خواص به

خواص به  -درخت «به»، درخت کوچکی است که در خانواده‌ی گل سرخ جای می‌گیرد و پوست ساقه و تنه‌ی آن قهوه‌ای بوده و در اکثر نقاط اروپا، نواحی مدیترانه، آسیا و آفریقای شمالی می‌روید.

برگ‌های آن پوشیده از کرک و صاف است. گل‌های آن درشت، به رنگ سفید و یا صورتی و دارای پنج گلبرگ می‌باشد. این درخت میوه‌های درشت و کروی شکل به شکل گلابی دارد.

میوه‌ی «به» ابتدا به رنگ سبز است و پس از رسیدن، زردرنگ می‌شود و سطح آن پوشیده از کرک بوده و میوه‌ی نارس آن طعمی گس و قابض دارد اما نوع رسیده‌اش شیرین، مطبوع و معطر است.

جالب است بدانید درخت «به» در نواحی مختلف ایران می‌روید و مهم‌ترین نواحی کشت آن گرگان، گیلان و آذربایجان است.

«به» در جاهای دیگر دنیا از جمله آفریقا، مرکز اروپا و خاورمیانه نیز کشت و برداشت می‌شود ولی حدود 75 درصد «به» دنیا، از ایران تأمین می‌شود.

خواص میوه‌ی به

این میوه به دلیل داشتن ترکیبی به نام «پکتین» که از کربوهیدرات‌های پیچیده است، خواص دارویی دارد و به درمان اسهال کمک می‌کند. این میوه دارای خاصیت تقویت‌کننده‌ی معده و التیام ورم روده و مقوی قلب، ضدنفخ، ادرارآور، قاعده‌آور و خلط‌آور است و نقش موثری در بهبود بیماری‌های ریوی دارد.

 خاصیت به چیست

ترکیبات شیمیایی

در 100 گرم میوه به مواد زیر مواد زیر وجود است

آب 83 گرم

مواد قندی 10 گرم

مواد نشاسته‌ای 5 گرم

کلسیم 10 میلی‌گرم

فسفر 17 میلی گرم

آهن 0/8 میلی گرم

پتاسیم 195 میلی گرم

سدیم 5 میلی گرم

ویتامین آ 40 واحد

ویتامین ث 15 میلی گرم
این میوه دارای خاصیت تقویت‌کننده‌ی معده و التیام ورم روده و مقوی قلب، ضدنفخ، ادرارآور، قاعده‌آور و خلط‌آور است و نقش موثری در بهبود بیماری‌های ریوی دارد

به در طب سنتی

از نظر طب قدیم ایران بهِ شیرین، گرم و تر و بهِ ترش، سرد و خشک است. روغن به، سرد و تر و قابض و به دانه سرد و تر است.

* به تقویت کنده قلب است.

* ادرار آور است.

* نرم کننده سینه است.

* مقوی معده و دستگاه هاضمه است.

* قابض است.

* خونریزی را بند می‌آورد.

* بهِ ترش مسهل است.

* بهِ ترش برای تنگی نفس مفید است.

* بهِ ترش استفراغ را بند می‌آورد.

* اسهال‌های ساده و اسهال خونی را درمان می‌کند.

* به، بهترین و مفیدترین میوه برای مسلولین است.

* خونریزی از رحم را متوقف می‌کند.

* اثر مفید روی بواسیر درد.

* برای هضم غذا مفید است.

دانه‌ی به یا به دانه

داخل میوه‌ی «به» دانه‌هایی به رنگ قهوه‌ای یا قهوه‌ای تیره وجود دارد. این دانه‌ها منبع بسیار خوبی از موسیلاژ (لعاب) هستند و حدود 20 تا 22 درصد وزن دانه را لعاب روی آن تشکیل می‌دهد.

دانه‌های «به» به دلیل وجود لعاب، در رفع التهابات مخاط‌ها، سرفه و گرفتگی صدا نقش بسزایی دارند.

به علاوه، آن‌ها در مصارف صنعتی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند به طوری که از لعاب این دانه در محصولات آرایشی و مجعد کردن موها استفاده می‌شود. البته یکی دیگر از موارد مصرف لعاب دانه «به» آهار دادن پارچه‌های گران‌قیمت است.

خواص به دانه

1- لعاب به دانه را روی زخم‌ها و سوختگی‌ها بگذارید تا باعث شفای سریع آن‌ها شود.

2- ضد تب است.

3- اسهال خونی و ساده را درمان می‌کند.

4- برای درمان جراحات گلو موثر است.

5- سرفه را برطرف می‌کند.

6- برای درمان تورم‌های داخلی بدن مفید است.

7- برای التیام ترک پوست دست و بدن، نوک پستان، لب و بواسیر، لعاب به دانه را روی موضع بمالید.

8- برای درمان خشکی زبان و دهان مفید است.

9- آفتاب‌زدگی را با مالیدن لعاب به دانه بر روی پوست درمان کنید.

10- جویدن به دانه برای تقویت نیروی جنسی مفید است.
شکوفه به

خواص دم کرده گل و شکوفه به

1- سردرد را برطرف می‌کند.

2- مقوی معده است.

3- سینه را صاف و تقویت می‌کند.

4- سرفه کودکان را برطرف می‌سازد.

5- برای درمان بی خوابی دم کرده گل را با آب بهار نارنج مخلوط کرده و قبل از رفتن به رختخواب بنوشید.

خواص برگ و شاخه های به

1- جوشانده برگ درختِ به، ورم چشم را مداوا می‌کند.

2- زخم‌ها را با جوشانده‌ی برگ به بشویید.

3- قابض است.

4- ضماد برگِ درخت به برای ورم چشم مفید است.
دانه‌های «به» به دلیل وجود لعاب، در رفع التهابات مخاط‌ها، سرفه و گرفتگی صدا نقش بسزایی دارند

خواص روغن به

1- برای برطرف کردن زنگ زدن گوش مفید است.

2- سرگیجه را برطرف می‌کند.

3- برای مداوای زخم‌های دهان مفید است.

4- خونریزی ریوی را درمان می‌کند.

5- اسهال مزمن را برطرف می‌کند.

6- دوست کبد است و ورم کبد را رفع می‌کند.

7- زخم روده‌ها را درمان می‌کند.

روش‌های استفاده از گیاه به

1- به دانه

* برای مصرف به دانه می‌توانید یک قاشق چای‌خوری از دانه‌های آن را کمی در آب خیس و سپس استفاده کنید.

* همچنین می‌توانید چند «دانه به» روی زبان قرار دهید و لعاب آن را ظرف چند دقیقه بمکید.

* جوشانده‌ی دانه به: 30 گرم به دانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و آن‌قدر بجوشانید تا به صورت ژله در آید.

نکته: دانه‌ی به را هرگز نجوید

توجه داشته باشید که دانه «به» را باید فقط به طریقی که گفته شد، مصرف کرد و هرگز نباید آن را به صورت له‌شده یا خردشده، جوشاند و خورد، زیرا با این کار، موادی به نام آمیگدالین در «دانه به» تجزیه (هیدرولیز) می‌شوند و اسید سیانیوریک تولید می‌کنند که اسیدی خطرناک است. با مکیدن یا خوردن دانه به، لعاب از روی آن جدا و دانه بدون هیچ تغییری دفع می‌شود. در این صورت خطر تولید اسید سیانیوریک وجود ندارد، اسید سیانیوریک فقط با له یا خرد شدن دانه در محیط معده تولید می‌شود.

2- شیره‌ی به

50 گرم به را خرد کرده با 50 گرم عسل یا شکر مخلوط کنید و در یک لیتر آب جوش بریزید و آن‌را روی چراغ گذاشته تا بجوشد و حجم آن به نصف تقلیل یابد.

3- جوشانده‌ی برگ درخت به

30 گرم برگ درخت به را در یک لیتر آب‌جوش ریخته و مدت چند دقیقه بجوشانید.

4- دم کرده‌ی گل به

30 گرم گل به را در یک لیتر آب‌جوش ریخته و به مدت پنج دقیقه بگذارید تا دم بکشد.

5- روغن به

به را تکه تکه کرده و بپزید سپس آب آن‌را بگیرید و با دو برابر وزن آن روغن زیتون مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا تمام آب آن بخار شود و فقط روغن باقی بماند البته دقت کنید که روغن نسوزد.

نکاتی برای تقویت مو

نکاتی برای تقویت مو –

تغذیه، عامل اصلی رشد و تقویت مو‌ ها به شمار می‌رود. مصرف رژیم غذایی غنی از مواد مغذی مورد نیاز نیز برای رسیدن به چنین خواستی لازم و ضروری است. ۶ توصیه تغذیه‌ای را برای رشد بهتر مو‌هایتان در ادامه بخوانید.

نکاتی برای تقویت موبرای رشد سالم مو‌ها به ویتامین‌های گروه B مخصوصا بیوتین، B۶، B۱۲ و B۹ نیاز است. علاوه بر این‌ها پروتئین، کربوهیدرات‌ها و چربی‌های مفید نیز موثرند.
به نقل از رشد، مواد غذایی سالم برای سلامت مو‌ها عبارتند از:

توصیه اول – غذاهای پروتئینی

بهترین منابع پروتئین رژیمی عبارتند از گوشت‌های کم چرب، مرغ، ماهی، تخم مرغ، فرآورده‌های لبنی، سویا، آجیل‌ها و دانه‌ها. حداقل ۱۵ درصد کالری روزانهٔ شما باید از غذاهای غنی از پروتئین تأمین شود.

توصیه دوم – کربوهیدرات‌های مفید

کربوهیدرات‌ها منبع اصلی انرژی هستند و به رشد بافت‌های بدن کمک می‌کنند که البته رشد مو‌ها را نیز شامل می‌شود. کربوهیدرات‌ها منبع مهم ویتامین‌های گروه B نیز هستند که برای سلامت مو‌ها حیاتی هستند. به جای مصرف کربوهیدرات هایی چون شکر و آرد سفید، تأکیدتان به مصرف سبزیجات، میوه‌ها، دانه‌های کامل و سیب زمینی‌ها باشد. توصیه شده است که ۵۵ تا ۶۰ درصد کالری روزانه‌تان را از کربوهیدرات‌هایی که در این غذا‌ها یافت می‌شود، دریافت نمایید.

توصیه سوم – چربی‌های لازم

چربی در تولید انرژی به کار گرفته می‌شود و می‌تواند هم در منابع غذایی گیاهی و هم منابع حیوانی یافت شود. بدن شما و همچنین مو‌هایتان به مقادیر کافی چربی برای حفظ سلامتی نیاز دارد. چربی ها باید از مخلوطی از منابع گیاهی و حیوانی کم چرب به دست آیند. به طور کلی حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد کالری روزانه شما باید از این منابع حاصل شود.

توصیه چهارم – بیوتین مصرف کنید

کمبود بیوتین (ویتامین H)، دلیل عمده ی ریزش مو است. بیوتین در تخم مرغ، گل کلم، جگر گاو، قارچ‌ها، ماهی سالمون، اسفناج، سینهٔ مرغ، پنیر، مخمر آبجو و آجیل‌ها یافت می‌شود. بدن به طور طبیعی مقدار کمی بیوتین تولید می‌کند که عمدتاً کمبود خفیف بیوتین را بی‌اثر می‌کند.

توصیه پنجم – ویتامین B۶ و B۱۲

ویتامین ۶ B و ۱۲ B برای رشد سالم مو‌ها ضروری هستند و باید در یک رژیم غذایی سالم و متعادل وجود داشته باشند. غذاهای غنی از ویتامین ۶ B عبارتند از اسفناج، فلفل دلمه‌ای و برگ شلغم.

ویتامین ۱۲ B نیز درمواد غذایی ای چون جگر، پنیر، تخم مرغ کامل، گوشت گاو، مرغ، گوشت گوسفند، ماهی، شیر و ماست یافت می‌شود.

توصیه ششم – فولیک اسید

غذاهای غنی از اسید فولیک باید به عنوان بخشی از برنامهٔ غذایی شما هر روز مصرف شوند. این غذا‌ها عبارتند از: دل و جگر و قلوه و سنگدان مرغ، سفیدهٔ تخم مرغ، حبوبات، بادام و آجیل‌ها.
کربوهیدرات‌هایی که دارای اسید فولیک هستند عبارتند از نان‌های تهیه شده از غلات کامل (نان سبوس دار) سیب زمینی و سیب زمینی شیرین. میوه‌ها و سبزیجات حاوی اسید فولیک شامل اسفناج، چغندر، بروکلی، کلم بروکسل، مارچوبه، کلم، هلو، پرتقال و موز‌ها هستند.

دلایل ریزش مو در رژیم لاغری

دلایل ریزش مو در رژیم لاغری –

کسانی که در رژیم روزانه شان به میزان کافی پروتئین دریافت نمی کنند، موهایشان نازک می شود و بتدریج می ریزد بنابراین مصرف مواد حاوی پروتئین نه تنها در قدرت فولیکول های مو تاثیرگذار است که در ساختار بهتر موها و بهبود رنگ و شفافیت ساقه مو هم نقش دارد.

رژیم می‌گیرید که لاغر شوید و با این کار می‌خواهید اندام متناسب تری داشته باشید و سلامت تان را هم حفظ کنید، اما چند روز یا چند هفته‌ که از شروع برنامه رژیم غذایی‌ می‌گذرد، موها یکی‌یکی شروع می‌کند به ریختن. اگر به وضع قبلی بازگردید، سعی و تلاش تان در این مدت بیهوده بوده است و اگر کاری به کار ریزش مو نداشته باشید هم مشکل دیگری برای خودتان درست خواهید کرد.

پس چاره ای ندارید غیر از تغییر رژیم غذایی و اصلاح آن؛ طوری که هم وزن تان کاهش یابد و هم سلامت موهای تان از بین نرود. البته اگر فکر می کنید رژیم لاغری لزوما همراه با ریزش مو است، باید بدانید رژیم علمی و مناسب چنین عوارضی ایجاد نخواهد کرد.
موهای سالم با رژیم غذایی مناسب

اگر می خواهید موهایی سالم، شاداب و زیبا داشته باشید، باید به نوع غذاهای مصرفی توجه کنید زیرا به گفته دکتر میترا زراتی، برای داشتن موهای سالم و زیبا و همچنین برای این که فولیکول های مو محکم تر باشد و بیش از حد طبیعی نریزد، باید از مواد مغذی لازم برای مو استفاده کرد.

کدام یک از مواد غذایی برای حفظ سلامت موها ضروری است؟ این اولین و مهم ترین سوالی است که در این زمینه مطرح می شود و دکتر زراتی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی به آن چنین پاسخ می دهد: پروتئین هایی که به وسیله گوشت، حبوبات، لبنیات و تخم مرغ وارد بدن می شود، می تواند موجب تقویت فولیکول های مو شده، از ضعیف شدن و ریزش موها پیشگیری کند.

علاوه بر پروتئین ها مواد مغذی دیگری هم برای موها وجود دارد که آهن یکی از آنهاست و به گفته دکتر زراتی، نقش بسیار مهمی در خون رسانی و اکسیژن رسانی بهتر به فولیکول های مو و در نتیجه کاهش ریزش موها ایفا می کند بنابراین اگر آهن به اندازه کافی در رژیم غذایی شخصی وجود نداشته باشد، با پایین آمدن میزان هموگلوبین خون، اکسیژنی که به فولیکول های مو می رسد نیز کاهش پیدا می کند و در نتیجه فرد با ریزش مو روبه رو خواهد شد.

دلایل ریزش مو در رژیم لاغریاین متخصص تغذیه خاطرنشان می سازد: کسانی که در رژیم روزانه شان به میزان کافی پروتئین دریافت نمی کنند، موهایشان نازک می شود و بتدریج می ریزد بنابراین مصرف مواد حاوی پروتئین نه تنها در قدرت فولیکول های مو تاثیرگذار است که در ساختار بهتر موها و بهبود رنگ و شفافیت ساقه مو هم نقش دارد.

وی با اشاره به اهمیت مواد مغذی دیگر مانند روی ادامه می دهد: با توجه به این که روی در تقسیم سلول های فولیکول مو نقش مهمی دارد، اگر به اندازه کافی در رژیم غذایی وجود نداشته باشد، فولیکول های مو هم تقسیم نمی شود و در نتیجه موهایی که ریخته دوباره رشد نمی کند. در چنین مواقعی طبیعی است موها کم پشت تر شود. علاوه بر این موارد، آنتی اکسیدان هایی مانند بتاکاروتن که در موادی مانند هویج و خرمالو وجود دارد و همین طور ویتامین A می تواند در این زمینه نقش مهمی داشته باشد.
ریزش مو و رژیم های بدون چربی

مصرف چربی ها هم به گفته دکتر زراتی برای داشتن موهای سالم و شاداب ضروری است. پوست سر افرادی که رژیم غذایی روزانه شان حاوی مقدار کافی چربی نیست و به اندازه مورد نیاز چربی مصرف نمی کنند، خشک می شود و همین خشک شدن پوست سر عاملی است برای ریزش موها.

این متخصص تغذیه خاطرنشان می سازد: برای این که موهایی سالم و شاداب داشته باشید، نیازمند دریافت چربی های مفید به وسیله مصرف مواد غذایی گیاهی و تا حدودی حیوانی هستید و به همین دلیل نباید این موضوع را نادیده بگیرید.
رژیم داریم تا رژیم

کسانی که از رژیم لاغری پیروی می کنند، دو دسته هستند؛ گروهی که براساس نظر متخصص تغذیه، رژیم علمی و اساسی را در پیش می گیرند و در مقابل، افرادی که از رژیم های اینترنتی استفاده می کنند یا رژیمی را که از دوستان و آشنایان شنیده اند، ادامه می دهند.

دکتر زراتی می گوید: در رژیم هایی که براساس نظر متخصص طراحی نشده، ممکن است بسیاری از مواد مغذی مورد نیاز مانند چربی ها و پروتئین ها از برنامه غذایی فرد حذف شود.

به عنوان مثال در رژیم هایی که در آن مصرف کربوهیدرات ها را کنار می گذارند و نان و برنج به هیچ عنوان مصرف نمی شود، باعث کمبود انرژی بدن خواهد شد. در نتیجه سلول های مو که تقسیمشان زیاد است، بیشتر از همه آسیب می بیند و به همین دلیل در رژیم هایی که نان و برنج از آن حذف می شود، اولین عارضه ای که فرد را درگیر خواهد کرد ریزش مو است.

رژیم های کم پروتئین که فرد براساس آنها مصرف گوشت را حذف می کند یا تخم مرغ کمتری می خورد و حتی ممکن است مصرف لبنیات را کنار بگذارد، باعث ضعیف شدن فولیکول های مو می شود و در نتیجه فرد با ریزش مو مواجه خواهد شد.

این متخصص تغذیه با اشاره به این موضوع، ادامه می دهد: حتی اگر موها دچار ریزش نشود ساقه های مو اینقدر نازک خواهد شد که خود به خود خرد و کنده می شود.

وی می افزاید: افرادی که برای کاهش وزن رژیم می گیرند ممکن است مصرف برخی مواد غذایی را کنار بگذارند یا مقدار مصرف شان را محدود کنند. چنین شرایطی می تواند آنها را دچار کمبود آهن کند که این موضوع هم عامل مهمی در ریزش مو به حساب می آید. بنابراین توصیه می شود به مقدار کافی از میوه ها و سبزیجات، کربوهیدرات های نان و برنج و پروتئین حبوبات، لبنیات، گوشت و سفیده تخم مرغ در رژیم غذایی تان استفاده کنید تا سلامت موها حفظ شود.

خیلی از نان هایی که مصرف می کنیم سبوس دار است و همین نان های سبوس دار که حاوی ویتامین های B5 و B8 است می تواند به حفظ سلامت و استحکام موها کمک کند بنابراین فردی که رژیم های کم کالری می گیرد و مصرف نان ها را حذف می کند، این ویتامین ها به بدنش نمی رسد و در نتیجه دچار ریزش مو می شود.

وی می گوید: متخصص تغذیه پس از برنامه ریزی و طراحی رژیم، در ادامه مسیر مصرف مکمل های غذایی خاصی را هم توصیه می کند که همگی براساس نیاز فرد در نظر گرفته و تجویز می شود.
خوردن این مواد غذایی مهم است

خیلی از افراد، مواد مغذی برای سلامت موها را انتخاب می کنند و آنها را به پوست سرشان می مالند در صورتی که دکتر زراتی یادآور می شود: مصرف مواد غذایی به طور موضعی چندان تاثیری ندارد. در حقیقت، پوست ما از سه لایه تشکیل شده و به همین دلیل هیچ وقت نمی توان مواد مورد نیاز را روی پوست سر و صورت به طور موضعی استفاده کرد و نتیجه خوبی گرفت.

به گفته این متخصص تغذیه برای این که روند ریزش مو بهبود یابد، حتما این مواد مغذی باید خورده و وارد خون شود تا به سلول های پوست و مو برسد.

دلایل افتادگی پوست چیست

دلایل افتادگی پوست چیست –

با داشتن پوستی شل و آویزان، نمی‌توان انتظار چهره‌ای زیبا و شاداب را داشت بلکه برعکس، شل‌شدن پوست باعث می‌شود سن فرد بیشتر از واقعیت به نظر برسد و او را خسته‌تر نشان ‌دهد. افتادگی پوست دلایل و درمان افتادگی پوست

افتادگی پوستالبته بسیاری از کسانی که پوستشان می افتد و آویزان می شود، تصور می کنند این مشکل راه حلی ندارد و آن را ناشی از روند طبیعی افزایش سن می دانند. در نتیجه هرچه سن بیشتر می شود، منتظر افتادگی پوست می مانند و کاری به کارش ندارند در صورتی که متخصصان پوست و مو می گویند عوامل مختلفی در بروز این وضع تاثیر می گذارد و با کنترل آنها می توان شل شدن و افتادگی پوست را به تعویق انداخت. البته آنها روش های درمانی خاصی هم برای افتادگی پوست پیشنهاد می کنند که به کمک آن، فرد می تواند استحکام و زیبایی پوستش را حفظ کند.
چرا پوست آویزان می شود

می گویند پوست باید محکم و شاداب باشد، اما هرچه سن و سال فرد بیشتر می شود، شادابی و استحکام پوستش کمتر از قبل خواهد شد. برای همین عادت کرده ایم پوست گردن، بازوها، دست ها و صورت مادربزرگ ها و پدربزرگ ها را در حالت افتاده و آویزان ببینیم و بعد از آن با خودمان می گوییم باید این واقعیت را پذیرفت که افزایش سن، یکی از مهم ترین عواملی است که باعث افتادگی پوست می شود.

دکتر امیرهوشنگ احسانی، متخصص پوست و مو نیز با تائید این موضوع که افزایش سن موجب افتادگی پوست می شود، درباره سایر عللی که در این زمینه نقش دارد، چنین توضیح می دهد: قرار گرفتن در معرض آفتاب برای مدت طولانی یکی دیگر از عوامل موثر بر افتادگی پوست است. علاوه بر این، استعمال سیگار هم می تواند در این زمینه نقش مهمی ایفا کند به طوری که پوست افراد سیگاری، شل تر و افتاده تر از هم سن و سالانی است که سیگار مصرف نمی کنند.

این متخصص پوست و مو  با اشاره به عوامل ژنتیک یادآور می شود: ژنتیک و تغذیه نامناسب هم می تواند در افتادگی پوست موثر باشد.

به همین دلیل هم برخی افراد در سنین پایین تر دچار این مشکل می شوند و بعضی تا سنین بالا افتادگی پوست نخواهند داشت.

وی در ادامه به کاهش وزن های سنگین و غیرعلمی اشاره می کند و می گوید: کسانی که با استفاده از رژیم های سخت و غیرعلمی، وزن شان را به طور ناگهانی و غیرمتعادل کاهش می دهند نیز در معرض این مشکل قرار خواهند داشت.

البته خیلی ها تصور می کنند بارداری عاملی است که می تواند باعث افتادگی پوست شود، اما دکتر احسانی بارداری را عامل افتادگی پوست نمی داند و در این باره توضیح می دهد: معمولا افتادگی پوست پس از بارداری، در قسمت های مختلف بدن غیر از شکم برگشت پذیر است و مشکلی جدی به حساب نمی آید ولی در مورد شکم ممکن است این مشکل برگشت پذیر نباشد.

در کنار این موارد، به گفته وی عوامل محیطی مانند کار کردن در شرایط یا محیط های خاص نیز می تواند بر افتادگی پوست نقش موثری داشته باشد.
افتادگی پوست درمان دارد؟

همین که خودش را در آینه می بیند و متوجه پوست شل و آویزان صورتش می شود، به فکر راه حلی برای رفع این مشکل می افتد، اما اطرافیانش می گویند افتادگی پوست درمان ندارد. آنها می گویند نباید بگذاریم چنین مشکلی ایجاد شود و وقتی ایجاد شد، دیگر کاری از دست ما ساخته نیست.

دکتر احسانی نظر این افراد را قبول ندارد و می گوید: با استفاده از درمان های دارویی می توان افتادگی پوست را تا حدی بهبود بخشید. به همین دلیل برای افرادی که دچار افتادگی پوست شده اند، مصرف کرم های ضدافتادگی پوست و کرم های جوان سازی تجویز می شود.

وی می افزاید: از گذشته تاکنون از روش های مختلفی مانند لایه برداری سطحی یا عمقی، لیزر و کشیدن پوست برای رفع این مشکل استفاده می شد. هم اکنون اقدامات خاصی برای این افراد انجام می شود ولی دیگر کسی به دنبال جراحی های وسیع و گسترده به منظور رفع افتادگی پوست نمی رود و خیلی افراد به دنبال روش های جراحی نیستند.

این متخصص پوست و مو یادآور می شود: برای انتخاب بهترین روش درمان باید با متخصص مشورت کرد، زیرا ممکن است با یک کار خاص مشکل فرد برطرف نشود و به همین دلیل براساس نظر پزشک باید روش های درمانی مناسب انجام شود.
درمان فقط با نظر پزشک

این روزها پیدا کردن کرم های ضدافتادگی پوست کار خیلی سختی نیست و در هر داروخانه ای می شود یکی از آنها را پیدا کرد، ولی دکتر احسانی توصیه می کند، این کرم ها را خودسرانه و بدون نظر پزشک استفاده نکنید.

به گفته وی، برای استفاده از این کرم ها باید دستورالعمل و نحوه مصرف از سوی پزشک تعیین شده باشد.

از طرفی خیلی ها به ماساژ روی می آورند و می خواهند به کمک این روش، پوستی شاداب تر، جوان تر و محکم تر داشته باشند. غافل از این که ماساژ نقشی در این زمینه ندارد و هیچ تغییری ایجاد نمی کند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با تاکید بر این نکته که اقدامات و ماساژهایی که در آرایشگاه ها و باشگاه های ورزشی ارائه می شود، به هیچ عنوان علمی نیست، خاطرنشان می سازد: این نوع کارها فایده چندانی ندارد و بیشتر از آنکه جنبه درمانی داشته باشد، جنبه تبلیغاتی دارد. بنابراین توصیه می شود برای برطرف کردن مشکل افتادگی پوست، به جای استفاده از چنین خدماتی به متخصصان مراجعه و براساس نظر آنها اقدام کنید.
تغذیه صحیح هم موثر است

بی شک برای داشتن پوست جوان و سالم باید به تغذیه و نوع مواد غذایی هم توجه ویژه داشت. البته آن طور که دکتر احسانی می گوید، تغذیه صحیح می تواند در پیشگیری از افتادگی پوست یا به تعویق انداختن آن نیز موثر باشد.

وی در این باره توضیح می دهد: برای داشتن پوست شاداب توصیه می شود از مواد غذایی حاوی پروتئین به مقدار کافی استفاده کنید و در رژیم غذایی، میوه ها و انواع سبزیجات را بگنجانید.

در صورتی که سیگاری هستید همین امروز تصمیم به ترک سیگار بگیرید چون به گفته این متخصص پوست ومو، ترک سیگار می تواند تاثیر زیادی بر شادابی و پیشگیری از افتادگی پوست داشته باشد.

نوروپاتی چیست

نوروپاتی چیست –

نورو به معنای نورون (عصب) و پاتی به معنای (آسیب)‌ است. وقتی به دلایل گوناگون رشته‌های عصبی بدن آسیب می‌بیند. این بیماری، مشکلاتی برای فرد مبتلا به‌وجود می‌آورد و گاهی او را از عرصه اجتماعی دور می‌کند.

نوروپاتی چیستتظاهرات بالینی بیماری، در افراد، متفاوت است و همه بیماران علائم مشابه ندارند، زیرا درگیری عصبی در آنها ممکن است، متغیر باشد. به هر حال بیماری باید درمان و علائم متوقف شود. هرگونه غفلت در این زمینه می تواند به ناتوانی منجر شود.

نوروپاتی بیماری اعصاب محیطی است؛ اعصابی که وارد نخاع و مغز شده (شامل خود مغز و ساقه آن است) یا از آنها خارج می شود. اعصابی را که وارد می شود، حسی و آنهایی را که خارج می شود، حرکتی می گوییم. هر کدام از اینها اگر به تنهایی یا باهم صدمه ببینند، می توانند در حس و حرکت بیمار اختلالاتی پدید آورند.

اتیولوژی بیماری

این بیماری به دلایل گوناگون بروز می کند که مهم ترین آنها بیماری های متابولیکی است و سردسته آنها بیماری دیابت نامیده می شود. از بیماری های دیگر می توان به کم کاری تیروئید، بیماری های روماتیسمی، عروقی و کم خونی ها اشاره کرد. برخی ویروس ها نیز می تواند نوروپاتی ایجاد کند.

یکی از این ویروس های خطرناک زوناست. نوع دیگر سندرمی به نام سندرم گیلن باره است. علت این بیماری هنوز بدرستی مشخص نیست، ولی بیشتر بعد از ابتلا به آنفلوآنزا و سرماخوردگی آشکار می شود.

در بیماری گیلن باره، سیستم ایمنی به اشتباه به اعصاب بدن حمله و آنها را خراب می کند. البته مواد شیمیایی مانند داروهای شیمی درمانی، بعضی داروهای بیماری سرطان، در بروز این بیماری دخیل است، اما باید گفت با همه امکانات و دانش پزشکی هنوز قادر نیستیم در بعضی موارد بدرستی پاسخ مناسبی برای دلیل بیماری ارائه کنیم.

نشانه های نوروپاتی

علائم بیماری، متفاوت و به درگیری نوع عصب وابسته است. اگر اعصاب حرکتی درگیر شده باشد بیمار دیگر قادر به انجام اعمال حرکتی خود نخواهد بود؛ یعنی قدرت عضلات کاهش می یابد و بیمار در راه رفتن مشکل پیدا می کند یا با دست نمی تواند شیء را بردارد و حتی گاهی نمی تواند دست را حرکت دهد.

اختلال در اعصاب حسی به کاهش حس لمس منجر می شود و بیمار با شکایاتی از قبیل مورمورشدن یا گزگزشدن دست و پا مراجعه می کند و گاه بی حسی آنقدر شدید است که سوختن پا را متوجه نمی شود. این حالت را در بیماران دیابتی زیاد مشاهده می کنیم. اختلال در اعصاب اتونوم یا خود مختار باعث مشکلاتی در عملکرد قلب، مثانه و دستگاه گوارشی خواهد شد.

مشاهدات بالینی پزشک

وقتی بیمار را معاینه می کنیم، قدرت اندام های انتهایی دچار ضعف است و بیمار براحتی نمی تواند انگشت ما را فشار دهد. در این هنگام تستی انجام می دهیم که نشان می دهد رفلکس های رتری کاهش یا از بین رفته است.

در مواردی که اعصاب حسی درگیر است، تست حسی به عمل می آید. یک سوزن را به آرامی روی دست یا پای بیمار فشار می دهیم تا میزان حس او را مشاهده کنیم. در این بیماران واکنشی به تماس جسم نوک تیز دیده نمی شود.

گرفتاری های احشایی

تشخیص این نوع از گرفتاری ها با شرح حال گرفتن از بیماران قابل بررسی است و تست خاصی برای آن وجود ندارد. این بیماران معمولا از یبوست، اسهال، اختلال در بلع، بی اختیاری یا احتباس ادراری، تعریق غیرعادی، احساس پری یا از دست دادن اشتها و نوسانات فشار خون رنج می برند. این اختلالات به دلیل گرفتاری اعصاب خودکار یا اتونوم بدن است.

نوروپاتی کانونی

علائم نوروپاتی کانونی به شکل ناگهانی بروز می کند و ممکن است با کاهش دید، دوبینی، کاهش شنوایی یا بی حسی یکطرفه بروز کند. اگر عصب گرفتار شود به آن مونو نوروپاتی اطلاق می شود و اگر دو یا چند اعصاب گرفتار شود به آن چند نورو پاتی می گویند. در دیابت، بیشتر مواقع درگیری مونو نوروپاتی است و در آن عصب هفت آسیب می بیند.

بیماری پیشرونده است یا متوقف شونده

قضاوت در این باره به نوع درگیری و بیماری وابسته است. در بیماران دیابتی اگر قند کنترل نشود قادر به کنترل بیماری نخواهیم بود و قطعا بیماری پیشرونده خواهد بود.

در این موارد باید عامل بیماری کنترل شود یعنی در فرد دیابتیک، قند کنترل و داروهای کمکی تجویز شود.

ساختمان اعصاب

اعصاب ضخیم، دارای غلافی رویی به نام میلین و رشته ای عصبی به نام آکسون است که زیر میلین قرار دارد. گرفتاری ممکن است مربوط به میلین باشد که خوشبختانه در این موارد برگشت پذیر است؛ اما اگر آکسون گرفتار شود، ممکن است برگشت پذیری، کمی دیرتر و دشوارتر باشد. اتیولوژی بیماری برای پزشکان از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا با اصلاح عامل به وجودآورنده بیماری درمان خواهد شد.

درمان

درمان آن به علت ایجادکننده بیماری برمی گردد. در سندرم گیلن باره که به دنبال بیماری عفونی ظاهر می شود در صورتی که بیماری خیلی شدید باشد می توان خون را تصفیه یا آنتی بادی تزریق کرد یا از داروهای کمکی دیگر برای کنترل بیماری بهره برد. در دیگر موارد مانند بیماری های روماتیسمی، کم خونی و اسکولایتیز با درمان مناسب و به موقع، علائم بیمار از میان می رود و در سندرم تونل کارپل یا تصادفاتی که به قطع عصب منجر شده، جراحی ضرورت می یابد.

درد

برخی بیماران با درد های شدید دست و پنجه نرم می کنند. سندرم گیلن باره درد شدیدی دارد. در دیابتیک ها نیز این درد را مشاهده می کنیم. گاهی جابه جایی دیسک گردن یا کمر نیز باعث نوروپاتی می شود که درد های فوق العاده وحشتناک و غیر قابل تحملی برای بیمار دارد. در این موارد هر چه سریع تر باید درمان مناسبی از سوی جراحی یا درمان دارویی مناسب (تجویز مسکن) اتخاذ شود.

فیزیوتراپی کمک کننده است

متخصصان فیزیوتراپی در این مواقع کمک زیادی به ما می کنند. فیزیوتراپی برای بیمارانی که دچار سندرم گیلن باره، دیابت یا جابه جایی دیسک هستند، بسیار مفید است. فیزیوتراپی به ترمیم عصب کمک می کند و عضلاتی را که به دلیل فعال نبودن دچار آتروفی شده است به حالت عادی و اولیه خود برمی گرداند.

توصیه ها

هر بیماری که دچار اختلال در حرکات دست و پا یا بی حسی در نقطه ای از بدن باشد، باید به متخصصان مغز و اعصاب یا نورولوژیست مراجعه کند. اقدام سریع تر درمانی از بدتر شدن نوروپاتی پیشگیری می کند. در ویزیت بیمار نوعی تست به نام ای ان جی به عمل می آید که در آن سرعت هدایت عصبی سنجیده و عصب درگیر شناسایی می شود.

نوروپاتی قابل درمان است.در مواردی که ژنتیک و ارث در بروز بیماری دخالت دارد نیز می توان بیماری را مهار کرد یا با آموزش های لازم، کاری کرد که بیمار صدمات کمتری ببیند.

این بیماری در افراد دیابتیک شایع تر است و بیشتر بیماران نسبت به آن آگاه نیستند. همه بیمارانی که دچار بی حسی در پاهای خود هستند، باید مراقب باشند. اگر بیمار دیابتی دچار سوختگی یا خراشی در پای خود شود، ممکن است به قطع عضو نیز منجر بشود.

ورم مفاصل یا آرتریت چیست

ورم مفاصل یا آرتریت چیست –

به التهاب یک یا چندتا از مفصل ها آرتریت (Arthritis) می گویند. آرتریت بیماری شایعی است که باعث درد و التهاب مفصل (مفاصل) می شود. از علایم اصلی آرتریت می توان به درد و سفتی مفاصل که با گذر زمان بدتر می شوند، اشاره کرد. آرتریت به دو دسته آرتروز (استئوآرتریت) و روماتوئید آرتریت تقسیم می شود.

آرتروز (استئوآرتریت) و روماتوئید آرتریت از انواع شایع این بیماری می باشند با این حال آرتروز می تواند در اثر بلورهای اسید اوریک، عفونت و یا حتی بیماری های جدی از قبیل لوپوس ایجاد شود. درمان آرتروز بسته به نوع آن متفاوت است و هدف اصلی این درمان بر کم کردن آثار و نشانه های آرتروز بنا شده است.

ورم مفاصل یا آرتریت چیستنشانه های آرتریت یا ورم مفاصل

از معمول ترین نشانه های ورم مفاصل می توان به:

درد مفاصل
خشکی و سفت شدن مفاصل
ورم و باد کردن مفاصل
سرخی و گرم شدن مفاصل
کاهش محدوده حرکت مفاصل اشاره کرد.

انواع آرتریت

هر چند بیشتر از 100 نوع آرتریت وجود دارد، اما بعضی از انواع شایع آرتریت یا ورم مفاصل به شرح زیر می باشد.

آرتروز (استئوآرتریت)

آرتروز (استئوآرتریت) یکی از معمول ترین اشکال ورم مفاصل یا آرتریت می باشد. در افراد مبتلا به آرتروز، غضروف بین استخوان هایشان بتدریج از بین می رود که باعث برخورد دردناک استخوان با استخوان در ناحیه مفاصل می گردد. آرتروز بیشتر در ناحیه، دست، ستون فقرات، زانو و لگن رخ می دهد. آرتروز معمولا در افراد بالای 50 سال رخ می دهد، با اینحال امکان وقوع آن در هر سنی وجود دارد.

روماتوئید آرتریت

روماتوئید آرتریت یکی دیگر از انواع ورم مفاصل می باشد، که هرچند شدیدتر و ناراحت کننده تر از آرتروز است، اما شیوع آن کمتر می باشد. روماتوئید آرتریت زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن شروع به نابود کردن مفاصل کرده و باعث درد و ورم می شود. این بیماری می تواند به کاهش حرکت و شکستن استخوان و غضروف بین استخوان ها منجر شود. در انگلستان 400000 نفر به این بیماری مبتلا بوده و همچنین این بیماری در بین زنان سه برابر بیشتر از مردان شایع است و معمولا بین سنین 40 تا 50 سال ظاهر می شود.

عوامل ابتلاء به آرتریت

عواملی که می توانند در ابتلاء به آرتریت نقش داشته باشند، شامل:

سابقه خانوادگی، چرا که بعضی از انواع آرتریت بصورت ارثی و ژنتیکی بوجود می آیند، بنابراین اگر والدین و یا خواهر و برادر شما دچار بیماری آرتریت باشند، شما در خطر بیشتری نسبت به دیگران هستید.
سن، خطر ابتلا به انواع آرتریت از جمله آرتروز، روماتوئید آرتریت و نقرس با افزایش سن، افزایش می یابد.
جنس، هم یکی دیگر از موارد تاثیرگذار است، بطور مثال خانم ها بیشتر از آقایان در معرض ابتلا به روماتوئید آرتریت هستند و همچنین بیشتر افرادیکه دچار نقرس می شوند، مردان هستند.
آسیب های قبلی به مفاصل، افرادیکه به مفصل خود مثلا هنگام ورزش آسیب زده اند، در خطر ابتلا به ورم مفاص (آرتریت) در همان مفصل قرار دارند.
چاقی، وزن بالا باعث افزایش فشار بر مفاصل بخصوص در ناحیه، زانو، لگن و ستون فقرات می شود. چاقی خطر ابتلاء به آرتروز را افزایش می دهد.

پیشگیری و درمان خانگی آرتریت (ورم مفاصل)

کاهش وزن، اگر شما چاق هستید، با کاهش وزن می توانید فشار برروی مفاصل خود را کم کنید.
ورزش، چراکه ورزش منظم می تواند به نرم شدن مفاصل و منعطف شدن آنها کمک کند. شنا و ایروبیک آبی معمولا انتخاب‌های خوبی هستند، چرا که خاصیت شناوری آب باعث کاهش فشار از روی مفاصل می شود.
گرما و سرما، دشک های برقی و کمپرس یخ هم می تواند به کاهش درد آرتریت کمک کند.
وسایل کمکی، استفاده از وسایل کمکی از جمله، عصا، واکر و توالت فرنگی نیز می تواند به محافظت از مفاصل و بهبود وضعیت شما کمک کند.

درمان ورم مفاصل یا آرتریت

هرچند هنوز علاجی برای بیماری آرتریت وجود ندارد، اما تعدادی از راههایی که می توانند، به کم کردن سرعت پیشرفت بیماری کمک کنند موجود است. بعضی از داروها می توانند به کاهش علایم آرتریت کمک کنند، اما در موارد سخت و شدید ممکن است، از جراحی استفاده شود.

برای درمان آرتوز (استئوآرتریت) از داروهای مسکن، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، کورتیکواستروئیدها معمولا استفاده می شود. در موارد حاد و شدید ممکن است از انواع جراحی:

آرتروپلاستی (تعویض مفصل)
آرترودز (جوش دادن مفصل)
اوستتومی یا osteotomy (برش استخوان و جدا کردن و خارج کردن قسمتی از استخوان و شکل دادن به استخوان) استفاده شود.

در درمان روماتوئید آرتریت هدف کاهش سرعت پیشرفت بیماری و حداقل کردن آسیب مفصل است،

درمان های توصیه شده برای روماتوئید آرتریت شامل:

استفاده از داروهای مسکن
استفاده از داروهای ضد روماتیسمی اصلاح شده (DMARDs)
فیزیوتراپی
ورزش منظم

می شود.

درمان ورم مفاص (آرتریت) با طب جایگزین

خیلی از افراد از درمانهای جایگزین و سنتی برای درمان ورم مفاصل استفاده می کنند، اما فقط تعداد کمی از این راهها اثرات قابل توجهی دارند:

طب سوزنی، در این نوع درمان، سوزن هایی نازک در نقاط خاصی از پوست فرو می رود تا باعث کاهش درد آرتریت شود.
یوگا یا تای چی، حرکت کششی و آرام یوگا و یا تای چی می تواند به بهبود انعطاف مفاصل و محدوده حرکت آنها در بعضی از انواع آرتریت کمک کند.

پیشگیری از سرطان پانکراس

قبلا هم اشاره کردیم سرطان پانکراس معمولا بدون علامت رشد می کند و به همین دلیل درمان آن مشکل می باشد، اما امروز واقعیت تلخ دیگری را می خواهیم بیان کنیم و آن این است که با اینکه تعداد معدودی از عواملی که می تواند خطر این سرطان را کاهش دهد یافت شده اما هنوز راهی برای پیشگیری کامل از این سرطان وجود ندارد و فقط رعایت مواردیکه در این نوشته بیان می شوند به شما در کاهش ریسک ابتلا به سرطان کمک می کند.

پیشگیری از سرطان پانکراستغییر شیوه ی زندگی برای کاهش خطر سرطان پانکراس

سیگار کشیدن: یکی از عوامل افزایش خطر سرطان پانکراس می باشد. افرادیکه سیگار می کشند معمولا دوبرابر دیگران در خطر ابتلا به سرطان پانکراس هستند. البته شایان ذکر است با ترک سیگار می توان خطر سرطان پانکراس را کاهش داد.

چاقی: تحقیقات زیادی به نقش چاقی در ابتلا به سرطان پانکراس تاکید دارند. ریسک ابتلای افراد ورزشکار به سرطان پانکراس نصف افراد کم تحرک است.

تعداد دیگری از رفتارها و عادات غذایی ما برای تاثیر آنها بر ریسک سرطان پانکراس بررسی شده اند. اما تاثیر افزاینده یا کاهنده برریسک سرطان نداشته اند، بعضی از آنها عبارتند از:

نوشیدن قهوه

استفاده از آسپرین

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID ) مانند ایبوبروفن یا ناپروسین.

لازم به ذکر است که متاسفانه هیچ کدام از این تغییرات نمی تواند ریسک ابتلا به سرطان پانکراس را از بین ببرد، اما ورزش، وزن متعادل و سیگار نکشیدن می تواند این خطر را کم کند.

رژیم غذایی و سرطان پانکراس

تحقیقات زیادی برای مشخص کردن غذاهایی که ممکن است، خطر سرطان پانکراس را بالا ببرند، انجام شده است. اما هیچکدام نتوانسته اند به نتیجه ی قابل اتکایی برسند، بعضی از این نتایج بشرح زیراند:

رژیم غذایی آمریکایی، شامل چربی زیاد و دودی شده، در بعضی از تحقیقات باعث افزایش خطر سرطان پانکراس شده اند.
رژیم غذایی سالم، شامل سبزیجات و میوه جات تازه، در بعضی از تحقیقات کاهش دهنده خطر سرطان پانکراس بودند.
در آزمایشات، موش های آزمایشگاهی که رژیم غذاییشان پر از چربی و پروتئین بود، دچار سرطان پانکراس شدند؛ با اینحال این نتایج در آزمایشگاه بوده و معلوم نیست در مورد مردم هم صادق باشد.

هرچند هیچ هنوز هیچ رژیم غذایی ای که بتواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش یا کاهش دهد، به اثبات نرسیده است. اما رژیم غذایی شامل میوه و سبزیجات و گوشت کم چرب درهرحال برای سلامتی شما بهتر است.

حرف آخر

متاسفانه هنوز راه قطعی و مطمئنی برای جلوگیری از سرطان پانکراس وجود ندارد، با اینحال، سیگار نکشیدن، ورزش و خوردن غذای مناسب، برای سلامتی شما بهتر است.

منبع:

webmed

لوزالمعده یا پانکراس چیست

لوزالمعده یا پانکراس چیست –

لوزالمعده یا پانکراس(به انگلیسی: Pancreas) غده‌ای پهن و دراز است که در قسمت فوقانی شکم و پشت معده قرار گرفته‌است . لوزالمعده متشکل از سه قسمت سر، تنه و دم است. قسمت سر آن در قوسی از اثنی‌عشر(دوازدهه) قرار گرفته‌است . تنه لوزالمعده در پشت معده قرار دارد و دم آن تا نزدیک طحال امتداد دارد. وزن پانکراس حدود صد گرم است.

لوزالمعده یا پانکراس چیستعملکرد پانکراس

پانکراس هم یک غده درون ریز(غده‌ای که ترشحات آن با نام هورمون وارد جریان خون می‌شوند) و هم یک غده برون ریز(غده‌ای که ترشحات آن به خارج از بدن هدایت می‌شود) است که آنزیمها و مواد دیگری ترشح می‌کند که مستقیماً وارد محیط روده شده و به هضم پروتئین، چربی و کربوهیدرات کمک می‌کنند .
بخش برون ریز

مجرای پانکراس اغلب با اتصال به مجرای صفراوی، از طریق مجرای مشترک (CBD) صفرا و شیرهٔ پانکراس را به درون قسمت دوم دوازدهه( قسمت ابتدایی روده باریک) تخلیه می‌کند.ترشح ترشحات برونریز پانکراس توسط سیستم خودمختار پاراسمپاتیک (شاخه‌ای ازعصب واگ) که به سلولهای ترشحی ختم می‌گردند و همچنین هورمون سکرتین و هورمون کوله‌سیستوکینین کنترل می‌گردد. این هورمونها پس از ترشح کیموس معدی به دوازدهه از سلولهای انترو اندوکرین اپیتلیوم دوازدهه ترشح می‌شوند.

آنزیمهای لوزالمعده مانند آمیلاز، فسفولیپاز، لیپاز، ریبونوکلئاز و پروتئاز ( مانند تریپسینوژن ، کیموتریپسینوژن و کربوکسی پپتیداز ) و الاستاز به تجزیه شیمیایی غذا کمک می‌کنند .

پروتئازهای پانکراس، به صورت غیرفعال و داخل کیسه‌هایی میکروسکوپی (لیزوزوم) در سلولهای آسینار لوزالمعده ذخیره شده‌اند که پس از خوردن غذا با تحریک عصبی و شیمیایی به داخل دوازدهه می‌ریزند. سپس در آنجا به وسیله آنزیمهای آنتروکیناز که از سلولهای جدار روده آزاد می‌شوند در محیط قلیایی که به وسیله ترشحات مجاری پانکراس ایجاد می‌شود، تریپسینوژن به صورت فعال (تریپسین) درآمده سایر پروتئازها را فعال می‌کند. و آنها شروع به هضم مواد غذایی می‌کنند. البته آمیلاز و لیپاز از ابتدا فعال هستند.

اگر این آنزیم‌ها به جای دوازدهه، در داخل بافت پانکراس فعال شوند، شروع به از بین بردن و هضم بافت خود پانکراس کرده که به اصطلاح پانکراتیت یا « التهاب لوزالمعده» نامیده می‌شود
بخش درون ریز

سلولهای جزیره‌ای که جزایر لانگرهانس نامیده می‌شود تولید و آزاد سازی هورمون‌های درون ریز را انجام می‌دهند. این سلولها فقط ۲٪ لوزالمعده را تشکیل می‌دهند. مهمترین هورمون لوزالمعده انسولین است ولی گلوکاگون، سوماتواستاتین و پلی پپتید پانکراسی نیز از این جزایر آزاد می‌شوند.

پائین بودن غلظت گلوکز در خون، اسیدهای آمینه، کاتکول آمینه‌ها، تحریک عصبی سمپاتیک و کوله‌سیستوکینین همگى باعث آزاد شدن گلوکاگون مىشوند هیپرگلیسمى و انسولین آن را مهار مىکنند.

مهم‌ترین عملکرد انسولین این است که واکنش‌هاى آنابولیک بر روى کربوهیدرات‌ها، چربىها، پروتئین‌ها، واسیدهاى نوکلئیک را تحریک مىکند.

سرطان پانکراس چیست

سرطان پانکراس چیست –

سرطان پانکراس پنجمین سرطان کشنده در ایران می باشد، این سرطان 6 درصد از کل مرگ و میرهای ناشی از سرطان در جهان را به خود اختصاص می دهد. در این نوشته از سایت پزشک تو  قصد داریم به معرفی سرطان پانکراس، علایم، خطرات و عوامل آن بپردازیم،

سرطان پانکراس چیستتعریف

سرطان پانکراس در لایه های پانکراس شروع به رشد می کند(پانکراس عضویست در شکم شما که پشت قسمت پایینی معده قرار دارد). پانکراس آنزیم ها و هورمون هایی که به هضم غذا و کنترل قند خون کمک می کنند، ترشح می کند. معمولا احتمال درمان پانکراس حتی اگر در مراحل اولیه مشخص شود، کم است. سرطان پانکراس به طور معمول سریع منتشر می شود، و به ندرت در مراحل اولیه قابل تشخیص است، و این یکی از دلایل اصلی مرگ در اثر این سرطان است. بعضی وقتها نشانه ها و علایم این بیماری ممکن است تا زمانیکه بیماری کاملا پیشرفت کرده و عمل جراحی ممکن نباشد، خود را نشان ندهند.

علایم سرطان پانکراس

همانطور که در قبل گفتیم سرطان پانکراس معمولا علایم خود را به موقع و در مراحل اولیه نشان نمی دهد و یا این علایم متغیر هستند، با این حال زمانیکه این علایم ظاهر شوند می توانند شامل موارد زیر باشند:

درد در قسمت فوقانی شکم.
سوزش معده.
اشتهای کم یا حالت تهوع و استفراغ.
اسهال یا مدفوع شل.
کاهش وزن شدید.
زرد شدن بدون هیچ دردی، بطوریکه پوست و سفیدی چشم زرد بشود.
لخته شدن خون.
مرض قند، خیلی از افرادیکه سرطان پانکراس دارند ماهها و یا حتی سال ها پیش از تشخیص سرطان پانکراس در آنها دچار دیابت شیرین یا مرض قند می شوند.
افسردگی.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

درصورتیکه شما کاهش وزن غیرمعقول، درد شکم، زردی یا سایر نشانه هایی که شما را آزار می دهد دارید می بایست به پزشک مراجعه کنید.

عواملی که خطر سرطان پانکراس را افزایش می دهند

سابقه خانوادگی، 5 تا 10 درصد بیماران مبتلا به این سرطان در خانواده خود سابقه این بیماری را دارند.
سن، افزایش سن یکی از عوامل خطرزا برای این بیماری می باشد، بطوریکه بیشتر افرادیکه دچار این سرطان می شوند بالای 60 سال سن دارند، و معمولا افراد زیر 40 سال دچار این بیماری نمی شوند.
سیگار کشیدن.
مصرف کم میوه و سبزی.
مصرف زیاد گوشت قرمز.
مصرف زیاد نوشابه و سایر نوشیدنی های پرشکر.
اضافه وزن.
مرض قند.
التهاب مزمن لوزالمعده(پانکراتیت).
عفونت هلیکو باکتر پیلوری.
بیماری التهاب لثه یا پریودنتال.
مصرف مشروبات الکلی

علایم تالاسمی ماژور چیست

علایم تالاسمی ماژور چیست  –

تالاسمی یک بیماری کم‌خونی ارثی و ژنتیکی است که به علت اشکال در ساخت زنجیره‌های پروتئینی هموگلوبین به وجود می‌آید.

 تالاسمی به دو نوع آلفا تالاسمی و بتا تالاسمی تقسیم می‌شود که خود بتا تالاسمی هم شامل تالاسمی ماژور (تالاسمی شدید) و تالاسمی مینور یا تالاسمی خفیف است.

تالاسمی ماژور چیستفرد مبتلا به تالاسمی مینور یک ژن سالم را از یک والد و یک ژن بیماری را از والد دیگر به ارث برده است؛ این فرد، بیمار محسوب نمی‌شود و دارای زندگی و عمر عادی است اما فرد مبتلا به تالاسمی ماژور یک ژن بیماری را از پدر و ژن دیگر بیماری را از مادر به ارث برده است.

به علت خون‌سازی غیرموثر، مراکز خون‌ساز خارج مغز استخوان، از جمله کبد و طحال شروع به خون‌سازی می‌کنند و بزرگ می‌شوند. بیماری معمولا به صورت کم‌خونی شدید در 6 ماهه اول زندگی کودک تظاهر می‌کند و درصورت عدم شروع تزریق خون، بافت مغز استخوان و مکان‌های خون‌ساز خارج از مغز استخوان فعال و بزرگ شده و موجب بزرگی مغز استخوان‌ها به خصوص استخوان‌های پهن (صورت و جمجمه) و بزرگی کبد و طحال می‌شوند.

این علایم عبارتند از کم‌خونی، زردی، رنگ‌پریدگی، تغییر شکل استخوان‌های صورت و جمجمه، بزرگی شکم(کبد و طحال)، بزرگی قلب و بیماری قند خون. (در سنین بالا)

درمان این بیماری سخت است و عمدتا شامل تزریق خون در هر ماه تا آخر عمر و مصرف داروی آهن‌زدا به صورت چند ساعت تزریق زیر پوستی، چند بار در هفته است.

بهترین راه پیشگیری از تولد نوزاد مبتلا به تالاسمی، عدم ازدواج دو فرد ناقل تالاسمی با یکدیگر است اما در صورت ازدواج این افراد با یکدیگر، انجام آزمایش‌های ژنتیک بر روی جنین در هفته 10 تا 12 بارداری در هر نوبت بارداری، لازم و ضروری است.