پزشک تو – سایت پزشکی

مقاله درباره زانو درد -زانو درد (Knee Pain) مشکل شایعی بوده که افراد در همه سنین را تحت تاثیر قرار می دهد. درد زانو می تواند ناشی از آسیب دیدگی ها همچون پاره شدن رباط و یا غضروف باشد. بیماری ها و مشکلات همچون ورم مفاصل، نقرس و عفونت نیز می توانند باعث زانو درد شوند. خیلی از انواع زانو درد کم و معمولی با درمان خانگی و مراقبت بهبود می یابند. ورزش درمانی و زانوبند نیز می توانند به بهبود درد زانو کمک نمایند. در بعضی از موارد، ممکن است برای درمان زانو درد نیاز به جراحی باشد.

مکان و شدت درد زانو بسته به علت آن متفاوت بوده و بعضی از اوقات ورم و خشکی زانو، سرخی و داغ شدن آن، ضعف و ناتوانی زانو، صدای تق تق و یا خرد شدن و ناتوانی در صاف کردن کامل زانو نیز با درد همراه باشد. اگر قادر به تحمل وزن خود برروی زانو نیستید، دچار ورم مفصل شده‌اید، نمی توانید کاملا زانوی خود را باز و خم کنید، بدشکلی واضحی در زانوی خود می بینید، بجز درد و سرخی و ورم زانو تب هم دارید و یا زانویتان بی ثبات می باشد، باید به پزشک مراجعه نمایید.

دلایل زانو درد

آسیب دیدگی ها، معمول ترین علت مشکلات و درد زانو می باشند. آسیب های ناگهانی (حاد) به زانو می تواند ناشی از ضربه مستقیم به زانو و یا خم کردن، پیچیدن و یا افتادن برروی زانو باشد. درد، کبودی و یا ورم زانو می تواند شدید بوده و همچنین بیشتر و بیشتر شود. زانو و یا زیر زانو بعد از آسیب ممکن است بی حس، ضعیف، سرد، سوزن سوزن شده و یا به رنگ آبی درآید.

آسیب های حاد و ناگهانی که باعث درد زانو می شود، شامل:

رگ به رگ شدن، کشیدگی و سایر آسیب ها به رباط و تاندون های متصل کننده کشکگ زانو
پارگی در بالشتک لاستیکی مفصل زانو (مینیسک)
پارگی های رباط از قبیل رباط صلیبی قدامی (ACL). آسیب دیدگی رباط جانبی داخلی (MCL) شایع ترین آسیب دیدگی رباط زانو می باشد.
شکستگی کشکگ زانو، که عموما ناشی از فشار غیرطبیعی برروی زانو از قبیل افتادن، پیچش شدید زانو، نیروی شدید که زانو را خم کند و یا زمانیکه زانو با شدت زیاد با چیزی برخورد می کند.
دررفتگی زانو که اغلب در دختران سنین 13 تا 18 سال رخ می دهد.
تکه های از استخوان و بافت های ناشی از شکستگی که در زانو گیر می کند.
در رفتگی مفصل زانو که عموما آسیبی نادر و در عین حال جدی می باشد.

التهاب هایی که باعث درد زانو می شوند، شامل:

التهاب بورس‌ها (بورسیت)
بورسیت جلوی کشککی(شایع‌ترین بورسی که در زانو درگیر می‌شود)
بورسیت عقب تاندون کشککی
بورسیت جلوی تاندون کشککی
بورسیت عضله نیمه غشایی(سمی ممبرانوسوس)
التهاب تاندون ها(تاندونیت)
تاندونیت پاتلا(زانوی پرشگران)
تاندونیت همسترینگ
تاندونیت پوپلیتئوس
سینویت زانو
بیماری هایی که باعث زانو درد می شوند، شامل:

نرمی غضروف کشکک یا کندرومالاسی کشکک
آرتروز زانو
کیست بیکر
کیست منیسک
منیسک دیسکی شکل
آرتریت روماتویید زانو
آرتریت چرکی
استئوکندریت دیسکان
تومورها
اسپوندیلیت آنکیلوزان
سندرم رایتر
آرتریت هموفیلیک
آرتریت نقرسی
آرتریت سلی
استئومیلیت
بیماری ازگود اشلاتر
بیماری لارسن جانسون
تغییر شکل ها یا دفورمیتی هایی که باعث زانو درد می شوند:

پای پرانتزی
پای ضربدری
عقب زدگی زانو(هیپراکستنشن زانو)
خم شدن زانو
علل دیگر شامل:

شلی رباط های اطراف زانو
تجمع مایع(افیوژن)مفصل زانو
بیماری عروقی محیطی
ترومبوز وریدی عمقی(DVT)
گیرافتادن بالشتک چربی
گاهی درد زانو مربوط به خود زانو نیست و ممکن است از ناحیه دیگری از بدن باشد(مثلا درد ران یا مچ پا).به این نوع از دردها درد ارجاعی(درد ریفرال)می گویند.

عواملی که خطر زانو درد را افزایش می دهد؟

تعدادی از عواملی که خطر زانو درد و مشکلات زانو را افزایش می دهد، شامل:

وزن اضافی – چاقی و یا اضافه وزن، باعث افزایش فشار برروی مفاصل زانو می شود. همچنین اضافه وزن خطر آرتروز را افزایش می دهد.

مشکلات بیومکانیکی – اختلالات ساختاری خاص همچون کوتاه بودن یک پا از پای دیگر، انحراف و یا صافی زانو ها شما را در برابر مشکلات زانو آسیب پذیرتر می نماید.
فقدان انعطاف پذیری و استحکام زانو – فقدان استحکام و انعطاف پذیری زانو از اصلی ترین دلایل آسیب های زانوی می باشد. ماهیچه های ضعیف و یا خشک با کاهش پشتیبانی از زانو و عدم جذب فشار برروی آن باعث آسیب دیدگی آن می شود.

ورزش های خاص – بعضی از انواع ورزش ها باعث فشار بیشتر برروی زانوها می شود. اسکی آلپاین و بسکتبال از جمله این ورزش ها می باشد.

آسیب های قبلی – در صورتیکه قبلا زانوی شما آسیب دیده باشد، احتمال آسیب دیدن دوباره زانویتان بیشتر می باشد.
درمان درد زانو

درمان های درد زانو بسته به علت آن شامل اقدامات کمک های اولیه، استراحت، استفاده از وسایل کمکی و زانوبند، فیزیوتراپی، دارو های مختلف و در بعضی از موارد جراحی می شود. انتخاب درمان بسته به موقعیت، شدت، نوع مشکل و سن شما، وضعیت سلامتیتان و سطح فعالیت شما می باشد. برای درمان های جراحی و دارویی و فیزیوتراپی نیاز به مراجعه به پزشک می باشد، در ادامه درمان های خانگی و اقدامات احتیاطی برای مشکل زانو درد را بیان می نماییم:

برای درمان خانگی زانو دردی که تازه شروع شده است:

استراحت کرده و از فعالیت هایی که درد شما را بیشتر می کند، اجتناب نمایید.

از کمپرس یخ استفاده نمایید. ابتدا کمپرس یخ را هرساعت و هربار به مدت 15 دقیقه برروی زانو بگذارید. بعد از روز اول، کمپرس یخ حداقل چهار بار در روز برروی زانویتان بگذارید.

تا آنجا که می توانید زانویتان را بالا گذاشته، تا ورم آن کاهش یابد.

از نوارها و باندهای بستن زانو که در بیشتر داروخانه ها و تجهیزات پزشکی فروشی ها موجود است، استفاده نمایید. استفاده از این موارد هم به کاهش ورم کمک کرده و از زانو نیز حمایت می کند.

برای درد از استامینوفن و برای درد و ورم از ایبوپروفن استفاده نمایید.

موقع خواب یک بالش زیر زانویتان قرار دهید.
درمان با طب جایگزین یا سنتی

استفاده از طب سوزنی برای کاهش درد زانوی ناشی از آرتروز مفید است. استفاده از گلوکزامین و کوندروتین هم ممکن است برای دردهای ناشی از ورم مفاصل مفید می باشد.

پیشگیری از زانو درد

با آنکه پیشگیری از درد زانو همیشه ممکن نیست، اما توصیه هایی که در ادامه می آیند می توانند مفید باشند:

اگر شما چاق هستید باید بدنبال کاهش وزن بوده و درصورتیکه وزن متناسبی دارید، سعی به حفظ تناسب اندام خود نمایید.
همیشه قبل از ورزش گرمش کرده و بعد از آن نرمش نمایید. عضلات چهار سر ران و عضلات قبل از ران را بکشید و تقویت نمایید.
از دویدن رو به پایین تپه ها اجتناب کرده و بجای دویدن راه بروید.
بجای دویدن، دوچرخه سواری و شنا نمایید.
میزان ورزش خود را کاهش دهید.
اگر چاق هستید، وزن کم کنید. هنگام بالا رفتن و پایین رفتن از پله ها، به ازای هر نیم کیلو وزن اضافه، دو نیم کیلو فشار برروی زانو وارد می شود.
اگر کف پای شما صاف است، از کف های مخصوص کفش استفاده نمایید.
از مناسب بودن کفش های دوندگیتان اطمینان حاصل نمایید.

فتق دیسک کمر چیست -واژه فتق دیسک کمر (herniated disk) برای اشاره به مشکلی استفاده می شود که در آن بالشتک لاستیکی (دیسک) که بین استخوان های ستون فقرات قرار دارد، دچار مشکل می شود. فقط فردیکه آسیب دیدگی دیسک کمر دارد و این مشکل را تجربه کرده، می تواند عذاب و درماندگی این بیماری را توصیف نماید. این درد عذاب آور بوده و هر حرکتی این درد را شدید تر می کند. این درد یک علامت هشداردهنده هست که میبایست به آن توجه نمایید، در صورت انجام اقدامات لازم، این ناراحتی و درد عموما متوقف شده و مشکل دیسک کمر حل می شود.

دیسک کمر چیست؟

دیسک کمر یک بالشتک های لاستیکی بین استخوان های مهره بوده که دور نخاع می پیچند. هر دیسک یک کپسول صاف و گرد است که حدود 1 اینچ قطر و یک چهارم اینچ ضخامت دارد. دیسک ها بشکلی محکم بین ستون فقرات قرار گرفته و توسط رباطهای متصل کننده استخوان های نخاع به هم پیوسته می شوند. بعضی اوقات از دیسک کمر به عنوان وسیله ای برای جذب فشار و شک یاد می شود. با گذشت زمان و افزایش سن این دیسک ها ضعیف تر و آسیب پذیر تر می شوند.

علایم فتق دیسک کمر کدام اند؟

امکان ابتلا به فتق دیسک کمر بدون اطلاع از آن و ظاهر شدن هر علامتی وجود دارد. گاهی اوقات دیسک های فتقی که هیچ علامتی از خود نشان نداده اند را می شود با عکسبرداری مشخص نمود. اما بعضی از دیسک های فتقی علامت داشته و علامت آنها درد می باشد. بیشتر دیسک های فتقی در پایین کمر خود را نشان می دهند، هرچند که امکان فتق دیسک های گردن هم وجود دارد. شایع ترین علایم فتق دیسک ها شامل:

درد دست ها و پاها – اگر فتق دیسک شما درپایین کمر باشد، عموما شدیدترین میزان درد در باسن، ران و ماهیچه ساق پا خود را نشان می دهد. همچنین این درد ممکن است بخش هایی از پارا نیز شامل شود. اگر دیسک شما در ناحیه گردن دچار فتق شده باشد، عموما در در ناحیه شانه و دست شدیدتر می باشد. این درد عموما هنگام عطسه، سرفه و یا تکان دادن ستون فقرات بیشتر می شود.
بی حسی و یا سوزن سوزن شدن – افراد مبتلا به فتق دیسک کمر عموما احساس بی حسی و سوزن سوزن شدن در بخشی از بدن که تحت تاثیر فتق می باشد، دارند.
ضعف – ماهیچه هایی که در رابطه با دیسک هستند، ممکن است ضعیف شوند. این ضعف ماهیچه ها می تواند باعث عدم تعادل و تلوتلو خوردن شود.
درد دیسک کمر عموما کم کم شروع شده و در حین نشستن و پاشدن، در شب ها، هنگام سرفه، عطسه و یا خندیدن و یا خم شدن و یا راه رفتن بیش از حد درد شدیدتر می شود.

چه چیزی باعث فتق دیسک کمر می شود؟

هرچند یک ضربه خارجی شدید می تواند باعث آسیب دیدگی دیسک کمر شود اما مشکلات مربوط به دیسک کم اغلب درنتیجه فرآیند افزایش سن می باشد، هرچه سن بالاتر می رود این دیسک ها آب درون خود را از دست داده و خشک تر شده و در برابر شکستگی آسیب پذیر می شود. همچنین فعالیت های متعادل روزانه همچون اشتباه بلندکردن اجسام سنگین، کشیدگی بیش از حد بدن هنگام ورزش و یا افتادن و لیز خوردن روی یخ می باشد. بعضی از اوقات دیسک افراد بدون هیچ دلیل خاصی دچار ورم، پارگی و یا خوردگی می شود.

عواملیکه خطر فتق دیسک کمر را افزایش می دهند، کدام اند؟

فاکتورها و عواملیکه خطر فتق دیسک کمر را افزایش می دهند، شامل:

وزن – چاقی و وزن زیاد بدن باعث فشار بیش از حد برروی کمر می شود.

شغل – افرادیکه شغلی طاقت فرسا و پرفشار (از نظر جسمی) دارند در خطر بیشتری برای ابتلا به مشکلات مربوط به بافت اسکلتی همچون کمردرد و فتق دیسک کمر هستند. بند کردن، هل دادن، کشیدن و خم شدن مکرر می تواند خطر ابتلا بهفتق دیسک کمر را افزایش دهد.

ژنتیک – بعضی از افراد با استعداد ابتلا به فتق دیسک کمر بدنیا می آیند و به نوعی فتق دیسک کمر را به ارث می برند.
عوارض ابتلا به فتق دیسک کمر

نخاع شما در تمام طول حفره ستون فقرات شما گسترش نمی یابد. دقیقا زیر کمر شما، نخاع به گروهی از ریشه های عصبی که به دم اسب مشهور بوده و شبیه دم اسب هستند، تقسیم می شود. بطور بسیار نادر، فتق دیسک کمر می تواند باعث فشردگی دم اسب شود، در این موارد برای پیشگیری از ضعف و یا ازکارافتادگی دائمی نیاز به جراحی اورژانسی می باشد. در صورت مشاهده هریک از موارد زیر سریعا به اورژانس مراجعه نمایید:

درد شدید شده – درد، بی حسی و یا ضعف ممکن است تا حدی زیاد شده که شما نتوانید کارهای عادی روزانه تان را انجام دهید.
اختلال عملکرد مثانه و یا روده – افراد مبتلا به سندرم دم اسب ممکن است دچار بی اختیاری شده و یا حتی با یک مثانه پر قادر به ادرار کردن نباشند.
بی حسی زینی – در این مشکل پیشرونده کاهش و از دست دادن حس در نواحی مربوط به زین همچون باسن، دور مقعد و پایین پا رخ می دهد.

روش های تشخیص ابتلا به فتق دیسک کمر

تشخیص فتق دیسک مهره توسط پزشکان به کمک بررسی تاریخچه بیمار و توجه به نشانه‌ها و علائمی که بیمار بیان می‌کند و همچنین با انجام معاینه بالینی امکان پذیر است. روش‌های غیر بالینی دیگر برای اثبات تشخیص لازم است.

رادیوگرافی – هرچند انجام پرتونگاری ساده کمک زیادی به تشخیص فتق دیسک نمی‌کند٬ اما روش مناسب و لازم برای موارد مشکوک است. همچنین یرای رد کردن تشخیص بیماری‌ها و ضایعات دیگر کمک می‌کند.
سی تی اسکن – مقطع نگاری کامپیوتری کمک کمی در تشخیص فتق دیسک دارد و برای بررسی قطر کانال نخاع و ضایعه همراه مفید است.
ام آرآی – تصویرسازی تشدید مغناطیسی یکی از بهترین امکانات تشخیصی در فتق دیسک است این روش می‌تواند ریشه‌های عصبی و نخاع و بافت‌های اطراف را بخوبی نشان داده و تغییرات را ثبت کند. در نمای T2 فتق دیسک نمایان می‌گردد.
میلوگرافی – در میلوگرافی با تزریق ماده رنگی مخصوص به فضای مغزی-نخاعی و پرتونگاری همزمان٬ می‌توان ریشه‌های عصبی و فتق دیسک را مشخص کرد. با متداول شدن ام آرآی استفاده از این روش تقریباً منسوخ شده‌است.
آزمایش انتشار عصب – بررسی توان انتشار عصبی و الکترومیوگرافی عضلات٬ در تشخیص فتق دیسک و یافتن ریشه گرفتار شده کمک کننده‌است.
درمان دیسک کمر

درمان محافظه کارانه برای فتق دیسک کمر عموما شامل اجتناب از موقعیت های دردناک، پیروی از تمرینات از پیش برنامه ریزی شده و داروهای ضددرد برای کاهش شدت بیماری بوده و حدودا از هر 10 نفر که این موارد را رعایت می کنند 9 نفر در شدت بیماری بهبود پیدا می کنند.

درمان دارویی دیسک کمر

داروهای مسکن در دسترس – اگر درد شما معمولی می باشد، پزشکتان احتمالا به شما مصرف داروهای در دسترس (OTC) همچون ایبوپروفن و یا ناپروکسن را پیشنهاد می نماید.
مخدرها – اگر درد شما با مصرف داروهای مسکن در دسترس بهبود پیدا نکرد، ممکن است پزشکتان از داروهای مخدر دار برای بهبود درد شما استفاده نماید.
داروهای درد اعصاب (Nerve pain medications) – داروهایی از قبیل گاباپنتین، پرگابلین، دولکستین، آمیتریپیتلین و … بعضی اوقات برای بهبود درد ناشی از آسیب دیدگی اعصاب به شما کمک می نماید. از آنجاکه این داروها اثرات جانبی کمتری نسبت به داروهای مخدر دارند، عموما بیشتر از آنها استفاده می شود.
آرام کننده های ماهیچه – در صورتیکه دچار گرفتگی عضلانی نیز باشید، از این داروها برای شما استفاده می شود. سرگیجه یکی از اثرات جانبی معمول این داروها می باشد.
تزریق کورتیزون – کورتیکواستروئیدهای مهارکننده التهاب ممکن است بوسیله تزریق مستقیم به نواحی اطراف اعصاب ستون فقرات استفاده شود. تصویربرداری از ستون فقرات به هدایت بهتر سوزن کمک می نماید. بعضی اوقات از داروهای استروئیدی خوراکی برای کاهش ورم و التهاب استفاده می شود.
درمان بوسیله تراپی

درمانگران فیزیکی (Physical therapists) به شما موقعیت ها و ورزش هایی یاد می دهند که برای کاهش درد دیسک فتقی شده شما مناسب می باشد. یک فیزیوتراپیست ممکن است به شما درمان زیر را نیز توصیه نماید:

سرد و گرم کردن
کشش
اولتراسوند
تحریک الکتریکی
استفاده کوتاه مدت از حمایت کننده ها برای گردن و کمر
درمان جراحی فتق دیسک کمر

تعداد کمی از افرادیکه فتق دیسک کمردارند، برای درمان نیاز به جراحی دارند. پزشک شما در صورت شکست درمان های محافظه کارانه (عدم هیچگونه بهبود پس از شش هفته) برای شما درمان جراحی پیشنهاد نماید. همچنین در شرایط زیر نیز درمان جراحی پیشنهاد می گردد:

بی حسی و یا ضعف
مشکل در ایستادن و یا راه رفتن
از دست دادن کنترل مثانه و روده
در اکثر اوقات جراحان فقط قسمت بیرون زده ریسک را خارج کرده و در موارد نادر اقدام به برداشتن کل دیسک می نمایند. در موارد نادر، ممکن است جراح شما پیشنهاد به استفاده از دیسک مصنوعی نماید.

درمان های خانگی دیسک کمر

استفاده از داروهای مسکن در دسترس همچون بروفن و ناپروکسن، استفاده از پک های سرد و گرم و همچنین اجتناب از استراحت بیش از حد در رختخواب به بهبود فتق دیسک کمر کمک نموده و جزء درمان های خانگی محسوب می شود. برای حدود 30 دقیقه درحالتی راحت استراحت کرده و سپس برای یک پیاده روی کوتاه مدت و یا انجام کارهای سبک اقدام نمایید. در طول دوره درمان از فعالیت هایی که درد شما را بدتر می نماید، اجتناب کنید.

پیشگیری از فتق دیسک کمر

برای پیشگیری از فتق دیسک کمر:

ورزش نمایید – تقویت ماهیچه های تنه به ثبات ستون فقرات کمک می نماید.
قرار گرفتن در وضعیت مناسب – وضعیت مناسب فشار برروی دیسک و ستون فقرات را کاهش می دهد. هنگام نشستن بخصوص در دوره های طولانی مدت پشت خود را صاف و تراز نگه داشته و قوز نکنید. هنگام برداشتن اجسام سنگین فشار را برروی پاهای خود وارد کنید، نه بر کمر خود.
تناسب اندام – وزن اضافی باعث فشار بیش از حد برروی ستون فقرات و دیسک ها شده و حفظ تناسب اندام به شما در پیشگیری از ابتلا به دیسک کمر کمک می نماید.

گرفتگی عضلات -تا حالا پیش آمده است که ناگهان ماهیچه های بدنتان بگیرد؟ این گرفتگی عضله (muscle cramp یا Muscle Spasms) می تواند موقع ورزش و یا هنگام خواب رخ دهد. در این هنگام عضلات ساق پا و یا ران، ناگهان سفت، خشک و شدیدا دردناک می شود. در این هنگام شما دچار گرفتگی عضلانی (گرفتگی ماهیچه های بدن) شده اید. گرفتگی عضلات بسیار دردناک و ناراحت کننده است، پس بیایید با بررسی گرفتگی عضلانی و درمان آن به کاهش شدت آن بپردازیم.

گرفتگی عضلات چیست؟

گرفتگی عضلات زمانی رخ می دهد که بطورناگهانی یک و یا چند عضله شما دچار انقابض و کشیدگی می شود. اگر تاحالا بطور ناگهانی هنگام دویدن و یا در خواب دچار گرفتگی عضلات شده باشید، پس می دانید که چقدر دردناک و آزاردهنده است. هرچند عموما گرفتگی عضلات خطرناک نیست، اما درد آن آزاردهنده می باشد و می تواند بطورموقت استفاده از ماهیچه را غیرممکن نماید. بعلاوه گرفتگی عضلات پا و ساق پا، سایر ناهیچه ها همچون ماهیچه های کمر، دست ها، شکم و … نیز دچار گرفتگی می شوند. ورزش طولانی مدت و یا کارهای فیزیکی در هوای داغ، ممکن است باعث گرفتگی عضلات شود. بعضی داروها و بعضی از بیماری خاص می توانند باعث گرفتگی عضلانی شوند. عموما امکان درمان گرفتگی عضلات در خانه و با روش های خانگی ممکن می باشد.

دلایل گرفتگی عضلانی کدام اند؟

استفاده بیش از حد از ماهیچه ها، کم آبی بدن، کشیدگی ماهیچه ها و یا حتی زیاد قرار گرفتن در یک حالت برای مدت طولانی، می تواند باعث گرفتگی ماهیچه ها شود. بااینحال در خیلی از موارد علت گرفتگی عضلات معلوم نیست. هرچند اکثر انواع گرفتگی عضلانی بی خطر هستند، بعضی از این گرفتگی ها می تواند مربوط به مشکلاتی همچون:

گردش خون ناکافی – تنگ شدن رگهای خونرسان به پاها می تواند باعث درد ماهیچه ها در ورزش شود. این گرفتگی ها عموما بعد از توقف ورزش متوقف می شوند.
فشار بر اعصاب – فشار آمدن برروی اعصاب درون ستون فقرات نیز می تواند باعث درد و گرفتگی شود. راه رفتن منعطف (مانند موقعی که در حال حرکت دادن سبد فروشگاه هستید)، می تواند به بهبود درد و فاصله انداختن بین دفعات گرفتگی کمک نماید.
کمبود موادمعدنی – پتاسیم، کلسیم و یا منیزیم کم در رژیم غذایی شما، می تواند باعث گرفتگی عضلات پا شود. داروهای دیروتیک هم که عموما برای فشار خون بالا تجویز می شوند، قادر به محروم کردن بدن از این مواد معدنی می باشند.
همچنین داروهایی که می توانند باعث گرفتگی عضلانی شوند، شامل:

فوروزماید (furosemide)، هیدروکلروتیازید (hydrochlorothiazide) و سایر داروهای دیوریتیک که برای کاهش آب بدن استفاده می شوند.
دونپزیل (donepezil) که برای درمان آلزایمر استفاده می شود.
نئوستیگمین (neostigmine) که برای درمان میاستنی گراویس استفاده می گردد.
نیفدیپین (nifedipine) که برای درمان آنژین و فشارخون بالا استفاده می گردد.
رالوکسیفن (raloxifene) که برای درمان پوکی استخوان استفاده می شود.
تربوتالین، پروونتیل و ونتولین که برای درمان آسم استفاده می شوند.
تولکاپن که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می گردد.
داروهای استاتین از قبیل روزاواستاتین، فلوواستاتین، آتروواستاتین، لواستاتین، پراواستاتین و سیمواستاتین که برای درمان کلسترول بالای خون استفاده می گردند.

درمان گرفتگی عضلات

زمانیکه دچار گرفتگی عضلات شدید، می توانید چندین کار از قبیل ماساژ، نرمش، گذاشت کمپرس یخ برروی ماهیچه، گذاشتن کمپرس گرم برروی عضله و یا حمام با نمک سولفات منیزیم استفاده نمایید. سعی کنید مصرف آب را افزایش دهید و درصورتیکه زیاد در خواب دچار گرفتگی عضلانی می شوید، از پزشکتان بخواهید دارویی برای آرامش ماهیچه ها تجویز نماید. راههای زیر نیز می تواند کمک کننده باشد:

کشش و ماساژ – ماهیچه گرفته را بکشید و آن را به آرامی مالش دهید تا به ریلکس کردن ماهیچه شما کمک نماید. در گرفتگی عضلات پا، وزن خود را برروی پای گرفته انداخته و به آرامی زانوی خود را خم نمایید. اگر قادر به ایستادن نیستید، برروی زمین یا روی یک صندلی نشسته و پای گرفته رادراز نمایید. سعی کنید نوک پایی که عضله آن گرفته است را گرفته و در حالیکه پا صاف است، به آرامی آن را بکشید. اینکار به بهبود گرفتگی و آزاد شدن عضله کمک می کند.
استفاده از سرما و گرما – از حوله ای گرم و یا پارچه های گرم برروی ماهیچه خشک و گرفته استفاده نمایید. یک وان آب داغ و یا هدایت بخار به سمت پای گرفته به آرام شدن آن کمک نمایید. همچنین ماساژ ماهیچه گرفته با کمپرس یخ نیز می تواند به شما کمک کند.
درمان گرفتی عضلات با طب جایگزین و یا سنتی

در این نوع درمان پیشنهاد می شود که از مکمل های ویتامین ب کمپلکس برای کاهش گرفتگی عضلات استفاده نمایید. بااینحال تحقیقات بیشتری برای اثبات این موضوع لازم می باشد.