکت هر دو دست، اسباب بازی را به سوی خود بکشد و با آن تماس حاصل نماید. در چنین سنی می توان یک جسم حرکت کننده را روی تختخواب بچه آویخت و تصاویر رنگی در اتاقش قرار داد.
یک جغجغه یا اسباب بازی به آرامی در کنار چشمان کودک حرکت دهید به طوری که چشمان وی مسیر حرکت اسباب بازی را دنبال کند. به کودک اجازه دهید یک شی ء (جغجغه، پیمانه پلاستیکی و…) را که در دستانش می باشد چنگ بزند، به صدا درآورد و آن را تکان دهد. این کار موجب سرگرمی کودک می شود.

کودک در 5/4 ماهگی هر شی ء را که می بیند و در دسترسش قرار دارد برمی دارد، به طرف دهان می برد، می مکد، تکان می دهد و پرت می کند. اشیای مختلفی (مانند قطعات و پیمانه ها…) در اختیارش قرار دهید تا آن ها را بگیرد. از آن جا که کودک احتمالاً دوست دارد این اشیا را در دهان قرار دهد، پیشاپیش از اندازه و تمیز بودن آن ها، که قابل بلعیدن نباشند، اطمینان پیدا کنید. با تکان دادن یک جغجغه در پشت سر کودک، به او اجازه برگشتن و گرفتن آن را بدهید.
در پنج ماهگی بررسی اسباب بازی ها با چشم، خیره شدن به دست ها و زیاد شدن حرکات صدایی موجب تفریح و لذت کودک است. وقتی که مکعبی در دسترس کودک قرار می گیرد، با خوشحالی آن را می گیرد.
در ماه ششم خندیدن، پرتاب کردن اسباب بازی ها و لذت بردن از صدای به زمین خوردن آن ها و کشیدن اسباب بازی ها به طرف خود، اگر به نخ بسته شده باشند، کودک را به وجد می آورند. کودک در این سن به مدت پنج الی ده دقیقه می تواند خودش را با اسباب بازی هایش سرگرم کند و نیز اشیا را از یک دست به دست دیگر انتقال دهد. علاقه زیادی دارد که به همه چیز دست بزند. می خواهد همه چیز را در دهان بگذارد؛ اسباب بازی ها را از طریق نگاه کردن، لمس کردن، در دهان گذاشتن و به زمین زدن کشف کند. بنابراین، اجازه دهید که کودک با وسایل معمولی خانه مثل بشقات، قابلمه، قاشق، روزنامه، پارچه و مانند آن ها بازی کند. همچنین صورتش را با کشیدن ملحفه مخفی می کند و سپس آن را کنار می زند.
در هفت ماهگی، دست کاری اشیای محیط زندگی، مچاله کردن کاغذ، بازی با قاشق و فنجان، برداشتن کلاه از سر، پایین کشیدن جوراب های خود، بازی با آب، خنده و دست تکان دادن و فریاد کشیدن در مقابل افراد آشنا و سر را برای مخفی شدن و بازی کردن گرداندن، از انواع بازی های این سن است. کودک در این سن می تواند اسباب بازی را از یک دست به دست دیگر بدهد، آن را بیندازد و نگاه کند که کجا می افتد؛ اسباب بازی را روی سطحی که تولید صدا می کند، به حرکت درآورد و از میان اسباب بازی ها، اسباب بازی های حرکت دار و صدادار را ترجیح می دهد. اسباب بازی را با یک تکه نخ طوری متصل کنید که کودک بتواند آن را در طول اتاق، میز یا تختخواب بکشد.کودک در هفت ماهگی دستش را زیر شیر آب می گیرد و از ریزش آب بر روی آن لذت می برد.

بازی و کودکبازی تقلیدی مانند تقلید از آهنگ صدای مادر و سایر پرستاران در هفت تا هشت ماهگی به روشنی قابل مشاهده است. با کودک صحبت کنید و صدایش را تقلید کنید، به ویژه وقتی که به او غذا می دهید یا لباسش را تعویض می کنید. درباره غذا و لباس با او صحبت کنید. برای مثال، بگویید: حالا دکمه را می بندم. درباره تصاویری که او می بیند با او صحبت کنید. از مکالمه بچه گانه استفاده نکنید. وقتی که کودک صحبت می کند، مستقیما به او نگاه کنید. از جملات کامل و درست استفاده کنید. از بازی هایی که نوعی بازی با کلمات است استفاده کنید. کلمات ساده مانند سلام، بابا و… را تکرار کنید.
در ماه هشتم از میان اسباب بازی ها، آن را که دوست دارد، انتخاب می کند. اگر شی ء از گهواره بیرون بیفتد خود را به طرف آن می کشاند.در هشت الی یازده ماهگی اسباب بازی هایی را که از دید او پنهان شده است، فعالانه جست وجو می کند و برای به دست آوردن آن ها موانع را کنار می زند. در هشت ماهگی اسباب بازی های خود را پرتاب می کند. این کار برای کودک یک نوع بازی تلقّی می شود. نوع دیگر بازی، به هم زدن دو شی ء یا دو مکعب یا دو اسباب بازی است.
در هشت الی دوازده ماهگی، پرتاب کردن اشیا هرچه بیش تر و هرچه دورتر سرگرمی کودک است. بنابراین، اسباب بازی های نشکن را در اختیار او بگذارید. روی میز کوچک غذاخوری او اسباب بازی های کوکی را قرار دهید. خرسی که می رقصد یا لاک پشتی که سرش را تکان می دهد، کودک را تا سرحد اشک ریختن می خنداند. عروسک هایی که می توان آن ها را با پیچاندن به هر شکلی درآورد نیز کودک او را خوشحال خواهند کرد. در موقع حمام کردن او، از حیوانات شناور مثل ماهی قرمز، اردک، نهنگ و یا قورباغه استفاده کنید.

در نه الی ده ماهگی اگر کودک دیگری بخواهد اسباب بازی او را بگیرد، مقاومت می کند. در نه ماهگی اگر به اسباب بازی نخ وصل کنیم، آن را به طرف خود می کشاند. اگر شیئی را مخفی کنند برای پیدا کردن آن کنجکاوی می کند. در هشت الی نه ماهگی اسباب بازی خود را به کودکان دیگر می دهد.
کودک در ده ماهگی بر اعصاب حرکتی تسلط بیش تری می یابد، می ایستد و اسباب بازی را به دست می گیرد و اگر آن را در برابر دیدگانش زیرِ پوششی پنهان کنند، می رود و برمی دارد. در این دوره کودک برای کشف و یافتن دنیای اطرافش تلاش می کند. اشیا را در دست می گیرد و به دفعات می چرخاند و آن ها را در بین انگشتانش نگه می دارد و اغلب به طرف دهان خود می برد. شیئی را که در دست دارد، روی چیزی می کوبد و از این کار لذت می برد. در این سن، کودک دوست دارد اشیا را قطعه قطعه کند و از داخل کردن یک شی ء در شی ء دیگر لذت می برد. اشیا را داخل جعبه می گذارد و مجددا بیرون می آورد. با دست ها به صورت بال زدن پرندگان بازی می کند. اگر در دستش یک اسباب بازی باشد، ولی اسباب بازی دیگری به وی داده شود آن را هم می گیرد و سعی می کند هر دو اسباب بازی را در یک دست نگه دارد.در سن ده الی دوازده ماهگی مداد در دست می گیرد.
کودک در سن یازده و دوازده ماهگی با گرفتن نخی که به ماشین اسباب بازی یا وسایل چوبی بازی اش بسته شده، می تواند آن ها را به طرف خود بکشد. به اجسام کوچکی مانند دکمه، چشم شیشه ای و حفره ها علاقه مند است. از بازی های مشترک (دالی، مخفی کردن اجسام و دنبال هم کردن) لذت می برد.
در یک سالگی از اسباب بازی های کوکی که راه می روند و صدا می دهند خوشش می آید و توجهش به آن ها جلب می شود. همچنین به پرنده ها، حیوانات، وسایل نقلیه و کسانی که حرکت می کنند نیز توجه می کند. می توان او را نشاند و با قل دادن توپ، او را با توپ بازی آشنا کرد.
کودک تا یک سالگی با هر وسیله ای که در اختیارش قرار گیرد، بازی می کند و آن ها را از چند جنبه مورد بررسی قرار می دهد؛ از لحاظ زبری، نرمی، طعم، صدا و امثال آن. برای بچه های این سن جغجغه، عروسک و حلقه های نرمی که تمیز کردن آن ها آسان باشد بسیار مناسب است.

کودکی که تازه می خواهد راه بیفتد به اشیایی علاقه دارد که بتواند با آن ها کاری انجام دهد نه چیزهایی که فقط آن ها را بنگرد یا لمس کند. کاسه های پلاستیکی رنگارنگ، عروسکی که آن را دربغل بگیرد، بادکنک رنگی، توپ خوش رنگ و بازیچه ای مثل روروئک که کودک آن را به سمت جلو هل بدهد از وسایل مطلوب او در این سن هستند.
کودک در یک سالگی به اسباب بازی هایی مثل توپ، قطعات خانه سازی، حیوان یا ماشینی که بتوان آن را به دنبال خود کشید، لیوان و مکعب های توخالی که بتوان آن ها را در داخل هم جای داد یا بر روی هم چید، نیاز دارد.
اسباب بازی ها باید در آغاز زندگی تا یک سالگی سبک و صدادار باشند. کودک در یک سالگی از اسباب بازی های کوکی که راه می رود و صدا می دهند، خوشش می آید و توجهش به آن ها جلب می شود.
اسباب بازی های زیر برای سن یک الی دوازده ماهگی پیشنهاد می گردد: جغجغه، عروسک پارچه ای، حلقه های پلاستیکی، مکعب های چوبی، توپ خوش رنگ، روروئک، بادکنک رنگی، کاسه های پلاستیکی رنگارنگ و انواع لیوان بزرگ و کوچک، پیمانه های پلاستیکی رنگارنگ، قطعات درشت خانه سازی، مکعب های توخالی، اسباب بازی های صدادار (دایره زنگی، طبل و…)، اسباب بازی های کوکی، اشیای شناور برای آب بازی (ماهی، اردک پلاستیکی و…)، ماشین، گاری و حیوان که بتوان آن ها را با نخ به دنبال خود کشید، وسایل معمولی خانه مثل بشقاب، قابلمه، قاشق، فنجان و… .

از یک تا دو سالگی

پیاژه معتقد است که کودک نخستین بار در حدود دو سالگی به تغییری که اعمال او در اشیا به وجود می آورد پی می برد؛ مثلاً، از برخورد قلم با کاغذ متوجه طرز ایجاد خط می شود و درمی یابد که اگر تخت خود را به حرکت درآورد، از آن صدایی برخواهد خاست.
کودک این در سن بسیار فعال است و از دویدن یا بالا رفتن از جایی و پرتاب کردن اشیا لذت می برد. بنابراین، فرصت ها و موقعیت هایی برای بازی های آزادانه و فعال در خانه و بیرون از خانه برای کودک فراهم سازید و او به بازی های آزاد با توپ های کوچک تشویق کنید. کودک ممکن است توپ را به طرف بزرگ ترها یا یک شی ء دیگر پرتاب کند. از توپ های دارای اندازه متوسط و نرم استفاده کنید تا به کودک صدمه نزده و موجب ترس او نشود.
توانایی ساختن اشیا با دستان و انگشتان را در کودک تقویت کنید. به بازی با قطعات توخالی، پیمانه ها و مانند آن ها و ابزاری که قابل انباشته شدن باشند راهنمایی کنید. یک بازی آزاد با پیچ و مهره های پلاستیکی بزرگ تشویق کنید، از عدم بلعیده شدن آن ها توسط کودکان اطمینان حاصل کنید. کودک را به قرار دادن قطعات، مکعب ها و دیگر چیزها داخل پیمانه یا ظرف بزرگ تر تشویق کنید. ظروفی با درها و دهانه های گشاد آماده کنید تا کودک به باز و بستن درپوش ها بپردازد.
در این سن، کودک به کنجکاوی درباره خودش می پردازد. کودک را به بازی های آزادانه با آینه هایی که امنیت دارند و خطرآفرین نیستند تشویق کنید. با کودک جلوی آینه بایستید یا بنشینید تا او درباره برداشت هایش درباره آنچه که می بیند صحبت کند. تشویق کنید تا او حرکت های جنبشی و محرک ایجاد کند؛ یعنی در جلو آینه به وسیله دست ها و بدن حرکت هایی انجام دهد.
پاره ای از مفاهیم اصلی مانند علت، اثر، ترکیب و اندازه را می توانید به کودک بفهمانید. درباره ترکیب اشیایی که کودک حس می کند صحبت کنید؛ برای مثال، بگویید: «جغجغه سفت و سخت است»، «پتو نرم است.»
درباره علت و اثر ارتباطات با او صحبت کنید. بگویید: «اگر فنجان را وارونه کنی آب میوه درون آن خواهد ریخت»، «اگر در باران بایستی خیس می شوی.»
در این سن کودک توانایی تشخیص اشیا، حیوانات و انسان را از یک تصویر دارد. یک اسکلت (بدن) پلاستیکی از حیوانات برای بازی های آزاد فراهم کنید. درباره نام هر حیوان، رنگ، صدا و مشخصه های دیگر آن با کودک صحبت کنید.
کتاب های تصویری ساده تهیه کنید. از کودک بخواهید به محض این که شما آن ها را نام می برید به اشیا و حیوانات اشاره کند. درباره تصاویر صحبت کنید. درباره اندازه اشیا صحبت کنید. برای مثال بگویید: «این یک توپ بزرگ است» یا «این قعطه کوچک تر از آن قطعه است».
در حدود 12 ماهگی به بعد هرچه در محدوده دست کودک قرار گیرد آن را به اطراف می کوبد. این عمل تا 15 ماهگی به اوج خود می رسد و در حدود 18 ماهگی تقریبا از بین می رود.
کودک در سن بین 13 الی 18 ماهگی از «دالی کردن» بسیار لذت می برد و می تواند «قایم باشک» بازی کند. اسباب بازی های چرخ دار را هل می دهد و می کشد.کودک از 9 تا 13 ماهگی بیش تر به اسباب بازی توجه می کند تا به هم بازی؛ چون کودک در این دوره به اسباب بازی اهمیت زیادی می دهد. در این سن گرایش به دعوا بر سر اسباب بازی در کودکان دیده می شود.
در 14 ماهگی کودک با ماشین بازی کرده و صدایی شبیه آن را ایجاد می کند.
کودک در 15 ماهگی ممکن است اصرار ورزد که بایستد و تنها برای مدت کوتاهی به مکعب ها دقیق شود. معمولاً به هیچ گونه فعالیتی برای ساختن چیزی مبادرت نمی ورزد، بلکه فقط مکعب ها را برهم می زند و یا این که آن ها را برای پدر و مادرش می آورد.
در 16 ماهگی کودک با عروسک بازی می کند، برایش لالایی می خواند و می خواباند.
در حدود 17 ماهگی اسباب بازی های چرخ داری که منگوله ها و زنگوله هایی در چرخ های آن ها باشد و به هنگام حرکت صدا کند، بسیار مورد علاقه کودکان است. در این سن کودک اسباب بازی ها را پرتاب می کند و اثر آن را مورد کاوش قرار می دهد و دوست دارد اشیا را یکی پس از دیگری داخل ظرفی بریزد و بیرون بیاورد.

در 5/17 ماهگی کودک در خیالش با ماشین بازی می کند و یا خود را به جای ماشین فرض کرده و عقب عقب می رود.
در 18 ماهگی میخ را در سوراخ می کند، یک دفعه دو الی سه ورق می زند (نمی تواند به صورت تک تک ورق بزند)، مداد را در دست گرفته و به خوبی خط می کشد، 2 الی 3 مکعب را روی هم می گذارد.
در 12 الی 18 ماهگی کودک اشیایی را که کاربرد و ویژگی یکسان دارند، در کنار هم قرار می دهد. در حدود 18 ماهگی می تواند با مداد خطوط عمودی و افقی رسم نماید.
کودکان در 18 ماهگی می توانند با مکعب های اسباب بازی دو عدد را به یکدیگر متصل کرده و در 2 سالگی 6 عدد را به یکدیگر متصل نمایند.
کودک در 18 ماهگی می تواند راه برود و عروسکش را همراه خود ببرد، با کمک مادرش با لگو قطار، ماشین، هوایپما و… درست کند و صدای آن ها را درآورد، اگر اسباب بازی دلخواهش را کودک دیگری بردارد، با زور و داد و فریاد از آن ها می گیرد و با پای خود توپ را کنار می زند.

در 5/18 ماهگی از سر وصدای سکه های پول خیلی خوشش می آید و آن ها را داخل کیف کرده و دوباره بیرون می آورد.
در 12 تا 18 ماهگی هل دادن یک اسباب بازی چرخ دار به کودک نوپا احساس ایمنی می دهد. وقتی می نشیند دوست دارد با دست هایش که مهارت بیش تری یافته اند کاسه ها و پیاله ها را داخل هم بگذارد. در این سن، از جعبه موزیک و خاک بازی لذت می برد. سطل، آب پاش و تشتی آب یا شن بازی در اختیارش بگذارید.
18 الی 24 ماهگی کودک به همه چیز دست می زند، به همه جا می رود، سر و صدا می کند، همه چیز را به هم می ریزد و جابه جا می کند. یک اسب یا قطار چوبی که دنبال خود بکشد و قطعات ساختمان سازی و یک کامیون یا کمپرسی که چیزی پر کند و خالی کند برای کودک مفید است.

در 19 ماهگی در تمام بازی های دسته جمعی شرکت می کند و گاهی کودک مورد علاقه اش را به بازی دعوت می کند، هنوز اشیای تازه و چیزهایی را که قبلاً ندیده است به دهان می برد، ولی هرگز آن ها را نمی خورد، می تواند چهار لگو را روی هم بگذارد و برج یا آپارتمان بسازد، با بشقاب و کاسه خالی و قاشق به طور خیالی غذا می خورد و می گوید: غذای خوشمزه ای است و به پدر و مادر نیز غذا تعارف می کند.
برای کودکان 19 تا 25 ماهه اسباب بازی و همبازی اهمیت بیش تری پیدا می کند، ارتباط اجتماعی پخته تر می شود و کودک برای انطباق با همبازی گذشت بیش تری از خود نشان داده، رفتار خود را تغییر می دهد.
در 20 ماهگی با دو ماشین کوچکش بازی می کند، آن ها را به هم می زند و می خندد. در این سن بیش تر مایل است با کودکان بزرگ تر از خود بازی کند. با کودکان کوچک تر از خود بیش تر ابراز محبت دارد.
در 21 ماهگی به طور نامنظم به توپ لگد می زند و مکعب ها را برای درست کردن قطار در یک خط قرار می دهد، عروسک خود را بغل کرده، راه می برد و به پشتش می زند که بخوابد و یا این که روی زمین می گذارد و می زند و می گوید: مُرد!
کودک یک الی دو ساله در بازی با لگوها از شکل های مشخص استفاده می کند و آن ها را روی هم قرار می دهد و به هم وصل می نماید.
بازی های نمایشی معمولاً در سنین 5/1 الی 2 سالگی آغاز می شود و در سنین کودکستان به اوج خود می رسد.

در دو سالگی به طور منظم به توپ لگد می زند و می تواند با شِش مکعب برجی بسازد. کودک در این سن به عروسک غذا می دهد، او را به گردش می برد، با آب و شن بازی می کند، اسباب بازی های متعلق به خود را کاملاً می شناسد و حاضر نیست در اسباب بازی های خود کودکان دیگر را سهیم کند.
در دو سالگی توانایی ترسیم خط های دایره ای و یا زاویه دار ظاهر می گردند. نزدیک به دو سالگی یک تاب برای کودک می تواند، یک کشتی فضایی تصور شود که به سیاره ای دوردست سفر می کند یا پرنده ای وحشی باشد که در آسمان پرواز می کند.
در دو سالگی کودک علاقه مند به کاسه های پلاستیکی، قاشق های چوبی، کلید و قوطی های خالی است. از این رو، بهتر است ظروف کهنه و بعضی ظروف پلاستیکی، که ارزان قیمت است، برای کودکان تهیه شود.
در سال دوم زندگی، بازی ها برای کودک دارای مفهوم خاص و عمیقی است. برای مثال، ممکن است دختر بچه ای اسباب بازی خود را در ملافه بپیچد و در دهان خرس خود تکه نانی بگذارد و فعالیت هایی از این قبیل انجام دهد. از این روی، اسباب بازی هایی که در اختیار کودک قرار داده می شود، باید معنی دارتر باشد. توپ، مکعب های بازی، عروسک، انواع حیوانات، ظروف و امثال آن می تواند جزو اسباب بازی های مناسب برای کودکان باشد. در دو سالگی به صورت تک تک ورق می زند، تسبیح نخ می کند، بدون تقلید کاغذ را لوله می کند و با یک دست با قیچی کاغذ می برد.
کودک دو ساله می تواند حدود هفت دقیقه پشت سرهم به یک بازی ادامه دهد. پس از آن، خسته شده و به سوی بازی دیگری می رود.
در دو سالگی به خوبی می دود، کم تر به زمین می خورد، از پله ها بالا می رود، بسیار فعّال و سرزنده و بانشاط است. می تواند با شش مکعب برجی بسازد.
در 20 الی 24 ماهگی، بازی های موردنظر دختران عروسک بازی، اسباب بازی های نرم و ظریف، استمداد و کمک طلبیدن، رقصیدن و لباس مخصوص پوشیدن و بازی های موردنظر پسران بازی با بلوک ها، دست کاری وسایل و ابزار، اسباب بازی های ماشینی و حمل و نقلی است.
کودک در دو سالگی می تواند سوار سه چرخه کوچکی بشود، اما چون هنوز نمی تواند پدال را فشار دهد، با پاهای خود سه چرخه را به جلو می راند.
در پایان دو سالگی گاهی اوقات کودکان، دیگران را نیز در بازی خود شریک می کنند و به بازی دوطرفه می پردازند. در این مرحله حتی اگر بچه ها سه نفر باشند، دو نفر از آنان با هم بازی می کنند و یکی از آنان به تنهایی مشغول بازی می شود.

برخی از اسباب بازی های مناسب برای سن 1 الی 2 سالگی عبارتند از: توپ در اندازه متوسط و نرم، پیچ و مهره های پلاستیکی، مکعب های درشت خانه سازی، قطعات توخالی، آینه، کتاب های تصویری ساده، اسباب بازی های چرخ دار، میخ، چکش، خاک، ماسه، آب، سطل، بیلچه، آب پاش، تشت، انواع حیوانات، عروسک، قیچی و کاغذ، سه چرخه، مداد و کاغذ.

از 2 الی سه سالگی

کودک در 2.5 سالگی مداد را با انگشتان می گیرد و می تواند خط خطی کند، با مکعب پل می سازد، توپ را با پا شوت می کند.در همین سال به دلیل افزایش قدرت عضلانی، کودک وقتی خطی را رسم می کند با چشم نیز مراقب است که خط از محدوده تعیین شده خارج نگردد.کودک در این سن می تواند اشیای مشابه را روی هم بچیند و ما نیز می توانیم از او بخواهیم که قاشق ها، چنگال ها و سایر چیزها را که شسته شده است، روی وسایل مشابه آن ها در داخل قفسه های آشپزخانه بچیند.
کودک در 2 الی 2.5 سالگی شروع به بازی هایی می کند که با تخیل همراه است.در همین سال می تواند مکعب ها را روی زمین به دنبال هم قرار داده و قطار درست کند.در 2.5 سالگی روی سه چرخه می نشیند، دسته آن را با دست می چرخاند و هدایت می کند اما هنوز قادر به پازدن نیست.
در 2 الی 2.5 سالگی معمولاً دخترها و پسرها اسباب بازی های مشترکی دارند، ولی از این پس، پدربزرگ و مادربزرگ ها به دخترها عروسک و به پسرها ماشین هدیه می دهند. در این سن پسرها ماشین آتش نشانی و هواپیما را برمی گزینند و دخترها در جست وجوی عروسک و مرواریدهای چوبی هستند که به نخ بکشند.
در 2.5 الی 3 سالگی تقلید کردن از والدین کار مورد علاقه کودکان است. پسر از ماشین رانی لذت می برد و دختر به آشپزی و خانه داری علاقه مند است.
2.5 الی 3 سالگی سن تخیل و بازی حرفه ای کودک است. دختر با یک کیف جراحی نقش دکتر و پرستار را بازی می کند و پس از تزریق آمپول به عروسکش، درجه حرارت بدن او را اندازه می گیرد و یا نقش یک فروشنده را بازی می کند.
در این سنین هم دختران و هم پسران بازی های ساختن لگوها را دوست دارند و از نقاشی کردن لذت می برند. عروسک برای دختر بچه ها و ماشین برای پسر بچه ها با ارزش ترین اسباب بازی هاست.
کودک در 2.5 سالگی به تنهایی از پله ها بالا می رود و هنگام پایین آمدن دست خود را به نرده یا دیوار می گیرد. اسباب بازی هایی که جداشدنی است و به قطعات گوناگون تقسیم می شود مانند قطار، ماشین، قطعات چوبی، لگو، مکعب های چوبی، انواع پازل، و نظایر آن، بخصوص اگر رنگی باشد، مورد علاقه کودک است.
در سال سوم زندگی، با توجه به مهارت های بیش تری که کودک به دست می آورد، باید اسباب بازی هایی در اختیارش قرارگیرد که متناسب با توانایی هایش باشد؛ اسباب بازی هایی مانند قطار، اتومبیل و مکعب هایی برای ساختن، عروسک هایی که بتواند لباس های آن ها را عوض کند و به آن ها غذا بدهد.

والدین در انتخاب اسباب بازی باید دقّت و هوشیاری لازم را داشته باشند؛ چرا که در شکل دادن به تمایلات عاطفی و روانی او نقش مهمی ایفا می کند و چنانچه در انتخاب آن ها توجه کافی نشود،ناخواسته تمایلات کودکان به گونه ای شکل می گیرد که مورد انتظار نبود.

کودک در 3 سالگی مداد را مانند بزرگ ترها در دست می گیرد، با قیچی به خوبی می برد. اشیا را با شست و یا انگشت وسط و شست بلند می کند. کاغذ را لوله کرده و تا می زند، با تقلید عکس آدم می کشد، دایره می کشد و می تواند دو خط عمودی و افقی را ترکیب نماید.در سن 3 سالگی فرصت های مناسبی برای بازی های سرگرم کننده در خانه و بیرون از خانه برای کودک مهیا کنید؛ مانند بالا رفتن، دویدن، آهسته رفتن و پریدن. اسباب بازی هایی را مهیا کنید تا کودک آن ها را از هم جدا کند (مانند مهره ها). البته، مهره ها باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا بلعیده نشود. همچنین فرصت هایی برای پر کردن و خالی کردن پیمانه ها با شن، آب، برنج و حبوبات برای کودک فراهم شود. مداد شمعی، گچ، رنگ و کاغذ برای نقاشی و نوشتن آماده کنید.
سعی کنید مهارت های زبانی کودک را افزایش دهید، به کودک دلگرمی بدهید تا با شما صحبت کند. در این صحبت، از ضمایری مانند «من»، «مرا»، «شما»، «آن ها» و «ما» استفاده کنید و به کودک بیاموزید از این لغات استفاده کند. با کودک درباره تصاویر صحبت کنید. از او بخواهید تا به اشیا و یا نام آن ها اشاره کند. همیشه برای اشیا نام درست انتخاب کنید.
در 3 سالگی کودک به بازی های نمایشی علاقه نشان می دهد. جلوی کودک بایستید و از او بخواهید هرکاری که شما می کنید، تکرار کند. عروسک، گاری کوچک، تختخواب عروسک، تلفن های اسباب بازی برای مکالمه و بازی های نمایشی برای کودک مهیا کنید.کودک در این سن علاقه مند به مسأله تعادل و اندازه و روش های روی هم سوار کردن مکعب هاست. برای کودک 3 ساله یک مکعب می تواند یک قطار، یک عروسک یا یک ساختمان باشد.
کودک 3 ساله قادر است از گلوله های رنگی به ترتیب قرمز، زرد قرمز، زرد درست کند. او رنگ ها و فرم ها را طبقه بندی می کند. برای مثال، دکمه ها را بر طبق رنگ و اندازه مرتب می کند و می تواند تا سه رنگ را نام ببرد. می تواند به مدت نیم ساعت بر روی یک بازی تمرکز داشته باشد و اگر به هدف و مقصودش برسد راضی و خرسند می شود.کودکان سه ساله معمولاً مکعب ها را به طور افقی قرار می دهند، به ندرت در این سن، کودک شخصا به ساختن چیزی مبادرت می ورزد. کودک 3 ساله در بازی با لگوها شروع به ساختن شکل معین و ساده ای می کند.
کودک در حدود 3 سالگی دوست دارد با موادی بازی کند که بتواند به آن ها ضربه بزند، فشار بدهد، تکه تکه کند و روی هم بگذارد. خرد کردن و فشار دادن مواد به کودک آرامش می دهد. گل و خمیربازی این نیاز را برطرف می کند و کودک هنگام بازی با آن ها آرامش می یابد.در این دوره وسایل نقاشی برای بازی کردن بسیار مناسب است. کودک علاقه به مداد رنگی و ماژیک دارد. قطعات چوبی که بتوان از بین آن ها نخ یا ریسمانی رد و آن ها را ردیف کرد نیز کودک را سرگرم می کند. در پارک ها می توان از تاب، الاکلنگ، سرسره و نردبان با رعایت نکات ایمنی استفاده کرد.
در 3 سالگی کودک قادر به راه رفتن است و دست های او قدرت انجام دادن حرکت های پیچیده تری دارند. بنابراین، می توان اسباب بازی هایی از قبیل سه چرخه پلاستیکی کوچک، گاری، کامیون و توپ برایشان تهیه کرد. آویزها و فرفره ها از جمله وسایل و ابزار بازی هستند که کودکان به هنگام 3 سالگی می توانند در ساختن آن ها همکاری کنند. پازل هایی که از قطعات کم تر (چهار پنج) تشکیل شده اند برای کودکان سنین پایین دو تا سه سالگی مناسب هستند. کودک در 3 سالگی می تواند کاغذ را قیچی کند.
برای بازی با دو یا سه کودک 3 ساله، که مشغول توپ بازی هستند، ما نیز به عنوان بزرگ سال می توانیم وارد شده و هرگاه توپ به طرف ما می آید، آن را گرفته و به سوی یکی از کودکان بیندازیم در این سن غالب کودکان بدین گونه بازی ها علاقه مندند.
کودک در سن 2.5 الی 3 سالگی بیش تر در کنار کودکان به بازی مشغول می شود، ولی با خود آن ها بازی نمی کند.
کودکان 3 ساله اولین تلاش ها را برای انجام بازی مشترک با 2 الی 3 همبازی شروع می کنند. کودک در دسته های 3 نفری در بازی ها و فعالیت های دیگر کودکان شرکت می کند و به تدریج، آمادگی پیدا می کند که حقوق دیگران را درک کند. در این سن، بیش از هر زمان دیگر، برای تصاحب اسباب بازی زد و خورد می کند. بازی های گروهی که در این سن حداکثر با 3 نفر شکل می گیرد، ناپایدار بوده و به زودی از هم پاشیده می شوند؛ زیرا کودکان در این سن می توانند در آن واحد فقط با یک نفر بازی کنند.
کودک در 3 سالگی بالانس، پرسش های گوناگون و بازی با صندوق و جعبه و آجر و تخته و جست و خیز با طناب را دوست دارد و می تواند سوار سه چرخه شود و رکاب بزند.
اسباب بازی های پیشنهادی مناسب برای سن 2 الی 3 سالگی: لوازم نقاشی (مداد شمعی، گچ، آب رنگ، قلم مو، مداد رنگی)، خمیزبازی و گل رُس، توپ، سه چرخه، الاکلنگ، سرسره و تاب کوچک، انواع پازل یا 4 تا 5 قطعه مانند پازل آدمک، خانه و…، مرواریدهای چوبی درشت، لگو، مکعب های چوبی رنگی، قطار، ماشین، قطعات چوبی، عروسک و وسایل آن مثل تختخواب عروسک، لباس عروسک و…، قیچی و کاغذ باطله جهت برش، تلفن اسباب بازی، طناب، گاری، کامیون، لوتو، دومینو، و تخته سیاه کوچک.

مقاله کودک و اسباب بازی

ادامه دارد…..
نویسنده: محمد رضا مطهری
نقل از: فصل نامه معرفت شماره 64

نکاتی برای روزهای آخر بارداری

نکاتی برای روزهای آخر بارداری -روزهای آخر بارداری، روزهای حساسی است و هرگونه سهل‌ انگاری می ‌تواند جان کودک و مادر را به خطر بیندازد. البته راهکارهایی هم وجود دارد که خانم‌ های باردار به کمک آن ها می ‌توانند از بروز مشکلات دوران بارداری پیشگیری کنند و زایمان راحتی داشته باشند.

نکاتی برای روزهای آخر بارداریدراین ‌باره با دکتر آزیتا صفارزاده، جراح و متخصص بیماری ‌های زنان و زایمان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، گفت‌ وگویی کرده ‌ایم تا با این اقدامات بیشتر آشنا شویم. خواندن این مطلب را به همه خانم‌های باردار توصیه می ‌کنم.

خانم دکتر! آیا این درست است که بگوییم روزهای آخر بارداری، دوران مهمی برای کودک و مادر محسوب می ‌شود؟

بله؛ دقیقا همین ‌طور است. ماه آخر، به ویژه هفته پایانی دوران بارداری، زمان بسیار مهمی است و بسته به این که قرار است زایمان طبیعی یا سزارین انجام شود، شرایط تا حدی تفاوت خواهد داشت.

چه تفاوت ‌هایی؟

خانم ‌هایی که قرار است زایمان طبیعی داشته باشند، در طول دوران بارداری باید فعالیت ‌های جسمی و پیاده‌ روی‌ های منظمی داشته باشند و در روزهای پایانی، این پیاده ‌روی ‌ها را حتی به ۳ تا ۴ ساعت در روز برسانند؛ چرا که انجام فعالیت‌ های جسمی باعث نرم شدن و حتی باز شدن دهانه رحم می ‌شود و تسریع در امر زایمان را به دنبال خواهد داشت.

اما خانم‌ هایی که برای زایمان سزارین آماده می‌ شوند، باید بیشتر استراحت کنند تا در روز موعد که معمولا ۳۸ هفته و ۶ روز است، زایمان راحت و بی ‌دردسری داشته باشند و مجبور نباشند به صورت اورژانسی به بیمارستان مراجعه کنند و سزارین شوند زیرا سزارین ‌های از پیش ‌تعیین ‌نشده و اورژانسی، قطعا خطرناک‌ تر از سزارین ‌هایی است که با تعیین وقت و برنامه ‌ریزی ‌های از پیش تعیین‌ شده انجام می‌ شود.

بسیاری از خانم‌ ها در روزهای آخر بارداری مشتاق‌ اند اتاق کودک شان را بچینند و بالای نردبان و صندلی بروند اما باید گفت این کارها علاوه بر آن که موجب تشدید کمردرد دوران بارداری می‌ شود، بسیار هم خطرناک است و سلامت جنین و مادر را به مخاطره می ‌اندازد.

درباره تغذیه روزهای پایانی چه طور؟ رژیم غذایی خانم‌ های باردار باید تغییر ‌کند؟

از آن جایی که در روزهای آخر بارداری، حجم رحم و اندازه جنین به حداکثر میزان خود می‌ رسد، فشار موضعی روی روده‌ ها نیز افزایش می‌ یابد و یبوست یکی از عمده ‌ترین مشکلاتی است که خانم ‌های باردار در ماه آخر، به ویژه در روزهای پایانی بارداری، با آن مواجه می ‌شوند؛ به همین دلیل توصیه می‌ شود که خانم‌ های باردار در وعده ‌های مختلف از سبزی ‌ها و میوه‌ های تازه و متنوع به میزان زیاد مصرف کنند و روزانه بیشتر از ۸ لیوان آب بنوشند تا هم کمتر دچار یبوست شوند و هم فشار به کف لگن به حداقل برسد.

آیا خانم ‌های باردار در روزهای پایانی بارداری ملزم به انجام آزمایش ‌های خاصی هم هستند؟

بله؛ برای اطمینان از وضعیت سلامت خانم باردار در هفته پایانی بارداری، آزمایش ‌هایی شامل آزمایش ‌های انعقادی، کم‌ خونی، عفونت کلیه و عفونت ادراری برای وی تجویز می‌ شود تا پزشک از وجود نداشتن هرگونه مشکلی در این زمینه‌ ها مطمئن شود و اگر هم مشکلی وجود دارد، هر چه سریع ‌تر رفع شود تا در روند زایمان خللی وارد نشود.

کمردرد یکی از عمده ‌ترین مشکلات خانم‌ های باردار است که در روزهای آخر تشدید می ‌شود. چه توصیه‌ ای برای کاهش این مشکل دارید؟

پوشیدن لباس‌ های راحت و سبک و همچنین استفاده از کفش‌ هایی با پاشنه ۳ سانتی ‌متر (نه کمتر و نه بیشتر) در کاهش و حتی رفع کمردردهای دوران بارداری به‌ ویژه در روزهای آخر موثر است. از طرفی، توصیه ما به همه خانم‌ های باردار این است که از انجام کارهای سنگین پرهیز کنند. بسیاری از خانم‌ ها در روزهای آخر بارداری مشتاق‌ اند اتاق کودک شان را بچینند و بالای نردبان و صندلی بروند اما باید گفت این کارها علاوه بر آن که موجب تشدید کمردرد دوران بارداری می‌ شود، بسیار هم خطرناک است و سلامت جنین و مادر را به مخاطره می ‌اندازد.

متاسفانه بسیاری از خانم ‌ها به دلیل همین سهل‌ انگاری‌ ها در روزهای پایانی بارداری دچار سقط جنین شده‌ اند در صورتی که با رعایت نکات گفته شده، هیچ مشکلی پیش نمی ‌آمد و زایمان سر موعد مقرر انجام می‌ شد.
بارداری

خانم‌ های باردار روز آخر بارداری باید چه اقداماتی انجام دهند؟

روز آخر برای خانم‌ هایی که قرار است زایمان سزارین داشته باشند، اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا آن ها روز زایمان خود را می ‌دانند و مانند زایمان طبیعی همه چیز غیرمنتظره و از پیش تعیین ‌نشده نیست. بنابراین به خانم‌ های باردار توصیه می‌ شود که روز قبل از زایمان از یک غذای سبک مانند سوپ یا آش رقیق استفاده کنند و بعد از ساعت ۸ شب به هیچ ‌وجه غذا نخورند اما تا ۱۲ شب می ‌توانند آب و مایعات بخورند.

در عین حال، استراحت روز قبل از زایمان نباید فراموش شود و خانم‌ های باردار باید از انجام فعالیت‌ های جسمی قبل از انجام سزارین پرهیز کنند تا زایمان راحت ‌تری داشته باشند اما همان‌ طور که گفتم، خانم‌ هایی که قرار است زایمان طبیعی داشته باشند، باید در روزهای پایانی، پیاده ‌روی خود را به حداکثر برسانند. در عین حال، هر ۲ گروه باید دردهای روزهای پایانی بارداری را جدی بگیرند.

آیا مرزی بین دردهای طبیعی و غیرطبیعی دوران بارداری وجود دارد؟

بله؛ دردهای کاذب دردهایی هستند که تداوم ریتمیک و منظمی ندارند و با استراحت کردن از بین می‌ روند اما دردهای واقعی معمولا هر ۱۰ دقیقه یک بار تکرار می ‌شوند، ریتم منظمی دارند و با استراحت از بین نمی ‌روند. از طرفی دردهای واقعی اغلب در ناحیه بالای شکم، نواحی معده و رحم، زیر شکم و حتی کمر حس می ‌شوند و ممکن است با تهوع و استفراغ همراه باشند.

این دردهای واقعی را نباید نادیده گرفت و اگر خانم بارداری با چنین دردهایی مواجه شد و فاصله دردها هم به مرور زمان کمتر شد باید بدون اتلاف‌ وقت به بیمارستان مراجعه کند تا مورد آزمایش قرار بگیرد و وضعیت سلامت مادر و جنین بررسی شود. موارد اورژانسی دیگری هم وجود دارد که خانم باردار با مشاهده آن ها باید بلافاصله به بیمارستان مراجعه کند.

چه مواردی؟

خون‌ ریزی، کاهش حرکات جنین (کمتر از ۹ بار در روز)، ترشحات شفاف و گرم که لباس زیر خانم باردار را خیس می ‌کند و… از جمله این موارد هستند.

و سوال آخر این که، خانم‌ های باردار چگونه استرس شب قبل از زایمان را به حداقل برسانند؟

این نکته را نباید فراموش کرد که زایمان و در آغوش گرفتن فرزند برای اولین بار، لذتی غیرقابل توصیف است و زایمان‌ های راحت امروزی، مدیون پیشرفت ‌های پزشکی است. خانمی که شب قبل از زایمان استرس دارد، بد نیست به یاد مادربزرگ‌ هایی بیفتد که ۱۰ تا بچه را در خانه به دنیا آورده اند، نه در بیمارستان ‌های مجهز!

علل بی اختیاری ادرار چیست

علل بی اختیاری ادرار چیست -در افرادی که در بین اعضای خانواده آنها بی اختیاری ادراری استرسی وجود داشته است نسبت به سایر افراد همسن و سال، احتمال ابتلا به بی اختیاری ۲ تا ۳ برابر بیشتر می شود.

گوشی تلفن را برداشتم او خودش را مریم معرفی کرد، می گفت مادرم به دلیل مشکلی که پیدا کرده، افسرده شده است و با دیگران کمتر رفت و آمد می کند، وقتی از مشکل مادرش پرسیدم، گفت مادرم مدتی است دچار بی اختیاری ادرار شده است و همین موضوع بسیار ناراحتش می کند شما توضیحاتی در این باره ارائه دهید تا اطلاعات ما کامل شود، از دکتر علی اصغر یارمحمدی جراح و متخصص کلیه و مجاری ادراری خواستم تا علت این مشکل را بیان کند. وی تازه ترین اطلاعات و یافته هایش را در اختیار ما گذاشت. او از جمله دلایل بی اختیاری ادراری در زنان را این گونه برمی شمارد.

علل بی اختیاری ادرار چیست۱ – سن: با بالا رفتن سن احتمال بروز بی اختیاری ادراری هم افزایش می یابد. بی اختیاری ادراری استرسی در زنان جوان و میانسال و بی اختیاری فوریتی، بیشتر در زنان مسن دیده می شود.

۲ – حاملگی و زایمان: بی اختیاری استرسی در زنان حامله به ویژه در سه ماهه آخر حاملگی دیده می شود که معمولاً با زایمان خود به خود رفع می شود. علت آن تغییرات فیزیولوژیک در هنگام حاملگی است.

۳ – زایمان‌های متعدد طبیعی: گفته می شود زایمان های متعدد طبیعی، به دلیل کششی که بر اعصاب ناحیه و نسوج نگهدارنده کف لگن وارد می کند، احتمال بروز بی اختیاری ادراری را افزایش می دهد.

(بی اختیاری ادراری اگرچه یکی از مشکلات زایمان های طبیعی متعدد برشمرده شده است اما از آن جا که مزایای این شیوه زایمان به مراتب بیشتر از سزارین است جا دارد که متخصصان زنان و زایمان ضمن در نظر گرفتن تمهیدات لازم مانند ورزش های قبل، هنگام و بعد از زایمان به رفع این مشکل احتمالی کمک کنند.)

۴ -چاقی: افزایش بی رویه وزن بدن هم بر میزان شیوع و هم بر شدت بی اختیاری ادراری اثر مستقیم دارد، چون با فشاری که بر نسوج نگهدارنده لگن وارد می کند، باعث تضعیف توان عضلات کف لگن می شود و قدرت کنترل ادرار کاهش می یابد.

۵ – هورمون ها: نقش مصرف هورمون استروژن به ویژه در سنین بالاتر از ۵۵ سال در ایجاد این مشکل به اثبات رسیده است؛ لذا یک فاکتور ریسک تلقی می شود.

۶ -دیابت: تیپ دو دیابت در هر دو جنس و به ویژه در بانوان یکی از دلایل مهم بی اختیاری ادراری است.

۷ – برداشتن رحم (هیسترکتومی): برداشتن رحم با افزایش خطر بی اختیاری ادرار همراه است.

۸ – عفونت ادراری: معمولاً عفونت ادراری همراه با بی اختیاری ادراری موقتی است ولی اگر در پی عفونت ادراری، میزان شیوع بی اختیاری ادراری افزایش یابد باید به دلایل زمینه ای توجه کرد.

۹ – صدمه به عملکرد فیزیکی بدن (یعنی کاهش حرکات فیزیکی به دلیل صدمه بدنی) مانند آرتریت، گیجی و… که با افزایش بی اختیاری ادراری همراه است؛ لذا باید از صدماتی که باعث کاهش عملکرد فیزیکی بدن می شود، جلوگیری کرد.

۱۰ – اختلالات هوشیاری (CONGNI TIVE-IMPAIRMENT) مثل عقب افتادگی (دمانسی) که با بی اختیاری ادراری ارتباط مستقیم دارد.

۱۱ – افسردگی (دپرسیون): افسردگی و بی اختیاری ادراری علت و معلول یکدیگر است. بر اساس مطالعات انجام شده افسردگی با اثرگذاری بر عملکرد عصبی (نروکمیکال) و هورمونال بر شدت بی اختیاری می افزاید.

۱۲ – یائسگی: اثرگذاری بر تولید هورمون های داخلی (اندوژن) باعث افزایش روند بی اختیاری ادراری می شود.

۱۳ – فعالیت های فیزیکی خاص: بروز بی اختیاری ادراری به ویژه نوع استرسی آن با ورزش مرتبط است. به ویژه آن دسته از ورزش های سنگینی که عمدتاً لگن درگیر است؛ مثل بعضی از حرکات ژیمناستیکی روی لگن.

۱۴ – مصرف دخانیات: سرفه و بیماری های مزمن ریوی که از عوارض مصرف دخانیات است، از عوامل عمده بی اختیاری ادراری محسوب می شود.

۱۵ – رژیم غذایی: مصرف فراوان قهوه، الکل یا نوشیدنی های کربناته (گازدار) روند بی اختیاری ادراری را تشدید می کند.

۱۶ – زمینه ژنتیکی و خانوادگی: در افرادی که در بین اعضای خانواده آنها بی اختیاری ادراری استرسی وجود داشته است نسبت به سایر افراد همسن و سال، احتمال ابتلا به بی اختیاری ۲ تا ۳ برابر بیشتر می شود.

۱۷ – بیماری های قلبی ایسکمی (کم خونی قلبی): این بیماری با افزایش بی اختیاری همراه است.

۱۸ – سایر عوامل: مثل یبوست، بی اختیاری کنترل مدفوع، نارسایی احتقانی قلب، مصارف داروها و…

زمان تخمک گذاری برای بارداری

زمان تخمک گذاری برای بارداری -زمان تخمک گذاری در خانمهای مختلف متفاوت است و به طول دوره پریود هر فرد بستگی دارد. خانمها می توانند با مشاهده تغییراتی که در بدنشان ایجاد می شود بفهمند که زمان تخمک گذاری (آزاد شدن تخمک از تخمدانها ) چه موقعی است.

دکتر خدا کرمی رئیس انجمن مامایی ایران و دبیر بارداری ایمن در گفت و گو با خبرنگار مجله پزشکی مادر گفت: تخمك گذاري به زماني گفته مي شود كه يك تخمك يا بيشتر از يك تخمك از تخمدان آزاد مي شود و اين زمان را “دوره باروری” مي نامند. هر ماه، يك تخمك در درون تخمدان شما به بلوغ مي رسد. هنگامي كه اندازه آن به حد معيني رسيد، تخمك از تخمدان آزاد شده و به طرف رحم حركت مي كند. براي اينكه بهترين نتيجه را بگيريد، بايد در مدت يك تا دو روز پيش از تخمك گذاري، آميزش داشته باشيد. اسپرمها مي توانند دو تا سه روز زنده بمانند، اما تخمك نمي تواند بيشتر از 24 ساعت پس از تخمك گذاري به حيات خود ادامه دهد.

چرخه تخمک گذاریوی پیروی از روش تقویمی را پیشنهاد می دهد و می گوید: خانمها می توانند از سوابق قاعدگی های قبلی خود به عنوان یک راهنما استفاده نمایند. در این روش هر خانمی می تواند میانگین روزها را در سیکل قاعدگی خود حساب نموده و زمانهای باروری آینده خود را تخمین بزند.

زماني را كه دوره پريود بعدي شما آغاز مي شود در نظر بگيريد، سپس 12 تا 16 روز از آن كم كنيد. اين چند روز، همان محدوده زماني است كه احتمال تخمك گذاري شما در آن بسيار زياد است. براي خانمهايي كه يك دوره كامل آنها 28 روز طول مي كشد، چهاردهمين روز معمول روز تخمك گذاري است. براي استفاده از اين روش، شما بايد بدانيد كه دوره كامل شما معمول چند روز طول مي كشد. توجه داشته باشید؛ در صورتی که از سه روز قبل تا سه روز بعد از زمان تخمک گذاری مقاربت انجام شود احتمال وقوع حاملگی زیاد می باشد.

خداکرمی خاطر نشان کرد: از آنجایی که زمان دقیق تخمک گذاری (آزاد شدن تخمک از تخمدان) را نمی توان دقیقا پیش بینی نمود، بنابراین ۲ تا ۳ روز نیز به شروع و انتهای این دوره باید اضافه نمود. روش آگاهی از زمان باروری برای خانمهایی که دارای زمانهای قاعدگی منظم در هر ماه می باشند بسیار موثر می باشد.

وی گفت: در یک چرخه قاعدگی طبیعی معمولا بعد از پنج روز خونریزی قاعدگی، سه یا چهار روز مهبل خشک می باشد، سپس با ترشحات مایعی سفید یا زرد رنگ و چسبناک روزهای خیس بودن آغاز می گردد، هر چقدر روزهاي بيشتري از دوره شما بگذرد، حجم اين ترشحات افزايش پيدا كرده و بافت آنها نيز تغيير مي كند. اين تغييرات، بيانگر افزايش سطح هورمون استروژن در بدن شما است. این خیس بودن به تدریج افزایش یافته تا به روزی می رسیم که خیس ترین روز می باشد. در این روز ترشحات فراوان، صاف، لیز و لغزنده و خیلی کش می آید ( مثل سفیده تخم مرغ ) معمولا تخمک گذاری از دو روز قبل تا دو روز بعد از پیدا شدن چنین حالتی رخ میدهد. با یادداشت نمودن میزان ترشحات و پیدا کردن خیس ترین روز هر دوره قاعدگی می توانید روزهای تخمک گذاری را مشخص نمایید. با استفاده از یک اسپکولوم (speculum) پلاستیکی می توانید خودتان ترشحات دهانه رحم را از نظر قوام و غلظت آن ارزیابی نمایید.

این متخصص در ادامه اندازه گیری دمای بدن را توصیه کرد و افزود: در مدت 8 تا 18 روز پس از شروع پریود هر روز صبح، قبل از شروع فعالیت روزانه دمای بدنتان را اندازه گرفته و یادداشت کنید. شما از چند روز قبل از تخمک گذاری با یک افت دما و سپس با افزایش آن مواجه می شوید. بهترین زمان تخمک گذاری را میتوان ٢ روز قبل از افزایش دمای بدن حساب کرد. اما از آنجا كه تخمك تنها حداكثر 24 ساعت مي تواند زنده بماند، هنگامي كه دماي بدن افزايش پيدا مي كند، ديگر براي باردار شدن خيلي دير شده است.

وی از سایر علائمی که در هنگام تخمک گذاری در بدن تغییر می یابند گفت:تغییراتی در وضعیت قرار گیری رحم ایجاد می شود، درد خفیف یا انقباضات خفیفی در یک طرف قسمت تحتانی شکم ( در محل یکی از تخمدانها) به وجود می آید، دهانه رحم نرم و حساس می شود. ممکن است در هنگام تخمک گذاری علائمی مثل احساس درد یا انقباض در زیر دل , سردرد , درد یا حساسیت در سینه ها و یا لکه بینی داشته باشید.

خدا کرمی در پایان یادآور شد: با اين حال، بهترين روش براي تعيين زماني كه احتمال باروري شما در آن بسیار است، توجه به وضعيت بدني و روش تشخيص نشانه هاي تخمك گذاري است.