بیماری عروق محیطی چیست

بیماری عروق محیطی چیست -اختلال در جریان خون عروق باعث بیماری عروق محیطی (PAD) می شود. عروق، خون را از قلب به عضلات و دیگر اندام بدن منتقل می کنند. در صورت بروز بیماری عروق، مسیر عبور خون تنگ یا مسدود می شود.

شایع ترین علت تنگ یا مسدود شدن عروق، رسوب چربی است که به آن تصلب شریان (آترواسکلروز) می گویند. شایع ترین شکایت بیماران مبتلا به بیماری عروق محیطی درد پا و کلودیکاسیون است.

بیماری عروق محیطیکلودیکاسیون چیست؟

به درد عضلات ساق و ران پا که پس از راه رفتن در فاصله ای معین ایجاد می شود، کلودیکاسیون می گویند. پس از بروز درد، با استراحت برای مدت زمان ثابتی درد بهبود مییابد.

ارتباط بین بیماری عروق محیطی و کلودیکاسیون چگونه است؟

کلودیکاسیون به علت عدم خون رسانی کافی به عضلات ایجاد می شود. از طرفی دیگر، در بیماری عروق محیطی، عروقی که وظیفه خون رسانی به عضلات را ب رعهده دارند، تنگ یا مسدود می شوند. در زمان استراحت خون کافی در عضلات جریان می یابد. اما در زمان راه رفتن، عضلات خون بیشتری نیاز دارند و تنگ شدن مسیر خون جلوی خون رسانی بیشتر را می گیرد.

چه کسانی در خطر ابتلا به بیماری عروق محیطی یا کلودیکاسیون هستند؟

عوامل خطر برای بیماری عروق محیطی و کلودیکاسیون شامل فشار خون بالا، دیابت، کلسترول بالا، سیگار و سن بالا می باشند. همچنین احتمال بروز کلودیکاسیون در افرادی که تصلب شریان در دیگر عروق (مانند عروق قلبی یا مغزی) دارند، بیشتر است. بیماران مبتلا به کلودیکاسیون ممکن است قبلا سابقه حمله قلبی یا سکته مغزی داشته اند.
در صورت بروز درد پاها هنگام راه رفتن، حتما به پزشک مراجعه کنید.

چگونه پزشک تشخیص می دهد که بیمار مبتلا به بیماری عروق محیطی یا کلودیکاسیون است؟
پزشک با گوش دادن به جریان خون عبوری از عروق (به وسیله گوشی پزشکی) به این بیماری مشکوک خواهد شد. در صورتی که مبتلا به بیماری عروق محیطی باشید، پزشک آزمایش یا تست هایی برای شما درخواست می کند. ممکن است پزشک برای بررسی تصلب شریان در دیگر عروق بدن تست هایی درخواست کند. برای بررسی کلودیکاسیون، پزشک نبض عروق پای شما را بررسی می کند. همچنین از گوشی پزشکی برای شنیدن جریان خون عروق استفاده می کند. پزشک ممکن است صدای بروئی (bruit) بشنود که ممکن است در اثر تنگی جریان خون ایجاد شود.

پزشک چه تست ها و آزمایشاتی درخواست می کند؟

پزشک ممکن است یک تست برای بررسی جریان خون عروق پا درخواست کند. این تست، داپلر نامیده می شود. در این تست، کاف (مانند آن چه که در دستگاه فشار خون دور بازو پیچیده می شود) دور دست و پای یک طرف بدن پیچیده می شوند. چهار کاف دور پا پیچیده می شود (بالای ران، پایین ران، بالای ساق و مچ پا) تا فشار خون از بالا تا پایین پا اندازه گیری شود. یک کاف نیز بالای بازو پیچیده می شود تا فشار خون بازو اندازه گیری شود. فشار خون دست با پا مقایسه می شود. کاهش بیش از حد فشار در پا ممکن است نشان دهنده ی تنگی عروق باشد.
اگر جراحی در درمان کلودیکاسیون موثر باشد، پزشک ممکن است آرتریوگرافی درخواست کند. آرتریوگرافی، عکسی است که پس از تزریق ماده ای رنگی، از عروق گرفته می شود. آرتریوگرافی، محل تنگی ها در عروق را نشان می دهد و این عکس می تواند به عنوان نقشه ای برای جراحی مفید باشد.

آیا بیماری عروق محیطی و کلودیکاسیون بهبود می یابند؟

بله. بیماری عروق محیطی و کلودیکاسیون اغلب با رژیم غذایی، ورزش و گاهی اوقات با درمان دارویی بهبود می یابند. این بیماران هرگز نباید سیگار بکشند. خیلی مهم است که این بیماران فشار خون، کلسترول و قند خون خود را کاهش دهند. یک برنامه پیاده روی خیلی مفید است. باید حداقل 3 مرتبه در هفته برای مدت 30 تا 45 دقیقه پیاده روی کنید. پیاده روی را تا زمانی که درد غیر قابل تحمل شود باید ادامه دهید. سپس بایستید و استراحت کنید تا درد برطرف شود و مجدداً پیاده روی را ادامه دهید. برای شروع یک فعالیت (مثل پیاده روی یا بالا رفتن از پله ها)، باید فعالیت را آهسته انجام دهید و به تدریج زمان فعالیت را افزایش دهید. شما می توانید شاهد بهتر شدن علایم در طی 2 ماه باشید.
داروها نیز در درمان این بیماری ها کمک کننده اند.

در صورتی که عروق کاملا مسدود شده باشند، ممکن است آنژیوپلاستی برای باز کردن آن ها نیاز باشد. در این عمل، یک لوله نازک که کاتِتِر نامیده می شود را داخل رگ میکنند. یک بالون کوچک را که در نوک کاتتر است باد می کنند. این کار به بازشدن رگ کمک می کند. سپس باد بالون را خالی می کنند و آن را از رگ خارج می کنند. بعضی اوقات یک استنت (لوله کوچک) را داخل رگ قرار می دهند. استنت باعث باز ماندن رگ می شود.
در صورتی که طول زیادی از رگ تنگ شده باشد، ممکن است نیاز به جراحی باشد. برای جراحی، پزشک رگی را از دیگر قسمت بدن بر می دارد و آن را به بالا و پایین رگ تنگ شده وصل می کند. این عمل باعث عبور خون از کنار رگ تنگ شده می شود.

بیماری قلبی در خانمها

بیماری قلبی در خانمها -آیا زنان در خطر ابتلا به بیماری قلبی هستند؟ زنان مانند مردان در خطر ابتلا به بیماری قلبی و حمله قلبی هستند. در حقیقت، بیماری قلبی علت بیشتر مرگ های زنان بالاتر از 65 سال است.

زنان دیرتر از مردان (7 تا 8 سال) مبتلا به بیماری قلبی می شوند. با این حال، در سن 65 سالگی خطر ابتلا به بیماری قلبی زنان و مردان تقریباً برابر است. احتمال زنده ماندن زنان در پی حمله قلبی کمتر از مردان است. علت را هیچ کس نمی داند. شاید به علت قلب و عروق کوچک تر خانم ها باشد که باعث می شود راحت تر آسیب ببینند. پزشکان برای پاسخ به این سوال، در حال پژوهش اند. با این حال، باید از ابتلا به بیماری قلبی پیشگیری کرد.

بیماری قلبی در خامهاچه کارهایی برای پیشگیری می توان انجام داد؟
برای همه مردان و زنان، شایع ترین عوامل خطر بیماری قلبی، سیگار، فشار خون بالا، کلسترول بالا، سابقه خانوادگی و سن هستند. با مشورت پزشک می توانید روش زندگی را تغییر دهید تا عوامل خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهید. برای دریافت اطلاعات بیشتر به قسمت «عوامل خطر بیماری قلبی» مراجعه کنید.

آیا داروها باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی و حمله قلبی می شوند؟
کاهش کلسترول LDL، باعث کاهش احتمال ابتلا به حمله قلبی و سکته مغزی می شود. رژیم غذایی مناسب، ورزش و ترک سیگار در کاهش سطح کلسترول مفید هستند. اگر ادامه این تغییرات در روش زندگی به مدت 6 تا یک سال شرایط شما را بهبود نداد، در این صورت پزشک برای کاهش سطح کلسترول LDL دارو تجویز میکند.
کاهش فشار خون نیز خطر بروز حمله قلبی یا سکته مغزی را کاهش می دهد. پزشک برای کاهش فشار خون دارو تجویز می کند. توجه کنید که داروها بر طبق دستور پزشک مصرف کنید.
در مورد خوردن آسپرین (با دوز پایین) برای کاهش خطر بروز حمله قلبی یا سکته مغزی با پزشک مشورت کنید. آسپرین از تشکیل لخته خون و در نتیجه از انسداد عروق جلوگیری می کند. در صورت ابتلا به فشار خون، قبل از خوردن آسپرین باید فشار خون خود را کنترل کنید.
به خاطر داشته باشید که حتی اگر پزشک برای کاهش خطرات ناشی از بیماری عروق دارو تجویز نماید، خیلی مهم است که تغییر روش زندگی را در دستور کار خود داشته باشید.

آیا هورمون درمانی خطر ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد؟
خیر. هورمون درمانی (HRT) (تزریق استروژن پس از یائسگی به عنوان جایگزین) در کاهش علائم یائسگی (مانند گر گرفتگی) و کاهش خطر ابتلا به استئوپروز (پوکی استخوان) موثر است. در گذشته تصور میشد که HRT در پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلب موثر است ولی مطالعات جدید نشان می دهد که HRT برای قلب سالم نه تنها مفید نیست بلکه مضر نیز است. در صورتی که برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلبی هورمون درمانی شوید، برای توقف آن با پزشک مشورت کنید.

اختلال حافظه چیست

اختلال حافظه چیست -مغز چگونه اطلاعات را ذخیره می کند؟ اطلاعات به راه های گوناگونی در حافظه انسان ذخیره می شوند. سه نوع حافظه اخیر، کوتاه مدت و طولانی مدت وجود دارند. به یاد آوردن صبحانه امروز نشان دهنده حافظه اخیر شماست.

در حافظه کوتاه مدت اسم شخصی که چند لحظه پیش ملاقات کردید و در حافظه دور خاطرات سال های قبل و کودکی ذخیره شده است.

اختلال حافظه چیستچگونه افزایش سن مغز را تغییر می دهد؟
وقتی در دهه 20 زندگی خود هستید، از دست دادن سلول های مغزی شروع می شود که میزان آن بسیار کم است. همچنین میزان واسطه های شیمیایی موثر در کار اعصاب کاهش می یابند. با افزایش سن این تغییرات بیشتر می شوند و بر حافظه شما تاثیر می گذارند. افزایش سن راه ذخیره اطلاعات را هم تغییر می دهد و باعث می شود به یادآوردن اطلاعات ذخیره شده مشکل تر شود. معمولاً حافظه اخیر دچار اشکال می گردد و حافظه کوتاه مدت و بلند مدت با افزایش سن تغییرات زیادی نخواهند داشت. مثلاً ممکن است اسم کسانی را که امروز ملاقات کرده اید به خاطر نیاورید یا فراموش کنید برخی از وسایل را کجا گذاشته اید.

چگونه می توان به خاطر آوردن اطلاعات را بهتر کرد؟
با انجام این کارها می توانید اطلاعات را بهتر به یاد بیاورید:

تهیه لیست از کارهای روزمره
داشتن تقویم روزانه با یادداشت جزئیات
انجام کارهایی که ذهن شما را مشغول نگاه می دارد مانند مطالعه و حل جدول
وقتی شخص جدیدی را ملاقات می کنید، چندین بار نام او را تکرار کنید.
اگر نام چیزی را فراموش کردید، حروف الفبا را از ابتدا در ذهن مرور کنید معمولاً با رسیدن به حرف اول آن کلمه آن را به خاطر می آورید.
سعی کنید کارهای جدید را تجربه کنید مانند تهیه غذاهای جدید مطابق دستور، مطالعه کتاب های جدید
اشیاء را در جاهای مشخص بگذارید.
چرا بعضی وقت ها یک کلمه را می دانیم ولی نمی توانیم به خاظر بیاوریم؟
معمولا این اتفاق، یک اشکال کوچک در حافظه است. تقریبا همیشه شما کلمات را در همان زمان به خاطر می آورید. این مسئله با افزایش سن بیشتر اتفاق می افتد. ولی معمولا مشکل جدی نیست.

علت های دیگر کاهش حافظه چیست؟
علاوه بر تغییرات طبیعی حافظه ناشی از افزایش سن، مشکلاتی مانند افسردگی، آلزایمر، سکته مغزی، ضربه به سر، مواد الکل دار و برخی داروها نیز باعث مشکلات جدی تری در حافظه می شوند.
اگر علت اختلال حافظه مصرف برخی از داروهاست باید به پزشک اطلاع دهید تا دارویی دیگر تجویز کند.
اگر شرایط دیگری مانند افسردگی باعث اختلال حافظه شود، پزشک با درمان های مختلف می تواند به شکا کمک کند.

آلزایمر چگونه باعث اختلال در حافظه می شود؟
بیمار مبتلا بهآلزایمر تغییرات مشخصی در حافظه اخیر خود دارد. این بیماران کوچکترین جزئیات زندگی گذشته را به خاطر دارند اما حافظه اخیر خود را از دست داده اند. در مراحل بعدی تمام قسمت های حافظه تحت تاثیر قرار می گیرد.

تفاوت آلزایمر با اختلال حافظه در سالمندان چیست؟
تغییرات طبیعی حافظه سالمندی با گذشت زمان بدتر نمی شوند اما آلزایمر طی چند ماه تا چند سال بسیار شدیدتر شده و عملاً فرد را ناتوان می سازد. در هر صورت پی بردن به تفاوت آن دو مشکل توسط خود شخص مشکل است و باید از مشاوره پزشک بهره مند شد.

چه نوع مشکلاتی را در حافظه باید جدی گرفت؟

مشکل در یادگیری موضوعات جدید
وقتی مشکلات حافظه زندگی روزمره شما را مختل کرده است
وقتی اغلب اسم ها را فراموش می کنید.
وقتی نمی دانید چطور باید کارهایی که بارها در گذشته کرده اید را انجام دهید مثلاً به جایی بروید که بارها رفته اید.
وقتی چند بار عبارات یکسان یا یک ماجرای خاص را در یک مکالمه بکار می برید.
وقتی در انتخاب یا محاسبه پول مشکل جدی دارید.
وقتی در انجام کارهایی که نیاز به انجام چند قدم پشت سر هم دارند مشکل دارید. مانند تهیه کردن یک غذای جدید از کتاب آشپزی

ماستوسیتوزیس چیست

ماستوسیتوزیس رشد غیر طبیعی ماست سل ها در بدن (معمولاً پوست) است. ماست سل ها جز سلول های سیستم ایمنی بدن هستند. شایع ترین نوع ماستوسیتوزیس زمانی است که ماست سل ها در پوست تجمع یابند.

این تجمع باعث ایجاد لکه ها یا برآمدگی های قهوه ای مایل به قرمز می شود. در موارد نادر، ماستوسیتوزیس دیگر ارگان های بدن مانند معده، روده و مغز استخوان را نیز درگیر می کند. این بیماری در تمامی سنین بروز می کند و در کودکان خفیف تر است.

Mastocytosisماست سل چیست؟

ماست سل ها توسط مغز استخوان ساخته می شوند. این سلول ها جز سلول های سیستم ایمنی بدن هستند که به مقابله در برابر عفونت ها کمک می کنند. تعداد این سلول ها در پوست، ریه ها و روده بیشتر از سایر نقاط بدن است. این سلول ها ماده ای شیمیایی به نام هیستامین تولید می کنند. به طور طبیعی، هیستامین نقش یک زنگ خطر را هنگام ورود عفونت به بدن به عهده دارد. در مواقع واکنش بدن نسبت به بعضی چیزها (حساسیت یا آلرژی) مانند نیش حشرات، هیستامین باعث تورم، قرمزی و خارش پوست می شود.

علت ایجاد ماستوسیتوزیس چیست؟
پزشکان هنوز نمی دانند که چرا در بعضی افراد مقدار ماست سل ها بیش از حد است. بعضی چیزها باعث تحریک ماست سل ها و رهایی هیستامین از آن ها می شوند که در نتیجه آن علایم ماستوسیتوزیس ظهور می کند. علایم ممکن است به دنبال سرما یا گرما، مصرف داروهایی خاص، استرس و نیش حشرات بروز کند.

علایم ماستوسیتوزیس چیست؟
علایم بیماری با توجه به منطقه ای از بدن که درگیر است متفاوت می باشد. در صورت ابتلای پوست، ممکن است شاهد راش های (قرمزی و جوش پوستی) خارش دار باشیم. ممکن است کهیر یا راش هایی شبیه خال نیز ایجاد شود. اگر راش را بمالید ممکن است قرمزتر و متورم تر شود. بعضی اوقات، ماست سل ها در نقطه ای از پوست تجمع می یابند و باعث ایجاد یک توده بزرگ می شوند.
در صورت بروز این بیماری در معده یا روده، اسهال و معده درد از علایم آن است. این نوع ماستوریتوزیس بسیار نادر است.
در بعضی افراد ماست سل های اضافی باعث ایجاد واکنش های شدیدی شبیه واکنش های حساسیتی (آلرژی) شدید می شوند. فشار خون ممکن است به طور ناگهانی کاهش یابد و باعث شود بیمار غش کند. ممکن است تنفس مختل شود. در صورت عدم درمان به موقع، این واکنش ها منجر به مرگ می شوند. بروز این نوع از واکنش های شدید نیز نادر است.

پزشک چگونه ماستوسیتوزیس را تشخیص می دهد؟
علایم ماستوزیتوزیس شبیه بسیاری از دیگر بیماری ها است. پزشک ممکن است برای تشخیص علت بیماری قسمتی از پوست را بردارد (بیوپسی) و زیر میکروسکوپ بررسی نماید. در صورتی که یک بزرگسال دچار ماستوزیتوزیس شود، گرفتن نمونه از مغز استخوان برای بررسی دیگر بیماری های خونی ضروری است.
اگر شما علایم پوستی ندارید ولی علایمی همچون اسهال داشته باشید، پزشک برای تشخیص علت بیماری از شما آزمایش خون و ادرار می گیرد.

آیا ماستوزیتوزیس درمان می شود؟
بله. درمان جلوی رهایی هیستامین از ماست سل را می تواند بگیرد. آنتی هیستامین ها (که اغلب برای درمان حساسیت یا آلرژِی استفاده می شوند) نیز مفید هستند. اگر راش ها باعث ناراحتی شما شود، ممکن است پزشک درمان با نور ماورای بنفش را پیشنهاد کند. در صورت بروز اسهال، یک داروی خوراکی که کرومولین نامیده می شود، ممکن است علایم گوارشی را بهبود دهد.
بهترین درمان ماستوسیتوزیس اجتناب از مواد محرک علایم است. لیست کردن عواملی که باعث بروز علایم می شوند کمک کننده است. آیا علایم شما پس از مواجه با گرما یا سرما، بدتر می شود، پس از استرس چطور؟ یا پس از مصرف دارویی خاص؟

پس از نیش حشرات؟
چون ماستوسیتوزیس باعث بروز واکنش های حساسیتی (آلرژی) شدیدی در بدن می شود، لازم است همراه خود یک سری دارو یا وسایل اورژانسی داشته باشید تا جلوی بروز واکنش های شدید را بتوانید بگیرید.

کهیر ناشی از ورزش

کهیر ناشی از ورزش -کهیر ناشی از ورزش حالتی است که در طی ورزش یا پس از آن، فرد دچار کهیر یا دیگر علایم حساسیت (آلرژی) می شود. کهیر معمولاً به صورت برآمدگی روی پوست است که اطراف آن قرمزتر از مرکز آن است.

همچنین ممکن است کهیر شبیه جوش یا تاول های قرمز رنگ نیز باشد. این علایم روی هر قسمتی از بدن می توانند ایجاد شوند.

کهیر ناشی از ورزشعلایم کهیر در طی ورزش چیست؟
در برخی افراد، فعالیت ورزشی باعث ایجاد علایم حساسیتی (آلرژی) می شود. علایم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

کهیر (کوچک یا بزرگ)
خارش پوست
قرمزی پوست
تنگی نفس یا احساس خفگی
انقباضات شکمی
سردرد
تورم صورت، زبان و دست ها

درصورت بروز کهیر در طی ورزش چه باید کرد؟
در صورت بروز کهیر در طی ورزش باید بلافاصله ورزش را متوقف کنید. اگر کهیر در طی 5 الی 10 دقیقه بهبود نیافت یا علایم دیگری در شما ظهور کرد سریعاً به پزشک مراجعه کنید.

آیا کهیر ناشی از ورزش خطرناک است؟
در موارد شدید، علایم این بیماری ممکن است خیلی خطرناک باشد، اما خیلی نادر است. اگر شما علائم شدیدی داشته باشید، ممکن است پزشک دارویی به نام اپی نفرین برای شما تجویز کند. شما باید این دارو را به محض شروع علائم تزریق کنید. این دارو علائم را (قبل از ایجاد اثرات خطرناک) برطرف می کند.

آیا این بیماران باید ورزش را کنار بگذارند؟
این بیماران نباید ورزش را کاملا کنار بگذارند. بیشتر علائم به وسیله مصرف دارو و کاهش یا قطع کردن ورزش (به محض شروع علائم) کنترل می شوند. همچنین باید با افرادی ورزش کنید که از شرایط شما آگاهی داشته باشند.
در تعدادی افراد، خوردن غذاهایی خاص قبل از ورزش، احتمال بروز علائم آلرژی را بیشتر می کند. برای چند هفته به آنچه که قبل از ورزش می خورید توجه کنید. در صورت مشاهده علایمی پس از خوردن غذایی خاص، دیگر آن غذا را نخورید و ببینید که آیا علایم بهبود می یابد یا خیر. همچنین ممکن است پزشک به شما توصیه کند که 4 تا 6 ساعت پس از غذا خوردن ورزش نکنید.

آیا این بیماری درمان می شود؟
داروها مانند آنتی هیستامین هایی خاص، می توانند جلوی بروز علایم را بگیرند. پزشک می تواند در تعیین موادی که محرک علایم آلرژی هستند به شما کمک کند. برای برخی افراد، ممکن است ضروری باشد تا از انجام انواع خاصی از ورزش ها اجتناب کنند.

علل فرو رفتن ناخن در انگشت

علل فرو رفتن ناخن در انگشت -وقتی ناخن در انگشت فرو می رود، حاشیه و گوشه های ناخن به سمت پایین انحنا پیدا می کند و وارد پوست اطراف می شود که همراه با تورم، درد و قرمزی است.

علت فرو رفتن ناخن در انگشت چیست؟

در حالی که موارد متعددی باعث ایجاد این مشکل می شوند، ولی علت های اصلی آن کفش نامناسب و کوتاه کردن غیر اصولی ناخن هاست. کفش های خیلی تنگ به حاشیه ناخن فشار می آورد و باعث فرو رفتن آن در پوست می شود. ناخن های دارای لبه تیز و ناخن هایی که گوشه هایشان نامناسب چیده شده است، بیشتر در انگشت فرو می روند.
برای جلوگیری از این مشکل نباید نوک ناخن را به صورت منحنی بچینید، بلکه نوک ناخن باید به صورت خط صاف باشد.

علل فرو رفتن ناخن در انگشتبهترین درمان برای درد ناشی از فرو رفتن ناخن در انگشت چیست؟

زمانی که مشکل خفیف است، فقط نیاز است که پا را در آب ولرم برای 15 تا 20 دقیقه بخیسانید و یک پنبه خشک زیر گوشه ناخن قرار دهید. علائم بدتر شدن مشکل شامل افزایش درد، تورم و ترشح می باشد. بعضی اوقات انجام عمل جراحی کوچک برای برداشتن قسمتی از ناخن که در پوست فرو رفته نیاز است.

چه نوع عمل جراحی برای اصلاح کردن ناخن انجام می شود؟
پزشک ابتدا انگشت شما را بی حس می کند. سپس ناخن را در امتداد لبه تیزش که در پوست فرو رفته می برد و از بقیه ناخن جدا می کند. سرانجام پزشک از جریان الکتریکی یا محلولی معین برای جلوگیری از فرو رفتن مجدد ناخن در پوست استفاده می کند. این جراحی برای همه بیماران انجام نمی شود و پزشک تصمیم می گیرد که این جراحی صورت گیرد یا خیر.

بعد از جراحی چه مراقبت هایی از انگشت باید صورت گیرد؟

انگشت را هر روز در آب گرم بشویید
پماد آنتی بیوتیک را حداقل دوبار در روز بمالید
انگشت را تا زمان بهبودی بانداژ نمایید
برای کاهش درد از استامینوفن یا ایبوبروفن می توانید استفاده نمایید
محل جراحت را تمیز و خشک نگه دارید. مناسب است که روز بعد از عمل حمام بروید
کفش مناسب گشاد برای دو هفته اول بپوشید
در دو هفته اول از دویدن و انجام فعالیت شدید خودداری نمایید
در صورت افزایش درد، تورم، قرمزی و ترشح به پزشک اطلاع دهید
از پوشیدن کفش های پاشنه بلند و تنگ اکیداً خودداری نمایید
نوک ناخن را به صورت خط صاف بچینید و به آن انحنا ندهید. ناخن هایتان را دست کاری نکنید و گوشه های آن را چاک ندهید.

عفونت غدد عرق چیست

عفونت غدد عرق چیست -عفونت غدد عرق یک بیماری مزمن است. افراد با این بیماری دچار برآمدگی های قرمز دردناک در زیر بغل و کشاله ران می شوند که همراه با خروج چرک از آن ها است. این بیماری همچنین در زیر سینه ی خانم ها نیز روی می دهد. این بیماری یک نوع شدید آکنه است.

عفونت غدد عرق چیستعلت عفونت غدد عرق چیست؟
علت این بیماری هنوز ناشناخته است. این بیماری در خانم ها و افرادی كه سابقه آكنه دارند شایع تر است. عفونت غدد عرق معمولاً پس از بلوغ ایجاد می شود. این بیماری ممكن است در یك خانواده بروز كند ولی واگیردار نیست. سطح بهداشت پایین جز علت های این بیماری نیست.

اگر دچار عفونت غدد عرق شویم، چگونه آن را تشخیص دهیم؟
در صورت ابتلا به عفونت غدد عرق، شما ممكن است برآمدگی های چرکین دردناك در زیر بغل، زیرسینه ها (در خانم ها) و كشاله ران مشاهده نمایید. این برآمدگیها در مناطقی كه پوست با هم سایش دارند مثل ران نیز ایجاد می شوند. شما ممكن است برآمدگی هایی به اندازه نخود را زیر پوست تان احساس كنید كه قرمز، متورم و دردناك می شوند. در صورت بروز این چنین علائمی حتماً به پزشك مراجعه نمایید.

درمان عفونت غدد عرق چیست؟
درمان این بیماری وابسته به شدت علایم است. در شرایط خفیف، درمان با كمپرس گرم و صابون های ضدباکتری صورت می گیرد. دارو های ضد التهاب غیراستروئیدی در بهبودی تورم آن كمك كننده هستند.
در شرایط شدید این بیماری، آنتی بیوتیك های موضعی یا خوراكی استفاده می شود. در بعضی افراد، این بیماری در اثر گذشت زمان بدتر می شود. در نواحی از پوست كه این بیماری روی می دهد امكان ایجاد اسكار وجود دارد. در بعضی افراد ممكن است نیاز به جراحی باشد، خصوصاً در موارد شدید عفونت غدد عرق جراحی موثرترین درمان است. در موارد شدید این بیماری، پوست ناحیه ی مبتلا به طور كامل برداشته می شود و پوست از ناحیه ای دیگر به آنجا پیوند زده می شود.

چگونه می توان جلوی بدتر شدن عفونت غدد عرق را گرفت؟
راه مطمئنی برای توقف بدتر شدن این بیماری وجود ندارد. در بعضی افراد اصلاح موهای بدن و استفاده از مواد برطرف كننده بو می تواند باعث ملتهب شدن پوست شود. از پوشیدن لباس های تنگ، سفت و سنتتیك در ناحیه مبتلا اجتناب كنید و در هوای گرم و مرطوب كمتر حضور یابید. استفاده از حمام با آب ولرم، صابون های ضدباكتری و دارو های آنتی بیوتیك كه متوقف كننده عفونت هستند، می توانند در این بیماری كمك كننده باشند.
سالم بودن، ورزش و استراحت و خواب كافی نیز كمك كننده است. در صورت داشتن اضافه وزن، كم كردن وزن ممكن است شرایط را بهتر كند. كاهش استرس نیز در بسیاری از افراد كمك كننده است.

رژیم غذایی برای جلوگیری از پیری پوست

رژیم غذایی برای جلوگیری از پیری پوست -هویج: چند مطالعه نشان می دهد که بتا کاروتن که در هویج و دیگر سبزیجات نارنجی موجود است، آسیب های ایجاد شده توسط خورشید را کاهش می دهد.

در حالی که نبایدکاروتن را به مقدار زیاد مصرف کنید -به خصوص اگر شما یک فرد سیگاری هستید چراکه می تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد– گرفتن این ماده از رژیم غذایی می تواند تاثیر مثبتی بر روی پوست داشته باشد. با این حال، باید به یاد داشته باشید که این مواد غذایی یک جایگزین برای محافظت از پوست شما و یا استفاده از کرم های ضد آفتاب نیست.

کوینولا (بذر گنه گنه)

این ماده برای دریافت سطح بالای فیبر در رژیم غذایی مهم است چرا که به حفظ روده کمک کرده و خطر ابتلا به کلسترول بالا را کاهش می دهد.

می توانید این ماده را از غذاهای نشاسته ای مانند پاستای سبوس دار، برنج، نان و سایر غلات دریافت کنید. کوینولا می تواند یک انتخاب خوب (دانه یا غلات) باشد، به خصوص برای افراد گیاهخواری که محصولات حیوانی مصرف نمی کنند. به دلیل اینکه منبع خوبی از پروتئین است برای ساخت سلول های پوستی حیاتی است.

مخلوط میوه

خوردن ترکیبی از میوه ها در یک مخلوط خوشمزه می تواند طیف وسیعی از مواد مغذی و مواد معدنی مورد نیاز برای شادابی و داشتن ظاهر جوان را تامین کند.

آنتی اکسیدان های مختلف که شما با ترکیب دو یا سه میوه در یک نوشیدنی دریافت می کنید به تحریک اعصاب و در نتیجه به انقباض و سفت شدن ماهیچه ها و پوست شما کمک کرده، و باعث کاهش اثرات التهاب پوستی، افتادگی و چین و چروک می شود.

آجیل و دانه ها

یک مشت گردو به عنوان میان وعده در طول روز و یا پاشیدن تخمه آفتابگردان روی ماست صبح می تواند به حفظ پوست شما کمک کند. مغزها و دانه ها حاوی اسیدهای چرب غنی شده، مانند امگا3 می باشند، که در ساختار سلول های بدن و پوست مورد نیاز است. همچنین امگا 3 خود به عنوان یک ماده ضد جوش و آکنه شناخته شده است.

آب

رژیم غذایی ضد پیریمصرف آب کافی (هیدراته ماندن) برای سلامتی فوق العاده مهم است. مصرف مایعات با قابلیت ارتجاعی پوست و همچنین بسیاری دیگر از جنبه های سلامتی، از جمله عملکردهای خاص بدن، که برای انجام به آب نیاز دارند، مرتبط است. گروهی از مواد سازنده پوست مانند پروتئین های کلاژن برای عملکرد مناسب نیاز به آب فراوان دارند.

هیدراته ماندن موثر ترین راه برای حفظ خاصیت ارتجاعی و شادابی پوست است.

ماهی های روغنی

ماهی های چرب مانند ماهی تن، ماهی آزاد و ماهی خال منخالی، برای سلامت شما مفید می باشند و باعث می شود پوست جوانتر به نظر برسد. این ماهی ها حاوی اسیدهای چرب زنجیره بلند امگا 3 هستند، که برای سلامت طولانی مدت مفید می باشد.

با خوردن ماهی شما طیف وسیعی از مواد مغذی دریافت می کنید، شواهد بسیاری وجود دارد که مصرف ماهی های روغنی که حاوی اسید چرب امگا 3 هستند می تواند تاثیر مثبتی بر بیماری های قلبی، و نیز آرتروز و برخی سرطان ها داشته باشد، شما باید سعی کنید در هر هفته دو وعده ماهی چرب مصرف کنید. (البته منظور از ماهی چرب همان ماهی هایی هستند که در بالا نام برده شد و منظور چرب کردن و اضافه کردن روغن برای طبخ ماهی نیست!)

شکلات

خبر خوب برای دوستداران شکلات این است که شکلات تیره (تلخ) با محتوی کاکائوی بالا (بالای 60 درصد ) می تواند یک راه خوشمزه برای مراقبت از پوست شما باشد. در حالی که تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، کاکائو با داشتن پلی فنل های بسیار بالا، با کمک به محافظت از پوست در برابر آسیب های نور خورشید، می تواند اثر مثبت روی پوست داشته باشد.

چای سبز

در کنار چای های گیاهی، این چای یک راه بسیار مناسب برای حفظ طراوت پوست است و به سلامت پوست کمک می کند. چای سبز با داشتن عناصری که در وعده های غذایی ما معمولا کم مصرف می شوند می تواند جایگزین خوبی برای این مواد باشد و دارای خواص فوق العاده ای است، که می تواند به کاهش بیماری های قلبی کمک کند.

گوشت سفید (مرغ و ماهی)

درصد بالایی از پوست را پروتئین تشکیل می دهد. دریافت پروتئین در رژیم غذایی برای ایجاد یک پوست سالم، مهم و ضروری است. منابع مناسب پروتئین عبارتند از گوشت بدون چربی، ماهی، تخم مرغ و پنیر.این منابع واحدهای سازنده ی کلاژن را فراهم می کنند است، کلاژن به عنوان داربستی برای پوست می باشد و دایما برای تولید سلولهای جدید پوست مورد نیاز است.

اسفناج

سبزیجات سبز تیره مانند اسفناج، کلم بروکلی، کلم پیچ و جوانه های کلم، سرشار از ویتامین ها، بتا کاروتن و لوتین هستند که می توانند به حفظ سلامت پوست کمک کنند.

اسفناج منبع خوبی از ویتامین C است. ویتامین C در تکثیر سلول های جوان پوستی و استحکام بافت پوست و ترمیم پوست نقش سازنده ای دارد. همچنین ویتامین E که یک آنتی اکسیدان مهم است، و می تواند به پاک کردن مواد مضر و سرطان زا از جمله رادیکال های آزاد در سلول های بدن و پوست کمک کند در اسفناج به مقادیر کافی یافت می شود.

حساسیت پوستی چیست

حساسیت پوستی چیست –

درماتیت آتوپیک چیست؟

درماتیت (التهاب پوست) آتوپیک یک بیماری مزمن پوستی است. “آتوپیک” بیان کننده تمایل ارثی برای ایجاد درماتیت، آسم و تب یونجه (یک بیماری حساسیتی) است. درماتیت به معنی قرمزی و خارش پوست است.

حساسیت پوستی چیست
در صورت وجود سابقه درماتیت آتوپیک در خانواده شما، احتمال بروز این بیماری در شما افزایش می یابد. درماتیت آتوپیک واگیردار نیست. درماتیت آتوپیک با خشکی و خارش شدید پوست شروع می شود. راش (قرمزی و جوش) ممکن است خیلی قرمز، متورم و زخمی شود. همچنین، با خاراندن بدتر می شود. مایع شفافی ممکن است از راش خارج شود. سرانجام روی آن کبره می زند و پوسته پوسته می شود. شایع ترین محل های راش، چین های آرنج، پشت زانو، روی گونه و باسن است.

درماتیت آتوپیک چه موقع شروع می شود و طول مدت بیماری چقدر است؟
درماتیت آتوپیک معمولاً در طی طفولیت شروع و تا زمان کودکی ادامه دارد. در برخی مواقع این بیماری بدتر می شود و پس از آن بیماری فروکش می کند و ممکن است حتی هیچ نشانه ای از این بیماری دیده نشود. این حالت فروکش بیماری ممکن است هفته ها، ماه ها و حتی سال ها ادامه یابد. در تعدادی از کودکان این بیماری از بین می رود و برخی کودکان تا دوران بزرگسالی به آن دچار هستند. در هنگام عود بیماری در بزرگسالی، شدت علائم کمتر از زمان کودکی است.

در صورت ابتلا به درماتیت آتوپیک چه باید کرد؟
ممکن است پزشک یک کرم کورتیکواستروئید یا پماد برای شما تجویز کند که باعث کاهش خارش و فرونشاندن التهاب می شود. آنتی هیستامین ها مانند هیدروکسیزین باعث کم کردن خارش می شوند. نوع جدیدی از داروها که تعدیل کننده های سیستم ایمنی بدن نامیده می شوند، در موارد راش شدید خیلی موثرند. دو نوع از این داروها تاکرولیموس و پیمکرولیموس هستند. این داروها سیستم ایمنی بدن شما را در برابر واکنش بیش از حد با مواد حساسیت زا حفظ می کنند. چون این دسته از داروها روی سیستم ایمنی اثر می گذارند، توصیه می شود که این داروها فقط زمانی مصرف شوند که دیگر درمانها موثر نباشند.

چگونه می توان از بروز درماتیت آتوپیک جلوگیری کرد؟

محدود کردن تماس با موادی که محرک پوست هستند. تعدادی از این مواد شامل تمیزکننده ها، دترژان ها، لوسیون پس از اصلاح (Aftershave)، صابون، بنزین، تینر و دیگر حلال ها هستند.
پوشیدن لباس های نخی. پارچه های سنتزی و پنبه ای محرک پوست هستند.
مراقبت از پوست در حمام. استفاده از یک صابون مخصوص و در مقدار کم. نگه داشتن دمای آب درحد خنک و ولرم، نه داغ.
قرارگرفتن برای مدت کوتاهی (15 تا 20 دقیقه) در وان و سپس خشک کردن پوست به آرامی با حوله نرم. بلافاصله پس از خشک کردن از مرطوب کننده استفاده نمایید.
زمان عود درماتیت آتوپیک، از داروهای تجویز شده توسط پزشک بلافاصله پس از حمام استفاده نمایید.
هر روز مرطوبکننده به پوست خود بمالید. مرطوب کننده پوست شما را نرم و قابل انعطاف نگه می دارد و از ترک خوردن پوست جلوگیری می کند. مرطوب کننده های ساده بهتر هستند، از استفاده کردن مرطوب کننده های معطر و دارای ترکیبات اضافی خودداری نمایید.
از خاراندن و مالیدن ناحیه خارش خودداری کنید، حتی اگر خارش آن زیاد باشد. خاراندن، راش را بدتر می کند و پوست مستعد عفونت باکتریال می شود.
از گرمای زیاد و تعریق اجتناب کنید. گرمای زیاد و تعریق پوست را ملتهب تر و خارش را بیشتر می کند. از انجام فعالیت هایی که باعث افزایش حرارت بدن و تعریق می شود خودداری کنید.
درماتیت آتوپیک در زمان استرس شدیدتر می شود. نحوه شناسایی و مقابله با استرس را یاد بگیرید. تکنیک های کاهش استرس در این موارد کمک کننده هستند. تغییر فعالیت ها در جهت کاهش استرس نیز مفید است.

جلوگیری از خشکی پوست

جلوگیری از خشکی پوست –

خشکی هوا باعث خشکی و خارش پوست می شود. در زمستان و در هوای خشک، از دستگاه بخور برای افزایش رطوبت هوای خانه استفاده نمایید.

چگونه می توان خشکی پوست را درمان کرد؟
مرطوب کننده ها به خوبی خشکی پوست را برطرف می کنند. باید مرطوبکننده ای را استفاده کنید که حساسیت زا نباشد. پمادها (با پایه روغنی) بهترین مرطوب کننده ها هستند. کرم ها و لوسیون ها نیز مفید هستند. وازلین نیز یک چرب کننده خوب پوست است.

جلوگیری از خشکی پوست
3 یا 4 مرتبه در روز از مرطوب کننده استفاده نمایید. پس از شستن دست ها یا حمام، از مرطوب کننده استفاده کنید. اگر پوست تان خیلی خشک است، قبل از خواب دست خود را با وازلین چرب کنید.
تغییر عادت حمام رفتن نیز کمک کننده است. اگر بیشتر اوقات حمام می روید، زمان حضور در حمام را کاهش دهید و از آب ولرم استفاده نمایید. حمام با آرد جو دوسر نیز در کاهش خشکی پوست کمک کننده است. پس از حمام پوست را به آرامی خشک کنید و بلافاصله مرطوب کننده روی آن بمالید. برای شستشو از یک صابون ملایم استفاده نمایید. بدن خود را فقط هفته ای 2 یا 3 بار با صابون بشویید. روغن بچه نیز در کاهش خشکی پوست کمک کننده است.

برای درمان خارش پوست چه وقت به پزشک مراجه کنیم؟
پوست ملتهب و خشک مستعد عفونت است. پوست عفونی قرمز، گرم و متورم می شود. از قسمت عفونی پوست ممکن است مایعی خارج شود. برای بهبود این عفونت ممکن است نیاز به آنتی بیوتیک باشد.
درد یا خارش شدید (خصوصا در افراد مسن)، گاهی اوقات به علت بروز بیماری هایی جدی ایجاد می شود. در صورتی که شما یک فرد مسن هستید و خارش یا درد شدیدی دارید که علت آن را نمی دانید و در طی 2 هفته بهتر نشود حتما به پزشک مراجعه نمایید.

چه داروهایی برای درمان خارش تجویز می شود؟
یک مرطوب کننده برای کاهش خارش نیاز است. اگر مرطوب کننده به اندازه کافی موثر نباشد، پزشک یک کرم استروئیدی هیدروکوروتیزون یک درصد را برای یک هفته تجویز می کند. اگر این دارو نیز موثر نبود، پزشک یک استروئید قوی تر یا یک نوع قرص آنتی هیستامین تجویز می کند.
اگر از کرم استروئیدی برای درمان خارش استفاده می کنید، باید توجه داشته باشید که این کرم را بیش از 1 تا 2 هفته استفاده ننمایید. در صورت استعمال کرم استروئیدی روی صورت یا ناحیه تناسلی، دقت کافی داشته باشید. کرم استروئیدی ممکن است پوست شما را خیلی نازک کند و باعث ایجاد مشکلات پوستی دیگر شود.