مقاله درباره دیابت نوع یک

مقاله درباره دیابت نوع یک –

دیابت نوع ا که زمانی به نام های دیابت نوجوانان و دیابت وابسته به انسولین نیز معروف بود، بیماری مزمنی است که وقتی پانکراس (لوزالمعده) میزان کمی انسولین(هورمونی که برای وارد کردن شکر به سلول ها به منظور تولید انرژی، نیاز است) ترشح میکند و یا اصلا انسولین ترشح نمی کند، رخ میدهد. عوامل متعددی از جمله عوامل ژنتیکی و آلوده شدن به ویروس هایی خاص می توانند، باعث ابتلاء به دیابت نوع یک شوند. هرچند دیابت نوع 1 معمولا در کودکی و نوجوانی رخ میدهد، اما امکان ابتلا بزرگسالان نیز به این بیماری وجود دارد.

دیابتنشانه های دیابت نوع اول

نشانه های این بیماری می توانند به سرعت خود را نشان دهند و شامل:

تشنگی شدید ، خشکی دهان و ادرار پی در پی
کاهش وزن غیرعادی، خستگی و بی حالی
گرسنگی شدید و افزایش اشتها
تاری دید
مشکلات پوستی (خشکی پوست، عفونت های قارچی و باکتریایی) که معمولا در دخترها شایع تر از پسرهاست.

سایر نشانه های خطرناک این بیماری که در اثر عدم کنترل قندخون رخ می دهد، شامل:

  • از دست دادن هوشیاری
  • بی حسی یا سوزن سوزن شدن در پا
  • کتواسیدوز – زمانیکه سلول های شما نمی توانند برای تامین انرژی قند بسوزانند شروع به سوزاندن چربی برای بدست آوردن انرژی می کنند که اینکارشان باعث بوجود آمدن کتون ها در خون می شود. کتون ها اسیدهایی هستند که می توانند بدن را مسموم کنند. میزان بالای اسید در بدن و سایر اختلالات که در نتیجه تغییر سطح PH خون ایجاد شده‌اند، می توانند فرد را دچار اغماء کنند. در این شرایط باید فرد را سریعا به بیمارستان منتقل کرد.

نقش انسولین در بدن

همانطور که قبلا گفتیم انسولین هورمونی است که از طریق پانکراس (لوزالمعده) تولید می شود، به ورود قند به سلول های بدن کمک می کند و میزان قند خون را پایین می آورد. زمانیکه قندخون شما کاهش می یابد ترشح انسولین توسط پانکراس هم کم می شود.

نقش گلوکز در بدن

گلوکز (نوعی قند) منبع اصلی انرژی برای سلول هایی که ماهیچه و سایر بافت های بدن را میسازند، است. گلوکز از دو منبع عمده کبد انسان و غذا وارد بدن می شود. قند جذب خون انسان می شود و با کمک انسولین وارد سلول ها می گردد. کبد گلوکز اضافی را به شکل گلیکوژن ذخیره می کند. زمانیکه قندخون شما بدلایل مختلف(نخوردن غذا) کاهش می یابد، کبد گلیکوژن های ذخیره شده را تبدیل به گلوکز می کند، تا انرژی بدن شما تامین شود. زمانیکه شما مبتلا به دیابت نوع 1 هستید، انسولینی در بدن وجود ندارد تا گلوکز ها را برای تبدیل به انرژی وارد بدن شما کند.

دلایل ابتلاء به دیابت نوع 1

هرچند دلیل اصلی ابتلاء به دیابت نوع 1 نامعلوم است، اما در اکقر افراد مبتلا، سیستم ایمنی بدن که بطور معمول با باکتری ها و ویروس های خطرناک مبارزه می کند، اشتباها شروع به نابود کردن سلول‌ های سازنده‌ی انسولین (islet) درون پانکراس می کند. ژنتیک و ویروس‌هایی خاص ممکن است عامل این واکنش غیرعادی سیستم ایمنی باشند. در ادامه بعضی از عواملی که می توانند در ابتلاء به این بیماری موثر باشند، بیان می کنیم:

عوامل ژنتیکی
سابقه خانوادگی
منطقه جغرافیایی
بعضی از ویروس ها
مصرف ویتامین D در نوزادی – تحقیقات نشان می دهد که ویتامین D می تواند در برابر بیماری دیابت نوع یک از شما محافظت کند، با اینحال نوشیدن زودهنگام شیرگاو(یکی از منابع معمول ویتامین D ) در کودکی با افزایش خطر ابتلاء به دیابت نوع یک ارتباط دارد.

عوارض ابتلاء به دیابت نوع 1

دیابت نوع یک می تواند اعضا اصلی بدن از جمله قلب، رگهای خونی، سیستم اعصاب، چشم‌ها و کلیه ها را تحت تاثیر قرار دهد. کنترل همیشگی قندخون و نگه داشتن آن در سطح نرمال می تواند، بطور چشمگیری خطر ابتلاء به بسیاری از بیماری‌ها را کاهش دهد. بعضی از خطراتی که دیابت طولانی مدت و کنترل نشده می تواند برای سلامتی داشته باشد، شامل:

بیماری های قلب و رگ های خونی، بیماری عروق کرونر با درد قفسه سینه (انژین)، حمله قلبی، سکته مغزی، تنگ شدن رگها (تصلب شریان) و فشارخون بالا بعضی از بیماریهایی هستند که ممکن است برای افرادیکه دیابت طولانی مدت و کنترل نشده دارند رخ دهد
آسیب به سیستم عصبی (نوروپاتی)
آسیب دیدن کلیه ها (نفروپاتی)
آسیب به چشم ها
آسیب های درمان نشده به پا که ممکن است منجر به قطع پا شود
مشکلات پوستی و دهانی
پوکی استخوان
مشکل در هنگام بارداری، قندخون بالا می تواند برای هردو مادر و فرزند در هنگام بارداری زیانبار باشد
مشکل شنوایی

مقاله درباره نقرس پیشگیری و درمان نقرس

مقاله درباره نقرس پیشگیری و درمان نقرس –

بیماری نقرس یکی از اشکال پیچیده ورم‌ مفاصل است که می‌تواند هم مردان و هم زنان را مبتلا کند، با اینحال در زنان یائسه  بسیار شایع تر است. نشانه بیماری درد ناگهانی و شدید، سرخی و سفت شدن مفاصل (معمولا مفصل شست پا) می‌باشد. درد نقرس می‌تواند با درد شدید شست پا و احساس اینکه شست پایتان آتش گرفته است، شما را در شب از خواب بیدار کند. مفصل تحت تاثیر داغ، متورم و چنان حساس هست، که حتی وزن ملافه برروی آن فشار و درد وارد می‌کند. خوشبختانه نقرس درمان پذیر و تاحدودی قابل پیشگیری است.

مقاله درباره نقرس پیشگیری و درمان نقرسعلایم ابتلا به بیماری نقرس

نشانه های و علایم ابتلا به این بیماری تقریبا شدید بوده و معمولا ناگهانی و در شب اتفاق می‌افتند، این نشانه ها شامل:

  • درد شدید مفاصل. نقرس معمولا انگشت شست پا را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اما ممکن است در مفاصل دیگر از جمله مفاصل پا، زانو، آرنج و یا دستهایتان هم رخ دهد. درد ایجاد شده توسط نقرس معمولا در 12 تا 24 ساعت اولیه در بیشترین حد خود است.
  • باقی ماندن درد مفاصل. بعد از فارام شدن درد شدید اولیه، بعضی از مفاصل ممکن است از چند روز تا چند هفته ملتهب و دردناک باشند. هرچه این بحملات این بیماری قدیمی تر شود، درد آن بیشتر باقی می‌ماند.
  • التهاب و سرخی. مفصل و یا مفاصل مبتلا متورم، حساس و قرمز می‌شوند.

دلایل ابتلا به بیماری نقرس و عوامل خطرزا

هرچند اکثر اسید اوریک بالا درخون نشانه ابتلا به این بیماری نیست و خیلی از افرادیکه اسید اوریک بالایی دارند، دچار این بیماری نمی‌شوند، اما ابتلا به نقرس بدلیل وجود مقادیر بالای اسید اوریک در خون بوجود می‌باشد. زمانیکه مقدار اسید اوریک درخون شما بالا رود ممکن است این اسید اوریک به شکل کریستال هایی در مفاصل شما در بیاید. بعضی از عواملی که باعث بوجود آمدن این کریستال ها می‌شوند، عبارتند از:

چاقی
مصرف الکل
مصرف زیاد خوراکی های حاوی اسید اوریک شامل گوشت قرمز، سیرابی، ماهی کولی، شاه ماهی، مارچوبه و قارچ
بیماریهای خاص شامل فشارخون بالای درمان نشده، بیماری های مزمن ماننددیابت، چربی یا کلسترول بالای خون و باریک شدن رگها نیز می‌تواند باعث افزایش خطر ابتلا به نقرس شود.
بعضی از داروها شامل دیورتیک ها (برای درمان فشارخون استفاده می‌شوند)، آسپرین و داروهایی که برای افرادیکه پیوند عضو انجام داده‌اند، تجویز می‌شوند.
سابقه خانوادگی
سن و جنس. نقرس در مردان بیشتر از زنان رخ می‌دهد، هرچند که در زمان یائسگی خطر ابتلای هر دو جنس به نقرس یکسان می‌شود. همچنین سن ابتلای مردان به نقرس عموما بین 40 تا 50 سالگی بوده در حالیکه خانم ها معمولا بعد از یائسگی به این بیماری مبتلا می‌شوند.

عوارض ابتلا به نقرس

افرادیکه مبتلا به بیماری نقرس هستند، در خطر ابتلا به بیماریهای شدیدتر ازجمله:

  • نقرس پیشرفته. نقرس درمان نشده می‌تواند باعث انباشته شدن کریستال‌های اسید اوریک زیر پوست و در گره‌هایی که به آن ها توفی  (TOE-fi) می‌گویند، شود. توفی می‌تواند در نوای مختلفی همچون انگشتان، دستها، پا، آرنج و یا تاندون آشیل بوجود آید. هرچند که توفی معمولا دردناک نیست اما هنگام حملات نقرسی می‌تواند حساس و متورم شود.
  • سنگ کلیه. کریستالهای اورات ممکن است در دستگاه ادراری افراد مبتلا به نقرس جمع شده و باعث بوجود آمدن سنگ کلیه شود. البته داروهایی برای کاهش خطر ابتلا به سنگ کلیه وجود دارد.

راههای تشخیص بیماری نقرس

آزمایشهایی که برای تشخیص این بیماری استفاده می‌شوند شامل:

آزمون مایع مفصل. پزشکتان ممکن است توسط سرنگ برای کشیدن مایعات از درون مفصل مبتلا اقدام کند. زمانیکه این مایع زیر میکروسکوپ بررسی شود، نشان می‌دهد که کریستال در آن وجود دارد یا خیر.
آزمایش خون. پزشکتان برای بررسی میزان اسید اوریک در خون شما، ممکن است، آزمایش خون برایتان تجویز کند. توجه کنید که بعضی از افراد با اینکه اسید اوریک بالایی دارند هیچگاه به بیماری نقرس مبتلا نمی‌شوند و همچنین بعضی از افراد با اینکه اسید اوریک نرمالی دارند دچار این بیماری می‌شوند.

درمان بیماری نقرس

درمان نقرس معمولا شامل استفاده از دارو می‌شود. داروهای درمان نقرس می‌توانند برای درمان حملات بیماری و پیشگیری از بازگشت این حملات و یا برای کاهش عوارض بیماری مانند توفی یا سنگ کلیه تجویز شوند.

داروهای درمان نقرس 

داروهایی که برای درمان بیماری نقرس استفاده می‌شوند، شامل:

  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs). شامل داروهایی همچون ایبوبروفن، ناپروکسن و یا داروهای قوی تر که برای دریافت آنها نیاز به نسخه پزشک است همچون، ایندومتاسین (Indocin) می‌شوند، که برای کاهش التهاب و درد استفاده می‌شوند.
  • کلشی سین (Colchicine). اگر داروهای NSAIDs برای شما قابل تجویز نباشد، پزشک از این مسکن کلشی سین  برای شما استفاده می‌کند.
  • کورتیکواستروئیدها (Corticosteroids). پزشکتان ممکن است از داروهای کورتیکواستروئید برای کاهش درد و التهاب استفاده کند، این داروها در دوشکل خوردنی و تزریقی تجویز می‌شوند، از عوارض جانبی کورتیکواستروئیدها می‌توان به:
  1. نازک شدن استخوان ها
  2. درمان دیر و ضعیف زخم ها
  3. کاهش قدرت مبارزه با عفونت

برای کاهش این عوارض پزشکتان سعی می‌کند، کم ترین میزانی که برای شما کفایت می‌کند، از این داروها تجویز کند.

داروهایی که از ابتلا به نقرس پیشگیری می‌کنند

درصورتیکه شما تنها چندبار در سال دچار حملات نقرس می‌شوید و یا اینکه حملاتتان پی در پی نبوده اما دردناک‌اند، پزشکتان ممکن است داروهایی برای کاهش خطر ابتلا به نقرس و عوارض نقرس برای شما تجویز کند، این داروها شمال:

دراوهایی که جلوی تولید اسید اوریک را می‌گیرند.
داروهایی که دفع اسید اوریک را بهبود و افزایش می‌بخشند.
درمان خانگی نقرس

هرچند که درمان دارویی نقرس از همه انواع درمان ها موثرتر است، با اینحال دستورالعمل‌های زیر که توسط انجمن رژیم غذایی آمریکا (ADA) برای زمانیکه تحت حملات نقرس هستید، توصیه شده است، نیز می‌تواند مفید باشد.

حدود 2 تا 4 لیتر مایعاتی که حداقل نصف آن آب است، مصرف کنید.
از مصرف الکل خودداری کنید.
مصرف معتدل پروتئین، بخصوص از منابع سالم همچون، لبینیات کم چرب و یا بدون چربی، تخم مرغ و کره بادام زمینی.
مصرف روزانه گوشت قرمز، مرغ و ماهی را در اندازه 113 تا 170 گرم نگه دارید.

درمان نقرس با طب سنتی یا جایگزین

شما می‌توانید از راهکارهای طب سنتی یا جایگزین برای درمان بیماری نقرس استفاده کنید. هرچند که قبل از امتحان این نوع درمان می‌بایست با پزشک خود مشورت نمایید تا مبادا این نوع درمان با درمان داروییتان تداخل ایجاد کند. بعضی از مواردیکه در ادامه بیان می‌کنیم، تاثیراتی بر کاهش اسید اوریک در خون دارند.

قهوه. محققان رابطه‌ای بین مصرف قهوه (هر دو نوع معمولی و بدون کافئین آن) و کاهش اسید اوریک خون یافته‌اند.
ویتامین ث. هرچند که دررابطه با تاثیر ویتامین ث برنقرس اطلاعاتی دردسترس نیست، اما ویتامین ث می‌تواند باعث کاهش سطح اسید اوریک درخون شوند. البته فکر نکنید که اگر کمی ویتامین ث برای شما خوب است، پس مصرف زیاد آن بهتر است، چراکه مصرف زیاد ویتامین ث ممکن است سطح اسید اوریک خون را بالا ببرد.
گیلاس. در تحقیقات نشان داده شده که مصرف گیلاس می‌تواند به کاهش سطح اسید اوریک خون کمک کند، با اینحال تا کنون تحقیقی برای بررسی ارتباط بین گیلاس و نقرس وجود ندارد.

پیشگیری از ابتلا به نقرس

مصرف بالای مایعات. میزان مصرف مایعات خود را به میزان 2 تا 4 لیتر(8 تا 16 لیوان)، افزایش دهید. دقت کنید که حداقل نصف این میزان مایعات از آب باشد.
اجتناب از مصرف الکل.
رژیم غذایی متعادل، که تاکید آن بر میوه، سبزی، غلات کامل و لبنیات کم چرب و یا بدون چربی باشد.
دریافت پروتئین بدن از منابع کم چربی لبنی.
محدودکردن مصرف گوشت، مرغ و ماهی.
حفظ وزن مناسب.

ناباروری در مردان

دلایل ناباروری در مردان  –

ناباروری و نازایی مشکل تقریبا 15 درصد زوج ها می باشد. حدود نصف این نازایی بدلیل ناباروری مردان می‌باشد. ناباروری بدلیل تولید کم اسپرم، ناقص بودن یا بی حرکتی اسپرم و یا انسدادی که جلوی رهایی اسپرم را میگیرد، می‌باشد. بیماری ها، صدمات، مشکلات مزمن قلبی، شیوه و سبک زندگی و سایر عوامل می‌توانند بر ناباروری تاثیر داشته باشند.
ناباروری می‌تواند استرس زا و ناراحت کننده باشد، اما تعدادی درمان برای حل این مشکل وجود دارد.

ناباروری در مردانعلائم ناباروری

علامت اصلی ناباروری عدم توانایی باردار کردن همسر بعد از تلاش های پی در پی است. مشکلات اساسی همچون اختلالات ارثی، عدم تعادل هورمونی و یا مشکلی که باعث بسته شدن مسیر اسپرم ها می‌شوند، می‌توانند نشانه‌هایی داشته باشند، این نشانه ها شامل:

عدم توانایی باردار کردن همسر

مشکلات در عملکرد جنسی همچون اختلال نعوظ (مشکل در نعوظ آلت جنسی و یا نگه داشتن نعوظ)

درد، ورم یا برجستگی در نواحی بیضه ها

کاهش موی صورت و یا بدن که می‌تواند نشان دهنده مشکلات هورمونی باشد

تعداد اسپرم کم تر از سطح نرمال (15 میلیون اسپرم در هر میلی متر منی، یا 39 میلیون اسپرم در هر انزال)

دلایل ابتلا به ناباروری

باروری مردان پیچیده می‌باشد، برای باردار کردن همسرتان، عوامل زیر باید رخ دهد:

شما باید اسپرم های سالم تولید کنید.
اسپرم باید با منی مخلوط شده و برای انزال آماده گردد.
لازم است میزان کافی اسپرم در منی موجود باشد.
اسپرم باید سکلی صحیح داشته و توانایی حرکت داشته باشد.

دلایلی که باعث ایجاد اشکال در هریک از مراحل بالا می‌شود شامل:

واریکوسل

عفونت

مشکل انزال برگشت کننده

آنتی بیوتیک هایی که به اسپرم حمله می‌کنند

تومور های سرطانی

بیضه های نازل نشده

اختلالات هورمونی

نقص مجرای اسپرم

نقص کروموزوم

مشکل در رابطه جنسی همچون اختلال نعوظ و انزال زودرس

بعضی از انواع داروها (استفاده از داروهای تستوترون دار، استفاده طولانی مدت از استروئید آنابولیک، داروهای درمان سرطان(شیمی درمانی)، بعضی از داروهای ضدقارچی خاص و بعضی دیگر از انواع داروها می‌توانند باعث ناباروری شوند)
عوامل محیطی تاثیر گذار

مواد شیمیایی صنعتی

آلوده شدن به فلزات سنگین همچون سرب

اشعه ایکس
گرم شدن بیضه ها (گذاشتن لپ تاپ روی پا، نشستن طولانی مدت، لباس های تنگ در مدت های طولانی می‌توانند خطر ابتلا به ناباروری را افزایش دهند.)

عوامل مربوط به سبک زندگی

استفاده از مواد مخدر و داروهای غیرمجاز که باعث کوچک شدن بیضه و کاهش تولید اسپرم می‌شوند مانند استروئیدهای آنابولیک و یا مصرف ماریجوانا و کوکائین که باعث کاهش تعداد و کیفیت اسپرم می‌گردند.
مصرف مشروبات الکلی، مصرف الکل می‌تواند باعث کاهش سطح تستوسترون، اختلال نعوظ و کاهش تولید اسپرم شود. مشکلات کبدی ناشی از مصرف الکل هم می‌تواند یکی دیگر از عوامل باشد.
استعمال دخانیات، مردانیکه سیگار می‌کشند تعداد اسپرم کم تری نسبت به سایر مردان دارند. استشمام بوی سیگار دیگران هم می‌تواند تاثیر داشته باشد.
مشکلات و فشارهای روحی، استرس می‌تواند باعث اختلال هورمونی شود، استرس شدید و یا طولانی مدت ممکن است باعث ناباروری شود.
وزن، چاقی می‌تواند باعث تغییرات سطح هورمونی که کاهش دهنده باروری هستند، می‌شود.
دوچرخه سواری طولانی مدت هم بدلیل گرما و فشار وارد شده به بیضه ها ممکن است بتواند باعث نازایی گردد.
تشخیص بیماری

برای تشخیص بیماری ناباروری آزمایش شدن توسط پزشک و انجام آزمایش هایی برروی اسپرم و خون ضروری است، بسته به شرایط پزشک ممکن است سایر آزمایش ها را تجویز نماید.

درمان ناباروری

پزشک برای بهبود باروری شما پس از شناسایی علت ناباروری با یکی از روش هایی که در زیر بیان می‌کنیم، اقدام می‌کند، این روش ها شامل:

جراحی، برای مثال در مواقعی که واریکوسل علت بیماری است.
درمان کردن عفونت.
درمان کردن مشکلات فرد در رابطه جنسی.
درمان هورمونی و دارویی.
استفاده از فن آوری کمک باروری.
بعضی اوقات با همه تلاش ها درمان ممکن نبوده، در این شرایط پزشک با بیمار و همسرش برای راههای جایگزین همچون دریافت اسپرم از دیگران و یا به فرزندی پذیرفتن یک کودک مشورت می‌نماید.

درمان های خانگی برای ناباروری

چندین روش که می‌تواند شانس فرزنددار شدن شما را افزایش دهد شامل:

افزایش تعداد رابطه جنسی در دوران تخمک گذاری همسرتان.
اجتناب از مصرف لوسیون ها در هنگام رابطه جنسی چراکه ممکن است سرعت حرکت اسپرم را کم کنند.
طب جایگزین برای درمان ناباروری

تحقیقات در این زمینه محدود است ولی بعضی از مکمل ها که ممکن است باروری را افزایش دهند شامل:

ویتامین C
روی
سلنیوم
ویتامین E
ویتامین b12
فولیک اسید
L-کارنیتین
بتا کاروتن
توجه داشته باشید که قبل از استفاده از هر یک از این مکمل ها میبایست با پزشک مشورت نمایید.

پیشگیری از ناباروری

خیلی از انواع ناباروری مردان قابل پیشگیری نمی‌باشند. با اینحال با رعایت موارد زیر خطر ناباروری را می‌توان کاهش داد. این عوامل شامل:

سیگار نکشیدن و یا ترک سیگار
ترک مصرف الکل
اجتناب از مصرف داروهای غیرقانونی و یا مواد مخدر
کاهش وزن
اجتناب از وازکتومی
کاهش استرس
اجتناب از آلوده شدن به مواد سمی و فلزات سنگین

مقاله درباره دیابت نوع دو

مقاله درباره دیابت نوع دو -دیابت نوع 2 (دیابت بزرگسالان یا دیابت غیروابسته به انسولین)، یکی از شایع‌ترین انواع دیابت بوده و حدود 90 درصد بیماران دیابتی را تشکیل می‌دهد. برخلاف دیابت نوع 1، بدن در زمان ابتلا به دیابت نوع 2 انسولین تولید می‌کند؛ اما یا میزان انسولین تولید شده توسط پانکراس کافی نبوده و یا بدن نمی‌تواند از انسولین تولید شده، استفاده کند. زمانیکه انسولین کافی وجودنداشته باشد و یا بدن از انسولین استفاده نکند، گلوکز (قند) موجود در بدن، نمی‌تواند وارد سلولهای بدن شده و باعث جمع شدن گلوکز در بدن بشود و بدن را دچار مشکل و نارسایی نماید. متاسفانه هنوز درمان کاملی برای این بیماری وجودندارد، اما با رژیم غذایی سالم، ورزش و حفظ تناسب اندام، می شود آنرا بهبود بخشید. درصورتیکه رژیم غذایی و ورزش کافی نباشد، شما می‌بایست درمان دارویی و یا درمان انسولینی را شروع نمود.

مقاله درباره دیابت نوع دونشانه های دیابت نوع 2

علایم دیابت نوع 2 معمولا آرام آرام خود را نشان می‌دهند. ممکن شما سالها بدون اینکه بدانید به دیابت نوع 2 مبتلا باشید. این علایم شامل:

افزایش تشنگی و ادرار پی در پی

افزایش اشتها و تشنگی

خشکی دهان

تهوع و گاهی استفراغ

خستگی و یا ضعف

بی حسی و یا سوزن سوزن شدن دست و پا

عفونت پی در پی پوست، دستگاه ادرار و یا واژن

تاری دید

زخم هایی که دیر درمان می‌شوند

زمانیکه هر یک از این علایم را مشاهده کردید می‌بایست به پزشک مراجعه کنید.

دلایل ابتلا به دیابت نوع 2

زمانی دیابت نوع 2 رخ می‌دهد که بدن در برابر دیابت نوع 2 مقاوم شده و یا غده پانکراس انسولین کافی تولید نمی‌کند. هرچند دلیل این اتفاق هنوز مشخص نیست، اما عوامل زیر بر این بیماری تاثیر داشته و خطر ابتلا به آن را افزایش می‌دهد:

وزن زیاد و یا چاقی

سن بالای 45 سال

ابتلا به دیابت حاملگی

ابتلای سایر افراد خانواده به دیابت نوع 2

ابتلا به مرحله پیش از دیابت

عدم تحرک

داشتن HDL خون پایین و یا تری گلیسیرید بالا

فشارخون بالا

نژاد و ژنتیک

عوارض ابتلا به دیابت نوع 2

در مراحل ابتدایی بیماری، اثرات زیادی بر سلامتی شما نمی‌گذارد، اما هرچه بیماری پیشرفته‌تر می‌شود، بر سایر اندام‌های مهم بدن از جمله قلب، رگها، اعصاب، چشم‌ها و کلیه شما تاثیر می‌گذارد. کنترل قندخون به پیشگیری از عوارض و اثرات جانبی بیماری جلوگیری می‌کند. بعضی از عوارض ابتلا به دیابت نوع 2 شامل:

بیماریهای قلبی و عروقی. دیابت شدیدا خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی، از جمله بیماری عروق کرونر با درد قفسه سینه (آنژین)، حمله قلبی، سکته، تصلب شریان و فشارخون بالا شود.

آسیب دیدن اعصاب (نوروپاتی). قندخون بالا می‌تواند رگهایی که به سیستم عصبی شما تغذیه رسانی می‌کنند آسیب رسانند (بخصوص اعصاب پا). این آسیب‌ها می‌ـواند باعث بی‌حسی، سوزش و درد، بخصوص در سر انگشتان دست و پا شود.

آسیب دیدن کلیه (نفروپاتی). درون کلیه میلیون‌ها رگ کوچک و ظریف خون وجود دارد و دیابت می‌تواند باعث آسیب دیدن این رگ‌ها و درنتیجه آسیب دیدن کلیه می‌شود.

آسیب های چشمی. دیابت می‌تواند به رگهای خونی درون شبکیه چشم آسیب رسانده و حتی باعث نابینایی شود. همچنین دیابت نوع 2 می‌تواند منجر به سایر آسیب ها و بیماریهای چشمی از جمله آب مروارید و یا گلوکم (glaucoma) شود.

آسیب دیدن پا. آسیب دیدن اعصاب پا و یا جریان کم خون در پاها می‌تواند منجر به آسیب‌های جدی و شدید به پا شده و حتی منجر به قطع انگشت پا و یا خود پا شود.

صدمات پوستی و دهانی. دیابت می‌تواند باعث مشکلات پوستی از جمله عفونت و قارچ شود. عفونت و چرک گلو هم ممکن است یکی از عوارض این بیماری باشد.

بیماری آلزایمر. دیابت نوع 2 می‌تواند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش دهد.

کمای دیابتی. زمانیکه یک شخص با بیماری دیابت نوع 2 شدیدا مریض شده و یا آب بدنش خیلی کم می‌شود و قادر به نوشیدن آب کافی برای جبران بی‌آبی نیست، ممکن است دچار این بیماری خطرناک شود.

مشکلات شنوایی.

پوکی استخوان.

پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع 2

شیوه‌های سالم زندگی می‌تواند از ابتلا به دیابت نوع 2 جلوگیری کند. اگر شما مبتلا به دیابت می‌باشید، بازهم این روشها و شیوه‌هایی که در ادامه بیان می‌کنیم از ابتلا به خطرات و عوارض بیماری جلوگیری می‌نماید.

خوردن غذای سالم. غذاهای کم‌کالری و کم‌چربی مصرف نمایید. تمرکزتان بر مصرف میوه، سبزی و غلات کامل باشد.
افزایش تحرک و ورزش. در روز 30 دقیقه ورزش نمایید. روزانه یک پیاده‌روی سریع انجام دهید، دوچرخه سواری و یا شنا کنید و یا سایر ورزش‌ها را انتخاب نمایید.
وزن کم کرده و لاغر شوید. اگر شما چاق هستید، کاهش 5 تا 10 درصد وزنتان می‌تواند باعث کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 شود.
بعضی اوقات داروها هم می‌توانند کمک کنند، مصرف متفورمین، می تواند باعث کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 شود.

انواع بیماری قلبی

انواع بیماری قلبی  -واژه بیماری قلبی معمولا برای اشاره به حمله قلبی اشاره می‌شود، با اینحال بیماری قلبی شامل سایر بیماری‌های قلب از جمله بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی، سکته قلبی، آریتمی قلبی و کاردیومیوپاتی می‌باشد. در ادامه به توضیح این بیماری های قلبی و نشانه‌های آنها می‌پردازیم.

انواع بیماری قلبی حمله قلبی چیست؟

حمله قلبی و یا سکته قلبی زمانی رخ می‌دهد که یکی از عروق کرونر (معمولا توسط لخته خون) بسته می‌شود. این حمله باعث کمبود و یا فقدان خون در بخشی از قلب می‌شود. کمبود خون و یا فقدان می‌تواند باعث مرگ آن بخش از قلب شود. این بیماری یکی از انواع شایع بیماری قلبی در آمریکا بوده و سالانه حدود یک میلیون حمله قلبی در این کشور رخ می‌دهد.

علائم هشدار دهنده حمله قلبی شامل موارد زیر است:

درد قفسه سینه
درد در پشت، دستها، گردن و یا فک شما
تنگی نفس
تهوع یا استفراغ
تپش قلب سریع و یا نامنظم
سایر نشانه‌ها از جمله، خستگی، اضطراب، سوء هاضمه و یا سوزش معده
در حمله قلبی بیشتر افراد معمولا یک یا دوتا از نشانه‌های زیر را حس می‌کنند. نشانه‌های حمله قلبی در بعضی از خانم ها ممکن است متفاوت با آقایان باشد، این نشانه ها می‌تواند شامل سوزش معده، تپش قلب نامنظم، صرفه و یا ازدست دادن اشتها باشد. نادیده گرفتن نشانه‌های بیماری قلبی باعث بتاخیر افتادن درمان و درنتیجه صدمه بیشتر به بافت قلب می‌شود. اگر شما دچار حمله قلبی شدید سریعا با اورژانس تماس بگیرید و خودتان بصورت عادی سعی به مراجعه به پزشک و یا بیمارستان نکنید، چرا که پرسنل اورژانس می‌توانند، درمان‌های اولیه را روی شما اعمال کنند. بتاخیر انداختن درمان می‌تواند باعث آسیب بیشتر به قلب و یا حتی مرگ شود.

بیماری عروق کرونر

در این بیماری ، عروق کرونر که مواد غذایی، اکسیژن و خون را به ماهیچه قلب می‌رسانند، معمولا بخاطر جمع شدن کلسترول در آنها، بیمار شده و یا آسیب می‌بینند، این لایه‌های کلسترولی باعث نازک شدن رگ ها و در نتیجه نرسیدن خون و اکسیژن کافی به قلب می‌شود. بیماری عروق کرونر می‌تواند خطر حمله قلبی را افزایش دهد.

آریتمی (Arrhythmia)

آریتمی قلبی یعنی تپش نامنظم قلب، آرتیمی بمعنی مشکل در ریتم تپش قلب (heart-rhythm) می‌باشد. این بیماری زمانیکه پالس ها لکتریکی که ضربان قلب را تنظیم می‌کنند، بهم ریخته و درست عمل نمی‌کنند، رخ می‌دهد. انواع ریتمی یا تپش نامنظم قلب شامل:

  • تاکی کاردی (Tachycardia)، یعنی زمانیکه قلب بسیار سریع می‌تپد.
  • باردی کاردی (Bradycardia)، یعنی زمانیکه قلب خیلی آرام می‌تپد.
  • فیبریلاسیون (Fibrillation) زمانی است که ضربان قلب نامنظم است.

تپش نامنظم قلب معمول بوده و اکثر ما آن را حس تجربه می‌کنیم، اما اگر این تپش خیلی متفاوت با تپش همیشگی بوده و یا بدلیل آسیب دیدگی و یا ضعف قلب باشد، باید جدی گرفته شود. تپش نامنظم قلب می‌تواند مرگ‌آور باشد. زمانیکه این

تپش نامنظم طولانی مدت شده و یا باعث درد قفسه سینه شود، باید سریعا به بیمارستان مراجعه کرد.

کاردیومیوپاتی (Cardiomyopathy)

بیماری کاردیومیوپاتی، باعث تغییرات در ماهیچه قلب شده و این تغییرات توانایی قلب در پمپاژ خون را کاهش می‌دهد. سایر بیماری‌ها از جمله فشارخون بالا و یا بیماری دریچه قلب همراه با کاردیومیوپاتی رخ دهد.

نارسایی قلبی (Heart Failure)

نارسایی قلبی که به آن نارسایی احتقانی قلب نیز می‌گویند، زمانی رخ می‌دهد که قلب نتواند بطور موثر و کارا خون را در بدن پمپاژ کند، در این بیماری طرف چپ و یا راست و یا هر دو طرف بدن تحت تاثیر قرار می‌گیرد. فشارخون بالا و یا بیماری عروق کرونر می‌تواند باعث ابتلا به این بیماری شود.

نقص مادرزادی قلب (Congenital Heart Defect)

بیماری و یا نقص مادرزادی قلب واژه‌ای برای معرفی نقص هایی مادرزادی‌ است، که بر عملکرد قلب تاثیر می‌گزارد. در انگلستان حدودا از هر هزار نوزاد یکی به این بیماری مبتلا می‌باشد، انواع نقص مادرزادی قلب شامل:

نقص دیواره قلبی (Septal defects)، این بیماری زمانی رخ می‌دهد که یک سوراخ بین بتن های قلب وجود دارد. این بیماری گاهی اوقات با نام سوراخ در قلب معرفی می‌گردد.

نقص انسداد (Obstruction defects)، این بیماری زمانی رخ می‌دهد، که جریان خون در دهلیزهای قلب کمی و یا بطور کامل بسته شده است.

بیماری قلبی سیانوتیک (Cyanotic heart disease)، بدلیل یک یا چند نقص در قلب اکسیژن کافی در بدن پمپاژ نمی‌شود.

نارسایی میترال (Mitral regurgitation)

نارسایی میترال که به نارسایی دریچه میترال و یا بی کفایتی میترال معروف است، زمانی رخ می‌دهد که دریچه میترال قلب بخوبی بسته نشده و باعث برگشت خون به قلب می‌شود. خون در افراد مبتلا به نارسایی دریچه میترال بخوبی در بدن پخش نشده و باعث می‌شود، فرد مبتلا احساس خستگی و از نفس افتادن کند.

آنژین (Angina)

آنژین که به آنژین صدری نیز معروف است، معرف بیماری‌ای است که در آن اکسیژن کافی به قلب نمی‌رسد. هرچند از نظر فنی آنژین خودش یک بیماری نیست، اما خود یکی از نشانه‌های بیماری عروق کرونر می‌باشد، چرا که فقدان اکسیژن در اثر بسته شدن عروق کرونر بوجود می‌آید.

زندگی با بیماری قلبی

اکثر انواع بیماری های قلبی مزمن بوده و آرام آرام رشد می‌کنند. این بیماری‌های قلبی با نشانه‌های کوچکی شروع شده و کم کم شدید می‌شوند. در اکثر افراد با شروع بیماری قلبی فرد نشانه‌هایی از قبیل خستگی، تنگی نفس، تورم مچ پا، احتباس مایعات و سایر نشانه‌ها حس می‌کند. تغییر سبک زندگی (برای مثال داشتن کپسول اکسیژن در خانه و یا کم کردن فعالیت) یا جراحی و یا حتی پیوند قلب برای فرد بیمار ممکن است لازم باشد.

درمان دارویی بیماری قلبی

این درمان شامل استفاده از داروهایی که به کاهش شدت بیماری و آسیب آن کمک می‌کند، می‌باشد. این داروها شامل:

داروهای کاهنده فشارخون
داروهای کاهنده تپش قلب
داروهای کاهنده کلسترول خون
داروهایی برای ثبات بخشیدن به ضربان قلب
داروهایی برای جلوگیری از لخته شدن خون در عروق کرونر
داروهایی برای بهبود بخشیدن به پمپاژ خون در بدن فرد مبتلا به بیماری قلبی
سایر راههای درمان بیماری قلبی شامل آنژیوپلاستی، جراحی بای پس و یا سایر جراحی ها می‌باشد.

چه کسانی در خطر ابتلا به بیماریهای قلبی می‌باشند؟

هرچند خطر ابتلای مردان به بیماری های قلبی بیشتر از زنان است، بااینحال در هردو جنس بیماری قلبی اولین بیماری کشنده می‌باشد. افرادیکه در خانواده های سیگاری و چاق هستند، در خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری ها قرار دارند. سایر عوامل خطرزا شامل:

کلسترول بالای خون
فشارخون بالا
دیابت
فعالیت بدنی پایین
سیگار کشیدن خطر ابتلای افراد به بیماری قلبی را 2 تا 4 برابر افزایش می‌دهد. افرادیکه سیگار نمی‌کشند اما در معرض دود سیگار قرار دارند، حتی از افراد سیگاری هم در خطر بشتر هستند. سالانه 135000 نفر در اثر بیماریهای قلبی مرتبط با سیگار فوت می‌کنند.

پیشگیری از بیماری های قلبی

با تغییر سبک زندگی به یک سبک سالم می‌شود از خطر بیماری‌های قلبی پیشگیری نمود. عوامل اساسی یک سبک زندگی سالم شامل:

سیگار نکشیدن و یا ترک سیگار
رژیم غذایی مناسب (سبزی و میوه زیاد و چربی، قند و گوشت کم)
حداقل 30 دقیقه ورزش در روز
اجتناب از مصرف الکل
کنرل بیماری هایی از قبیل دیابت، فشارخون بالا و کلسترول
درخواست از خانواده برای کمک به شما در تغییرات بالا
با اینکه بیماری قلبی قابل درمان است، پیشگیری از بیماری قلبی با تغییرات سبک زندگی بنظر منطقی تر از هر عمل دیگری می‌باشد.

مقاله درباره سکته مغزی

سکته مغزی چیست –

زمانیکه رگهای خون‌رسان به مغز بهر دلیلی پاره یا بسته شود، بافت‌های مغز از اکسیژن و غذا محروم می‌شود و بعد از چند دقیقه سلول‌های مغز شروع به مردن می‌کنند، در این وضعیت فرد دچار سکته مغزی (stroke) شده‌است. سکته مغزی یک وضعیت اورژانسی است، درمان فوری ضروری بوده و عملکرد زودهنگام می‌تواند جلوی آسیب بیشتر و عوارض شدید و بلقوه سکته مغزی را بگیرد. فرد دچار سکته مغزی شده ممکن است توانایی حرف زدن را از دست داده، دچار مشکلات حافظه شده یا یکطرف بدنش فلج شود. خبرخوب این است که سکته مغزی می‌تواند پیشگیری و درمان شود. امروز و در این مقاله راستینه می‌خواهیم اطلاعاتی راجع به دو نوع سکته مغزی، افراد در خطر سکته مغزی، دلایل و نشانه‌های آن و خلاصه‌ای از شیوه درمان و پیشگیری از سکته مغزی در سایت پزشک تو  بپردازیم.

مقاله درباره سکته مغزیانواع سکته مغزی

دو نوع اصلی سکته مغزی شامل سکته مغزی ایسکمیک (بسته شدن رگ) و هموراژیک (پاره شدن و خونریزی مغز) می‌باشد.

سکته مغزی ایسکمیک (Ischemic)

حدود 87 درصد کل بیمارانیکه دچار سکته مغزی می‌شوند، دچار این نوع از سکته مغزی می‌شوند. در این نوع سکته یک لخته یا ترومبوس در رگ‌های خون‌رسان به مغز شکل گرفته و مانع خونرسانی به مغز می‌شود.

سکته مغزی هموراژیک (hemorrhagic)

این نوع سکته مغزی زمانی رخ می‌دهد که یکی از رگ‌های خونرسان به مغز پاره شده و سطح بین مغز و جمجمه را پر از خون می‌کند (خونریزی ساب آراکنوئید یا subarachnoid hemorrhage)، یا زمانیکه یک رگ معیوب در مغز پاره شده و تمام بافت‌های اطرافش را پر از خون نماید(خونریزی مغزی یا cerebral hemorrhage).

هردو نوع سکته باعث فقدان خونرسانی در مغز و جمع شدن خون در مغز شده و باعث فشار زیاد بر مغز می‌شود. نتیجه سکته بسته به مکانیکه سکته رخ داده و میزانیکه مغز آسیب دیده متفاوت است. سکته‌های کوچک‌تر ممکن است باعث مشکلات کوچک‌تر از جمله ضعف در دست و یا پا شود درحالیکه سکته‌های بزرگتر می‌تواند باعث فلج شدن و یا مرگ شود. خیلی از افراد آسیب دیده توسط سکته مغزی دچار ضعف در بخشی از بدن، مشکلات تکلمی و یا انواع بی‌اختیاری از جمله بی‌اختیاری ادرار می‌شوند.

علایم سکته مغزی

درصورتیکه فکر می‌کنید شما یا یکی از اطرافیانتان دچار سکته مغزی شده‌اند، به این علایم و نشانه‌هایی که در ادامه بیان می‌کنیم دقت نمایید. با اطلاع بموقع از سکته مغزی می‌توان خطرات و عوارض سکته را کاهش داد. این علایم شامل:

مشکل در راه رفتن. شما ممکن است تلوتلو خورده، سرگیجه ناگهانی داشته باشید و یا تعادلتان را از دست دهید.

مشکل در صحبت و ادراک. شما ممکن است دچار گیجی شوید. شما ممکن است موقع حرف زدن کلماتی را حذف کرده و یا در فهمیدن صحبت دیگران مشکل داشته باشید.

فلج شدن و یا بی‌حسی صورت، دست و یا پا. ممکن است بصورت ناگهانی در صورت، دستها و یا پاهای خود دچار بی‌حسی، ضعف و یا فلج شدن، نمایید. سعی کنید هردودست خود را بالای همزمان بالای سرتان ببرید،‌اگر یکی از دست‌ها افتاد شما ممکن است دچار سکته شده باشید. همچنین ممکن است موقع خنده یک طرف از دهان شما دچار افتادگی شود.

مشکلات بینایی در یکی و یا هردو چشم. ممکن است بصورت ناگهانی دچار تاری و یا سیاهی دید شوید و یا دچار دوبینی گردید.

سردرد. دردی ناگهانی و شدید در سر که ممکن است با استفراغ، سرگیجه و یا مشکلات هشیاری همراه باشد، ممکن است نشان‌دهنده سکته مغزی در شما باشد.
زمانیکه دچار یکی یا بیشتر از یکی از علایم سکته شدید، ولواینکه علایم از بین رفتند و یا کم بودند می‌بایست با اورژانس تماس بگیرید. هر دقیقه زمانیکه دچار سکته شده‌اید، مهم است پس منتظر از بین رفتن علایم نشوید. برای بیشترین بهره‌وری در درمان، شما باید تا سه ساعت بعد از ظاهر شدن اولین نشانه به بیمارستان مراجعه نمایید.

چه کسانی در خطر سکته مغزی می‌باشند؟

عواملیکه برسکته مغزی تاثیر می‌گذارند به دو دسته قابل تغییر و غیرقابل تغییر تقسیم می‌شوند،‌ افرادیکه تعداد بیشتری از این عوامل را داشته باشند، ممکن است در خطر بیشتری برای ابتلا به سکته مغزی باشند.

عوامل قابل تغییر شامل:

فشار خون بالا (hypertension)
دیابت
سیگار کشیدن و یا استشمام دود سیگار دیگران
کلسترول بالای خون
مصرف الکل
چاقی و یا اضافه وزن
فقدان فعالیت جسمی
سابقه بیماری های قلبی
استفاده از قرص‌های پیشگیری از بارداری یا هورمون درمانی با قرص های حاوی استروژن.
مردان طلاق گرته در خطر بیشتری برای سکته مغزی می‌باشند.

عوامل غیرقابل تغییر شامل:

سن. خطر سکته با افزایش سن افزایش می‌یابد و افراد 55 سال به بالا بیشتر از بقیه در خطر هستند.
نژاد. افراد آفریقایی-آمریکایی بیشتر از سایر افراد در خطر سکته مغزی می‌باشند.
جنسیت. مردان بیشتر از زنان در خطر سکته مغزی می‌باشند. زنان معمولا در سنین بالاتری نسبت به مردان دچار سکته مغزی شده و خطر مرگ پس از سکته مغزی در آنها بیشتر است.
سابقه. سابقه شخصی و یا خانوادگی سکته مغزی، سکته قلبی یا حمله ایسکمیک گذرا (TIA) خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد.

عوارض سکته مغزی کدام است؟

سکته مغزی می‌تواند باعث ناتوانی‌های موقتی و یا دائمی بسته به مدت زمان فقدان خون در مغز و بخش آسیب دیده شد. این عوارض شامل:

فلج شدن و یا از کار افتادن عضلات.
مشکل در صحبت کردن و یا فرودادن غذا و مایعات.
ازدست‌دادن حافظه و یا مشکل در فکرکردن.
مشکلات احساسی.
درد یا سایر احساسات غیرمعمول در قسمت‌هایی از بدن که تحت تاثیر سکته قرار گرفته‌اند.
تغییر در رفتار و اهمیت به خود.
مانند سایر بیماری‌ها صدمات مغزی و درمان عوارض آنها بسته به اشخاص مختلف متفاوت است.

سکته مغزی چگونه مشخص می‌شود؟

برای تعیین کردن بهترین شیوه درمان سکته مغزی تیم اورژانس می‌بایست مشخصکنند که شما دچار کدام نوع از سکته شده‌اید و چه بخش یا بخش‌هایی از مغز شما تحت تاثیر سکته قرار گرفته‌اند. همچنین آنها باید متوجه شوند که مشکل شما بدلیل سکته بوده یا تحت تاثیر سایر مشکلات همچون تومور مغزی و یا مصرف دارو‌های خاص می‌باشد. پزشک شما ممکن است از چندین آزمایش برای مشخص کردن مشکل شما استفاده کند، این آزمایش ها شامل:

معاینه بدنی
آزمایش خون
سی‌تی اسکن (CT)
ام آر آی (MRI)
آنژیوگرام مغزی
اکوکاردیوگرام

چگونگی پیشگیری از سکته مغزی؟

آشنایی با عوامل خطرزا در سکته مغزی، پیروی از راهنمایی‌های پزشکتان و اتخاذ یک سبک زندگی سالم بهترین روش‌ها برای پیشگیری از سکته مغزی هستند. اگر شما سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا (TIA یا سکته مغزی کوچک) داشته‌اید، رعیات موارد ذکر شده به شما در پیشگیری از سکته بعدی جلوگیری می‌نماید.خیلی از شیوه‌های پیشگیری از سکته مغزی با شیوه‌های پیشگیری از بیماری‌های قلبی یکسان است. بصورت عمومی، توصیه‌های سبک زندگی سالم شامل:

کنترل فشارخون بالا.
سیگار نکشیدن و یا ترک سیگار.
کاهش دریافت و مصرف کلسترول، سدیم و چربی.
درمان و کنترل مناسب دیابت.
مدیریت استرس.
افزایش فعالیت جسمانی و ورزش.
رعایت رژیم غذایی سالم. رعیات رژیم غذایی سالم، مصرف گوجه فرنگی و رژیم غذای مدیترانه‌ای و رژیم غذایی برای مدیریت دیابت می‌تواند به پیشگیری از سکته مغزی کمک نماید.

مقاله درباره انواع سرطان خون

مقاله درباره انواع سرطان خون –

انواع سرطان خون

سرطان های خونی به سه دسته کلی تقسیم می شوند. این دسته ها شامل:

سرطان خون لوکمی یا لوسمی (Leukemia)، این سرطان یکی از انواع سرطان های درون مغز استخوان بوده، واژه لوسمی به معنی خون سفید است و شامل تولید غیرطبیعی سلول های خونی سفید می شود. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. تعدا بالای سلول های سفید باعث اختلال توانایی این سلول ها در مبارزه با عفونت ها شده و همچنین باعث نقص توانایی مغز استخوان برای ساختن سلول های قرمز و پلاکت خون می شود.

سرطان خون لنفومی (Lymphoma)، این نوع سرطان خون سیستم لنفاوی را که وظیفه آن دفع مایعات زیادی از بدن و همچنین تولید گلبول سفید خون است، تحت تاثیر قرار می دهد. لنفوسیت ها (Lymphocytes)، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود.

سرطان خون میلوما (Myeloma)، این نوع سرطان خون سلول های پلاسما را هدف قرار داده و مانع تولید آنتی بادی در بدن می شود و سیستم ایمنی بدن را در برابر عفونت ها ضعیف و حساس می کند.

سرطان خون لوسمسرطان خون لوسمی (Leukemia)

این سرطان یکی از انواع سرطان های درون مغز استخوان بوده، واژه لوسمی به معنی خون سفید است و شامل تولید غیرطبیعی سلول های خونی سفید می شود. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. تعدا بالای سلول های سفید باعث اختلال توانایی این سلول ها در مبارزه با عفونت ها شده و همچنین باعث نقص توانایی مغز استخوان برای ساختن سلول های قرمز و پلاکت خون می شود.

این نوع سرطان می تواند به دو شکل حاد و یا مزمن خود را نشان دهد. سرطان لوسمی مزمن آرام تر از نوع حاد آن پیشرفت می کند و نوع حاد آن نیاز به درمان سریعتری دارد. همچنین لوسمی به دو دسته دیگر به نام های لوسمی لنفوسیتی (lymphocytic) و لوسمی میلوئیدی (myelogenous) نیز تقسیم می گردد. منظور از لوسمی لنفوسیتی رشد غیرطبیعی در سلول های مغز استخوان که به لنفوسیت تبدیل می شوند بوده و نوع میلوئیدی نوعی از سلول های مغز استخوان را که تبدیل به سلول های خونی از جمله سلول های قرمز، سفید و پلاکت می شود، تحت تاثیر قرار می دهد. چهار دسته بندی اصلی سرطان خون لوسمی شامل:

لوسمی لنفوسیتی حاد (ALL)
لوسمی میلوئیدی حاد (AML)
لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL)
لوسمی میلوئیدی مزمن (CML)

سرطان خون لوسمی در هردو بزرگسالان و کودکان رخ می دهد، با اینحال نوع 1 و 2 آن بیشتر در بین کودکان معمول بوده و نوع 1 و 4 آن بیشتر در میان بزرگسالان شایع است.

علایم سرطان لوسمی

سرطان خون لوسمی معمولا در مراحل اولیه نشانه و علامتی ندارد، در مراحل پیشرفته تر این علایم می تواند شامل:

خونریزی و کبودی، بخصوص خونریزی شدید

عدم توانایی بدن در مبارزه با عفونت ها و بیماری های عفونتی متعدد و سخت

کم خونی ناشی از سرطان خون لوسمی

ورم کردن غدد لنفاوی

ورم و ناراحتی در شکم

کاهش وزن بدون هیچ دلیل خاص

درد در استخوان ها و مفاصل

تب، سرماخوردگی، تعریق شبانه و سایر علایم مشابه سرماخوردگی

خستگی و ضعف

لثه های ورم کرده و یا خونریزی لثه

بزرگ شدن طحال و کبد

عواملی که خطر ابتلا به سرطان لوسمی را افزایش می دهند

دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لوسمی وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:

قرار گرفتن در برابر سطوح بالای تشعشع

قرار گرفتن پی در پی در برابر بعضی از انواع مواد شیمیایی (همچون بنزن)

شیمی درمانی

سندرم داون (DOWN)

سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان

سیگار کشیدن

تشخیص و درمان سرطان خون لوسمی

ممکن است پزشکتان برای مشخص شدن اینکه سرطان دارید یا نه برای شما آزمایش کامل خون (CBC) تجویز نماید. این آزمایش می تواند مشخص نماید که تعداد سلول های خون را مشخص کرده و درصورت میزان زیاد سلول این موضوع را نشان دهد. تعداد زیاد سلول سفید، یا تعدا بسیار کم سلول قرمز یا پلاکت می تواند نشانه ابتلا به سرطان خون باشد.اگر نتیجه ابتلای شما به لوسمی مثبت بود پزشکتان از یک آزمایش برداشتن بافت استخوا (بافت برداری یا biopsy) برای مشخص کردن نوع سرطان استفاده می کند.

درمان سرطان خون لوسمی بسته به سن، سلامت عمومی و نوع لوسمی متفاوت می باشد. پزشکتان ممکن است برای درمان شما از ترکیبی از درمان های مختلف شامل شیمی درمانی، درمان بیولوژیکی، رادیوتراپی و یا پیوند سلول های بنیادی استفاده نماید. برای افراد مبتلا به لوسمی حاد اغلب بدلیل سرعت رشد سرطان از شیمی درمانی استفاده می شود. اکثر افراد مبتلا به سرطان خون لوسمی حاد به درمان سریعا واکنش نشان می دهد.

پیشگیری از سرطان لوسمی

از آنجا که دلیل اصلی سرطان خون مشخص نیست پس نمی توان راه قطعی برای پیشگیری از ابتلا به این سرطان پیشنهاد نمود. با اینحال می شود از بعضی از انواع سرطان خون لوسمی با اجتناب از قرار گرفتن تشعشع، اجتناب از قرار گرفتن در برابر مواد شیمیایی و ترک سیگار و تنباکو پیشگیری نمود.

سرطان خون لنفومی (Lymphoma)

تقریبا نصف انواع سرطان خون سرطان خون لنفومی و یا سایر سرطان های وابسته به سیستم لنفاوی می باشند. این سیستم که مرکب از غدد لنفاوی در گردن، زیر بقل، ران، قفسه سینه و شکم است وظیفه دفع مایعات اضافی در بدن و تولید سلول های ایمنی بدن را بر عهده دارند. لنفوسیت ها (Lymphocytes)، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود.

این نوع سرطان لنفوم هوچکین و لنفوم غیر هوچکین تقسیم می شود. حدود 12 درصد افراد مبتلا به سرطان خون لنفومی مبتلا به نوع هوچکینی آن می باشند.

علایم سرطان لنفومی

نشانه ها و علایم سرطان خون لنفومی شامل:

ورم کردن غدد لنفاوی در گردن، زیر بقل و ران
تب
خستگی و ضعف
کاهش وزن غیرقابل توجیه
عرق کردن
مشکل در نفس کشیدن و یا درد قفسه سینه
خارش پوست و کهیر

عواملی که خطر ابتلا به سرطان لنفوم را افزایش می دهند

دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لنفوم وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:

افزایش سن
مرد بودن و سفید پوست بودن
ابتلا به بیناری های خود ایمنی
ابتلا به اچ ای وی/ ایدز
رژیم غذایی پر از گوشت و چربی
قرار گرفتن در برابر سموم خاص و آفت کش ها

تشخیص و درمان سرطان خون لنفوم

پزشک برای تشخیص ابتلای شما به این نوع سرطان نیاز به آزمایش برداشتن بافت غدد لنفاوی ( lymph node biopsy) دارد. آزمایش های بیشتر برای مشخص کردن مراحل بیماری شامل آزمایش خون، نمونه برداری از بافت استخوان و … انجام می شوند. همچنین برای مشخص کردن میزان پخش شدن این سرطان نیز آزمایش هایی انجام می شود. تصمیم گیری برای درمان این بیماری بعد از انجام این آزمایش ها و با نظر پزشک انجام می گیرد.

سرطان لنفوم هوچکین یکی از درمان پذیرترین انواع سرطان ها می باشد. درمان سرطان لنفوم می تواند شامل شیمی درمانی، شیمی درمانی بهمراه رادیوتراپی، درمان بیولوژیکی و پیوند سلول های بنیادی می شود.

سرطان خون میلوما (Myeloma)

میلوما سرطان سلول های پلاسمای خون می باشد. سلول های پلاسما، سلول های سفیدی هستند که آنتی بادی های ضد بیماری و عفونت ترشح می کنند. سلول های میلوما جلوی تولید آنتی بادی توسط سلول های سالم را می گیرند. بالا رفتن میزان آنتی بادی های غیرطبیعی در بدن می تواند باعث آسیب دیدن کلیه ها شود. همچنین افزایش سلول های میلوما باعث مشکل در تولید سلول های سفید و قرمز نیز می شود. بعلاوه سلول های میلوما باعث آسیب دیدن استخوان ها و ضعف آنها می شوند.

علایم سرطان میلوما

علایم و نشانه های ابتلا به سرطان میلوما شامل:

هیپرکلسمی (کلسیم زیاد در خون)
کم خونی (کمبود سلول قرمز و یا کاهش عملکردشان)
نارسایی کلیه
آسیب پذیری در برابر عفونت
پوکی استخوان، درد استخوان، ورم و یا شکستگی استخوان
پروتئین زیاد در خون و یا ادرار
کاهش وزن
عواملیکه خطر ابتلا به سرطان خون میلوما را افزایش می دهند

دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لنفوم وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:

آفریقایی – آمریکایی بودن
سن بالای 50 سال
مرد بودن
چاقی
قرار گرفتن در برابر رادیو اکتیو
کار در صنایع مرتبط با پتروشیمی
درمان سرطان خون میلوما

اگر مبتلا به میلوما هستید، درمان های بسیاری برای شما وجود دارد که سرعت رشد سلول ها را کاهش داده و درد استخوان ها، خستگی و سایر علایم بیماری را کاهش می دهد. نوع درمان بسته به سلامت عمومی شما، نوع و مرحله بیماری متفاوت می باشد. روش های درمانی در دسترس برای درمان میلوما شامل:

شیمی درمانی
تنظیم کننده های سیستم ایمنی (Immunomodulators)
داروهای کم خونی
رادیوتراپی
پیوند سلول های بنیادی

معرفی انواع زخم های گوارشی

معرفی انواع زخم های گوارشی -زخم های گوارشی (Peptic ulcers) زخم هایی هستند، که بر روی مخاط و زیرمخاط مری، معده و بخش های بالایی روده کوچک در نتیجه فرسایش این بافت ها توسط اسید معده رخ می دهند. زخم های گوارشی از جمله زخم معده جزء بیماری های شایع بوده و تخمین زده می شود حدود 20 میلیون آمریکایی در طول عمر خود به این بیماری مبتلا می شوند. در مورد این زخم ها باید اشاره کرد که امروزه ثابت شده استرس و ادویه جات تاثیری بر این بیماری نداشته و نوعی عفونت باکتریایی و بعضی از انواع داروها عامل این بیماری می باشند.

معرفی انواع زخم های گوارشیانواع زخم های گوارشی

زخم معده (gastric ulcers)، این نوع زخم های گوارشی زخم هایی هستند که درون معده ایجاد می شوند.Peptic Ulcer Disease انواع زخم های گوارشی, دلایل و علایم زخم معده (Gastric ulcers)

زخم مری (esophageal ulcers)، این نوع زخم های گوارشی زخم هایی هستند که درون مری (لوله ای که غذا را از دهان به معده منتقل می کند) ایجاد می شوند.

زخم دوازده یا اثنی عشر (Duodenal ulcers)، این نوع زخم های گوارشی زخم هایی هستند که در قسمت بالایی روده کوچک (دوازدهه، اثنی عشر و یا duodenum) ایجاد می شوند.
علایم و نشانه های زخم های گوارشی و زخم معده

شایع ترین علامت زخم دستگاه گوارشی سوزش در نواحی بین بالای ناف تا زیر قفسه سینه و در شدت های متفاوت می باشد، در بعضی از موارد درد و سوزش زخم های گوارشی می تواند باعث بیدار کردن شما در شب شود. در بعضی از موارد زخم های کوچک گوارشی نشانه ای ندارند.

سایر علایم درد ناشی از زخم های گوارشی شامل:

درد شدید بخصوص هنگام خالی بودن معده

درد در شب و خواب

دردیکه قطع شده و دوباره بعد از چند روز بر می گردد

دردیکه با خوردن بعضی از خوراکی های خاص آرام می شود

درد در نواحی بالای ناف تا زیر قفسه سینه

سوزش معده (Heartburn)

همچنین سایر علایم زخم های گوارشی و زخم معده که البته کم تر رخ می دهند شامل:

بالا آوردن خون (بعضی از اوقات خون استفراغ شده سیاه است)

خون تیره در مدفوع و یا مدفوع سیاه و قیری رنگ

تهوع و یا استفراغ

تغییرات در اشتهای فرد

کاهش وزن غیرقابل توجیه

دلایل زخم های گوارشی و زخم معده

زخم های گوارشی زمانی رخ می دهند که مخاط روی معده، مری و دوازده توسط اسید معده از بین می رود. عوامل مختلف می تواند باعث بوجود آمدن این مشکل در مخاط معده، مری و اثنی عشر شود. این موارد شامل:

هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) – این باکتری می تواند باعث عفونت و التهاب معده گردد.
داروهای خاص – مصرف مداوم داروهای آرام بخش همچون آسپرین، بروفن، ناپروکسن، کتوپروفن و سایر داروهای آرام بخش می تواند باعث تحریک و یا التهاب دستگاه گوارشی شود. زخم های گوارشی در افراد مسن که این داروها را دریافت می کنند و همچنین در افراد مبتلا به آرتروز که بطور مداوم از این داروها استفاده می کنند، معمول تر می باشد. همچنین داروهایی که برای درمان پوکی استخوان استفاده می شوند، نیز می توانند باعث ابتلا به زخم معده شوند. بعلاوه استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و کورتیکواستروئیدها خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند.
عواملی دیگر – سیگار کشیدن، مصرف الکل، رادیوتراپی و سرطان معده نیز از سایر عوامل ابتلا به این مشکل می باشند.
افراد سیگاری در خطر بیشتری برای ابتلا به زخم معده در افراد آلوده به هلیکوباکتر پیلوری می باشد. همچنین الکل بدلیل ملتهب کردن و خوردن مخاط دستگاه گوارش خطر ابتلا به زخم های گوارشی را افزایش می دهد. بعلاوه استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و کورتیکواستروئیدها خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند.

عوارض زخم های گوارشی

زخم های درمان نشده دستگاه گوارش می تواند باعث:

خونریزی داخلی
عفونت حفره شکمی (peritonitis)
کاهش اشتها، استفراغ و کاهش وزن
تشخیص زخم های گوارشی

برای تشخیص زخم های گوارشی و زخم معده پزشک می تواند از چندین آزمایش مختلف همچون، استفاده از اشعه ایکس، آندوسکوپی فوقانی و آزمایش برای سنجیدن عفونت هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) استفاده می کنند.

درمان زخم های گوارشی

درمان زخم معده بسته به علت آن متفاوت است، انواع درمان های مورد استفاده شامل:

استفاده از آنتی بیوتیک – در صورتیکه عامل زخم معده در افراد عفونت هلیکوباکتر پیلوری باشد، برای درمان آن از آنتی بیوتیک و همچنین داروهایی برای کاهش اسید معده استفاده می گردد.

استفاده از مهارکننده های پمپ پروتون – این داروها برای کاهش اسید معده با مسدود کردن بخش هایی که اسید معده را تولید می کنند، استفاده می گردند. این داروها شامل امپرازول (omeprazole)، لانزوپرازول (lansoprazole)، رابپرازول (rabeprazole)، اسموپرازول و پنتوپرازول می گردند. مصرف طولانی مدت این داروها می تواند خطر شکستگی لگن، کمر و ستون فقرات را افزایش دهد.

استفاده از h-2 بلاکر ها – این داروها تاثیر اسید ترشح شده در معده را کاهش می دهند و شامل رانیتیدین، فاموتیدین، سیمتیادین و نیزاتیدین می باشند.

استفاده از ضد اسید ها – پزشک شما ممکن است از آنتی اسید نیز برای شما استفاده نماید. این داروها برای کاهش شدت اسید های ترشح شده استفاده می شوند و تاثیری فوری دارند. این داروها برای کاهش درد استفاده می شوند نه درمان زخم معده.

داروهای محافظتی – در بعضی از موارد پزشک ممکن است برای شما داروهایی که به حفاظت از مخاط دستگاه گوارشی کمک می کند، تجویز نماید.

زخم های گوارشی که بدرمان جواب نمی دهند، زخم های مقاوم (refractory) نامیده می شوند. دلایل بسیاری برای شکست درمان این زخم ها وجود دارد، این دلایل ممکن است شامل:

عدم مصرف داروها برطبق دستور پزشک

انواع مقاوم هلیکوباکتر پیلوری در برابر دارو

مصرف منظم تنباکو

مصرف منظم مسکن هایی که خطر این زخم ها را افزایش می دهند

سایر مواردیکه کم تر معمول می باشند همچون سرطان معده و یا بیماری کرون

درمان خانگی زخم معده و زخم های گوارشی

رعایت موارد زیر می تواند، درد زخم معده و زخم های گوارشی را کاهش داده و یا آرام کند، این موارد شامل:

انتخاب یک رژیم غذایی سالم – رژیم غذایی پر از میوه، سبزیجات و غلات کامل و خوردن غذاهای پر از ویتامین.

استفاده از مسکن های بی ضرر – اگر درد شما بسیار آزاردهنده است با مشورت با پزشک می توانید از مسکن هایی همچون استامینوفن استفاده نمایید. قبل از مصرف هرگونه مسکن با پزشک مشورت نمایید.

استرس خود را کنترل نمایید – هرچند استرس از عامل زخم معده و زخم های دستگاه گوارشی نیست، اما ممکن است، شدت آن را بیشتر کند. با تحمل و مدارا با استرس می توانید به بهبود خود کمک نمایید.

ترک سیگار و الکل – سیگار کشیدن برروی لایه محافظتی معده تاثیر می گذارد و همچنین باعث میزان اسید معده می شود. همچنین الکل می تواند باعث التهاب معده و همچنین از بین بردن مخاط معده و دستگاه گوارش گردد و باعث التهاب و خونریزی شود..

پیشگیری از زخم های دستگاه گوارش

شما می توانید خطر زخم معده و سایر زخم ها را با رعایت موارد زیر کاهش دهید.

حفظ نظافت – شستن تمیز دستها و خوب پختن غذاها باعث میشود خطر ورود هلیکوباکتر پیلوری به بدن شما کاهش پیدا کند.
احتیاط در مصرف دارو – داروهای مسکن را با احتیاط و دستور پزشک مصرف کرده و همچنین این داروها را هنگام خوردن غذا و با معده پر استفاده نمایید.

بیماری لوپوس چیست

بیماری لوپوس چیست -بیماری لوپوس یکی از انواع بیماری خود ایمنی است و زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن بیمار شروع به حمله بافت ها و اندام های بدن خود فرد می کند. این حملات باعث التهاب، ورم و آسیب دیدن نقاط مختلف بدن همچون مفاصل، پوست، کلیه ها، خون، قلب و ریه می شود.

از آنجاییکه علایم لوپوس مشابه علایم بیماری های مختلف دیگری نیز می باشد، تشخیص لوپوس سخت می باشد. بعضی افراد مستعد ابتلا به این بیماری بدنیا می آیند و عوامل ساده و معمولی همچون عفونت ها، مصرف بعضی دارو های خاص و یا حتی نور خورشید محرک ابتلای آنها به لوپوس می شود. هرچند درمان کاملی برای لوپوس وجود ندارد، اما انواع درمان ها برای کنترل بیماری و کاهش شدت آن موجود می باشد.

بیماری لوپوس چیستانواع بیماری لوپوس کدام اند؟

لوپوس اریتماتوی قرص مانند (DLE) – این نوع لوپوس معمولا پوستی که در برابر آفتاب قرار گرفته را تحت تاثیر قرار داده و تاثیری برروی اندام های حیاتی نمی گذارد. شایعات قرص مانند (گرد) این بیماری معمولا بعد از بهبود باعث باقی ماندن جای آنها برروی پوست می شوند.

لوپوس اریتماتوی سیستماتیک (SLE) – این نوع لوپوس جدی تر بوده و می تواند باعث بوجود آمدن جوش ها و کهیر هایی شکل پروانه برروی پوست بینی و گونه ها و در صورت درمان نشدن برروی تمام پوست بدن شود.

بجز آسیب دیدن پوست بیماری لوپوس می تواند باعث ملتهب شدن و یا آسیب دیدن مفاصل، ماهیچه ها، غشاء درونی یا اطرفا ریه، قلب کلیه و مغز شود.

علایم بیماری لوپوس

افراد مبتلا به بیماری لوپوس علایمی دقیقا مشابه همدیگر را نشان نمی دهند. این علایم و نشانه ها گاهی بسرعت آمده، گاهی آرام آرام ظاهر شده، در شدت های مختلف خود را نشان داده و همچنین می توانند دائمی و یا موقتی باشند.

اکثر افراد مبتلا به لوپوس مبتلا به مشکل مشخصی که آن را شعله ور شدن می نامند شده و بعد از مدتی این مشکل برطرف شده و بهبود می یابد و ممکن است دوباره این چرخه تکرار شود.

علایم و نشانه هایی که افراد در هنگام ابتلا به لوپوس حس می کنند، بسته به قسمتی از بدن که درگیر بیماری است، متفاوت می باشد. با این حال، علایم معمول بیماری لوپوس شامل:

خستگی و تب

درد مفصل، خشکی و ورم

جوش ها و نواحی ملتهب شبیه پروانه برروی صورت

ضایعات پوستی که با قرار گرفت در برابر آفتاب بدتر می شوند

سفید شدن و یا آبی شدن انگشتان در سرما و یا مواقع استرس زا

تنگی نفس

درد قفسه سینه

خشکی چشم ها

سردرد، گیجی و از دست دادن حافظه

در صورتیکه هرکدام از علایم بالا را درخود و یا سایر نزدیکانتان مشاهده کردید به پزشک مراجعه نمایید.

دلایل ابتلا به لوپوس

بیماری لوپوس زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن شما شروع به حمله به بافت های سالم بدن می کند. بنظر می رسد که لوپوس در نتیجه ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی رخ می دهد. بنظر می رسد که افرادیکه استعداد ارثی این بیماری را در خود دارند با قرار گرفتن دربرابر عوامل خاص در محیط مبتلا به بیماری لوپوس می شوند. با اینحال دلیل ابتلا به لوپوس در اکثر موارد ناشناخته می باشد. بعضی از محرک های بلقوه‌ی ابتلا به این بیماری قرار گرفتن در برابر نور خورشید، سیگار کشیدن، استرس شدید و مصرف داروهایی خاص همچون داروهای ضد سرع، داروهای فشارخون و همچنین بعضی از انواع آنتی بیوتیک ها باشند. افرادیکه بدلیل مصرف دارو به این بیماری مبتلا شده اند معمولا با قطع مصرف دارو بیماریشان بهبود می یابد.

عوامل خطرزای بیماری لوپوس

عواملی همچون زن بودن، سنین بین 15 تا 40 سال و نژاد (نژادهای آسیایی، سفیدپوست و آفریقایی آمریکایی در خطر بیشتری هستند) برروی ابتلا به این بیماری اثر گذاشته و خطر ابتلا به بیماری لوپوس را افزایش می دهند.

عوارض بیماری لوپوس

التهابی که توسط بیماری لوپوس بوجود می آید می تواند باعث نارسایی کلیه و آسیب دیدن کلیه ها، اختلالات حافظه، کم خونی، خونریزی و یا التهاب رگ ها، بیماری های ریوی و بیماری های قلبی شود.

همچنین ابتلا به بیماری لوپوس خطر عفونت، سرطان و مشکلات بارداری را افزایش دهد.

درمان لوپوس

درمان بیماری لوپوس بسته به نوع علایم و نشانه های بروز کرده متفاوت است. مشخص کردن اینکه شما بدرمان خاصی احتیاج داشته یا نه و نوع آن درمان نیاز به بررسی پزشک دارد. داروهایی که عموما برای درمان این بیماری استفاده می شوند شامل داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، داروهای ضد مالاریا، کورتیکواستروئیدها (Corticosteroids) و داروهای سرکوب کننده ایمنی (Immunosuppressants) می باشند.

مصرف و عدم مصرف این داروها، میزان و نوعشان و نحوه مصرف آنها همه باید با دستور پزشک باشد.

درمان خانگی بیماری لوپوس

در صورت ابتلا به بیماری لوپوس با تغییراتی در سبک زندگی و رعایت مواردی می شود تاحدودی جلوی شعله ور شدن های بیماری را گرفته و راحت تر با بیماری زندگی نمود. این عوامل شامل:

استراحت کافی
محافظت از پوست در برابر آفتاب
ورزش منظم
ترک سیگار
رژیم غذایی سالم
درمان لوپوس با طب جایگزین

بعضی اوقات مصرف بعضی از داروهای طب جایگزین بهمراه داروهای تجویز شده می تواند به درمان این بیماری کمک نماید. قبل از مصرف این داروها با پزشکتان در اینباره مشورت نمایید. درمان های مکمل و جایگزین برای لوپوس عبارتند از:

استفاده از مکمل های حاوی آندروسترون (DHEA)
استفاده از تخم کتان چراکه این بذر می تواند تا حدودی التهاب را کاهش دهد.
استفاده از روغن ماهی چرا که امگا 3 درون این روغن برای درمان لوپوس مفید می باشد.
مصرف ویتامین D هم ممکن است تاثیری بر درمان این بیماری داشته باشد.

علل و عوامل شکم درد

علل و عوامل شکم درد –

دلایل معمول شکم درد کدام اند؟

بدون توجه به اینکه نوع درد شکم شما چگونه است، دلایل شکم درد بسیار متفاوت هستند. بعی از معمول ترین انواع شکم درد شامل:

سوءهاضمه
یبوست
ویروس های درون معده
دردهای قاعدگی
مسمومیت غذایی
حساسیت به غذاها
گاز درون معده (باد شکم)
حساسیت به لاکتوز
زخم های گوارشی
بیماری التهابی لگن
فتق
سنگ کیسه صفرا
سنگ کلیه
عفونت دستگاه ادراری
بیماری ریفلاکس معده و مری (GERD)
آپاندیسیت
سندرم روده تحریک پذیر

علل و عوامل شکم دردعلایم دل درد های خطرناک

اگر دل درد شما شدید بود و یا بهمراه هریک از علایم زیر برایتان اتفاق افتاد، می بایست به پزشکتان و یا بیمارستان مراجعه نمایید. این علایم شامل:

تب

استفراغ غذا در چند روز متوالی

ناتوانی در اجابت مزاج بخصوص که همراه با استفراغ باشد

ادرار دردناک و یا مکرر

حساسیت شکم به لمس شدن

دردیکه ناشی از آسیب دیدن شکم باشد

دردیکه در چند روز پشت سر هم ادامه داشته باشد

در صورتیکه هریک از مشکلات زیر بهمراه دل درد شما رخ داد، سریعا به بیمارستان و یا پزشک مراجعه نمایید:

استفراغ خون
مدفوع خونی
مشکل در تنفس
دردیکه در دوران بارداری رخ می دهد.
درمان خانگی شکم درد

درصورتیکه دل درد شما شدید نیست و معمولی می باشد، ممکن است بعضی از توصیه های زیر به شما کمک نماید:

ذره ذره نوشیدن آب و یا سایر مایعات
اجتناب از مصرف غذاهای سفت در چند ساعت اول شروع درد شکم
اگر تهوع دارید چند ساعت صبر کرده و سپس مقادیر کوچکی از خوراکی های معتدل همچون برنج، سیب و … مصرف نمایید و از خوردن خوراکی های لبنی اجتناب نمایید.
اگر درد در ناحیه بالایی شکم شماست و بعد از مصرف غذاها رخ می دهد، می بایست از آنتی اسید ها استفاده نمایید.
از مصرف آسپرین، بروفن و یا سایر داروهای ضدالتهاب و مسکن های مخدر دار بجز زمانیکه پزشکتان تجویز کرده است، اجتناب نمایید. اگر مطمئنید که درد شما مربوط به کبدتان نیست، از استامینوفن استفاده نمایید.