ورزشهای مفید برای قلب

ورزشهای مفید برای قلب –

تمرین های تنفسی ، از انواع ورزش هایی است که هوای بیشتری را به ریه های وارد کرده و بهترین تمرین برای تقویت قلب خواهد بود.

قلب اندام بسیار حساسی است که کارهای مهم و حیاتی را انجام می دهد . سلامت قلب ، زندگی انسان را دوام بخشیده و او را دراجرای کارهای روزانه، توانمند و شاداب می کند . زندگی ماشینی امروز، آلودگی هوا، کم تحرکی و تغذیه نامناسب، خطرهای بی شماری برای قلب دارند و قربانیان بسیاری نیز گرفته اند . ورزش اگر به اندازه ، با برنامه و منظم باشد ، عاملی مهم برای تقویت قلب است. ورزش ، قلب را نیز مانند دیگر اعضای بدن نیرومند می کند .

دریافت اکسیژن بیشتر ، نشاط بیشتر

همان اندازه که دیواره های قلب بر اثر ورزش قوی تر می شوند، خون را هم خیلی بهتر به جریان انداخته و آن را در بدن به جریان می اندازند ، در نتیجه اکسیژن کافی به عضلات بدن رسیده و آنها هم با قدرت بیشتری کار می کنند . زمانی که اکسیژن بیشتری دریافت کنید، بیشتر احساس شادی کرده و انرژی بیشتری خواهید داشت . اگر به انرژی زیادی نیاز دارید ، قدر این قلب را بدانید.

ورزشهای مفید برای قلب

تمرین های تنفسی ، از انواع ورزش هایی است که هوای بیشتری را به ریه های وارد کرده و بهترین تمرین برای تقویت قلب خواهد بود. پیاده روی تند، پرش در جا، شنا، دوچرخه سواری، طناب بازی ، اسکی و قایقرانی از جمله ورزش های مخصوص برای تقویت قلب است .

قلب ضعیف ، قلب قوی

قلب سالم و متناسب ، خوب کار کرده و می تواند خون را به آرامی در بدن به جریان بیاندازد ، چرا که این قلب قوی و پرتوان است ، ولی قلب ضعیف که نارسا و مریض است ، عمل به جریان انداختن را ضعیف انجام داده و کم کم تنبل می شود. بهترین دارو برای تقویت قلب و کاهش این نارسایی ها ، انجام تمرین های ورزشی مناسب است .

آیا می توان پس از صرف غذا، ورزش کرد؟

وقتی فرد ورزش می کند ؛ قلب، خون را با سرعت بیشتری به جریان می اندازد . پس از خوردن غذا، خون بیشتری به طرف معده سرازیر شده ، که به عمل هضم غذا کمک کند. بنابراین دراین هنگام باید فعالیت بدنی کمتر باشد . اگر در این زمان که خون بیشتری به سمت معده جریان دارد، ورزش کنید، به قلب چندین برابر فشار وارد می شود . البته قدم زدن پس از غذا مفید بوده و باعث هضم سریع غذا می شود.

علل صدا در مفصل

علل صدا در مفصل –

علت صدای مفاصل چیست؟

برای بسیاری از ما در طول روز ممکن است صدا های متفاوتی از بعضی از مفاصل بدن شنیده شود. در حین راه رفتن، یا بعد از نشستن طولانی بخواهیم بلند شویم، و یا حتی هنگام انجام فعالیتی. گاهی این صداها شبیه تقه هستند، گاهی بصورت خرت خرت و شبیه به ساییده شدن دو چیز روی هم هستند. حتی ممکن است نگران این باشید که آیا این وضعیت طبیعی است یا غیر طبیعی؟ و شاید برایتان سوال بوده که این صدا چیست؟ از کجا می آید؟

علل صدا در مفصلاگر می خواهید علت صدا در مفاصل را بدانید با ما همراه شوید
باید بدانید که صدا در مفصل علامت نگران کننده ای نیست ، مگر اینکه ضربه ای به آن وارد شده باشد،شاید از شنیدن این پاسخ تعجب کنید! در کل اگر این صدا همراه با احساس درد باشد بیماری است و باید به پزشک متخصص مراجعه کرد تا با بررسی مفصل مشکل احتمالی را دریابد . چون ممکن است علت آن عوامل مختلفی مانند ساییده شدن نسوج نرم اطراف مفصل روی برجستگی های استخوانی، ضایعات منیسک، ضایعات غضروفی و یا رباط ها ی اطراف مفصل باشند.( به نقل از “دکتر توکلی”) در صورتی که بدون درد باشد بیماری نبوده و نیاز به درمان ندارد.

تئوری های مطرح شده در خصوص علت این صداها:
آزاد شدن گاز : مفصل دارای مایعی است که می تواند تولید گاز نماید و آزاد شدن این گاز صدایی مانند ترکیدن بادکنک ایجاد می کند.

حرکت تاندون:
وقتی مفاصل حرکت می کنند وضعیت تاندون ها و لیگامان های اطراف آن مفصل تغییر می کنند. این تغییر وضعیت موجب می شود تا آن ها از روی برجستگی های استخوانی اطراف مفصل عبور کنند. با باز و بسته شدن مکرر مفصل ،هر کدام از این تاندون ها یا لیگامان ها ممکن است بار ها به جلو و عقب حرکت کرده و با هر بار عبور از روی برجستگی استخوانی صدایی ایجاد می کنند. این صدا ها ممکن است به توسط فرد حس شده و یا حتی دیگران هم آن را بشنوند. همچنین با حرکت کردن مفصل، در بعضی حالات، لیگامان های اطراف آن بشدت کشیده می شوند و این کشیدگی ممکن است صدا ایجاد کند.

سطح ناصاف مفصل:
در مفاصلی که دچار آرتروز یا ساییدگی شده اند به علت آسیب غضروف، سطح مفصل ناهموار می شود. در حین حرکت مفصل، با ساییده شدن این سطوح ناهموار بر روی یکدیگر ممکن است صدا ایجاد شود. شایع ترین علت این صدا ها مالش یک وتر بر روی وتر دیگر یا یک رباط است. وقتی هنوز جوان و در حال رشد هستید، وترها، رباط ها، و استخوان ها به نسبت های متفاوت رشد می کنند، و بدن نوجوان ممکن است گاه گاه صدا کند. با بالا رفتن سن و نازک شدن غضروف های اطراف مفاصل، رباط ها و وترهای مفاصل بر روی هم مالیده می شوند و صدا می کنند.

به گفته دکتر خرمی، ارتوپد: علت این صدا ها ،خصوصا” صدای زانو، ضعیف شدن غضروف حد فاصل بین استخوان ها است. این غضروف ها حرکت عضلات را راحت تر می کند. اگر به هر دلیلی غضروف ضعیف شود، استخوان ها سایش پیدا کرده و صدا در زانو تولید می شود. برای پیشگیری از بروز صدا در زانو باید فشار بر زانو را کاهش داد. با کم کردن وزن، صدا در زانو تا ۵۰ درصد کم میشود. توصیه میشود از دو زانو و چهار زانو نشستن خودداری کرده و بیشتر کارهای روزمره را به صورت ایستاده انجام دهیم. پیاده روی در زمینهای صاف، بدون مانع، مستقیم و نرم دویدن بسیار موثر است.

اگر مفصلتان نرم است، دلیل دیگری هم برای صدای آن وجود دارد: وترها و رباط ها درازتر و کشسان تر از معمول اند و مفصل بیش از حد حرکت می کند و صداها بیشتر می شود. اغلب مردم به طور معمول در دوران رشد، نرم مفصل هستند. غیر از مالش رباط ها و وترها بر یکدیگر، تنها دلیل دیگر پیدایش ناگهانی حباب های نیتروژن در بافت های مفصل در هنگام حرکت است، که انگار تعدادی دانه های ریز در مفصل قرار دارند.
دکتر علی دیانت، فوق‌تخصص ارتوپدی در گفتگوی با ایسنا ،تاکید کرد:‌مایع مفصلی که برای نرم کردن مفصل جهت حرکت و تغذیه آن در میان مفاصل وجود دارد چنانچه به دلایلی کم یا زیاد باشد سبب ایجاد صدا ،هنگام خم و راست کردن آن ها می‌شود.

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر مفصل آسیب دیده شروع به صدا کردن بکند، پزشک با عکس برداری از آن احتمال شکستگی را بررسی می کند. در غیر این صورت، کار خاصی لازم نیست بکنید اما اگر صدا کردن مفصل به دنبال زمین خوردن یا وارد شدن ضربه ای به آن شروع شده است حتما باید به پزشک مراجعه کنید. در بحث پزشکی نیز ،مواردی از قبیل ” کندرومالاسی کشکک” و ” گیر کردن تاندون” ازدیگر علل مهم صدا دادن مفصل ران و زانو است.

کندرومالاسی کشکک
کندرومالاسی کشکک در کسانی که زیاد می دوند و در خانم ها بیشتر دیده میشود. در این بیماری استخوان کشکک به درستی در جای خود قرار نگرفته و در اثر حرکات مکرر در جلوی زانو غضروف آن آسیب می بیند. علائم کندرومالاسی یا نرمی غضروف کشکک درد زانو بخصوص بعد از نشستن به مدت طولانی است. حرکات زانو ممکن است با صدا همراه باشد. درمان این بیماری همان درمان های عمومی درد زانو و تقویت عضلات چهارسر ران است.

گیر کردن تاندون از علل مهم صدا دادن مفصل ران در حین حرکت و راه رفتن است
یکی از علل احساس صدا در مفصل ران و لگن گیر کردن باند ایلیوتیبیال یا تاندون ایلیوپسواس بر روی برجستگی های استخوانی لگن است. این بیماری را “مفصل ران صدادار” یا Snapping hip میگویند.

علائم لگن صدا دار چیست؟
مهمترین علامت این بیماری احساس تقه یا شنیدن صدا در حین حرکت مفصل ران است. این صدا ممکن است در مناطق متفاوتی از لگن احساس شود. وقتی که علت ایجاد کننده صدا حرکت باند ایلیوتیبیال بر روی تروکانتر بزرگ باشد صدا در سطح خارجی لگن احساس میشود و وقتی که علت در حرکت تاندون ایلیوپسواس بر روی لبه جلویی لگن باشد صدا در جلو و داخل لگن حس می شود.صدا و احساس تقه ممکن است با یا بدون درد باشد. در مواردی که بیمار درد دارد این درد معمولا در حین فعالیت های بدنی شدیدتر می شود.

گاهی اوقات بیمار احساس می کند مفصل ران وی در میرود و یا جابجا می شود. در این موارد بیمار احساس می کند مفصل ران وی ناپایدار است. این احساس در واقع به علت حرکت تاندون بر روی برجستگی استخوانی بوده و در رفتگی واقعی در کار نیست. هر بار که تاندون از روی برجستگی استخوانی رد می شود این عبور با گیر کردن همراه است بنابراین حرکت بصورت پرشی خواهد بود و بیمار این حرکت ناگهانی و پرشی را در رفتگی تعبیر می کند.
منبع:elmevarzesh.com

باز کردن لوله های منی بر

باز کردن لوله های منی بر – مردانیکه اقدام به بستن لوله های خود می کنند باید آنرا دائمی تلقی کنند. بستن لوله های منی بر در مردان یکی از روشهای مطمئن، ساده و مقرون به صرفه جهت جلوگیری از باردار شدن همسر است. عمل جراحی برگرداندن وازکتومی مشکل، پرهزینه، و با میزان موفقیت اندک است.

حدود 6 درصد مردانیکه جهت جلوگیری از حاملگی همسرشان اقدام به بستن لوله های خود می کنند، سرانجام بنا به دلائلی درخواست باز کردن لوله های خود را دارند، ولی باید خاطر نشان ساخت که این عمل مشکل، پرهزینه، و با میزان موفقیت اندک است. تمام مردانیکه اقدام به بستن لوله های خود می کنند باید آنرا دائمی تلقی کنند. بستن لوله های منی بر در مردان یکی از روشهای مطمئن، ساده و مقرون به صرفه جهت جلوگیری از باردار شدن همسر است که در آن لوله های منی بر در محل خروج از بیضه قطع و دو انتهای آنها مسدود می شوند

باز کردن لوله های منی برالبته اصطلاح لوله های منی بر اصطلاح اشتباه است چون این لوله ها منی را حمل نمی کنند بلکه اسپرم را منتقل می کنند (برای توضیحات بیشتر به مطلب وازکتومی مراجعه شود). معمولا در این عمل یک تکه کوچک از لوله منی بر برداشته می شود. باز کردن لوله های منی بر بسته شده (برگرداندن وازکتومی) با عمل بستن آنها چند فرق اساسی دارد: یک عمل جراحی تمام عیار است که نیاز به حدود 2 ساعت بیهوشی دارد، عمل جراحی بسیار پیچیده و مشکلی است و هزینه آن زیاد است. هزینه بستن لوله های منی بر در آمریکا 300 دلار و هزینه باز کردن آنها 20 هزار دلار می باشد. موفقیت این عمل اندک است، بنابراین مردانیکه اقدام به بستن لوله های منی بر می کنند باید آنرا یک عمل دائمی تلقی کنند. بعد از باز کردن لوله های منی بر ممکن است که تعدادی اسپرم در مایع منی ظاهر شوند، ولی آنها معمولا برای یک حاملگی طبیعی کفایت نمی کنند.

برای انجام این عمل معمولا دو روش وجود دارد. هر دو روش باید با میکروسکوپ انجام شود. اسپرم توسط یک لوله ای بنام اپیدیدیم از بیضه منتقل می شود که آن در انتها به لوله منی بر تبدیل می شود  برای باز کردن لوله های منی بر یا دو انتهای آنهارا به هم متصل می کنند که در اصطلاح به آن وازووازوستومی (Vasovasostomy) گفته می شود و یا اینکه یک انتهای لوله منی بر قطع شده به اپیدیدیم متصل می شود که به آن وازواپیدیدیموستومی (Vasoepdidimostomy)  می گویند. جراح هنگام عمل تصمیم می گیرد که کدام روش را انجام دهد. در عملهائیکه از میکروسکوپ استفاده نمی شود، میزان موفقیت 50-40 درصد است. موفقیت یعنی ظاهر شدن اسپرم در مایع منی که آن با تعداد طبیعی اسپرم در مایع منی خیلی تفاوت دارد.
حالت طبیعی باید هر میلی لیتر از مایع منی حداقل دارای 20 میلیون اسپرم باشد. هر قدر از زمان بسته شدن لوله ها بیشتر بگذرد شانس موفقیت کمتر است. در بسیاری از مقالات میزان موفقیت عمل وازووازوستومی را 90-80 درصد ذکر کرده اند، ولی به تجربه بنده که بیش از دو دهه است این عمل را انجام می دهم اصلا موفقیت به این میزان نیست. معمولا کلینیکهائی که این عمل را انجام می دهند برای جلب مشتری آمار اغوا کننده ارائه می دهند. هنگام عمل جراحی چند نکته است که به جراح کمک می کند که عمل جراحی به چه میزان موفقیت آمیز خواهد بود. وقتی دو انتهای بسته شده لوله های منی بر پیدا شده و آزاد می شوند در انتهائی که به بیضه وصل است باید یک مایع کدر محلول در آب وجود داشته باشد و اگر این مایع را زیر میکروسکوپ بررسی کنیم باید حاوی اسپرم باشد. اگر مایع غلیظ، سفید و به قوام خمیر دندان باشد، میزان موفقیت کم خواهد بود.

یکی از عوامل مهم موفقیت، فرد و مرکزی است که این عمل توسط وی و یا در آن انجام می شود. برای انجام این عمل یک فرد با تجربه و مرکزی که بطور دائم این عمل را انجام می دهد، بهتر است. برای قضاوت در مورد موفقیت عمل جراحی حداقل سه ماه وقت لازم است. در عمل وازواپیدیدیموستومی معمولا مدت زمان بیشتری لازم است تا اسپرم در منی ظاهر شود. مدت زمان متوسط از باز کردن لوله ها (برگرداندن وازکتومی) تا اتفاق افتادن حاملگی معمولا 12 ماه است. حتی پس از حامله شدن همسر، امکان اینکه دوباره لوله های منی باز شده، بسته شوند وجود دارد. این در 10 درصد موارد اتفاق می افتد. بنابراین اگر پس از عمل اسپرم در منی ظاهر شد، زوجها نباید حاملگی را به تاخیر بیندازند.

بطور کلی میزان موفقیت عمل باز کردن لوله های منی بر (برگرداندن وازکتومی) به موارد زیر بستگی دارد:

• مدت زمانی که از بسته شدن لوله های منی بر می گذرد
• سن همسر
• وجود آنتی بادی (پادتن) بر علیه اسپرم
• روشی که قبلا با آن لوله های منی بر بسته شده اند
• روشی که برای باز کردن لوله های منی بر بکار می رود
• وجود همزمان سایر مشکلات تولید مثل در مردان مثل واریکوسل
• میزان سلامتی همسر
• تبحر فردی که اینکار را انجام می دهد

وازکتومی چیست

وازکتومی چیست – وازکتومی یا بستن لوله در مردان، روشی دائمی و موثر برای جلوگیری از بارداری است. تنها روش موثر و کارآمد برای جلوگیری از حاملگی در مردان، بستن لوله های منی است. این عمل در مردان خیلی راحت، سرپایی و کم عارضه است.

امروزه با افزایش جمعیت، و مشکلات اقتصادی و اجتماعی روز افزون، محدود ساختن تعداد فرزندان روز بروز اهمیت بیشتری پیدا می کند. بستن لوله در مردان یک روش دائمی و موثر جلوگیری از حاملگی و مقرون به صرفه است. اکثر مردانیکه اقدام به بستن لوله های منی می کنند، از روش انجام، معایب و مزایای آن اطلاع کافی ندارند. تنها روش موثر و کارآمد برای جلوگیری از حاملگی در مردان، بستن لوله های منی است. این عمل در مردان خیلی راحت، سرپائی و کم عارضه است. در صورتیکه بستن لوله ها در خانمها یک عمل جراحی تمام عیار محسوب می شود که نیازمند بیهوشی و بازکردن شکم است و علاوه از آن پر عارضه است. در ابتدا مختصری در مورد آناتومی لوله های منی بر توضیح می دهم تا خوانندگان محترم آشنائی بیشتری با کار کرد لوله های منی بر داشته باشند. بیضه ها محل تولید اسپرم یا همان نطفه مردانه می باشند. در صورتیکه مایع منی توسط پروستات و کیسه های منوی تولید می شود. دو تا لوله منی بر اسپرم را از بیضه ها منتقل کرده و به مایع منی اضافه می کنند (شکل 1).
تنها یک درصد حجم مایع منی را اسپرمها تشکیل می دهند بنابراین مردانیکه حتی تعداد اسپرم آنها صفر و نابارور هستند در حجم مایع منی آنها تغییری حاصل نمی شود و بدون آزمایش نمی توانند متوجه بیماری خود شوند. به همین ترتیب پس از بستن لوله های منی که در اصطلاح به آن وازکتومی می گویند، تغییری در حجم مایع منی حاصل نمی شود، فقط اینگونه مردان در مایع منی خود اسپرم ندارند و حاملگی اتفاق نخواهد افتاد.

وازکتومی چیستوازکتومی را باید یک روش جلوگیری از حاملگی دائمی تلقی کرد چون برگرداندن وازکتومی یا باز کردن لوله های منی بر فوق العاده مشکل و معمولا بی نتیجه است که در یک مقاله جداگانه به آن خواهیم پرداخت. در هنگام وازکتومی با بی حسی موضعی ابتدا لوله های منی بر در محل خروج از بیضه با دست پیدا می شود و بر روی آن یک شکاف یک سانتی متری بر روی پوست بیضه داده می شود (شکل 2) سپس با یک وسیله جراحی لوله منی بر از محل خود بلند می شود (شکل 3) و از داخل کیسه بیضه خارج و قطع می شود (شکل 4) و سپس دو انتهای قطع شده با نخهای جراحی غیر قابل جذب مسدود می شوند. پس از قطع لوله های منی بر، بیضه ها به تولید اسپرم ادامه می دهند ولی چون آنها دفع نمی شوند، توسط بدن جذب می شوند. حتی اگر شما وازکتومی نکرده باشید و مدت طولانی انزال نداشته باشید، باز اسپرم تولید شده توسط بیضه جذب بدن می شود.

پس از بستن لوله ها، چند ماه طول می کشد تا تعداد اسپرم منی صفر شود، چون اسپرمهای از قبل تولید شده هنوز در سیستم تولید مثل هستند و باید با انزالهای مکرر خارج شده و در نهایت صفر شوند. معمولا دو ماه طول می کشد تا پس از بستن لوله های منی بر تعداد اسپرم در مایع منی صفر شود. هر قدر تعداد نزدیکیها بیشتر باشد، زودتر تعداد اسپرم مایع منی صفر می شود. بنابراین پس از بستن لوله های منی بر تا موقعی که تعداد اسپرم مایع منی صفر نشده است، باید از روشهای دیگر جلوگیری از حاملگی استفاده کرد. معمولا پس از بستن لوله های منی بر باید هر چهار هفته یک آزمایش انجام داد و مطمئن شد که دیگر مایع منی حاوی اسپرم نیست.

پس از وازکتومی یک لباس زیر مخصوص است که شما آنرا می پوشید تا با ایجاد پانسمان فشاری مانع از جمع شدن خون در محل برش شود. بهتر است شما پس از وازکتومی بقیه روز را استراحت کنید. تا جند روز مختصر درد در محل برش خواهید داشت. یک هفته باید از برداشتن وسایل سنگین خودداری کنید. معمولا یک هفته بعد شما می توانید رابطه زناشوئی خود را از سر بگیرید. ولی بخاطر داشته باشید که هنوز خانم شما می تواند حامله شود. معمولا حدود 20 انزال لازم است تا تعداد اسپرم مایع منی صفر شود. وازکتومی سبب کاهش میل جنسی، کاهش ارضاء جنسی و اختلال نعوظ نمی شود. تا چند ماه پس از وازکتومی شما ممکن است هنگام برانگیختگی جنسی یک درد مختصر در ناحیه بیضه ها حس کنید. باید بخاطر داشته باشید که میزان موفقیت وازکتومی بسته به روش انجام آن 99 درصد است و صد در صد نمی باشد.
از هر هزار نفر خانم که شوهر آنها وازکتومی کرده است، یک نفر در سال اول پس از وازکتومی حامله می شود. بنده مواردی دیده ام که حاملگی پس از وازکتومی سبب مشکلات شدید در زندگی زناشوئی و انواع اتهامها شده است. این موضوع از این نظر ذکر شد که میزان موفقیت وازکتومی صد در صد نیست ولی تقریبا در حدود صد در صد است. علت شکست وازکتومی این است که دو انتهای بریده شده بهم رسیده و دوباره لوله های منی بر کانالیزه می شوند. بنابراین هنگام وازکتومی سعی می شود یک تکه از لوله های منی بر برداشته شده و دو انتهای آنها دور از هم و در سطوح متفاوت (نه روبروی هم) بسته شوند.

عوارض وازکتومی کدامها هستند؟ وازکتومی دارای عوارض بسیار اندک است ولی ممکن است موارد زیر اتفاق بیفتند:

• خونریزی زیر جلدی و تجمع خون در محل
• عفونت زخم و در مواردی عفونت بیضه
• نشت اسپرم ار انتهای بریده شده لوله های منی بر و ایجاد یک سفتی موضعی که در اصطلاح به آن گرانولوم می گویند
• اسپرم پس از تولید در بیضه توسط یک لوله ای بنام اپیدیدیم منتقل می شود. اپیدیدیم در انتها تبدیل به لوله های منی بر می شود (شکل 5). گاها پس از وازکتومی، اپیدیدیم دچار التهاب می شود.
• در موارد بسیار نادر دو انتهای لوله های منی بر با رشد به همدیگر رسیده و مجددا مرد بارور می شود.

مزایای وازکتومی یا بستن لوله های منی بر
• وازکتومی یک روش دائمی برای جلوگیری از حاملگی حاملگی است.
• آن ارزان و ساده تر از بستن لوله ها در خانمها است.
• مقرون به صرفه بوده و نیاز به استفاده از روشهای دیگر که گاها نیز پر عارضه هستند نیست.
وازکتومی از بیماریهای آمیزشی مثل ایدز جلوگیری نمی کند. بنابرین اقدامات پیشگیری کننده مثل استفاده از کاندوم باید صورت گیرد. شما باید موقعی اقدام به وازکتومی کنید که مطلقا بعدها نخواهید پدر شوید. در بعضی کشورها مردانیکه تقاضای وازکتومی دارند را چند ماه در لیست انتظار می گذارند تا برای اخذ تصمیم نهائی فرصت کافی داشته باشند.

علل ناتوانی جنسی چیست

علل ناتوانی جنسی چیست –

سردسته بيماريهایي که منجر به اختلال نعوظ مي شوند، ديابت يا مرض قند مي باشد. تقريباً 75-35 درصد مردان مبتلا به ديابت دچار اختلال در نعوظ هستند. کنترل قند خون به مقدار زيادي از عوارض ديابت جلوگيري مي کند ولي در نهايت بيماري ديابت درجاتي از عوارض خود را به بيمار تحميل خواهد کرد. در افراد ديابتي اختلال در نعوظ از سن پائين‌تري شروع مي شود. در برخي از موارد اختلال در نعوظ اولين علامت بيماري ديابت مي باشد.

علل ناتوانی جنسی چیستکم نيستند مردانيکه با اختلال نعوظ مراجعه مي کنند و در بررسي مشخص مي شود که فرد داراي بيماري ديابت بوده و نمي دانسته است. با افزايش سن احتمال وقوع اختلالات نعوظ در افراد ديابتي بيشتر مي شود. آمارها نشان مي دهند شيوع ناتواني جنسي در افراد ديابتي در سنين 45، 50، 60، 70، و 80 سالگي به ترتيب 5/7 درصد، 23 درصد، 40 درصد، 58 درصد و 80 درصد مي باشد که حدود 2 تا 5 برابر افراد غير ديابتي جامعه مي باشد. بيماري ديابت هم عروق و هم عصب‌گيري آلت تناسلي را مختل مي کند. اگر عروق آلت تناسلي بيماران ديابتي را بررسي کنيم، در بيشتر از 75 درصد موارد، شريان آلت تناسلي دچار نارسائي است، علاوه از آن در بررسي‌هاي بافتي تغييراتي در عضلات صاف اجسام غاري و اندوتليوم عروق مشاهده مي شود.

اگر عضلات صاف اجسام غاري خاصيت الاستيسيتة خود را از دست بدهند، نمي توانند بخوبي منبسط شده و خون را در خود جاي دهند، و از طرف ديگر بسته شدن جريان خون خروجي آلت تناسلي وابسته به گشاد شدن اجسام غاري است، و در نتيجه اين بيماران دچاراختلال در نعوظ با علل مختلف مي شوند: نارسائي جريان خون ورودي شرياني، اختلال در انسداد جريان خون خروجي و آسيب به اعصاب آلت تناسلي. بدين دليل است که در ديابت پيشرفته درمان اختلال نعوظ مرد خيلي مشکل مي شود. بنابراين بنظر مي رسد که تغييرات عروقي مراحل انتهائي پاتوفيزيولوژي اختلال نعوظ در افراد ديابتي است.

چاقي: چاقي مي تواند با مکانيسمهاي مختلفي سبب ناتواني جنسي شود و در ضمن بعلت ابتلاي افراد چاق به بيماري‌هاي ديگر مانند بيماريهاي عروقي يا ديابت، ابتلا به ناتواني جنسي در اين افراد شيوع بيشتري دارد. در بدن مرد 10 درصد هورمون مردانه در بافت چربي تحت آنزيم آروماتاز تبديل به استروژن (هورمون زنانه) مي شود. در افراد چاق چون بافت چربي افزايش پيدا مي کند، مقادير بيشتري از تستوسترون به استروژن تبديل مي شود، يکي از عوارض آن بزرگ شدن سينه‌ها در مرد مي باشد. در افراديکه مقادير زيادي هورمون مردانه مصرف مي کنند، يکي از عوارض آن همين بزرگ شدن سينه‌ها مي باشد.

فشارخون: در مردانيکه داراي فشارخون هستند، تا 85 درصد موارد شريانيکه خون به آلت تناسلي مي رساند، دچار نارسائي است. ده درصد مردان در هنگام تشخيص فشارخون دچار اختلال نعوظ مي باشند. حتي در مردانيکه داراي فشارخون کنترل شده و درمان شده هستند، ممکن است بيش از 40 درصد داراي اختلال نعوظ شديد باشند.

افزايش چربي خون: بالابودن کلسترول خون و پائين بودن HDL (چربي مفيد)، يک عامل خطر مهم براي اختلال نعوظ مي باشد. در افراديکه به علت اختلال نعوظ مراجعه مي کنند و داراي کلسترول و LDL (چربي مضر) بالا هستند، درمان اصلي، کاهش دادن چربي خون است. ساير بيماريهائيکه مي توانند منجر به اختلال نعوظ در مردان شوند عبارتند از: نارسائي کبد، نارسائي کليه و بيماريهاي تنفسي.

آرتريت (التهاب مفاصل): آرتريت‌هاي مزمن يکي از فاکتورهاي خطر مهم براي ناتواني جنسي مي باشند و ناتواني جنسي در 50 درصد مبتلايان مشاهده مي گردد که يکي از علل آن رنج و خستگي روحي ناشي از بيماري است.

بيماريهاي عفوني: برخي از بيماريهاي عفوني بعلت ترس انتقال از طريق همسر و يا تأثير مستقيم مانند درد در پي التهاب اعضاي تناسلي سبب ناتوانی جنسی مي گردند. بطور مثال در افراديکه بيماري ايدز دارند، کاهش فعاليت جنسي و ميل جنسي گزارش شده است.

نارسائي مزمن کليه: نارسائي مزمن کليه يکي ديگر از عوامل ايجاد اختلال در نعوظ بشمار مي رود. حدود 50 درصد بيماراني که دياليز مي شوند ناتواني جنسي دارند. عوامل مختلفي در ايجاد ناتواني جنسي در افراد با نارسائي مزمن کليه دخالت دارند. در 78 درصد اين بيماران، بيماريهاي انسدادي شريان خون رسان آلت تناسلي و در 90 درصد افراد، اختلال در انسداد وريد‌ها (نشت وريدي) مشاهده مي شود. همچنين بعلت اختلالات هورموني، کاهش ميل جنسي نيز به اختلالات نعوظ اضافه مي شود. پائين بودن سطح تستوتسترون سرم بعلت کاهش فعاليت سلولهاي ليديک و نيز افزايش LH و پرولاکتين خون در بيماران مبتلا به نارسائي کليه مشاهده مي شود. FSH ممکن است در حد طبيعي باقي بماند. از علل ديگر ناتواني جنسي در بيماران دياليزي، داروهاي متعددي است که اين افراد مصرف مي کنند و ممکن است بدليل عوارض داروئي دچار اختلال در نعوظ شوند.

استفاده از داروهاي کاهش دهندة فشارخون و داروهاي ضد افسردگي که اين بيماران مصرف مي کنند مي تواند سبب اختلالات جنسي گردد. نود درصد افراديکه تحت عمل جراحي پيوند کليه قرار مي گيرند، عملکرد جنسي آنها بهبود پيدا مي کند. دراين افراد سطح تستوتسترون سرم به حالت طبيعي بر مي گردد، که باعث بهبود عملکرد جنسي مي شود.

برخي از اعمال جراحي مي توانند منجر ناتواني جنسي گردند. اعمال جراحي از طريق اختلال در اعصاب، خون رساني و يا آسيب به اعضايي که موجب نعوظ مي گردند، سبب بروز اين عارضه مي شوند. بطور مثال در جراحي ستون فقرات يا مغز ممكن است بعلت آسيب اعصاب مرتبط با نعوظ ناتواني جنسي اتفاق افتد. جراحي‌هاي وسيع لگني جهت تومورها و جراحي عروق بزرگ شكمي مثل آئورت، از علل ديگر اختلال در نعوظ هستند. مطالعات نشان مي دهند که نه تنها خود بيماري بلکه روش عمل جراحي نيز در ميزان شيوع عوارض پس از عمل و يا شانس بهبودي اين افراد مؤثر است. براي مثال در گذشته بسياري از گزارش‌ها در مورد جراحي وسيع رودة بزرگ نشاندهندة شيوع بالاي ناتواني جنسي در اين افراد بود ولي امروزه با تغييراتي که در روش عمل جراحي داده‌اند که در آن اعصاب رودة بزرگ تا حدودي حفظ مي شوند، درصد قابل توجهي از بيماران قادر به حفظ نعوظ بعد از عمل هستند. يک از درمانهاي سرطان پروستات، برداشتن کل پروستات مي باشد. اين عمل جراحي با جراحي پروستات که در بزرگي خوش‌خيم پروستات انجام مي شود متفاوت است، در جراحي پروستات براي بزرگي خوش خيم پروستات، آن قسمت از پروستات که بزرگ شده است و جلوي ادرار را مي گيرد، درآورده مي شود. در جراحي براي سرطان پروستات که کل پروستات را در مي آورند، 100 درصد مردان پس از عمل جراحي دچار ناتواني جنسي مي شوند، امروزه با تغييراتي که در اين عمل جراحي داده شده است، به مقدار زيادي مي توان به اين بيماران کمک کرد که با درمانهائي پس از عمل جراحي توانائي جنسي خود را بدست بياورند.

انواع ناتوانی جنسی در مردان

انواع ناتوانی جنسی در مردان – در شروع مبحث مي خواهم خدمت شما خوانندة گرامي يادآوري کنم که ناتواني جنسي عبارت از عدم توانايي در ايجاد و حفظ نعوظ آلت، جهت انجام يك مقاربت جنسي رضايت بخش مي باشد و نيابد آنرا با ساير اختلالات جنسي از جمله انزال زودرس اشتباه کرد. گاهي اوقات علت ، عوامل جسمي و يا بيماريهاي مختلف است ، مثلاً كمبود بعضي از هورمونها و يا نقائص آناتوميك. گاهاً علت مصرف بعضي از داروها است, كم نيست موارديكه مرد بعلت وجود يك بيماري ، مدتهاي مديد از يك دارو يا يك عده داروهاي بخصوص استفاده مي كند، و كم نيستند داروهائي‌كه از عوارض جانبي آنها ، ايجاد مشكلات و اختلالات جنسي مي باشد. گاهاً وجود يك عده بيماريهاي ديگر، سبب بروز مشكلات زناشوئي در مرد مي شود، از جمله مي توان ديابت يا مرض قند را ذكر كرد، كه در مردان پس از چندين سال بعلت ايجاد آسيب اعصاب محيطي و عروقي، ممكن است منجر به اختلال در روابط زناشوئي گردد.

يك عده ديگر از علل، عوامل زمينه ساز يا مساعد كننده هستند و يك عده ديگر از عوامل ، عوامل آشكار ساز مي باشند، و سبب مي شوند مشكلي كه از قبل وجود داشته و خفيف بوده، خود را بروز داده و بصورت مشكل تمام عيار در آيد. از عوامل زمينه ساز و آشكارساز مي توان از موارد زير نام برد، آموزش ناكافي و تحريف شده، روابط خانوادگي آشفته، ناسازگاري در ارتباط بطور كلي، بروز يك حادثة مهم در زندگي مثل تولد فرزند و يا مرگ والدين، عدم موفقيت پي در پي در زندگي، افسردگي، اضطراب، استرسهاي طولاني مدت, سالمندي و غيره. بطور كلي ناتواني جنسي را به دو دستة بزرگ اوليه و ثانويه تقسيم بندي مي كنند. ناتواني جنسي اوليه به مواردي گفته مي شود كه در آن مرد به هيچ وجه تجربة يك نعوظ كامل را جهت انجام مقاربت جنسي نداشته‌است.

ناتواني جنسي ثانويه به مواردي گفته مي شود كه فرد قبلاً قادر به انجام مقاربت و يا نعوظ كامل بوده است ولي پس از مدتي اين توانايي را از دست داده است. بايد دانست كه بروز مشكلات جنسي مي تواند تحت تأثير عوامل ديگري نظير ترس و احساس گناه نيز قرار گيرد. بررسيها نشان داده‌اند كه افراد مسن زمان طولاني تري را جهت ايجاد نعوظ كامل صرف مي كنند و به سختي مي توانند آنرا حفظ كنند و يک سوم اين افراد در زمان نزديكي نعوظ خود را از دست مي دهند. همچنين از دست دادن نعوظ سريعتر اتفاق مي افتد و مدت زماني كه فرد بتواند به نعوظ بعدي برسد طولاني تر مي گردد.

انواع ناتوانی جنسی در مردانانواع آن شامل چه مواردي است؟
و اما از نظر علمي اختلالات نعوظ يا ناتوانی جنسی در مردان را به دو گروه اصلي عضوي يا ارگانيك ( Organic ) و رواني يا سايكوژنيك ( Psychogenic ) تقسيم بندي مي‌كنند. علل عضوي يا ارگانيك به چهار زير ردة عمده به قرار زير تقسيم مي شود: عروقي ( Vasculogenice )، عصبي ( Neurogenic )، آناتوميک ( Anatomic ) و هورموني ( .(Endocrine بنابراين جهت درمان صحيح ناتواني جنسي در مردان، ابتدا بايستي تشخيص صحيح داده شود.

ناتوانی جنسی در مردان چیست

ناتوانی جنسی در مردان چیست –

تعریف ناتوانی جنسی در مردان
لازم است قبل از تعريف ناتواني جنسي، اصطلاح بهداشت جنسي را تعريف كنيم. اگر بخواهيم مطابق تعريف سازمان بهداشت جهاني در رابطه با بهداشت جنسي عمل كرده باشيم بايد بگويم كه بهداشت جنسي عبارت از يكپارچگي و هماهنگي براي ذهن، احساس و جسم است كه جنبه هاي اجتماعي و عقلاني را در مسير ارتقاء شخصيت او هدايت كرده و عشق و ارتباط را ميان زن و شوهر ايجاد مي كند. اين بهداشت جنسي مثل بهداشت جسم و روان ممكن است مواجه با مشكلاتي شود. باز مثل ساير بيماريهاي عضوي در بدن كه نيازمند رسيدگي و مداوا مي باشند، مشكلات زناشوئي نيز نياز به توجه و درمان دارند. مشكلات جنسي انواع و اقسام مختلفي دارد ، براي پيدا كردن يك اختلال يا بيماري، بايستي ابتدا تعريف حالت طبيعي را داشته باشيم، هر عاملي كه باعث اختلال در يك رابطة سالم زناشويي شود، تحت عنوان ( Sexual Dysfunction ) يا اختلال جنسي ان را طبقه بندي مي كنيم. البته شما توجه داشته باشيد كه انواع اختلالات جنسي در مردان و زنان بسيار زياد، متفاوت و تعاريف جداگانه دارند.

ناتوانی جنسی در مردان چیستاختلالات جنسي شايع در مردان به سه دستة بزرگ تقسيم مي شوند: اختلال در نعوظ يا همان ناتواني جنسي كه هدف و منظور اين نوشته است، اختلال در انزال و اختلال در ميل جنسي. هر كدام از سه دسته اختلالات جنسي فوق به زير رده هاي مختلف تقسيم مي شوند. بايستي مجدداً تأکيد کرد که انواع اختلالات جنسي در مردان بسيار زياد است و محدود به سه نوع فوق نمي شود. بنابراين نوع اختلال جنسي بايستي بدقت با بررسيهاي مختلف تشخيص داده شود، چون هر كدام درمان مخصوص به خود دارد. و اما تعريف ناتواني جنسي: ناتواني جنسي عبارت است از عدم توانايي در ايجاد و حفظ نعوظ آلت جهت انجام يك مقاربت جنسي رضايت بخش در بيش از 50 درصد روابط زناشوئي كه مدت سه ماه از شروع آن گذشته باشد. بنابراين اگر فردي گاهاً دچار مشکل مي شود، نمي توان وي را بيمار تلقي کرد. در زندگي عادي روزمره، بسياري از مردان ممکن است دوران پر تنشي را تجربه کنند و در اين دوران تمايلات جنسي و توانائي جنسي مرد تحت تأثير قرار مي گيرد، و معمولاً فرد به حالت طبيعي بر خواهد گشت. همانطور كه قبلاً نيز اشاره شد، اين تعريف مختص نانواني جنسي مي باشد، و ساير اختلالات جنسي فوق الذكر را شامل نمي شود.

اختلال نعوظ در مردان دیابتی

اختلال نعوظ در مردان دیابتی –

اختلالات جنسی در مردان دارای طیف وسیع می باشند. شاید بیش از 20 نوع اختلال جنسی در مردان داشته باشیم ولی آنچه که بیشتر همکاران پزشک با آن سر و کار دارند، سه نوع اختلال جنسی به شرح زیر می باشند: اختلال در میل جنسی، اختلال در انزال و اختلال در نعوظ. هر یک از این سه اختلال دارای طیف بسیار گسترده و انواع گوناگون هستند. علاوه از آن، پزشکی که می خواهد در حیطة تشخیص و درمان اختلالات جنسی کار کند، باید اطلاع کامل از تمامی انواع اختلالات جنسی در زن و مرد داشته باشد. چون کم نیستند بیمارانیکه نمی توانند مشکل خود را بیان کنند و این پزشک است که با مهارت خاص خود باید بتواند مشکل بیمار را تشخیص دهد. اساس درمان صحیح، تشخیص صحیح می باشد.

اختلال نعوظ در مردان دیابتی علل اختلال در نعوظ را به دو دسته بزرگ تقسیم می کنند:

روحی – روانی یا سایکوژنیک و جسمی یا ارگانیک. خود علت ارگانیک را به 4 دستة بزرگ تفسیم می کنند: عروقی، عصبی، هورمونی و آناتومیک. اختلال در نعوظ یک بیماری نسبتاً شایع است و طیف وسیعی از مردان را مبتلا می سازد. در تمامی جوامع حدود 20 درصد مردان مبتلا به اختلال در نعوظ هستند. در سال 2003 ما یک بررسی ملی انجام دادیم که مقالة آن در International Journal of Impotence Research چاپ شد. در این بررسی میزان اختلال نعوظ در مردان ایرانی رویهمرفته 8/18 درصد بود. اختلال نعوظ یک عده عوامل مساعد کننده دارد که سر دستة آنها بیماری دیابت می باشد. موقعی که بنده دانشجوی پزشکی بودم یک از اساتیدم جناب آقای دکتر عطاری که خداوند رحمتش کند و روحش شاد باد، می فرمودند که بیماری دیابت “ام الامراض” است، و واقعاً هم همینطور است.

درست است که کنترل بیماری، تا حدود زیادی از عوارض بیماری می کاهد، ولی در نهایت دیابت عوارض خود را در اعضاء مختلف ایجاد خواهد کرد. تقریباً تمامی مردانیکه 10 سال از ابتلاء به دیابت آنها می گذرد، به درجاتی مبتلا به اختلال نعوظ خواهند شد. خود اختلال در نعوظ از نظر شدت به سه درجة خفیف، متوسط و شدید تقسیم می شود. اختلال نعوظ در دیابت معمولاً از نوع شدید است و هر قدر از زمان ابتلاء به دیابت می گذرد، شدت و شیوع آن نیز بیشتر می شود. حدود 50 درصد مردانیکه 15 سال از ابتلاء به دیابت آنها می گذرد، مبتلا به اختلال نعوظ هستند. اختلال نعوظ در دیابت یک پدیدة پیچیده می باشد و اجزاء گوناگونی دارد. از انواع اختلال نعوظ که در بالا ذکر شدند، دیابت تقریباً تمامی اجزاء را شامل می شود. علل اختلال نعوظ در مردان دیابتی دارای اجزاء زیر است:

1. عروقی: پدیدة آرتریواسکلروزیس و انسداد شرائین در بیماران دیابتی یک پدیدة شناخته شده است که عوارض مهم آن سکتة قلبی بعلت انسداد عروق کرونر می باشد. قطر عروق کرونر حدود 5 میلی متر است. قطر شریان آلت تناسلی در مردان حدود یک میلی متر است، بنابراین به آسانی مسدود می شود. امروزه مشخص شده است که اختلال نعوظ پیش درآمد بیماریهای عروق کرونر قلبی است و توصیه می شود، اگر مردی با شکایت اختلال در نعوظ مراجعه نماید و مشخص شود که علت آن عروقی و از نوع شریانی می باشد،‌ لازم است از نظر عروق کرونر قلبی نیز بررسی شود.

2. عصبی: نوروپاتی محیطی یک پدیدة شناخته شده در بیماران دیابتی است. برای یک نعوظ طبیعی و کامل، سیستم عصبی باید طبیعی و دست نخورده باشد. خود نعوظ از نظر فیزیولوژیک دارای دو نوع است: رفلکسی که در آن با تحریک لمسی دستگاه تناسلی، نعوظ ایجاد می شود. این تحریکات باید از طریق یک سیستم عصبی طبیعی و از طریق نخاع به مراکز مربوطه در مغز منتقل شوند. نوع دوم نعوظ روانی یا سایکوژنیک است. در این نوع، در اثر افکار، فانتزی، دیدن، شنیدن و غیره، مراکزی در مغز تحریک شده و تحریکات عصبی از طریق نخاع به آلت تناسلی رسیده و سبب ایجاد نعوظ می شوند. نوروپاتی در بیماری دیابت در روند هدایت تحریکات عصبی لازم مشکلات زیاد ایجاد می کند. یکی از خصوصیات اختلال نعوظ در مردان دیابتی این است که هر دو نوع نعوظ، یعنی نوع رفلکسی و سایکوژنیک آسیب می بیند.

3. مصرف دارو: یکی از علل بسیار مهم اختلال نعوظ مصرف بعضی از دارو ها است. مثلاً از داروهای ضد فشار خون، تیازیدها و بتا بلوکرها می توانند سبب اختلال نعوظ در مردان شوند. مصرف داروهای سایکوتروپ تا 30 درصد موارد سبب ایجاد اختلالات جنسی می گردد. بیماران دیابتی بعلت مشکلات متعددی که دارند، با گذشت زمان بر تعداد داروهائیکه مصرف می کنند افزوده می شود، و آن بر مشکلات ارگانیک آنها می افزاید.
4. مهمترین علت عوارض زیانبار دیابت ناشی از تغییرات مرضی در آندوتلیوم عروق می باشد. امروزه مشخص شده است که مهمترین دلیل اختلال نعوظ عروقی، تغییرات مرضی در آندوتلیوم عروق است.

با توجه به مطالب بالا مشخص می شود که یک مرد دیابتی که با اختلال نعوظ پیش ما مراجعه می کند، چقدر می تواند دارای مشکلات وسیع باشد. مبحث اختلالات جنسی در مردان و زنان دیابتی آنقدر وسیع است که کتابهای متعددی تحت این عنوان نوشته شده اند. در این قسمت طرز برخورد با بیمار دیابتی مبتلا به اختلال نعوظ بطور خلاصه و عملی آورده می شود:

1. این بیماران بایستی از نظر میزان درگیری عروق آلت تناسلی و نیز از نظر اختلال در عصب گیری آلت تناسلی مورد بررسی قرار گیرند.

2. اگر بیمار سابقة بیماری عروق کرونری ندارد، حتماً باید از نظر احتمال وجود آن بررسی شود.

3. داروهای مصرفی بدقت بررسی و یادداشت شوند.

4. از نظر وجود سایر انواع اختلالات جنسی بررسی شوند. انزال پسگرد در این بیماران شایع است. بعلت درگیری عصب گردن مثانه، حین انزال گردن مثانه بسته نشده و منی داخل مثانه می ریزد.

5. درمان این بیماران تنها پس از تشخیص دقیق خواهد بود.

درمان این بیماران با سایر مردان کاملاً متفاوت است:
مهار کننده های فسفودی استراز 5 مثل سیلدنافیل و تادالافیل داروهای بالقوه خطرناک هستند. این داروها موقعی مؤثر هستند که سیستم عروقی و عصبی آلت تناسلی دست نخورده و سالم باشند. این داروها در افراد زیر بالقوه می توانند نه تنها پرعارضه بلکه خطرناک باشند: افرادیکه درای فشارخون هستند، افرادیکه دارای بیماری عروق کرونری قلبی هستند، افرادیکه دارای بیماری شبکیه می باشند، افرادیکه مبتلا به کم فشاری خون می باشند، و بسیاری از موارد دیگر. این داروها بندرت در بیماران با دیابت طول کشده موثر هستند، ضمن اینکه بنا به دلایل فوق می توانند خطرناک نیز باشند.

در موارد پیشرفته این بیماران نیاز به پروتز آلت تناسلی دارند. نکتة دیگر قابل ذکر این است که اخیراً مکملهای متعددی هم در شبکه های ماهواره ای و هم در رسانه های مکتوب داخلی و داروخانه ها تبلیغ می شوند. جهت اطلاع پزشگان محترم، در دنیا انجمنهای علمی معتبر برای درمان بیماریهای مختلف راهنما و یا به اصطلاح علمی guideline می نویسند و در اروپا و آمریکا پزشکان ملزم به رعایت مفاد این راهنما ها در درمان بیماریهای مختلف هستند. هیچ مکمل و داروی گیاهی برای هیچ نوع اختلال جنسی در گایدلاینهای معتبر اروپا و آمریکا توصیه نشده است. در ضمن گاهاً ادعا می شود که یک مکملی صدرصد گیاهی و بدون عارضه است. در موارد متعددی اگر این مکملها در آزمایشگاه تجزیه شوند، مشخص می شود که دارای مقادیر زیاد و خطرناکی از مواد صناعی مثل سیلدنافیل می باشند، و باید دقت کرد بیمارانیکه مصرف سیلدنافیل و یا سایر ترکیبات، در آنهاممنوع یا خطرناک است، در دام اینگونه مکملها نیفتند. اینگونه مطالب در جهت بالا بردن آگاهی جامعة پزشکی اثرات شگفت انگیزی نخواهد داشت. با توجه به اینکه میلیونها زن و مرد در کشورمان مثل تمامی کشورهای دیگر مبتلا به اختلالات جنسی هستند که تبعات آن بسیار ناگوار است، بنظر بنده حتماً لازم است یک عده دوره های عرضی و طولی برای پزشکان در نظر گرفته شود، تا در توانمندسازی پزشکان محترم در زمینة تشخیص و درمان اختلالات جنسی مفید واقع شود.

بعنوان مثال یک پزشک عمومی برای داشتن اطلاعات کافی برای تشخیص و درمان اختلالات جنسی حداقل نیاز به یک دورة سه ماهه دارد. گنجاندن یک یا دو ساعت در دوره های باز آموزی برای پزشکان عمومی هیچ مفید فایده نخواهد بود، کماکان که تا کنون نبوده است.

علل وجود خون در منی

علل وجود خون در منی – وجود خون در مایع منی، اکثراً علل خوش خیم دارد ولی علی رغم آن سبب نگرانی های شدید فرد مبتلا می شود. درست است که وجود خون در مایع منی اکثرا خوش خیم است ولی باید آن را جدی گرفت چون می تواند نشان از وجود یک بیماری خطیر مثل سرطان پروستات و کیسه های منوی باشد. وجود خون در مایع منی یک بیماری نسبتا شایع است؛ چون بسیاری از افراد مبتلا به پزشک مراجعه نمی کنند و بسیاری از موارد نیز تشخیص داده نمی شوند؛ بنابراین میزان شیوع واقعی آن ما بین مردان مشخص نیست. وجود خون در مایع منی از قرن ها پیش در کتب مختلف گزارش شده است ولی در 2 دهه اخیر به علت پیشرفت در روش های تصویربرداری تشخیص علل آن بیشتر از گذشته امکان پذیر شده است.
برای درک بهتر وجود خون در مایع منی یک توضیح مختصر در مورد سیستم انزالی لازم است. در بدن مرد 2 عضو کوچک در پشت پروستات در عمق لگن وجود دارد که به آن ها کیسه های منی گفته می شود (شکل). کیسه های منی محل ذخیره منی تولید شده در بدن مرد می باشند. مثل پروستات، رشد و نگهداری کیسه های منی به شدت وابسته به هورمون مردانه یعنی تستوسترون می باشد. ابعاد کیسه های منی با سن مرد رابطه دارد و ربطی به تعداد موارد انزال مرد ندارد. طول کیسه های منی 3 سانتی متر، عرض آن ها 5/1 سانتی متر وحجم آن ها حدود 15 میلی لیتر می باشد. مایع منی خونی در هر سنی می تواند اتفاق بیفتد، در سنین زیر 40 سالگی تقریبا همیشه خوش خیم است. در مردان مسن تر گاهی علت مایع منی خونی یک بدخیمی یا سرطان است.
اکثر مردان مبتلا به مایع منی خونی دارای حملات مکرر هستند و هر مردی بیش از 10 بار درای مایع منی خونی باشد، نیاز به بررسی کامل دارد.

علل وجود خون در منیعلل وجود خون در مایع منی

مایع منی خونی اغلب ناشی از یک التهاب در پروستات یا کیسه های منی می باشد. این بیماری اکثرا خود محدود شونده است و ظرف 2-1 ماه برطرف می شود. اگر وجود خون در مایع منی بیش از 2 ماه طول بکشد، حتما نیاز به بررسی دارد.
بیماری های پروستات که سبب مایع منی خونی می شوند:

o بسیاری از موارد مایع منی خونی ناشی از بیماری های پروستات هستند. سردسته آن ها نمونه برداری یا بیوپسی از پروستات است که به دنبال آن 30 درصد مردان دچار وجود خون در مایع منی خواهند شد.

o سرطان پروستات: یکی از علایم سرطان پروستات وجود خون در مایع منی است. در یک بررسی از 139 مردی که دارای مایع منی خونی بودند، 19 نفر دارای سرطان پروستات بودند. روی هم رفته حدود 6 درصد بیمارانی که مبتلا به مایع منی خونی هستند، دارای سرطان پروستات می باشند.

o اتساع عروق پروستات نیز می تواند سبب مایع منی خونی شود که به آن تلانژیکتازی پروستات می گویند. برای تشخیص این بیماری بیمار باید بلافاصله بعد از یک نعوظ سیستوسکوپی شود.

o یکی دیگر از علل مایع منی خونی، وجود پروستاتیت یا التهاب پروستات است که می تواند عفونی یا غیرعفونی باشد؛ بنابراین بیمارانی که دارای علایم پروستاتیت هستند و مبتلا به مایع منی خونی می شوند باید ابتدا پروستاتیت آن ها درمان شود.

o یکی دیگر از علل مایع منی خونی، وجود سنگ های ریز در داخل نسج پروستات است.

o کیست های متسع پروستات نیز گاهی سبب مایع منی خونی می شوند.

بیماری های مجرای ادرار که سبب مایع منی خونی می شوند:

o عفونت مجرای ادرار که اغلب منشا بیماری های آمیزشی دارد.
o کیست، تنگی، پولیپ و زگیل داخل مجرا

• بیماری های خود کیسه های منی که سبب مایع منی خونی می شوند:

o کیست های مادرزادی کیسه های منی
o کیست های اکتسابی کیسه های منی که علت آن عفونت و سرطان های کیسه های منی می باشد ولی باید به خاطر داشت که فقط 6 درصد بیماران مبتلا به سرطان کیسه های منی دارای مایع منی خونی می باشند.
o بیماری آمیلوییدوز

• عفونت ها
40 درصد علت موارد مایع منی خونی عفونت ها هستند. سردسته این عفونت ها عبارتند از: سل، ایدز و ویروس سیتومگالو ویروس. 11 درصد بیمارانی که دارای سل دستگاه ادراری هستند، مبتلا به مایع منی خونی نیز خواهند بود.
o عفونت های آمیزشی مثل تبخال تناسلی، کلامیدیا و آنتروکوک ها.
o کیست هیداتیت

• ضربه ها
o به دنبال عمل جراحی همورویید، دستکاری مجرا و ضربه به بیضه ها و آلت تناسلی، ممکن است، خون در مایع منی ظاهر شود. 2 درصد علت مایع منی خونی، ضربه ها می باشند.

• بیماری های عمومی
o بیماری های زیر ممکن است همراه با مایع منی خونی باشند: فشارخون، بیماری های کبدی، لنفوم، آمیلوییدوز و اختلالات انعقادی مثل هموفیلی.
تشخیص: در بیمار مبتلا به مایع منی خونی باید اقدامات تشخیصی زیر صورت گیرند:

• آزمایش تجزیه ادرار و کشت ادرار

• بررسی از نظر وجود بیماری سل، در یک مطالعه 13 درصد بیماران مبتلا به مایع منی خونی دارای بیماری سل بودند.

• آزمایش از ترشحات مجرای ادرار

• آگر در آزمایش ادرار خون وجود داشته باشد، بررسی های وسیع تر لازم هستند مثل CT اسکن

• سونوگرافی از پروستات و کیسه های منوی از راه مقعد، در یک مطالعه 92 درصد بیماران مبتلا به مایع منی خونی یک یافته غیر طبیعی در پروستات داشتند.

• سیستوسکوپی

• MRI که تست بسیار حساس برای بیماری های کیسه های منی می باشد.

درمان

مایع منی خونی به ویژه در مردان جوان اغلب بیماری خوش خیم است ولی می تواند نشان از وجود یک بیماری مهم مثل سرطان پروستات و کیسه ای منی باشد. برای تشخیص و درمان مایع منی خونی باید 3 عامل زیر مورد توجه قرار گیرند:
• سن بیمار
• مدت زمانی که بیمار مایع منی خونی داشته و میزان عود آن
• وجود هم زمان خون در ادرار
اکثر سرطان های همراه با مایع منی خونی در مردان بالای 40 سال دیده می شود. اگر بیمار مدت های طولانی است که دارای مایع منی خونی می باشد، باید تحت بررسی های وسیع قرار گیرد.
درمان هایی که انجام می شوند، به قرار زیر هستند:
• درمان عفونت ادراری با داروهای مناسب
• اگر واریس پروستات وجود داشته باشد باید آن را با برق سوزاند.
• کیست پروستات و کیسه های منی را می توان از راه پوست باسوزن تخلیه کرد.
• جراحی در صورت لزوم

به طور خلاصه
• اهمیت مایع منی خونی در مردان بالای 40 سال بیشتر است.
• اکثرا خوش خیم است.
• گاهی نشان از وجود یک بیماری خطیر مثل سرطان می باشد.
• اگر همراه با وجود خون در ادرار بوده و یا وسیع باشد، نیاز به بررسی های بیشتر می باشد.
• وجود خون در مایع منی را باید با اهمیت تلقی کرد و آن را با پزشک در میان گذاشت.

نبود اسپرم در مردان

نبود اسپرم در مردان – حدود 10 تا 15 درصد زوج ها نابارور هستند و علت ناباروری در 50 درصد موارد مربوط به خانمها و در 50 درصد بقیه مربوط به مردان می باشد. علت ناباروری مردان اختلال در کمیت و یا کیفیت اسپرمها است. برطبق تعریف سازمان بهداشت جهانی برای اینکه یک مرد قدرت باروری داشته باشد، خصوصیات آزمایش تجزیه منی وی باید به قرار زیر باشد: حداقل تعداد اسپرمها 20 میلیون در یک میلی لیتر منی باشد، حداقل 50 درصد اسپرمها شکل طبیعی داشته باشند و حداقل 30 درصد اسپرمها حرکت پیشرونده سریع و رو به جلو داشته باشند. اگر هر یک از موارد فوق دچار مشکل شوند، می توانند سبب ناباروری مرد گردند. در مواردیکه آزمایش تجزیه منی دارای مشکل است، مثلا تعداد اسپرمها کم است و زوج از راه طبیعی نمی توانند صاحب فرزند شوند، و درمانها نیز موثر نیستند، می توان از لقاح مصنوعی استفاده کرد. ولی مشکل اصلی موقعی است که مرد فاقد اسپرم می باشد و تعداد اسپرم صفر گزارش شده است که در اصطلاح پزشکی به آن آزواسپرمی (Azoospermia) می گویند. در این مبحث مواردیکه سبب فقدان اسپرم در مایع منی می گردند به اختصار توضیح داده می شوند.

نبود اسپرم در مردانهمه بیماران مرد مبتلا به آزواسپرمی (تعداد اسپرم صفر) نابارور مطلق نیستند، عده ای از آنها را می توان درمان کرد و بدین ترتیب حتی با روش طبیعی بچه دار می شوند.
یک درصد مردان و 20 درصد مردان نابارور مبتلا به آزواسپرمی هستند. یعنی از هر 5 مرد نابارور یک نفر آنها دارای آزواسپرمی می باشد. کلا آزواسپرمی را به سه گروه بزرگ تقسیم می کنند:
• علل قبل از بیضه
• علل بیضه ای
• علل بعد از بیضه
در مورد هر یک از علل فوق توضیح مختصری داده می شود تا خوانندگان محترم آشنائی بیشتری با موضوع بحث داشته باشند.

علل قبل از بیضه: بیضه ها دو کار اصلی دارند: تولید هورمون مردانه یا همان تستوسترون و تولید اسپرم یا همان نطفه مردانه. هر یک از موارد فوق تحت تاثیر یک هورمون است که از غده هیپوفیز ترشح می شوند. تولید هورمون مردانه تحت کنترل هورمون LH و تولید اسپرم تحت کنترل هورمون FSH می باشد. هر دو هورمون از غده هیپوفیز ترشح می شوند. اگر بنا به هر دلیلی غده هیپوفیز هورمون FSH ترشح نکند، مرد مبتلا به کاهش تعداد اسپرم و در مواردی مبتلا به آزواسپرمی می شود. در این مردان ما اگر بیائیم این هورمون را برای بیمار تجویز کنیم بیضه ها شروع به تولید اسپرم خواهند کرد. علل اختلال هیپوفیز در ترشح هورمون FSH خیلی زیاد است ولی سه مورد آن که دارای اهمیت هستند عبارتند از: کم کاری غده هیپوفیز، افزایش هورمون پرولاکتین خون و تزریق هورمون تستوسترون. در مورد تزریق هورمون تستوسترون بیشتر توضیح می دهم. هورمون تستوسترون اثر مهاری بر روی غده هیپوفیز دارد و اگر در فردی که به آن نیاز ندارد تزریق شود نه تنها سبب مهار هیپوفیز و ایجاد آزواسپرمی می شود بلکه در دراز مدت سبب تحلیل رفتن بیضه ها نیز می گردد. این همان اتفاقی است که در ورزشکاران و افرادیکه جهت بدن سازی از هورمون تستوسترون استفاده می کنند، می افتد. شما لابد افرادی را دیده اید که هیکل تنومند دارند و هیکل آنها به اندازه دو نفر آدم عادی است. این افراد از این هورمونها استفاده کرده اند. من پرونده های متعددی از قوه قضائیه دارم که بعلت شکایت همسر و تقاضای طلاق به اینجانب ارجاع شده اند. این افراد تنومند که اکنون بعلت ناباروری کارشان به دادگاه کشیده شده است و همیشه هیکل خود را نیز در خیابان به نمایش می گذارند، در معاینه بیضه های به اندازه هسته خرما دارند و کل بیضه ها از بین رفته است.

علل بیضه ای: در علل بیضه ای به علت بیماری خود بیضه، اسپرم تولید نمی شود. مثلا پسر بچه ای مبتلا به بیضه نزول نکرده است و به موقع عمل جراحی نمی شود، و یا بیضه دچار عفونت اریونی می گردد. اگر پسر بچه یا مردی مبتلا به اریون شود، در 30 درصد موارد بیضه گرفتار می شود و اگر بیضه دچار عفونت اریونی شود، متاسفانه تحلیل رفته و از بین می رود و اگر دو طرفه باشد، فرد مبتلا دچار آزواسپرمی خواهد شد. سایر علل که سبب آسیب به تولید اسپرم توسط بیضه ها می شوند عبارتند از: پرتودرمانی، شیمی درمانی، استفاده از بعضی از داروها و ضربه به بیضه ها. لیست این بیماریها بسیار زیاد است و گاها با تجویز دارو می توان تولید اسپرم را تحریک کرد.

علل بعد بیضه ای: وقتی اسپرم در بیضه تولید شد باید توسط راههای منی بر از بیضه خارج گردد. هر گونه انسداد در این راهها سبب می شود که اسپرم در داخل بیضه مانده و نتواند خارج شود و تعداد اسپرم مایع منی صفر خواهد بود. در اصطلاح پزشکی به آن فقدان اسپرم (آزواسپرمی) انسدادی می گویند. در بررسی مردیکه با آزواسپرمی پیش پزشک مراجعه کرده است، اولین قدم این است که تشخیص داده شود، آزواسپرمی انسدادی است یا غیر انسدادی، چون درمان آنها کاملا متفاوت است. علل قبل از بیضه و علل بیضه ای سبب آزواسپرمی غیر انسدادی می شوند، ولی علل پس از بیضه سبب آزواسپرمی انسدادی می گردند.
اسپرمی که در بیضه تولید می شود از دو لوله اصلی عبور می کند ابتدا وارد لوله ای بنام اپیدیدیم می شود، این لوله در انتها تبدیل به لوله منی بر می گردد (همان لوله ایکه در مردان جهت جلوگیری از بارداری همسر با جراحی بسته می شود و در اصطلاح گفته می شود که فلانی لوله های خود را بسته است). این لوله در انتها وارد مجرای انزالی شده که منی را بداخل مجرای ادرار می ریزد. انسداد در هر کدام از قسمتهای فوق سبب آزواسپرمی می گردد. یکی از علل شایع آن، عفونت اپیدیدیم است که اغلب عفونت بیضه تشخیص داده می شود. اگر اپیدیدیم کرارا دچار عفونت شود، بسته می شود. عفونت بیضه بیشتر ناشی از بیماریهای آمیزشی است. بیماری دیگری که سبب آزواسپرمی انسدادی می شود، فقدان مادرزادی لوله های منی بر است. در بعضی افراد بطور مادرزادی هر دو لوله منی بر وجود ندارند. با معاینه به راحتی می توان این موضوع را تشخیص داد.

تشخیص آزواسپرمی
اولا باید تشخیص داد که آیا بیمار واقعا آزواسپرمی دارد یا نه و ثانیا آزواسپرمی از کدام نوع می باشد. علل قبل از بیضه و بعد از بیضه معمولا قابل درمان هستند ولی علل بیضه ای معمولا قابل درمان نمی باشند. در ضمن باید مشخص کنیم که آیا آزواسپرمی بیمار انسدادی است یا غیر انسدادی. برای تشخیص گاها نیاز به برررسیهای پیچیده می باشد. بطور خلاصه از مجموع روشهای زیر برای تشخیص استفاده می شود:
• اخذ شرح حال که خیلی مهم است، شغل بیمار، داروهائیکه مصرف می کند یا مصرف کرده است و مصرف مواد مخدر (ماری جوانا می تواند سبب آزواسپرمی شود).
• معاینه بیمار
• بررسیهای آزمایشگاهی، در حال حاضر بررسیهای آزمایشگاهی دقیقی وجود دارند که در تشخیص آزواسپرمی و علل آن می تواند خیلی کمک کننده باشند.
• بررسیهای رادیولوژیک که می تواند هر گونه ضایعه در لوله های منی بر و کیسه های منوی را نشان دهد.
• نمونه برداری (بیوپسی) از بیضه ها. در فردیکه دارای آزواسپرمی انسدادی است، در نمونه برداری از بیضه ها مشخص می شود که بیضه ها اسپرم تولید می کنند.

درمان آزواسپرمی
علل قبل و بعد از بیضه معمولا قابل درمان هستند ولی علل بیضه ای، دائمی بوده و معمولا غیر قابل درمان هستند. برای درمان آزواسپرمی روشهای متعدد وجود دارد، ولی بطور کلی از دو روش دارو درمانی و جراحی استفاده می شود. در بسیاری از موارد قابل درمان، نمی توان کیفیت اسپرم را آنقدر بهبود بخشید که حاملگی طبیعی اتفاق بیفتد ولی بیمار آنقدر اسپرم خواهد داشت که برای حاملگی از روشهای لقاح مصنوعی استفاده نمود.

بطور خلاصه:
• یک درصد مردان دچار فقدان اسپرم (آزواسپرمی) هستند.
• بیست درصد مردان نابارور دارای آزواسپرمی هستند.
• آزواسپرمی به دو دسته بزرگ انسدادی و غیر انسدادی تقسیم می شود.
• جهت تشخیص علت و نوع آزواسپرمی نیاز به بررسیهای آزمایشگاهی دقیق است.
• آزواسپرمی دلیل بر این نیست که بیمار مطلقا نمی توند صاحب فرزند شود.
• بسیاری از بیماران مبتلا به آزواسپرمی می توانند صاحب فرزند شوند.
• یک مردیکه اکنون دارای فرزند می باشد ممکن است در اثر مواجهه با مواد شیمیائی، مصرف دارو، مصرف مواد مخدر و بسیاری علل دیگر مبتلا به آزواسپرمی شود.