پارونیشیا یا عفونت اطراف ناخن چیست

پارونیشیا یا عفونت اطراف ناخن چیست –

پارونیشیا یک نوع عفونت پوستی است که اطراف ناخن های انگشتان را درگیر می کند. این عفونت معمولاً پوست پایین و کناره های ناخن را درگیر می کند.

پارونیشیا (عفونت پوست اطراف ناخن)
پارونیكیای حاد

دو نوع پارونیشیای حاد و مزمن وجود دارد. نوع حاد آن اغلب یک ناخن را درگیر می کند، ولی نوع مزمن ممکن است در یک یا چند ناخن به طور هم زمان روی دهد. پارونیکیای مزمن معمولاً چندان بهبود نمی یابد و علایمش پس از مقداری بهبودی دوباره ایجاد می شود.

پارونیشیا یا عفونت اطراف ناخن چیستعلت پارونیشیا چیست؟

گاز گرفتن، جویدن، دست كاری كردن ناخن، كندن رشته های باریكی كه از پوست كنار ناخن آویزان است و مكیدن انگشت ها باعث افزایش احتمال بروز عفونت می شود. همچنین فرو رفتن ناخن در انگشت نیز باعث بروز پارونیشیا می شود.
پارونیشیای مزمن زمانی روی می دهد كه دست برای مدتی طولانی داخل آب یا مواد شیمیایی باشد. محیط های مرطوب، مكان های مناسبی برای رشد كاندیدیا (نوعی قارچ) و برخی از باكتری ها هستند. احتمال بروز این بیماری در افرادی كه برای مدتی طولانی دستشان خیس است (مانند كسانی كه در رستوران ها ظرف می شویند) بیشتر است. پارونیشیای مزمن ممكن است به دنبال یك درماتیت (التهاب پوستی، كه همراه با قرمزی و خارش است) نیز ایجاد شود. هنگامی كه پوست ملتهب می شود، میكروب ها در آن جا قسمت قرار می گیرند و رشد می كنند.
پارونیشیا در خانم های مسن و بیماران دیابتی شایع تر است. احتمال بروز این بیماری در افرادی كه سیستم ایمنی بدنشان ضعیف است (مانند بیمارانی كه به علت پیوند عضو دارو مصرف می كنند و مبتلایان به ایدز) بیشتر است.

علایم پارونیشیا چیست؟

به طور معمول، پارونیشیا با درد، تورم و قرمزی پوست اطراف ناخن شروع می شود. پارونیشیای حاد ممكن است باعث ایجاد آبسه در پوست اطراف ناخن شود. پارونیشیای مزمن ممكن است باعث شكنندگی بستر و در نهایت موجب جدایی ناخن از پوست شود. همچنین ممكن است ناخن ضخیم و سفت شود و تغییر شكل دهد.
اگر عامل پارونیشیا باكتری باشد، علایم به سرعت بدتر می شوند، ولی اگر عامل آن قارچ باشد معمولاً علایم به تدریج بدتر می شوند.

پزشك چگونه پارونیشیا را تشخیص می دهد؟

پزشك با یك معاینه ساده می تواند این بیماری را تشخیص دهد. معمولاً نیازی به انجام تست های اختصاصی نیست. اما ممكن است پزشك نمونه ای از مایع ترشح شده یا چرك را برای تشخیص عامل بیماری (باكتری یا قارچ) به آزمایشگاه بفرستد.

پارونیشیا چگونه درمان می شود؟
در صورت بروز پارونیشیای حاد، برای كاهش درد و تورم، انگشت را 3 تا 4 مرتبه در آب گرم قرار دهید. اگر علت بیماری باكتری باشد، پزشك ممكن است یك آنتی بیوتیك نیز تجویز كند. در صورتی كه علت بیماری قارچ باشد، ممكن است پزشك داروی ضد قارچ تجویز كند.
اگر تاول چركی شده باشد، شاید پزشك آن را تخلیه كند. در این حالت، پزشك پوست آن ناحیه را بی حس می كند، پوست را از اطراف ناخن جدا می كند و آبسه را تخلیه می كند.
در صورتی كه مبتلا به پارونیشیای مزمن هستید، خیلی مهم است كه ناخن را خشك نگه دارید و از تماس با مواد شیمیایی خودداری كنید. برای جلوگیری از مرطوب شدن پوست، ممكن است نیاز باشد كه دستكش بپوشید یا از كرم هایی كه پوست را خشك نگه می دارند استفاده نمایید. ممكن است نیاز باشد كه داروی آنتی بیوتیك یا ضد قارچ مصرف نمایید. همچنین ممكن است نیاز باشد كه برای تمیز و خشك نگه داشتن ناخن ها از یك كرم استروئیدی یا از محلولی كه حاوی اتانول و تیمول (ضد قارچ) است استفاده كنید.
در صورتی كه عامل بیماری قارچ باشد، بیماری به سختی بهبود می یابد و نیاز است كه بیمار دائماً با پزشك ارتباط داشته باشد. در صورت از بین نرفتن عفونت، حتماً به پزشك مراجعه كنید.

عوارض ناشی از پارونیشیا چیست؟
به ندرت پارونیشیا باعث آسیب دائمی ناخن می شود. در صورتی كه مبتلا به دیابت هستید، این احتمال وجود دارد كه پارونیشیا به بافت های زیرین و استخوان، یا حتی از طریق جریان خون به دیگر قسمت های بدن نیز گسترش یابد. در موارد خیلی شدید، پارونیشیا منجر به از دست رفتن انگشت یا حتی اندام می شود.
در صورت بروز موارد زیر به پزشك مراجعه كنید:

درمان به بهبود علایم كمك نكند
تب و لرز
ظهور رگه های قرمزی كه از محل عفونت به نواحی دیگر امتداد دارند (برای مثال از نوك انگشتان تا بالای دست یا پا)
درد مفصل یا عضله
چگونه می توان از بروز پارونیشیا جلوگیری كرد؟
بهترین راه برای پیشگیری از پارونیكیا، مراقبت از ناخن ها است.

اجتناب از آسیب ناخن ها و نوك انگشتان
ناخن هایتان را با دندان كوتاه نكنید و از دست كاری ناخن هایتان خودداری كنید
ناخن هایتان را اصولی و صاف كوتاه كنید
ناخن هایتان را خیلی كوتاه نكنید و از خراشیدن بستر ناخن خودداری كنید
از ناخن گیر تمیز استفاده نمایید
شما می توانید با خشك نگه داشتن و عدم تماس انگشتان با مواد شیمیایی، از بروز پارونیكیای مزمن جلوگیری كنید. در هنگام كار با آب و مواد شیمیایی دستكش بپوشید. جوراب هایتان را حداقل روزی یك بار عوض كنید و از پوشیدن كفش برای مدتی طولانی خودداری كنید و اجازه دهید كه كفش هایتان خشك شود.

بیماریهای پوستی ناشی از شغل

بیماریهای پوستی ناشی از شغل –

مشكلات پوستی ناشی از شغل چه هستند؟

راش (قرمزی و جوش پوستی) و التهاب: شایع ترین مشكلات پوستی شغلی راش ها و التهاب پوست است. این مشكلات زمانی كه پوست تماس زیادی با آب، مواد شیمیایی یا دیگر مواد مضر دارد اتفاق می افتد. تماس بیش از حد حلال ها، صابون و حتی آب باعث از بین رفتن چربی های طبیعی پوست می شوند. این مسئله باعث ترك خوردن و خشك شدن پوست می شود. روغن هایی كه برای برش و لغزندگی به كار می روند و همچنین گریس باعث بسته شدن منفذ های پوست و به دنبال آن آكنه و التهاب می شوند. تماس با اسید ها، باز ها و فلزات سنگین باعث سوختگی پوست می شوند.

حسایست های پوستی: تماس حتی به مقدار كم با برخی مواد باعث حساسیت پوستی می شود. علت های شایع حساسیت پوستی شغلی چسب ها، اپوكساید ها، رنگ و رزین ها و لاستیك هستند.

سرطان پوست: افرادی كه در فضای باز كار می كنند و در معرض مداوم نور خورشید هستند مستعد سرطان های پوست می باشند. این سرطان ممكن است سال ها بروز نكند.

بیماریهای پوستی شغلیدر محل كار چگونه از پوست خود محافظت کنید؟
محل كار باید تمیز باشد. سطل های زباله مناسب باید در محل كار باشد.
همه مواد شیمیایی باید به طور صحیح ذخیره و برچسب بخورند. اگر مواد شیمیایی خطرناك و اسید در محل كار است، باید حمام و محل شستشوی مناسب نیز در محل كار موجود باشد.

چه كارهایی برای محافظت از پوست می توان انجام داد؟
در اینجا تعدادی از كارها را ذكر می كنیم:

پوشیدن دستكش، روپوش و دیگر لباس هایی كه پوست را در برابر تماس با روغن ها، گریس و مواد شیمیایی محافظت می كند.
لباس های پاكیزه بپوشید و لباس های آلوده به روغن و مواد شیمیایی را پس از كار دربیاورید.
دست و پوست خود را با نفت، بنزین، تینر، الكل های معدنی، نورپنتین، … نشویید.
پس از شستن دست ها، با مالیدن ژل، لوسیون و كرم از آن ها محافظت كنید.
باید بدانید كه در صورت تماس دست با مواد شیمیایی چه باید بكنید و چگونه اقدامات اولیه پزشكی انجام دهید.
در محل كار نخورید، نیاشامید و سیگار نكشید. انجام این كار ها باعث تماس نزدیك مواد شیمیایی با پوست می شود.
اگر در فضای باز كار می كنید، ضد آفتاب بر روی پوست خود بمالید. بعلاوه، عینك دودی بزنید و از كلاه آفتاب گیر و لباس آستین بلند استفاده نمایید.

اینترتریگو یا التهاب چین های پوست چیست

اینترتریگو یا التهاب چین های پوست چیست  -اینترتریگو (التهاب چین های پوست) چیست؟ اینترتریگو یک راش (قرمزی و جوش) پوستی است که معمولاً در چین های پوستی ایجاد می شود (جاهایی که پوست روی هم ساییده می شود و اغلب مرطوب است).

راش خارش دار است و به وسیله قارچ یا باکتری ایجاد می شود. اینترتریگو در افراد چاق یا دیابتی شایعتر است.

اینترتریگو یا التهاب پوستاینترتریگو شبیه به چیست؟
مشخصه اینترتریگو، راش های قرمز یا قهوهای مایل به قرمز است. پوست درگیر معمولاً خیلی جریحه دار، خارش دار و گاهی همراه با ترشح است. در موارد شدید ممکن است پوست ترک بخورد و خونریزی صورت گیرد.

اینترتریگو در چه قسمت هایی از بدن ایجاد می شود؟
راش در جاهایی که پوست روی هم ساییده می شود یا قسمت های مرطوب ایجاد می شود. شایع ترین قسمت های درگیر شامل بینی، انگشتان پا، زیر بغل، کشاله ران، زیر شکم (در افراد چاق)، زیر سینه (در خانم ها) و چین های گردن هستند.

آیا اینترتریگو واگیردار است؟
خیر. اینترتریگو از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود.

چگونه متوجه شویم که مبتلا به اینترتریگو شده ایم؟
بهترین راه برای فهمیدن پاسخ این سوال مراجعه به پزشک است. پزشک با معاینه راش های شما می تواند بگوید که مبتلا به اینترتریگو شده اید یا خیر. انجام تست های آزمایشگاهی برای تشخیص لازم نیست.

چگونه می توان از بروز اینترتریگو جلوگیری کرد؟

پوست را خنک و خشک نگه دارید.
کفش و لباس های تنگ نپوشید.
لباس های نخی بپوشید و از پوشیدن لباس های نایلونی و سنتتیک خودداری کنید.
در صورت داشتن اضافه وزن، سعی کنید وزن خود را کاهش دهید.
پس از ورزش، استحمام کنید و سپس خود را کاملاً خشک کنید.

اینترتریگو چگونه درمان می شود؟
در موارد خفیف، سعی کنید که پوست خود را خشک و در معرض جریان هوا قرار دهید. در موارد شدید، ممکن است پزشک کرم آنتی بیوتیک یا ضد قارچ برای شما تجویز نماید.

عادتهایی که پوست را تخریب می کند

عادتهایی که پوست را تخریب می کند -پوست بزرگترین عضو در بدن شما است، پس تقریبا هر اتفاقی که برای بدن شما بیفتد بر روی پوست شما تاثیر گذار خواهد بود. با این حال اکثر افراد توجه زیادی به پوست خود ندارند، شاید به خاطر آن است که هر روز پوست خود را مشاهده می کنند و برایشان عادی شده است.

عادتهایی که پوست را تخریب می کند12 عادت روزانه ای که مخفیانه پوست را نابود می کنند
مانند هر عضو دیگری پوست نیز نیاز به مراقبت دارد. شاید دانستن این که اولین عامل در تقریب سن شما توسط دیگر افراد وضعیت پوست شماست، تصمیم شما را در رابطه با توجه بیشتر به این عضو و مراقبت لازم از آن را جدی تر کند. در طول زندگی به انجام کارهایی عادت کرده ایم که ضرر و زیان آن ها کمتر به چشم می آیند ولی در دراز مدت می توانند خطرهای جدی برای سلامت بدن و به خصوص پوست مان به همراه داشته باشند. در زیر مهمترین عادت ها و رفتارهای آسیب رسان به پوست تشریح شده است، با رعایت این نکات می توانید بر طول عمر و سلامت پوست جوان خود بیفزایید و از سرعت پیر شدن آن به شدت بکاهید.

بیش از اندازه در معرض تابش خورشید قرار گرفتن

در چند سال اخیر باب شده است که برخی افراد برای مقاصد زیبایی (برنزه کردن) با آغشته کردن پوست خود به روغن بچه، ساعت های بسیاری زیر نور خورشید حمام آفتاب می گیرند. شاید بعد از مدتی به خواسته خود برسند ولی جدای از التهاب های پوستی و عفونت های پوستی که ممکن است برای شان رخ دهد، پوست آن ها را در مسیر پیری زودرس و سرطان پوست نیز قرار می دهد.

اگر تنها یک اقدام باشد که شما قرار است برای محافظت از پوست خود انجام دهید، آن اجتناب از نور خورشید است. خورشید سلول های ترمیم کننده پوست را تحت تاثیر قرار می دهد و این سلول ها را به صورت برگشت ناپذیری تخریب می کند، پوست شما قابلیت بازسازی خود را از دست داده و پیر می شود و همچنین مستعد ابتلا به سرطان پوست می شوید.

پوست آفتاب دیده و برنزه بسیار چین خورده و مخطط است و از لکه های قهوه ای بسیاری پوشیده شده است که ناشی از سالیان سال تخریب های نور خورشید است.

اگر برنامه ای در جهت تغییر رنگ پوست خود و گرفتن حمام آفتاب دارید، بهتر است از یک متخصص پوست کمک بگیرید و همچنین از راهنمای پزشک خانه شما استفاده کنید.

مضایقه کردن در مصرف کرم های ضد آفتاب

هر مرتبه که یک متخصص پوست را ملاقات می کنیم به ما توصیه می کنند از پوست خود بیشتر محافظت کنیم حال آن که خودشان می دانند ما از کرم های ضد آفتاب استفاده می کنیم! آیا کرم های ضد آفتاب ما را از نور خورشید محافظت نمی کنند؟ مسلما محافظت می کنند چرا که کرم های ضد آفتاب برای همین کار ساخته شده اند اما این ما هستیم که یا مقدار مناسبی از آن را استعمال نمی کنیم (کمتر از یک بند انگشت) و یا از کرم های ضعیف تر از SPF 30 استفاده می کنیم.

اکثر مردم حدود یک چهارم مقدار توصیه شده کرم ضد آفتاب مصرف می کنند. هر مقداری که شما مصرف می کنید، احتمالا بیش از حد کم است. بنابراین از امروز حداقل آن را دو برابر کنید. کرم های ضد آفتاب همیشگی نیستند و طول عمری کمتر از دو ساعت دارند و بسیاری از مردم نیز کرم های ضد آفتاب را هر دو ساعت یک بار (که متخصصین پوست توصیه می کنند) تجدید نمی کنند.

اگر می خواهید از منزل خارج شوید، سعی کنید همیشه به مقدار مناسبی بدن خود را از نور خورشید بپوشانید و در روزهای آفتابی تابستان کلاه های لبه دار پهن به سر کنید، به دنبال سایه بان باشید، ضد آفتاب بزنید، و حداقل هر 2 ساعت آن را تجدید کنید، اگر شنا کردید یا عرق کردید زودتر ضد آفتاب تان را تجدید کنیدچرا که قطره های آب مانند ذره بین نور خورشید را بر روی پوست شما متمرکز می کنند و باعث تغییر رنگ و ایجاد لکه بر روی پوست شما می شوند.

البته ذکر این نکته حائز اهمیت است که تابش نور خورشید بر روی پوست باعث تولید ویتامین مهمی به نام ویتامین D می شود و این ویتامین بیشتر از راه تابش نور خورشید تولید می شود حال آن که در حال حاضر نوع خوراکی آن هم در مواد غذایی مانند شیرهای غنی شده با ویتامین D و قرص های کلسیم ویتامین D وجود دارد. برای این منظور لازم است که روزانه چیزی در حدود 15 دقیقه زیر نور خورشید قرار بگیرید. صورت و بازوها به پایین تا انگشتان دست از مناطقی هستند که در تولید ویتامین D توسط تابش نور خورشید دخالت بیشتری دارند.

خوابیدن روی تخت های برنزه شدن

آیا فکر می کنید تخت برنزه امن تر از آفتاب گرفتن در فضای باز است؟ اگر بله، بهتر است متن زیر را مطالعه کنید و دوباره تصمیم بگیرید.

نور خورشید حاوی اشعه های ماوراء بنفش A و B است که می توانند برای پوست مضر باشند. تخت های برنزه شدن دسته های متمرکز شده از اشعه ماورای بنفش A و ماورای بنفش B را به شما می تاباند. یعنی همان نور خورشید با شدت بیشتر!

تابش طولانی مدت این اشعه ها موجب چین و چروک و مسن تر شدن پوست می شود و می تواند خطر ابتلا به سرطان پوست (ملانوما) را سه برابر کند. متخصصان پوست هر ساله به مردم یادآور می شوند که هرگز به سالن های برنزه شدن نروید چرا که چیزی از این بدتر وجود ندارد که شما روی پوست خود انجام دهید!

سیگارکشیدن

احتمالا تا الان در مورد خطرهای ناشی از سیگار کشیدن، از جمله سرطان ریه، آمفیزم، بیماری های قلبی و سکته مغزی بسیار شنیده اید. اما آیا می دانستید که سیگار کشیدن می تواند باعث چین و چروک پوست شود؟ سیگار کشیدن بسیاری از آسیب هایی را که آفتاب به پوست وارد می کند به پوست و سایر اعضای بدن می رساند ولی به جای خارج از بدن از داخل بدن این کارها را می کند. سیگار کشیدن باعث می شود پوست ضعیف، خسته و بی حال به نظر بیاید.

سیگار کشیدن پوست را زرد می کند، باعث تداخل خون رسانی به اعضای بدن می شود و بهبود زخم را کند می کند. پس اگر شما سیگاری باشید و پوست شما صدمه ببیند، ممکن است به کندی التیام یابد.

استفاده از پاک کننده اشتباهی

اشتباه بزرگی که اکثر مردم انجام می دهند شستن صورت خود با استفاده از صابون هایی است که برای دست و بدن ساخته شده است. این نوع صابون بر خلاف ظاهرشان برای صورت شما سفت و خشن به حساب می آیند و جای آن ها فقط در حمام است. برای شست شوی صورت از یک پاک کننده ملایم صورت استفاده کنید. به خصوص اگر پوست حساسی دارید.

اگر پوست شما مستعد جوش و آکنه است، مطمئن شوید که پاک کننده ای که استفاده می کنید بدون چربی باشد و ایجاد آکنه نکند. افرادی که پوست خشکی دارند باید پس از شستن برای حفظ رطوبت و جلوگیری از التهاب، پوست صورت خود را با یک لایه مرطوب کننده (ترجیحا لوسیونی که شامل کرم های ضد آفتاب باشد) بپوشانند.

لیف کشیدن

شستن صورت ایده خوبی است ولی لیف کشیدن نه!

لیف زدن می تواند بسیار پوست را تحریک کند. بسیاری از اوقات، افراد مبتلا به جوش و آکنه احساس می کنند لیف کشیدن پوست آنها را بهتر می کند، اما در واقع این کار به بدتر شدن جوش و آکنه کمک خواهد کرد.

با پوست خود ملایم رفتار کنید. صورت خود را با دست و یک حرکت دایره ای، نرم بشویید.

فشار دادن و دستکاری جوش ها

شاید با برداشتن و فشار دادن جوش ها و تخلیه آن ها موقتا کمی احساس رضایت کنید ولی این کار در دراز مدت به بدتر شدن جوش ها و آکنه ها می انجامد و منجر به ایجاد زخم های دائمی و اسکار می شود.

بهتر است این کار را ترک کنید. به جای فشاردادن جوش ها می توانید از داروهای ضد جوش (اکثرا بدون نسخه پزشک قابل تهیه هستند) که حاوی سالیسیلیک اسید یا بنزوئیل پراکساید هستند را امتحان کنید.

اگر پوستتان خوب نشد با متخصص پوست خود تماس بگیرید.

استرس

شاید باورش سخت باشد ولی تاثیر استرس بر پوست هم از لحاظ علمی و هم از لحاظ تجربی به شدت تاکید شده است. چه استرس لحظه ای باشد و چه مدت مدیدی استرس داشته باشید در هر دو صورت پوست شما آن را نشان خواهد داد. استرس باعث می شود بسیاری از بیماری های پوستی نظیر پسوریازیس، روزاسه و آکنه بدتر شوند.

همچنین ممکن است توانایی پوست را برای حفاظت از مواد محرک مضر و عفونت کاهش دهد. به علاوه، افرادی که غرق در استرس هستند زمان کمتری برای مراقبت از پوست خود صرف می کنند و همین امر می تواند به مشکلات آن ها دامن بزند.

لایه برداری و پلینگ بیش از حد

داشتن پوستی جوان و پر طراوت بسیار با ارزش است. اما تلاش برای دستیابی به آن می تواند گران تمام شود، به خصوص اگر شما لایه برداری شیمیایی خود را به کسی که پزشک یا متخصص نباشد، بسپارید.

لایه برداری شیمیایی اگر به اشتباه انجام شود می تواند باعث عفونت شود یا جای زخم دائمی به جا بگذارد، پس بهتر است این کار را به پزشک خود یا متخصص این امر بسپارید.

پلینگ مکانیکی و لایه برداری خانگی بیش از حد نیز پوست شما را قرمز و ملتهب می کند. اگر می خواهید در خانه این کار را انجام دهید، حتما از یک متخصص مشورت بگیرید.

پر خوری

هنگامی که وزن تان زیاد می شود، پوست مجبور است برای جا دادن ابعاد جدید کشیده شود. از دست دادن وزن باعث شل و ول شدن پوست می شود. اگر پوستتان به اندازه ی کافی الاستیک نباشد که به حالت اول برگردد، مقدار اضافه آن باعث ایجاد چین و چروک و افتادگی می شود. اگر برنامه ای برای کاهش وزن دارید بهتر است این کار را با صبر و حوصله انجام دهید تا بدن و پوست شما هم آرام آرام به شرایط جدید عادت کند.

کم خوابی

بیش از یک چهارم مردم هفت تا نه ساعت خواب مورد نیاز شبانه را ندارند و علائم کم خوابی را می توان به راحتی از پوست ورم کرده و پف های زیر چشم شان دریافت.

پوست شما هنگامی که خواب هستید، نوسازی می گردد و جوان می شود. کمبود خواب باعث می شود صورت شما خسته و کسل و بی حال به نظر بیاید و می تواند باعث پر رنگ تر شدن گودی های سیاه صورت و زیر چشم شود.

نادیده گرفتن علائم هشدار

خال یک علامت پوستی طبیعی است و ممکن است در هر فردی دیده شود. گاهی به دلیل افزایش سن و یا بلوغ و یا بارداری اندازه و حتی رنگ خال تغییر می کند و این نیز طبیعی به شمار می رود اما در شرایطی غیر از این ها، یک خال در حال تغییر یکی از واضح ترین نشانه های سرطان پوست است. تشخیص زود هنگام آن به پزشک این فرصت را می دهد که قبل گسترش آن را درمان کند. اما چگونه می خواهید بفهمید که یک خال در حال تغییر حالت است اگر شما به پوست خود توجه نداشته باشید؟

پیشنهاد می کنیم پوست تمام بدن خود را از بالا تا پایین، از جلو به عقب در یک آینه تمام قد حداقل ماهی یکبار بررسی کنید و به دنبال تغییر در اندازه، شکل و رنگ خال و یا ایجاد خال های جدید باشید.

اگر مورد مشکوکی را تشخیص دادید، و یا سابقه شخصی یا خانوادگی ابتلا به سرطان پوست دارید، از متخصص پوست خود بخواهید شما را بطور کامل معاینه کند چرا که پیشگیری همیشه بهتر از درمان است.

علل پوکی استخوان

علل پوکی استخوان  -اگر میزان تخریب استخوان بیش از ساخته شدن آن باشد، فضاهای بین شبکه‌های داخلی استخوان بزرگ می‌شوند و اصطلاحا پوکی استخوان اتفاق می‌افتد.
استخوان بافت زنده‌ای است که از دو لایه داخلی و خارجی تشکیل شده است. لایه داخلی ضخیم بوده و از شبکه‌های محکمی تشکیل شده که توده استخوانی را ایجاد می‌کند. در بدن انسان استخوان‌ها به طور مرتب ساخته شده و از بین می‌روند. البته سرعت این روند در تمام عمر فرد یکسان نیست، به طوری که توده استخوانی در سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی به حداکثر میزان خود می‌رسد و سپس به تدریج کاهش می‌یابد. حداکثر توده استخوانی در افراد مختلف متفاوت است و به عوامل ارثی، تغذیه، فعالیت بدنی و شیوه زندگی در طول دوره رشد بستگی دارد.

علل پوکی استخوان
در این وضعیت، استخوان ضعیف شده و با کوچک‌ترین ضربه دچار شکستگی می‌شود. این پدیده در سنین سالمندی شایع بوده اما با اقدامات ساده‌ای می‌توان آن را به تاخیر انداخت یا شدت آن را کاهش داد.
پوکی استخوان اغلب تا زمان شکستگی استخوانی علامتی ندارد

اهمیت پوکی استخوان در آن است که اغلب تا زمان شکستگی استخوانی علامتی ندارد. ستون فقرات، استخوان ران، لگن، مچ دست و انتهای ساعد به ترتیب شایع‌ترین محل‌هایی هستند که در اثر پوکی استخوان دچار شکستگی می‌شوند. بسیاری از شکستگی‌های ستون فقرات تنها با درد شدید پشت همراه هستند و علامت دیگری ندارند. انحراف ستون مهره‌ها در اثر جوش خوردن خودبخودی آنها می‌تواند از علایم این بیماری باشد.

چه عواملی ایجاد کننده پوکی استخوان هستند؟

– سن: با بالارفتن سن، تراکم استخوان در هر دو جنس به تدریج کاهش می‌یابد؛ به طوری که از حدود ۴۰ سالگی نیم تا یک درصد در سال کاهش می‌یابد.

– جنس: پوکی استخوان در زنان به دلیل کم بودن توده استخوان و پدیده یائسگی شایع‌تر است؛ به طوری که زنان در هر سنی ۴ تا ۵ برابر مردان دچار شکستگی استخوان می‌شوند.

– یائسگی و کاهش هورمون‌های جنسی: هورمون‌های جنسی نقش مهمی در استحکام استخوان‌ها دارند. بنابراین هر عاملی از جمله یائسگی که باعث کم شدن این هورمون‌ها شود پوکی استخوان را تسریع می‌کند.

– سابقه فامیلی: در صورت سابقه شکستگی در بستگان نزدیک (پدر، مادر، خواهر و برادر) احتمال ابتلا به شکستگی تا دو برابر افزایش می‌یابد.

– نژاد و عوامل ارثی: نژاد آسیایی و افرادی که پوست و موی روشن دارند، بیشتر در معرض پوکی استخوان هستند.

– جثه بدنی: استخوان‌بندی ظریف و جثه کوچک‌تر موجب افزایش احتمال پوکی استخوان می‌شود.

– بیماری‌های همراه: برخی بیماری‌ها نظیر بیماری‌های مزمن کبد و کلیه، دیابت نوع۱، افزایش هورمون تیروئید و پاراتیروئید، اختلالات هورمون‌های جنسی، اسهال مزمن و اختلالات سوء جذب، بی‌اشتهایی عصبی، پیوند اعضا و برخی سرطان‌ها باعث افزایش احتمال ابتلا به پوکی استخوان می‌شوند.

– مصرف داروها: مصرف طولانی مدت داروهای حاوی کورتون، داروهای ضد صرع و داروهایی که برای درمان بیماری‌های تیروئید مصرف می‌شوند؛ موجب بروز پوکی استخوان می‌شود. این دسته داروها حتما باید با تجویز پزشک و درصورت نیاز با مکمل‌های دارویی مانند کلسیم و ویتامین «د» مصرف شوند.

– ورزش و فعالیت بدنی: ورزش سبب افزایش رشد استخوانی بویژه در کودکی و دوران بلوغ می‌شود. ورزش مناسب و متناسب با سن به طور مستمر موجب افزایش تراکم استخوانی می‌شود.

– رژیم غذایی: کلسیم باعث قوی شدن استخوان‌ها می‌شود. ویتامین «د» نیز مانند کلیدی است که باعث ورود کلسیم به استخوان‌ها و استحکام آنها می‌شود. مصرف این دو ماده در رژیم غذایی به پیشگیری از پوکی استخوان کمک می‌کند.

– مصرف دخانیات و الکل: مصرف دخانیات شامل سیگار، قلیان، پیپ و چپق موجب اختلال در جذب کلسیم و ساخت استخوان، یائسگی زودرس، کاهش وزن و تخریب هورمون‌های جنسی می‌شود که به تسریع پوکی استخوان می‌انجامد. مصرف الکل نیز با کم کردن فعالیت سلول‌های سازنده استخوان موجب پوکی استخوان می‌شود.

پوکی استخوان چگونه منجر به شکستگی می‌شود؟
حدود ۵ درصد زمین خوردگی‌ها منجر به شکستگی می‌شوند
به گزارش یسنا، مسلما استخوان‌هایی که استحکام کافی برای حفظ تعادل بدن را نداشته باشند، به راحتی متعاقب نیروهای جزیی مانند زمین خوردن و یا سقوط از پله دچار شکستگی می‌شوند. به همین دلیل شایع‌ترین علت شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان سقوط و زمین خوردن است. عواملی مانند موانع محیطی، نور کم، اختلال بینایی، فراموشی و استفاده از داروهای خواب آور در افزایش احتمال سقوط و شکستگی نقش دارند.

پوکی استخوان علامتی ندارد اما با مشاهده علائم زیر به پزشک مراجعه کنید

– کاهش قد به میزان حدود ۳ سانتی‌متر نسبت به دوران جوانی
– قوز درستون فقرات که به تازگی ایجاد شده باشد
– شکستگی دراثر ضربه خفیف یا زمین خوردن جزیی

اگر به پوکی استخوان مشکوک شدیم، چه کنیم؟

بخاطر داشته باشید که پوکی استخوان براحتی قابل تشخیص و درمان است. تشخیص پوکی استخوان توسط پزشک و با اندازه‌گیری تراکم استخوان انجام می‌شود. اندازه‌گیری تراکم استخوان یک ر وش بدون درد است که با استفاده از دستگاه مخصوصی انجام شده و حدود ۱۵ دقیقه طول می‌کشد.
در صورت تشخیص پوکی استخوان با بکارگیری توصیه‌های دارویی و غیردارویی می‌توان از پیشرفت پوکی استخوان و شکستگی استخوان که مهم‌ترین عارضه آن است پیشگیری کرد. رعایت رژیم غذایی، ترک مصرف دخانیات و فعالیت بدنی مناسب از پیشرفت پوکی استخوان جلوگیری می‌کند. داروهای موثر در افزایش توده استخوان باید با تجویز پزشک مصرف شوند. در صورت نیاز به این داروها آنها را مطابق دستور دارویی و بطور مستمر استفاده کنید.

در صورت بروز پوکی استخوان برای پیشگیری از شکستگی چه باید کرد؟

با پیش‌بینی دستگیره و نرده در محل پله، آشپزخانه و حمام؛ کنترل مستمر موانع عبور و مرور و استفاده از صندلی یا چهارپایه در حمام و آشپزخانه از زمین خوردن جلوگیری کنید. همچنین اگر از داروهای آرام بخش استفاده می‌کنید حتما محل رفت و آمد خود را در شب کنترل کنید تا مانعی سر راه شما نباشد.

چگونه از بروز پوکی استخوان پیشگیری کنیم؟
– برای پیشگیری از پوکی استخوان قرار گرفتن در معرض نور مستقیم آفتاب به دریافت ویتامین «د» کمک می‌کند.
– از منابع کلسیم و ویتامین «د» به اندازه کافی در رژیم غذایی خود استفاده کنید.
– از مصرف دخانیات به هر شکل (سیگار و قلیان) خودداری کنید.
– ورزش مستمر و متناسب را در برنامه زندگی خود بگنجانید.

پزشکان چه توصیه‌های غذایی برای پیشگیری از بروز پوکی استخوان دارند؟
– غلات، لبنیات، حبوبات، سبزی، ماهی و میوه را در رژیم غذایی خود بگنجانید. مصرف روزانه سه لیوان شیر یا ماست کم چرب (یا دو قطعه پنیر بجای هر لیوان شیر) می‌تواند کلسیم مورد نیاز روزانه بدن را تامین کرده به سلامت استخوان‌ها کمک می‌کند.
– از مصرف نوشابه‌ یا قهوه خودداری کرده و دوغ کم نمک را جایگزین آن کنید. روزانه ۶ تا ۸ لیوان آب بنوشید.
– ماهی‌ها، جگر و تخم مرغ منابع غذایی حاوی ویتامین «د» هستند؛ از آنها در برنامه هفتگی غذایی خود استفاده کنید.
– اگر قادر به انجام انواع ورزش‌ها نیستید حداقل سه بار در هفته به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پیاده‌روی کنید.
پیاده‌روی بهترین جایگزین برای انواع ورزش‌ها جهت جلوگیری از پوکی استخوان است.

کرمک یا کرم سنجاقی

کرمک یا کرم سنجاقی -آلودگی با کرم سنجاقی حالتی است که در ان کرم های گرد و کوچک ، در داخل روده رشد کرده و تولید مثل می کنند .
کرمک شایعترین انگل در بچه هائی که در مناطق معتدل زندگی می کنند می باشد . حداقل ۳۰ درصد تمام بچه ها و ۹۰ درصد بچه هائی که در مؤسسات نگهداری زندگی می کنند دچار کرمک می باشند .

کرمک یا کرم سوزنی▪ علل :
ـ عفونت معمولاً در دو مرحله رخ می هد :
۱) تخم انگل ابتدا از اطراف مقعد به لباسها و رختخواب و اسباب بازیها منتقل می شود ، تخم های منتقل شده اغلب از طریق دستها وارد دهان دیگر بچه ها شده و بلعیده می شوند .
۲) تخم انگل همچنین می تواند در هوا پراکنده شده و توسط دیگر افراد خورده شود . همچنین بچه ها ممکن است با انتقال تخم ها از اطراف مقعد به دهانشان مجدداً خود را آلوده کنند .
کرم ها در انتهای روده ظرف ۲ تا ۶ هفته بالغ می شوند . کرم ماده در شب بطرف مقعد حرکت می کند و در چین های پوستی اطراف مقعد تخم گذاری می کند . تخم ها در یک ماده ژلاتینی و چسبناک قرار دارند . این ماده و حرکات کرم مادر باعث خارش می شوند .
تخم ها می توانند در محیط بیرون بدن در درجه حرارت طبیعی اتاق بمدت ۳ هفته زندگی کنند . اگر چه تخم ها ممکن است به سرعت بازشده و کرم های جوان ممکن است به طرف روده باریک برگردند .

▪ علائم :
ـ بیشتر بچه های آلوده به انگل بی علامت هستند . اما بعضی دارای احساس خارش در ناحیه مقعد بوده و دائماً آن ناحیه را می خارانند و در نتیجه پوست اطراف مقعد ممکن است زخم باشد .
ـ در دختر بچه ها آلودگی با کرمک می تواند باعث حساسیت و خارش ناحیه واژینال شود . درد شکم ، بی خوابی و تشنج و سایر علائم اثبات نشده به غلط به کرمک نسبت داده می شوند .
ـ در موارد نادر آپاندیسیت می تواند توسط انسداد آپاندیس بوسیله کرم سنجاقی ایجاد شود .

▪ تشخیص :
اثبات تشخیص آلودگی با کرمک یا پیدا کردن کرم می باشد . بهترین زمان بررسی ناحیه مقعد شب هنگام ۲-۱ ساعت بعد از اینکه کودک به رختخواب رفت می باشد . کرم ها سفید و نخی بوده و حرکت آنها با چشم غیرمسلح دیده میشود. تخم ها و کرم ها می توانند بوسیله گذاشتن نوار چسب در ناحیه مقعد هنگام صبح قبل ازاینکه کودکان از خواب بلند شوند برداشته شود .
نوار چسب را روی خودش تا کرده و به آزمایشگاه ببرید . تخم ها و کرم های روی چسب می توانند در زیر میکروسکوپ مشخص شوند .

▪ پیش آگهی و درمان :
معمولاً نیاز به درمان نمی باشد انگل بسیار شایع بوده و بندرت باعث هر گونه صدمه ای می شود . اما ، بیشتر والدین از این موضوع ناراحت بوده و خواستار درمان کودک خود می باشند . یک دوز واحد از داروی مبندازول یا پیرانتل در حدود ۹۰ درصد بیماران را بهبود می بخشد . همه افراد خانواده باید دارو را مصرف کنند زیرا آلودگی مجدد می تواند از سایر افراد خانواده ایجاد شود . ِکِرم ها یا پمادهای ضدخارش روزی دو تا سه بار در روز بر روی ناحیه اطراف مقعد خارش را کاهش می دهند .
علیرغم درمان داروئی عفونت مجدد بسیار شایع می باشد زیرا تخم های زنده در مدفوع تا یکهفته بعد از درمان وجود دارند . لباس ، رختخواب و اسباب بازیها باید مرتباً در ماشین لباسشویی شسته شده تا از هر گونه تخم انگل پاک شوند .

درماتوميوزيس چیست

بيماري‌ها جزء جدايي‌ناپذير زندگي همه انسان‌ها هستند و هيچ كس نمي‌تواند ادعا كند كه تا به حال مريض و روانه مطب پزشكان نشده است. همه ما حالاتي را تجربه كرده‌ايم كه بيشتر موارد مشكل مهمي نبوده‌اند و با چند داروي محدود و استراحت درمان شده‌اند. اينها همان بيماري‌هاي «شايع» هستند؛ مثل سردرد‌هاي مزمن، معده‌درد، مسموميت‌هاي غذايي، شكستگي‌ها، افسردگي و اضطراب و مانند اينها كه تقريبا همه ما به آنها دچار شده‌ايم. به علاوه، دسته‌اي از بيماري‌ها نيز هستند كه با علائم جسمي خود را نشان مي‌دهند، ولي در واقع منشا فيزيكي ندارند و در اثر برهم خوردن تعادل روان به وجود مي‌آيند. تعداد اين حالات و تعداد كساني كه با اين درد‌ها؛ مثلا درد قفسه سينه و به زعم خودشان درد قلبي، سردرد يا به تصور خودشان ميگرن يا حتي تومور مغزي و مانند اينها روانه مطب پزشكان مي‌شوند هم كم نيستند.

پزشكان اين بيماري‌ها را «سايكوسوماتيك» يا «روان‌تني» مي‌نامند و به بيمار مي‌گويند كه قلب يا مغزشان كاملا سالم است و بايد به دنبال منشا رواني درد‌شان باشند. معمولا اين دسته از مراجعه‌كنندگان، به روانپزشك يا روانشناس ارجاع داده مي‌شوند تا علت رواني مشكل جسمي‌شان مشخص شود. متاسفانه گاه اين افراد با تصور اينكه پزشك نمي‌تواند مشكل آنها را درمان كند، باور ندارند كه سرچشمه اصلي اين درد‌ها رواني است و چون فكر مي‌كنند فقط ديوانه‌ها به روانپزشك مراجعه مي‌كنند، مشكل‌شان را پيگيري نكرده و گاه سال‌ها از اين درد‌ها رنج مي‌برند. اما در ميان بيماري‌هاي بيشماري كه انسان‌ها به آنها مبتلا مي‌شوند، دسته‌اي هم هستند كه پزشكان آنها را بيماري‌هاي نادر مي‌خوانند. آمارها نشان مي‌دهد، تعداد افرادي كه درگير اين گونه مشكلات مي‌شوند، بسيار اندك بوده و مثلا ممكن است از 100 هزار نفر فقط 4 نفر به آنها مبتلا شوند. بسيار پيش مي‌آيد كه پزشكان موفق به تشخيص اين مشكلات نمي‌شوند و گاه بيماري اين افراد تا چند سال بدون تشخيص باقي مي‌ماند. بيمار به متخصصان گوناگون مراجعه و داروهاي مختلفي مصرف مي‌كند و آزمايش‌هاي گوناگوني روي او انجام مي‌شود، ولي هيچكدام پاسخگو نيستند و او همچنان سرگردان از درد‌ها و حالات آزاردهنده در رنج و عذاب است. در واقع، علت اين عدم تشخيص در بسياري موارد اين است كه اين بيماري‌ها علائمي دارند كه در بيماري‌هاي شايع و حتي نادر ديگر هم يافت مي‌‌شود و پزشك نمي‌تواند تشخيص افتراقي درستي بدهد. در اينجا با يكي از اين بيماري‌هاي نادر آشنا مي‌شويد و نكات كليدي درباره آن را خواهيد دانست.

نام اين بيماري نادر «درماتوميوزيس» (Dermatomyositis) است.اين بيماري يك بيماري نادر التهابي يا روماتيسمي است كه ميزان شيوع آن تقريبا يك نفر در هر 100 هزار نفر مي‌باشد. اولين نشانه‌هاي اين بيماري روي پوست ظاهر مي‌شوند. درماتوميوزيس جزء بيماري‌هاي خودايمني است كه مانند همه بيماري‌هاي از اين دست، سيستم ايمني به اشتباه با آنتي‌ بادي‌هاي مخربي كه مي‌سازد به جاي عوامل بيماري‌زاي خارجي، به بافت‌ها و سلول‌هاي سالم و طبيعي بدن حمله و در عملكرد آنها مشكل ايجاد مي‌كند. لوپوس، آرتريت روماتوئيد و ام‌اس از جمله شايع‌ترين اين بيماري‌ها
هستند.

درماتوميوزيسچه كساني به درماتوميوزيس مبتلا مي‌شوند؟
اين بيماري مي‌تواند در هر سني بروز كند، ولي معمولا بزرگسالاني را كه در اواخر چهل سالگي يا اوايل شصت سالگي مي‌باشند، درگير مي‌كند. كودكان 5 تا 15 ساله هم از ديگر كساني هستند كه ممكن است به درماتوميوزيس مبتلا شوند. اين بيماري در زنان شايع‌تر از مردان است و معمولا نشانه‌هاي آن به تدريج، طي هفته‌ها يا ماه‌ها ظاهر مي‌گردد. درماتوميوزيس دوره‌هايي هم دارد كه بيماري به اصطلاح خاموش مي‌شود كه در اين حالت نشانه‌هاي بيماري خود به خود از بين مي‌روند. وقتي بيمار تحت درمان صحيح قرار گيرد، راش‌هاي پوستي (لكه‌هاي بنفش يا قرمز تيره) ناپديد شده و بيمار توان و عملكرد قبلي عضلاني خود را به دست خواهد آورد.
نشانه‌هاي درماتوميوزيس

شايع‌ترين علائم اين بيماري به قرار زير است:
راش‌هاي بنفش يا قرمز تيره روي پوست
اين راش‌ها بنفش مايل به آبي كه جا به جا روي پوست معمولا روي صورت، پلك‌ها، اطراف ناخن‌ها، برآمدگي انگشتان، آرنج‌ها، زانو‌ها و روي قفسه سينه و معمولا از اولين نشانه‌هاي بروز درماتوميوزيس مي‌باشند.
ضعف پيش‌رونده عضلاني
معمولا اين ضعف در عضلات نزديك به بالاتنه، مانند عضلات لگن، ران‌ها، شانه‌ها، بالاي بازو و گردن فرد ايجاد شده و به مرور زمان بدتر مي‌شود. ضعف عضلاني ناشي از اين بيماري به صورت قرينه بدن بيمار را درگير مي‌كند؛ به اين معنا كه هم عضلات سمت راست بدن و هم عضلات سمت چپ ضعيف مي شوند. دو موردي كه در بالا گفته شد در بيشتر اوقات از اولين نشانه‌هاي بروز اين بيماري هستند؛ ولي درماتوميوزيس علائم ديگري هم دارد كه عبارتند از:
اختلال در بلع، دردناك يا حساس شدن عضلات، خستگي و ضعف، تب، كاهش وزن، تجمع كلسيم زير پوست به ويژه در كودكان، زخم‌هاي دستگاه گوارش و سوراخ شدن روده‌ها (كه اين هم باز بيشتر در كودكان مبتلا به درماتوميوزيس مشاهده مي‌شود) و مشكلات ريوي.

علل بروز درماتوميوزيس
اين بيماري از آن دسته اختلالات عضلاني است كه «ميوپاتي التهابي» ناميده مي‌شوند. به طور كلي بيماري‌هايي كه با ضعف عضلاني بروز مي‌كنند را ميوپاتي مي‌گويند. علت ايجاد بيشتر ميوپاتي‌هاي التهابي ناشناخته است. عفونت هايي كه منشاء باكتريايي يا ويروسي دارند، مي‌توانند باعث ايجاد ميوپاتي التهابي شوند؛ ولي در اكثر موارد پزشكان نمي‌توانند يك عفونت قبلي را در بيمار شناسايي كنند. برخي پزشكان هم معتقدند كه ممكن است اين بيماري منشا ژنتيكي داشته باشد و بعضي افراد به طور طبيعي مستعد ابتلا به اين بيماري
باشند.

چه نقاطي از بدن درگير مي‌شوند؟
اين بيماري به رگ‌هاي خوني ظريف در بافت عضلات حمله مي‌كند. سلول‌هاي التهابي رگ‌هاي خوني را محاصره و در نهايت به تحليل رفتن بافت عضلات منجر مي‌شود. در خون بسياري از مبتلايان به درماتوميوزيس آنتي بادي‌هاي خاصي وجود دارد كه به وضوح قابل شناسايي هستند.

مشكلات بيماران مبتلا به درماتوميوزيس
ضعف عضلاني ناشي از اين بيماري مي‌تواند باعث اختلال در بلع شود. اگر عضلات مري دچار ضعف شوند، فرد نمي‌تواند غذاها را به درستي و كامل ببلعد و همين موجب كاهش وزن و سوء تغذيه مي‌گردد. ناتواني در بلع ممكن است به آسپيره كردن و ذات الريه بينجامد. (وقتي در اثر ضعف عضلات مري و گلو، مواد غذايي و آب يا آب دهان وارد ريه‌ها شود، اين حالت را در اصطلاح پزشكي «آسپيره كردن» مي‌گويند). آسپيره كردن موجب ذات الريه يا همان پنوموني مي‌شود. مشكلات تنفسي، يكي ديگر از مشكلات جدي مبتلايان به درماتوميوزيس است. اگر اين بيماري التهابي عضلات قفسه سينه را هم درگير كند، بيمار در تنفس مشكل پيدا كرده و دچار تنگي نفس خواهد شد. مشكلات دستگاه گوارش، مانند زخم‌هاي دستگاه گوارش و خونريزي آن هم مي‌توانند از عوارض درماتوميوزيس باشند.

درگيري‌هاي پوستي
تجمع كلسيم در عضلات، پوست و بافت‌هاي هم‌بند، يكي ديگر از عوارض اين بيماري التهابي نادر است. اين حالت بيشتر در كودكان روي مي‌دهد. احتمال ابتلاي يك بيمار درماتوميوزيس به عفونت‌هاي گوناگون، به ويژه عفونت‌هاي دستگاه تنفسي و دستگاه گوارش، بيشتر از ديگران است.

ديگر پيچيدگي‌هاي ناشي از درماتوميوزيس
مبتلايان به اين بيماري ممكن است با مشكلات ديگري هم روبه‌رو شوند؛ مثلا ناخن‌ها، انگشتان پا، گونه‌ها، بيني و گوش‌ها در هواي سرد رنگ پريده شوند. همچنين بيمار مبتلا به درماتوميوزيس مي‌تواند هم‌زمان با اين بيماري به بيماري‌هاي خودايمني ديگر، از جمله بيماري‌هاي بافت هم‌بند مانند لوپوس، آرتريت روماتوئيد، اسكلرودرما و سندرم شوگرن هم مبتلا شود. التهاب عضله قلب ناشي از اين بيماري ممكن است باعث التهاب قلب (ميوكارديت) گردد. در تعداد اندكي از مبتلايان به درماتوميوزيس اين حالت باعث مي‌شود بيمار دچار نارسايي احتقاني قلب يا آريتمي (بي‌نظمي در ضربان قلب) شود. درماتوميوزيس مي‌تواند در عملكرد ريه‌ها هم اختلال ايجاد كند؛ به اين معني كه باعث مي‌شود بافت ريه زخم (يا به اصطلاح فيبروز) و سخت شود و حالت ارتجاعي خود را از دست بدهد. بيماري كه دچار چنين عارضه‌اي شده باشد سرفه‌هاي خشك مي‌كند و تنگي نفس دارد. افزايش احتمال ابتلا به برخي سرطان‌ها، مانند سرطان‌هاي گردن رحم، ريه‌، پانكراس (لوزالمعده)، پستان، تخمدان و دستگاه گوارش، از ديگر عوارض اين بيماري است. هرچه سن فرد بالاتر باشد، ميزان اين خطر هم بيشتر خواهد شد. البته به نظر مي‌رسد ميزان اين ريسك سه سال پس از تشخيص بيماري ثابت بماند و بيشتر نشود. همچنين ممكن است سرطان قبل از تشخيص درماتوميوزيس تشخيص داده شود.

زنان باردار مبتلا به درماتوميوزيس
بارداري مي‌تواند وضعيت يك زن مبتلا به درماتوميوزيس فعال را بدتر كند و احتمال تولد نوزادان نارس يا تولد نوزاد مرده را افزايش دهد. در صورتي كه بيماري در فاز خاموشي باشد، ميزان بروز اين پيچيدگي‌ها كاهش خواهد يافت.

هنگام مراجعه به پزشك چه بايد كرد؟
اگر شما به عنوان يك بيمار درماتوميوزيس يا كسي كه براي اولين بار اين علائم عجيب و غريب را در بدنش مشاهده كرده به پزشك مراجعه مي‌كنيد، دقت كنيد كه همه علائم را به او بگوييد و اگر تعداد اين علائم زياد است، آنها را يادداشت كنيد. زمان و نقطه ظاهر شدن راش‌هاي پوستي و اينكه آيا تغيير رنگ داده‌اند و در نقاط ديگر هم ظاهر شده‌اند يا خير را هم به طور دقيق شرح دهيد. همچنين، سعي كنيد به خاطر داشته باشيد كه اولين بار چه وقت حس كرديد كه ضعيف‌تر شده‌ايد و اول كدام عضله‌تان ضعيف شده است.

پزشك براي شما چه كار خواهد كرد؟
اگر براي اولين بار با ديدن چنين تغييراتي راهي مطب پزشك شده‌ايد، او از شما سوالات دقيقي راجع به نشانه‌ها و سابقه خانوادگي‌تان مي‌پرسد و يك معاينه فيزيكي كامل انجام خواهد داد. اگر روي پوست‌تان لكه‌هايي ظاهر شده باشد، او به دقت آنها را بررسي خواهد كرد. تست‌هايي كه ميزان قدرت عضلات شما را نشان دهند نيز جزئي از معاينات اوست. اگر پزشك به وجود درماتوميوزيس شك كند، آزمايش‌هاي ديگري براي شما درخواست خواهد كرد.

اگر به درماتوميوزيس مبتلا هستيد، به نكات زير توجه كنيد:
با پيروي از يك برنامه كه پزشك متخصص يا فيزيوتراپ تجويز مي‌كند، به طور مرتب نرمش‌هاي خاصي را انجام دهيد تا قدرت عضلات شما حفظ شده يا افزايش يابد.
به محض اينكه احساس خستگي كرديد، استراحت كنيد.
از كرم ضد آفتاب استفاده كنيد، زيرا نقاطي از پوست‌تان كه دچار راش شده‌اند، به نور خورشيد حساس‌ترند و در معرض آفتاب بدتر مي‌شوند.
بيماري خود را بپذيريدبپذيريد كه درماتوميوزيس اكنون با زندگي شما همراه شده و هيچ كس هم مقصر نيست؛ نه شما و نه هيچ كس ديگر.

پس سعي كنيد با آن كنار بياييد، نه اينكه با آن بجنگيد. حالا كه درگير شرايطي اجتناب ناپذير شده‌ايد كه ممكن است تغيير آن به كندي و به سختي صورت گيرد، اين شما هستيد كه بايد سبك زندگي خود را تغيير دهيد و با محدوديت‌ها و مشكلات همراه اين بيماري، خود را وفق دهيد؛ در غير اين صورت زندگي هم براي شما و هم خانواده‌تان كه چنين بيماري در خانه دارند، جهنم خواهد شد.

راجع به بيماري خود تا مي‌توانيد مطالعه كنيد و اطلاعات به دست آوريد. با كساني كه همين بيماري را دارند تماس بگيريد و از تجربيات آنها استفاده كنيد. هر سوالي كه درباره بيماري‌تان در ذهن داريد از پزشك متخصص‌تان بپرسيد تا هيچ نكته مبهمي درباره چيزهايي مانند نحوه مصرف داروها، امكان به حداقل رساندن عوارض جانبي داروها، شناخت علائم و زمان مراجعه به اورژانس يا مطب پزشك و مسائلي از اين قبيل، براي‌تان باقي نماند.

به پزشك‌ خود اعتماد كنيد. دستورات او را جدي بگيريد و در زمان‌هايي كه مقرر مي‌كند به او مراجعه نماييد، كوچك‌ترين تغيير جديد در وضعيت‌تان را به او بگوييد و داروها را درست طبق دستور او مصرف كنيد.
از ديگران كمك بگيريد. وقتي احساس ناتواني مي‌كنيد و مي‌بينيد كه به تنهايي از پس انجام كاري بر‌نمي‌آييد، از ديگران كمك بگيريد. از اين كار خجالت نكشيد.

احساسات خود را بشناسيد. داشتن احساساتي چون خشم، سرخوردگي، نااميدي، افسردگي، انكار بيماري، تحريك‌پذيري و عصبي بودن، ترس از طرد شدن و آينده همگي در بيماراني كه به بيماري‌هاي سخت و به ويژه مزمن مبتلا هستند، طبيعي است. پس سعي كنيد كنار خانواده باشيد و با دوستاني كه درك‌تان مي‌كنند معاشرت كنيد. همچنين، با وجود سختي‌ها تا جاي ممكن برنامه‌هاي عادي زندگي خود را پي بگيريد و باز هم تاكيد مي‌شود حين انجام فعاليت‌هاي روزمره به هيچ وجه خودتان را خسته نكنيد و هرگز چيزهايي كه خوشحال‌تان مي‌كنند را كنار نگذاريد.

رژیم غذایی در کودکان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه

رژیم غذایی در نارسایی مزمن کلیه کودکان –

برنامه غذایی

رژیم غذایی برای این کودکان و خانواده آنها سخت است؛ چون عموما از برنامه عادی غذایی خانوار خارج بوده و طعم خوبی هم ندارد. پس همکاری تنگاتنگ خانواده با مشاور تغذیه به تسهیل این امر کمک بسياري كرده و تغییر مداوم برنامه غذایی از ناپرهیزی‌ها جلوگیری مي‌كند. عدم رشد کافی کودک احساس یاس و «قصور» را در والدین ایجاد می‌کند. اما آنها باید بدانند که این امر به دلیل بی‌اشتهایی و محدودیت‌های زیاد در غذاهای مورد علاقه کودک اتفاق می‌افتد و یا حتی ممکن است به دلیل داروها باشد و فقط نیاز به بردباری و پیگیری دارد. در مواردی استفاده از هورمون رشد با تجویز پزشک موثر است و از آنجایی که کنترل قد و وزن به تنهایی کافی نیست، حتما باید توسط کارشناس تغذیه از نمودارهای «NCHS» برای سنجش قد و وزن و سنجش رشد استفاده شود.

اهداف رژیم غذایی:
1-‌ تامین كالري مورد نياز کودک متناسب با رشد او. مواد غذایی مجاز بايد با توجه به سلیقه کودک تامین شود.
2-‌ استفاده از میان‌وعده‌های کوچک. كودكي که غذا نمی‌خورد، روز به روز هم بدتر مي‌شود و هميشه بي‌اشتهاست؛ بنابراين استفاده از ميان‌وعده ضروري است.
3- توجه به مواد معدنی و ویتامین‌ها. این مورد خصوصا در مورد بچه‌هایی که دیالیز می‌شوند، اهميت بسياري دارد و در مورد آهن، کلسیم، ویتامین «C» و گروه ویتامین‌های «B» باید بیشتر دقت کرد.
4- دریافت کافی پروتئین. مصرف بیش از حد مشخص‌شده پروتئین، در حالت عادي به صورت اوره دفع می‌گردد؛ اما چون کلیه امکان دفع آن را ندارد، در بدن تجمع پیدا کرده و عوارضی به وجود می‌آورد که با علائمی ‌همچون بی‌اشتهایی و خستگی همراه است. بنابراين از آنجایی که پروتئین از اصلی‌ترین نیاز‌های کودک است، باید توسط کارشناس محاسبه و به میزان مشخص مصرف شود.
5- ترکیبات فسفاته. این ترکیبات به دلیل اثر زیاد بر روی کلیه باید به والدین و کودک معرفي شود.
6- محدودیت دریافت سدیم و پتاسیم.: به دلیل تاثير مستقیم بر کارکرد کلیه و میزان ورم موجود دقیقا محاسبه می‌گردد.
7- دریافت کافی مایعات. دریافت اضافی مایعات به بافت کلیه آسیب زده و ایجاد ورم می‌کند؛ در عين حال، دریافت ناکافی آن هم بدن را دچار بی‌آبی کرده و منجر به تشکیل سنگ کلیه می‌گردد.

روش اجرای رژیم:
1) کالری: مقدار کالری مورد نیاز با توجه به سن، بین 80-100 کالری به ازاي هر کیلوگرم وزن بدن است که این حد پایه بوده و برای جبران کم‌وزنی به این انرژی دریافتی اضافه مي‌شود. با توجه به محدودیت‌های موجود، ابتدا این کالری از بین گروه‌ها و مواد غذایی که محدودیت دارند، مثل لبنیات، انواع گوشت و بعد غلات و سبزیجات و میوه تامین شده و بعد در حد مجاز از قند و شکر استفاده مي‌شود. مابقی کالری دریافتی از چربی‌های غیراشباع و انواع خوب چربی تامین می‌گردد. چون در این كودكان افزایش کلسترول هم دیده می‌شود، بهتر است بیشتر از روغن‌های زیتون، کلزا، و سویا استفاده شود. مغزها به میزان کمتری در برنامه غذایی جای دارند. از آنجایی که کودک در مصرف تنقلات آماده محدودیت دارد، لازم است برای تنوع برنامه غذایی و تامین کالری، انواع دسرهاي خانگي در منزل تهیه شود. گاهی به جای شیر، از نصف شیر و نصف خامه در غذاها استفاده می‌شود و نیز گنجاندن ژله و آبنبات در بین وعده‌ها یا به عنوان دسر، کالری رژیم غذايي را بالا می‌برد. میان‌وعده‌های مغذی و کوچک برای مقابله با بی‌اشتهایی کودک بسیار موثرند. نوشیدنی‌های شیرین هم با رعایت محدودیت مایعات توصیه می‌گردد. در عین حال با توجه به کاهش میزان پروتئین مصرفی، میزان سیرکنندگی غذا هم کم می‌شود؛ بنابراین در کنار غذا (چه ساندویچ، چه غذاهای پخته) بهتر است از سبزیجات (با توجه به جدول سبزیجات مجاز از نظر سدیم و پتاسیم) و نیز حبوبات در حد مجاز استفاده شود.

رژیم غذایی در کودکان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه
2) پروتئین: تغذیه در دو سال اول زندگی بیشترین تاثیر را بر قد کودک دارد؛ پس تنها بر مبنای میزان اوره سنجیده نمی‌شود. در این میان آنچه بیش از همه اهمیت دارد، ارزش بیولوژیکی منبع پروتئینی است. پروتئین‌های حیوانی که ارزش بیولوژیک بیشتری دارند، علاوه بر آنکه برای رشد و ترمیم بافت‌ها بهتر عمل می‌کنند، نهایتا مواد ازته کمتری از خود برجای می‌گذارند و تاثیر منفی آنها بر کلیه کمتر است. در این بین تخم مرغ با ارزش بیولوژیک 100، بالاترین ارزش را دارد. شیر هم از گوشت بهتر است، اما برای تامین مابقی نیاز‌های کودک، از جمله آهن و همچنین به دلیل محدودیت پتاسیم نمی‌توان همه نیاز کودک را از شیر تامین كرد. نیاز پروتئینی کودکان از حدود
2‌گرم به ازاي هر کیلوگرم وزن بدن در زیر یک سال، تا حدود 8/1 گرم به ازاي وزن بدن در بالای يك سال و نوجوانی، و 5/1- 3/1 گرم در چهار تا ده سال می‌باشد که در محدودیت‌های شدید به 1- 3/1 گرم می‌رسد. از همه مهم‌تر اينکه 60 درصد از این مقدار باید از منابع پروتئین با ارزش بیولوژیک بالا باشد كه در محدودیت‌های شدید به 80- 90 درصد هم می‌رسد. همان‌طور که گفتیم، در این تقسیم‌بندی، اول از لبنیات و گوشت و سپس از سبزیجات و میوه‌ها، با محاسبه هر گرم پروتئین آنها، توسط کارشناس تغذیه استفاده مي‌شود. از آنجایی که کودک از نظر روحی در این محدودیت‌ها آسیب می‌بیند، تکه‌های گوشت را به صورت ورقه‌های نازک یا تکه‌های کوچک‌تر در ساندویچ قرار دهيد تا بیشتر به چشم بیاید. همچنین پر کردن بشقاب به کمک سبزیجات، شکل بهتری به غذا می‌دهد.

3) سدیم: محدوديت مصرف سدیم برای جلوگیری از ایجاد ادم توصيه می‌شود. میزان این محدودیت بسته به شرایط بیمار و نظر پزشک متفاوت است. در یک حد متوسط از محدودیت، این مقدار به 2-3 گرم در روز، معادل 1 قاشق چایخوری می‌رسد. به این ترتیب نمک غذا به حداقل می‌رسد و نمکدان از سر سفره حذف می‌شود. غذاهای فرآوری‌شده، مانند سوسیس و کالباس، انواع کنسروها، مانند تن ماهی یا حتی رب گوجه فرنگی و خردل و زیتون و ترشی‌ها و غذاهای آماده طبخ و منجمد نمک زیادي دارند. باید دقت کرد که در انواع نوشیدنی‌ها به عنوان نگهدارنده از ترکیبات بنزوات سدیم استفاده می‌شود که مناسب نيست و باید به برچسب مواد غذایی دقت نمود. سبزیجاتی مانند هویج، کاهو، اسفناج، تربچه، چغندر، گل کلم، گشنیز، کرفس، کدو حلوایی، لوبیا سبز و نخود سبز نیز سدیم بالایی دارند، که باید در محدودیت‌های شدید، به مقدار مصرف این مواد دقت نمود. بهترین طعم‌دهنده‌های غذا در این موارد، سبزیجاتی مانند ریحان، برگ بو، رزماری، مریم گلی و نیز چاشنی‌هایی همچون زیره سیاه، دارچین و زردچوبه می‌باشد. مصرف سدیم در حد کمتر از لزوم باعث افت فشار خون در مواردی است که به میزان مایعات مصرفی افزوده نشده است. افزایش ناگهانی وزن یا فشار خون هم نشانه مصرف بیش از حد سدیم است که ایجاد ورم را به دنبال دارد.

4) پتاسیم: محدودیت پتاسیم معمولا زیاد نیست.در صورت مصرف داروهای مدر، نیاز به پتاسیم افزایش می‌یابد؛ اما افزایش بیش از حد پتاسیم خون نیز مشکل‌ساز است. در محاسبه میزان مصرف تمامی‌ گروه‌های غذایی باید به میزان پتاسیم آنها توجه نمود. به عنوان مثال در مورد غلات، علاوه بر توجه به پروتئین آنها، لازم است در انتخاب نوع غلات، به پتاسیم نیز دقت كرد. مثلا برنج پتاسیم کمتری نسبت به گندم دارد و از آرد برنج یا پوره آن در غذا استفاده می‌شود، یا پرک برنج (در غلات صبحانه‌ای) با شکر به صورت صبحانه و یا میان‌وعده مصرف مي‌گردد. خوشبختانه مقدار پتاسیم مواد غذایی با روش‌هایی مانند ریز خرد کردن، خیس کردن 2-3 ساعته در آب و خالی کردن آب اضافی بعد از پخت، به‌خصوص در مورد سبزیجات و گوشت‌ها، به خوبی کاهش می‌یابد.

در دسته‌بندی مواد غذایی بر اساس پتاسیم:
مواد غذایی حاوی پتاسیم کم: برنج، از سبزیجات: خیار، کلم قرمز، کاهو، باقلا، چغندر و شنبلیله، از میوه‌ها: سیب، آناناس، خرمالو، توت فرنگی، شاتوت، انجیر تازه و لیموترش، از گوشت‌ها: سفیده تخم مرغ، مرغ، و گوشت پخته شده در آب زیاد (لازم است دو بار آب آن تخلیه شود) و چای.
مواد غذایی حاوی پتاسیم متوسط: ورمیشل، از سبزیجات: هویج، بادمجان، گل کلم، فلفل قرمز، ترب سفید، تخمه کدو، لوبیا سبز، از میوه‌ها: هندوانه و انگور.
مواد غذایی حاوی پتاسیم زیاد: جوي بارلی، آرد گندم کامل، برگ کرفس، گشنیز، گوجه فرنگی، اسفناج، سیب زمینی، ریواس، قارچ، کلم‌پیچ، کنگر، زنجفیل، از میوه‌ها: لیموشیرین، انبه، موز، خرما، خربزه، پرتقال، گلابی، هلو، شلیل، زرد آلو، از گوشت‌ها: ماهی به‌خصوص ساردین، از مغزها: بادام، بادام زمینی، شکلات و پودر کاکائو.
5) فسفر دريافتی: عدم توانایی کلیه در دفع فسفر خون، لزوم محدودیت در میزان فسفر مصرفی را ایجاب می‌کند. افزایش فسفر دریافتی به دفع کلسیم استخوان‌ها هم منجر می‌شود. غلاتی مانند جوي بارلی، نان گندم کامل، جوي دوسر، سبزیجاتی چون گل‌کلم، لوبیا سبز، همچنین خردل و زنجبیل، پسته و بادام زمینی، حبوباتی مانند لوبیا چیتی، لوبیا سفید و عدس و نیز ماهی، خصوصا ساردین، جگر گاو، تخم مرغ از گروه گوشت‌ها و لبنیاتی همچون شیر و پنیر محلی و چدار، نوشیدنی‌های گازدار، همچنین بستنی و شکلات تلخ، همگی از منابع فسفر هستند که حذف می‌شوند.

از آنجایی که منابع فسفر و کلسیم در مواردی چون لبنیات مشترک است، باید با مصرف مکمل‌ها تحت نظر پزشک، از کمبود کلسیم جلوگیری کرد. مواد غذایی مانند پنیر خامه ای، نخود فرنگی، پاپ کورن و پرک ذرت و برنج در غلات صبحانه‌ای کم‌فسفر هستند و محدودیتی از نظر میزان مصرف در این زمینه وجود ندارد؛ اما نوشیدنی‌های شکلات‌دار، نخود و سویا، غلات سبوسدار و شیرین گندمک صرفا محدود می‌شوند.

6) مایعات دریافتی: رعایت محدودیت مصرف مایعات در کودکان بسیار سخت‌تر از بزرگسالان است. غیر از مصرف آب و انواع نوشیدنی‌ها، در بسیاری از مواد غذایی مایعات به شکل نهفته وجود دارد. به عنوان مثال، نصف لیوان ژله برابر100 سی‌سی، نصف لیوان بستنی برابر 30 سی‌سی و يك بستنی یخی برابر 70 سی‌سی مایعات در خود دارند و این در حالی است که میزان مایعات مجاز کودک، دقیقا به سی‌سی توسط پزشک محاسبه و محدود می‌گردد.

استفاده زیاد کودک از شربت‌های شیرین برای تامین نیاز او به كالري باعث احساس عطش بیشتر می‌گردد. برای رفع عطش در زمان‌های محدودیت مایعات، روش‌هایی چون شستشوی دهان، تهیه قالب‌های یخ محتوی آب‌لیمو (نصف لیمو در یک قالب یخ)، مکیدن لبه‌های لیموی حلقه‌شده، مصرف آبنبات‌های ترش، استفاده از میوه و سبزیجات مجاز به شکل یخ‌زده توصیه می‌شود. همچنین لیوان‌های کوچک که عموما پر هم نیست، می‌تواند از نظر روحی برای کودک مفید باشد. اما باید دقت كرد که بعضي لیوان‌ها به دلیل شکل خود با وجود ظاهر کم‌حجم، برابر لیوان‌های بزرگ، مایعات را در خود جای می‌دهند. برعکس این حالت، مواردی است که به دلیل پلی اوری مصرف مایعات تا 3000 لیتر هم توصیه می‌شود. در این موارد مصرف زیاد مایعات، حجم معده را پر کرده و همزمان با بی‌اشتهایی کودک، باعث کمتر غذا خوردن او می‌گردد. به این ترتیب با توضیحات ارائه‌شده، اهمیت کنترل تغذیه کودکان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه برای جلوگیری از گسترش عوارض بیماری و کمک به بهبود آن مشخص می‌گردد. در این میان همکاری مستقیم والدین کودک با مشاور تغذیه اجراي این برنامه غذایی سخت را آسان‌تر مي‌كند.

اثر تغذیه مناسب در کودکان

اثر تغذیه مناسب در کودکان –

گاهي بعضي چيزهاي كوچك، چنان اثرات بزرگي در زندگي انسان بر جاي مي‌گذارند كه تصورش هم مشكل است. خيلي از ما ديده ايم كساني را كه بر اثر غفلت از يك امر جزئي، دچار مشكلاتي شده‌اند كه جبران‌ناپذير بوده و حتي گاهي اوقات، مسير زندگي‌شان را تغيير داده است. تغذيه دانش‌آموزان، از جمله اين موارد است. متخصصان تغذيه مي‌گويند چه بسا تغذيه نادرست، كودكان مستعد بسياري را در جريان تحصيل با محروميت مواجه كرده است. اينكه بچه‌ها بايد حتماً پيش از رفتن به مدرسه صبحانه بخورند، ميان وعده‌هاي متناسب با شرايط بدني‌شان داشته باشند و در نهايت روند غذايي سالمي را تجربه كنند، موضوعي نيست كه مردم از آن بي‌‌خبر باشند. به يُمن اطلاع‌رساني‌هاي سال‌هاي اخير، امروز بسياري از مردم از اين مسائل تا حدودي آگاهند، اما نكته اينجاست كه اين آگاهي تا چه حد به عمل منجر مي‌شود؟

در واقع دانستن محدود در اين مقولات چندان موثر نيست؛ عمق اطلاعات والدين در اين زمينه بايد افزايش يابد. واقعيت اين است كه هنوز هم بسياري از مردم، كودكانشان را بدون صبحانه به مدرسه مي‌فرستند و هيچ برنامه‌اي براي ميان‌وعده غذايي آنها ندارند. بيشترين همتي كه اين عده از خانواده‌ها براي تغذيه فرزندان‌شان به خرج مي‌دهند، اين است كه پولي در اختيارشان قرار دهند تا آنها از تنقلاتي كه معلوم نيست از چه موادي تهيه‌ شده، خريداري و مصرف كنند. يكي از عادات نامناسب غذايي در خانواده‌ها كه بر سلامت بچه‌ها تأثيرات نامطلوبي دارد، عادت به مصرف نوشابه، به‌ويژه نوشابه‌هاي شيرين گازدار است. از نظر متخصصان تغذيه، اين نوشابه‌ها، علاوه بر زيان‌هاي مستقيمي كه دارند، باعث جلوگيري از مصرف شير و آبميوه در كودكان و نوجوانان مي‌شوند كه براي سلامت آنها بسيار مهم‌اند.

تغذیه کودکنكته مهم ديگر در تغذيه كودكان و نوجوانان، رعايت برنامه زمان‌بندي براي خوردن وعده‌‌ها و ميان‌وعده‌هاست. نامنظم خوردن يا دائم مشغول خوردن چيزي بودن، عادتي است كه مشكلات جسمي بسياري را براي همه گروه‌هاي سني، به‌ويژه كودكان و نوجوانان ايجاد مي‌كند. يكي ديگر از عادات بد غذايي در كودكان و نوجوانان، مصرف قندهاي ساده است. انواع و اقسام شكلات‌ها و نوشابه‌ها، با وجود آنكه از مضرات آنها بسيار صحبت شده، در بين كودكان و نوجوانان طرفداران زيادي دارند. نتيجه مصرف قندهاي ساده، چيزي جز چاقي نيست كه بستر اصلي ابتلاء بچه‌ها به ديابت نوع 2 و نيز بيماري‌هاي قلبي است.

چاقي البته از طريق كم تحركي و تماشاي افراطي تلويزيون و بازي‌هاي كامپيوتري هم تشديد مي‌شود. كودكي كه چند ساعت از روز خود را پاي تلويزيون يا كامپيوتر مي‌گذراند و همزمان از شكلات‌ها و نوشابه‌ها هم استفاده مي‌كند، بي‌ترديد، مساعدترين شرايط را براي ابتلا به بيماري ديابت و بيماري‌هاي قلبي براي خود ايجاد مي‌كند. خانواده‌اي كه در استفاده از غذاهاي طبخ شده و غذاهاي پر روغن و چرب افراط مي‌كند، خانواده‌اي كه با غذاهاي بخارپز و آبپز بيگانه است، چگونه مي‌تواند تغذيه سالمي براي كودك خود فراهم كند؟ اين عادات غذايي، بخاطر بچه‌ها هم كه شده بايد در سطح خانواده تغيير يابد و گرايش به غذاهاي كم‌چرب، بخارپز، مواد غذايي حاوي مقدار كمتري قندهاي ساده و مواد غذايي كمتر سرخ‌شده افزايش يابد. اما يك نكته ظريف در زمينه‌ي تغذيه كودكان اين است كه اشتهاي آنها، به شدت تحت تأثير استرس وارده به ايشان قرار دارد. همه مي‌دانيم كه مشاجرات خانوادگي استرس كودكان و نوجوانان را افزايش داده و اشتهاي آنها را كاهش مي‌دهد. اما در پايان اين مطلب اجازه مي‌‌خواهم چند كلمه‌اي درباره ارزش صبحانه براي كودكان و نوجوانان بگويم: آخرين دستاوردهاي علمي نشان داده است كه صبحانه به دليل افزايش سوخت و ساز بدن در هنگام صبح، براي كودكان و نوجوانان اهميت فراوان دارد. تحقيقات نشان داده‌اند كه خوردن صبحانه باعث افزايش قدرت يادگيري و ايجاد تمركز بيشتر در كودكان مي‌شود. بررسي‌هاي متخصصان تغذيه حاكي از آن است كودكاني كه 30 دقيقه قبل از آغاز كلاس صبحانه خورده‌اند، تمركز بهتر و نمرات بالاتري دارند. از طرف ديگر كودكاني كه عادت به خوردن صبحانه ندارند، دچار اختلالاتي مانند سرگيجه و تهوع در طول روز مي‌شوند كه نتيجه مستقيم آن، در روند آموزش آنها، افت تحصيلي، نمرات پايين و كاهش انگيزه درس خواندن است كه سرنوشت آينده آنها را كاملاً تغيير خواهد داد. اميد كه والدين عزيز به اين مهم توجه عملي بيشتري مبذول دارند.

خشونت در خانواده و تاثیر آن بر بچه ها

خشونت در خانواده و تاثیر آن بر بچه ها -تحقيقات نشان داده است كه در جوامع بدوي يا در جوامعي كه قوانين عرفي آن حول محور ” زور” مستقر شده و منطق در آن كاربرد كمتري دارد ، تنبيه سخت‌ترين و كم هزينه‌ترين و در عين حال هم بدترين واكنش موجود است

“خشونت” و “تنبيه” در خانواده گاهي تبلور ترس و دلهره است زيرا فرزنداني كه از كودكي فقط آموخته‌اند كه به همه درخواستهاي موجود پاسخ “آري” بدهند و اگر “نه” بگويند در معرض تنبيه قرار مي‌گيرند، در بزرگسالي احتمال آنكه هرگاه “نه” مي‌شنوند ،از ابزار خشونت استفاده كنند بيشتر است ، همانطور كه فرزندان خانواده‌هاي پدرسالار، غالبا يا خشونتگرا هستند و يا از افسردگي رنج مي‌برند

اگر مي‌خواهيم جهاني صلح آميز داشته باشيم بايد در قدم نخست، با روش هاي خشونت آميز در خانواده مبارزه كنيم ، زيرا امروزه متداولترين خشونت موجود در سطح جوامع انساني ، خشونت در خانواده است

پديده خشونت خانگي در كشور ما در قياس با پاره‌اي از كشورها كمتر رخ مي دهد اما به هر حال واقعيت تلخي است كه وجود دارد و عواملي نظير بي پناهي اعضاي آزار ديده ، ترس و شرم اعضاي خانواده در بيان آزار، كاستي هاي قانوني ، بي‌توجهي نهادهاي حمايتي و هزاران عامل ديگر در گسترش اين امر دخيل است.
اين امر ضروري به نظر مي‌رسد كه با يك عزم ملي ، علل گرايش به خشونت توسط كارشناسان بررسي شده و روشهاي درماني متناسب با آن به افكار عمومي ارائه شود

در اين خصوص يك فوق تخصص روانكاوي با بررسي علل روانشناختي گرايش به خشونت اظهار داشت: گاهي خشونت توسط فرهنگ ، تاييد و يا تشويق مي‌شود و حتي توسط خانواده به رسميت شناخته شده و يك رفتار نرمال تلقي مي‌شود

خشونت در-خانواده هادكتر”تورج مرادي” افزود: روانكاوان معتقدند هنگامي كه نمي‌توانيم حرفمان را به كرسي بنشانيم توسط خشونت آن را اعمال مي‌كنيم و اين به معناي آن است كه كسي كه اقتدار دروني‌اش از بين رفته يا كم رنگ شده است ناچار است توسط خشونت خواسته‌اش را محقق كند

اين استاد دانشگاه خاطرنشان كرد: وقتي احترام به‌خود را ياد نگرفته‌ايم و از كودكي با احساس تحقير زندگي كرده‌ايم به ديگران نيز طبعا احترام نمي گذاريم و اين بي‌احترامي را بر فردي كه از خودمان ضعيف تر است مثل كودكمان اعمال مي‌كنيم.
وي ادامه داد: اين بي‌احترامي مثل يك عقده سركوفته‌ي حل نشده در درون فرد باقي مي‌ماند و هنگامي كه فرد توسط عوامل بيروني تحريك مي‌شود آن را به شكل پرخاشگري و خشونت بيرون مي‌ريزد

اين محقق با اشاره به اين كه وقتي انسان قادر نباشد بر محيط كنترل داشته باشد اين عدم كنترل را دليل ضعف و ناتواني خود تلقي مي‌كند گفت: در چنين شرايطي فرد بيمار فكر مي‌كند كه دوست داشتني نيست و غيرقابل احترام است و در چنين حالتي حتي احساس شرم نهفته در درون آدمي افزايش مي‌يابد

وي ادامه داد: در چنين شرايطي است كه تخليه كردن احساس شرم بوسيله كتك زدن و تحقير كردن كسي كه ما را خشمگين كرده‌است ،فوق‌العاده ارضاكننده و تخليه‌كننده است لذا اين تجربه به كرات تكرار مي‌شود

مرادي تصريح كرد: هنگامي كه كودك كتك مي‌خورد به تنها چيزي كه نمي انديشد كار اشتباهي است كه انجام داده است و اصلا به دليلي كه پدر و مادر به خاطر آن وي را كتك زده‌اند فكر نمي‌كند بلكه تنها چيزي كه كودك در آن شرايط به آن مي‌انديشد آن است كه مورد توهين و تحقير قرار گرفته‌است

وي خشونت اعمال شده توسط والدين را مهمترين عامل از بين رفتن اعتماد و صميميت در خانواده عنوان كرد
اين متخصص، اضطراب ، ترس از جدايي ، شب ادراري و وجود علائم روان تني را از جمله تاثيرات كوتاه مدت خشونت نسبت به كودكان دانست

وي تاكيد كرد:آن چه اهميت بيشتري دارد اثرات درازمدت خشونت بر كودك است ،اعتماد بنفس پايين و احساس شرم از مهمترين اين تاثيرات است و چنين كودكي در بزرگسالي تبديل به يك والد مهاجم، خشن و آزاردهنده شده و كودك خود را مورد آسيب قرار مي‌دهد

در همين راستا دكتر”علي نجفي توانا” متخصص جرم شناسي گفت: خشونت يك نوع پاسخ اعتراض‌آميز است كه فرد نسبت به فشارهاي دروني و بيروني كه به وي تحميل شده‌است ، مي‌دهد

وي افزود: فرد بوسيله اعمال خشونت ، واكنش قهرآميز خود را به عوامل ناخوشايندي كه وي را تحت فشار قرار داده‌اند، ارائه مي‌كند

اين استاد دانشگاه تصريح كرد: قربانيان خشونت نيز خودشان در اعمال خشونت نقش مهمي را ايفاء مي‌كنند زيرا سكوت بزه‌ديدگان در مقابل خشونت موجب بروز مجدد آن خواهد شد

وي افزود: اگر در خانواده، گفتمان منطق حاكم باشد مي‌توان بحرانهاي گوناگون را مديريت كرد اما هر جا كه ما روشهاي آموزشي، تربيتي ، علمي و ساز و كارهاي منطقي براي مهار اختلافات خانوادگي نداشته باشيم خشونت تنها راه چاره تلقي مي‌شود

نجفي‌توانا در خصوص شناخت علل اعمال خشونت در خانواده گفت: علل اجتماعي ، فرهنگي و رواني از جمله مهمترين علل ايجاد خشونت است ، مشاهده فيلمهاي سراسر خشونت به كودكانمان مي‌آموزد كه مي‌توان از طريق اعمال اين رفتار هاي خشونت‌آميز به مقصود رسيد.

وي بيان داشت: گاهي خشونت مي‌تواند علل رواني داشته باشد و نشانگر ترس و دلهره فرد از يك عامل بيروني باشد زيرا بسياري مواقع شخص به علت ترس و دلهره از يك عامل ديگر دست به خشونت مي‌زند

اين جرم شناس ، استرس ، دلواپسي ، نگراني و افسردگي را از نتايج اعمال خشونت عنوان كرد و افزود: هر چه درجه جامعه پذير شدن افراد بيشتر باشد به همان نسبت نيز نظم ، قانون پذيري و خشونت گريزي بيشتر مي‌شود.
وي يادآور شد: خشونت معمولا وقتي ميان افراد ابراز مي‌شود كه فرد تهديدي را احساس مي‌كند و در پاسخ به آن احساس تهديد ، رفتار پرخاشگرانه از خود بروز مي‌دهد

وي درپاسخ به‌اين سوال كه”چه خانواده‌هايي مستعد بروز رفتار پرخاشگرانه در كودك هستند؟” گفت: شيوع تعارض خانوادگي ، عدم صميميت مابين پدر و مادر ، زد و خورد ، خانواده از هم گسيخته ، طلاق و فرزنداني كه توسط تك والد نگهداري مي‌شوند ، مي‌توانند فضا را براي پرخاشگري كودكان فراهم كنند.
وي همچنين وجود پدر و مادراني كه دچار بيماري بوده و يا به‌مصرف مواد مخدر يا الكل مبتلا هستند و يا مشكلات شخصيتي دارند را از جمله عوامل ايجاد رفتار پرخاشگرانه در كودك عنوان كرد

نجفي توانا به اين نكته اشاره كرد كه كودك بيشترين آموزه‌هاي خود را نه از طريق توصيه‌هاي كلامي بلكه از طريق مشاهداتش بدست مي‌آورد و الگو مي گيرد
اين جرم شناس افزود: كودك از والدينش مي‌آموزد كه چگونه رفتار كند، پدر و مادري كه خودشان درگير پرخاشگري كلامي هستند به كودكشان اين پيام را منتقل مي‌كنند كه” اگر كسي كاري انجام داد كه خوشايند تو نبود مي‌تواني بر سر او داد زده يا به او ضربه بزني !”
وي در پايان يادآور شد: ما معمولا كودكمان را وقتي تنبيه مي‌كنيم كه كاري مخالف ميل ما انجام داده است ، ما از كار او خوشحال نيستيم و به او اين پيام را مي‌دهيم كه اگر از كسي خوشحال نبودي مي‌تواني او را بزني و كودك پيام ما را دريافت كرده و تقليد مي‌كند