عفونت تناسلی در زنان

عفونت تناسلی در زنان –

آیا ترشح از واژن طبیعی است؟ بلی. غددی که در واژن و دهانه رحم قرار دارند، مقدار کمی مایع تولید می کنند. این مایعات هر روز به خارج از واژن ترشح می شوند و همراه مایع، سلول های فرسوده و پیر لایه داخلی واژن نیز خارج می شوند.

بدن از این طریق واژن را سالم و تمیز نگه می دارد. این ترشحات معمولا شفاف یا مقداری شیری رنگ هستند و بوی بدی ندارند. رنگ و غلظت ترشحات در طی دوره قاعدگی تغییر می کند. در زمان تخمک گذاری، شیردهی و تحریک جنسی ترشحات غلیظ تر می شود.

عفونت تناسلی در زنانچه تغییراتی در ترشحات واژن نشانه بیماری است؟
تغییراتی شامل افزایش ترشح، تغییر در رنگ و بوی ترشحات، احساس ناراحتی، خارش و سوزش در اطراف واژن ممکن است نشانه بیماری باشد. همچنین، ترشح خونی رنگ در زمانی که غیر از قاعدگی نیز نشانه بیماری می تواند باشد. در صورت داشتن هریک از این علایم به پزشک مراجعه کنید.

نکاتی برای پیشگیری از عفونت های تناسلی

پس از اجابت مزاج، محل را از جلو به عقب بشویید تا باکتری ها از مقعد وارد واژن یا مجرای ادراری نشوند.
لباس های زیر، از جنس کتان بپوشید.
از پوشیدن لباس های زیر تنگ، لباس شنا، شلوارهای کشی برای مدت طولانی خودداری کنید.
اگر فکر می کنید ک پودر لباس شویی یا پودر و مایع نرم کننده لباس باعث افزایش حساسیت در ناحیه تناسلی می شود، آن ها را تغییر دهید.
کاندوم یا برخی ژل های لغزنده کننده باعث ایجاد مشکلات تناسلی و افزایش حساسیت در برخی خانم ها می شود. اگر فکر می کنید این چیزها باعث ایجاد مشکل در شما می شود، نوع آن ها را تغییر دهید.
از قرار گرفتن در وان و حمام آب داغ خودداری کنید.
روزانه حمام بروید یا دوش بگیرید و به آهستگی محل را خشک کنید.
از پدهای رنگی و معطر و اسپری های زنانه در ناحیه تناسلی استفاده نکنید.

چه عواملی باعث ایجاد تغییرات در ترشحات تناسلی می شود؟
اگر تعادل طبیعی باکتری های واژن به هم بخورد باعث ایجاد تغییر در ترشحات می شود. بسیاری از موارد می توانند باعث این تغییرات شوند، مانند استفاده از پد یا اسپری معطر، برخی صابون ها، حمام آب داغ، مصرف آنتی بیوتیک، دیابت، حاملگی و عفونت.

عفونت قارچی تناسلی چیست؟
اغلب مقدار کمی قارچ در واژن وجو دارد. اما اگر به مقدار زیاد رشد کنند باعث ایجاد عفونت قارچی می شود. در صورت مصرف آنتی بیوتیک، باردار بودن، ابتلا به دیابت و گرم و خیس عرق شدن، احتمال ابتلا به عفونت قارچی افزایش می یابد. بعضی خانم ها به دلایل نامشخص مکررا مبتلا عفونت های قارچی می شوند.

علایم عفونت قارچی تناسلی

ترشحات سفید و پنیری
تورم و درد ناحیه تناسلی
خارش شدید
ارتباط جنسی دردناک

عفونت قارچی تناسلی چگونه درمان می شود؟
عفونت قارچی تناسلی معمولا با قرار دادن کرم یا شیاف داخل واژن درمان می شود. برای کاهش خارش می توان کرم را روی ناحیه تناسلی نیز مالید. عفونت قارچی تناسلی با مصرف قرص نیز درمان می شود.

عفونت باکتریایی تناسلی چیست؟
برخی باکتری ها به صورت طبیعی داخل واژن وجود دارند. اگر رشد برخی از باکتری خیلی زیاد شود می تواند باعث ایجاد عفونت شود. علت اینکه چرا برخی از خانم ها زیاد دچار این نوع عفونت می شوند چندان مشخص نیست.

علایم عفونت باکتریای تناسلی

ترشحات سفید، خاکستری یا مایل به زرد
بویی شبیه بوی ماهی خصوصا پس از ارتباط جنسی یا پس از شستشو ماده شوینده
خارش و سوزش
قرمزی و تورم خفیف ناحیه تناسلی
عفونت باکتریایی تناسلی چگونه درمان می شود؟
راه های درمان متفاوت است. پزشک ممکن است قرص خوراکی، یا کرم با ژل که داخل واژن گذاشته می شود تجویز کند. خیلی مهم است که دراو را بر طبق دستور پزشک مصرف کنید.
اگر پزشک داروی مترونیدازول یا داروی دیگری را تجویز کرد، در مورد دیگر داروهایی که مصرف می کنید به پزشک اطلاع دهید.

عفونت تریکوماتوزیس چیست؟
این عفونت با یک نوع ارگانیسم ایجاد می شود. ممکن است شما مبتلا به این عفونت شوید ولی برای مدتی علایمی نداشته باشید. این عفونت معمولا از راه ارتباط جنسی بدون استفاده از کاندوم از قردی که مبتلا است منتقل می شود. علایم این نوع عفونت بدین شرح است:

ترشح حباب دار آبکی، مایل به زرد یا سبز
بوی نامطبوع
سوزش و خارش هنگام دفع ادرار
اغلب پس از قاعدگی ایجاد می شود
این عفونت معمولا با مصرف آنتی بیوتیک خوراکی درمان می شود.

چه نوع عفونت های دیگری وجود دارد؟
دو نوع عفونت آمیزشی به نام های سوزاک و کلامیدیا نیز می تواند باعث ترشح از واژن شود. این بیماری ها معمولا یاعث عفونت باکتریایی دهانه رحم می شوند. بعضی اوقات ممکن است تنها علامت افرایش ترشح از واژن باشد. هر دوی این عفونت ها با آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی درمان می شوند.

آیا باید شوهر نیز درمان شود؟
گاهی اوقات لازم است که شوهر نیز درمان شود. پزشک در این مورد تصمیم می گیرد. ممکن است لازم باشد که از داشتن ارتباط جسی خودداری کنید یا تا زمان بهبودی از کاندوم استفاده نمایید.

تینه ا یا عفونت قارچی پوست چیست

 تینه آ چیست؟ تینه آ یک نوع قارچ است که می تواند روی پوست، مو یا ناخن ها رشد کند. این قارچ به صورت مدور رشد می کند، به طوریکه به نظر می رسد پوست در مرکز عفونت حالتی طبیعی دارد. بنابراین عفونت با این قارچ به شکل حلقه است.

در لبه ی این حلقه، پوست برجسته، ملتهب، قرمز و فلس مانند می شود. در بعضی افراد، این گونه به نظر می رسد که یک کرم زیر پوست قرار دارد. به همین دلیل اغلب به عفونت های تینه آ، حلقه ی کرم نیز می گویند، در حالی که هیچ کرمی زیر پوست وجود ندارد.

تینه اچگونه مبتلا به یک عفونت قارچی پوست می شویم؟

در صورت تماس با فردی که مبتلا به عفونت قارچی است، شما نیز به آن عفونت دچار می شوید. بعضی انواع قارچ ها در سطح های مرطوب مانند کف حمام های عمومی زندگی می کنند. در این چنین مکان هایی شما به راحتی مبتلا به عفونت قارچی می شوید. این عفونت از طریق حیوانات اهلی نیز منتقل می شود. سگ ها، گربه ها و حیوانات اهلی به این قارچ ها مبتلا می شوند.

چه مناطقی از بدن بیشتر دچار عفونت قارچی می شوند؟

عفونت های تینه آ براساس قسمتی از بدن که به آن مبتلا می شود، نام گذاری می شوند. تینه آ بدن (کورپوریس)، یک عفونت قارچی پوست بدن است (کورپوریس در زبان لاتین به معنی بدن است). در صورت ابتلا به این عفونت، شما ممکن است نقاط قرمز و کوچکی که به صورت حلقه های بزرگ رشد کرده اند را روی دست، پا یا قفسه سینه مشاهده کنید. این عفونت ممکن است همراه با خارش باشد.

انواع تینه آ

تینه آ پا پدیس

تینه آ پا (پدیس)، معمولا عفونت پای ورزشكاران نیز نامیده می شود (پدیس در زبان لاتین به معنای پا است). پوست مرطوب بین انگشتان مكان مناسبی برای رشد قارچ است. پوست ممكن است قرمز و خارش دار شود و همراه با تاول و ترك پوست باشد.

عفونت ممكن است تا ناخن انگشتان پا نیز گسترش یابد. در این حالت تینه آ ناخن نامیده می شود. در این صورت ناخن ضخیم و شكننده می شود. این عفونت می تواند به دست و ناخن های انگشتان دست نیز گسترش یابد.

وقتی قارچ در ناحیه مرطوب و گرم كشاله ران رشد می كند، به آن تینه آ کشاله ران (کروریس) می گویند (کروریس در زبان لاتین به معنای کشاله ران است). محل عفونت خارش دار و دردناك است. این عفونت به طور معمول در مردان روی می دهد، خصوصا زمانی كه لباس و کفش ورزشی می پوشند.

 

تینه آ سر (کاپیتیس) كه حلقه ی کرم نیز نامیده می شود، باعث خارش و قرمزی محل عفونت كه معمولاً روی سر است می شود (کاپیتیس در زبان لاتین به معنای سر است). موها تخریب می شوند و مناطقی از سر دچار طاسی می شود. این نوع عفونت در بچه ها شایع تر است.

چگونه بدانیم كه مبتلا به عفونت قارچی پوست شده ایم؟

مطمئن ترین راه پرسش از پزشك است. دیگر بیماری های پوست ممكن است علایمی مشابه عفونت قارچی داشته باشند، در حالی كه درمان آن ها متفاوت است. برای درك علت دقیق قرمزی و راش های (قرمزی و جوش) پوستی، ممكن است پزشك مقدار كمی از پوست ملتهب را بتراشد و یا بخشی از مو یا ناخن را برای بررسی بردارد. سپس او پوست، مو یا ناخن را زیر میكروسكوپ نگاه می كند. در این صورت پزشك می تواند بگوید كه علت بیماری پوستی قارچ است یا خیر.
پزشک بعضی اوقات قسمتی از پوست، مو یا ناخن را برای رشد قارچ به آزمایشگاه می فرستد. این یك راه دیگر برای بررسی علت بیماری پوست است. در آزمایشگاه می توان نوع قارچ را نیز تعیین كرد. این فرایند زمان گیر است زیرا قارچ ها به كندی رشد می كنند.

چگونه عفونت قارچی پوست بهبود می یابد؟
وقتی كه پزشك تشخیص داد كه شما مبتلا به عفونت تینه آ هستید، داروی ضد قارچ برای درمان آن استفاده می كند. ممكن است فقط نیاز باشد كرم ضد قارچ برای چند هفته روی محل عفونت مالیده شود. این نوع درمان خصوصاً برای تینه آ کشاله ران مفید است.
درمان عفونت قسمت های دیگر بدن سخت تر است. گاهی اوقات لازم است داروی ضد قارچ خوراكی مصرف نمایید. این نوع درمان معمولاً مدت زیادی (حتی ماه ها) به طول می انجامد. بهبودی پوست ملتهب زمان زیادی لازم دارد. پس از بهبودی، رشد مو و ناخن ها نیز برخواهد گشت.
بعضی داروها می توانند اثرات نامطلوبی روی دیگر اعضای بدن داشته باشند، خصوصاً اگر همراه با داروهای دیگری مصرف شوند. دارو های جدیدتری به بازار آمده كه به نظر می رسد موثرترند و دارای اثرات جانبی كمتری می باشند. برای درمان مناسب به پزشك مراحعه نمایید.

برای پیشگیری از عفونت های قارچی پوست چه باید كرد؟
پوست های تمیز و خشك سد دفاعی خوبی برای این عفونت هستند. با این حال، با انجام كارهای زیر كمتر دچار عفونت تینه آ می شوید:

وقتی در خانه هستید، كفش هایتان را دربیاورید و در معرض هوا قرار دهید.
جوراب ها و لباس زیرتان را هر روز عوض كنید، خصوصاً در هوای گرم.
پایتان (خصوصاً بین انگشت ها) را به دقت پس از حمام عمومی (یا مکان های عمومی دیگر) خشك نمایید.
از راه رفتن با پای برهنه در مكان های عمومی خودداری نمایید.
از پوشیدن لباس های ضخیم برای مدت طولانی در هوای گرم خودداری نمایید. در این صورت بدن بیشتر عرق می كند و محیطی مناسب برای رشد عفونت قارچی ایجاد می شود.
كفش های ورزشی كهنه را دور بیاندازید و از قرض گرفتن كفش های دیگران خودداری كنید.
به دیگران اجازه ندهید كه از حوله شما استفاده كنند یا لباس های شما را بپوشند.
حیوانات خانگی و اهلی را از لحاظ ریزش مو بررسی كنید و همچنین از دامپزشك بخواهید كه دائماً آن ها را معاینه كنند. بررسی حیوانات خانگی و اهلی خیلی مهم است، زیرا اگر این حیوانات علت ایجاد عفونت قارچی در شما باشند، پس از درمان ممكن است دوباره دچار بیماری شوید.
قبل از استفاده از وسایل ورزشی (مانند نوار متحرک یا تریدمیل) از پاكیزه بودن آن ها اطمینان حاصل كنید.

آیا عفونت قارچی پوست می تواند باعث بروز بیماری های شدید شود؟
قارچ ها به ندرت به سطح های زیرین پوست گسترش می یابند. بدن شما معمولاً جلوی گسترش آن را می گیرد. با این حال، افرادی كه سیستم ایمنی ضعیفی دارند (مانند مبتلایان به ایدز) به دنبال عفونت قارچی به سختی بهبود می یابند.
عفونت با تینه آ معمولاً پس از بهبود اسكار (اثر زخم یا جوش) به جای نمی گذارند. گاهی اوقات افراد نمی دانند كه مبتلا به عفونت قارچی هستند و بدون هیچ درمانی بهبود می یابند.

عفونت E.coli چیست

E.Coli چیست؟ E.coli مخفف اسم اشیرشیاکولی (Escherishia coli) است که نوعی باکتری با توان ایجاد دل پیچه و اسهال شدید است. E.coli می تواند سبب اسهال خونی شود. علائم در کودکان، افراد مسن و کسانی که بیماری دیگری دارند شدیدتر است. عفونت E.coli در تابستان بیشتر شایع است.

عفونت E.coli چیستچگونه دچار عفونت E.coli می شویم؟

اغلب عفونت های E.coli ناشی از:

خوردن گوشت نی پز
نوشیدن آب آلوده
نوشیدن شیر غیر پاستوریزه
كار كردن در گاوداری و سرو كار داشتن با احشام
گاو های سالم و گاوهای شیرده می توانند ناقل E.coli در روده خود باشند. اگر از دمای بالا برای پخت گوشت استفاده نشود یا مدت زمان طولانی برای پخت گوشت استفاده نشود، می تواند منجر به آلودگی شما با میكروب E.coli شود. زمانی كه شما گوشت نیم پز می خورید، میكروب ها وارد معده و روده شما می شوند.
بعلاوه این بیماری از فردی به فرد دیگر نیز منتقل می شود. وقتی فردی بیمار است و دستان خود را بخصوص پس از رفتن به دستشویی به خوبی نمی شوید، می تواند با لمس اشیاء بخصوص دست زدن به غذا منجر به آلودگی آن ها و بیماری سایرین شود. افرادی كه با E.coli آلوده شده اند به شدت ناقل بیماری هستند و می توانند آن را به راحتی منتقل كنند. تا زمانی كه 2 آزمایش پی در پی مدفوع از نظر E.coli منفی شود فرد باید بستری بماند تا كمتر سبب آلودگی دیگران شود.

علائم عفونت E.coli چیست؟
علائم حدود 7 روز پس از آلودگی با میكروب بروز می كند. اولین علامت درد شدید شكمی و دل پیچه است كه بعد از چند ساعت اسهال آبكی آغاز می شود. اسهال منجر می شود شما آب و الكترولیت از دست بدهید (دهیدراتاسیون)، این امر منجر می شود شما احساس ناخوشی و خستگی كنید. اسهال آبكی حدود 1روز ادامه دارد. سپس اسهال آبكی تبدیل به مدفوع خونی قرمز روشن می شود. دلیل وجود خون در مدفوع زخم های ایجاد شده در روده بدلیل عفونت است.
اسهال خونی به مدت 5-2 روز ادامه می یابد. ممكن است بیش از 10 بار دفع مدفوع در روز داشته باشید. برخی افراد می گویند مدفوع آن ها تماماً خون است و مدفوعی ندارند.
ممكن است تب اندكی داشته باشید یا تب نداشته باشید. ممكن است تهوع و استفراغ هم داشته باشید. اگر هر یك از علائم اسهال آبكی، اسهال خونی، دل پیچه، تب، تهوع یا استفراغ را داشتید، سریعاً به پزشك مراجعه كنید.

آیا عفونت E.coli مشكلاتی ایجاد می كند؟
شایع ترین مشكل ایجاد شده سندرم همولیتیك ارومیك است. بیمارانی كه این بیماری را می گیرند دچار آنمی همولیتیك می شوند (كه در آن تعداد سلول های قرمز خون كاهش می یابد) ترومبوسیتوپنی (كاهش تعداد پلاكت) و نارسایی كلیه (آسیب به كلیه) سایر عوارض این سندروم است.
سندرم همولیتیك ارومیك در كودكان بسیار شایع است و می تواند سبب نارسایی حاد كلیه در كودكان شود. این مشكل حدود 10-5 روز پس از شروع اسهال آغاز می شود. بیمارانی كه با این مشكل مواجه می شوند بایستی جهت درمان به بیمارستان مراجعه كنند.

عفونت E.coli چگونه تشخیص داده می شود؟
تشخیص به وسیله دیده شدن باكتری E.coli در كشت مدفوع انجام می شود. در صورت ابتلا به مدفوع خونی هر چه سریع تر به پزشك خود مراجعه كنید. پزشك برای شما درخواست آزمایش كشت مدفوع می دهد تا رشد باكتری E.coli در آن دیده شود. كشت بایستی در مدت 48 ساعت اول بعد از شروع مدفوع خونی انجام شود.

عفونت E.coli چگونه درمان می شود؟
درمان خاصی برای این عفونت وجود ندارد، جز اینكه آب و مایعات كافی بنوشید و مراقب مشكلات محتمل بعدی باشید. تا زمانی كه پزشك به شما اجازه نداده، جهت قطع اسهال از هیچ دارویی استفاده نكنید. این داروها سبب می شوند كه روده شما نتواند كار خود را برای رهایی از عفونت به درستی انجام دهد. اگر به شدت دهیدراته هستید به بیمارستان مراجعه كنید تا درمان وریدی با مایعات تزریقی برایتان انجام شود.

چگونه از ابتلا به عفونت با E.coli مصون بمانیم؟

با پختن كامل گوشت می توانید از این عفونت مصون بمانید. برای محافظت از خودتان قوانین زیر را دنبال كنید.
قبل از شروع به پختم غذا، دست هایتان را با صابون تمیز بشویید
گوشت را تا زمانی بپزید كه هیچ نقطه صورتی رنگی در آن دیده نشود
وقتی در حال پخت گوشت هستید، از گوشت نیم پز نچشید
غذای پخته شده را در بشقابی كه قبلاً گوشت نپخته در آن قرار داشته، نگذارید
تمام انواع همبرگر را با دمای حداقل 70 درجه سانتی گراد بپزید
گوشت را در یخچال یا ماكروفر یخ زدایی كنید. آن را روی كابینت قرار ندهید
برای شستم تخته گوشت از آب گرم و مایع ظرفشویی استفاده كنید
آب گوشت نیم پز را نخورید
باقیمانده غذا را در یخچال نگهداری كنید یا آن را دور بریزید
افرادی كه اسهال دارند باید دست های خود را مكرراً و به خوبی بشویند و این كار را با آب گرم و صابون انجام دهند. شستشو حداقل 30 ثانیه طول بكشد
در رستوران همبرگر پخته شده سفارش دهید و از مصرف همبرگر نیم پز صورتی رنگ خودداری كنید

ژیاردیاز چیست

ژیاردیاز چیست –

 ژیاردیاز اسم یک انگل میکروسکوپی است که در روده انسان زندگی می کند. بیماری که این انگل ایجاد می کند ژیاردیاز نام دارد. برخی علائم ژیاردیاز عبارتند از اسهال، باد گلو داشتن، نفخ و انقباضات شکمی و دلپیچه.

علیرغم اینکه این علائم خیلی خوشایند نیستند اما بیماری اغلب اوقات خطرناک نیست.

ژیاردیاز چیستفردی كه گرفتار عفونت با ژیاردیاز می شود چه باید بكند؟

با نوشیدن آب چشمه یا آب رودخانه به راحتی دچار این بیماری می شوید. بسیاری از حیوانات این انگل را در مدفوع خود دفع می كنند و احتمال دارد آن را به داخل رودخانه، رود یا چشمه بریزند. آب آلوده رود ها به نظر تمیز می آیند و احساس می كنید برای نوشیدن مشكلی ندارند اما در واقع این فكر صحیح نیست. اگر فاضلاب نشت داشته باشد می تواند آب شهری را نیز آلوده كند. استفاده از آب منبع نیز می تواند این مشكل را ایجاد كند.
بعضی افراد بدون اینكه علائم بیماری را نشان دهند دچار ژیاردیاز می شوند و می توانند این بیماری را به دیگران منتقل كنند. اگر پرستاران و بهداشت كاران مراقب نباشند، و دست های خود را پس از هر بار تعویز پوشك نشویند، می توانند این بیماری را منتقل كنند.

چگونه می توان از عفونت با ژیاردیاز جلوگیری كرد؟
در مورد نوشیدن آب بسیار دقت كنید. وقتی برای پیك نیك می روید، یك شیشه آب همراه خود ببرید یا اینكه قبل از نوشیدن آب آن را بجوشانید. چند بار در روز دست خود را با آب و صابون بشویید. در مسافرت برای شستن ظروف یا مسواك زدن از آب نجوشیده استفاده نكنید. میوه های خام و سبزیجات را قبل از مصرف بشویید و پوست آن را بگیرید. غذا های نیم پز نخورید. اگر كسی در خانواده شما دچار ژیاردیاز شده است، این احتمال وجود دارد كه شما نیز مبتلا شوید چون او می تواند این بیماری را در خانواده منتشر كند بخصوص به بچه ها.

پزشك من چگونه می تواند به من بگوید كه من مبتلا به ژیاردیاز هستم؟
پزشك با بررسی نتایج آزمایشات مدفوع شما می تواند ژیاردیاز را تشخیص دهد. گاهی چندین نمونه مدفوع برای تشخیص ژیاردیاز ضروری است. گاهی آزمایشات دیگر نیز ضروری هستند.

عفونت با ژیاردیاز چگونه درمان می شود؟
ژیاردیاز با دارویی به نام مترونیدازول درمان می شود. این دارو هر 8 ساعت و به مدت 10-5 روز مصرف می شود.
عوارض این دارو شامل احساس طعم فلزی در دهان یا تهوع است. در صورت مصرف مترونیدازول، نباید الكل مصرف كنید. این دارو در اوایل دوران حاملگی نباید مصرف شود.
بچه های زیر 5 سال را می توان با نورازولیدون درمان كرد. این دارو عوارض جانبی كمتری دارد و به صورت شربت وجود دارد. اما نباید برای كودكان زیر 1ماه استفاده شود.
اغلب بهتر است تمام اعضای خانواده با هم درمان شوند زیرا ژیاردیاز به سادگی منتشر می شود. در بیشتر موارد بهتر است پزشك پس از خاتمه دوران درمان یك آزمایش مدفوع دیگر برای شما درخواست دهد تا اطمینان حاصل كند كه دارو موثر بوده است.
گاهی لازم است كه دارو را برای مدت طولانی تری مصرف كنید یا لازم باشد داروی دیگری مصرف كنید تا درمان تكمیل شود.

عفونت قارچی ناخن

عفونت ناخن انگشتان که به وسیله قارچ ها ایجاد می شود را انیکومایکوزیس می نامند. احتمال بروز عفونت در ناخن انگشت شست پا بیشتر از ناخن های دیگر انگشتان است. این عفونت باعث ضخیم شدن ناخن و تغییر رنگ آن می شود.

همچنین ممکن است ناخن شکننده شود یا شکل آن تغییر کند. حتی ممکن است دچار درد نوک انگشتان شوید.

چه کسانی دچار عفونت قارچی ناخن می شوند؟
هر کس ممکن است دچار این بیماری شود. این نوع عفونت در افراد مسن بالاتر از 60 سال رایج تر است. همچنین این نوع عفونت در بیماران مبتلا به دیابت و مشکلات عروقی شایع است. احتمال بروز عفونت قارچی ناخن در کودکان کم است.

چرا فردی دچار عفونت قارچی ناخن می شود؟
شاید به سختی بتوان گفت که یک فرد کجا و چگونه دچار این عفونت می شود. محیط های گرم و مرطوب برای رشد قارچ مناسب هستند. اگر فردی اغلب چکمه یا پوتین بپوشد، پایش گرم می شود و عرق می کند، در نتیجه قارچ می تواند در نواحی ناخن انگشتان رشد کند. همچنین اگر پابرهنه روی کف های گرم و مرطوب راه بروید ممکن است دچار این عفونت بشوید. افرادی که دستشان اغلب اوقات خیس است (مانند کسانی که در رستوران ها دائما ظرف می شویند) با احتمال بیشتری دچار این عفونت می شوند.
گاهی اوقات افراد مختلفی از یک خانواده در یک زمان دچار عفونت قارچی ناخن می شوند. علت این مشکل، ضعیف بودن سیستم ایمنی این افراد (که قادر به مقابله با عفونت نیست) یا استفاده از یک حوله مشترک است.

عفونت قارچی ناخن چگونه تشخیص داده می شود؟
اگر فکر میکنید که دچار عفونت قارچی ناخن شده اید حتما به پزشک مراجعه کنید. پزشک با مشاهده دقیق ناخن هایتان، قادر است این نوع عفونت را تشخیص دهد. برای اطمینان از نوع عفونت، ممکن است پزشک نمونه ای کوچک از ناخن را برای آزمایشگاه بفرستد. ممکن است چند هفته طول بکشد تا آزمایشگاه نتیجه آزمایش را بدهد. نتیجه آزمایش می گوید که ناخن دچار عفونت قارچی یا نوعی دیگر عفونت شده است.

عفونت قارچ ناخنعفونت قارچی ناخن چگونه درمان می شود؟
داروهای مختلفی برای درمان عفونت قارچی ناخن تجویز می شود. برخی از این داروها برای افرادی که مشکلات کبدی یا نارسایی احتقانی قلب دارند، مضر هستند. در صورت داشتن هر یک از این بیماری ها به پزشک اطلاع دهید. پزشک داروی مناسب را برای شما تجویز می کند.
ممکن است که نیاز به درمان 6 هفتهای داشته باشید یا ممکن است درمان 6 ماه یا بیشتر طول بکشد. طول درمان بستگی به منطقه و شدت عفونت دارد. درمان موضعی نیز وجود دارد. ولی این درمان ها به تنهایی باعث بهبود بیماری نمی شوند.

چه کارهایی برای مراقبت از ناخن می توان انجام داد؟
در اینجا کارهایی را که برای مراقبت از ناخن مبتلا به عفونت قارچی لازم است را بیان می کنیم:

ناخن هایتان را کوتاه نگه دارید و قسمت های ضخیم آن را سوهان بکشید.
از یک ناخن گیر یا سوهان برای ناخن عفونی و ناخن سالم استفاده نکنید.
در صورتی که سروکارتان با آب زیاد است از دستکش ضد آب استفاده کنید و برای خشک نگه داشتن پوست از دستکش 100 درصد نخی استفاده نمایید.
جوراب های 100 درصد نخی بپوشید. اگر پایتان خیس شده یا جورابتان عرقی شده است آن ها را عوض کنید. هر روز جوراب های تمیز و خشک بپوشید. همچنین می توانید پودر ضد قارچ پا داخل جوراب بریزید تا به خشک نگه داشتن پایتان کمک کند.
کفش های راحت و نوک پهن بپوشید. از پوشیدن کفش های نوک تیز که باعث ایجاد فشار روی انگشتان می شود، خودداری کنید.
از راه رفتن با پای برهنه در مناطق عمومی خودداری کنید.

مسمومیت غذایی چیست

مسمومیت غذایی چیست -مسمومیت غذایی زمانی روی می دهد که شما خوراکی یا نوشیدنی آلوده به باکتری، ویروس یا مواد مضر را بخورید. بعضی وقت ها باکتری در غذا تولید سم می کند و این سم باعث ایجاد بیماری می شود.

مسمومیت غذایی چیستعلایم مسمومیت غذایی چیست؟

علایم مسمومیت غذایی می تواند چند ساعت تا چند روز پس از مصرف خوراکی یا نوشیدنی آلوده ایجاد شود. این مدت زمان با توجه به نوع مسمومیت و مقدار غذا یا نوشیدنی خورده شده متفاوت است. علایم ممکن است شامل این موارد باشد:

درد شکم
اسهال
تب
کاهش اشتها
تهوع
استفراغ
ضعف و خستگی
ممکن است یک نفر یا کل افرادی که غذا یا نوشیدنی آلوده را مصرف کردند دچار مسمومیت غذایی شوند. که بستگی به سم باکتری یا ویروس و میزان حساسیت افراد دارد.

چه افرادی بیشتر مستعد مسمومیت غذایی هستند؟

احتمال ابتلای کودکان و سالمندان به مسمومیت غذایی بیشتر از دیگران است. همچنین خطر ابتلا به مسمومیت غذایی در صورت مبتلا بودن به این بیماری ها بیشتر است.

ابتلا به بیماری های مزمن، مانند بیماری های کلیه و دیابت
بارداری
ضعف سیستم ایمنی، که می تواند به علت مصرف دارو پس از پیوند اعضا، برخی داروهای شیمی درمانی یا بیماری ایدز باشد.

در صورت ابتلا به مسمومیت غذایی چه کارهایی باید انجام داد؟
بیشتر مسمومیت های غذایی خفیف هستند و پس از چند روز از بین می روند. در طی مدت بهبودی، هدف جلوگیری از دهیدراسیون یا از دست دادن آب بدن است. دهیدراسیون باعث از دست دادن مایعات، مواد معدنی و مواد مورد نیاز بدن می شود.
تا زمانی که اسهال و استفراغ ادامه دارد، از خوردن غذاهای جامد و لبنیات خودداری کنید. زمانی که احساس بهبودی کردید می توانید به راحتی بخورید و بیآشامید. سعی کنید با خوردن غذاهای سبک و میوه هایی مانند موز شروع کنید و از خوردن غذاهای ادویه دار، مواد شیرین، لبنیات و مواد غذایی چرب و شیرین خودداری کنید. مایعات فراوان بنوشید ولی شیر و نوشیدنی های کافئین دار نخورید.

چگونه می توان دهیدراسیون یا از دست دادن بیش از حد آب را تشخیص داد؟
علایم دهیدراسیون شامل این موارد است:

کاهش یا عدم ادرار، یا تیره شدن رنگ ادرار نسبت به حالت طبیعی
خشکی دهان
خواب آلودگی یا خستگی
تشنگی بیش از حد
سردرد
گیجی
احساس سرگیجه یا سبکی سر
برای درمان دهیدراسیون خفیف، تلاش کنید آب بنوشید. سوپ و آب میوهی مخلوط شده با آب می توانند کمک کننده باشند. از خوردن چای، قهوه و دیگر نوشیدنی های کافئین دار خودداری کنید. این نوشیدنی ها دهیدراسیون را بدتر می کنند. به کودکانی که دهیدراسیون خفیف دارند محلول ORS بدهید. محلول ORS شامل نمک، شکر، پتاسیم و دیگر مواد مغذی است و به جایگزینی مایعاتی که از بدن خارج شده کمک می کند. شما می توانید ORS را از داروخانه ها تهیه کنید.
موارد شدید دهیدراسیون باید در بیمارستان درمان شوند. ممکن است در بیمارستان برای جبران مایعات و مواد معدنی بدن، سرم به بیمار وصل کنند.

آیا مسمومیت غذایی خطرناک است؟
مسمومیت غذایی می تواند خطرناک باشد. دهیدراسیون و همچنین برخی از انواع مسمومیت ها می تواند خطرناک باشد. مسمومیت غذایی ناشی از باکتری لیستریا برای جنین زنان باردار خیلی خطرناک است. معمولا عفونت برای مادر خفیف است ولی می تواند باعث سقط جنین، مرده زایی و ایجاد اختلالات تکاملی در جنین شود. افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند نیز در خطر ابتلا به مشکلات ناشی از لیستریا هستند.
مسمومیت غذایی ناشی از باکتری E.coli می تواند باعث ایجاد سندرم اورمی همولیتیک شود. سندرم اورمی همولیتیک می تواند باعث نارسایی کلیه خصوصا در افرادی که سیستم ایمنی ضعیف دارند شود.

چه غذاهایی بیشتر باعث مسمومیت غذایی می شوند؟
خوردن گوشت نپخته، لبنیات پاستوریزه نشده و میوه و سبزیجات نشسته شایع ترین علت های مسمومیت غذایی هستند. مسمومیت غذایی بیشتر در پیکنیک و رستوران ایجاد می شود، جایی که غذا مانند سس مایونز سالاد برای مدت زیادی خارج از یخچال نگهداری می شود.

چگونه می توان از ابتلا به مسمومیت غذایی پیشگیری کرد؟
با انجام کارهایی که ذکر می کنیم می توانید از ابتلا به مسمومیت غذایی جلوگیری کنید:

میوه ها و سبزیجات را کاملا بشویید
چاقو و دیگر لوازم آشپزخانه را قبل از تماس با دیگر مواد خوراکی تمیز کنید
دست ها و وسایل آشپزخانه را اکثر اوقات بشویید
گوشت خام و نپخته را در مجاورت دیگر وسایل آشپزخانه و مواد خوراکی قرار ندهید
از چاقویی که برای بریدن گوشت خام استفاده کردید برای بریدن دیگر مواد خوراکی که پخته نمی شوند استفاده نکنید
مواد غذایی که تاریخ گذشته هستند را استفاده نکنید
کنسروهای باد کرده و فرو رفته را مصرف نکنید
باقی مانده غذا را در صورتی که در طی 4 ساعت مصرف نمی کنید داخل یخچال بگذارید
قارچ های ناآشنا و وحشی را نخورید
در رستوران ها و اماکن عمومی از خوردن مواد غذایی که برای مدت طولانی خارج از یخچال نگهداری می شوند خودداری کنید.

مسمومیت با ماهی

مسمومیت با ماهی –

 مسمومیت غذایی ناشی از خوردن ماهی چگونه ایجاد می شود؟

2 راه برای ابتلا به مسمومیت ناشی از خوردن ماهی وجود دارد: مسمومیت سیگواترا: این نوع مسمومیت زمانی اتفاق می افتد که ماهی های آب های گرم را مصرف کنید که از غذاهای سمی استفاده کرده باشند.

مسمومیت با ماهیاین سم با پختن و فریز کردن از ماهی خارج نمی شود. مسمومیت اسکومبروئید: اگر پس از صید ماهی در جای گرم نگهداری شود، ماده ای شبیه هیستامین در بدن برخی ماهی ها تولید می شود. هیستامین یک ماده شیمیایی است که برای بدن نوعی هشدار به حساب می آید. این ماده به سیستم ایمنی گوشزد می کند که عفونتی در بخشی از بدن رخ داده است. اگر ماهی مصرف کنید که پس از صید، به خوبی سرد نشده است، نسبت به هیستامینی که در بدن شما آزاد خواهد شد، واکنش نشان خواهید داد.

چه كسانی دچار مسمومیت با ماهی می شوند؟

تمام افرادی كه ماهی مصرف می كنند در معرض این خطر هستند.

علائم مسمومیت غذایی با ماهی چیست؟
علائم مسمومیت سیگواترا شامل تهوع، استفراغ، اسهال، گیجی و كرختی است. باید به تغییرات توانایی خود در احساس سرما توجه كنید.
علائم مسمومیت اسكومبروئید اغلب حدود 20-30 دقیقه پس از خوردن ماهی آلوده بروز می كند. این علائم شامل برافروختگی (سرخ شدن)، تهوع، استفراغ، كهیر و اشكال در تنفس است. این علائم مشابه سایر واكنش های آلرژیك است هرچند به معنی وجود آلرژی نسبت به ماهی نیست.

مسمومیت با ماهی چگونه درمان می شود؟
مسمومیت سیگواترابا مصرف برخی داروها بصورت علامتی بهبود می یابد. دارویی برای درمان این نوع مسمومیت وجود ندارد. علائم با گذشت زمان از بین می روند.
مسمومیت اسكومبروئید با استفاده از آنتی هیستامین ها درمان می شود.

بیماری چه مدت به طول می انجامد؟
علائم مسمومیت سیگواترا 1-2 هفته باقی می ماند. مدت زمان وجود علائم بستگی به میزان سم خورده شده دارد. مجدداً به محض خوردن ماهی آلوده علائم مسمومیت برمی گردد.
علائم اسكومبروئید به مدت 6-8 ساعت پس از خوردن ماهی آلوده باقی می ماند. به محض خوردن مجدد ماهی كه به خوبی در یخچال نگهداری نشده است، علائم پدیدار می شوند.
مسمومیت سیگواترا و اسكومبروئید به ندرت كشنده است.

چگونه می توانم از مسمومیت با ماهی جلوگیری كنم؟
برای پرهیز از مسمومیت سیگواترا از خوردن ماهی هایی كه به طور معمول حاوی سم هستند پرهیز كنید. سم عمدتاً در احشاء داخلی ماهی تجمع می یابد بنابراین نباید آن را مصرف كنید.
برای جلوگیری از مسمومیت اسكومبروئید از خوردن ماهی هایی كه به خوبی و در شرایط درست در یخچال نگهداری نشده اند خودداری كنید. بخصوص مراقب ماهی تن، ساردین و كولی باشید.

لومبار پانکچر چیست

لومبار پانکچر یا نمونه مایع مغزی نخاعی چیست –

 لومبار پانکچر اقدامی است که برای تشخیص مننژیت و بیماری های سیستم عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع به کار می رود.

لومبار پانکچر یا پونکسیون لومبار یا Lumbar Puncture چیست؟
لومبار پانکچر اقدامی است که طی آن از مایع مغزی نخاعی (cerebrospinal fluid) نمونه تهیه می شود. مایع مغزی نخاعی (CSF) مایعی است که مغز و نخاع را احاطه کرده است و این دو را تغذیه و حفاظت می کند. در بیماری های مغزی و نخاعی و عفونت ها و سرطان ها، خصوصیات فیزیکی و شیمیایی این ماده تغییر می کند و با آزمایش روی آن می توان به تشخیص قطعی در مورد بیماری رسید. مثلا مننژیت که التهاب و عفونت پرده مننژ است (پرده ای که مغز و تخاع را می پوشاند) با نمونه مایع مغزی نخاعی به خوبی و به سرعت تشخیص داده می شود.

 لومبار پانکچر چیستلومبار پانکچر (lumbar puncture) چطور انجام می شود؟
در اکثر موارد لومبار پانکچر به صورت اورژانس برای تشخیص فوری مننژیت صورت می گیرد. در برخی موارد به صورت خارج بیمارستانی برای مقاصدی دیگر انجام می شود.
معمولا، روی یک تخت به پهلو باید دراز بکشید و زانوهای خود را به سینه بچسبانید و بغل کنید (شبیه جنین در شکم مادر). برخی موارد باید ایستاده و بر روی تخت خم شوید. پزشک انتهای کمر و پشت شما، جایی در انتهای ستون فقراتتان را با ماده ضدعفونی تمیز می کند. سپس مقداری بیحس کننده به زیر پوست منطقه ای بین 2 مهره (vertebrae) از ستون فقرات پایینی تزریق می کند تا منطقه به خوبی بی حس شود.
پزشک یک سوزن را وارد منطقه بین دو مهره انتهایی می کند و وارد فضای ستون مهره ها که حاوی مایع مغزی نخاعی (CSF) است می شود. به دلیل بی حسی اکثرا دردی حس نمی کنند ولی ممکن است به دلیل ورود سوزن کمی احساس فشار بکنید. برخی افراد نیز وقتی سوزن وارد می شود احساس تیز و تیر کشنده ای در پشت و پاهای خود می کنند.
مقداری از مایع مغزی نخاعی از طریق سوزن وارد شده، به بیرون نشت می کند که پزشک آن را با ظرف مخصوص نمونه گیری جمع می کند. در ابتدا پزشک ظاهر، رنگ و قوام مایع مغزی نخاعی یا همان CSF را چک می کند و برای بررسی بیشتر به آزمایشگاه می فرستد. در آزمایشگاه مایع CSF زیر میکروسکوپ برای پیدا کردن باکتری یا میکروب خاصی مشاهده می شود. همچنین مقدار گلوکز (قند) و پروتئین و سایر مواد شیمیایی در مایع مغزی نخاعی سنجیده می شود. در پاره ای از موارد پزشک نیاز دارد تا فشار مایع مغزی نخاعی را اندازه گیری کند. در این موارد لوله ای خاص به انتهای سوزن متصل می شود که می تواند فشار مایعات را اندازه گیری کند.
سوزن حدود 1 تا 2 دقیقه در بدن می ماند و به محظ دریافت مایع مغزی نخاعی به اندازه کافی، سوزن خارج می شود و مکان سوزن زده شده پانسمان می شود.

لومبار پانکچر چه عوارض و مشکلاتی به همراه دارد؟
برخی افراد بعد از انجام لومبار پانکچر سردرد می گیرند که طی چند ساعت از بین می رود. بهتر است بعد از انجام آزمایش حدود چند ساعت دراز بکشید تا سردرد نگیرید. سایر مشکلات احتمالی لومبار پانکچر نادر است مثلا، عفونت یا خونریزی محل سوزن یا خروج مقدار بیشتری از مایع مغزی نخاعی. آسیب به نخاع در لومبار پانکچر بسیار نادر است و معمولا اتفاق نمی افتد.

مزایا و معایب مصرف گوشت بوقلمون

خواص گوشت بوقلمون » گوشت بوقلمون بدون پوست، به طور طبیعی چربی کمی دارد که معادل 1 گرم چربی در هر 30 گرم گوشت است، لذا کسانی که دارای رژیم غذایی کم‏ چربی هستند، می‏توانند از آن استفاده کنند.

گوشت بوقلمون

150 گرم گوشت بوقلمون حدود نیمی از اسید فولیک مورد نیاز روزانه را تامین می کند. همچنین منبع خوبی از پروتئین، سلنیوم، روی و پتاسیم و ویتامین‏های B1 ، B3 ، B6 و B12 و اسید آمینه تریپتوفان است.

بوقلمون کلسترول بد خون را کاهش می‏‏دهد، آرامش و سرحالی ایجاد می‏کند، از سرطان جلوگیری می‏کند، ترشح هورمون تستوسترون را افزایش می‏دهد، سیستم ایمنی را تقویت می‏کند.

گوشت سفید و بدون پوست بوقلمون، یک ماده غذایی با پروتئین بالا و چربی کم است. کسانی که باید غذاهای کم چرب بخورند، می‏توانند از قسمت سفید گوشت بوقلمون استفاده کنند.

حال هر یک از اثرات مفید گوشت بوقلمون بر سلامتی بدن را به طور جداگانه برایتان توضیح می دهیم.

– کاهش کلسترول بد خون:

قسمت روشن‏تر گوشت بوقلمون که بدون پوست باشد، دارای چربی، چربی اشباع و کلسترول کمتری از گوشت مرغ و گاو است.

– جلوگیری از سرطان:

اسید آمینه تریپتوفان برای فعالیت سلول‏های T لازم است. سلول‏های T یک نوع از سلول‏های سیستم ایمنی بدن هستند که سلول‏های سرطانی را از بین می‏برند. در فقدان تریپتوفان، سلول T فعال می‏میرند.

– ایجاد آرامش و سرحالی:

ناقلین عصبی از اسیدهای آمینه تشکیل می‏شوند و ناقل عصبی به نام “سروتونین” از اسید آمینه تریپتوفان تشکیل شده است. سروتونین باعث سرحالی و آرامش در بدن می‏شود. لذا مصرف غذاهایی مثل بوقلمون باعث سرحالی می‏شود.

در یک بررسی، به 15 خانمی که سابقه ی ابتلا به افسردگی داشتند، دو نوع ترکیب اسید آمینه‏‏ای دادند. یک نوع ترکیب دارای اسید آمینه تریپتوفان بود و دیگری آن را نداشت. بعد از مصرف ترکیب بدون تریپتوفان، 10تا از این خانم‏ها دچار علائم افسردگی موقتی، ولی قابل توجه شدند. ولی بعد از مصرف ترکیب حاوی اسید آمینه تریپتوفان هیچ نوع تغییری در روحیه و حالت روانی این خانم‏ها مشاهده نشد.

– تقویت سیستم ایمنی بدن

مدارک زیادی وجود دارد که نشان می‏دهد اسیدآمینه تریپتوفان، نقش اساسی در سیستم ایمنی بدن به عهده دارد. یک مطالعه روی موش‏ها نشان داد که متابولیت‏های تریپتوفان (مولکول‏های ناشی از تجزیه تریپتوفان در بدن) اثر داروهایی را دارند که برای کاهش علائم بیماری ام اس استفاده می‏شوند. بیماری ام اس یک نوع بیماری‏ مربوط به سیستم ایمنی بدن است.

– افزایش هورمون تستوسترون

پروتئین موجود در گوشت بوقلمونی که به طور طبیعی (بدون استفاده از مواد شیمیایی و هورمونی) پرورش داده شده است، میزان هورمون تستوسترون را در بدن آقایان، در حد مطلوب نگه می‏دارد. ولی هورمون‏هایی که در پرورش بوقلمون‏های صنعتی استفاده می‏شوند، تولید هورمون استروژن (هورمون زنانه) را افزایش و هورمون تستوترون را کاهش می دهند.

کمبود پروتئین در برنامه غذایی مردان مسّن، منجر به افزایش گلوبولین باند شده با هورمون جنسی و کاهش فعالیت هورمون تستوسترون می‏شود. کاهش اثر تستوسترون باعث کاهش عملکرد جنسی و توده عضلانی و گلبول‏های قرمز خون می‏شود و منجر به پوکی استخوان می‏گردد.

– بهبود کم‏خوابی

اسید آمینه تریپتوفان نقش مهمی در خوابیدن دارد و باعث بهبود خواب در مبتلایان به بی‏خوابی مزمن می‏شود.

 هشدارها:گوشت بوقلمون مضراتی نیز دارد .

1- گوشت بوقلمون دارای اسید آمینه پورین است، لذا مبتلایان به نقرس باید آن را به میزان خیلی کم مصرف کنند.

2- گوشت بوقلمون دارای مقدار کمی اگزالات است. لذا بیماران مبتلا به سنگ کلیه اگزالاتی، خیلی کم باید آن را بخورند.

3- بوقلمون‏هایی که به طور طبیعی و ارگانیک پرورش داده می‏شوند، هیچ نوع هورمون و آنتی بیوتیکی در بدن خود ندارند.

4- تقریبا تمامی چربی بوقلمون در پوست آن موجود است. همچنین گوشت تیره رنگ آن چربی بیشتری از گوشت روشن‏تر (سفید) آن دارد. لذا قبل از پختن گوشت بوقلمون، تمامی پوست آن را جدا کنید. همچنین افراد مبتلا به چربی خون بالا بهتر است از گوشت روشن‏تر آن استفاده کنند.

اختلال بلع چیست

اختلال بلع چیست –

اشکال در بلع چیست؟ اشکال در بلع به معنی سختی در قورت دادن آنچه خورده می شود، می باشد. افرادی که دچار این مشکل می شوند، هنگام بلعیدن مواد خوراکی جامد، مایع و حتی بزاق دچار درد می شوند و حتی قادر به بلعیدن نیستند.

علل بروز مشكلات بلع چیست؟
اشكالات بلع در تمام سنین می تواند بروز كند اما در افراد مسن احتمال بروز آن بیشتر است. عوامل مختلفی می توانند سبب ایجاد اشكال در بلع شوند كه عبارتند از:

عادت های بد غذا خوردن: سریع خوردن، خوردن لقمه های بزرگ، خوردن در حالت دراز كشیده، ننوشیدن آب كافی هنگام خوردن غذا. همه مواردی هستند كه می توانند سبب ایجاد اشكالات بلع شوند. اگر به دلیل درد دندان نتوانید غذا را خوب بجوید نیز دچار مشكلات بلعی می شوید.
مشكلات عصب یا عضله: افرادی كه سكته مغزی داشته اند یا بیماری پاركینسون، ام اس، تحلیل عضلانی یا میاستنی گراو دارند احتمال درد با اشكال در بلع مواجه شوند. این بیماری ها می توانند اعصاب و عضلات مری را دچار مشكل كرده و غذا آهسته در مری حركت كند یا در مری گیر كند.
مشكلات مری: شرایطی مانند بازگش اسید معده به مری (رفلاكس) می تواند باعث آسیب مری و ایجاد زخم شود. زخم و بافت آسیب دیده باز شدن مری را دچار مشكل كرده و در نتیجه منجر به اختلالات بلعی می شود.
سایر اختلالات: برخی سرطان ها، بزرگی تیروئید یا بزرگی قلب منجر به افزایش فشار مری شده و اختلالات بلعی ایجاد می شود.

اختلال بلع چیستعلائم اختلال بلع چیست؟
درصورت اختلال بلع علائم زیر ممكن است مشاهده شود.

درد هنگام بلع
احساس گیر كردن غذا در مری هنگام بلع
اشكال درتنفس
كاهش وزن
سوزش سر دل مكرر
كاهش آب بدن
پریدن غذا در گلو كه می تواند منجر به عفونت ریه و پنومونی شود

پزشك چگونه می تواند تشخیص دهد كه دچار اختلال بلع شده ام؟
پزشك سولاتی در مورد علائم شما خواهد پرسید. پزشك از شما سوال خواهد كرد كه چه غذاها یا مایعاتی شما را با مشكل بلع مواجه می كند یا آیا هنگام بلع، درد حس می كنید؟ آیا مكرراً سوزش سر دل دارید؟ آیا سرفه یا استفراغ خونی داشته اید؟ پزشك ممكن است برای شما آزمایش بلع باریوم درخواست نماید. در این آزمایش محلولی حاوی اندكی باریوم به شما داده می شود تا آن را بخورید. پزشك با اشعه X حركت باریوم را در مجاری گوارشی شما دنبال می كند. این آزمایش می تواند به پزشك كمك كند تا تشخیص دهد كه آیا چیزی باعث بسته شدن مری شده است یا مشكل دیگری وجود دارد.
آزمایش دیگری كه می تواند برای تشخیص بیماری شما كمك كننده باشد، اندسكوپی است. با آندسكوپی پزشك می تواند با دوربینی كه سر یك لوله باریك تعبیه شده است، داخل معده، مری و ابتدای روده را ببیند. گاهی بیوپسی (نمونه برداری از بافت) لازم است تا پزشك احتمال سرطان را رد كند. در طول این آزمایش احتمال دارد كه آرامبخش برای شما تجویز شود و ته گلوی شما بی حس شود تا درد كمتری حس كنید.

اختلال بلع چگونه درمان می شود؟
درمان شما بستگی به این دارد كه علت ایجاد بیماری چه بوده است و اگر مشكل شما نحوه غذاخوردن باشد، شما بایستی نحوه غذاخوردن را تغییر دهید و الگوی بلعیدن خود را تغییر دهید. ممكن است لازم باشد با دقت غذا را بجوید یا آب بیشتری در حین غذا خوردن بنوشید. شاید لازم باشد تا وضعیت خود را هنگام غذا خوردن از خوابیده به نشسته تغییر دهید. این كار بسیار ساده است.
پزشك غذاهایی كه بلع آن ها راحت تر است برایتان تجویز می كند. ممكن است لازم باشد تا تمریناتی برای تقویت عضلات بلعی انجام دهید.
گاهی ممكن است درمان دارویی برای بهبود مشكل بلع شما تجویز شود. اگر اختلال بلع شما ناشی از افزایش اسید معده باشد، پزشك مصرف داروهای ضد اسید یا كاهنده اسید را برای شما تجویز خواهد كرد كه قبل از هر غذا مصرف می شود. اگر اختلالات عضلانی منجر به اختلال بلع شود، پزشك داروی شل كننده عضله مثل سم بوتولیوم كه سبب شل شدن عضلات گلو می شود برای شما تجویز می كند كه منجر به بلع آسان تر می شود. اگر مشكل بلع ناشی از تومور یا چیز دیگری باشد كه باعث انسداد مری می شود، شاید لازم باشد كه جراحی انجام دهند.