خواص درمانی موز

احتمالاً تا به حال درباره پرویبوتیک ها شنیده اید، باکتری های که به هضم غذا کمک می کنند و در مواد غذایی خاصی مانند ماست یافت می شوند. موز نیز منبعی است سرشار از پروبیوتیک ها، این باکتری ها اصولاً هضم نمی شود، همین امر موجب حفظ سلامت روده می شود.

موز

آیا می دانستید که 2 شهریور(27 آگوست) روز دوستداران موز است، روزی که مردم به خاطر تمام مزایای موز جشن می گیرند و شادی می کنند. اما هستند گروهی که هیچ علاقه ای به موز ندارند، شاید این افراد از خصوصیات معجزه آسای موز بی خبرند، میوه ای که سرشار از مواد مغذی است که می تواند گاهی حتی به عنوان یک وعده غذایی مصرف شود. برای آشنایی بیشتر با خواص شگفت انگیز این میوه در گزارش زیر به پنج مورد از مهم ترین فواید موز اشاره می کنیم:

مکملی خوب برای نوشیدنی های ورزشی

موز یک مکمل غذایی انرژی بخش و بدون ضرر برای ورزش کاران استف تحقیقات نشان داده است انرژی نصف یک موز برابر است با یک فنجان کربوهیدرات. اما برتری موز نسبت به مکمل های کربوهیدرات این است که شکر موجود در آن طبیعی است و سرشار از آنتی اکسیدان نیز می باشد. علاوه بر این پتاسیم موجود در آن به منظم کردن کارکرد مفاصل و تقویت آنها کمک می کند.

افزایش متابولیسم بدن

موز یک منبع بسیار خوب برای نشاسته های مقاوم است، نشاسته ای که در خوراکی های کربوهیدرات دار وجود دارد به لاغر ماندن فرد کمک شایانی می کند. دیرهضم بودن نشاسته هایی از این دست موجب کاهش احساس گرسنگی در فرد می شود و در نتیجه فرد مدت زمان بیشتری احساس سیری می کند. این موضوع سوخت و ساز و بدن را افزایش می دهد و از افزایش وزن او جلوگیری می کند.

متعادل نگه داشتن فشار خون

یکی دیگر از مزایای وجود پتاسیم در موز، تنظیم کردن جریان فشار خون در بدن است. هر چه میزان پتاسیم مصرفی شما افزایش یابد، میزان سدیمی که از بدن شما دفع می شود. در واقع موز به مثابه یک ادرار آور طبیعی عمل می کند، همین موضوع موجب تحریک کلیه ها و در نتیجه خروج سدیم اضافی می شود. این پدیده به نحو مستقیمی با پایین بودن فشار خون و سالم نگه داشتن قلب در ارتباط است.

حافظ سلامت روده

احتمالاً تا به حال درباره پرویبوتیک ها شنیده اید، باکتری های که به هضم غذا کمک می کنند و در مواد غذایی خاصی مانند ماست یافت می شوند. موز نیز منبعی است سرشار از پروبیوتیک ها، این باکتری ها اصولاً هضم نمی شود، همین امر موجب حفظ سلامت روده می شود. البته موز تنها خوراکی که می توان در آن پروبیوتیک یافت، نیست بلکه کشمش، پیاز، سیر و مارچوبه نیز از جمله منابع غنی در این زمینه محسوب می شوند.

تسکین دهنده مشکلات معده

موز به دلایل مخالفی می تواند به سلامت معده ما کمک کند، فیبر موجود در موز از یک طرف موجب هضم راحت تر غذاها می شود و از طرف دیگر احتمال یبوست را کاهش می دهد. علاوه بر این به بازیابی معده پس از یک دوره اسهال کمک کند و با کاهش سطح ترشح اسید معده از سوزش معده و زخم معده جلوگیری می کند.

درمان سوزش معده

 درمان سوزش معده » سوزش معده یا اصطلاحا سوزش سردل، بسیار رایج و در عین حال به شدت ناراحت کننده است . دلیل آن نیز همیشه یکسان نیست. برخی می‌گویند: «سریع غذا نخورید» یا به عبارتی «آهسته غذا بخورید» و برخی دیگر غذاهای پرادویه و تند را مقصر می دانند.

و این در حالی است که سایرین اسید معده را مقصر اصلی قلمداد می کنند. اما در نهایت هدف از بیان تمامی این نقطه نظرات یکی است: چطور از شر سوزش معده خود خلاص شویم؟

سوزش معده

اول از همه از سلامت غذایی که می خورید اطمینان حاصل کنید.
صاف بایستید. زمانی که در حالت ایستاده هستیم، جاذبه زمین به باقی ماندن اسید در معده کمک می کند. بنابراین پس از غذا خم نشوید و هرچقدر هم که حال خوبی نداشتید دراز نکشید.
به محض اینکه اولین نشانه های سوزش معده را حس کردید، یک لیوان بزرگ آب بنوشید. آب اسید وارد شده به مری را شسته و دوباره به معده بازمی گرداند.به جای چای، دمنوش بنوشید.

    طرز تهیه: یک قاشق چایخوری ریشه زنجبیل تازه رنده شده را در یک فنجان آب جوش بریزید. بگذارید 10 دقیقه دم بکشد. سپس نوش جان کنید. زنجبیل ماهیچه های دیواره مری را شل کرده و اجازه نمی دهد اسید معده به بالا حرکت کند.
دمنوش رازیانه: دانه زیره یا رازیانه نیز می تواند از سوزش معده جلوگیری کند. دو قاشق چایخوری از آنها را در یک فنجان آب جوش بریزید و بگذارید 10 دقیقه دم بکشد، از صافی رد کرده و نوش جان کنید.

    یک قاشق چایخوری سرکه بخورید.

شاید به نظر عجیب بیاید چرا که خود سرکه، بسیار اسیدی است. البته همیشه وجود اسید مازاد، دلیل سوزش معده نیست. وقتی عملکرد معده دچار اختلال می شود، حتی مقدار نرمال اسید آن نیز باعث سوزش معده می گردد. شوک اسیدی حاصل از نوشیدن یک قاشق چایخوری سرکه می تواند سبب بسته شدن مری و در نتیجه مانع از بالا آمدن اسید گردد. امکان دارد به هنگام بلع احساس سوزش کنید اما پس از چند ثانیه سوزش معده تان درمان خواهد شد.

    در صورتیکه مزه اسیدی و تیز سرکه را نمی توانید تحمل کنید، می توانید آن را با یک لیوان سرکه سیب مخلوط کنید. این کار تیزی آن را کمتر می کند. با کم و زیاد کردن مقدار سرکه و چشیدن آن، می توانید مزه مطلوب خود را به دست آورید.

    به تحریک بزاق دهان خویش بپردازید. آب دهان به خنثی نمودن اسید معده کمک می کند. آدامس بجوید و با یادآوری غذاهای خوشمزه بزاق دهان خود را تحریک کنید.
آب سبزیجاتی مثل هویج، خیار، ترب، یا چغندر بخورید.

قلیایی بودن آب این سبزیجات، ترشح اسید معده را مهار می کند. برای طعم دار کردن آب این سبزیجات، قدری نمک یا فلفل به آنها اضافه کنید. در صورتیکه تمایلی به خوردن آب سبزیجات نداشتید، می توانید خود آنها را بخورید.

8. نصف قاشق چایخوری بیکربنات سدیم (یا جوش شیرین) را به همراه چند قطره آب لیمو در نصف فنجان آب گرم با هم مخلوط کنید. بیکربنات به محض مواجهه با اسید معده سبب ایجاد گاز معده می شود و نقش آب لیمو در اینجا خنثی نمودن گازهای تولید شده می باشد.

    لیمونین، ترکیب موجود در لیموشیرین است که سبب تلخ شدن آن در مجاورت هوا می گردد. اما همین لیمونین به کاهش چرخه تولید اسید در معده کمک می کند. بنابراین یک عدد لیموشیرین را دریک لیوان آب چلانده و نوش جان کنید.

9.یک لیوان بزرگ شیر بنوشید. نوشیدن شیر تنها برای رشد استخوان ها مفید نیست!

10.یک سیب بزرگ بخورید. این کار نیز بی تاثیر نیست، البته نه برای همه.

11.از شربت ها یا قرص های آنتی اسید استفاده کنید. خوردن آنها همیشه به قطع سوزش معده کمک می کند، حتی شاید نیاز باشد دو تا را با هم بخورید.

12.مقداری جوش شیرین را درآب حل کرده و بنوشید. معده برای هضم غذا به تولید اسید هیدروکلریک می پردازد. این اسید بسیار قوی و تیز بوده و سبب سوزش قفسه سینه می گردد. این محلول شاید خوشمزه نباشد اما PH آن سبب کاهش تیزی اسید و کاهش سوزش معده می شود.

13.در آخر، اگر همچنان دچار سوزش سردل هستید و حس می کنید اوضاع همچنان بدتر می شود حتما به دکتر متخصص مراجعه نمایید. اسید معده در دراز مدت سبب آسیب هایی چون زخم معده شده و یا ممکن است نشانه بیماری‌های دیگری باشد.

تنبلی چشم چیست

تنبلی چشم –

عملکرد هماهنگ مغز و چشم برای فرآیند بینایی ضروری است پرتوهای نور وارد چشم شده و به پیام های الکتریکی تبدیل میشوند و سپس از طریق عصب بینایی به مغز فرستاده میشوند.تنبلی چشم یا آمبیوپی، به حالتی اطلاق میشود که بینایی یکی از چشم ها به دلیل عدم عملکرد هماهنگ مغز و چشم با یکدیگر کاهش پیدا میکند .چشم به نظر طبیعی می آید اما به طور طبیعی کار نمیکند چرا که مغز، چشم مقابل را ترجیح میدهد و تصویر را از آن چشم دریافت میکند.

تنبلی چشمشیوع تنبلی چشم :
تنبلی چشم شایعترین اختلال بینایی در کودکی است تقریباً 2 تا 3 کودک از هر 100کودک به این اختلال دچار میشوند اگر تنبلی چشم به خوبی در دوران کودکی درمان نشود در بزرگسالی باقی خواهد ماند و شایع ترین اختلال بینایی تک چشمی در دوران کودکی و میانسالی است.

علت :
هر شرایطی که شکل گیری طبیعی روند بینایی یا استفاده از چشم ها را تحت تاثیر قرار دهد میتواند تنبلی چشم ایجاد کند تنبلی چشم می تواند به دلیل انحراف چشم به داخل (ایزوتراپی یا لوچی) و یا انحراف چشم به خارج (اگزوتروپی) به وجود آید در برخی موارد تنبلی چشم هنگامی ایجاد میشود که یکی از چشم ها نسبت به چشم دیگر بیشتر نزدیک بین،دوربین یا آستیگماتیسم است.اگر تطابق یکی از چشم ها دچار مشکل شود چشم آسیب دیده ” خاموش” شده و دچار تنبلی میشود چشم ها ممکن است طبیعی به نظر برسند ولی یکی از چشم ها بینایی ضعیف تری دارد این حالت سخت ترین نوع تنبلی چشم از جهت تشخیص است ، زیرا هنگامی که هر دو چشم کودک باز است بینایی طبیعی به نظر میرسد .اگر هر دو چشم بینایی شدیدا تاری داشته ممکن است تنبلی در هر دو چشم رخ دهد. این حالت زمانی اتفاق می افتد که میزان بالایی از نزدیک بینی دور بینی یا آستیگماتیسم وجو داشته باشد.

تنبلی چشم انکساری (یا نامتقارن) چیست؟
انکسار به معنی تمرکز نور بر روی شبکیه برای تشکیل تصویر بینایی است. عیب انکساری زمانی روی میدهد که نور به شکل مناسب در چشم متمرکز نشود و شخص دچار تاری دید شود.زمانی که یک کودک ، تنبلی چشم انکساری یا نامتقارن دارد به این معناست که شدت عیب انکساری در هر یک از چشم های وی متفاوت است.

در این حالت مغز از چشمی که دید بهتری دارد استفاده میکند و بینایی چشم ضعیف تر را در واقع خاموش میکند .در ابتدا عینک میتواند با تصحیح عیب انکساری در هر دو چشم باعث عملکرد یکسان هر دو شود سپس ادامه درمان به اصلاح بینایی و درک مق کمک میکند.

تنبلی ناشی از انحراف چشم (استرابیسم) :
تنبلی چشم در بسیاری از موارد همراه با انحراف چشم (در یک راستا نبودن مسیر چشم ها) روی میدهد چشم منحرف شده برای اجتناب از دو بینی خاموش میشود و کودک فقط از چشم بهترش استفاده میکند در نتیجه بینایی چشم منحرف شده تکامل نمی یابد.

علایم تنبلی چشم :
بعضی از علائم تنبلی چشم که باید در یک کودک به دنبال آن بود عبارتند از:

بینایی ضعیف در یک چشم و یا ضعف کلی بینایی
دو بینی کج کردن سر یا بستن یکی از چشم ها برای دیدن
ضعف درک عمق (سخت شدن قضاوت فاصله نسبی بین اشیا)
انحراف به سمت داخل یا خارج در چشم
سر درد:
اگر والدین این علائم را در کودکشان ملاحظه کنند معاینه کودک توسط یک چشم پزشک بسیار ضروری است درمان یا اصلاح تنبلی چشم باید در زودترین زمان ممکن آغاز شود تا سیستم بینایی کودک بتواند به درستی تکامل یابد.تمامی کودکان بدون توجه به اینکه در خطر تنبلی چشم هستند یا نه ،باید به صورت منظم تحت معاینه چشم قرار گیرند تشخیص و درمان به موقع تنبلی چشم، باعث تغییر حقیقی در زندگی آینده این کودکان خواهد شد.

علاوه بر معاینات کودک سالم که باید برای همه کودکان و به محض تولد و بین سن 6 تا 12 ماهگی انجام شود غربالگری بینایی باید توسط متخصص کودکان یا پزشک مراقبت های اولیه در کودکان در سنین پیش دبستانی در 3 تا 4 سالگی انجام شود.

تشخیص تنبلی چشم :
تنبلی چشم با مشاهده تفاوت بینایی بین دو چشم یا بینایی ضعیف در هر دو چشم تشخیص داده میشود از آنجایی که سنجش بینایی در کودکان خردسال دشوار است. چشم پزشک دقت بینایی در کودکان خردسال دشوار است.چشم پزشک دقت بینایی را با نگاه کردن به چگونگی دنبال کردن اشیا توسط یک چشم کودک در هنگام بسته بودن چشم دیگرش تخمین می زند.

با استفاده از تعدادی آزمون که با مشاهده واکنش کودک در هنگام بسته بودن یک چشم انجام میشود چشم پزشک میتواند تنبلی چشم را تشخیص دهد . اگر یکی از چشم ها دچار مشکل باشد و چشم سالم بسته شود کودک ممکن است تلاش کند که از اطراف چشم بند نگاه کند آنرا کنار بکشد و یا گریه کند.بینایی ضعیف در یک چشم داخل چشم را با دقت معاینه میکند تا ببیند که بیماری دیگری باعث تحت تاثیر قرار گرفتن بینایی شده است یا نه.این بیماریها عبارتند از آب مروارید، التهاب (تورم) تومورها و سایر مشکلات داخل چشمی

درمان :
اگر مشکل از نوع انکساری باشد ابتدا برای اصلاح خطای تطابق، عینک تجویز میشود اگر عینک به تنهایی بینایی کودک را بهبود نبخشد درمان بعدی بستن چشم است ( معمولا به مدت چند هفته تا چند ماه) پوشاندن چشم سالم کودک با یک چشم بند آنها را مجبور میکند که از چشم ضعیفشان استفاده کنند روش دیگر این است که بینایی چشم سالم تار شود اینکار به وسیله قطره چشمی مخصوص و یا نوعی از عینک انجام میشود .در این حالت در برابر چشم سالم، یک عدسی تار قرار داده میشود

حتی بعد از اینکه بینایی چشم ضعیف بازگشت، بسیار مهم است که بستن چشم در تنبلی چشم تا چند سال به صورت گاه گاه انجام شود تا بهبودی حفظ شود ، چشم ضعیفتر باید تقویت شود تا بتواند به صورت طبیعی ببیند تجویز عینک یا انجام جراحی میتواند علت تنبلی چشم را اصلاح کند ولی باید خود تنبلی چشم را نیز درمان کند.

یک روز خوب چطور شروع می شود

یک روز خوب چطور شروع می شود –

ساده‌ترین کارها برای داشتن یک روز خوب

تا به حال به برنامه روزانه‌تان دقت کرده‌اید؟ این که صبح‌ها بعد از بیدار شدن از خواب، چه کار می‌کنید و چطور برای شروع یک روز جدید آماده می‌شوید!؟

اغلب انسان‌ها وقتی از خواب بیدار می‌شوند و چشم‌هایشان را باز می‌کنند، از رختخواب بیرون می‌آیند و مثل یک آدم آهنی شروع می‌کنند به انجام دادن کارها و وظایف معمول هر روز؛ لباسشان را عوض می‌کنند، صبحانه می‌خورند و از خانه بیرون می‌آیند تا سر ساعت به محل کارشان برسند.

یک روز خوب چطور شروع می شودآیا برنامه هر روز صبح شما هم همین‌طور است؟

شما هم هر روز همین کارها را بر اساس عادت انجام می‌دهید؟ البته شاید یکی دو مورد از کارها هم تغییر کند و مواردی بیشتر یا کمتر از این برنامه داشته باشید، اما معمولاً و به طور کلی، همه چیز بر اساس چنین برنامه‌ای پیش می‌رود. به همین دلیل هم خیلی عجیب نیست اگر نتوانید کارهای روزانه را به طور ایده‌آل و با حداکثر توان انجام دهید یا انجام دادن کارها در محل کارتان دشوار و طاقت‌فرسا به نظر برسد. همه این‌ها در کنار هم باعث می‌شود احساس کنید هیچ کاری برای بهتر شدن روزتان نمی‌توانید انجام دهید؛ در حالی که این طرز فکر کاملاً اشـتباه است و روان‌شناسان می‌گویند با انجام دادن کارهایی بسیار ساده می‌توان روز بهتری هم داشت.

 ** سکوت و آرامش صبح، یکی از بهترین فرصت‌ها برای داشتن روزی بهتر و آرام‌تر است که متأسفانه خیلی‌ها آن را به راحتی از دست می‌دهند، اما اگر در این دقایق از روز بتوانید ذهنتان را آرام کنید و افکارتان را بیرون بریزید، کمک زیادی به خودتان کرده‌اید. برای همین هم می‌گویند كه خوب است هر روز صبح، قبل از این که کارهای روزانه شروع شود، یادداشتی بنویسید یا به هر شیوه دیگری، افکارتان را آرام کنید. چنین جریانی تا پایان روز هم ادامه می‌یابد و می‌تواند به حفظ آرامش شما کمک کند. البته لازم نیست متن سخت و پیچیده‌ای هم تهیه کنید؛ بلکه فقط کافی است به سادگی افکارتان را روی کاغذ بیاورید و حدود پنج دقیقه از روزتان را به این کار اختصاص دهید.

 ** خودتان را از دست اسباب و لوازم اضافه که نیازی هم به آن‌ها ندارید، راحت کنید و بدانید برای انجام این کار، هیچ زمانی در طول روز بهتر از صبح اول وقت نیست. پس اگر می‌خواهید خانه را مرتب کنید یا کمدتان را منظم‌تر از قبل بچینید، درست مانند مرتب کردن افکار و ذهنتان، کار را به ساعات اولیه صبح موکول کنید. با این کار آرامش بیشتری خواهید داشت و در طول روز، بهتر می‌توانید وظایفتان را انجام دهید. البته منظور تمیز کردن کلی خانه نیست؛ فقط باید فضایی مرتب‌تر و آرام‌تر برای کار و زندگی در طول روز فراهم کنید.

اگر صبح برای آنچه كه دارید، از دیگران و از همه مهمتر، از خداوند مهربان تشکر کنید، مطمئن باشید روز بهتری را شروع خواهید کرد و اتفاقات خوبی هم در انتظارتان خواهد بود.
** تصور کنید بدن شما باتری بزرگی است که باید تا آخر شب انرژی مورد نیازتان را تأمین کند. حالا فکر کنید اگر این باتری کمی تکان بخورد، چقدر بیشتر انرژی تولید خواهد کرد!؟ این همان کاری است که ورزش و فعالیت بدنی با بدن ما می‌کند؛ به عبارت دیگر، ورزش کردن می‌تواند انرژی بیشتری تولید کند و در نتیجه، ما هم می‌توانیم بیشتر از این انرژی و توانایی استفاده کنیم. علاوه بر این، با فعالیت و تحرک، هورمون‌هایی هم در مغز ترشح می‌شود که به داشتن یک روز آرام‌تر و شادتر کمک می‌کند.

** تشکر کردن از دیگران، اتفاقی است که شاید گاهی آن را نادیده بگیریم و ارزش و اهمیت واقعی آن را درک نکنیم، اما می‌گویند این کار بیش از آن که بخواهد به دیگران کمکی کند، به نفع خود فرد است. البته شاید پیدا کردن فردی که بخواهید از او تشکر کنید، صبح اول وقت کمی سخت باشد، اما نباید به این بهانه کارتان را کنار بگذارید. به جای این، خوب است متن تشکری را یادداشت کنید. البته باز هم لازم نیست حتماً این متن را برای کسی بفرستید بلکه همین که نوشته شود، کافی است. بنابراین اگر صبح برای آنچه كه دارید، از دیگران و از همه مهمتر، از خداوند مهربان تشکر کنید، مطمئن باشید روز بهتری را شروع خواهید کرد و اتفاقات خوبی هم در انتظارتان خواهد بود.

 ** اگر در حال یادگیری یک زبان جدید هستید، صبح‌ها می‌توانید یک کلمه تازه را یاد بگیرید و با کاربرد آن آشنا شوید. اگر هم زبانی نمی‌خوانید، یکی از کلمات زبان مادریتان را که قبلاً معنای دقیقش را نمی‌دانستید، بخوانید و آن را یاد بگیرید. یاد گرفتن یک لغت جدید می‌تواند کاری آرامش‌بخش و سرگرم‌کننده باشد. علاوه بر این، در طول روز هم معمولاً از این کلمه بیشتر استفاده خواهید کرد. پس خوب است هر شب لغتی را انتخاب کنید که فردا صبح درباره آن بیشتر بخوانید و چقدر بهتر خواهد بود اگر این لغت‌ها هم مثبت و مفید باشد.

** هر روز صبح از خودتان بپرسید: امروز چه اتفاقاتی قرار است بیفتد و دوست دارید چه تجربه‌هایی داشته باشید؟ می‌توانید سه مورد از مهم‌ترین و لذت‌بخش‌ترین اتفاقات روزتان را از صبح تصور کنید و آنچه را که می‌خواهید برایتان اتفاق بیفتد، در ذهن داشته باشید. این، تمرینی دوست‌داشتنی و آرامش‌بخش است که مسلماً می‌تواند کمک زیادی به شما بکند.

 ** صبح‌ها، بدون استرس، بدون نگرانی و بدون هیچ فکر و خیالی قدم بزنید و در هوای تازه صبحگاهی نفس بکشید. مطمئن باشید یک پیاده‌روی آرام و ساکت، می‌تواند بسیاری از مشکلات شما را برطرف سازد.

 ** برای صبحانه، یک لیوان آب‌میوه طبیعی برای خودتان بگیرید و به جای مصرف مواد غذایی آماده، آن را بنوشید. این کار می‌تواند احساس تازگی و طراوت بیشتری به شما ببخشد؛ البته باید میوه‌های مورد علاقه‌تان را برای این کار انتخاب کنید تا لذت بیشتری از نوشیدنیتان ببرید. مثلاً می‌توانید ترکیبی از آب سیب و پرتقال برای خودتان آماده کنید یا کمی آب هویج بگیرید.

 ** بهتر است صبح اول وقت را به خواندن خبرها یا شنیدن و دیدن آن‌ها اختصاص ندهید و اگر خیلی به این کار نیاز دارید یا می‌خواهید حتماً از اخبار روز مطلع باشید، این کار را به ساعت‌های بعدی روز موکول کنید.

 با این کارهای ساده و جزئی، می‌توانید روزهای بهتری را برای خودتان بسازید و دقایق شادتری را تجربه کنید؛ فقط باید بخواهید و متناسب با نیازها و شرایطی که دارید، این مراحل را اجرا کنید.

روشهایی برای بالا بردن صبر و تحمل

روشهایی برای بالا بردن صبر و تحمل –

برای درمان کم صبری ابتدا باید دلیل بروز چنین مسئله ای را در خود بشناسید. کم صبری یا به عبارتی بی حوصلگی در اکثر اوقات می تواند نتیجه افسردگی یا اضطراب های شدید باشد. بنابراین در این صورت باید تلاش کنید تا علت را برطرف نمایید .

روشهایی برای بالا بردن صبر و تحملاما در مواردی که در روند تربیت، آموزشی برای خویشتنداری یا بالا بردن آستانه تحمل صورت نگرفته می توان با تمرین هایی صبر و حلم بیشتر را در خود تقویت نمود.

سعی کنید آینده نگر باشید. وقتی که شما در تشویش و تنش قرار دارید تا کاری را انجام دهید بهتر است نگاهی به آینده این کار داشته باشید. مطمئنا پرداختن به کار مورد نظر حتی اگر زمان زیادی را از شما بگیرد در پی هدفی است که می تواند محاسن زیادی برای شما داشته باشد.

وقتی دچار کم صبری می شوید سعی کنید به جای داشتن تنش و بی حوصلگی به دلیل مسئله حاضر، تمرکز خود را روی موضوع دیگری قرار دهید تا تنش موجود برطرف شود. و باز هم مثبت اندیشی به نتایج کار می تواند کم صبری شما را برطرف کند.

همواره این آموزه ها را در ذهن خود داشته باشید که صبر و حلم شما ضامن موفقیت است بنابراین سعی کنید خود را به آرامش دعوت کنید.

دلیل کم صبری خود را بدانید. گاهی مقایسه خود با دیگران، گاهی خودگویی های منفی، گاهی عدم علاقه به فعالیت، گاهی ناراحتی از موضوع های دیگر و … موجب بی حوصلگی میشود. بنابراین وقتی به احساس خود آگاه شدید می توانید آن را تفکیک نمایید.

همواره توکل کردن و تفویض کار به خداوند آرامش دهنده است. به این معنا که نهایت تلاش خود را داشته باشیم اما در نهایت امر را به خداوند واگذار کنیم تا بهترین ها را برای ما مقدر سازد.

در نظر داشته باشید که سختی ها، موجب رشد و ارتقای شما می شود بنابراین در سختی ها آرامش داشته باشید و سعی کنید سینه خود را فراخ کنید. به نتیجه صبوری ایمان داشته باشید و به وعده ای که خداوند به صبر شما می دهد یقین پیدا کنید. چنان چه در قرآن امده است: به کسانی که صبر و استقامت پیشه کنند، مطابق بهترین اعمالی که انجام می‌ دادند پاداش خواهیم داد.

همواره در نظر داشته باشید که دوران سختی و دشواری کوتاه و گذراست و دائمی نیست. بنابراین سعی کنید با صبر و آرامش بهترین عملکرد را در این دوران داشته باشید تا نتیجه عالی بگیرید. دوران سختی را دوران کم ارزشی ندانید اگرچه ممکن است طاقت شما را کم کند اما با این نگاه که خداوند بر تمام احوال شما اگاه است به خود توان و انرژی دهید.

برای افزایش صبر و فراخی سینه اذکاری را از افراد عالم دریافت کنید. بدانید صبر قدم به قدم تولید می شود . بنابراین تمرین کنید تا رویه هایی را در زندگی ایجاد کنید و بر انجام آن جدیت داشته باشید در واقع نوعی خودسازی داشته باشید. عادت های مطلوبی را در خود ایجاد کنید. این تمرین ها می تواند پختگی و بلوغ شخصی شما را بیشتر کند.

خودگویی های شما در دوره های سختی بسیار با اهمیت است. اینکه به خود آرامش را القا کنید. تنش ها را با تمرین های ریلکس سازی و انقباض و انبساط عضلات و … از بین برید.

ضعف های شخصی خود را در موقعیت های مختلف بشناسید و در تمرین های بعدی سعی کنید آن را از بین ببرید. مثلا اگر یک فعالیت بدون وقفه شما را عصبی می کند در موقعیت بعدی با تنفس های عمیق و مکث های لحظه ای و دعوت خود به آرامش دادن به خود برای نتیجه مطلوب و … این عصبیت را کاهش دهید .

گاهی تمرین های عملی و عمدی داشته باشید. اگر در پیاده روی پشت سر فرد سالخورده یا عصا به دستی بودید تمرین کنید پشت سرش گام بردارید. بر میل شدیدتون به جلو زدن از دیگران غلبه کنید تمرین کنید شنونده خوبی برای مخاطب خود باشید.

دلیل کم صبری خود را بدانید. گاهی مقایسه خود با دیگران، گاهی خودگویی های منفی، گاهی عدم علاقه به فعالیت، گاهی ناراحتی از موضوع های دیگر و … موجب بی حوصلگی میشود. بنابراین وقتی به احساس خود آگاه شدید می توانید آن را تفکیک نمایید.

درمان منزوی بودن چیست

درمان منزوی بودن چیست –

برای مواجهه با انزواطلبی، بهتر است به نکات طلایی زیر توجه کنید:

درمان منزوی بودن چیست · برای درمان و مقابله با انزوا طلبی، سریعتر به یک روان شناس مراجعه کنید.

 · با کمک روان شناس، توانایی ها و استعدادهای خود را بشناسید. با پذیرش شایستگی هایتان می توانید آنها را به دیگران هم نشان دهید.

 · در بحث های گروهی شرکت کنید. ممکن است در نخستین دفعات متحمل اضطراب زیادی شوید، اما تاب بیاورید و سریع میدان را خالی نکنید. با ماندن و تکرار و تمرین می توانید موفق شوید.

 · هرگز خود را با دیگران مقایسه نکنید. بپذیرید هر فردی در عین توانایی، کمبودها و نقص هایی دارد که ممکن است آنها دقیقا نقاط قوت شما باشند. پس سعی کنید خود را دست کم نگیرید و صرفا با اتکا به نقص ها، کمبودهایتان را با توانمندی های دیگران محک نزنید. آیا بهتر نیست توانمندیهای خودتان راهم با کمبودهای دیگران مقایسه کنید؟

 · هر چقدر از ترس هایتان دوری کنید، مشکلاتتان بیشتر خواهد شد، پس با ترس های خود مواجه شوید. مثلا، اگر از ترس تمسخر دیگران، اظهار نظر نمی کنید و احساساتتان را ابراز نمی نمائید، بهتر است برای یک بارامتحان هم که شده، با ترس تان مقابل شوید و در نهایت نتیجه را بررسی کنید. بی گمان به اشتباه بودن تصورات خود پی خواهید برد.

 · اعتماد به نفس خود را تقویت کنید و تحت هیچ شرایطی، آن را از دست ندهید. به توانایی های هر چند کوچک و جزیی خود بسیار توجه کنید و مدام تلقینات مثبت داشته باشید؛ مثلا ،جمله “من می توانم” را به کرات تکرار کنید و یا با خود قرار بگذارید که از این پس، قصد اظهار نظر دارید و می خواهید احساسات خود را مستقیما ابراز کنید ولو اینکه نامطلوب و مورد پسند از نظر دیگران باشند.

 · با انزوای خود بجنگید. بهتر است شغل و یا تفریحی را انتخاب کنید که مجبور باشید با دیگران تعاملات اجتماعی داشته باشید .مثلا، در تورهای مسافرتی و کلاس های گروهی که مورد علاقه تان است، شرکت کنید. حضور در جمع، نه تنها خجالت و یا ترس اجتماعی شما را برطرف می کند بلکه به مرور زمان، مشتاق به گفتگو یتان می کند.

علل منزوی بودن

می گوید: ” فردی منزوی، گوشه‌گیر و همیشه تنها است.  دوست ندارد در جمع های گروهی شرکت کند. ترجیح می دهد در گوشه ای خلوت بنشیند و بی هیچ هم صحبتی خودش را با چیزی که معمولا بازی های تلفن همراهش هست، مشغول کند. از اینکه هیچ دوستی ندارد احساس ناراحتی می کند و گاه به خاطر اینکه دیگران به راحتی حقش را پایمال می کنند، دلخور  و ناراحت می شود و….

——————————————————————————–

این ها همه خصوصیات افراد انزواطلب و گوشه گیری هستند که یکی از آنها مراجعه کننده من بوده است.

در این یادداشت به افراد منزوی و ویژگی های آنها خواهیم پرداخت و در نهایت چند راهبرد درمانی برای  برطرف کردن مشکل مطرح خواهیم کرد.

علل منزوی بودن 

ویژگی های افراد منزوی را بشناسید:

دوری از روابط اجتماعی

 یکی از برترین مشخصه های شخصیت افراد منزوی، ترس اجتماعی آنان است. ترس از قضاوت دیگران نسبت به خود و افکار منفی و پریشان کننده که غالبا با زیر سوال بردن خود و نادیده گرفتن شایستگی ها  و توانایی ها همراه است، باعث می شود که حضور در جمع برای شان آزاردهنده و غیر قابل تحمل باشد. به همین دلیل، افراد منزوی اهل معاشرت نیستند و به شدت از برقراری ارتباط با دیگران گریزان هستند. آنها به سختی در جمع های خانوادگی، دوستانه و… حاضر می شوند؛ شرکت در محافل عمومی به قدری برایشان مشکل است که سعی می کنند به بهانه های مختلف از رفتن امتناع کنند، و در صورت حضور اجباری هم، در گوشه ای می نشیند و به سختی ارتباط برقرار می‌کنند و در طول مدت حضور،  مدام به فکر فرار هستند و می خواهند سریعتر این نشست ها خاتمه بیابند. این افراد دوستان زیادی ندارند و با آن دوستان محدود خود هم، ارتباطات عمیقی ندارند. همیشه در خود فرورفته هستند اگر چه شاید بتوانند در کارهایشان موفق باشند و با تمرکز بسیار آن ها را پیش ببرند ولی در تعاملات‌ اجتماعی به قدری دچار مشکل می شوند که نمی توانند برای حل مشکلی از دوست و یا همکار خود  طلب کمک و مساعدت کنند.

  همیشه مضطرب و نگران

 استرس ها و فشارهای روحی بی امان، جز جدایی ناپذیری از درون آشفته آنهاست. همیشه یک نگرانی بی علت، این افراد را آزار می دهد. اگر چه شاید در ظاهر آرام و قرار داشته باشند اما  در باطن مضطرب و بیقرارند تا آنجایی که دلشوره و تپش قلب، مهمان همیشگی وجود آنهاست. اضطراب به قدری بر آنان مستولی است که آستانه تحمل آنان را پایین می آورد و عصبی و سریع العمل شان می کند؛ مثلا، ممکن است بی حوصله شوند، خیلی زود از کوره در بروند، داد وفریاد کنند و… ، البته این رفتارها را کسی نمی بیند جز اطرافیان نزدیک این شخص.

 اعتماد به نفس پایین

انزوا گزینی این افراد باعث می شود که هرگز به چشم نیایند. آنها نمی توانند همانند دوستان و آشنایانشان، توانایی ها و استعدادهایش را بروز دهند و در معرض نمایش دیدگان دیگران قرار دهند؛ به همین دلیل از نظر اطرافیان و یا حتی خودشان، فردی “بی هنر” شناخته می شوند. این وضعیت، احساس های ناخوشایندی به همراه دارد که باعث می شود اعتماد به نفس فرد روز به روز، بیش از پیش کمتر و کمتر شود.

  عدم بروز احساسات

این افراد هرگز نمی توانند اظهار نظر کنند و از همه مهمتر آن که هیچ گاه قادر نیستند  احساسات و عواطف واقعی خود را مستقیما به افراد مورد علاقه شان ابراز و بیان کنند. سکوت های طولانی و نادیده گرفتن نظرات و احساسات، باعث می شود  اعتماد‌به‌نفسشان را کاملا از دست بدهند و به فردی افسرده تبدیل ‌شوند.

  ترس از تمسخر

فرد منزوی، از این‌که دیگران او را مسخره کنند، به شدت می‌ترسد. به همین خاطر در بحث‌ها و گفتگو‌ها شرکت نمی کند و ترجیح می دهد هیچ نگوئید و ساکت باشد تا مبادا دیگران با نظر و احساسش مخالفت کنند و یا به سخره اش بگیرند. غالبا گوشه ای می نشیند و هراز چند گاهی آن هم به معنای تائید حرف دیگران سرش را تکان می دهد و یا نیم لبخندی می زند.

 نادیده گرفتن حقوق

افراد منزوی، اهل رقابت و درگیری نیستند. این حس در آنها به قدری قوت دارد که معمولا همیشه از حق خود می گذرند و به دیگران هم اجازه می دهند که حقوق آنها را پایمال کنند.

  علت انزوا گزینی چیست؟

 مشکلات خانوادگی

بی سرو سامان بودن خانواده و نداشتن یک خانواده سالم، یکی دیگر از دلایل است. بسیاری از مشکلات خانوادگی مانند اعتیاد یکی از والدین‌، طلاق، خشونت های درون خانوادگی بالخص از جانب پدر، طبقه اجتماعی بسیار پائین، فقر اقتصادی و فرهنگی  و… باعث می شود که فرد دارای نوعی شخصیت دوری گزین شود. زندگی در چنین شرایطی، فرد را، یا خجالت‌زده و شرمنده می کند یا حسرت به دل. از آنجایی که این افراد خود را کمتر از دیگران می بینید و احساس حقارت می کنند، سعی می کنند شرایط زندگی خود و مشکلات آن را از دیگران پنهان کنند؛ که همین امر، آنها را  به فرد گوشه گیر و انزوا طلب تبدیل می کند.

 شیوه تربیتی مستبدانه

برخی از خانواده ها با شیوه تربیتی بسیار سخت و مستبدانه خود، باعث پرورش افراد منزوی و دوری گزین شده اند.  تحت سلطه زیاد والدین قرار گرفتن، امر و نهی های بسیار و یک جانبه،  چک شدن همه رفتارها توسط والدین، عدم اطمینان به توانایی ها و شایستگی های  فرزند و… از جمله عوامل تربیتی است که فرد را انزوا طلب و گوشه گیر می کند.

 خجالتی بودن

گاهی فرد به خاطر خجالتی بودن، از شرکت در محافل اجتماعی و برقراری ارتباط امتناع می کند. عدم تمایل به  گفتگو و اظهار نظر نکردن حتی در موضوعات دلخواه و مورد پسند، از نشانه های این عامل است. کمرو و خجالتی بودن دلایل متعددی دارد که ازمهمترین آنها می توان به اشتباهات تربیتی، تقلید و الگو سازی از والدین  یا یکی از افراد محبوب، و به کمبودهای فرد و احساس حقارت ناشی از آن، اشاره کرد.

 عدم اعتماد‌به‌نفس

غالبا  انسان‌های منزوی و کم‌حرف، افرادی با اعتماد به نفس پایین هستند. عدم اعتماد‌به‌نفس باعث می شود آنها خود را نادیده بگیرند و توانایی دیگران را همیشه بیش از خود تعریف کنند. روان شناسان معتقدند: کمتر دانستن خود از دیگران، همیشه مخرب است و منجر به انزوا گزینی، ترس از مواجهه و در نهایت دوری و فرار از اطرافیان می شود. با این وجود متخصصان می گویند: یکی از روش‌های جانبی کاهش انزوا در این افراد ، پرورش و تقویت اعتمادبه‌نفس در آنان است.

تقویت قدرت بیان

یکی از عوامل سازنده کیفیت بیان و تکلم، احساسات درونی است. معمولا افرادی که از درون دارای آرامش کافی نبوده و از تحریک پذیری بالا و عصبیت رنج می برند در کیفیت بیان آنها هم نمود خواهد داشت. آنها تند تر صحبت می کنند. گاه با حالتی از لکنت حرف می زنند. گاها حرف ها یادشان می رود و …

بنابراین اگر می خواهد کیفیت حرف زدن و بیان خود را بالا ببرید باید درون خود را آرام نگه داشته و حتی الامکان در این مواقع به صورت مستمر آرامش را به خود القاء نمایید. تلاش شما برای ادای آرام کلمات، ایجاد طمأنینه در بیان، ایجاد احساس اعتماد به نفس و باور توانمندی های درونی و … می تواند نحوه صحبت کردن شما را ارتقا دهد. اگر در هنگام صحبت آرامش داشته بر کلمات تمرکز کنید، و به جای فکر کردن به کل موضوع و آخر جمله بر تک تک کلمه ها تمرکز و آنها را به آرامی بیان کنید به هدف خود خواهید رسید.

یکی از عوامل سازنده کیفیت بیان و تکلم، احساسات درونی است. معمولا افرادی که از درون دارای آرامش کافی نبوده و از تحریک پذیری بالا و عصبیت رنج می برند در کیفیت بیان آنها هم نمود خواهد داشت.

قدرت بیانبرای قوی شدن قدرت بیان و صحبت در مورد موضوعات مختلف چه باید كرد؟

برای موفقیت در این مورد، توجهتان را به نكات زیر جلب می كنیم :

1 – زیاد مطالعه كنید تا با واژه ها و كلمات و جمله بندی های مختلف بیشتر آشنا شده و هنگام نیاز از آن استفاده كنید و سطح قدرت و توان خود را بالا ببرید.

2 – با دوستان و نزدیكان سر سخن را باز كنید و درباره یكی از موضوعات روز و عمومی صحبت كنید و یا درباره نقطه نظرات دیگران فعال برخورد كنید و اظهار نظر نمایید تا با روش و روحیه مواجهه با دیگران آشنا شوید و توان روانی و روحی شما بالا برود.

3 – سعی كنید در كلاس درس درباره یكی از موضوعات رشته تحصیلی و مواد درسی خود، مطالعه بیشتری انجام داده و در قالب كنفرانس و یا سوال و جواب، مطالب گرد آوری شده را به دیگر دانشجویان منتقل كنید.

4 – كتاب هایی كه درباره سخن و سخنوری و فن ایراد سخنرانی، نوشته شده است مطالعه كنید. مانند ” آیین سخنرانی، دیل كارنگی ” انتشارات پیمان و نیز سخن و سخنوری، نوشته مرحوم فلسفی.

5 – برای سخنرانی كردن و روان صحبت كردن با دیگران، سعی كنید اعتماد به نفس خود را بالا ببرید كه لازمه آن تسلط داشتن بر موضوع سخن است. كه باید این اهرم را در اختیار داشته باشید و بعد از آن در برابر هر ذهنیتی كه به شما ناتوانی را القا می كند ایستادگی كرده و بلكه خود را كاملاً مسلط و توانا بشمارید و همین اوصاف را به خود تلقین كنید و با خود بگوئید من توانا، قادر، مسلط بر خود، سخنرانی ماهر و زبر دست هستم و تحت تائثیر جو و محیط و ایرادات دیگران و حتی مزاحمتهای شنوندگان قرار نمی گیرم و… .

6 – كارهای نخستین را از اقدامات كوچك تر آغاز كنید و سنگ بزرگ بر ندارید پر واضح است كه هر فعالیت را باید از كارهای كوچك شروع كرد تا جرائت و توانایی شما بالا برود.

7 – به هنگام ارائه سخن به فعالیت های دیگران (چه پسندیده چه ناپسند) توجه نكنید و تمام اهتمام خود را متوجه انجام سخنرانی خود نمائید و در همین حال كه خونسردی خود را حفظ می كنید به دیگران توجه نداشته و توجه خود را به عمل خود معطوف دارید.

8 – سخنرانی خود را از موضوعات كوچك، كاملاً در دسترس، آسان، مورد علاقه و رغبت خود و با سابقه علمی قبلی انتخاب كنید تا از ادامه آن احساس غربت و بیگانگی نكنید.

9 – قبل از پرداختن به سخنرانی مدتی با خود تمرین كنید و همان سخنان را در ذهن مرور كنید.

10 – همیشه از راهنمایی علمی افراد آشنا با مطلب بهره بگیرید و قبلاً از آنها مشورت بگیرید.

آدم هایی که از کودکی در خانواده هایی بزرگ شده اند که ابراز احساسات در آن رایج نبوده و افراد در ارتباط با یکدیگر در حیطه احساسات کلامی هزینه ای نداشته اند. در بروز درونیات خود دچار مشکل می شوند. این موضوع به این معنا نیست که آنان احساسات کمی هم داشته باشند. نه. بلکه آنها با شیوه های ابراز احساسات آشنا نبوده و از نوعی بازداری و کنترل شدید احساسات و عواطف برخوردارند.

ابراز احساسات جنسیت نمی شناسد و می تواند سوپاپ اطمینانی برای سلامت روان اشخاص باشد. لذا برای بر طرف کردن این مشکل نیاز است تا فرد با پذیرشی که برای خود به وجود می آورد به تدریج مهارت های بازگویی درونیات و ذهنیات و رازهای شخصی را در حد عادی و معمول بیاموزد. افراد در اطراف خود دارای حریم های شخصی نامرئی هستند. ضخامت این حریم شخصی در افراد مختلف متفاوت است در برخی خیلی نازک و در برخی دیگر بسیار ضخیم است. افرادی که حریم های بسیار نازک دارند اسرار زیادی از خود را برای دیگران فاش می کنند و مسلماً گاهی نیز به دلیل این فاش سازی مورد سو استفاده قرار می گیرند و افرادی که حریم های ضخیمی دارند در برقراری ارتباط با دیگران دچار مشکل می گردند.

ابراز احساسات جنسیت نمی شناسد و می تواند سوپاپ اطمینانی برای سلامت روان اشخاص باشد.

بنابراین حفظ تعادل در این حریم شخصی می تواند انسان را در سلامت بهینه نگه دارد.

روشهایی برای شاد بودن

روشهایی برای شاد بودن –

چگونه شاد باشیم؟

 شادی یکی از هیجانات اساسی انسان است که وجود آن به انسان کمک می‌کند، سلامت روان بهتری داشته باشد.

شاد بودن و شاد زندگی کردن یکی از عوامل مهم پیشگیری از ابتلا به اختلالات روان‌شناختی است.

 درواقع، شادی حالتی هیجانی است که نشانگر میزان رضایتمندی فرد در زمینه­‌های مختلف بویژه زمینه­‌های روانی است. هنگامی که انسان شاد است برخی مناطق مغز او تحریک می­‌شود و ترشح برخی هورمون­‌ها ازجمله سروتونین و نوراپی‌نفرین و دوپامین در بدن افزایش پیدا می­‌کند.

 شاد بودن و شاد زندگی کردن و روی خوش نشان دادن به زندگی و مقابله با مشکلاتی که در زندگی برای هر فردی به وجود می‌آید از ارکان سلامت روان محسوب می­‌شود.

 افراد سالم که دچار افسردگی نیستند به صورت ذاتی به دنبال شادمانی هستند و لازم به ذکر است که در حالت شادی انرژی بدن افزایش می ‌یابد و عملکرد ذهنی فرد کارآمدتر و بهینه ‌تر می ‌شود.

 افراد درباره یک پدیده یکسان به میزان یکسان هیجان شادی از خود نشان نمی ‌دهند و به همین دلیل راهکارهای متفاوتی پیشنهاد می‌شود تا در نهایت همه افراد بتوانند شادی خود را افزایش دهند.

روشهایی برای شاد بودن با توجه به اینکه شادی حالتی روانی است که پس از برآورده شدن خواسته ‌های انسان ایجاد می ‌شود و شامل میزان عاطفه مثبت و رضایتمندی فرد است. بنابراین برای اینکه بتوانیم شاد باشیم می ‌توانیم از این راهکارها استفاده کنیم؛

 بازسازی نگرش ‌ها و شناخت ‌ها: در این تمرین لازم است ابتدا مشخص کنید چه اتفاقاتی باعث می ‌شود تا شما دچار خلق پایین و ناراحتی شوید. سپس معین کنید کنترل کدام یک از اتفاقات تحت اختیار شما بوده و به نقش خود در بروز آن اتفاق نمره دهید. پس از آن لازم است مشخص کنید چگونه می ‌توانید اتفاقات را بپذیرید و به میزان پذیرش خود نمره دهید.

 مدیریت زمان: برنامه ‌ریزی به منظور درست و بموقع انجام دادن کارها به کاهش استرس و افزایش شادی منجر می­‌شود.

 تمرین مثبت‌نگری: تهیه فهرستی از ویژگی ‌های خوب نزدیکان و اطرافیان و مرور آنها.

 مشورت: همفکری هنگام تصمیم ‌گیری منجر می ‌شود تا تصمیمات بهتری بگیرید و ترس از شکست در شما کاهش یابد.

 گوش دادن به موسیقی: موسیقی، نواحی خاصی در مغز را تحریک می‌کند که به افزایش شادی منجر می­‌شود.

www.kanoon.ir

علل بدخطی دانش آموزان

علل بدخطی دانش آموزان –

خط خوب یکی از مهارت‌هایی است که باید از سن کم یعنی از دوره پیش‌دبستانی به دانش‌آموزان آموخته شود درغیر این صورت بخشی از فرایند یاددهی و یادگیری دچار نقص خواهد شد. آموزش خط باید از خردسالی شروع شود زیرا پایدارتر خواهد بود. از این رو درک صحیح مکانیسم‌ها و عواملی که می‌توانند باعث مشکلات دست‌خط شوند ضروری به نظر می‌رسد. در بسیاری موارد دیده شده که مشکلات خوانایی دست‌خط بدون مداخلات درمانی برطرف نمی‌شود.

علل بدخطی دانش آموزان

عوامل مربوط به دانش‌آموزان

در میان مهارت‌های تحصیلی پایه، نوشتن ملموس‌ترین مهارت نام گرفته است. تفاوت نوشتن با سایر مهارت‌های ارتباطی این است که نوشتن سندی کتبی از خود به جای می‌گذارد و جزء مهارت‌های ظریف حرکتی است. می‌گویند خط هر کسی نشانه‌ای از روح او را در خود دارد و هر کسی را می‌توان از خط او شناخت. برای این‌که دانش‌آموز بتواند نوشتن را به نحو احسن انجام دهد لازم است شرایطی برای نوشتن داشته باشد. این شرایط عبارت‌اند از:

1- از رشد ذهنی کافی برخوردار باشد

2. انگیزه کافی داشته باشد

3. از علاقه کافی برخوردار باشد

4. بین چشم و دست هماهنگی باشد

5. هماهنگی حرکتی داشته باشد

6. توانایی تطبیق بدن با فضای اطراف را داشته باشد

7. مفهوم نوشتن از راست به چپ را بداند

اشکال در وضعیت جسمانی:

هم‌چنین وجود بعضی از نارسایی‌ها مانند اختلالاتی در عملکرد دست و انگشتان باعث می‌شود که کودک نوشتن را به طور مطلوب انجام ندهد.

معلولیت‌های جسمی و ضایعاتی که در سیستم اعصاب مرکزی یعنی مغز یا طناب نخاعی به وجود می‌آید و صدمات وارده بر مغز باعث اختلال در نوشتن می‌شود. این صدمات ممکن است آن‌قدر خفیف باشد که نتوان تأثیر آن را بر رفتار کودک تشخیص داد یا آن‌قدر شدید باشد که فعالیت کودک را به میزان پایینی کاهش دهد.

کودک مبتلا به آسیب مغزی ممکن است نشانه‌های رفتاری وسیعی از خود نشان دهد از جمله عدم هماهنگی و اعمال حرکتی ناقص.

اشکال در وضعیت قرار گرفتن کاغذ:

وضعیت نامناسب کاغذ و دفترچه نسبت به بدن نیز از صحیح نوشتن جلوگیری می‌کند و در بروز اشکالات مختلف هنگام دست‌نویسی نقش اساسی دارد.

برخی از دانش‌آموزان هنگام نوشتن سر خود را بیش از حد به کاغذ نزدیک می‌کنند و حتی گاهی احساس می‌شود سر خود را به آن می‌چسبانند گروهی دیگر دفترچه خود را به حالت زاویه‌دار و کج قرار می‌دهند.

اشکال در جهت‌یابی صحیح:

برخی دانش‌آموزان درک صحیحی از رابطه‌های فضایی مانند بالا و پایین، زیر و رو و چپ و راست ندارند به همین دلیل هنگام نوشتن حروف و کلمه‌ها -حتی بر روی کاغذ خط‌دار- قادر نیستند اشکال صحیح حروف را بنویسند، مثلا حرف “الف” را بیش از حد امتداد داده و از روی خط می‌گذرانند.

مشکلات نوشتن صحیح حروف الفبا:

-حرف نویسی- گاهی برخی دانش‌آموزان حروف را بیش از حد بزرگ یا کوچک می‌نویسند و در برخی موارد خطوط مستقیم -افقی یا عمودی- را به حالت قوس‌دار یا بالعکس می‌نویسد.

 

مشکلات نسخه‌برداری صحیح از کلمات:

-رونویسی- بعضی دانش‌آموزان ممکن است حروف سازنده کلمه را با فاصله زیاد بنویسند مثل “آ ز ا د ی” یا این‌که حروف را بیش از حد به هم نزدیک کرده و صورت کلی کلمه را مخدوش کند.

بسیاری از دانش‌آموزان در نوشتن حروف پیوسته که نیازمند حرکت‌های ظریف و دقیق و هماهنگ است با مشکلات جدی‌ای رو به رو شوند. برخی از آنان نمی‌توانند پس از نوشتن یک حرف به سرعت به نوشتن حروف دیگر بپردازند. این به واسطه خطاهایی است در نوشتن به وجود می‌آید.

خطاهای متداول در نوشتن

1. کج‌ نویسی: ممکن است به دلایل متعددی مثل بسیار نزدیک بودن بازو به بدن و بسیار سفت گرفتن شست و دور بودن خیلی زیاد نوک قلم از انگشتان و صحیح نبودن جهت کاغذ و درست نبودن جهت حرکت قلم اتفاق بیافتد.

2. راست‌ نویسی: عواملی مثل بسیار دور بودن بازو از بدن، بسیار نزدیک بودن انگشتان به سرقلم، هدایت قلم به تنهایی توسط انگشت سبابه و ناصحیح بودن جهت کاغذ در ایجاد آن مؤثر است.

3. پرفشار نوشتن: بر اثر فشار دادن بیش از حد انگشت سبابه و استفاده از قلم نامناسب ایجاد می‌شود.

4. کم‌رنگ‌نویسی: به عواملی مثل بیش از حد کج یا راست نگه‌داشتن قلم و چرخش نوک قلم به یک سمت و قطر بیش از حد قلم بستگی دارد.

5. زاویه‌دارنویسی: به دلیل سفت بودن بیش از حد شست یا شل نگه داشتن قلم یا حرکت بیش از حد قلم اتفاق می‌افتد.

6. نامرتب‌‌نویسی: چهار علت مهم برای این مورد وجود دارد که شامل عدم آزادی حرکت، حرکت کند دست، محکم گرفتن قلم و در نهایت نادرست یا ناراحت بودن وضعیت بدن است.

7. فاصله‌گذاری: این مشکل به واسطه پیشرفت سریع قلم به سمت چپ و حرکت بیش از حد و سریع جانبی ایجاد می‌شود.

رادیو سلامت