پزشک تو – سایت پزشکی

سرطان غدد فوق كلیوی -غدد فوق کلیوی غدد کوچکی هستند که در قسمت بالای هر یک از کلیه ها قرار دارند. سرطان غده فوق کلیه جز سرطان های نادر می باشد و خوشبختانه شایع نمی باشد. این سرطان هم مانند بسیاری از سرطان های دیگر اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود، قابل درمان می باشد.

غدد فوق کلیه یا آدرنال، دارای دو بخش اصلی هستند:
1- بخش قشری که کورتکس نامیده می شود و تولید هورمون های استروئیدی را بر عهده دارد، مانند هورمون کورتیزول، آلدوسترون و تستوسترون.

2- بخش مرکزی که مدولا نامیده می شود و تولید هورمون های اپی نفرین (آدرنالین) و نور اپی نفرین (نور آدرنالین) را بر عهده دارد.

سرطان غده فوق کلیه جز سرطان های نادر می باشد و خوشبختانه شایع نمی باشد. این سرطان هم مانند بسیاری از سرطان های دیگر، اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود، قابل درمان می باشد.

سرطان غدد فوق کلیوی اغلب تهاجمی هستند و اگر تحت درمان قرار نگیرند، می توانند مناطق دیگر بدن را هم درگیر کنند.

علایم شایع سرطان غدد فوق کلیوی
– فشار خون بالا به همراه کاهش پتاسیم خون
– عصبانیت
– اضطراب
– دیابت
– تپش قلب

علایم شدید سرطان غدد فوق کلیوی
– عدم احساس گرسنگی در فرد مبتلا (همیشه احساس سیری می کند)
– کاهش وزن به علت عدم اشتها
– توده شکمی
– تب
خوشبختانه پیشرفت تکنولوژی این امکان را به پزشکان داده است تا با انجام راه های درمانی، به موفقیت های قابل قبولی در زمینه درمان سرطان غدد فوق کلیوی برسند
ارتباط سندروم کوشینگ با سرطان غدد فوق کلیوی
برخی بیماری ها وجود دارند که با تومور غدد فوق کلیوی درارتباط هستند. یکی از این بیماری ها سندرم کوشینگ می باشد. سندروم کوشینگ زمانی اتفاق می افتد که غدد فوق کلیوی، بیش از حد هورمون کورتیزول تولید کنند.

علایم سندروم کوشینگ عبارتند از:
– هیرسوتیسم (موهای زائد زیاد)
– آکنه
– ضعف
– افزایش فشار خون
– پوکی استخوان

ارتباط سندروم کن (conn’s syndrome)با سرطان غدد فوق کلیوی
این بیماری با تولید بیش از حد هورمون آلدوسترون توسط غدد فوق کلیوی در ارتباط می باشد. این هورمون به حفظ تعادل الکترولیت های بدن کمک می کند.

برخی علایم سندرم کن عبارتند از :
– فشار خون بالا
– افزایش دفعات دفع ادرار
– تشنگی بیش از حد
– سطح پایین پتاسیم خون

فئوکروموسیتوم
فئوکروموسیتوم نوعی تومور غدد فوق کلیوی است که سبب تولید هورمون اپی نفرین و نوراپی نفرین می شود.
این دو هورمون در تنظیم فشار خون و ضربان قلب موثرند و در صورت اختلال در تولید آنها، علایم زیر به وجود می آید :
– سردرد
– ضربان سریع قلب
– تپش قلب
– تهوع و استفراغ

عوامل خطر سرطان غدد فوق کلیه
1- سابقه خانوادگی: در بسیاری از موارد، این سرطان ارثی نیست و به صورت تک گیر رخ می دهد.
2- سن: بسیاری از انواع این سرطان در افراد مسن رخ می دهند، اما سرطان بخش قشری غده فوق کلیه در افراد 40 تا 50 ساله یا بچه ها بیشتر دیده می شود.

راه های تشخیص سرطان غدد فوق کلیه
تشخیص زودهنگام این سرطان مشکل است و تومورها اغلب هنگامی که بسیار بزرگ شده اند، تشخیص داده می شوند.
راه های تشخیص عبارتند از:
1- نمونه ادرار: سندروم کوشینگ را می توان با بررسی نمونه ادرار تشخیص داد. اگر در نمونه ادرار فرد، مقدار مشخصی هورمون کورتیزول وجود داشته باشد، این بیماری در فرد مشخص می شود.

2- آزمون های تصویربرداری پزشکی شامل سی تی اسکن و ام آر آی و سونوگرافی.
در سونوگرافی، امواج فراصوتی (غیرقابل درک توسط انسان) را به غده آدرنال می فرستند و شکلی بر روی مانیتور ایجاد می شود که هر گونه توده غیرعادی در غدد فوق کلیوی را نشان می دهد.
توسط سی تی اسکن و ام آر آی، تصاویر با کیفیت بالایی از غدد فوق کلیوی به دست می آیند که هرگونه رشد غیرطبیعی توده ها را در غدد فوق کلیوی مشخص می کند .
با استفاده از داروهای مخصوص شیمی درمانی، به تومور غده آدرنال آسیب رسانده و مانع از گسترش سرطان می شود
آیا سرطان غدد فوق کلیوی قابل درمان است؟
خوشبختانه پیشرفت تکنولوژی این امکان را به پزشکان داده است تا با انجام راه های درمانی، به موفقیت های قابل قبولی در زمینه درمان سرطان غدد فوق کلیوی برسند.
1- عمل جراحی: جراحی یکی از شایع ترین روش هایی است که برای درمان سرطان غدد کلیوی به کار می رود. هنگامی که تومور کوچک باشد، تنها تومور و بخش کوچکی از غده فوق کلیه برداشته می شود، اما اگر تومور رشد کرده باشد و بزرگ شده باشد، تمام غده آدرنال از بدن خارج می شود.

2- دارو درمانی: پزشکان با تجویز داروهایی، از تشکیل عروق خونی جدید توسط سلول های سرطانی جلوگیری می کنند و در نتیجه از تکثیر سلول های سرطانی نیز جلوگیری می شود.

3- پرتو درمانی: غده آدرنال سرطانی شده را در معرض تابش اشعه با طول موج مخصوص و انرژی بالا قرار می دهند تا این انرژی، بافت سلول های سرطانی را تخریب کند و مانع از تقسیم سلولی و رشد تومورها شود.

4- شیمی درمانی: با استفاده از داروهای مخصوص شیمی درمانی، به تومور غده آدرنال آسیب رسانده و مانع از گسترش سرطان می شود.

عوارض جانبی درمان سرطان غدد فوق کلیوی
استفاده از روش های درمانی گفته شده عوارضی را به همراه دارد، اما قطعا این عوارض از خطرات تومور سرطانی کمتر می باشد.

عوارض شایع شیمی درمانی عبارتند از:
– عفونت
– استفراغ و تهوع
– اسهال
– خستگی
– از دست دادن اشتها

عوارض شایع پرتو درمانی عبارتند از:
– تهوع
– اسهال
– خستگی
– سوزش پوست

عوارض رادیوتراپی -رادیوتراپی یا پرتودرمانی یا اشعه درمانی، یکی از راه‌های درمان سرطان است که به تنهایی یا به همراه دیگر شیوه‌های درمان استفاده می‌شود. در جریان پرتو درمانی با استفاده از اشعه یا پرتوهای دارای انرژی زیاد (پرتو یونیزان) سلول های سرطانی یا مشکوک را از بین می بریم.

برای انواع سرطان‌ها بسته به نوع و میزان گسترش آن شیوه‌های مختلف درمان وجود دارد که عبارتند از دارو درمانی، پرتو درمانی، شیمی درمانی و جراحی که هر کدام از این شیوه‌ها یا به تنهایی یا به شکل ترکیبی برای درمان سرطان به کار گرفته می‌شوند.

پرتو درمانی یعنی استفاده از انرژی اشعه ایکس قوی یا پرتوهای یون ساز (مثل الکترون‌ها) برای بمباران سلول‌های سرطانی به منظور تخریب مواد ژنتیکی درون تومور و جلوگیری از رشد و گسترش بافت‌های سرطانی.

حدود 40 درصد از مبتلایان به سرطان تحت پرتودرمانی قرار می‌گیرند و در برخی از سرطان‌ها مثل سرطان حنجره، پرتو درمانی به جراحی ارجحیت دارد.

هدف از انجام پرتو درمانی (رادیو تراپی)، رساندن مقدار معینی از انرژی به سلول‌های سرطانی است که انتقال این انرژی باعث یونش اتم‌های تشکیل دهنده سلول و در نهایت تخریب آنها شود.

پرتو درمانی ممکن است به سلول‌های سالم هم آسیب برساند، بنابراین در پرتو درمانی کنترل درستی دوز وارده به حجم هدف، حیاتی‌ترین برنامه در کنترل کیفی واحد پرتودرمانی است، یعنی دوز تابشی به شکلی باید کنترل شود که با کمترین آسیب به بافت‌های سالم، بتواند بیشترین تخریب را در سلول‌های سرطانی داشته باشد.
بروز عوارض، به نحوه درمان و منطقه درمانی و میزان تحمل بدن بیمار و مقادیر پرتو (دوز رادیوتراپی) بستگی دارد

عوارض جانبی پرتو درمانی
پرتو درمانی می تواند مانند سایر درمان ها برای بیمار عوارضی داشته باشد. خوشبختانه اکثر عوارض موقتی و قابل کنترل می باشند.

مشکلاتی که به عنوان عوارض پرتو درمانی در حین درمان ممکن است پیش آیند، گرچه ناخوشایند می باشند، ولی غالبا عوارض حاد یا خطرناک نبوده و با گذشت زمان از بین می روند (چند هفته پس از اتمام درمان).

بروز عوارض، به نحوه درمان و منطقه درمانی و میزان تحمل بدن بیمار و مقادیر پرتو (دوز رادیوتراپی) بستگی دارد.

بسیاری از بیماران در حین درمان هیچ گونه عوارض جانبی ندارند و به راحتی به فعالیت های روزمره زندگی خود می پردازند.

البته ممکن است عوارض عمومی نیز در جریان پرتو درمانی پیش آیند، مثل احساس خستگی، رخوت و افسردگی.

برخی از عوارضی که در این بیماران ظاهر می شوند اصولا مربوط به عوارض کلی سرطان می باشد. به هر صورت مراقبت از بیمارانی که رادیوتراپی می شوند شامل مراقبت های عمومی، مراقبت های اختصاصی و مراقبت های روانی می گردد.

مشکلات روانی این بیماران تا حد زیادی تابع مشکلات جسمی و عوارضی چون تغییر در شیوه زندگی، درد، خستگی، بی اشتهایی، سو تغذیه و فشارهای اجتماعی و اقتصادی می باشد و عکس العمل هایی چون اضطراب و افسردگی را می تواند به دنبال داشته باشد.

در صورتی که تخمدان ها و یا بیضه مستقیما تحت رادیوتراپی قرار گیرند، موجب ناتوانی جنسی و نازایی می شوند.

مسائل روانی مربوط به رادیوتراپی
بسیاری از بیماران و اطرافیان آنها از روش رادیوتراپی تصور درمان قطعی ندارند.

فرستادن بیمار برای رادیوتراپی این تصور را برای او ایجاد می کند که این روش درمان قطعی نبوده است، در صورتی که بیمار جراحی را به عنوان درمان قطعی بیشتر قبول می کند و این تضاد موجب یاس بیمار در بهبود می گردد و مشکلات روانی از جمله افسردگی را به دنبال دارد.
پزشک معالج و رادیوتراپیست و پرستار مراقب بیماری که باید رادیوتراپی شود، باید قبلا بیمار و خانواده او را برای این عمل آماده نموده و منظور از انجام آن را گوشزد نمایند
غالبا بیماران ضمن عمل رادیوتراپی دچار ترس می شوند. این ترس بیشتر هنگام تنها ماندن او، جدا شدن از خانواده، پرستار و مسئولین انجام رادیوتراپی حاصل می شود.

خانواده بیمار نیز دچار مشکلاتی می شود از جمله در آنها این تصور پیدا می شود که بیمار رادیوتراپی شده حامل پرتوهای خطرناک می باشد و در نزدیک شدن به او بعد از رادیوتراپی، دچار تردید می شوند.

پزشک معالج و رادیوتراپیست و پرستار مراقب بیماری که باید رادیوتراپی شود، باید قبلا بیمار و خانواده او را برای این عمل آماده نموده و منظور از انجام آن را گوشزد نمایند.

رادیوتراپی می تواند به عنوان یک اقدام مستقل و معالج سرطان در برخی از سرطان ها موثر باشد و یا ممکن است به عنوان مکمل عمل جراحی مورد استفاده قرار گیرد.

رادیوتراپی می تواند با هدف تسکین درد و جلوگیری از عوارض سرطان پیشرفته انجام شود.

ضرورت دارد که خانواده بیمار و در صورت پذیرش، خود بیمار از هدف های رادیوتراپی آگاه شوند.

اجرای رادیوتراپی نیاز به برنامه ریزی زمانی دارد و در جلساتی که گاهی ممکن است چند هفته باشد، انجام می شود.

یکی از مشکلات بیماران مربوط به فاصله محل سکونت با محل رادیوتراپی و مشکل رفت و برگشت بیماران برای انجام آن است.

سرطان غده تیموس – غده تیموس در جلو و بالای قلب قرار دارد. رشد سرطان غده تیموس آهسته می باشد و زمانی که در مراحل اولیه تشخیص داده شود، روند خوبی خواهد داشت. سرطان تیموس در بین مردان شایع تر است و بیشتر در سنین 40 تا 60 سالگی رخ می دهد.

تیموس یک عضو کوچک در قسمت بالای قفسه سینه، پشت استخوان سینه، در فضای قفسه سینه و در بین ریه ها می باشد. به طور کلی، تیموس در جلو و بالای قلب قرار دارد.

تیموس دارای سه لایه مهم می باشد: مدولا (بخش درونی)، کورتکس (اطراف مدولا) و کپسول (پوشش نازک خارجی).

تیموس جزء سیستم ایمنی بدن می باشد.
از دوران نوزادی تا بلوغ، غده تیموس هم بزرگ تر می شود، اما پس از بلوغ شروع به کوچک شدن می کند و به تدریج بافت چربی جایگزین آن می شود.

وظیفه تیموس
قبل از تولد و در طی دوران کودکی، تیموس به بدن کمک می کند تا انواع گلبول های سفید خون از جمله لنفوسیت های T (نوعی از گلبول های سفید) را تولید کند.
لنفوسیت T در تیموس تکثیر می شود و به گره های لنفاوی در سراسر بدن می رود.
لنفوسیت ها به سیستم ایمنی بدن کمک می کنند و از بدن در مقابل ویروس ها، قارچ ها و دیگر عوامل بیماری زا محافظت می کنند.

انواع سلول های تیموس
– سلول های اپی تلیال که به تیموس شکل می دهند و می توانند تیموماس و سرطان تیمیک را بوجود می آورند.
– تیموس بیشتر حاوی لنفوسیت می باشد که سلول های ایمنی را تشکیل می دهند و می توانند این سلول ها سرطانی شوند که به نام لنفوم هوچکین و لنفوم غیرهوچکین نامیده می شوند.
– سلول های اعصاب و غدد که هورمون های خاصی را آزاد می کنند و باعث سرطان کارسینوئید می شوند.
غده تیموس نزدیک رگ های خونی که خون را از سر و دیگر مناطق به قلب می برند، قرار دارد. لذا اگر این غده سرطانی شود، بر این عروق خونی فشار می آید و باعث ورم صورت، گردن، بالای قفسه سینه می شود
علائم سرطان تیموس
در بیش از 50 درصد موارد هیچ نشانه ای وجود ندارد. اما گاهی دارای علائمی مانند سرفه ای که قطع نمی شود و خونی است، درد قفسه سینه و تنفس مشکل می باشد.

برخی مواقع، علائم سرطان وابسته به اندازه تومور و فشار وارده بر اندام های مجاور می باشد.
تب، بلع مشکل، کاهش اشتها، تعریق شبانه و کاهش وزن کمتر شایع است.
برخی موارد ممکن است در دیواره ریه ها و قلب و یا حتی به بافت های بیرونی سینه پخش شود.

غده تیموس نزدیک رگ های خونی که خون را از سر و دیگر مناطق به قلب می برند، قرار دارد. لذا اگر این غده سرطانی شود، بر این عروق خونی فشار می آید و باعث ورم صورت، گردن، بالای قفسه سینه می شود. گاهی این ورم همراه با کبودی پوست می باشد. ورم رگ های آشکار تمام بدن، سردرد و سرگیجه نیز رخ می دهد.

بیماری های مرتبط با سرطان تیموس
– بیماری های خودایمنی از جمله: رشد نکردن پیش سازهای گلبول های قرمز خون
– میاستنی گراویس: میاستنی گراویس یک بیماری خوایمنی مزمن عصبی- عضلانی است که ضعف اسکلتی-عضلانی، خستگی، افتادگی پلک و اختلال در بلع را به همراه دارد.
– آرتریت روماتوئید
– لوپوس اریتماتوز سیستمیک
– پلی میوسیت
– کولیت زخمی
– سندرم شوگرن
– سارکوئیدوز
– اسکلرودرما

اما این نکته را نباید از یاد برد که بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری ها، دچار سرطان تیموس نمی باشند.

علت سرطان تیموس
هنوز علت اینکه چرا برخی افراد مبتلا به این سرطان می شوند معلوم نیست.
محققان برخی تغییرات DNA را در سلول های سرطانی تیموس پیدا کردند.

DNA در هر یک از سلول بدن وجود دارد که ژن ها را می سازد و به سلول ها دستور می دهد که چگونه عمل کنند.

اما هنوز دلیل واضحی برای ایجاد این تغییرات، چگونگی بروز این تغییرات و اینکه چه تغییراتی باعث سرطانی شدن تیموس می شود، وجود ندارد.

عوامل خطر سرطان تیموس
برخی مطالعات نشان داده است که پرتودرمانی منطقه بالای قفسه سینه باعث بروز این سرطان می شود، اما هنوز این مطلب ثابت نشده است.

تنها عوامل خطر شناخته شده عبارتند از: سن و قومیت.

– سن : خطر ابتلا به این سرطان با افزایش سن، زیاد می شود. این سرطان در کودکان و جوانان نادر است. این سرطان اغلب در افراد میانسال دیده شده است.
– نژاد : در آسیایی ها و سفیدپوستان این بیماری شایع تر است.

تشخیص سرطان تیموس
– معاینات پزشکی
– آزمایش های تصویربرداری از قفسه سینه مثل اشعه X و یا سی تی اسکن و یا MRI
– بیوپسی (نمونه برداری)

درمان سرطان تیموس
رایج ترین درمان، عمل جراحی است.
دیگر راه های درمان عبارتند از: پرتودرمانی، شیمی درمانی و هورمون درمانی.

عوارض سرطان تیموس
یکی از عوارض سرطان ها، آفت دهان می باشد. آفت، زخم های کوچکی است که روی زبان و لثه و داخل لب دیده می شود.
آفت ها دردناک هستند و باعث بروز مشکلاتی در غذاخوردن و حرف زدن می شوند.

برای کاهش درد و تسریع بهبودی آفت دهان:
– نمک را در آب حل کنید و یا یک قاشق چایخوری جوش شیرین و یا یک قاشق چایخوری دیفن هیدرامین را در نصف لیوان آب گرم حل کنید و دهانتان را با آن بشویید. دقت کنید که این محلول را قورت ندهید.
– روی آفت ها با خمیر حاصله از جوش شیرین و آب بمالید.
– از مصرف غذاهای اسیدی و تند پرهیز کنید.
– یخ روی آفت قرار دهید.
– به طور مرتب مسواک بزنید.

عوارض شیمی درمانی – یکی از راه های مهم برای جلوگیری از پیشرفت سرطان در بدن، انجام شیمی درمانی است، اما شیمی درمانی متاسفانه عوارض جانبی را برای فرد در پی دارد.

پیش بینی دقیق علائم و عوارض شیمی درمانی دشوار است. گاهی هم دیده می شود که برخی افراد هیچ یک از عوارض جانبی شیمی درمانی را تجربه نمی کنند.

عوارض شایع شیمی درمانی به شرح زیر است، اگرچه بعید به نظر می رسد همه این عوارض در یک نفر اتفاق بیفتد :

1- خستگی مفرط

خستگی مفرط عارضه جانبی بسیار شایع است که اغلب بیماران آن را گزارش می کنند. معمولا استراحت کردن بعد از شیمی درمانی توصیه می شود و بیمارن باید مراقب باشند که بلافاصله پس از شیمی درمانی به انجام کارهای روزانه مشعول نشوند. همچنین انجام ورزش های سبک (مانند پیاده روی) می تواند به بالاتر بردن سطح انرژی بدن بیماران (البته پس از استراحت) کمک زیادی می کند.

2- تهوع و استفراغ

برای کنترل حات تهوع و استفراغ معمولا بیمارن تحت نظر پزشک داروهای ضداستفراغ مصرف می کنند که شامل موارد زیر می باشد:

– قرص یا کپسول های ضد تهوع که یا توسط فرد بلعیده می شود و یا زیر زبان فرد گذاشته می شود

– به شکل تزریقی

– بر روی پوست فرد گذاشته می شود و از طریق پوست جذب می شود

 – به شکل شیاف مصرف می شود.

ریزش مو در زنان بسیار آزاردهنده است و تاثیرات بد روانی بر آنها خواهد گذاشت. بنابراین توصیه می شود که حتما با یک روانشناس در این زمینه مشورت کنید. همچنین استفاده از کلاه گیس برای پوشاندن سر توصیه می شود
تذکر: بسته به شرایط بیمار و میزان تهوع و استفراغ او، یکی از موارد بالا اعمال می شود. لازم به ذکر است که داروهای ضد تهوع نیز خود عوارضی دارند که شامل موارد زیر می باشد :

– یبوست

– سوء هاضمه

– مشکلات خواب

– سر درد

تذکر : اگر روشی برای شما تجویز شد که تاثیر کمی داشت و یا عوارض آن شدید بود، حتما با پزشک خود در میان بگذارید و در مراحل بعدی در نظر داشته باشید که از روش های دیگری استفاده کنید.

تذکر: میزان تهوع و استفراغ به نوع دارو و دوز مصرفی آن بستگی دارد.

3- درد

دردهای مختلفی مانند سردرد، درد معده، درد ناشی از آسیب های عصبی مانند سوزش، بی حسی، درد انگشت دست و پا در بیماران ایجاد می شود و پس از شیمی درمانی کاهش می یابد. پزشکان برای کاهش و کنترل دردهای شیمی درمانی، داروهای مسکن را تجویز می کنند.

4- ریزش مو

معمولا یک تا سه هفته پس از شیمی درمانی، ریزش مو شروع می شود و ریزش قابل توجه آن بعد از یک تا دو ماه نمود پیدا می کند.

معمولا ریزش مو ناحیه سر صورت می گیرد.

البته ریزش مو در سایر قسمت های بدن مانند بازو و پاها و صورت نیز ایجاد می شود.

تذکر: ریزش مو در زنان بسیار آزاردهنده است و تاثیرات بد روانی بر آنها خواهد گذاشت. بنابراین توصیه می شود که حتما با یک روانشناس در این زمینه مشورت کنید. همچنین استفاده از کلاه گیس برای پوشاندن سر توصیه می شود. در بسیاری از بیماران، پس از اتمام دوره شیمی درمانی مجددا موی سر رشد می کند.

5- افزایش خطر ابتلا به عفونت

شیمی درمانی، توانایی بدن فرد را در مقابله با عفونت ها کاهش می دهد. بنابراین معمولا برای این افراد یک دوره مصرفآنتی بیوتیک تجویز می شود. این افراد باید بسیار مراقب سلامت خود باشند، زیرا عفونت کمی که برای افراد عادی خطری محسوب نمی شود، می تواند در این افراد بسیار خطرناک باشد.

لذا رعایت موارد زیر به بیماران توصیه می شود:

– بهداشت شخصی را جدی بگیرید و نظافت را در همه حال رعایت کنید.

– هر روز حمام کنید و لباس ها، حوله، ملحفه و لوازم شخصی خود را تمیز نگه دارید.

– دست های خود را مرتب بشویید و تمیز نگه دارید و حتما قبل و بعد از غذا، دست خود را با آب و صابون بشویید.

– حتی المقدور از تماس با افراد بیمار (بخصوص افراد مبتلا به بیماری های مسری) خودداری کنید.

– اگر پوستتان دچار خراشیدگی شد، حتما آن منطقه را تمیز نگه دارید و با آب گرم بشویید و با یک پانسمان استریل آن منطقه را از خطر رشد عفونت ها مصون نگه دارید.

– حتی المقدور از بودن در مکان های شلوغ خودداری کنند و از وسایل نقلیه عمومی استفاده نکنید، زیرا احتمال اتنقال انواع بیماری ها در مکان های شلوغ وجود دارد.

تذکر : معمولا در طول شیمی درمانی از فرد بیمار به صورت منظم آزمایش خون گرفته می شود تا اگر عفونتی در بدن او وجود دارد، شناسایی شود.

6- کم خونی

شیمی درمانی معمولا میزان سلول های قرمز خون را  در بدن کاهش می دهد. این سلول ها وظیفه حمل اکسیژن را در سراسر بدن به عهده دارند. بنابراین با کاهش میزان سلول های قرمز خون اکسیژن رسانی نیز کم می شود.

علائم کم خونی عبارتند از : خستگی ، احساس ضعف، تنگی نفس و نامنظم شدن ضربان قلب.

تذکر : در صورتی که با هر یک از علائم بالا مواجه شدید، سریعا با پزشک خود تماس بگیرید.

معمولا برای جبران کم خونی بیماران از تزریق خون استفاده می شود و یا از روش دارویی استفاده می کنند. دارویی به نام اریتروپویتین می تواند تولید سلول های قرمز خون را تحریک کند.

تذکر : این دسته از بیماران باید از رژیم غذایی سرشار از آهن استفاده کنند، زیرا آهن سبب می شود تا سلول های قرمز خون اکسیژن بیشتری حمل کنند. آهن معمولا  در مواد غذایی زیر به وفور یافت می شود : سبزیجات با برگ های سبز تیره، لوبیا، آجیل، گوشت، زرد آلو، آلو سیاه، کشمش و … .

سایر عوارض شیمی درمانی

– کبودی و خونریزی

– از دست دادن اشتها

– مشکلات پوست و ناخن

– مشکلات تمرکز و حافظه

– اسهال یا یبوست

– مشکلات جنسی و باروری

– اضطراب و افسردگی

– مشکلات خواب و کم خوابی

– مشکلات سیستم عصبی

– مشکلات خونریزی

سرطان غدد بزاقی چیست -سرطان غدد بزاقی شکل نادری از سرطان است که در غدد بزاقی دهان ایجاد می شود. سرطان غدد بزاقی معمولا در غدد بناگوشی ایجاد می شود.
سرطان غدد بزاقی
هر انسانی سه جفت غدد بزاقی اصلی بناگوشی (غدد پاروتید)، زیر زبانی و تحت فکی دارد . غدد بزاقی کوچک تری در ناحیه لب ها، گونه و سراسر دهان و گلو وجود دارد.

کار اصلی غدد بزاقی، ترشح بزاق می باشد که به هضم غذا کمک می کند و دهان فرد را مرطوب نگه می دارد. ضمنا در بزاق مواد ضد عفونی کننده نیز وجود دارد که از دهان و گلو در برابر عفونت ها محافظت می کند.

سرطان غدد بزاقی معمولا در غدد پاروتید که در مقابل گوش ها واقع است، ایجاد می شود.
همچنین سرطان غدد بزاقی کوچک تر، بیشتر در ناحیه سقف دهان (کام بالا) ایجاد می شود.

خوشبختانه بیشتر از نصف سرطان های غدد بزاقی خوش خیم بوده و به بافت های مجاور سرایت نمی کنند.
علت بروز سرطان غدد بزاقی هنوز به طور دقیق مشخص نیست.

علائم سرطان غدد بزاقی چه می باشد؟

– احساس درد در دهان
– زخم در پرده مخاطی دهان که روی تومور را می‌پوشاند
– از دست دادن توانایی حرکت صورت
– گرفتگی یا احتقاق بینی
– ایجاد تغییراتی در بینایی
– بی حسی در بخش هایی از صورت
– ضعف عضلات در یک طرف صورت
– مشکل در بلع
– مشکل در باز کردن دهان
– توده و یا ورم در نزدیکی فک و گردن و دهان
اکنون شیمی درمانی به عنوان روش درمانی استاندارد برای درمان سرطان غدد بزاقی استفاده نمی شود و بیشتر جنبه تحقیقاتی دارد
عوامل خطر ابتلا به سرطان غدد بزاقی چه می باشد؟
– سن بالا : هرچه سن افراد بالاتر برود، احتمال ابتلا به سرطان غدد بزاقی افزایش پیدا می کند.

– قرار گرفتن در معرض تابش اشعه : میزان ابتلای افرادی که در معرض تابش اشعه ایکس برای درمان تومورهای سر و گردن قرار گرفته اند، بیشتر می باشد. بنابراین این دسته از افراد باید به طور مرتب، هر چند مدت یک بار مورد چکآپ قرار بگیرند تا در صورت بروز علائم اولیه، سرطان غدد بزاقی سریعا تشخیص داده شود. افرادی که شغل هایی دارند که با موادی مانند لاستیک، استخراج از معدن، لوله کشی و از این قبیل سر و کار دارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان غدد بزاقی قرار دارند.

چه نوع آزمایش هایی، ابتلا به این سرطان را مشخص می کند؟
– معاینه بالینی: پزشک متخصص با معاینه دقیق ناحیه گلو، گردن و فک می تواند به وجود توده و ورم مشکوک پی ببرد.

– تصویربرداری : انجام آزمون های تصویر برداری مثل سی تی اسکن و ام آر ای می تواند به تشخیص تومور و محل دقیق آن کمک کند.

– نمونه برداری از بافت سرطانی یا بیوپسی : پزشک در طی این روش، سوزنی را به منطقه مشکوک وارد می کند و از سلول ها و مایعات مقداری را برای نمونه برداری جمع آوری می کند. نمونه های گرفته شده به آزمایشگاه فرستاده شده و مورد تجزیه و تحلیل قرارمی گیرد.
غدد بزاقی دهان
راه های درمانی سرطان غدد بزاقی
1- عمل جراحی : با عمل جراحی، بخش سرطانی غدد بزاقی برداشته می شود. سه نوع جراحی برای این کار وجود دارد :

– حذف بخشی از غدد بزاقی که سرطانی شده است : اگر تومور از نظر حجمی کوچک باشد و در منطقه ای وارد شده باشد که قابلیت دسترسی به آن آسان باشد، مقداری از غدد سرطانی برداشته می شود و بخش سالم باقی می ماند.

– حذف کل غدد بزاقی : اگر تومور بزرگ باشد، تمام غدد بزاقی برداشته می شود.

– حذف گره های لنفاوی گردن : اگر شواهد پزشکی حاکی از سرایت تومور به غدد لنفاوی گردن باشد، علاوه بر غدد بزاقی دهان، گره های لنفاوی گردن نیز برداشته می شود.

2- پرتودرمانی یا رادیوتراپی: از پرتوهای قوی مانند اشعه ایکس، برای کشتن سلول های سرطانی استفاده می کنند. در طی پرتودرمانی، فرد بیمار بر روی میزی دراز می کشد و ماشینی در اطراف او حرکت می کند که پرتوهای قوی را در نقاط خاص و سرطانی شده وارد می کند.

3- شیمی درمانی : نوعی درمان دارویی است که از مواد شیمیایی برای کشتن سلول های سرطانی استفاده می کنند. شیمی درمانی معمولا برای بیمارانی است که سرطان آنها پیشرفته و به نقاط دور بدن سرایت کرده است.
اکنون شیمی درمانی به عنوان روش درمانی استاندارد برای درمان سرطان غدد بزاقی استفاده نمی شود و بیشتر جنبه تحقیقاتی دارد.

راه های کاهش ابتلا به سرطان غدد بزاقی
رعایت موارد زیر بیشتر برای افرادی است که تحت پرتودرمانی ناحیه سر و گردن قرار دارند و معمولا خشکی دهان را تجربه می کنند:

– مسواک زدن دندان ها به طور مرتب و چند بار در روز: توصیه می شود که از مسواک نرم برای دندان ها استفاده شود و با نرمی و دقت کامل مسواک زده شود.

– بعد از غذا دهان خود را با محلول آب گرم و نمک بشویید.

– دهان خود را همواره مرطوب نگه دارید (البته نه با مصرف مواد قندی)، زیرا معمولا افرادی که تحت پرتودرمانی هستند، از خشکی دهان رنج می برند.

– از غذاهای آبکی استفاده کنید و به افزایش رطوبت دهان شما کمک کند.

– از مصرف غذاهایی که خشک هستند و یا حاوی انواع ادویه ها و سس ها هستند، خودداری کنید.

– از مصرف نوشیدنی های الکلی و کافئین دار خودداری کنید.

– از مصرف غذاهای اسیدی و نوشابه های گازدار که محیط دهان را تحریک می کنند خودداری کنید.

اثرات پرتو درمانی –

پرتو درمانی یا رادیوتراپی یک شیوه درمانی است که از اشعه های پر انرژی مانند اشعه ایکس، اشعه گاما، پرتوهای الکترون یا پروتون، برای کشتن و یا صدمه زدن به سلول های سرطانی و جلوگیری از رشد و تکثیر آنها استفاده می شود.

تقریبا نیمی از افراد مبتلا به سرطان، پرتودرمانی را به عنوان بخشی از برنامه درمانی خود تجربه کرده اند. شیمی درمانی و پرتودرمانی از رایج ترین روش های درمان سرطان محسوب می شوند.

همچنین از پرتودرمانی برای درمان بیماری های خوش خیم و برخی بیماری های تیروئید و یا برخی از بیماری های خونی استفاده می شود.

اهداف از انجام پرتودرمانی چه می باشد؟

1- درمان: پرتو درمانی با هدف درمان سرطان، به تنهایی و یا همراه با روش های درمانی دیگر مانند عمل جراحی و یا شیمی درمانی استفاده می شود.

2- کنترل: پرتو درمانی ممکن است برای کنترل سرطان و یا کوچک تر کردن تومور و یا توقف انتشار آن به مناطق دیگر بدن (متاستاز) مورد استفاده قرار بگیرد.

3- کمک به درمان های دیگر: پرتو درمانی قبل از روش های درمانی دیگر(neoadjuvant) و یا بعد از ان (adjuvant) ، مانند جراحی و یا شیمی درمانی مورد استفاده قرار می گیرد. هدف از این کار، تاثیر بهتر راهکارهای درمانی می باشد.

4- تسکین علائم: پرتو درمانی اغلب می تواند منجر به از بین رفتن علائم سرطان، مانند درد یا خونریزی در بیمار شود و به او کمک می کند تا هر چه زودتر احساس بهبودی کند.

تذکر : در برخی از انواع سرطان ها، پزشک تشخیص می دهد تا قبل از جراحی، برای فرد پرتودرمانی صورت بگیرد تا در اثر تابش اشعه به تومور، مقداری از حجم و اندازه آن کاسته شود و طی عمل جراحی راحت تر بتوان تومور را برداشت.

پرتودرمانی چگونه انجام می شود ؟

معمولا پرتودرمانی به دو روش انجام می گیرد :
1- پرتو درمانی خارجی (خارج از بدن) : در این روش از دستگاه شتاب دهنده خطی استفاده می کنند تا پرتوهای با انرژی بالا را بر روی تومور متمرکز کنند. این روش پرتودرمانی بدون درد می باشد. این روش باید طی چند روز انجام بگیرد تا تاثیر خود را اعمال کند .
2- پرتودرمانی داخلی (داخل بدن): در این روش، قطعه ای کوچک از مواد رادیواکتیو به طور موقت در نزدیکی سلول های سرطانی قرار داده می شود و یا مایع رادیواکتیو به فرد داده می شود تا آن را ببلعد و یا به بدن او تزریق می شود. این روش پرتودرمانی نیز معمولا بدون درد است، اما چون مقداری تهاجمی می باشد، ممکن است سبب ایجاد ناراحتی فرد شود.

تذکر: نوع پرتودرمانی و طول دوره درمان، به شرایط بیمار و نوع سرطان و چگونگی پیشرفت و محل تومور در بدن بستگی دارد. در مورد بعضی تومورها، پرتودهی به نواحی غیرسرطانی برای جلوگیری از رشد مجدد سلول های سرطانی صورت می گیرد.
راهکارهای درمانی مورد استفاده در درمان انواع سرطان ها معمولا شامل پرتودرمانی، شیمی درمانی و جراحی می باشد که به عوامل متعددی از جمله پروسه درمانی، نوع و اندازه تومور و محل آن در بدن بستگی دارد
پرتودرمانی چگونه کار می کند؟
پرتوهایی که در پرتودرمانی مورد استفاده قرار می گیرند، انرژی بالایی دارند به طوری که می توانند DNA سلول های سرطانی را تخریب کنند و منجر به مرگ و نابودی آنها شوند. این تاثیر دائمی می باشد.

عوارض پرتودرمانی کدامند؟

علاوه بر تخریب DNA سلول های سرطانی، سلول های سالم نیز برای مدتی از بین می روند، اما دوباره تجدید می شوند.

از شایع ترین عوارض این روش درمانی می توان به درد، خستگی، ریزش مو، عفونت ها، بی اشتهایی، تهوع و عوارض پوستی اشاره کرد که معمولا چند هفته پس از پرتودرمانی ادامه دارند و خوشبختانه پس از طی این مدت برطرف می شوند.

در موارد بسیار نادر، عوارض پرتودرمانی طولانی مدت می باشد، مثلا در برخی از انواع سرطان ها، تاثیرات سوئی که بر ناحیه لگن می گذارد، می تواند عوارض جدی مانند نازایی را در فرد ایجاد کند.

با وجود عوارض جانبی پرتودرمانی، به علت کیفیت بالای این روش درمانی در درمان انواع سرطان ها، هنوز هم این روش از راهکارهای درمانی موثر در درمان سرطان ها محسوب می شود و تقریبا از هر 10 مورد بیمار سرطانی ، 4 نفر آنها تحت پرتودرمانی قرار می گیرند.

راهکارهای درمانی مورد استفاده در درمان انواع سرطان ها معمولا شامل پرتودرمانی، شیمی درمانی و جراحی می باشد که به عوامل متعددی از جمله پروسه درمانی، نوع و اندازه تومور و محل آن در بدن بستگی دارد.

به افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به انواع سرطان ها را دارند، توصیه می شود که حتما تحت نظر پزشک متخصص قرار بگیرند و آزمایش های غربالگری را هر چند وقت یک بار انجام دهند و با علایم اولیه سرطان ها آشنا باشند تا به محض مشاهده کوچک ترین علامت مشکوک، به پزشک متخصص مراجعه کنند و در صورت تشخیص به موقع، اقدامات لازم درمانی انجام بگیرد.
همان طور که می دانید تشخیص زودهنگام سرطان، گامی موثر در درمان آن می باشد.

فردی که پرتودرمانی انجام می دهد، با چه افراد متخصصی در این زمینه برخورد دارد؟
– متخصص سرطان شناس (انکولوژیست) : متخصصی که طول دوره درمان و میزان اشعه های وارده را برای بیمار تجویز می کند و موظف است که عوارض جانبی موقتی و دائمی آن را برای بیمار توضیح دهد.

– رادیولوژیست : فردی که روش پرتودرمانی تجویز شده توسط متخصص سرطان شناس را برای بیمار اجرا می کند.

– فیزیک دان پرتو : فردی که میزان اشعه و کمیت و کیفیت آن را بررسی می کند و اطمینان می دهد که این روش درمانی مورد تایید می باشد. همچنین کنترل دستگاه برای انتقال مقدار صحیح پرتو به محل تومور در بدن را انجام می دهد.

– متخصص تغذیه : برنامه غذای متناسب با شرایط بیمار را تنظیم می کند تا هر چه سریع تر دوره درمان طی شود و بهبودی برای فرد حاصل شود.

– مددکار اجتماعی، روانشناس، متخصص فیزیوتراپی و کار درمانی : بیمار را در ارائه خدمات پشتیبانی به او راهنمایی می کنند.

– دوزیمتریست : شخصی که دوز کامل و دقیق پرتو را مشخص می کند.

علائم تومور نخاع -تومورهای نخاع شامل رشد توده های بافتی غیر سرطانی (خوش خیم) و یا سرطانی (بدخیم) در نزدیکی و یا داخل طناب نخاع و یا در داخل استخوان های ستون فقرات است.

اگرچه درد پشت و کمر شایع ترین علامت تومور نخاع است، ولی کمر درد همچنین یکی از مشکلات شایع در افرادی است که تومور نخاع ندارند. در حقیقت، بیشتر کمردردها در اثر تومور نخاع ایجاد نمی شوند.

تومور نخاع روی اعصاب موجود در آن قسمت تأثیر می گذارد و منجر به بروز درد، مشکلات عصبی و حتی فلج بدن می شود.

تومور نخاع، زندگی بیمار را تهدید می کند و می تواند باعث معلولیت دائمی او شود.

راه های درمان تومور نخاع شامل عمل جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی و یا استفاده از سایر داروهاست.

علائم تومور نخاع

علائم تومور نخاع بستگی به محل و نوع آن دارد، به خصوص وقتی که تومور روی طناب نخاع و یا ریشه اعصاب، رگ های خونی یا استخوان های موجود در ستون فقرات رشد می کند و تأثیر می گذارد.

علائم تومور نخاع عبارتند از:
– درد پشت و کمر که اغلب به سایر قسمت های بدن کشیده می شود.
– بی حسی یا ضعف عضلات به خصوص در ناحیه دست ها و پاها
– به سختی راه رفتن که گاهی اوقات باعث افتادن فرد می شود
– کاهش حساسیت به درد، گرما و سرما
– کاهش عملکرد روده و مثانه (بی اختیاری ادرار و مدفوع)
– فلج بدن که بسته به اعصاب تحت فشار در اثر رشد تومور، با شدت های مختلف و در قسمت های مختلفی از بدن رخ می دهد.
چه تومورهای سرطانی و چه تومورهای غیرسرطانی نخاع باعث فشار روی نخاع و اعصاب ستون مهره ها می شوند و در نتیجه باعث بی حسی و یا بی حرکتی قسمت های پایین تر از تومور می شوند و گاهی اوقات تغییراتی در عملکرد روده و مثانه به وجود می آورند
کمردرد از علائم شایع تومورهای سرطانی و غیرسرطانی نخاع است. درد می تواند از قسمت کمر به نواحی باسن، پاها و دست ها نیز کشیده شود و علی رغم درمان، با گذشت زمان بدتر شود.

تومورهای نخاع با سرعت های مختلفی رشد می کنند. به طور کلی، تومورهای سرطانی سریع تر رشد می کنند، در حالیکه تومورهای غیرسرطانی خیلی آهسته رشد می کنند.

زمان مراجعه به پزشک
کمردرد، علل مختلفی دارد و در بیشتر موارد، کمردرد در اثر تومور نخاع ایجاد نمی شود. اما به دلیل اینکه تشخیص و درمان زودرس تومورهای نخاع مهم است، اگر کمردرد داشتید، در موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

– کمردرد شما دائمی است و بدتر می شود.
– کمردردتان ربطی به فعالیت بدنی شما ندارد.
– کمردرد شما شب ها (در خواب شب) بدتر می شود.
– سابقه ابتلا به تومور نخاع در خانواده و نزدیکان شما وجود دارد و به تازگی دچار کمردرد شده اید.

در صورت مشاهده علائم زیر، سریعا نزد پزشک بروید:
– ضعف پیشرونده عضلات و یا بی حسی ها پاها
– تغییر در عملکرد روده و مثانه (تغییر در عادت اجابت مزاج و دفع ادرار)

عوارض ناشی از تومور نخاع
چه تومورهای سرطانی و چه تومورهای غیرسرطانی نخاع باعث فشار روی نخاع و اعصاب ستون مهره ها می شوند و در نتیجه باعث بی حسی و یا بی حرکتی قسمت های پایین تر از تومور می شوند و گاهی اوقات تغییراتی در عملکرد روده و مثانه به وجود می آورند.

این آسیب عصبی می تواند همیشگی باشد. اما اگر این تومور زود تشخیص داده و درمان شود، شاید بتوان عملکرد اعصاب را به آنها برگرداند.

بسته به محل قرار گرفتن تومور روی نخاع، می تواند این تومور مرگبار باشد.

علل تومور نخاع
علت بیشتر تومورهای نخاع معلوم نیست. محققان تصور می کنند وجود یک ژن ناقص در بدن، در بروز آن موثر است، اگرچه معمولا مشخص نیست که این ژن ناقص از طریق ارثی ایجاد می شود و یا خودبخودی و یا در اثر عوامل محیطی مثل تماس با برخی مواد شیمیایی. اما در برخی موارد، تومورهای نخاع با سندرم های ارثی مثل نوروفیبروماتوز2 ارتباط دارند.

قسمت هایی از ستون فقرات که تحت تأثیر تومور نخاع قرار می گیرند، عبارتند از:
– مهره ها: ستون فقرات از استخوان های کوچکی به نام مهره تشکیل شده است که پشت سرهم در اطراف نخاع قرار گرفته اند و از نخاع و ریشه اعصاب محافظت می کنند.

– طناب نخاعی: یک ستون دو لایه و طولانی از فیبرهای عصبی است که پیام های عصبی را به مغز می برد و از مغز می آورد. پوشش اطراف نخاع شامل سه غشای محافظ است به نام مننژ.

در قسمت بعدی این مقاله، در مورد راه های تشخیص و درمان و کنار آمدن با تومور نخاع برای شما صحبت خواهیم کرد.

سرطان های شایع در کودکان – متاسفانه بیماری سرطان به بزرگ و کوچک رحم نمی کند و یکی از معصوم ترین قربانیان سرطان، کودکان می باشند. سرطان های شایع در کودکان و بزرگسالان متفاوت می باشد. اگر بخواهیم به سرطان های شایع در کودکان بپردازیم شامل موارد زیر می باشد.

1- سرطان خون (لوسمی)

سرطان خون از شایع ترین سرطان ها در کودکان می باشد. سلول های سرطانی در مغز استخوان کودک ایجاد می شود و از طریق جریان خون به سایر نقاط بدن می رود.

لوسمی ممکن است علایمی مانند درد استخوان و مفاصل، خستگی، ضعف، رنگ پریدگی پوست، خونریزی و یا کبودی، تب و کاهش وزن داشته باشد.

حدود 31 درصد از کل کودکان سرطانی، به لوسمی مبتلا هستند.

2- لنفوم

این سرطان از سلول های خاصی در سیستم ایمنی بدن به نام لنفوسیت شروع می شود. لنفوم اغلب در سیستم لنفاویرشد می کند، مانند لوزه ها و یا غده تیموس. لنفوم همچنین می تواند بر مغز استخوان و سایر اندام ها تاثیر بگذارد و علایمی مانند کاهش وزن، تب، تعریق، خستگی و ورم غدد لنفاوی (در ناحیه گردن، زیر بغل و کشاله ران) را ایجاد کند.

3- سرطان استخوان

حدود 4 درصد از سرطان های دوران کودکی مربوط به سرطان استخوان است.

4- سرطان مغز و اعصاب مرکزی

سرطان مغز و اعصاب مرکزی دومین سرطان شایع در کودکان می باشد که حدود 21 درصد از سرطان های کودکان را به خود اختصاص داده است. کودکان بالای 10 سال، کمتر به این سرطان مبتلا می شوند و میزان شیوع آن در نوزادان و خردسالان بیشتر است.

اغلب تومورهای مغزی کودکان از قسمت های پایین مغز، از جمله مخچه و یا ساقه مغز شروع می شود و می توانند منجر به علایمی مانند سردرد، تهوع، استفراغ، تاری دید یا دوبینی، سرگیجه، مشکل در راه رفتن و یا گرفتن اشیا شود.

تومور نخاع شیوع کمتری از تومورهای مغزی در کودکان دارد.

رتینوبلاستوم نوع نادری از سرطان چشم در کودکان است که سلول های شبکیه چشم را تحت تاثیر قرار می دهد
دو نوع سرطان مغز داریم:

سرطان مغز اولیه : در این حالت سلول های مغزی خودشان دچار سرطان می شوند.

سرطان مغز ثانویه : در ابتدا سلول های مغز سالم هستند، ولی سلول های سرطانی از سایر نقاط بدن به مغز می آیند و سلول های مغز را سرطانی می کنند، یعنی متاستاز رخ می دهد.

درمان اصلی سرطان مغز در کودکان، عمل جراحی است که طی آن اگر امکان داشته باشد، تومور مغزی به طور کامل برداشته می شود و به دنبال آن برای جلوگیری از رشد مجدد سلول های سرطانی، روش شیمی درمانی و یا رادیوتراپیانجام می شود.

5- رابدومیوسارکوم

سارکوم از دسته سرطان ھایی ھستند که از بافت ھمبند مثل غضروف، استخوان و ماهیچه منشاء می گیرند. از این رو سرطان استخوان یا سرطان ماھیچه را در ھر نقطه از بدن، سارکوم می گویند.

رابدومیوساركوم شایع ترین ساركوم بافت نرم در كودكان است. رابدومیوسارکوم، سرطان ایجاد شده در بافت نرم می باشد که عضلات و بافت های فیبروزی را درگیر می کند. رابدومیوسارکوم معمولا از عضلات اسکلتی شروع می شود. عضلات اسکلتی آن دسته از عضلات هستند که تحت اختیار انسان به فعالیت می پردازند.

این نوع سرطان از سر و گردن، کشاله ران، شکم، لگن، و دست یا پا شروع می شود و منجر به علایمی مانند درد، ورم (توده) و یا هر دو می گردد. رابدومیوسارکوم حدود 3 درصد از سرطان های دوران کودکی را به خود اختصاص می دهد.

6- نوروبلاستوم

نوروبلاستوم حدود 7 درصد از سرطان های دوران کودکی را به خود اختصاص داده است. بزرگسالان بالای 10 سال، کمتر به این سرطان مبتلا می شوند و میزان شیوع آن در نوزادان و خردسالان بیشتر است.

این تومور می تواند در هر نقطه ای از بدن رشد کند، اما معمولا شروع آن از ناحیه شکم می باشد و می تواند علائمی مانند درد استخوان و تب را ایجاد کند. همچنین این بیماری در بافت عصبی اطراف قفسه سینه، شکم و آدرنال (غدد فوق کلیوی) ایجاد می شود.

7- سرطان چشم (رتینوبلاستوم)

رتینوبلاستوم نوع نادری از سرطان چشم در کودکان است که سلول های شبکیه چشم را تحت تاثیر قرار می دهد.

رتینوبلاستوم دو نوع دارد: یک نوع ارثی که دو طرفه می باشد و فرد سابقه خانوادگی ابتلا به این سرطان را دارد. نوع دوم غیر ارثی است که یک طرفه می باشد.

این سرطان به ندرت در کودکان بالاتر از 6 سال ایجاد می شود، زیرا معمولا پدر و مادر متوجه غیرعادی بودن چشم می شوند و به پزشک مراجعه می کنند.

اگر داخل چشم فرد سالم، نور تابانده شود، نقطه سیاه وسط چشم به رنگ قرمز درمی آید، زیرا رگ های خونی پشت چشم دیده می شوند. اما اگر به داخل چشم فردی که رتینوبلاستوم دارد نور تابانده شود، به رنگ سفید و یا صورتی درمی آید.

8- تومور ویلمز یا نفروبلاستوم

تومور این سرطان معمولا در یک کلیه ایجاد می شود و به ندرت دو کلیه را تحت تاثیر قرار می دهد.

بروز این تومور بیشتر در کودکان 3 تا 4 ساله می باشد و معمولا کودکان بالاتر از شش سال، کمتر به این تومور مبتلا می شوند .

این تومور حدود پنج درصد از سرطان های دوران کودکی را به خود اختصاص می دهد و علائمی مانند تب ، درد، تهوع و کم اشتهایی دارد.

9- سرطان سلول های زایا

این نوع سرطان به علت رشد تومور در سلول های تولیدمثلی کودک می باشد که به سلول های تولیدکننده تخمک و اسپرم متاستاز می کند (پخش می شود) و آنها را سرطانی می کند.

هشدار

به والدین کودکان مبتلا به سرطان خون توصیه می شود که این بیماری را جدی بگیرند و کودکان خود را تحت مراقبت های پزشکی قرار دهند و اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهند تا به محض مواجهه با علائم این بیماری، راهکارهای درمانی لازم را انجام دهند.

سرطان سینه در مردان –

مردان هم ممکن است دچار سرطان سینه شوند. البته نوع توده سرطانی در آن‌ها به‌دلیل نوع بافت سینه مردان، متفاوت است و احتمال خطر ایجاد آن هم به‌مراتب کمتر از خانم‌هاست، با این حال بهتر است مردان هم عوامل خطر ایجاد سرطان سینه و راه‌های پیشگیری از آن را بدانند.
سرطان سینه در مردان
به‌طور کلی ساز و کار اصلی ایجاد سرطان سینه در مردان، کم شدن سطح هورمون‌های مردانه، یا افزایش میزان هورمون‌های زنانه است. سایر عوامل موثر به شرح زیر هستند:

سن خطرناک مردان
بالا رفتن سن عامل بسیار مهمی در ایجاد سرطان سینه در مردان است. مطابق بررسی‌ها، میانگین سن مردانی که سرطان سینه برای آن‌ها تشخیص داده شده، حدود 68 سال است.

اگر در خانواده‌تان سابقه دارد…
این عامل برای مردان هم مثل زنان مطرح است. از هر 5 مرد مبتلا به سرطان سینه، یک نفر فامیلی داشته که به این بیماری مبتلا بوده است.

جهش‌های ژنتیک
جهش در ژن موسوم به BRCA2، یک زمینه مهم ژنتیک برای ابتلا به سرطان سینه را در زنان می‌سازد. بررسی‌ها نشان داده که از هر 10 مرد مبتلا به سرطان سینه، یک نفر این جهش ژنتیک را داشته است. نکته مهم این‌که سن ابتلا به بیماری در افراد با زمینه ژنتیک مثبت، پایین‌تر از سایر افراد جامعه، یعنی زیر 60 سال است.
بزرگی اندازه سینه در مردان به معنای افزایش خطر ابتلای آنان به سرطان سینه نیست؛ گرچه در مردان مبتلا به سندرم کلاین فلتر که بزرگی سینه‌ها وجود دارد، احتمال ابتلا به سرطان سینه هم بیشتر هست
سندرم کلاین‌فلتر چیست؟
این سندرم مادرزادی نادر، از هر هزار مرد، در یکی رخ می‌دهد. به‌طور معمول هر مردی یک کروموزوم جنسی مردانه و یک کروموزوم جنسی زنانه دارد. در افراد مبتلا به این سندرم، 2 کروموزوم زنانه به همراه یک کروموزوم مردانه وجود دارد. این افراد بیضه‌های کوچک‌تر داشته و سطح هورمون‌های مردانه پایین‌تر و هورمون‌های زنانه بالاتری دارند و به همین دلیل قدرت اسپرم‌سازی ندارند و در عوض اندازه سینه‌های آن‌ها قدری از مردان دیگر بزرگ‌تر است. به دلایل نامعلومی خطر ایجاد سرطان سینه در این افراد، حدود یک درصد بالاتر از بقیه مردان است.

کار چه تاثیری دارد؟
زندگی و کار در محیط‌های بسیار گرم، از آن‌جا که می‌تواند روی بیضه‌ها تاثیر منفی بگذارد، سطح هورمون‌های مردانه را کم می‌کند و از همین طریق ممکن است سبب افزایش احتمال ابتلا به سرطان سینه در مردان نیز شود. همچنین برخی مطالعات از احتمال دخالت بخار گازوئیل در سرطان سینه در مردان خبر می‌دهد.

مشکلات کبدی
کبد نقش بسیار مهمی را در سوخت و ساز هورمون‌های جنسی ایفا می‌کند؛ بنابراین مردان مبتلا به بیماری پیشرفته کبدی، میزان هورمون جنسی مردانه کمتر و هورمون جنسی زنانه بالاتری دارند که این امر می‌تواند زمینه را برای ابتلا به سرطان سینه در مردان فراهم کند.

تاثیرات مصرف استروژن
گاهی در مردان مبتلا به سرطان پروستات، از استروژن برای کوچک کردن اندازه تومور استفاده می‌شود که این درمان ممکن است احتمال ابتلا به سرطان سینه را در این مردان اندکی افزایش دهد. البته این میزان افزایش، بسیار کم است و به فواید آن می‌ارزد.

اگر اضافه وزن دارید، نگران باشید
در مردان هنوز میزان تاثیر این عامل مورد بحث است. می‌دانیم که سلول‌های چربی موجود در بافت چربی مردان چاق، می‌توانند سبب تبدیل هورمون‌های مردانه به زنانه شود. بنابراین می‌توان انتظار داشت که مردان چاق، سطح هورمون زنانه بالاتری نسبت به سایر مردان داشته باشند.

با دارو پیشگیری کنید
داروها باید با تجویز پزشک متخصص مصرف شوند. داروهای مختلفی که در افراد بی‌علامت، ولی با زمینه قوی برای ابتلا به سرطان سینه استفاده می‌شود، شامل موارد زیر هستند:

تاموکسیفن و رالوکسیفن: از آن‌جا که هورمون جنسی زنانه، موسوم به استروژن، نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری بیشتر سرطان‌های سینه دارد، داروهای ضداستروژن هم به‌عنوان پیشگیری‌کننده از آن، مطرح و به کار گرفته شده‌اند. البته مصرف این داروها به‌طور معمول و برای همه زنان انجام نمی‌شود و تنها در آن‌ها که زمینه قوی ابتلا دارند، توصیه می‌شود. عوارض این داروها، یک دلیل مهم برای این توصیه است. عوارضی همچون افزایش خطر تشکیل لخته و ابتلا به سرطان تخمدان.

آرومانسین: این داروی جدید هم در واقع یک ضداستروژن، یعنی کم‌کننده اثر هورمون زنانه است و به تازگی به‌عنوان داروی پیشگیری‌کننده از سرطان سینه معرفی شده است؛ گرچه هنوز با تایید نهایی آن برای این منظور، فاصله داریم اما بررسی‌ها نشان می‌دهد که استفاده از این دارو می‌تواند خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان پرخطر بعد از سن یائسگی، تا 65 درصد کاهش دهد که عدد قابل ملاحظه‌ای است. نکته مثبت این دارو این است که عوارض تاموکسیفن و رالوکسیفن، در آن دیده نشده است.

ضدفشار خون از نوع ACE-I: آن‌هایی که فشار خون بالا دارند و از داروهای موسوم به مثل کاپتوپریل استفاده می‌کنند، از شنیدن این خبر خوشحال خواهند شد که تحقیقات جدید نشان داده است این داروها ممکن است خطر ایجاد بیماری سرطان سینه را در افرادی که سابقه فامیلی مثبت دارند، کاهش دهد. این مطالعه جدید میزان تاثیر این داروها را در محافظت از بیماری در زنان پرخطر، حدود 53 درصد اعلام کرده است که عدد قابل توجهی است. محققان امیدوارند در پژوهش‌های بعدی بتوانند شواهد کافی برای مفید بودن این دارو در پیشگیری از سرطان سینه بیابند.

پروپرانولول: مطالعات زیادی روی تاثیر این دارو بر سرطان سینه انجام شده است؛ هم روی موش‌های آزمایشگاهی و هم روی انسان‌ها. نتیجه این شده که این دارو که از دسته بتابلوکرهاست، احتمالا با تاثیر روی سلول‌های سرطانی‌شده، می‌تواند سبب پسرفت بیماری شود. البته مطالعات بیشتری برای استفاده بالینی از این دارو مورد نیاز است.