ادم یا تورم در اندام ها

ادم یا تورم در اندام ها –

ادم چیست؟ به تورم و باد کردن قسمت هایی از بدن ادم می گویند. ادم در اثر تجمع آب در بافت های بدن ایجاد می شود. ادم معمولاً در پا روی می دهد. همچنین صورت و دست ها نیز دچار ادم می شوند. خانم های باردار و افراد مسن اغلب دچار ادم می شوند ولی در هر فردی می تواند روی دهد.

علت ادم چیست؟

هر وقت مانعی در سر راه سیاهرگ‌های بدن باشد، فشار داخل این سیاهرگ‌ها بالا رفته و مایع زیادی در بافت‌ها تجمع می‌کند. عوامل متعددی باعث ادم می شوند. بعضی اوقات نیروی جاذبه باعث انتقال آب به داخل پا و صورت می شود. نشستن برای مدت طولانی باعث ایجاد ادم پا می شود. خوردن غذاهای سرشار از نمك ادم را بدتر می كند.
نارسایی احتقانی قلب و بیماری های كبد، كلیه و تیروئید نیز می توانند باعث بروز ادم شوند. ادم واگیردار نیست.

چگونه بدانیم كه دچار ادم شده ایم؟
پزشك با معاینه می تواند تشخیص دهد كه ادم دارید یا خیر. ممكن است پوست محل ادم كشیده و براق شود. اگر محل ادم را به مدت 15 ثانیه به آرامی فشار دهید، آن قسمت گود خواهد شد. اگر این اتفاق افتاد، پزشك برای بررسی علت ادم آزمایشات و تست هایی درخواست می كند.

ادم چیستبرای درمان ادم چه كارهایی باید انجام داد؟
ادم به طور كامل درمان نمی شود. تنها راه برای درمان ادم، درمان علت ایجاد ادم است. در اینجا مواردی را كه در كاهش تورم كمك كننده است را بیان می كنیم:

هنگامی كه دراز می كشید، بالشت زیر پای خود قرار دهید.
جوراب های مخصوص بپوشید كه با اعمال فشار روی پا، از تجمع آب در پا جلوگیری كند. این نوع جوراب ها در داروخانه ها موجود است.
از نشستن و ایستادن برای مدت طولانی خودداری كنید.
برطبق دستور پزشك خوردن نمك را محدود كنید.
ممكن است پزشك برای درمان ادم داروهای ادرار آور (دیورتیك) برای شما تجویز كند.
در صورت بروز ادم حتماً به پزشك مراجعه كنید. در صورت عدم درمان ادم، پوست كشیده می شود و عوارض دیگری ایجاد خواهد شد. در صورت بروز ادم و تنگی نفس حتماً در اسرع وقت به پزشك مراجعه كنید. در صورتی كه باردار هستید و دچار ادم شدید به پزشك اطلاع دهید.

ادم که به زبان فارسی‌خیز و بین مردم به عنوان ورم شناخته می‌شود به مفهوم تجمع مایع اضافی در بافت‌های زیر پوست است. بیشترین قسمت‌های بدن که دچار خیز می‌شوند، پاها هستند که به خاطر جاذبه تمایل بیشتری برای ایجاد ورم دارند.

گاهی در حالت عادی یعنی بدون وجود بیماری ادم ایجاد می‌شود، مثلا وقتی شخص خیلی طولانی سرپا بایستد و حرکت نکند، پاها اندکی دچار خیز می‌شوند که با دراز کشیدن برطرف می‌شود. در خانم‌های باردار هم اواخر حاملگی به خاطر فشار جنین روی وریدهای شکم در پاها اندکی خیز ایجاد می‌شود که طبیعی است.

شایع‌ترین علت این مشکل بیماری نارسایی قلبی است که به دلیل ناتوانی قلب در پمپاژ خون، خون داخل سیاهرگ‌ها نمی‌تواند به درون قلب تخلیه شود و پروسه‌ای که در بالا شرح داده شد، رخ می‌دهد.

گاهی دلیل بالا رفتن فشار وریدها، انسداد بر سر راه وریدهاست، مثلا وجود یک لخته خون در سیاهرگ‌ها که به آن ترومبوز وریدی می‌گویند. در این حالت معمولا یکی از پاها ورم می‌کند؛ در حالی که در بیماری قلبی هر دو پا دچار ورم می‌شوند.

همان طور که گفته شد، وجود یک توده بر سر راه سیاهرگ‌ها نیز باعث فشار روی آنها و ایجاد ادم می‌شود. بارداری یک دلیل فیزیولوژیک(غیر بیماری) ادم است. وجود توده‌های بزرگ داخل شکم نیز با همین مکانیسم ادم ایجاد می‌کنند.

بجز فشار وریدها عامل دیگری که باعث ایجاد ادم می‌شود، کم شدن پروتئین‌های خون است. آلبومین که نوعی پروتئین است، مهم‌ترین نقش را در بین پروتئین‌های بدن برای تنظیم مایعات داخل بدن دارد.

وجود این پروتئین در خون باعث می‌شود که مایعات داخل رگ بماند و کم شدن آن باعث خروج مایعات از رگ‌ها و ایجاد ادم می‌شود. محل ساخته شدن آلبومین کبد است. سیروز که به مفهوم به هم خوردن ساختمان و عملکرد کبد است، باعث کم شدن تولید آلبومین و خیز سراسری در پاها و جمع شدن مایع در شکم می‌شود.

دلیل دیگر کم شدن آلبومین، دفع آن از کلیه‌هاست. در حالت عادی کلیه‌ها آلبومین را دفع نمی‌کنند، ولی دربرخی بیماری‌های کلیوی آلبومین زیادی هر روز از طریق ادرار دفع می‌شود که باعث ایجاد ادم در سراسر بدن بخصوص صورت می‌گردد.

کم کاری تیروئید هم باعث ادم می‌شود، ولی برخلاف مواردی که برشمرده شد، این نوع ادم به دلیل تجمع مایع زیادی نیست، بلکه به خاطر جمع شدن موادی دیگر زیر پوست است.

یک روش راحت برای تشخیص وجود خیز یا ادم این است که وقتی روی ساق پا در قسمت داخلی، یعنی جایی که پوست کاملا روی استخوان کشیده شده است و عضله نازکی وجود دارد، با یک انگشت فشار وارد کنیم یک گودی ایجاد می‌شود و به اصطلاح ادم گوده‌گذار است. در بین بیماری‌هایی که برشمردیم همه بجز کم کاری تیروئید ادم گوده‌گذار ایجاد می‌کنند.

دکتر رضا کریمی

متخصص بیماری‌های داخلی

مقاله درباره التهاب لوزالمعده

مقاله درباره التهاب لوزالمعده –

پانکراتیت چیست؟

پانکراتیت التهاب پانکراس (لوزالمعده) است. لوزالمعده غده ای نزدیک معده و کبد است که به جذب و هضم غذا کمک می کند. پانکراتیت می تواند مزمن یا حاد باشد. التهاب پانکراس می تواند منجر به آسیب پانکراس (لوزالمعده) شود. اما داروهایی وجود دارند که به کنترل درد شما کمک می کنند و شما را به زندگی عادی باز می گردانند.

علت ایجاد پانكراتیت چیست؟

عوامل متعددی هستند كه می توانند باعث بروز پانكراتیت شوند. شایع ترین علت پانكراتیت استفاده از الكل است. سایر علل عبارتند از:

سیگار
سنگ های صفراوی
برخی داروها
مقادیر بالای تری گلیسیرید خون
مقادیر بالای هورمون پاراتیروئید در خون
مقادیر بالای كلسیم در خون
سرطان لوزالمعده
سیستیك فیبروز
سابقه خانوادگی پانكراتیت
جراحی های شكم
آسیب های وارده به شكم

علائم پانكراتیت چیست؟
علائم پانكراتیت حاد عبارتند از:

درد شكمی كه به پشت منتشر می شود و پس از غذا خوردن بدتر می شود.
تهوع
استفراغ
تب
تپش قلب
افرادی كه پانكراتیت مزمن دارند نیز درد شكمی، تهوع و استفراغ را تجربه می كنند. بعلاوه علائم زیر در این بیماران دیده می شود.

مقادیر بالای قند خون
كاهش وزن ناخواسته
اسهال
زردی

پانکراتیتپانكراتیت چگونه تشخیص داده می شود؟
پزشك آزمایشاتی روی نمونه های خون و مدفوع شما انجام خواهد داد. پزشك با سونوگرافی شكم شما را مشاهده می كند. علاوه بر آن پزشك با استفاده از MRI یا CT scan هم می تواند شكم شما را مشاهده می كند.

درمان پانكراتیت چیست؟
اگر مبتلا به پانكراتیت شده اید لازم است چند روز در بیمارستان بستری شده و مایعات وریدی، آنتی بیوتیك ها و داروهای ضد درد را مصرف نماید. ابتدا لازم است برای مدتی چیزی نخورده و ننوشید تا لوزالمعده استراحت كند.
اگر پانكراتیت مزمن داشته باشید، برنامه درمانی شما شامل رژیم غذایی كم چربی، داروی رفع درد، انسولین برای مبارزه با افزایش قند خون و قرص های آنزیم خواهد بود. بیمارانی كه پانكراتیت دارند نباید الكل بنوشند و یا سیگار بكشند.
اگر درد مزمن یا شدید بود، نیاز به آزمایشات بیشتر و یا جراحی خواهید داشت. در برخی افراد دیابت یا سرطان لوزالمعده ایجاد می شود. و این به دلیل آسیب هایی است كه التهاب مزمن لوزالمعده ایجاد می كند. در این شرایط درمان تغییر می كند.

باید انتظار چه چیز دیگری را داشته باشم؟
پانكراتیت می تواند یك بیماری پیش رونده باشد. ممكن است علائم برای مدتی بهبود یابند یا بدتر شوند. ممكن است احساس افسردگی، عصبانیت و كلافگی كنید. درد مزمن شما را از انجام امور روزمره باز می دارد. برای كنترل این شرایط بایستی با پزشك خود صحبت كنید.

برای کنترل پانکراتیت چه باید کرد؟
برای كنترل پانكراتیت خود می توانید توصیه های زیر را انجام دهید:

دستور پزشك را به دقت دنبال كنید.
برای برنامه ریزی در خصوص رژیم غذایی سالم و كم چرب با پزشك خود همكاری كنید.
سیگار و مصرف مشروبات الكلی را قطع كنید.
برای جلوگیری از كاهش آب بدن، به مقدار كافی آب بنوشید. پانكراتیت ممكن است منجر به بروز دهیدراتاسیون (كاهش آب بدن) شود.
اگر پانكراتیت مزمن سبب بروز افسردگی شد، با پزشك خود صحبت كنید.
لیستی از اهدافتان را برای بهبود كیفیت زندگی خود بنویسید (مانند بهتر خوابیدن یا ورزش) برای كاهش استرس، تمرینات ریلكس شدن را بیاموزید.

هوموسیستئین چیست

هوموسیستئین چیست –

هوموسیستئین یک اسید آمینه (واحد سازنده پروتئین) است که در بدن انسان تولید می شود.

آیا مقدار زیاد هوموسیستئین برای بدن مضر است؟
مقدار زیاد هوموسیستئین در خون باعث آسیب دیواره داخلی رگ ها می شود. به علاوه، باعث ایجاد لخته در خون می شود و احتمال انسداد عروق بالا می رود. به لخته ای که درون عروق تشکیل شود، ترومبوز می گویند. ترومبوز ممکن است در عروق حرکت کند و به داخل ریه برود (باعث ترومبوز ریوی)، به داخل مغز برود (باعث سکته مغزی) یا داخل قلب برود (باعث حمله قلبی). در بیمارانی که هموسیستئین خونشان بالا است، احتمال بروز بیماری های عروق کرونری (عروق قلبی) افزایش می یابد.

هوموسیستئین چیستعلت افزایش هوموسیستئین چیست؟
به طور طبیعی، هوموسیستئین در بدن به دیگر اسیدهای آمینه تبدیل می شود. اگر میزان هوموسیستئین خون شما بالاست، ممکن است مقدار ویتامین B بدن شما (که در استفاده بدن از هوموسیستئین کمک کننده است) کافی نباشد.
بیشتر افرادی که هوموسیستئین بالا دارند، مقدار فولات (اسید فولیک)، ویتامین B 6 یا ویتامین 12B در رژیم غذایی شان کم است. دریافت این ویتامین ها باعث برگشت سطح هوموسیستئین به اندازه طبیعی می شود. دیگر علل افزایش هوموسیستئین شامل کاهش سطح هورمون تیروئید، بیماری های کلیه، پسوریازیس (نوعی بیماری پوستی) یا برخی داروها می باشد.

مقدار هوموسیستئین چگونه اندازه گیری می شود؟
مقدار هوموسیستئین با آزمایش خون اندازه گیری می شود. قبل از انجام آزمایش نیاز به هیچ گونه اقدامی نیست. اگر سطح هوموسیستئین خیلی بالا باشد، لازم است که مقدار آن را کاهش دهید، خصوصاً اگر عروق شما مسدود شده باشد.

چگونه می توان مقدار هوموسیستئین را کاهش داد؟
خوردن میو ه ها و سبزیجات (خصوصاً سبزیجات با برگ سبز) می تواند با افزایش سطح فولات بدن، باعث کاهش سطح هوموسیستئین شود.
اگر با رژیم غذایی سطح هوموسیستئین کاهش نیافت، ممکن است پزشک مکمل های فولات تجویز نماید. همچنین ممکن است مکمل های ویتامین B 6 و 12B نیز تجویز نماید.
مواد غذایی مانند سیب زمینی، موز، نخود و مرغ منابع مناسبی برای ویتامین 6B هستند. همچنین جگر، گوشت گاو و برخی از ماهی ها منابع خوبی برای ویتامین 12B هستند.

مراحل بعدی درمان چیست؟
اگر شما شروع به مصرف مکمل های فولات و ویتامین B کرده اید، سطح هوموسیستئین باید پس از 8 هفته دوباره بررسی شود. اگر سطح هوموسیستئین همچنان بالا باشد، ممکن است پزشک مقدار مصرفی مکمل ها را بیشتر کند. ممکن است نیاز باشد که تست های دیگری انجام شود تا شرایط شما از لحاظ ابتلا به دیگر بیماری های مسبب افزایش هوموسیستئین بررسی شود. اگر سطح هوموسیستئین شما بالا باشد، نیاز است که به طور منظم آزمایش خون دهید (2 تا 3 مرتبه در سال) و سطح هوموسیستئین را بررسی کنید.

سکته قلبی چیست و چگونه رخ می دهد

حمله قلبی (Hearth Attack) زمانی رخ می دهد که یک لخته خونی جریان خون عروق کرونر (رگهایی که ماهیچه های قلب را تغذیه می دهند) را قطع می کند. جریان خون قطع شده که حین حمله قلبی رخ می دهد، قادر به آسیب رساندن و یا نابود کردن بخشی از قلب می باشد.. در این مقاله مطالعه خواهید کرد : علایم و نشانه های معمول حمله یا سکته قلبی شامل , عواملیکه خطر ابتلا به حمله قلبی را افزایش می دهند , عوارض حمله یا سکته قلبی , درمان حمله یا سکته قلبی .

سکته قلبی

حمله قلبی که به نام سکته فلبی نیز شناخته می شود، می تواند خطرناک باشد. درمان حمله قلبی در سالیان گذشته بسیار بهبود یافته است. شناخت علایم حمله قلبی (سکته قلبی) حیاتی بوده تا درصورتیکه این علایم را حس کردید سریعا با اورژانس تماس بگیرید.
علایم حمله یا سکته قلبی

علایم و نشانه های معمول حمله یا سکته قلبی شامل:

فشار، سفتی و درد برروی قفسه سینه و یا دست ها بوده که ممکن است به گردن، فک و یا پشت شما نیز رخ دهد.
احساس سیری، تهوع، سوءهاضمه، سوزش معده و یا شکم درد.
تپش قلب
غش کردن
سرفه
تنگی نفسر
عرق کردن و یا عرق سرد
احساس اضطراب و یا احساس نابود شدن
خستگی
ناتوانی در خوابیدن
سرگیجه و سبکی سر

همه افرادیکه دچار سکته قلبی شده اند، علایم مشابهی را مشاهده نمی نمایند. خیلی از حملات قلبی مشابه آنچه که در تلویزیون می بینید، وحشتناک نیستند. بعضی از افراد علامتی حس نمی کنند، بعضی دیگر ناگهان دچار ایست قلبی می شوند. شدت حمله قلبی در افراد مختلف متفاوت است، بعضی از افراد دردی معتدل حس کرده در حالیکه سایرین دچار دردی شدید در ناحیه قلب می شوند. حمله قلبی هر زمانی می تواند رخ دهد، بعضی از حملات ناگهانی اند اما خیلی ها از ساعت ها و یا روزها قبل علایم هشداردهنده سکته قلبی را حس می کنند. از اولین هشدارهای ابتلا به سکته قلبی آنژین می باشد. آنژین دردی است که با تقلا شروع شده و با استراحت آرام می شود. آنژین ناشی از کاهش موقت جریان خون به قلب می باشد.

در حین حمله قلبی، بسرعت عمل نمایید، خیلی از افراد مدتی طولانی قبل از مراجعه به اورژانس صبر می کنند، چراکه علامت ها و نشانه های سکته قلبی را حس نمی نمایند. هنگام ابتلا به سکته قلبی موارد زیر را انجام دهید:

مراجعه به اورژانس – درصورتیکه دچار حمله یا سکته قلبی شدید، سریعا با اورژانس تماس بگیرید. اگر قادر به تماس با اورژانس نیستید از کسی بخواهید که شما را به بیمارستان برساند و یا از آژانس استفاده نمایید. تنها درصورتیکه هیچ راه دیگری نبود خود اقدام به رانندگی نمایید.
مصرف نیتروگلیسیرین تجویز شده – اگر پزشک شما نیتروگلیسیرین برایتان تجویز کرده، همانطور که تجویز کرده تا زمانیکه اورژانس برسد مصرف نمایید.
درصورتیکه توصیه شده، آسپرین مصرف کنید – اگر نگران حمله قلبی خود هستید، با پزشک مشورت نمایید که درمواقعیکه ممکن است می شود آسپرین مصرف کرد یا خیر. مصرف آسپرین در حین حمله قلبی با رقیق کردن خون آسیب رسیده به قلب را کاهش می دهد. با اینحال ممکن است آسپرین با سایر داروهای شما تداخل داشته باشد و در حین حمله قلبی بدون مشورت با پزشک و یا پرسنل اورژانس اقدام به مصرف آن ننمایید. ابتدا با اورژانس تماس گرفته و سپس آسپرین مصرف کنید و تماس با اورژانس را بدلیل مصرف آسپرین به تعویق نیاندازید.

اگر از عزیزانتان دچار سکته قلبی شدند و یا باکسیکه دچار سکته قلبی شده مواجه شدید، سریعا با اورژانس تماس بگیرید. اگر دوره های احیاء قلبی دیده اید، سریعا اقدام به احیا نمایید. احیای قلبی به رسیدن اکسیژن به قلب و مغز کمک می نماید.

حتی اگر دوره های احیای قلبی را نگذرانده اید، احیای قلبی را با فشار برروی 5 سانتیمتر از قفسه سینه فرد با سرعت 100 بار فشار برروی قفسه سینه شروع نمایید. اگر آموزش احیا دیده اید، بعد از هر 30 فشار به فرد تنفس مصنوعی دهید. اگر دوره ندیده اید، فقط فشار ها را انجام دهید.

عواملیکه خطر ابتلا به حمله قلبی را افزایش می دهند

عوامل خاص باعث ایجاد دیواره های چربی (تصلب شریان) شده و این عمر منجر به تنگ شدن رگ های بدن می شود. عواملیکه خطر ابتلا به حمله یا سکته قلبی را افزایش می دهند، شامل:

سن – مردانیکه 45 سال و یا بیشتر دارند و زنانیکه 55 سال و یا بیشتر دارند، بیشتر از مردان و زنان جوان در خطر حمله قلبی هستند.
مصرف سیگار – سیگار کشیدن و قرار گفتن در برابر دود سیگار دیگران برای مدت طولانی، به دیواره های داخلی رگ ها آسیب رسانده، باعث جمع شدن چربی در رگ ها و کاهش گردش خون می شود. همچنین سیگار کشیدن خطر شکل گیری لخته های خون کشنده و در نتیجه سکته قلبی را افزایش می دهد.
فشار خون بالا – در گذر زمان، فشار خون بالا با افزایش سرعت گردش خون باعث تصلب شریان می شود. فشار خون بالا که با چاقی، سیگار کشیدن، دیابت، کلسترول خون بالا رخ می دهد، خطر حمله قلبی را بیشتر هم می نماید.
کلسترول و تری گلیسیرید بالا – بخش مهمی از چربی هایی که در دیواره قلب جمع می شوند را کلسترول تشکیل می دهد.
دیابت – دیابت بیماری ای است که در آن بدن قادر به ترشح کافی انسولین نیست. دیابت، بخصوص دیابت کترل نشده باعث افزایش خطر حمله قلبی می شود.
سابقه خانوادگی حمله قلبی – اگر برادر و خواهر، پدر و مادر و یا پدر بزرگ و مادر بزرگ شما قبلا دچار حملات قلبی شده اند، خطر ابتلا به حمله یا سکته قلبی در شما نیز ممکن است، افزایش یابد.
فقدان فعالیت فیزیکی – سبک زندگی بدون فعالیت، باعث چاقی و افزایش کلسترول خون می شود.
چاقی – اضافه وزن و چاقی باعث افزایش خطر بیماری های قلبی و عروقی، فشار خون و دیابت می شود. کاهش ده درصد وزن بدن به کاهش خطر ابتلا به این بیماری ها کمک می نماید.
استرس – واکنش شما به استرس می تواند باعث افزایش خطر حمله و یا سکته قلبی شود.
مصرف مواد مخدر – مصرف داروهای محرک، از قبیل کوکائین یا آمفتامین ها، باعث گرفتگی رگ های کرونر و در نتیجه حمله قلبی می شود.

عوارض حمله یا سکته قلبی

عوارض این مشکل اورژانسی قلبی اغلب در نتیجه آسیب رسیده به قلب در حین حمله قلبی می باشد. این آسیب می تواند باعث ابتلا به موارد زیر شود:

ضربان قلب غیرعادی (آریتمی قلبی) – اگر ماهیچه های قلب شما در حین حمله قلبی آسیب دیده اند، امکان ابتلا به ضربان قلب غیر عادی وجود دارد.
نارسایی قلبی – میزان آسیب رسیده به قلب ممکن است آنقدر زیاد باشد که ماهیچه های باقی مانده قلب قادر به عملکرد درست نباشند. نارسایی قلبی ممکن است موقتی بوده و با گذر زمان بهبود یابد. هرچند این بیماری می تواند مزمن و دائمی نیز باشد.
مشکلات دریچه قلب – آسیب رسیدن به دریچه های قلب در حین حمله قلبی، می تواند باعث مشکلات جدی و خطرناکی شود.

تشخیص ابتلا به سکته قلبی

شناسایی يک بيمار از نظر رويداد واقعه سکته قلبي حاد مي تواند ساده، دشوار و يا در حد وسط اين دو حالت باشد. معمولا تشخيص ساده سکته قلبی حاد در افرادی است که تعدادي از عوامل خطر آترواسکلروز را به همراه علایم و نشانه هایی دال بر فقدان جريان خون به قلب را دارند. معمولاً بيماران مشکوک به رويداد سکته قلبي را به اورژانس انتقال مي دهند. زماني که تصوير باليني بيمار دال بر بروز سکته قلبي باشد بلافاصله چندين آزمايش تشخیصی به مرحله اجرا در خواهد آمد اين ازمون ها شامل: نوار قلب، آزمایش خون، و اکوکاردیوگرافی است.

الکتروکارديوگرام: نخستين تست تشخيصي الکتروکارديوگرام است که ممکن است نشان دهد سکته قلبی در حال روی دادن است و يا اينکه قبلا روی داده است.
تست های آزمايشگاهی: سلولهاي زنده حاوی آنزيم ها و پروتئين هایی (همانند کراتين کيناز،تروپونين و ميوگلوبين) هستند که در ارتباط با عملکرد تخصصي آنها مي باشند. هنگامی که يک سلول قلبی مي ميرد، غشاء سلولی يکپارچکی خود را از دست مي دهد و در اين شرايط آنزيم ها و پروتئين ها آرام آرام به جريان خون راه مي يابند. اين آنزيم ها و پروتئين ها را مي توان با روش های آزمايشگاهی شناسایی نمود.
تصوير برداری(اکو): در اکو کارديوگرام به مقايسه بطن چپ از نظر وضعيت انقباض نرمال يا غير نرمال پرداخته مي شود. يکي از اولين اقدامات حفاظتي سلولهای ميوکارد در هنگام کاهش جريان خون، خاموش نمودن مکانيسم نياز به انرژی برای انقباض است. اين مکانيسم بلافاصله پس از کاهش جريان خون شروع مي شود. اکوکارديوگرام مي تواند در شناسايي نقاطی از قلب که تحت تاثير سکته قلبی بوده اند و تشخيص عروقی که به احتمال زياد مسدود شده اند مفيد واقع شود.

درمان حمله یا سکته قلبی

اولین قدم استراحت کامل، تجویز اکسی‍ژن و کنترل فشار خون و ریتم قلبی است. معمولا داروهای ضدانعقاد مانند آسپرین یا هپارین و بلوک کننده‌های گیرندۀ بتای سمپاتیک مانند پروپرانولول تجویز می شود. روش‌های بازکردن رگ مسدودشده در بیمارستان عبارتنداز داروهایی مانند استرپتوکیناز و اوروکیناز، بالن و جراحی اورژانس عروق کرونر.

پیشگیری از حمله قلبی و سبک زندگی پس از آن

سبک زندگی شما، بر سلامت قلبتان تاثیر می گذارد. رعایت مواردیکه در ادامه می آید نه تنها برای پیشگیری از سکته قلبی مفید است، بلکه به بهبود شما پس از حمله کمک می نماید:

سیگار نکشیدن – اگر شما سیگار می کشید، مهم ترین لطفی که به قلبتان می توانید بکنید، ترک سیگار است. ترک سیگار به تنهایی می تواند سخت باشد، پس از پزشک برای این کار کمک بخواهید.
اجتناب از دود سیگار دیگران – استنشاق دود سیگار دیگران، می تواند باعث حمله قلبی شود. چراکه همه مواد خطرناک درون سیگار که به بدن آسیب می رساننند، در دود سیگار هم موجود می باشد.
کنترل سطح فشار خون و کلسترول – از پزشکتان بخواهید که بررسی کند، چند وقت یکبار نیاز به چک کردن کلسترول و فشار خون می باشد. اگر سطوح این دو بالا باشد، با رژیم غذایی سالم می توان این مقدار را کاهش داد. همچنین ممکن است نیاز به دارو نیز می باشد.
بطور منظم به پزشک مراجعه نمایید – بعضی از عواملیکه خطر ابتلا به سکته قلبی را افزایش می دهند، همچون کلسترول خون، فشار خون بالا و دیابت، نشانه ای از خود بروز نمی دهند. با مراجعه منظم به پزشک و انجام آزمایش می توانید از ابتلای خود به این مشکلات و پیشگیری و درمان بموقع آنها بهره ببرید.
ورزش منظم – ورزش منظم به بهبود عملکرد قلب بعد از حمله قلبی کمک می نماید. با ورزش کلسترول خون، دیابت و فشار خون را می توان بهبود بخشید. نیازی به ورزش شدید نیست. برای مثال پیاده روی 30 دقیقه در روز و پنج روز در هفته به بهبود سلامت شما کمک می نماید.
رژیم غذایی سالم – مقدار زیاد چربی و کلسترول در خون، باعث باریک شدن عروق می شود. اگر دچار حمله قلبی شده اید،مصرف چربی، کلسترول و نمک را محدود نمایید. ماهی، گوشت بدون چربی، حبوبات و لبنیات کم چرب بخشی از یک رژیم غذایی سالم هستند. میوه و سبزیجات نیز بخش مهمی از رژیم غذایی برای حفظ سلامتی را تشکیل می دهند.
مدیریت دیابت – قند خون بالا به قلب شما آسیب می رساند. ورزش منظم، خوب خوردن و کاهش وزن، قند خون شما را در سطحی مناسب نگه می دارد.
مدیریت استرس – برای کاهش خطر ابتلا به حمله قلبی، استرس در فعالیت روزانه خود را کاهش دهید. برای دریافت کمک در کاهش استرس به روانشناس و یا روانپزشک مراجعه نمایید.

چشم انداز حمله قلبی

بعد از حمله قلبی، خطر ابتلا به یک حمله دیگر وجود دارد. وضعیت شما بعد از حمله قلبی بسته به مواردی چون آسیب رسیده به ماهیچه های قلب و دریچه های آن، محل آسیب دیدگی و رسیدگی پزشکی به شما بعد از جمله قلبی می باشد. اکثر افراد بعد کم کم بعد از حمله قلبی به زندگی عادی برمی گردند. این زندگی عادی می تواند شامل رابطه جنسی نیز باشد. با پزشکتان درباره میزان فعالیت لازم برای خود مشورت نمایید.

منبع سایت پزشکی  http://www.nlm.nih.gov

مقاله درباره ملین ها – مواد فیبر دار

همیشه متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند که همراه غذا از میوه و سبزیجات استفاده کنید تا با افزایش حرکات دودی روده، دفع راحت‌تری داشته و دچار یبوست و همورویید (بواسیر) ناشی از آن نشوید.
اما خیلی ها می گویند که ما با وجود مصرف خوراکی های فیبردار بازهم دچار یبوست می شویم؟ بعضی ها هم می پرسند در میان میوه و سبزیجات کدام یک ملین تر است و این که می گویند مواد غذایی، حاوی دو نوع فیبر محلول یا نامحلول هستند، هر کدام از این فیبرها چه نقشی در بدن و لینت مزاج دارد و کدام خوراکی ها، حاوی فیبر محلول و کدام یک حاوی فیبر نامحلول اند

مقاله درباره ملین ها مواد فیبر دار

در ابتدا لازم است بدانید یبوست به اجابت مزاج کمتر از سه بار در هفته گفته می شود که فشار بیش از حد هنگام اجابت مزاج، مدفوع سخت، احساس پری در پایین شکم و دفع ناقص از نشانه های آن است.

یبوست های غیر مرضی یعنی آنهایی که در اثر بیماری خاصی ایجاد نشده است می تواند در اثر تغذیه نامناسب، بی تحرکی، اختلالات عصبی و عوارض جانبی داروها ایجاد شده باشد که گرچه معمولا با مصرف مایعات، میوه و سبزی های پرفیبر، غلات سبوس دار و برخی مغزها و دانه های پرچرب قابل درمان است، اما افراد مبتلا به یبوست و آن دسته از کسانی که می گویند با مصرف سالاد و میوه باز هم دچار یبوست می شوند باید بدانند که اگر میزان مصرف مواد غذایی پرفیبر روزانه کمتر از 600 گرم باشد و به طور مرتب از این گروه غذاها استفاده نشود، یبوست دوباره برمی گردد.

کدام غذاها بدون فیبرند؟

قبل از آن که انواعی از میوه و سبزی های فیبردار و ملین را معرفی کنیم، بهتر است با فیبر و خوراکی های بدون فیبر آشنا شوید.

فیبرها دیواره سلولی گیاهان و مهم ترین عامل لینت مزاج هستند؛ یعنی اگر شما صبح تخم مرغ، ظهر چلوماهی و شب یک تکه گوشت کبابی بخورید، با آن که غذای شما تا حدودی حجیم بوده است، اما چون در کنار این غذاها از سالاد، میوه و سبزی های غنی از فیبر به اندازه مورد نیاز استفاده نکرده اید، نباید انتظار اجابت مزاج داشته باشید.

خوب است بدانید انواع گوشت، مرغ، ماهی، تخم مرغ، فرآورده های لبنی، قند و چربی ها فیبر ندارد و تقریبا به طور کامل جذب بدن شده و تولید مدفوع نمی کند، اما اگر بدانید که مصرف نکردن مواد فیبری موجب ماندگاری سموم حاصل از تجزیه این مواد غذایی در بدن می شود و می تواند قند، چربی و فشار خونتان را بالا ببرد و فشار مضاعفی را به کبد و کلیه وارد کند، بدون شک مصرف خوراکی های فیبری را همچون فرآورده های لبنی در برنامه غذایی روزانه تان می گنجاندید.

کدام فیبر، لینت مزاج بهتری دارد؟

حال شاید این پرسش مطرح شود مگر فیبرها چه عملکردی دارند که می توانند جلوی این همه مشکل را بگیرند؟ لازم است بدانید فیبرها دو نوع محلول و نامحلول دارند و تفاوتشان در این است که فیبرهای نامحلول در برابر آنزیم های دستگاه گوارش انسان مقاوم بوده و تجزیه نمی شود، اما فیبرهای محلول در دستگاه گوارش تخمیر و تا حدودی جذب می شود.

فیبرهای محلول، در آب حل و با ایجاد ژل، سرعت عبور غذا را کاهش داده و بازده جذب مواد مغذی همچون کلسیم، روی، آهن و منیزیم را افزایش می دهد، ضمن این که به آنتی اکسیدان غلات، میوه و سبزی ها نیز چسبیده و مانع از بین رفتن آنها در طول دستگاه گوارش می شود. این فیبرها، کلسترول غذاهای دریافتی را احاطه و قدرت جذب آن را کاهش داده و با این عمل موجب کاهش جذب چربی و کاهش بیماری های قلبی ـ عروقی می شود و با مکانیسمی خاص باعث حساس تر شدن گیرندگان انسولین شده و با این عمل موجب ثبات قندخون و کنترل دیابت می شود.

غذاهای غنی از این فیبر اگر نشاسته ای هم باشد همچون بسیاری از نان های غلات و برنج قهوه ای غذای پیشگیری کننده از دیابت محسوب می شود و با کمک به دفع سدیم از افزایش فشار خون جلوگیری می کند. این فیبر بیشتر در جو، جوی دو سر، انواع حبوبات، سیب، پرتقال و هویج وجود دارد.

اما فیبرهای نامحلول در آب حل نمی شود، ولی آب را همچون اسفنج جذب و باعث افزایش حجم و نرمی مدفوع می شود و با ایجاد گاز سبب تحریک عملکرد تخلیه و لینت مزاج می شود. این فیبرها با سرعت بخشیدن به عبور مدفوع در روده بزرگ زمان تماس ترکیبات سمی و سرطان زا را کاهش داده و از غلیظ شدن مواد سرطان زا در مجرای گوارشی جلوگیری می کند.

همچنین این فیبر می تواند میزان استروژن خون را کاهش داده و سبب کاهش احتمال بروز سرطان سینه شود. در نتیجه مصرف مواد غذایی حاوی فیبرهای نامحلول برای افرادی که به یبوست دچارند و مستعد ابتلا به سرطان های گوارشی اند بسیار مناسب است. این فیبر بیشتر در سبوس گندم و برنج، انواع سبزی ها، سویا و حتی برخی مغزهای خام وجود دارد.

کم فیبرترین و پرفیبرترین خوراکی ها

در میان سبزی ها و میوه ها و دیگر مواد غذایی آنهایی که فیبر محلول و نامحلول زیادتری دارد جو، لوبیا، نخود، ذرت، خرما، اسفناج، گلابی و کلم بروکلی، آنهایی که فیبر متوسطی دارد سبزی خوردن، کرفس، برگ مو، هویج، سیب و پرتقال و آنهایی که فیبر کمتری دارد، انواع آبمیوه های صنعتی و خانگی، انگور، انواع کمپوت ها و میوه های بدون پوست است.

این را هم بدانید بیشتر میوه هایی که طبع سردی دارند به شرط آن که بخوبی رسیده باشند ملین هستند بیشتر میوه های تابستانی همچون گلابی، آلبالو، گیلاس، هندوانه، کیوی، زردآلو و بخصوص آلو از این جمله اند.

شیر هم فیبر دارد؟

اما سوالی که اغلب پرسیده می شود این که برای رفع یبوست، شیر گرم بنوشیم یا شیر سرد؟ مگر شیر فیبر دارد که برای لینت مزاج توصیه شده است؟ در این خصوص باید بگوییم شیر حاوی فیبر نیست و عاملی که موجب می شود تا با خوردن شیر سیستم گوارشی مان به هم بریزد و دچار اسهال یا لینت مزاج شویم همان کمبود آنزیم لاکتاز است.

وقتی بدن این آنزیم را نداشته باشد نمی تواند قند لاکتوز شیر را تجزیه کند، در نتیجه چون شیر بخوبی هضم و جذب نمی شود بدن، کم طاقت شده و دچار بیرون روی مکرر یا اسهال می شویم، اما بهتر است بدانید نوشیدن یک یا دو لیوان شیر سرد قبل از صرف صبحانه بخصوص برای خانم های باردار می تواند ملین باشد. البته در تعدادی افراد هم شیر گرم موجب لینت مزاج می شود. در نتیجه افراد با توجه به تجربیات گذشته شان می توانند از این نوشیدنی برای دفع بهتر کمک بگیرند.

نکاتی که حتما باید بدانید

مصرف آب فراوان در کنار سبزی های تازه می تواند کمک چشمگیری به رفع یبوست کند.
فریزکردن، خشک کردن یا پختن میوه ها و سبزیجات باعث از بین رفتن فیبر نمی شود.
فیبرها هم درصدی کالری دارند، اما میزان انرژی زایی آنها از درشت مغذی ها بسیار کمتر است و میزان مصرف غذاهای فیبری در کودکان باید کمتر از بزرگسالان باشد.
به آنهایی که با مصرف مواد غذایی پرفیبر دچار دل درد و نفخ می شوند یا بتازگی تصمیم گرفته اند تا این غذاها را به طور مستمر وارد برنامه غذایی شان کنند، توصیه می کنیم این گروه را در حجم زیاد و در یک وعده نخورند و بتدریج در برنامه غذایی شان بگنجانند.
در میان انواع نان، نان سنگک و نان های جو و چاودار بیشترین فیبر را دارد و بهتر است برنج سفید را با برنج قهوه ای مخلوط و همراه سبزی، لوبیا سبز، عدس، کشمش و ماش طبخ و میل کنید.
سالاد را با آبلیمو و روغن زیتون سرو کنید و از مصرف داروهای شیمیایی و گیاهی ملین و مسهل جدا اجتناب کنید، چرا که این داروها پس از مدتی بی اثر شده و با بی حس کردن اعصاب دستگاه گوارش از دفعات و میزان حرکات دودی روده برای جلو راندن و تخلیه مواد زاید می کاهد.
آن دسته از بیماران مبتلا به یبوست که به دلایلی نمی توانند میوه و سبزی بخورند، اگر چربی خونشان بالا نباشد و اضافه وزن نداشته باشند می توانند با نظر پزشک در برنامه غذایی خود از غذاها، دانه ها و مغزهای چرب استفاده کنند. چربی ها با وجود آن که فیبر ندارند، اما با لیز کردن دیواره روده ها به دفع بهتر مواد غذایی کمک می کنند.
بسیاری از افراد به محض این که دچار اسهال می شوند مصرف میوه و سبزی را قطع می کنند، اما باید بدانید در اسهال هایی که حجم مایع دفعی بدن کم است سبزی های با فیبر نامحلول می تواند آب را در خود اندوخته و کمبود آب بدن را جبران کند، اما در اسهال های شدید که بیرون روی مکرر و خارج از کنترل است مصرف سبزی ها موجب وخامت حال بیمار می شود.

منبع  http://www.nlm.nih.gov/

جوش صورت و درمان آن

جوش (آکنه یا Acne) مشکلی پوستی بوده و زمانی رخ می دهد که فولیکول های مو در اثر تجمع چربی و سلول پوستی مرده در آن پر می شود. معمولا جوش (آکنه) در نواحی پوست صورت، گردن، قفسه سینه، شانه ها و گرده رخ می دهد. بعضی از افراد از آکنه با نام جوش سرسیاه، جوش سرسفید، جوش، جوش صورت و … رخ می دهد.

جوش صورت و راه درمان آن

بسته شدن فولیکول و بوجود آمدن جوش های سرسفید و سرسیاه

جوش یا آکنه در بین نوجوانان بسیار شایع بوده و معمولا بعد از سنین نوجوانی شروع به بهبود می کند. علامت جوش یا آکنه جوش های سرسیاه، قرمز، سرسفید و … بوده که در هرجای پوست از جمله پوست صورت ممکن است رخ داده و در صورت عفونت کرد، می تواند دردناک نیز باشد.

آکنه می تواند ناراحت کننده باشد، زخم ها و جای جوش به آرامی بهبود پیدا می کنند و قبل از بهبود کامل جوش های قبلی جوش دیگری برروی پوست ظاهر می شود. بسته به شدت آکنه می تواند باعث مشکلات عصبی، استرس و ناراحتی و همچنین باعث زخم های پوستی شود.

دلایل جوش صورت و سایر جوش های بدن

آکنه یا جوش زمانی رخ می دهد که فولیکول های مو ا چربی و سلول های مرده پوست پر شود. فولیکول های مو به غدد سباسه (چربی دار) متصل می باشند. این غدد نوعی چربی به نام سبوم ترشح کرده که باعث روان شدن و مرطوب شدن پوست و مو می شود. سبوم بطور معمول از بهمراه مو از پوست بالارفته و سپس از منافذ فولیکول های مو خارج شده و به سطح پوست می روند. زمانیکه بدن شما سبوم (چربی) بیشتر از حد نیاز ترشح کرده و سلول های مرده بیشتری وجود دارد، هردو این عوامل با هم در فولیکول مو جمع شده و محیطی باکتریایی بوجود می آورد. این تجمع می تواند باعث بادکردن دیواره فولیکول و بوجود آمدن جوش سرسفید و یا باز شدن آن و بوجود آمدن جوش سرسیاه شود. سایر انواع جوش و کیست نیز در اثر فعل و انفعالت و شرایط مختلف این چربی و سلول مرده جمع شده بوجود می آید.

عوامل تشدید کننده جوش صورت و سایر نقاط بدن

عواملیکه می توانند باعث جوش زدن صورت و سایر نقاط بدن و یا تشدید جوش های موجود شود، شامل:

هورمون ها – هورمون های اندروژن که در دوران بلوغ در پسرها و دختر ها ترشحشان افزایش می یابد و همچنین در دوران بارداری و مصرف قرص های پیشگیری از بارداری افزایش ترشح دارند، باعث افزایش سبوم و در نتیجه بدتر شدن و یا افزایش جوش ها می شوند.
داروهای خاص – داروهای حاوی کورتیکواستروئیدها، آندروژن و یا لیتیوم نیز می توانند باعث جوش (آکنه) شوند.
رژیم غذایی – محققان معتقداند بعضی از خوردنی ها همچون لبنیات و خوراکی های پر از کربوهیدرات می توانند باعث جوش زدن شود.
لوازم آرایشی – بعضی از انواع لوازم آرایشی بخصوص آنها که چرب و روغنی هستند، ممکن است باعث آکنه شوند.
استرس – توجه داشته باشید که استرس باعث بوجود آمدن جوش نمی شود، اما اگر شما استرس داشته باشید، جوش یا آکنه شما بدتر می شود.

عواملیکه برروی آکنه یا جوش صورت و بدن بی تاثیراند و یا تاثیر کمی دارند، شامل:

خوراکی های چرب و شکلات – این خوراکی ها تاثیر کمی برجوش زدن داشته و یا اصلا تاثیری ندارند.
پوست کثیف – پوست چرک و آلوده باعث جوش زدن نمی شود. در حقیقت شستن و سابیدن بیش از حد پوست با صابون و مواد شیمیایی است که جوش ها را بدتر می کند. پاک کردن و شستن عادی و معمول پوست برای حذف چربی و سلول های مرده همه چیزی است که شما لازم دارید.

درمان جوش صورت و سایر نقاط بدن

درمان جوش یا آکنه با کاهش چربی پوست، افزایش سرعت از بین بردن سلول های مرده، درمان عفونت های باکتریایی، کاهش التهاب و یا همه چهار عامل ذکر شده، انجام می شود. در اکثر درمان های تجویزی جوش صورت و سایر نقاط بدن، نتیجه مطلوبی در 4 تا 8 هفته اول مشاهده نمی شود و حتی قبل از شروع به بهبود، ممکن است پوست شما بدتر نیز شود.در ادامه به معرفی انواع درمان های جوش صورت و سایر نقاط بدن که پزشک شما برای بهبود جوش های شما، ممکن است استفاده نماید، می پردازیم.

درمان های موضعی ساده – این درمان شامل استفاده از محلول ها و محصولات موجود در داروخانه ها می شوند، که با کاهش چربی پوست، کشتن باکتری ها و بهبود دفع سلول های مرده، به بهبود جوش ها کمک می کنند. این محصولات برای جوش ها و آکنه های ضعیف و معتدل مفید می باشند.
درمان های موضعی تجویزی – اگر جوش های شما به درمان های ساده موضعی جواب ندهد و بعد از استفاده از آنها بهبود نیابد، پزشکتان از این نوع درمان می تواند برای شما استفاده نماید. این درمان شامل استفاده از داروهای ترکیبی و یا طیف مختلفی دارو های و محلول ها بوده که با استفاده از آنها جوش های صورت و سایر نقاط بدن بهبود می یابد.
درمان های آنتی بیوتیکی – در مواقعی که جوش شما از انواع معمول و شدید می باشد، ممکن است دوره کوتاهی مصرف آنتی بیوتیک نیاز باشد.
درمان بوسیله ایزوترتینوئین – برای درمان جوش هایی که تبدیل به کیست شده اند، مصرف آنتی بیوتیک ها کافی نیست. برای درمان آکنه کیستی و یا آکنه هایی که به درمان های معمولی جواب نمی دهند، این نوع داروها استفاده می شوند. از آنجا که این داروها اثرات جانبی جدی دارند، فرد می بایست در طول دوران استفاده مرتبا به پزشکش مراجعه نماید.
قرص های ضدبارداری – بعضی از این داروها می توانند به بهبود جوش در زنان کمک نمایند.
لیزر درمانی و نور درمانی – در درمان های لیزری با آسیب رساندن به غدد چربی ساز، ترشح چربی را کاهش می دهند. نوردرمانی باکتری هایی که باعث التهاب جوش ها شده را هدف قرار داده و آنها را بمنظور بهبود جوش های صورت و بدن، نابود می کند.
لایه برداری و پلینگ نیز یکی دیگر از روش های درمان جوش صورت و بدن می باشد.

پیشگیری از جوش زدن

هرچند راه قطعی برای پیشگیری از آکنه یا جوش زدن وجود ندارد، با رعایت موارد زیر می شود، میزان بازگشت پذیری جوش ها را کاهش داد:

پاک کردن آرایش، قبل از خوابیدن.
دوش گرفتن بعد از ورزش و یا عرق کردن شدید.
اجتناب از آرایش غلیظ.
شستن آرام پوست و استفاده از شوینده های معتدل

منبع : http://www.nlm.nih.gov

تاثیر نوشیدن شیر بر روی مفاصل

نوشیدن شیر ورم مفاصل زنان را کاهش می دهد » تحقیقات جدید نشان می دهد که نوشیدن شیر مانند سلاحی در برابر التهابات مفاصل زنان است ولی برای دیگر لبنیات مانند ماست و پنیر نمی توان چنین انتظاری داشت.

براسس یافته های محققان US National Lung and Blood Institue استفاده از شیرهای کم چرب یا بدون چربی می تواند باعث کاهش التهابات مفاصل شود. با این وجود نوشیدن شیر در مردان چنین تاثیری ندارد.

تاثیر شیر بر روی مفاصل

محققان به سرپرستی دکتر Bing Lu از Brigham and Women’s Hospital in Boston نیز اعلام کرده است که خوردن مقدار زیادی پنیر دقیقا تاثیر معکوس خواهد داشت و باعث افزایش التهاب مفاصل می شود.

در این تحقیقات مشخص شده است که مصرف زیاد ماست تاثیر زیادی روی التهاب زانو چه در مردان و چه در زنان ندارد.

محققان می گویند ورم مفاصل و استخوان ها یکی از رایج ترین و پیشرفته ترین التهابات است که برروی نزدیک به ۲۷ میلیون شهروند امریکایی ۲۵ ساله یا بیشتر تاثیر می گذارد و التهاب زانو نیز در بین زنان شایع تر است.

مقاله منتشر شده در Arthristic Care & Research بزرگتری تحقیق درباره بررسی تاثیر مصرف لبنیات در پیشرفت ورم مفاصل زانو است. Lu براساس این یافته و اطلاعات دیگر معتقد است که مصرف شیر نقش مهمی در سلامتی استخوان ایفا می کند.

تحقیقات اخیر برروی ۱۲۶۰ زن و ۹۰۰ مرد با التهابات زانو انجام گرفته که اطلاعات میزان مصرف لبنیاتی آنها ثبت شده است. وضعیت زانوهای آنها در شروع زمان تحقیقات و ۱۲، ۲۴، ۳۶ و ۴۸ بعد مورد بررسی قرار گرفت.

در حالی که در این تحقیق رابطه میان مصرف شیر و سلامت زانو به دست آمد ولی درباره علت و معلول آن صحبتی نشده است.

Lu اعلام کرده است که یافته های ما نشان می دهد زنانی که به طور مدام از شیر مصرف می کنند خطر ابتلا و رشد التهاب و ورم مفاصل را کاهش می دهند. البته به نظر او همچنان نیاز به انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه است.

دو تن از متخصصان تغذیه باور دارند که مصرف شیر می تواند باعث حفظ سلامت زانوها شود.

Christine Santori از متخصصین تغذیه و مدیر برنامه مرکز مدیریت وزن بیمارتسان Syosset در نیویورک گفته است که علاوه بر انجام تحقیقات بیشتر بهتر است به زنانی که از ورم استخوان ها رنج می برند پیشنهاد کنیم از شیرهای کم پربی یا بدون چربی به عنوان ابزاری برای مقابله با این بیمایر استفاده کنند.

Marlo Mittler نیز تایید می کند که مصرف شیر تاثیر به سزایی در سلامت اتسخوان ها دارد. شیر دارای فسفر، کلسیوم، پروتئین و سرشار از ویتامین D است که مصرف آن برای زندگی روزمره لازم است.

براساس اظهارات وی هنوز برای پیدا کردن علت اصلی تاثیرگذاری مصرف شیر بر روی کاهش ورم مفاصل نیاز به زمان بیشتری است. هم چنین باید اشاره کنیم که شیر کامل نمی تواند مانند شیرهای کم چرب و بدون چربی در جلوگیری از التهاب و ورم مفاصل کمک کننده باشد.

او می گوید که باید برای ریشه یابی علت تاثیر گذار روی سلامت استخوان ها و نقش مصرف شیر روی جلوگیری از التهابات زانو در زنان نقش استروژن را بررسی کنیم. کلسیم نیز می تواند برروی سلامت استخوان زنان متفاوت تر از مردان نقش آفرینی کند.

براساس گفته های Mittler چربی زیاد پنیر شاید بتواند به شما نشان دهد که چرا این خوراکی به طرق مختلف روی افزایش التهاب زانو موثر است.

برای کم کردن درد و التهاب مفاصل راه های دیگری مانند قرار گرفتن در وزن سالم و کاهش فشار و مصرف ویتامین C برای تولید غضروف مشابه اسیدهای چرب امگا۳، آنتی اکسیدان ها و دیگر آنتی ویروس ها روی اتصالات بدن وجود دارد.

منبع : تاثیر مصرف شیر بر روی مفاصل

سوء هاضمه چیست

سوءهاضمه چیست –

سوء هاضمه احساس درد یا ناراحتی در قسمت وسط و فوقانی شکم است. درد بهبود می یابد و مجدد ایجاد می شود. اما اغلب اوقات درد وجود دارد. افراد در هر سنی دچار سوء هاضمه می شوند. هم زنان و هم مردان دچار آن می شوند حدود 1 نفر از هر 4 نفر برخی اوقات دچار سوء هاضمه می شوند.

سوء هاضمه چیست
علائم سوء هاضمه چیست؟

برخی از علائم سوء هاضمه بدین صورت است:

درد معده
باد گلو داشتن
سوزش سر دل
تهوع
استفراغ

علت ایجاد سوء هاضمه چیست؟

اغلب اوقات سوء هاضمه با زخم های معده یا رفلاكس معده یعنی بازگشت محتویات معده به مری ایجاد می شود. در رفلاكس اسید معده به مری باز می گردد و سبب ایجاد درد در قفسه سینه می شود. پزشك برای فهمیدن اینكه شما زخم معده دارید یا رفلاكس، برخی آزمایشات و معاینات را انجام می دهد.
برخی داروها از جمله داروهای ضد التهاب می توانند سبب سوء هاضمه شوند. برخی اوقات علتی برای سوء هاضمه یافت نمی شود.

آیا سوء هاضمه مشكلی جدی است؟

گاهی سوء هاضمه علامت یك مشكل جدی است، بعنوان مثال زخم عمیق معده. سوء هاضمه بندرت بوسیله سرطان معده ایجاد می شود. بنابراین باید این بیماری را جدی بگیرید.
اگر سوء هاضمه دارید حتماً با پزشك خود مشورت كنید. بخصوص اگر هریك از این شرایط در مورد شما صدق كند:

سن بالای 50 سال
كاهش وزن بی دلیل
اشکال در بلع
استفراغ شدید
مدفوع سیاه
احساس وجود توده در ناحیه معده

سوء هاضمه چگونه درمان می شود؟

اغلب اوقات مصرف دارو این مشكل را درمان می كند.
اگر زخم معده دارید باید درمان شوید. می توانید از دارو های کاهنده اسید معده استفاده كنید. اگر عفونتی در معده دارید باید درمان با آنتی بیوتیك را شروع كنید.
اگر پزشك تشخیص دهد دارویی كه شما مصرف می كنید منجر به سوء هاضمه شده است، داروی مصرفی شما را عوض می كند.
داروهای کاهنده اسید معده می توانند درد را بهبود دهند. اگر رفلاكس اسید هم داشته باشید این داروها كمك كننده هستند.
در صورتی که علیرغم مصرف داروها پس از 8 هفته هنوز درد معده دارید یا درد برای مدتی رفع شود ولی دوباره بر گردد پزشک برای شما درخواست آندوسكوپی خواهد کرد.
در آندوسكوپی، لوله ای كه سر آن یك دوربین تعبیه شده است از طریق دهان وارد معده می شود. پزشك با این روش داخل معده شما را رویت كرده و علت سوء هاضمه را پیدا می كند.

آیا داروهای سوء هاضمه عوارض جانبی دارند؟
داروهای سوء هاضمه اغلب عوارض جانبی بسیار كمی دارند كه به خودی خود رفع می شود. برخی داروها زبان و مدفوع شما را تیره می كنند، برخی سر درد، تهوع و اسهال ایجاد می كنند.
اگر عوارض دارو به حدی است كه برای شما قابل تحمل نیست با پزشك صحبت كنید. پزشك احتمالاً داروی دیگری برای شما تجویز می كند یا پیشنهاداتی برای رفع عارضه جانبی به شما ارائه می دهد كه كمتر اذیت شوید.
به خاطر داشته باشید، دارو را طبق دستور پزشك مصرف كنید. اگر لازم است آنتی بیوتیك مصرف كنید، تمام دارو ها را تا انتها مصرف كنید حتی اگر احساس بهبودی می كنید.

آیا می توان كاردیگری برای جلوگیری از سوء هاضمه انجام داد؟

برای احساس بهبودی می توانید این كارها را انجام دهید:
اگر سیگار می كشید سیگار را ترك كنید
اگر برخی غذاها معده شما را تحریك می كند، از خوردن آن پرهیز كنید
تلاش كنید استرس را در زندگی خود كم كنید
اگر رفلاكس اسید دارید، قبل از خواب چیزی نخورید و هنگام خواب سر را بالا نگه دارید
تا وقتی كه از نظر پزشك شما ضروری نباشد، داروهای ضد التهاب و ضد درد مثل ایبوپروفن، آسپرین، ناپروكسن و كتوپروفن مصرف نكنید. استامینوفن درمان بهتری برای درد است زیرا معده شما را ناراحت نمی كند.

سندرم متابولیک چیست

سندرم متابولیک چیست -سندرم متابولیک (که سندرم x نیز نامیده می شود)، گروهی از عوامل بیماری قلبی می باشد. اکثر افرادی که مبتلا به دیابت نوع 2 هستند، سندرم متابولیک نیز دارند.

سندرم متابولیک چیست
در صورت داشتن حداقل 3 مورد زیر، شما مبتلا به سندرم متابولیک هستید:

  1. اضافه وزن یا چاق بودن و وجود بیشتر وزن در قسمت میانی بدن. برای مردان، دور کمر بیشتر از 100 سانتی متر و برای زنان، دور کمر بیشتر از 5/87 سانتی متر.
  2. فشار خون بالا (بیشتر از 13 روی 5/8 سانتی متر جیوه).
  3. چربی خون بالا (تری گلیسرید بیشتر از 150 میلی گرم در دسی لیتر).
  4. کلسترول HDL (کلسترول خوب) پایین. برای مردان، HDL کمتر از 40 (میلی گرم در دسی لیتر) و برای زنان، HDL کمتر از 50 (میلی گرم در دسی لیتر).

داشتن تعداد عوامل خطر بیشتر، به معنی افزایش احتمال بروز بیماری قلبی است. حتی اگر کلسترول خون طبیعی باشد، ممکن است هنوز شما در خطر ابتلا به حمله قلبی یا سکته مغزی باشید.

علل سندرم متابولیک چیست؟

سندرم متابولیک در اثر رژیم غذایی نامناسب (پر کالری، سرشار از چربی اشباع شده) و نداشتن فعالیت ورزشی کافی ایجاد می شود. شما می توانید با اصلاح عادت های غذایی، انجام فعالیت ورزشی، کاهش وزن و ترک سیگار، خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهید.

آیا فعالیت ورزشی در کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی مفید است؟
بلی. عدم انجام فعالیت ورزشی یکی از بزرگ ترین عوامل خطر برای بیماری قلب است.

آیا رژیم غذایی مناسب در کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی مفید است؟
بلی. هر چه می خورید روی سلامتی شما موثر است.

مقاله درباره زردی نوزادان

مقاله درباره زردی نوزادان -زردی چیست؟ شاید زردی شایع ترین مشکل در دوران نوزادی باشد که معمولا همه با آن برخورد داشته اند. این مشکل به صورت تغییر رنگ زرد پوست و نیز صلبیه چشم خود را نشان می دهد.

مقاله درباره زردی نوزادان
علت ایجاد زردی نوزادان چیست؟

زردی به دلیل افزایش ماده ای به نام بیلی روبین در خون ایجاد می شود. در اثر تجزیه و از بین رفتن گلبول های قرمز خون بیلی روبین تولید می شود. در حالت طبیعی بیلی روبین از طریق صفرا در روده ترشح شده و در مدفوع دفع می شود. اگر این ماده آنقدر سریع تولید شود که کبد نتواند آن را تجزیه و به داخل صفرا ترشح کند، مقدارش در خون بالا می رود و باعث زردی می شود. در نوزادان به علت افزایش تولید و تخریب همزمان گلبول های قرمز، عدم تکامل آنزیم های کبدی و باز جذب بیلی روبین در روده ها، این ماده در خون بالا رفته و علایم خاص خود را ایجاد می کند. زردی ممکن است نشانه بیماری دیگری مثل عفونت یا مشکلات تیروئید باشد. مقادیر بالای بیلی روبین یعنی بالاتر از 25 میلی گرم می تواند منجر به فلج مغزی یا دیگر آسیب های مغزی شود.

انواع مختلف زردی نوزادان چیست؟

انواع مختلف زردی عبارتند از:

زردی فیزیولوژیک: این نوع زردی با شدت متوسط در اکثر نوزادان وجود دارد. در 4ـ2 روز اول تولد به وجود می آید و 2ـ1 هفته بعد از بین می رود.

زردی نوزادان نارس: به دلیل نارس بودن، درمان این نوزادان در مقادیر پایین تری از زردی شروع می شود تا از آسیب های جدی جلوگیری شود.

زردی شیر مادر: این مشکل بعد از روز سوم تا پنجم به وجود می آید و پس 3 الی 12 هفته به تدریج بهبود می یابد. ماده ای در شیر مادر وجود دارد که باعث جلوگیری از ترشح بیلی روبین در روده ها و افزایش آن در خون می گردد.

زردی ناشی از عدم تناسب گروه خونی: در چنین شرایطی که گروه خون مادر و نوزاد ناهماهنگ باشد، بدن مادر بر علیه گلبول های قرمز نوزاد ماده ای به نام پادتن تولید می کند که با عبور از جفت و ورود به بدن جنین باعث از بین رفتن تعدادی از گلبول های قرمز وی می شود و در نتیجه بیلی روبین نیز که حاصل این تجزیه است بالا رفته و زردی ایجاد می کند. این نوع از زردی ممکن است در روز اول تولد ظاهر شود. در صورتی که عدم تناسب در Rh مادر و نوزاد باشد، یعنی گروه خون مادر منفی و نوزاد مثبت باشد، بیماری شدیدتر است و آسیب های جدی به همراه دارد. به همین خاطر در چنین شرایطی در هفته 28 بارداری و تا 72 ساعت بعد از زایمان مادر باید آمپول روگام را تزریق کند که پیشگیری کننده این بیماری است.

علایم زردی نوزادان چیست؟

زردی معمولاً از قسمت سر شروع می شود به سمت تن و اندام ها پیشرفت می کند. پاها آخرین جایی هستند که مبتلا می شوند. تمام نوزادان باید در روز سوم تا چهارم تولد و جهت بررسی زردی توسط پزشک معاینه شوند.

در چه صورت باید برای درمان زردی نوزادان به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت بروز هریک از مواردی که در ادامه ذکر می کنیم، مادر باید احساس خطر کند و نوزاد خود را سریعاً جهت معاینه و بررسی نزد پزشک ببرد.

زردی 24 ساعت اول تولد
زردی همراه تب بالای 8/37 (دمای داخل مقعد)
زردی بسیار شدید
زردی به همراه خواب آلودگی و خوب شیر نخوردن

درمان زردی نوزادان چیست؟
در موارد خفیف پس از 1 الی 2 هفته زردی خود به خود بهبود می یابد. درمان زردی در موارد شدید فتوتراپی است که باعث حذف سریع تر بیلی روبین از خون می شود.
تغذیه مکرر با شیر مادر یا شیر خشک نیز در دفع سریع تر بیلی روبین از طریق مدفوع کمک کننده است.
اگر زردی به علت شیر مادر باشد، ممکن است پزشک از شما بخواهد که موقتا شیردهی را متوقف کنید. در طی این مدت برای اینکه تولید شیر ادامه داشته باشد باید شیر خود را بدوشید و پس از بهبودی دوباره م توانید شیردهی را ادامه دهید.
در موارد شدید بستری در بیمارستان و در صورت لزوم تعویض خون انجام می شود.