چرخیدن پلک به خارج چشم یا اکتروپیون

اکتروپیون  ( Ectropion )چیست؟

اکتروپیون عبارت است از مشکلی در پلک به طوری که پلک ضعیف شده و به سمت خارج چرخیده باشد (سطح پشتی آن به سمت بیرون قرار گیرد).

علایم اکتروپیون چیست؟

– به خارج چرخیدن پلک (معمولاً پلک پایین) که ظاهر نازیبا دارد.
– التهاب (درد، قرمزی و تورم) در پلک
– خشکی چشم در اثر بیرون ریختن قطرات اشک روی گونه، به جای اینکه روی چشم بلغزند و آن را مرطوب کنند.

چرخیدن پلک به خارج چشم یا اکتروپیونعلل اکتروپیون

– ضعیف شدن عضلات و بافت هایی که در حالت طبیعی پلک را روی چشم نگاه می دارند.

– فلج رشته های عصبی که به عضلات پلک می روند.
– جمع شدن بافت جوشگاهی (ناشی از سوختگی ها، زخم ها یا عمل جراحی) در نزدیکی چشم

آیا می شود از ابتلا به اکتروپیون پیشگیری کرد؟
در حال حاضر نمی توان از آن پیشگیری به عمل آورد.

عوارض احتمالی اکتروپیون چیست؟
آسیب به قرنیه در اثر خشکی

درمان اکتروپیون

درمان شامل انجام یک جراحی کوچک برای برقراری کشش مناسب در پلک است.
برای تخفیف التهاب و ناراحتی، روزانه چندین بار کمپرس گرم روی پلک ها بگذارید. برای آماده کردن کمپرس این گونه عمل کنید: مقداری آب گرم را در یک ظرف تمیز بریزید. یک پارچه تمیز را در آب خیس کنید. آن قدر آن را بچلانید تا تقریباً خشک شود. پارچه گرم و مرطوب را به مدت 15-10 دقیقه روی چشم بسته قرار دهید. پارچه را مرتباً خیس کنید و بچلانید تا مرطوب بماند.
اگر در معرض باد یا آلاینده ها قرار می گیرید، از عینک یا چشم بندهای عینک مانند برای محافظت از چشم استفاده کنید.

چه داروهایی برای درمان اکتروپیون تجویز می شود؟
– استفاده از اشک مصنوعی تا زمان جراحی
– آنتی بیوتیک در صورت وجود عفونت

در چه شرایطی به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر یکی از موارد زیر بعد از جراحی رخ دهد به پزشک مراجعه کنید:
– درد چشم، قرمزی و حساسیت به نور
– تغییرات بینایی

انتروپیون یا چرخیدن پلک به داخل چشم چیست

انتروپیون ( Entropion )چیست؟

انتروپیون عبارت است از یک اختلال پلک (معمولاً پلک پایینی) که در آن پلک به سمت داخل و به درون چشم میچرخند.

انتروپیون یا چرخیدن پلک به داخل چشم چیستانتروپيون چه علایمی دارد؟

التهاب چشم (تورم، قرمزی، درد و ریزش اشك زیاد) كه در اثر ساییده شدن پلكِ به داخل چرخیده و مژه ها ایجاد می شود.

چه عواملی باعث ایجاد انتروپيون می شود؟
چندین عامل مختلف ممكن است باعث انتروپیون شوند:
– سست شدن بافت حمایت كننده از پلك، همراه با كشیده شدن عضلات پلك به سمت داخل
– التهاب مزمن چشم (از جمله آلرژی)، كه باعث ایجاد بافت جوشگاهی در پلك می شود.

چگونه از ابتلا به انتروپيون پیشگیری کنیم؟
در صورت بروز هرگونه عفونت چشمی، برای درمان به پزشک مراجعه کنید.

آیا انتروپيون عوارضی در چشم ایجاد می کند؟
ممکن است در اثر ساییده شدن پلك و مژه ها به قرنیه باعثت زخم شدن شوند.

انتروپيون چگونه درمان می شود؟
روزانه چندین بار روی پلك ها كمپرس گرم بگذارید تا التهاب و ناراحتی تخفیف یابد. برای آماده کردن کمپرس این گونه عمل کنید: مقداری آب گرم را در یک ظرف تمیز بریزید. یک پارچه تمیز را در آب خیس کنید. آن قدر آن را بچلانید تا تقریباً خشک شود. پارچه گرم و مرطوب را به مدت 15-10 دقیقه روی چشم بسته قرار دهید. پارچه را مرتباً خیس کنید و بچلانید تا مرطوب بماند.
اگر در معرض باد یا آلاینده ها قرار می گیرید، از عینک یا چشم بندهای عینک مانند برای محافظت از چشم استفاده کنید.
معمولا یك جراحی كوچك برای رفع مشكل انجام می گیرد.

چه داروهایی برای درمان انتروپيون تجویز می شود؟
– استفاده از اشک مصنوعی تا زمان جراحی
– آنتی بیوتیک در صورت وجود عفونت

در چه صورت باید به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر یکی از موارد زیر بعد از جراحی رخ دهد به پزشک مراجعه کنید:
– درد چشم، قرمزی و حساسیت به نور
– تغییرات بینایی به هر صورت

جداشدگی شبکیه چشم چیست

جداشدگی شبکیه چشم چیست –

جداشدگی شبکیه عبارت است از جداشدن یا پاره شدن شبکیه (بافت گیرنده نور در پشت چشم) از سایر بافت های چشم. این عارضه در همه سنین و هر دو جنس دیده می شود. جداشدگی شبکیه یک اورژانس است.

جدا شدگی شبکیهعلایم شایع جداشدگی شبکیه چیست؟
علایم زیر معمولا در یک چشم رخ می دهد، ولی گاهی هر دو چشم را درگیر می کند:
– جرقه های نورانی در میدان بینایی
– نقاط شناور در میدان بینایی
– تاری دید
– موج دار دیدن تصاویر (گاهی)
– از دست دادن تدریجی بینایی. از آنجا که این حالت بسیار آهسته بروز می کند بیمار ممکن است متوجه آن نگردد.
– عدم وجود درد

عوامل ایجاد جداشدگی شبکیه چیست؟
– آسیب چشم (پارگی شبکیه)
– استعداد ارثی (احتمالا)
– تحلیل رفتن بافتی همراه افزایش سن

چه عواملی خطر ابتلا به جداشدگی شبکیه را افزایش می دهند؟
– بالا رفتن سن.
دیابت شیرین.
– بیماری های عروقی.
– سابقه قبلی جداشدگی شبکیه.
– نزدیک بینی (میوپی) شدید.
– عوارض جراحی چشم.
– تومورها یا التهاب ها.

برای پیشگیری از جداشدگی شبکیه چه باید کرد؟
– بیماران در معرض خطر باید به طور منظم مورد معاینه چشم قرار گیرند.
– اگر بیمار دچار دیابت شیرین یا بیماری های عروقی باشد باید به درمان طبی برای کنترل آن ها اقدام نماید.

آیا علایم جداشدگی شبکیه بهبود می یابد؟
اغلب بیماری با درمان جراحی زودرس با استفاده از اشعه لیزر قابل درمان است. بدون درمان، کوری کامل یا نسبی در چشم مبتلا قابل انتظار است. با درمان تاخیری، درصورتی که جداشدگی به ناحیه ماکولا (ناحیه مسوول بینایی دقیق) گسترش یافته باشد، بینایی (دقیق) بیمار دچار اختلال دایمی می گردد.

درمان جداشدگی شبکیه چیست؟
بر اساس معاینه افتالموسکپی چشم پزشک بیماری را تشخیص می دهد. درمان به موقعیت و شدت جداشدگی بستگی دارد. درصورت ضربه به چشم استفاده از پوشش محافظ چشم ممکن است لازم باشد.
جراحی جهت برقراری اتصال مجدد شبکیه به بافت های زیرین با استفاده از اشعه های لیزر مخصوص یا سرما درمانی (با استفاده از درجه حرارت زیر نقطه انجماد) یا با تغییر شکل چشم (گاهی) انجام می گیرد. دستورهای زیر پس از جراحی توصیه می گردد:
– هر دو چشم باید به طور همزمان تا مدتی با پوشش مخصوص بسته شوند. در این مدت برای انجام کارها می توانید از دوستان یا خانواده کمک بگیرید.
– پس از برداشت پوشش چشم ها از عینک های دارای شیشه تیره استفاده کنید.
– چشم های خود را مالش ندهید.
– از دولا شدن اجتناب کنید.
– از حالاتی که ممکن است باعث افزایش فشار داخل چشم شوند نظیر یبوست؛ بلند کردن وزنه سنگین یا سرفه شدید اجتناب کنید.
– پس از جراحی در حالت خوابیده به پشت در بستر استراحت کنید و سر را هم کمی بالاتر از سطح بستر قرار دهید. برای جلوگیری از تشکیل لخته در وریدهای عمقی، اندام های تحتانی را در طی استراحت مرتباَ حرکت دهید. با صلاحدید چشم پزشک فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید.

برای درمان جداشدگی شبکیه چه داروهایی تجویز می شود؟
– قطره های چشمی گشاد کننده مردمک. گشاد شدن مردمک فعالیت چشم در طی دوره التیام پس از جراحی را کاهش می دهد. اگر شما نمی توانید خود قطره داخل چشمتان بریزید، برای این منظور از دیگران کمک بگیرید.
– داروهای آرامبخش به منظور کاهش اضطراب در طی دوران نقاهت توصیه می شود.

در چه شرایطی به پزشک مراجعه کنیم؟
– اگر شما یا یکی از اعضای خانوادتان در میدان بینایی خود نقاط شناور یا جرقه های نورانی مشاهده می کنید. در این صورت مراجعه به پزشک را به تاخیر نیندازید زیرا این حالت ممکن است نشانه ای از یک حالت اورژانس باشد.
– بروز هرگونه نشانه عفونت (خونریزی، قرمزی، درد، تورم یا تب) پس از جراحی
– بدتر شدن وضعیت بینایی پس از اتمام دوره نقاهت بعد از جراحی

جسم خارجی در چشم

جسم خارجی در چشم –

منظور از جسم خارجی در چشم چیست؟
جسم خارجی در چشم عبارت است از وجود یک تکه کوچک فلز، چوب، سنگ، شن، رنگ یا سایر اجسام خارجی در چشم.

جسم خارجی در چشم چه علایمی ایجاد می کند؟
درد، تحریك پذیری، قرمزی شدید چشم و احساس ساییده شدن چیزی به چشم هنگام پلك زدن از علایم جسم خارجی در چشم است.
جسم خارجی معمولا با چشم غیر مسلح قابل دیدن است. البته گاهی جسم خارجی خیلی كوچك است و در زیر پلك گیر می افتد، كه در این صورت تنها با معاینه چشم پزشكی می توان آن را دید.

جسم خارجی در چشموجود جسم خارجی در چشم چه عوارضی می تواند ایجاد کند؟
– عفونت، خصوصا اگر جسم خارجی به طور كامل برداشته نشود.
– آسیب شدیدتر و دایمی چشم در اثر نفوذ جسم خارجی به لایه های عمقی تر چشم

جسم خارجی در چشم چگونه درمان می شود؟
اكثر اجسام خارجی را می توان به راحتی تحت بی حسی موضعی چشم در مطب پزشك یا درمانگاه اورژانس درآورد.
از كس دیگری بخواهید شما را به مطب پزشك یا درمانگاه اورژانس برساند. خودتان سعی نكنید رانندگی كنید. چشم خود را نمالید و حتی الامكان چشم خود را تا زمان معاینه بسته نگاه دارید.
طی معاینه چشم ممكن است روی چشم با یك ماده بی خطر (فلورسئین) رنگ آمیزی گردد تا جسم خارجی بهتر دیده شود. بعد از رنگ آمیزی چشم با یك عدسی با درشت نمایی بالاتر تحت معاینه قرار می گیرد. روش درآوردن جسم خارجی بر حسب اندازه و محل آن در چشم تعیین می شود. پس از درآوردن جسم خارجی، یك پوشش روی چشم گذاشته می شود تا چشم بسته بماند.
پس از 2-1 روز چشم باید مجدداً تحت معاینه قرار گیرد.

برای درمان جسم خارجی در چشم چه داروهایی تجویز می شود؟
– قطره چشمی حاوی آنتی بیوتیك برای پیشگیری از عفونت.
– امكان دارد داروهای ضد درد تجویز شوند.
– قطره چشمی بی حس كننده

در چه شرایطی به پزشك مراجعه کنیم؟
اگر در چشم شما جسم خارجی رفته است. این یك اورژانس به شمار می رود.
اگر یكی از موارد زیر پس از درآوردن جسم خارجی رخ دهد به پزشک مراجعه کنید:
– درد زیاد شود و در عرض 2 روز رفع نشود.
– تب به وجود آید.
– بینایی دچار مشكل شود.

کوفتگی یا پارگی چشم چیست

کوفتگی یا پارگی چشم چیست –

کوفتگی یا پارگی چشم عبارت است از آسیب چشم در اثر برخورد یک جسم غیر تیز (کوفتگی) یا یک جسم تیز (پارگی). این آسیب می تواند در کره چشم، استخوان های اطراف کره چشم (کاسه چشم) و عضلات کوچکی که به کره چشم متصل شده اند باشد.

كوفتگی یا پارگی چشم چه علایمی دارد؟

– تورم، قرمزی، درد به هنگام لمس چشم، درد خود به خودی، خونریزی یا خونمردگی در چشم یا اطراف چشم.

– مشكل در بینایی

کوفتگی یا پارگی چشم چیستچه عواملی خطر كوفتگی یا پارگی چشم را افزایش می دهند؟
– آسیب چشم معمولاً در دعواها رخ می دهد.
– مشاغلی كه در آن ها چشم در معرض آسیب قرار دارد، مثلا در ورزشكاران، نجاری یا كارهای ساختمانی
– استفاده از تفنگ بادی یا فلاخن
– ورزش هایی مثل بسكتبال، فوتبال، هاكی و غیره

آیا كوفتگی یا پارگی چشم به طور کامل بهبود می یابد؟
با درمان پیشگیرانه از عفونت و نیز بخیه زدن، پارگی های چشم یا اطراف چشم معمولا خوب می شود. التیام كامل حدود دو هفته طول می كشد.

عوارض احتمالی كوفتگی یا پارگی چشم چیست؟
– نابینایی دایمی
– عفونت
– آب مروارید

كوفتگی یا پارگی چشم چگونه درمان می شود؟
برای كوفتگی پلك (چشم سیاه) در 24 ساعت اول می توان از كیسه یخ جهت كاهش تورم استفاده نمود. روز بعد با تا كردن یك پارچه تمیز در چند لایه، فرو بردن آن در آب داغ، و چلاندن مختصر آن می توان كمپرس داغ تهیه نمود و آن را روی چشم گذاشت. برای اینكه كمپرس مرطوب بماند هر از چند گاه آن را در آب فرو ببرید. در هر بار، كمپرس را به مدت یك ساعت روی چشم بگذارید، سپس یك ساعت به چشم استراحت بدهید و دوباره همین كار را تكرار كنید.
– در مواردی كه پارگی پلك خفیف است می توان با نخ ابریشم آن را بخیه زد.
– در مواردی كه پارگی پلك شدید است، ترمیم آن باید توسط جراح چشم پزشك صورت گیرد.
– در صورت وارد آمدن آسیب به كره چشم، نیاز به درمان اورژانس توسط یك متخصص وجود دارد.
– تا زمانی كه علایم تخفیف نیافته اند زیر سر خود را با دو عدد بالش بالا نگه دارید.
– برای حفاظت از چشم در برابر نور قوی یا نور خورشید، موقتاً عینك آفتابی مناسب بزنید.

برای درمان كوفتگی یا پارگی چشم چه داروهایی تجویز می شود؟
– امكان دارد قطره چشمی حاوی آنتی بیوتیك برای پیشگیری از عفونت تجویز شود.
– امكان دارد داروهای ضد درد تجویز شوند.
– گاهی برای استراحت دادن به عضلات داخلی چشم، قطره چشمی برای گشاد كردن مردمك داده می شود.

در چه شرایطی به پزشك مراجعه کنیم؟
اگر شما دچار پارگی یا سایر آسیب های چشم شده اید. این ممكن است یك اورژانس باشد.
اگر یكی از موارد زیر پس از آسیب چشم رخ دهد به پزشک مراجعه کنید:
– تب
– درد شدیدی كه علی رغم درمان ادامه یابد.
– مشكلات بینایی

کدورت قرنیه چیست

کدورت قرنیه چیست –

قرنیه بخش مهمی از ساختار بینایی است که پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت و آنها را روی پرده شبکیه متمرکز ‌کرده و از بافت‌های داخل کره چشم نیز محافظت می‌کند، به همین دلیل شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد.

تاری شدید دید، کدورت قرنیه، درد، سرخی و التهاب‌های چشمی از مهم‌ترین علائم هشداردهنده‌ای است که بیمار را به سمت پیوند قرنیه هدایت می‌کند و با وجود آن که، درمان بسیاری از افرادی که دچار بیماری‌های خاص چشمی، خشکی بسیار شدید چشم یا اختلالات شدید قرنیه هستند به پیوند قرنیه وابسته است، اما در برخی از بیمارانی که نیاز به پیوند قرنیه دارند، می‌توان با استفاده از نوعی لنز خاص عمل پیوند را به تعویق انداخت.

دکتر علیرضا حبیب الهی، جراح عیوب انکساری چشم می‌گوید:
«در بسیاری از بیمارانی که داوطلب پیوند قرنیه هستند، جایگزینی قرنیه بهترین و موثرترین روش درمانی تلقی می‌شود و فقط در برخی از بیمارانی که مبتلا به قوز قرنیه هستند و قرنیه شفافی دارند، می‌توان از نوعی لنزهای خاص استفاده کرد و تا مدتی عمل پیوند را به تعویق انداخت.

کدورت قرنیه چیستپیوند قرنیه در بیمارانی که شفافیت قرنیه‌شان را از دست داده‌اند، ضروری است
همچنین بیمارانی که سطح قرنیه‌شان نامنظم است، راهی جز پیوند قرنیه برای به‌دست آوردن دیدی که به طور نسبی خوب باشد، ندارند. اما بیمارانی که شفافیت قرنیه‌شان را از دست نداده‌اند، می‌توانند از نوعی لنزهای تماسی جدید تا مدتی بهره بگیرند و با تنظیم سطح انکساری قرنیه‌شان از طریق این نوع لنزها، عمل پیوند را به تعویق اندازند.
بهره‌گیری از لنزهای تماسی برای برخی از بیماران نیازمند پیوند قرنیه فعلا در حد تئوری و بسیار پرهزینه است و همچنان بهترین و موثرترین روش درمانی، استفاده از عمل پیوند قرنیه است.»

دکتر جعفرزاده، متخصص بینایی‌سنجی نیز می‌گوید:
«پیوند قرنیه یک عمل جراحی است که طی آن قسمت آسیب‌دیده قرنیه بیمار برداشته و با یک قرنیه جدید سالم جایگزین می‌شود.

برخی بیماری‌های ارثی و ژنتیکی که به مرور باعث ایجاد کدورت در قرنیه یا ناهمواری سطح قرنیه می‌شوند، از شایع‌ترین اختلالات نیازمند پیوند قرنیه هستند. به‌عنوان مثال بیماری قوز قرنیه در مراحل پیشرفته نیاز به پیوند دارد.

برخی ضایعات اکتسابی مانند سوختگی‌های شیمیایی، صدمات فیزیکی و سوراخ‌کننده قرنیه، عفونت‌های میکروبی، ویروسی و قارچی نیز از متداول‌ترین دلایل ایجاد ضایعات منجر به پیوند قرنیه هستند.
ایجاد آستیگماتیسم شدید، عیوب انکساری غیرقابل اصلاح با عینک، واکنش‌های التهابی و ایمنی قرنیه پیوندی از مهم‌ترین عوارض پیوند قرنیه است.
البته انتخاب قرنیه اهدایی مناسب، رعایت استانداردهای الزامی بانک چشم، انتقال مناسب قرنیه پیوندی، شرایط استاندارد اتاق عمل، ابزار و امکانات مناسب جراحی و چیره‌دستی جراح، تضمین‌‌کننده یک جراحی موفق است.

خوشبختانه در ایران پیوندهای قرنیه مبتنی بر استانداردهای بسیار بالای جهانی انجام می‌شود و از این لحاظ جزو کشورهای پیشرو در عرصه پیوند قرنیه هستیم.»

دکتر علیرضا رجعتی حقی، فوق تخصص شبکیه چشم در این باره می گوید:

«کدورت قرنیه چشم سبب تاری دید می شود. قرنیه قسمت شفاف چشم است. وقتی ما چیزی را می بینیم امواج نوری از قسمت قرنیه چشم می شکنند و سبب می شوند که تصویر روی شبکیه بیفتد.
عوامل مختلفی در ایجاد کدری قرنیه چشم اثر می گذارند. کدورت قرنیه می تواند جنبه ارثی داشته باشد.
افراد در سنین بالا می توانند دچار کدری قرنیه چشم شوند.
برخی عفونت های چشمی مانند بیماری تراخم و تبخال چشمی می توانند باعث کدری قرنیه چشم شوند.
تصادف ها و ضربه خوردن به چشم هم می تواند در ایجاد کدورت قرنیه چشم اثر بگذارد.
کدورت قرنیه چشم می تواند خفیف و یا شدید باشد و علامت شایع آن تاری دید است و در صورت شدت یافتن آن، تغییر رنگ قرنیه چشم قابل مشاهده است و رنگ قرنیه بین سفید و خاکستری می شود.
ممکن است کدورت قرنیه به درمان های طبی پاسخ ندهد و با صلاحدید متخصص، عمل جراحی برای درمان صورت خواهد گرفت که شایع ترین آنها پیوند قرنیه است.»

خراشیدگی قرنیه یا زخم قرنیه چیست

خراشیدگی قرنیه یا زخم قرنیه چیست -خراشیدگی یا زخم قرنیه عبارت است از وجود یک زخم باز در لایه های بافت نازک و شفاف قرنیه. این زخم علاوه بر قرنیه، تاثیراتی روی ملتحمه (پوشش روی ناحیه سفید)، مردمک (قسمت رنگی چشم) و مایع داخل فضای جلویی چشم می گذارد.

علایم خراشیدگی یا زخم قرنیه چیست؟

 درد چشم كه معمولا شدید است.
– حساسیت به نور زیاد
– انقباضات ناگهانی و شدید در پلك چشم
– ریزش اشك
– تاری دید
– قرمزی در ناحیه سفیدی چشم
– ترشح از چشم

چه عواملی باعث ایجاد خراشیدگی یا زخم قرنیه می شوند؟

– استفاده از لنزهای تماسی به مدت طولانی یا لنزهای تماسی كه درست در جای خود قرار نمی گیرد.
– آسیب به قرنیه، یا پریدن یك جسم خارجی مثل تكه كوچكی از فلز، شن یا شیشه به درون قرنیه.
– امكان دارد یک عفونت باكتریایی، معمولاً در اثر پنوموكوك، استرپتوكوك یا استافیلوكوك به دنبال این آسیب به وجود آید.
– عفونت با ویروس هرپس سیمپلكس كه در دهان باعث تب خال می شود.
– عفونت پلك ها و ملتحمه
– بسته نشدن كامل پلك ها
همه عفونت های فوق مسری هستند و از فرد به فرد یا از یك قسمت از بدن به قسمت دیگر انتقال می یابند، كه این امر خصوصاً در مورد انتقال عفونت در تب خال در اثر تماس انگشت با چشم مصداق دارد.

چه عواملی خطر خراشیدگی یا زخم قرنیه را افزایش می دهند؟

– عفونت اخیر یا آسیب به چشم
– سیگار كشیدن یا قرار گرفتن در معرض سایر تحریك كننده های چشم در محیط
– لنزهای تماسی (خصوصاً نوع نرم آن)
– پركاری تیرویید

برای پیشگیری از خراشیدگی یا زخم قرنیه چه کنیم؟

– دستان خود را مرتب بشویید.
– از وارد آمدن آسیب به قرنیه خود جلوگیری كنید. به هنگام تراشكاری و كار با فلز و چوب از عینك های مخصوص محافظت از چشم استفاده كنید.
– اگر تب خال دارید، دست به چشمان خود نزنید.
– در استفاده از لنزهای تماسی كمال دقت را به كار گیرید.

خراشیدگی قرنیه یا زخم قرنیه چیستآیا خراشیدگی یا زخم قرنیه بهبود می یابد؟

– زخم قرنیه یك مشكل جدی چشم به حساب می آید. این مشكل معمولاً در عرض 3-2 هفته با درمان خوب می شود.
– اگر بافت جوشگاهی كه از التیام زخم قرنیه به جای مانده است باعث بروز مشكل در بینایی شود، با انجام پیوند قرنیه (تعویض قرنیه با یك قرنیه سالم) ممكن است بتوان بینایی را تقریبا به حالت اول برگرداند.

عوارض احتمالی خراشیدگی یا زخم قرنیه چیست؟
در صورت غفلت از زخم قرنیه، تخریب بافتی می تواند در قرنیه نفوذ كرده و به این ترتیب باعث ورود عفونت به داخل كره چشم شود. در این صورت ممكن است بینایی به طور دایم از دست برود.

خراشیدگی یا زخم قرنیه چگونه درمان می شود؟

– آزمایشات تشخیصی عبارتند از: معاینه چشم، گاهی انجام آموزش سنجش دقت بینایی و كشت خرده های تراشیده شده از سطح قرنیه
– درمان عبارت است از درآوردن هرگونه جسم خارجی از قرنیه، قطره یا پماد چشمی، گذاشتن كمپرس محكم و پوشش روی چشم
– می توان از كمپرس آب خنك تا زمانی كه احساس خوبی به دست می دهند استفاده كرد.

برای درمان خراشیدگی یا زخم قرنیه چه داروهایی تجویز می شود؟

– قطره ها یا پمادهای آنتی بیوتیكی یا انتی بیوتیك های خوراكی برای عفونت باكتریایی
– دارو برای عفونت های ویروسی و قارچی
– برای درد خفیف می توان از استامینوفن استفاده كرد.

در چه شرایطی به پزشك مراجعه کنیم؟
– تب بالای 3/38 درجه سانتی گراد
– دردی كه با استامینوفن خوب نمی شود.
– تغییر بینایی
– اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

عفونتهای جنسی

عفونتهای جنسی -آزمایش برای شناسایی عفونت های منتقله از راه جنسی و مقاربت (که این بیماری ها به STD و یا STI معروف هستند) می تواند یک آزمایش خون باشد یا یک پاپ اسمیر یا حتی نمونه برداری (بیوپسی) از اعضای تناسلی و ادراری. این تفاوت به دلیل تفاوت در عوامل ایجاد کننده عفونت تناسلی-ادراری هستند.

توجه: اطلاعات این مقاله راهنمای کلی می باشد و دستور العمل ها در مراکز مختلف می تواند متفاوت باشد.

عفونت های منتقله از راه جنسی چیست؟
عفونت های منتقله از راه جنسی یا از راه مقاربت به اسم لاتین sexually transmitted infection یا به اختصار STI معروف است. هر گونه عفونتی که از فردی به فرد دیگر در حین رابطه جنسی و مقاربت انتقال پیدا کند STI یا عفونت منتقله جنسی نام دارد. این عفونت ها از راه هر نوع رابطه جنسی و نزدیکی (دهانی، تناسلی و غیره) منتقل می شوند. انواع مختلفی از STI ها وجود دارد.
البته اگر فردی به این عفونت ها دچار شود دچار بیماری منتقله از راه جنسی یا sexually transmitted disease یا به اختصار STD شده است.

شایع ترین عفونت های منتقله جنسی یا STD کدام است؟
شایع ترین عفونت های منتقله جنسی (STD) شامل: زگیل تناسلی مقعدی (anogenital wart)، کلامیدیا (chlamydia)، هرپس تناسلی (genital herpes)، گونوره آ (gonorrhea)، ایدز یا اچ آی وی (AIDS or HIV)، هپاتیت بی (hepatitis B)، هپاتیت C (hepatitis C)، شپش عمومی (public lice)، سیفلیس (syphilis) و تریکومونا (trichomonas) است.

عفونت های جنسی و مقاربتی چگونه شناسایی می شوند؟ چطور بفهمیم که به عفونت جنسی مبتلا شده ایم؟
بسته به نوع عفونت می تواند متفاوت باشد. بیماری هایی مانند زگیل تناسلی-مقعدی و شپش می توانند توسط پزشک با یک معاینه تشخیص داده شده و درمان شوند. ولی سایر عفونت ها نیاز به آزمایش هایی پیدا می کنند.

در صورت شک به کلامیدیا، گونوره آ و تریکومونا معمولا آزمایش نمونه برداری از ترشحات دستگاه ادراری تناسلی درخواست می شود. به کمک یک سوآپ (وسیله ای شبیه کوش پاک کن اما کمی بزرگ تر) از ترشحات و سلول ها و مخاطات شما نمونه برداری می شود. این نمونه می تواند از واژن، آلت تناسلی مردانه، گلو یا مقعد و رکتوم گرفته شود. سپس این نمونه به آزمایشگاه جهت بررسی بیشتر فرستاده می شود. این نمونه می تواند وجود عفونت های غیر جنسی را هم مشخص کند مانند برفک و واژینوز باکتریال.
کلامیدیا می تواند توسط آزمایش ادرار شناسایی شود. ایدز و هپاتیت B و هپاتیت C و سیفلیس معمولا توسط نمونه خونی و آزمایش خون شناسایی می شوند.

اگر مشکوک باشم که به عفونت جنسی مبتلا شده ام، چطور می توانم از نظر عفونت جنسی بررسی شوم؟
عفونت های منتقله از راه جنسی علائم گوناگونی دارند و همچنین اگر درمان نشوند می توانند مزمن شده و عوارض برگشت ناپذیری از جمله ناتوانی جنسی و علائم عصبی و حتی مرگ به همراه داشته باشند. همچنین در صورت خودداری از درمان می تواند به همسر و سایر شرکای جنسی انتقال پیدا کرده و آن ها را نیز بیمار کند.
اگر علائمی مانند ترشحات چرکی یا بدبو و یا زگیل و ضایعات پوستی غیر طبیعی و تغییر رنگ پوست نواحی ادراری تناسلی و یا تب و تورم و پیدایش توده غیر طبیعی در زیر پوست دارید و یا اگر علائمی ندارید و صرفا مشکوک هستید که به عفونت جنسی مبتلا شده اید یا خیر، می توانید به پزشک خانواده خود مراجعه کنید و موضوع را با وی در میان بگذارید. وی در صورت نیاز نمونه ها را تهیه کرده و به آزمایشگاه می فرستد و یا برای بررسی بیشتر شما را به یک متخصص معرفی می کند.
توجه: در طول درمان برای عفونت های منتقله از راه جنسی باید از برقراری ارتباط جنسی و مقاربت خودداری کنید تا دیگران به این بیماری مبتلا نشوند.

عفونتهای جنسیدر صورت مراجعه برای عفونت جنسی (STD) چه سوالاتی از من پرسیده می شود؟
برای تشخیص دقیق تر و سریعتر و درمان مناسب تر بهتر است نهایت همکاری را با پزشک معالجه گر داشته باشید و به سوالاتی از شما پرسیده می شود پاسخ درستی بدهید چرا که کوچکترین جزییات اشتباه می تواند تشخیص را عوض کرده و نقشه درمانی را تغییر دهد و در نتیجه بیماری شما درمان نشده و مزمن می شود و ممکن است به عوارض آن دچار شوید.
به خاطر داشته باشید که پزشک نمی تواند بدون اجازه شما، اطلاعات و نام شما را برای خانواده تان یا افراد دیگر فاش کند پس خیالتان راحت باشد. سوالاتی که معمولا در رابطه با عفونت جنسی از شما پرسیده می شود شامل:
– چه علائمی داشتید که مراجعه کردید؟ چه چیزی شما را نگران کرده بود؟
– طی هفته های گذشته چند رابطه جنسی داشته اید و با چند نفر رابطه جنسی برقرار کرده اید؟ خانم بودند یا آقا؟
– چگونه رابطه جنسی برقرار کردید (دهان، تناسلی و غیره)؟
– آیا قبلا به عفونت جنسی (STD) مبتلا شده اید؟ از کدام نوع؟
– آیا از لحاظ جنسی در سلامت جسمی و روانی قرار دارید؟
– آیا دارو مصرف می کنید؟
– آیا به ماده خاصی حساسیت و آلرژی دارید؟
اگر خانم هستید ممکن است در مورد تاریخ دقیق رابطه جنسی از شما سوال شود، تا احتمال حاملگی هم در نظر گرفته شود. چرا که باردار بودن و حاملگی بر روی انتخاب نوع درمان تاثیر دارد؟
سپس مورد معاینه قرار می گیرید.

چه معایناتی در رابطه با عفونت جنسی انجام می شود؟
در این رابطه اگر راحت نیستید می توانید آقا یا خانم بودن پزشک خود یا معاینه کننده را مشخص کنید. معاینه شامل مشاهده با احتیاط ناحیه تناسلی است تا ترشحات و قرمزی و زخم و ضایعات بررسی شوند. معاینه و لمس با فشار پایین شکم و کشاله ران جهت بررسی غدد لنفاوی این ناحیه و بزرگ شدن غیر طبیعی آن ها صورت می گیرد. اگر لازم باشد پزشک سایر قسمت های بدن را نیز معاینه می کند تا اطلاعات بهتری به دست بیاورد.
در خانم ها؛ پزشک ممکن است واژن و رحم شما را نیز به وسیله اسپکولوم معاینه کند.
در آقایان؛ پزشک ممکن است بیضه ها را نیز معاینه کند.

عفونت های منتقله از راه جنسی چطور درمان می شوند؟ درمان STD چیست؟
نوع درمان به نوع عفونت جنسی بستگی دارد. به عنوان مثال، دوره کوتاهی از درمان دارویی با آنتی بیوتیک ها می تواند بیماری های کلامیدیا، گونوره آ، سیفلیس و تریکومونا را درمان کند. کرم ها و مرطوب کننده های خاص می توانند شپش و گال (scabies) را از بین ببرند. زگیل های تناسلی-مقعدی با درمان و داروهای موضعی بهبود می یابد. درمان هرپس تناسلی، هپاتیت B، هپاتیت C، و ایدز پیچیده تر و مشکل تر است.
توجه: اگر دوره درمانی با داروهای آنتی بیوتیک دارید، تمام تلاش خود را به کار ببندید تا حتما قرص را طبق زمان مورد نظر مصرف کنید و همچنین تمامی داروهای خود را به اتمام برسانید و درمان را نیمه کاره رها نکنید. چرا که درمان ناقص بیماری را به طور کامل از بدن شما پاک نمی کند و بیماری در بدنتان مزمن شده و عوارض خود را به همراه دارد. اگر با مصرف داروهای خود مشکل دارید یا اینکه عوارض دارویی تظاهر پیدا کردند موضوع را در اسرع وقت با پزشک خود درمیان بگذارید. برای برخی از انواع عفونت ممکن است بعد از اتمام دوره درمان خود به پزشک مراجعه کنید تا آزمایش عفونت جنسی را دوباره تکرار کند و از پاک شدن بدن اطمینان حاصل کند.

توجه: از زمانی که مشکوک به ابتلا به عفونت جنسی شدید تا زمانی که پزشک به شما اجازه نداده است، رابطه جنسی نداشته باشید. بسته به نوع عفونت می تواند پس از اتمام داروها باشد یا اینکه پس از آمدن جواب آزمایش دوباره جهت اطمینان از پاک بودن بدن. هدف از این کار این است که عفونت را به بقیه انتقال ندهید.

عفونتهای دوران بارداری

عفونتهای دوران بارداری -چرا باید در طی بارداری، مادر از لحاظ عفونت بررسی شود؟در دوران بارداری و حاملگی سیستم ایمنی بدن مقداری قوی تر می شود ولی در هر صورت باید از نظر وجود بیماری های عفونی بررسی شوید چرا که این عفونت می تواند به بچه در شکم شما سرایت کند و عوارض جبران ناپذیری را ایجاد کند.

عفونتهای دوران بارداریچه عفونت هایی در طی بارداری بررسی می شود؟
وجود برخی از عفونت های ناشایع ولی مهم در آزمایش خون حاملگی بررسی می شود. از جمله:

– ایدز (AIDS) یا HIV: امکان دارد که به بیماری ایدز مبتلا شده باشید ولی هنوز علائم بیماری بروز پیدا نکرده است چرا که ظهور علائم اولیه بیماری ایدز سال ها به طول می انجامد. در صورت شناسایی وجود ویروس HIV در شما و تائید بیماری ایدز، با مصرف منظم و پیگیر داروهای ایدز، شانس و احتمال انتقال ویروس به جنین به شدت کاهش می یابد. در این شرایط عمل زایمان به صورت سزارین انجام می شود تا احتمال انتقال ویروس HIV به بچه به حداقل برسد.

– هپاتیت بی (Hepatitis B): افرادی زیادی حامل این بیماری هستند ولی علامتی از بیماری را ندارند. در برخی موارد این بیماری می تواند آسیب جدی به کبد وارد کند. اگر شما حامل این بیماری باشید، بچه شما را در همان بدو زایمان واکسن می زنند و این واکسن می تواند از بروز بیماری هپاتیت در نوزاد شما جلوگیری کند.

– سیفلیس (Syphilis): سیفلیس یک عفونت منتقله از راه جنسی (sexually transmitted infection) ناشایع است. شما می توانید به این بیماری دچار شده باشید ولی علائم آن بروز نکرده باشد و در دوران حاملگی باکتری عامل سیفلیس به جنین منتقل شده و ایجاد مشکلات جدی کند. سیفلیس با مصرف آنتی بیوتیک درمان می شود.

ارتباط رنگ ادرار با تغذیه

ارتباط رنگ ادرار با تغذیه -سموم موجود در داروها، مواد غذايي، سيگار و الكل و غيره همچنين حاصل سوخت و ساز بدن از طريق ادرار دفع ميشوند. معمولا رنگ طبيعي ادرار زرد روشن است و تغيير رنگ ادرار ميتواند نشانگر نوع تغذيه، عفونت ها و بسياري از عوامل محيط زيست باشد.
در طب سنتي كشورهاي مختلف دنيا، مخصوصا ايران بيماريها را به وسيله تغيير رنگ و شكل و ظاهر بعضي از اعضاء بدن مانند زبان، ناخن ها، پلك چشم و حتي رنگ ادرار تشخيص ميدادند و هنوز درصد بالايي از پزشكان، مخصوصا در كشورهاي جهان سوم و در حال رشد به اين روش هاي تشخيص اوليه اعتقاد دارند.
در زير به چند نمونه رنگ ادرار و رابطه آن با تغذيه، دارو و بعضي از عوامل محيط زيست اشاره ميشود.
ارتباط رنگ ادرار با تغذیه

1ــ ادرار شفاف و بي رنگ: نمودار مصرف زياد مايعات، ناراحتيهاي كبدي مانند هپاتيت و ويروس و سيروز كبد(سفت و چوبي شدن كبد) است.
2ــ ادرار زرد براق: اين رنگ نشانگر مصرف ويتامين مصنوعي است
3ــ ادرار زرد تيره يا طلايي: مصرف نكردن مايعات و تشنگي باعث تغيير رنگ طبيعي ادرار شده و به آن رنگ زرد تيره ميدهد.
4ــ ادرار قرمز رنگ: ادرار قرمز رنگ نشانگر وجود خون در ادرار بوده و يا امكان وجود سرطان كليه، مثانه يا مجاري كليوي را پيشنهاد ميكند. البته بعضي از مواد غذايي مانند لبو و توت فرنگي و همچنين غذايي كه با رنگ مصنوعي رنگ شده ميتوانند رنگ قرمز به ادرار بدهند. البته فقط درصدي از افرادي كه مثلا لبو يا توت فرنگي ميخورند، رنگ قرمز در ادرارشان ديده ميشود زيرا در اين دسته از افراد رنگ مورد بحث از جدار سلولهاي كليه آنها عبور ميكند و در درصد بالايي هم چنين نخواهد شد.
بعضي از ملين ها هم ميتوانند به ادرار رنگ قرمز بدهند.
5ــ ادرار نارنجي رنگ: بعضي از داروها مانند Warfarin كه براي درمان ضايعات خوني مصرف ميشود، رنگ هاي شيميايي افزاينده غذايي و همچنين تشنگي و مصرف نكردن مايعات كافي ميتوانند رنگ نارنجي به ادرار بدهند.

6ــ ادرار آبي يا سبز رنگ: عوارض جانبي بعضي از داروها را ميتوان از طريق تغيير رنگ ادرار از زرد روشن به آبي يا سبز ثابت نمود. البته بعضي از رنگهاي شيميايي و بعضي از غذاها مانند اسپاراگوس ميتوانند رنگ هاي غيرطبيعي مانند آبي و سبز به ادرار بدهند.
7ــ ادرار رنگ چاي يا قهوه اي پررنگ: بيماريهاي كبدي، عوارض جانبي بعضي از داروها، وجود خون در ادرار و بعضي از رنگهاي شيميايي كه در صنعت غذا سازي استفاده ميشوند چنين رنگي به ادرار ميدهند.
8ــ ادرار تيره رنگ و گل آلود: بعضي از عفونت هاي مجاري ادراري و وجود سنگ كليه ميتوانند به ادرار رنگ تيره رنگ و گل آلود بدهند. اگر اينگونه علائم با درد ناحيه كليه يا مثانه همراه باشد بايد فورا به پزشك مراجعه نمود.
به طور كلي پس از مشاهده رنگ غيرطبيعي ادرار بايد دقت نمود كه در چند ساعت گذشته چه نوع غذايي مصرف شده و آيا در اين غذا رنگهاي طبيعي (مانند رنگ چغندر) و يا رنگ مصنوعي (بعضي از نوشابه ها) وجود داشته و يا به علت كمي مصرف آب بوده است. در ضمن نبايد فراموش كرد كه رنگ غيرطبيعي كه با هيچكدام از اين عوامل رابطه نداشته باشد بايد ريشه بيماري و عفونت يا سنگ مجاري ادراري داشته باشد. به همين جهت نبايد‌ اين علائم را كه چند روزي ثابت مانده و يا افزايش يافته سرسري گرفت زيرا ممكن است نشانگر عوارضي باشد كه نياز به تشخيص و درمان دارد