نارسایی قلب چیست

نارسایی قلب چیست -نارسایی قلب به معنای کاهش توانایی قلب در پمپ کردن خون است. نارسایی قلب به معنای ایست کار قلب یا حمله قلبی نیست (البته افرادی که نارسایی قلب دارند، اغلب سابقه حمله قلبی در گذشته داشته اند).

نارسایی قلب را نارسایی احتقانی قلب (CHF) نیز می نامند. احتقان به معنی تجمع مایعات در بدن به علت کاهش توانایی پمپاژ خون توسط قلب است.

علت نارسایی قلب چیست؟

نارسایی قلب علل مختلفی دارد. بعضی اوقات علت دقیقی برای آن یافت نمی شود. شایع ترین علل نارسایی قلب در زیر ذکر شده است:

بیماری عروق کرونر (عروق قلب): در این بیماری خون رسانی به قلب به صورت جزئی یا کامل مسدود می شود.
مشکلات عضله قلب (کاردیومیوپاتی)
فشار خون بالا
مشکلات دریچه های قلب
ریتم غیر طبیعی قلب (آریتمی)
استفاده از مواد سمی (مانند الکل یا مواد مخدر)
بیماری مادرزادی قلبی
دیابت
بیماری های غده تیروئید

علایم نارسایی قلب چیست؟

بعضی از افراد مبتلا به نارسایی قلب، علایم کمی از خود نشان می دهند. در زیر علائمی که ممکن است در افراد مبتلا به نارسایی قلب دیده شود، ذکر شده است:

تنگی نفس (خصوصا زمان راه رفتن، بالا رفتن از پله ها یا فعالیت)
تنگی نفس هنگام دراز کشیدن
کاهش اشتها
تنگی نفس ناگهانی شبانه که باعث بیدار شدن از خواب می شود
خستگی یا ضعف عمومی (شامل کاهش توانایی در ورزش کردن)
تورم پا
تورم شکم
ضربان قلب سریع یا نامنظم
افزایش وزن ناگهانی (5 درصد یا یک کیلوگرم در روز برای 3 روز پیاپی)
سرفه و خس خس سینه به طور مزمن
تهوع
در صورت بروز هر یک از این علایم به پزشک مراجعه کنید، خصوصاً اگر سابقه بیماری قلبی دارید.

نارسایی قلب چیستچگونه پزشک تشخیص می دهد که بیمار مبتلا به نارسایی قلب است؟

پزشک سوالاتی در مورد علایم بیماری و سابقه پزشکی از بیمار می پرسد. سپس بیمار را معاینه می کند و ممکن است تست ها و آزمایشات زیر را درخواست کند:

آزمایش خون
آزمایش ادرار
عکس قفسه سینه
نوار قلب (ECG)
اکوی قلب (اکوکاردیوگرام)
رادیونوکلید ونتریکولوگرافی
نوار قلب فعالیت الکتریکی قلب را ضبط می کند. به وسیله نوار قلب می توان مشکلات ریتم قلب یا آسیب قلب را تشخیص داد. در اکوی قلب، پزشک می تواند به وسیله امواج صوتی شکل قلب را ببیند. در این تست پزشک می تواند چگونگی پمپاژ قلب را بررسی کند.
در رادیونوکلید ونتریکولوگرافی، مقدار خیلی کمی از ماده رادیواکتیو به داخل خون تزریق می شود. این ماده به سمت قلب حرکت می کند. به وسیله دوربین مخصوصی پزشک می تواند پمپاژ قلب را مشاهده کند. ماده رادیواکتیوی که در این تست استفاده می شود بیضرر است و پس از اتمام تست، به طور کامل از بدن دفع می شود.

چه درمان هایی برای نارسایی قلب نیاز است؟

درمان نارسایی قلب برای پمپاژ بهتر قلب و رفع علایم کمک کننده است، اما بیماری نارسایی قلب به طور کامل بهبود نمی یابد. بخش مهمی از درمان شامل بهبود عوامل ایجاد کننده نارسایی قلب است، مانند کاهش فشارخون و اصلاح دریچه های قلب. همچنین، درمان شامل تغییر روش زندگی و مصرف دارو نیز می باشند. در این جا مواردی که باید با پزشکتان مشورت کنید را ذکر می کنیم.

رژیم غذایی: پزشک به شما توصیه خواهد کرد که مقدار نمک مصرفی را کاهش دهید و غذاهای کم چرب و کم کلسترول مصرف نمایید.
ورزش: بیشتر بیماران مبتلا به نارسایی قلب همچنان می توانند ورزش کنند، اما پزشک میزان و نوع ورزش را به شما خواهد گفت.
وزن: در صورت نیاز، پزشک به شما خواهد گفت که وزنتان را کاهش دهید.
حمایت خانواده: خانواده نقش مهمی در حمایت و درمان شما دارند.

چه داروهایی تجویز می شود؟

داروهای مختلفی برای درمان نارسایی قلب تجویز می شود. بر اساس علایم شما، پزشک داروهای مناسب را تجویز میکند.

انواع مختلف داروها که معمولاً برای درمان نارسایی قلب تجویز می شود به شرح زیر است:

مهارکننده های ACE: این داروها باعث بازماندن عروق می شوند، در نتیجه فشار خون کاهش می یابد و خون بهتر جریان می یابد.
مدرها (دیورتیک): این داروها مقدار دفع ادرار را افزایش می دهند و از تجمع مایعات در بدن جلوگیری می کنند. همچنین این داروها باعث کاهش تجمع مایعات در ریه ها می شوند و در نتیجه تنفس راحت تر می شود.
بتابلوکرها: این داروها باعث کاهش فشار خون و کاهش ضربان قلب می شوند. همچنین این داروها جلوی ایجاد برخی مشکلات ریتم قلبی را می گیرند.
دیگوکسین (دیژیتال): این دارو با افزایش قدرت انقباض قلب، باعث پمپاژ بهتر قلب می شود. ممکن است پزشک در صورت مشاهده علایم دیگر و یا بروز عوارض جانبی با این داروها، داروی دیگری نیز تجویز کند.
زمانی که برای درمان نارسایی قلب دارو مصرف می کنید، نیاز است که برای بررسی میزان پتاسیم خون و عملکرد کلیه، آزمایش خون بدهید. زمان انجام آزمایش خون بستگی به داروهای مصرفی شما دارد. بسیاری از بیماران بدون بروز هیچ مشکلی این داروها را مصرف می کنند. با این حال، در صورت بروز عوارض جانبی حتماً به پزشک اطلاع دهید. خیلی مهم است که داروها را دقیقا مطابق دستور پزشک مصرف نمایید.

چه مواقعی نیاز است که به پزشک مراجعه کنیم؟
ابتدا، نیاز است که هر هفته به پزشک مراجعه کنید تا میزان پاسخ به دارو بررسی شود. پس از اینکه پزشک داروهای شما را تعیین کرد و حال عمومی شما بهتر شد، می توانید تعداد مراجعات را کمتر کنید.

چه مواقعی با پزشک تماس بگیریم؟
در صورت بروز هر یک از علایم مذکور باید به پزشک اطلاع دهید. مشکلات جدی قلبی و ریه می توانند باعث بروز علایمی مشابه نارسایی قلب شوند. همچنین باید برای بررسی شرایط و داروهایتان با پزشک در تماس باشید.

التهاب عروق پوست چیست

التهاب عروق پوست چیست –

هنوخ شوئن لاین پورپورا (HSP) چیست؟ HSP باعث التهاب (قرمزی و تورم) عروق خونی پوست می شود. این التهاب واسکولیت نامیده می شود.

وقتی عروق خونی پوست ملتهب می شوند، دچار خونریزی و باعث ایجاد راش (قرمزی و جوش پوستی) می شوند که پورپورا (لکه های خونریزی زیر پوست) نامیده می شود.

HSP می تواند عروق خونی روده و کلیه را نیز درگیر کند و باعث ایجاد خونریزی در آن ها شود.

علت HSP چیست؟

علت دقیق HSP نامشخص است. پزشکان تصور می کنند که HSP وقتی روی می دهد که سیستم ایمنی بیمار نتواند در برابر یک عفونت مقابله کند. این بیماری ممکن است به وسیله عفونت باکتریایی یا ویروس، داروها، نیش حشرات، واکسن ها یا مواجهه با مواد شیمیایی یا هوای سرد برانگیخته شود. ممکن است عفونتی که در اثر آن HSP روی داده است به فردی دیگر منتقل شود، ولی خود HSP واگیردار نیست. پزشکان هنوز نمی دانند که چگونه می توان جلوی بروز HSP را گرفت.
HSP بیشتر در کودکان 2 تا 11 سال روی می دهد، ولی همه افراد در همه سنین می توانند به آن مبتلا شوند.

التهاب عروق پوست چیستعلایم HSP چیست؟

HSP باعث ایجاد راش (قرمزی و جوش پوستی) پوستی، به صورت کبودی کوچک یا نقاط بنفش مایل به قرمز روی باسن، اطراف آرنج یا روی پا می شود. همچنین، HSP باعث درد مفاصل (مانند زانو و مچ پا)، دل درد، تهوع، استفراغ و اسهال می شود. علایم معمولا 4 الی 6 هفته طول می کشند. اگر عروق کلیه و روده ملتهب شوند، هنگام فعالیت روده ها یا ادرار، خونریزی ممکن است روی دهد.
اغلب اوقات مشکلات جدی کلیوی روی نمی دهد. در مواردی نادر، HSP باعث ایجاد چین خوردگی غیر طبیعی روده می شود. این پدیده باعث ایجاد انسداد روده می شود که ممکن نیاز به عمل جراحی شود.

HSP چگونه درمان می شود؟

درمان مشخصی برای HSP وجود ندارد. دارو کمک می کند که شما احساس بهتری داشته باشید. همچنین دارو باعث برطرف شدن عامل عفونی HSP می شود. خوشبختانه، معمولاً HSP بدون درمان بهبود می یابد. داروهای ضد التهاب مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن در کاهش درد مفاصل کمک کننده اند. گاهی اوقات، داروهایی مانند پردنیزون می تواند در کاهش دردهای شدید مفاصل و شکمی موثر باشند.

برای بیماران مبتلا به HSP چه اتفاقی می افتد؟
معمولاً، HSP خودبخود بهبود می یابد. نیمی از افرادی که برای اولین بار دچار HSP می شوند، دوباره به این بیماری مبتلا خواهند شد. تعدادی کمی از بیماران دچار مشکلات کلیوی خواهند شد. پزشک ممکن است پس از بهبودی HSP مرتباً نمونه ادرار شما را بررسی کند.

یبوست در کودکان چیست

یبوست در کودکان چیست -یبوست در کودکان

چگونه متوجه شوم که کودک من یبوست دارد؟

کودک شما مبتلا به یبوست است در صورتی که یک یا بیشتر از یک علامت از علائم زیر را داشته باشد: اگر کمتر از 3 بار در هفته اجابت مزاج داشته باشد، مدفوع سفت، خشک و طویل باشد، مدفوع به سختی دفع شود.

در بعضی از کودکان طبیعی است که مدفوع را به فاصله چند روز دفع کنند. یبوست کودک شما بستگی به این دارد که معمولاً دفع مدفوع کودک شما هر چند وقت یکبار بوده است و با چه سهولتی آن را دفع می کرده است. اگر مدفوع نرم است و به راحتی دفع می شود، دفعات کمتر دفع مشکلی نیست. امّا اگر مدفوع سخت است و به سختی دفع می شود، یبوست ایجاد شده است. اگر کودک شما بیش از 2 هفته مشکل یبوست داشت، باید گفت که مبتلا به یبوست مزمن شده است.

یبوست در کودکان چیستعلل ایجاد یبوست چیست؟

همگامی که آب مصرفی کودکان کاهش یابد، شیر یا سایر نوشیدنی ها نیز کمتر مصرف شوند یا اگر رژیم غذایی مناسبی نداشته باشند و فیبر رژیم غذایی آن ها کم باشد، یبوست ایجاد می شود. فیبر در غذاهایی مانند حبوبات، میوه ها و سبزیجات یافت می شود. اگر کودک شما غذاهای حاوی چربی زیاد و شکر فرآوری شده (آبنبات) مصرف می کند، احتمالا کافی دریافت نمی کند که این خود منجر به ایجاد یبوست می شود.
زمانی که شما شیر کودک شیرخوار خودرا از شیر مادر یا شیر خشک به شیر گاو تغییر می دهید یا زمانی که از غذای کودک به غذای جامد بزرگسالان تغییر می دهید نیز یبوست رخ می دهد. گاهی پس از بیماری یا مصرف برخی داروها نیز یبوست رخ می دهد. یبوست در کودکان رایج است و اغلب خود به خود برطرف می شود.
کودکان بزرگتر که یبوست مزمن دارند، اغلب احساس دفع خود را نادیده می گیرند زیرا دوست ندارند بازی را متوقف کنند و یا خجالت می کشند که از معلم خود برای رفتن به دستشویی اجازه بگیرند و بنابراین دچار یبوست می شوند.
وقتی کودک از اجابت مزاج خودداری می کند، مدفوع در فضای محدودی از روده باید تشکیل شود و بنابر این طویل تر و سخت تر خواهد شد. دفع مدفوع دردناک شده و این خود مانع دفع توسط کودکان می شود چون کودک شما دفع دردناک را دوست ندارد.

اگر کودک من دچار یبوست شد چه کاری می توانم انجام دهم؟

کارهای زیادی وجود دارد که شما می توانید به کودک خود کمک کنید:
رژیم غذایی: با افزایش مقدار ملیعات نوشیده شده کودک می توانید شروع کنید. افزودن آب آلو به رژیم غذایی کودکان می تواند کمک کننده باشد. مصرف سبوس، میوهجات و سبزیجات به منظور افزایش فیبر مصرفی نیز می تواند در اجابت مزاج موثر باشد. مصرف شیرینی جات و شکلات را در برنامه روزانه کودک خود کاهش دهید.
عادت دادن به اجابت مزاج: کودک شما باید بداند که نباید منتظر احساس اجابت مزاج شود. برای ایجاد دفع منظم، از کودک بخواهید که هر روز در زمان مشخص به مدت 10 دقیقه در دستشویی بنشیند. زمان مناسب برای این کار، پس از غذا می باشد. در این حالت می توانید به کودک اجازه دهید کتاب داستان بخواند یا به رادیو گوش دهد.
دارو: داروهای مسهل زیادی برای درمان یبوست کودکان در دسترس است. انتخاب مسهل بستگی به سن کودک شما و شدت یبوست دارد. از پزشک کودک خود بخواهید که داروی مناسب و میزان مصرف آن را به شما بگوید.
برنامه تشویق را شروع کنید: تشویق را حتی برای نشستن در دستشویی بکار بگیرید. بطور مثال، اگر کودک شما در زمان تعیین شده در دستشویی نشست، اورا با چیزی که دوست دارد تشویق کنید. اگر کودک مدفوع خود را دفع کرد برای او هدیه بخرید و وی را تشویق کنید. از غذا به عنوان تشویق استفاده نکنید. برای بچه های بزرگ تر می توانید از سیستم امتیاز دهی استفاده کنید. بدین صورت که براي هر بار مدفوع امتياز خاصي بدهيد و اگر مثلاً امتیاز آن ها به عدد معینی رسید، آن ها را برای دیدن فیلم به سینما یا پارک ببرید.
اگر يبوست بهتر نشد و مزمن بود، كودك را نزد پزشك ببريد. گاهي يبوست علامت مشكلات پزشكي جدي تري است.

پزشك چگونه می تواند تشخیص دهد كه كودك يبوست دارد؟

الگوي دفع مدفوع نشانگر وجود يبوست است. شما مي توانيد به پزشك كمك كنيد و جدولي تهيه كنيد كه به طور روزانه دفع كودك را گزارش كنيد. اين جدول مي تواند شامل موارد زير باشد:

چه موقعي كودك به دستشويي مراجعه كرده
چه مدت در دستشويي نشست
مدفوع كودك چه ظاهري دارد
آيا كودك شما لباس زير خود را كثيف می كند

مهم است كه به تغييرات مدفوع يا رفتار كودك خود توجه كنيد. برخي چيز هايي كه بايد به آن ها توجه كنيد عبارتند از:

قطر مدفوع بيشتر شده باشد
مدفوع بسيار سخت
اندك خوني كه قرمز روشن است و پس از خشك كردن روي دستمال توالت ديده می شود
درد شكمي يا نفخ
كاهش اشتها
گريه و فرياد كشيدن هنگام اجابت مزاج
پرهيز از مراجعه به دستشويي يا مقاومت در مقابل آموزش دستشويي رفتن
بعلاوه پزشك معاينات باليني نيز انجام می دهد. اين معاينات شامل معاينه ركتوم كودك است. پزشك می تواند عكس اشعه X از شكم كودك درخواست دهد. اگر يبوست خيلي شديد بود، تنقيه ضروري است تا مدفوع از روده كودك خارج شود. تنقيه روشي است كه مايع از طريق مقعد به درون ركتوم تزريق می شود. تنقيه كمك می كند كه مدفوع شل شده و راحت تر خارج شود.

داروهای بیماران دیابتی کدامند

داروهای بیماران دیابتی کدامند -سطح قند خون چگونه بررسی می شد؟ با آزمایش خون، قند خون ناشتا و سطح هموگلوبین گلیکوزیله (Hb A1c) اندازه گیری می شود. این آزمون معمولا هر 2-6 ماه یکبار توسط پزشک انجام می شود.

آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله (Hb A1c) بخشی از سلول های قرمز خون را اندازه گیری می کند. گلوکز در خون متصل به بخشی از سلول های قرمز خون است. این بخش را می توان اندازه گیری کرد و به خوبی متوسط ​​سطح قند خون شما در طول 1-3 ماه گذشته را نشان می دهد. هدف درمان، کاهش HbA1c است. در حالت ایده آل، هدف این است که سطح HbA1c کمتر از 48 mmol/mol یا 5/6% برسد.

به طور کلی، نزدیک شدن سطح هموگلوبین گلیکوزیله (Hb A1c) به سطح نرمال باعث می شود احساس بهتری داشته باشید و احتمال بروز عوارض ناشی از دیابت مانند بیماری های قلبی، مشکلات چشم، مشکلات کلیوی، مشکلات پا، و غیره کاهش می یابد

داروهای بیماران دیابتی کدامندبرای کنترل قند خون چه تغییری در شیوه زندگی ایجاد کنیم؟

خط اول درمان دیابت نوع 2 رژیم غذایی، کنترل وزن و فعالیت فیزیکی است. اگر علی رغم تغیر شیوه زندگی، سطح قند خون (گلوکز) بالا باقی بماند به منظور کاهش سطح قند خون معمولا مصرف دارو توصیه می شود. در بعضی موارد که با مصرف دارو همچنان سطح قند خون بالا می ماند، تزریق انسولین تجویز می شود.

معمولا می توانید کنترل قند (گلوکز) را بهبود دهید اگر:
یک رژیم غذایی سالم و متعادل بخورید. متخصص تغذیه می تواند جزئیات بیشتری در مورد رژیم غذایی سالم به شما توصیه کند. در واقع، هدف خوردن یک رژیم غذایی کم چربی، سرشار از فیبر و با مقدار زیادی از غذاهای نشاسته دار، میوه و سبزیجات است.
کاهش وزن اگر اضافه وزن دارید. رسیدن به یک وزن ایده آل برای بسیاری از مردم سخت است. با این حال، اگر شما چاق یا اضافه وزن دارید، کاهش وزن به کنترل قند خون کمک خواهد کرد (و مزایای دیگری نیز دارد).
انجام برخی از فعالیت بدنی به طور منظم. اگر می توانید، حداقل پنج بار در هفته پیاده روی سریع به مدت 30 دقیقه توصیه می شود. شنا کردن، دوچرخه سواری و دویدن نیز مناسب است. در حالت ایده آل شما باید یک فعالیتی انجام دهید که مقداری نفس تان افزایش یابد و مقداری عرق کنید. فعالیت بدنی منظم خطر حمله قلبی یا سکته مغزی را نیز کاهش می دهد.
بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 می توانند با انجام اعمال فوق قند خون (و HbA1c) خود را به سطح هدف کاهش دهند. با این حال، اگر با انجام اقدامات فوق برای چند ماه، همچنان سطح قند خون بالا ماند، معمولا مصرف دارو توصیه می شود. توجه داشته باشید که در هنگام مصرف دارو نیز باید اقدامات فوق را انجام دهید و دارو جایگزین تغییر شیوه زندگی نیست.

چه داروهایی برای کاهش سطح قند خون تجویز می شود؟

1) متفورمین (Metformin)
متفورمین طریق کاهش مقدار قندی (گلوکز) که از کبد به درون جریان خون آزاد می شود، باعث کاهش قند خون می شود. همچنین، حساسیت سلول های بدن به انسولین را افزایش می دهد (به طوری که گلوکز بیشتری از جریان خون به درون سلول ها می رود). همجنین، متفورمین خطر عوارض دیگر دیابت مانند قلب حمله و سکته مغزی را کاهش می دهد.
متفورمین معمولا به عنوان اولین قرص توصیه می شود، البته اگر سطح قند خون با اقدامات تغییر شیوه زندگی کنترل نشود. این دارو خصوصا برای افرادی که اضافه وزن دارند مفید است، و نسبت به دیگر داروهای کاهنده قند خون باعث افزایش وزن نمی شود. مزیت دیگر متفورمین این است که باعث پایین افتادن بیش از حد قند خون (هیپوگلیسمی) نمی شود، مشکلی که در اثر مصرف دیگر قرص های کاهنده گلوکز ایجاد می شود. شما همچنین می توانید متفورمین را همراه با دیگر قرص های کاهنده قند خون مصرف کنید، البته اگر مصرف تنها یک قرص قند خون را کنترل نکند.
در ابتدای مصرف متفورمین، برخی از افراد احساس بیماری یا اسهال خفیف دارند. در صورتی که در ابتدا دوز پایین مصرف کنید و به تدریج در طی چند هفته دوز را بالا ببرید احتمال بروز این علایم کمتر است. این عوارض در طی زمان کاهش می یابد. احتمال بروز سایر عوارض جانبی نادر است.

2) داروهای سولفونیل اوره
انواع مختلفی از داروهای سولفونیل اوره وجود دارد، از جمله گلی بنکلامید (glibenclamide)، گلی کلازید (gliclazide) و گلی پیزاید (glipizide). این داروها میزان تولید انسولین از لوزالمعده (پانکراس) را افزایش می دهند. اگر شما مبتلا به دیابت نوع 2 هستید، لوزالمعده شما هنوز انسولین می سازد ولی مقدارش برای نگه داشتن سطح قند خون در حد طبیعی کافی نیست.
در صورتی که نمی توانید متفورمین مصرف کنید (به دلیل عوارض جانبی و یا دلایل دیگر) یا اگر اضافه وزن ندارید، سولفونیل اوره گزینه مناسبی است. معمولا دارو با دوز پایین شروع می شود. دوز دارو را می توان در صورت لزوم هر چند هفته افزایش داد تا زمانی که سطح قند خون به خوبی کنترل شود. شما همچنین می توانید سولفونیل اوره را همراه با دیگر قرص های کاهنده قند خون مصرف کنید، البته اگر مصرف تنها یک قرص قند خون را کنترل نکند.
از آنجایی که سولفونیل اوره سطح انسولین را افزایش می دهد، کاهش بیش از حد قند خون (هیپوگلیسمی) از عوارض احتمالی است. با این حال، بروز این عارضه بعید است اگر: وعده های غذایی به طور منظم باشد و مواد الکل دار بیش از حد نخورید. علائم هیپوگلیسمی عبارتند از لرزش، عرق کردن، اضطراب، تاری دید، احساس سوزن سوزن شدن لب ها، رنگ پریدگی، تغییر خلق و خو، ابهام و سردرگمی است. برای درمان هیپوگلیسمی: یک نوشیدنی شیرین یا مواد شیرین بخورید. سپس، یک میان وعده نشاسته دار بخورید.
افزایش وزن از عوارض جانبی شایع است. سایر عوارض جانبی نادر و معمولا خفیف است. این عوارض عبارتند از: احساس تهوع، اسهال خفیف و یبوست.

3) مهارکننده های دی پپتیدیل پپتیداز 4 (DDP4)
این داروها به عنوان افزایش دهنده های اینکرتین نیز شناخته می شوند. این گروه شامل لیناگلیپتین (linagliptin)، ویلداگلیپتین (vildagliptin)، سیتاگلیپتین (sitagliptin) و ساکساگلیپتین (saxagliptin) است. این داروها با با افزایش اثرات اینکرتین سطح قند خون را کاهش می دهند. اگر سطح هموگلوبین گلیکوزیله (Hb A1c) همچنان بالا باشد، ممکن است یکی از این داروها را به همراه متفورمین یا سولفونیل اوره، و یا حتی با هر دو تجویز کنند.
عوارض جانبی نادر و معمولا خفیف است. عوارض جانبی ممکن است شامل احساس بیماری یا داشتن باد (نفخ شکم) باشد. مصرف vildagliptin همراه با اختمال خطر جزئی آسیب کبدی است. بنابراین، باید یک تست عملکرد کبد قبل از شروع مصرف دارو و سپس در فواصل منظم داشته باشید.

4) تیازولیدیندیون ها (Thiazolidinediones)
معمولا گلی تازون ها (به عنوان مثال، پیوگلیتازون (pioglitazone)) نامیده می شوند. این داروها با افزایش حساسیت سلول های بدن به انسولین، سطح قند خون را کاهش می دهند. معمولا به تنهایی استفاده نمی شوند وهمراه با متفورمین یا سولفونیل اوره مصرف می شوند.
اگر مبتلا به نارسایی قلبی هستید این داروها را مصرف نکنید زیرا بیماری را بدتر می کند. همچنین خطر آسیب کبدی وجود دارد. بنابراین، باید یک تست عملکرد کبد قبل از شروع مصرف دارو و سپس در فواصل منظم داشته باشید. افزایش وزن جز عوارض جانبی شایع است که احتمالا ناشی از احتباس مایعات است. هیپوگلیسمی عوارض جانبی غیر معمول است.

5) آکاربوز (Acarbose)
آکاربوز با به تأخیر انداختن جذب کربوهیدرات ها (که به گلوکز شکسته می شود) از روده عمل می کند. بنابراین، می تواند میزان حداکثری قند خون را که ممکن است بعد از غذا اتفاق می افتد کاهش دهد. این دارو به عنوان یک گزینه درمانی است، اگر شما قادر به استفاده از قرص های دیگر برای کنترل سطح قند خون نیستید. همچنین می توان این دارو را همراه با سایر قرص های پایین آورنده قند خون مصرف کرد. با این حال، بسیاری از مردم با مصرف آکاربوز دچار عوارض جانبی مربوط به روده از قبیل نفخ، باد، و اسهال می شوند.

6) انسولین (Insulin)
تزریق انسولین قند خون را پایین می آورد. فقط برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 نیاز به انسولین دارند. اگر سطح قند خون با مصرف قرص کنترل نشود، انسولین تجویز می شود. دوز و نوع انسولین تجویزی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. گاهی اوقات انسولین به تنهایی استفاده می شود. با این حال، گاهی اوقات همراه با قرص (مانند متفورمین یا سولفونیل اوره) مورد استفاده قرار می گیرد.
افزایش وزن از عوارض جانبی شایع است. اگر انسولین در ترکیب با یک قرص کاهش گلوکز مانند متفورمین تجویز شود احتمال افزایش وزن کاهش می یابد. هیپوگلیسمی عارضه احتمالی است.

7) لیراگلوتاید (liraglutide) و اکسناتاید (Exenatide) – شبه گلوکاگون پپتید 1 (GLP-1)
این داروها به صورت تزریقی مصرف می شوند. در روشی مشابه به عمل هورمون شبه گلوکاگون پپتید-1 (GLP-1) کار می کنند. این اقدامات عبارتند از: تحریک ترشح انسولین در پاسخ به گلوکز و جلوگیری از ترشح گلوکاگون (هورمونی که قند خون را بالا می برد) بعد از غذا.
لیراگلوتاید (liraglutide) و اکسناتاید (Exenatide) معمولا به عنوان یک افزودنی در بهبود کنترل قند خون در زمانی که درمان با انسولین موثر نیست استفاده می شوند. عوارض جانبی ممکن است شامل هیپوگلیسمی، احساس سردرد باشد. بیمارانی که این داروها را مصرف می کنند معمولا وزن خود را از دست می دهند.

درمان های دیگر
برای کمک به جلوگیری از بیماری های قلبی، سکته مغزی و گردش خون ضعیف:
– اگر شما دارای فشار خون بالا هستید آن را باید درمان کیند.
– سیگار نکشید.
– برای پایین آوردن سطح کلسترول خون دارو مصرف کنید.
– برای جلوگیری از برخی از عفونت های جدی، معمولا توصیه می شود هر ساله واکسن آنفولانزا بزنید.
– اگر شما دچار عوارض ناشی از دیابت شدید، درمان های دیگری ممکن است توصیه شود.

نظارت بر درمان
درمان شما باید به طور منظم تحت نظر یک کلینیک دیابت باشد. ممکن است درمان شما نیاز به پیگیری باشد. برای مثال، ممکن است تنها با تغییر شیوه زندگی برای چند سال، قند خون (گلوکز) شما به خوبی کنترل نشود. در این صورت ممکن است نیاز به مصرف قرص داشته باشید، و پس از آن ممکن است نیاز به اضافه کردن قرص دیگر برای کنترل سطح قند خون داشته باشید.

رژیم غذایی برای دیابتی ها

رژیم غذایی برای دیابتی ها –

رعایت رژیم غذایی چه تاثیری بر بیماران دیابتی دارد؟

توصیه های تغذیه ای ممکن است کمی سخت و طاقت فرسا به نظر برسند ولی هیچ پزشکی از بیمار خود توقع ندارد تا همه مواردی را که توصیه می شود دقیقاً انجام دهد، بلکه رعایت آن ها تا حد امکان باعث بهبود کیفیت زندگی و کاهش عوارض درازمدت بیماری می شود.

تغذیه در افراد دیابی تفاوت چندانی با افراد عادی ندارد. یعنی هر چهار گروه مواد غذایی که شامل نان و غلات، میوه و سبزی، شیر و لبنیات و گوشت می باشد باید در حد متعادل مصرف شوند. البته رعایت برخی نکات تغذیه ای می تواند به یک بیمار دیابتی کمک کند تا قند خون خود را بهتر در کنترل داشته باشد.

تغذیه بیماران دیابتیبیماران دیابتی باید در زندگی روزمره به چه نکاتی توجه کنند؟
در قدم اول سعی كنید وزن خود را با توجه به سن، جنس و جثه تان در محدوده وزن ایده آل نگه دارید و یا حداقل از افزایش وزنتان جلوگیری كنید. انجام ورزش های سبك مانند پیاده روی و دوچرخه سواری تاثیر شگفت انگیزی در حفظ سلامتی دارد.

رژیم غذایی بیماران دیابتی: گروه قندها، نان و غلات

از قندهای ساده مثل قند و شكر و شیرینی هایی كه با قند و شكر تهیه شده اند مثل ژله، مربا، آب نبات و آرد سفید تا حد امكان مصرف نكنید و به جای آن می توانید 2 قاشق عسل در برنامه غذایی روزانه تان بگنجانید.
در بین نان ها، نان باگت و لواش مناسب نیستند. نان جو از همه بهتر است و نان گندم خصوصاً آنهایی كه سبوس بیشتری دارند مثل نان سنگك هم مفید هستند.
مصرف بیش ازحد برنج و ماكارونی هم می تواند قند خون را بالا ببرد.

رژیم غذایی بیماران دیابتی: گروه پروتئین ها، لبنیات و گوشت

در گروه لبنیات ،شیر و ماست كم چربی به دلیل اینكه در عین داشتن قند كم، ارزش غذایی بالایی دارند می توانند در رژیم غذایی تان مصرف شوند.
در گروه گوشت ها به جای گوشت قرمز، حداقل 2 بار در هفته از ماهی استفاده كنید خصوصاً ماهی كیلكا، قزل آلا و سوف.
در مورد مرغ، موقع مصرف حتماً پوست آن را جدا كنید و مصرف سینه مرغ را به ران و سایر قسمت ها ارجحیت دهید.

رژیم غذایی بیماران دیابتی: گروه سبزیجات و میوه ها

در بین میوه ها اكثر آن ها خوب هستند خصوصاً آنهایی كه رنگ قرمز، صورتی و بنفش دارند مانند سیب كه می بایست با پوست مصرف شود، توت فرنگی و گیلاس. البته در میوه ها استثناء هایی هم وجود دارد مانند موز، انجیر و خریزه، انگور و سایر میوه هایی كه خیلی شیرین هستند كه باید تا حد امكان كمتر مصرف شوند.
در بین سبزی ها، ریواس، انواع كلم ها مانند گل كلم، كلم قرمز و بروكلی، كاهو، اسفناج، كرفس و كدو از سایرین بهتر هستند. البته در این گروه دو ماده غذایی معجزه گر هم وجود دارد كه پیاز و سیر می باشند. اثر درمانی این دو تا حدی است كه اخیراً داروهایی یا تركیبات پیاز و سیر برای كاهش قند خون بیماران دیابتی تولید شده است.
مصرف سیب زمینی، هویج و آردهای سفید برای شما ممنوع است. خصوصاً سیب زمینی زیرا به سرعت قند خون را بالا می برد.

رژیم غذایی بیماران دیابتی: گروه چربی ها
سعی كنید به جای سرخ كردن غذاها در روغن، از كباب كردن و بخار پز كردن استفاده كنید. در صورت استفاده از روغن از انواع روغن های گیاهی مانند روغن ذرت، روغن زیتون و آفتابگردان استفاده كنید. چربی های حیوانی مانند كره، گوشت چرب و زرده تخم مرغ را از رژیم غذایی تان حذف كنید.

رژیم غذایی بیماران دیابتی: وعده های غذایی

سعی كنید حتماً روزانه 7 تا 8 لیوان آب بنوشید.
در مورد زمان مصرف غذاها هم سعی كنید حجم وعده های غذایی خود را كم كنید و در عوض تعداد وعده ها را زیاد كنید. خصوصاً اگر جزو افرادی هستید كه برای كنترل قندتان مجبورید در طول روز انسولین تزریق كنید حتماً سعی كنید یك وعده غذایی سبك حدود نیم ساعت تا 45 دقیقه بعد از تزریق انسولین برای خود در نظر بگیرید.
برای مصرف غذاهایی كه شیرین هستند بهتر است كمی دارچین به آن ها اضافه كنید، تا مانع از بالا رفتن ناگهانی قند خون شود.
تخم شنبلیله هم جزو موادی است كه از قدیم مصرف آن در دیابتی ها توصیه شده است.
آخرین توصیه هم مانند همیشه پرهیز از سیگار و نوشیدنی های الكلی و مصرف بیش از حد نمك است.
در پایان لازم است یادآوری كنیم كه اگر علیرغم رعایت توصیه های گفته شده همچنان قند خونتان بالاست حتماً می بایست با مراجعه به پزشك از داروهای كاهنده قند خون استفاده كنید.

قند خون چیست

قند خون چیست -قندها انواع گوناگونی دارند و قند خون که سلول های بدن از آن استفاده کرده و انرژی تولید می کنند، گلوکز نام دارد. اگر مقدار گلوکز (قند) خون شما بالا باشد یعنی دیابت دارید، اگر پایین باشد یعنی دچار کاهش قند خون یا هایپوگلیسمی (hypoglycemia) شده اید.

قند خون چیستکم یا زیاد بودن قند خون چه ضرری برای بدن دارد؟
قند یا به عبارت دقیق تر گلوکز، سوخت اصلی تمامی سلول های بدن شما است و سلول ها بدنتان با سوزاندن قند، برای خود انرژی تولید می کنند. گلوکز به خودی خود ماده بدی نیست و حتی ضروری است. اما از آن جایی که هر چیزی زیادش می تواند مضر باشد، افزایش گلوکز در بدن در پی بیماری دیابت می تواند موجب آسیب سلول ها و بیماری های عروقی در تمام بافت های بدن شود. رگ ها و عروق، راه های انتقال اکسیژن و مواد غذایی به بافت ها و سلول های بدن هستند و اگر آسیب ببینند هر اتفاق ناگواری ممکن است رخ دهد. از تاری دید و کوری تا دل درد و زخم های قانقاریایی (گانگرن) دست و پا و غیره.
در مقابل کم بود گلوکز در بدن هم اصلا خوب نیست، چرا که سلول های بدن برای تولید انرژی نیاز به سوخت که همان گلوکز است دارند. پزشک با اندازه گیری مقدار گلوکز می تواند به علت بالا یا پایین بودن مقدار آن پی ببرد. و بیماری احتمالی را شناسایی و برای درمان و کنترل آن برنامه ریزی کند.

آزمایش قند خون چیست؟

خون در درون رگ ها جاری است و با خود گازهای تنفسی و گلوکز را به تمامی سلول های بدن می رساند. کوچکترین اختلال و بیماری در بدن، می تواند بر روی ترکیبات خون به خصوص مقدار گلوکز آن تاثیر بگذارد. پزشک شما به راحتی با انجام آزمایش های مختلف قند خون می تواند مقدار عددی گلوکز خون شما را اندازه گیری کند و وجود بیماری احتمالی را ردیابی کند.
آزمایش قند خون انواع گوناگونی دارد و هر کدام برای موارد خاصی مورد استفاده قرار می گیرند.

انواع آزمایش های قند به شرح زیر می باشند:
– آزمایش گلوکز ادرار urine glucose
– آزمایش گلوکز خون تصادفی Random blood glucose level – BS, BG
– آزمایش گلوکز خون ناشتا Fasting blood glucose – FBS, FBG
– آزمایش تحمل گلوکز خوراکی Oral glucose tolerance test
– آزمایش هموگلوبین A1c یا HbA1c خون

آیا می توان قند خون را در خانه اندازه گیری کرد؟
بله، اگر به دیابت مبتلا باشید می توانید دستگاه اندازه گیری قند خون را از مراکز معتبری که برخی به صورت رایگان در اختیار افراد دیابتی قرار می دهند، تهیه کنید. برای اندازه گیری گلوکز خون، یک قطره خون از نوک انگشتتان بر روی شناساگر دستگاه قرار می دهید و دستگاه میزان گلوکز خون شما را مشخص می کند. همچنین نوارهای رنگی مخصوصی هم وجود دارند که همین کار را انجام می دهند.

ادرار سوختگی در کودکان

ادرار سوختگی در کودکان –

شکل ظاهری ادرار سوختگی چگونه است؟

ادرار سوختگی منجر به قرمزی و جوش های ریزی در ناحیه تماس پوشک با پوست نوزاد می شود. در موارد شدید، راش می تواند منجر به جوش، تاول و زخم شود.

اگر راش های کودک شما عفونت کرد، رنگ آن قرمز روشن بوده و ورم خواهد داشت. مناطق قرمز رنگ کوچک و نقاط قرمز اطراف نقطه اصلی راش منتشر شده و حتی به بیرون از پوشک گسترش می یابد.

ادرار سوختگی در کودکانچه چیزی باعث ادرار سوختگی می شود؟
اغلب اوقات ادرار سوختگی بهدنبال تحریک پوستی ایجاد می شود. تحریک به وسیله سایش شدید پوشک با پوست کودک ایجاد می شود. به علاوه اگر کودک شما برای مدتی طولانی در پوشک مرطوب یا کثیف بماند، تحریک پوستی روی می دهد. ممکن است صابونی که برای شستشوی کهنه کودک یا لباس زیر او استفاده می کنید، سبب تحریک پوست کودک شود. گاهی اوقات کودک به نوع خاصی از پوشک های یک بار مصرف حساسیت دارد.
نایلونی که روی کهنه بچه بسته می شود سبب افزایش دما و رطوبت داخل کهنه می شود. گرما و رطوبت، ادرار سوختگی و شروع عفونت را تحریک خواهد کرد.
زمانی که کودک شما آنتی بیوتیک مصرف می کند (یا مادر کودکی که به کودک خود شیر می دهد آنتی بیوتیک مصرف کند)، نیز ممکن است ادرار سوختگی ایجاد شود.

ادرار سوختگی چگونه ایجاد و چگونه درمان می شود؟
نکته کلیدی برای جلوگیری و درمان ادرار سوختگی پاکیزه و خشک و خنک نگه داشتن ناحیه پوشک است. پوشک بچه را در فواصل کوتاه تری تعویض کنید و در صورت امکان اجازه دهید تا هوای آزاد منطقه پوشک را خشک کند. از آن جایی که کودک درست در زمان کوتاهی پس از به خواب رفتن پوشک خود را خیس می کند، اندکی پس از به خواب رفتن، پوشک بچه را چک نموده و در صورتی که خیس باشد، آن را تعویض کنید.
برای دانستن نکات بیشتر در خصوص پیشگیری و درمان ادرار سوختگی به موارد زیر توجه کنید. در صورتی که هیچ یک از موارد زیر موثر نبود، با پزشک کودک خود مشورت کنید.
از کرم های حاوی اسیدبوریک، کافور، فنل، متیل سالیسیلات یا ترکیبات تنتوربنزوئین استفاده نکنید. این مواد خطرناک هستند.

نکاتی برای جلوگیری و درمان ادرار سوختگی

مرتباً پوشک کودک را بررسی کنید و در صورتی که خیس یا کثیف باشد، به سرعت آن را تعویض کنید.
در فواصل تعویض پوشک ها، ناحیه تناسلی کودک را به خوبی بشویید. از آب گرم و صابون های ملایم برای شستشو استفاده کنید.
قبل از استفاده از پوشک اجازه دهید تا پوست کودک به خوبی خشک شود.
از پوشک های معطر یا حاوی الکل استفاده نکنید.
از فراورده های حاوی زینک اکساید یا وازلین برای جلوگیری از تماس پوست کودک با رطوبت استفاده کنید.
از پوشک هایی که لبه آن ها نایلونی است، یا نایلون بچه استفاده نکنید.
پس از شستن ناحیه تناسلی کودک، به آرامی پوست کودک را خشک کنید. ساییدن، پوست کودک را تحریک میکند.
اگر ادرار سوختگی بهبود نیافت، نوع دستمال، پوشک یا صابون مصرفی را عوض کنید.

اگر ادرار سوختگی همراه با عفونت بود چه کنیم؟
اگر ادرار سوختگی عفونی شد، دستورات و نکات فوق به تنهایی سبب بهبود آن نخواهد شد. احتمالاً پزشک نسخه ای حاوی کرم های ضد قارچ به شما خواهد داد که روی راش های کودک بمالید.

آیا می توانیم از پودر بچه استفاده کنیم؟
استفاده از این پودرها توصیه نمی شود زیرا این پودرها وارد ریه کودک می شوند و نیز برخی از این پودرها سبب عفونت قارچی شده و ادرار سوختگی را بدتر می کنند.

آیا از کهنه بچه استفاده کنیم یا پوشک های یک بار مصرف؟
انتخاب با شماست. پوشک های یک بار مصرف چون حاوی جاذب هستند، محیط را خشک تر نگه می دارند. اگر از کهنه بچه استفاده می کنید، پس از شستشو آن ها را پانزده دقیقه روی گاز و در آب بجوشانید تا میکروب ها و مواد شوینده که محرک هستند از آن ها خارج شوند.
به خاطر داشته باشید که مهم ترین چیز، تعویض پوشک در فواصل کوتاه تر است.

اگر موارد زیر پیش آمد با پزشک مشورت کنید:

ادرار سوختگی در شش هفته اول پس از تولد رخ دهد.
جوش ها و زخم هایی ایجاد شوند.
کودک تب داشته باشد.
کودک کاهش وزن داشته باشد یا به خوبی همیشه درمان نشود.
تاول های بزرگ یا ندول هایی ظاهر شوند.
راش به نقاط دیگری مثل بازوها، صورت یا سر منتشر شود.
پس از یک هفته درمان و رعایت نکات مذکور، ادرار سوختگی بهبود نیافت.

عفونت قلب چیست

عفونت قلب چیست –

اندوکاردیت باکتریایی چیست؟

اندوکاردیت باکتریایی، عفونت دریچه ها و لایه داخلی دیواره قلب (اندوکاردیوم) است. این بیماری زمانی روی می دهد که باکتری از پوست، دهان یا روده، وارد خون شده و دریچه ها و لایه درونی دیواره قلب را عفونی کند.

عفونت قلب چیستچه کسانی مبتلا به اندوکاردیت عفونی می شوند؟

اگر چه این بیماری در هر فردی روی می دهد، ولی افرادی که مشکلات دریچه قلب، دریچه قلب مصنوعی یا نقص قلبی دارند، مستعدتر از دیگران هستند. کسانی که صدای غیر طبیعی قلبی دارند نیز در خطر بروز این بیماری قرار دارند.

آیا اقدامات پزشکی و دندانپزشکی خطر بروز اندوکاردیت باکتریایی را افزایش می دهد؟
اگر شما سابقه اندوکاردیت باکتریایی دارید، برخی از اقدامات دندانپزشکی و پزشکی (مانند کولونوسکوپی، سیستوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی) خطر ورود باکتری به جریان خون را افزایش می دهد.

آیا می توان از بروز اندوکاردیت باکتریایی جلوگیری کرد؟
اگر دچار نقص قلبی یا مشکلات دریچه قلبی هستید، به پزشک یا دندانپزشک اطلاع دهید. در صورتی که سابقه اندوکاردیت باکتریایی دارید، قبل از انجام اقدامات پزشکی یا دندانپزشکی، ممکن است نیاز به مصرف آنتی بیوتیک داشته باشید. آنتی بیوتیک جلوی بقای باکتری در خون را می گیرد.

علائم عفونت قلب چیست

تب، لرز و دیگر علایم شبیه آنفولانزا، ممکن است تنها علایم اندوکاردیت باکتریایی باشند. دیگر علایم می توانند کاهش وزن و ضعف باشند. پزشک با شنیدن صدای قلب با گوشی پزشکی، ممکن است به وجود این بیماری مشکوک شود. پزشک تست ها و آزمایش هایی دیگری مانند آزمایش خون، اکوی قلب نیز ممکن است انجام دهد.

اندوکاردیت باکتریایی چگونه درمان می شود؟
اندوکاردیت باکتریایی با آنتی بیوتیک درمان میشود. معمولا ابتدا آنتی بیوتیک را به صورت داخل وریدی در بیمارستان تزریق می کنند، اما درمان بیشتر افراد در خانه پایان می یابد. برای درمان عفونت های پیچیده تر، ممکن است نیاز به انجام عمل جراحی باشد.

آیا اندوکاردیت باکتریایی عوارض دارد؟
در صورت عفونت، قلب نمی تواند به خوبی قبل خون را پمپ کند. به این حالت نارسایی قلبی می گویند. مشکلات دیگر شامل ضربان قلب نامنظم، آسیب عضله قلب و ایجاد لخته خون می باشند. اگر اندوکاردیت باکتریایی درمان نشود، ممکن است منجر به مرگ شود.

زگیل تناسلی چیست

زگیل تناسلی چیست –

زگیل ناحیه تناسلی ممکن است کوچک، مسطح، برآمدگی های گوشتی یا برآمدگی های شبیه گل کلم باشند. در مردان، این زگیل ها روی آلت تناسلی، نزدیک به مقعد یا بین این دو رشد می کنند.

در زنان، این زگیل ها روی ناحیه تناسلی خارجی یا داخل واژن یا گردن رحم رشد می کنند. این زگیل ها اندازه های متفاوتی دارند و ممکن است آن قدر ریز باشند که نتوان آن ها را دید. این زگیل ها می توانند باعث ایجاد سرطان گردن رحم (در زنان) یا سرطان آلت تناسلی (در مردان) شوند. عامل زگیل ناحیه تناسلی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است. انواع مختلفی از HPV وجود دارد و همه آن ها باعث زگیل ناحیه تناسلی نمی شوند.

زگیل تناسلی چیستچگونه فردی مبتلا به HPV می شود؟
HPV یک عفونت مرتبط با روابط جنسی (STI) است. تنها راه مطمئن برای پیشگیری از زگیل ناحیه تناسلی، عدم داشتن رابطه جنسی است.
فقط ندیدن زگیل در ناحیه تناسلی شریک جنسی، دلیل بر عدم ابتلای وی به HPV نیست. عفونت با این ویروس می تواند دوره نهفتگی (کمون) طولانی داشته باشد. یعنی ممکن است ماه ها بین زمان ابتلا به ویروس و بروز زگیل فاصله بیافتد. بعضی اوقات سال ها طول می کشد که زگیل ایجاد شود. در زنان ممکن است زگیل در جاهایی از بدن رشد کند که قابل دیدن نیست مثل گردن رحم.
استفاده از کاندم در روابط جنسی ممکن است جلوی ابتلا به HPV را بگیرد، ولی کاندوم همیشه از ابتلا به بیماری ها جلوگیری نمی کند.

زگیل ناحیه تناسلی چگونه تشخیص داده می شود؟
در صورت مشاهده زگیل در ناحیه تناسلی به پزشک مراجعه کنید. پزشک ممکن است فقط با معاینه، زگیل را تشخیص دهد. برای زنان، انجام تست پاپ اسمیر برای دیدن تغییرات گردن رحم در اثر زگیل می تواند کمک کننده باشد.

آیا زگیل ناحیه تناسلی درمان می شود؟
بله. زگیل ناحیه تناسلی باید توسط پزشک درمان شود. به هیچ عنوان سعی نکنید که خودتان آن را درمان کنید.
زگیل را می توان برداشت، اما عفونت ویروس آن بهبود نمی یابد. ویروس داخل پوست زندگی می کند، به همین دلیل زگیل پس از درمان مجدداً ایجاد می شود. ممکن است در طول عمر چندین مرتبه زگیل را بردارید ولی دوباره ظاهر شوند.

چگونه زگیل ناحیه تناسلی برداشته می شود؟
یک راه برداشتن زگیل ها، فریز کردن آن ها است. این روش کرایوتراپی (سرما درمانی) نامیده می شود. همچنین به وسیله لیزر نیز می توان زگیل را برداشت.
یک روش دیگر که LEEP (برش به وسیله جراحی با جریان الکتریکی) نامیده می شود نیز برای برداشتن زگیل ها استفاده می شود.
مواد شیمیایی مخصوصی نیز برای برداشتن زگیل ها وجود دارند. این مواد شیمیایی، زگیل را در ناحیه تناسلی حل می کنند. این روش ممکن است چندین مرتبه و برای چند هفته انجام شود تا درمان کامل شود.
هرگز از مواد شیمیایی مخصوص برداشتن زگیل های دست، برای برداشتن زگیل های ناحیه تناسلی استفاده نکنید، زیرا باعث ایجاد جراحت های شدید در آن ناحیه می شود.

اگر زگیل ناحیه تناسلی را برداریم چه اتفاقی می افتد؟
در صورت عدم درمان، زگیل ها رشد می کنند. همچنین باعث انتقال عفونت به شریک جنسی می شود. نوع خاصی از HPV باعث رشد سلول های غیر طبیعی در ناحیه گردن رحم می شوند. بعضی اوقات در صورت عدم درمان، این سلول ها سرطانی می شوند، انواع دیگری از HPV نیز باعث ایجاد سرطان در ناحیه تناسلی می شوند.

عفونت ادراری در دوران بارداری

عفونت ادراری در دوران بارداری -عفونت ادراری می تواند مثانه، کلیه، حالب یا مجرای ادراری را درگیر کند. عفونت ادراری به وسیله باکتری ایجاد می شود. شایع ترین نوع عفونت ادراری، عفونت مثانه است.

عفونت ادراریچگونه می توان متوجه عفونت ادراری شد؟

عفونت ادراری ممکن است در افراد مختلف علایم مختلفی ایجاد کند. احساس سوزش ادرار، تکرر ادرار، احساس دفع ادرار درست پس از ادرار کردن، وجود خون در ادرار و ادرار بد بو جز علایم عفونت ادراری می توانند باشند.
بعضی اوقات، باکتری در مجرای ادراری رشد می کند ولی هیچ یک از این علایم ایجاد نمی شود. به این حالت، عفونت ادراری بدون علامت می گویند. پزشک می تواند با آزمایش، این نوع عفونت را تشخیص دهد. عفونت ادراری بدون علامت باید در خانم های باردار درمان شود ولی در بیشتر خانم ها نیاز به درمان ندارد.

عفونت ادراری چه اثری بر جنین دارد؟

اگر عفونت ادراری درمان نشود باعث عفونت کلیه می شود. عفونت کلیه باعث زایمان زودرس می شود. خوشبختانه، عفونت ادراری بدون علامت و عفونت مثانه، قبل از عفونت کلیه تشخیص داده می شوند و درمان مورد نظر صورت می گیرد. اگر پزشک عفونت ادراری را به موقع درمان کند، باعث آسیب به جنین نمی شود.

عفونت ادراری چگونه درمان می شود؟

پزشک یک نوع آنتی بیوتیک تجویز می کند که برای شما و جنین مشکلی لیجاد نکند. شما می توانید با خوردن بیش از حد مایعات، به دفع باکتری ها از مجاری ادراری کمک کنید.

اگر درمان در عفونت ادراری موثر نبود چه کاری باید انجام داد؟
اگر دچار تب، لرز، درد پایین شکم، تهوع، استفراع و درد پهلو شدید، باید به پزشک مراجعه کنید. همچنین، در صورتی که انقباض داشتید یا اگر پس از 3 روز مصرف دارو هنوز سوزش ادرار داشتید به پزشک مراجعه کنید.

آیا می توان از بروز عفونت ادراری مجدد پیشگیری کرد؟
به روش های مختلفی می توانید از بروز عفونت ادراری جلوگیری کنید. اول، شما باید سعی کنید که مقدار خیلی زیادی مایعات خصوصا آب بنوشید. ادرار خود را نگه دارید و به محض احساس دفع ادرار، ادرار کنید. همیشه پس از ارتباط جنسی، ادرار کنید. همیشه پس از ادرار، محل را از جلو به عقب بشویید.