پزشک تو – سایت پزشکی

معرفی داروی فلوکستین –

فلوکستین (Fluoxetine)  دارویی  ضدافسردگی (Anti-depressant) از خانواده ی داروهای مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) می باشد. فلوکستین در سال 1974 کشف شده، در سال 1987 توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تایید گشت و از سال 2001 حق ثبت اختراع آن باطل گشته و برای تولید در دسترس همه شرکت ها قرار گرفت.

داروهای ضدافسردگی برای درمان طیف گسترده ای از بیماری ها ازقبیل افسردگی و سایر بیماری ها و اختلالات روانی و خلقی مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها به افراد برای بهبود حالشان و کمک به پیشگیری از افکار و اقدامات آسیب رسانی بخود و خودکشی کمک می نمایند. بااینحال تحقیقات نشان می دهند که تعداد کمی از افراد (معمولا آنهایی که زیر 25 سال دارند) بعد از مصرف قرص های ضدافسردگی، ممکن است افسردگی و یا سایر اختلالات خلقی آنها بدتر شده و یا افکار خودکشی به آنها دست داده و یا حتی اقدام بخودکشی نمایند، بنابراین لازم است همه افراد (بخصوص افراد زیر 25 سال) حتی آنها که فلوکستین را برای بیماری های غیر از افسردگی استفاده می کنند، با پزشک خود درباره خطرات و مزایای داروهای ضدافسردگی مشورت نمایند.

موارد استفاده فلوکستین و کاربرد آن

فلوسکتین برای درمان افسردگی، اختلال وسواسی جبری، بعضی از اختلالات خوردن و حملات ترس (حملات ناگهانی و غیرقابل پیش بینی ترس و نگرانی شدید) و بعضی از انواعسندرم پیش از قاعدگی استفاده می شود. فلوکستین از خانواده ی داروهای مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI)  بوده و به افزایش سروتنین (ماده شیمیایی در مغز که به حفظ  تعادل روانی کمک می کند) در مغز افراد می شود.

سایر موارد مصرف فلوکستین از قبیل استفاده برای درمان الکلیسم (اعتیاد به الکل)، اختلال نقص توجه، اختلال شخصیت مرزی، اختلالات خواب، سردرد، بیماری های روانی، اختلالاسترس پس از سانحه، سندرم تورت، چاقی، مشکلات جنسی و فوبیا (ترس) مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو بسته بنظر پزشک ممکن است برای مشکلات دیگر نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

نحوه مصرف فلوکستین

فلوکستین بسته به بیماری فرد در مقادیر(دوز) و دفعات مختلفی در روز مصرف می شود. برای مصرف فلوکستین بسته به بیماری و مشکل خاص شما پزشک دستورمصرف صادر می نماید و شما باید قبل از شروع مصرف فلوکستین آن را بدقت مطالعه نمایید. بسیار مهم است که مصرف دارو را تا زمانیکه پزشک تجویز کرده ادامه دهید، حتی اگر فکر می کنید که مشکل شما بهبود یافته است. بعضی از بیماری ها زمانیکه دارو ناگهانی قطع شود، بدتر می شوند و باید کم کم اقدام به قطع دارو نمود. همچنین برای تاثیر اولیه دارو باید بین 1 تا 2 هفته صبر کرده و حدود 4 تا 5 هفته طول می کشد که دارو اثرات کامل خود را نشان دهد. بدون مشورت با پزشک اقدام به قطع مصرف دارو نکنید.

عوارض جانبی فلوکستین

تهوع، خواب آلودگی، سرگیجه، اضطراب، مشکل در بینایی، کاهش اشتها، خستگی، عرق کردن و یا خمیازه کشیدن، ضعف، کاهش وزن، تغییر در میل و توانایی جنسی، گلو درد،گرفتگی عضلات و خشکی دهان ممکن است، هنگام استفاده از این دارو رخ دهد. اگر هر یک از عوارض ذکر شده، رخ داد، سریعا با پزشکتان دراینباره مشورت نمایید.

به یاد داشته باشید که پزشک شما این دارو را به این منظور تجویز کرده که اعتقاد داشته سود این دارو از ضرر و عوارض جانبی آن برای شما بیشتر می باشد و خیلی از افرادیکه این دارو را مصرف می نمایند با مشکل و عوارض جانبی جدی روبرو نمی شوند.

اگر حین مصرف این دارو دچار عوارض جانبی نادر ولی جدی این بیماری از قبیل مدفوع خونی و سیاه، استفراغی که شبیه دانه های قهوه هست، تپش قلب، غش، تشنج، راش های پوستی و تغییر در مقدار ادرار شما رخ داد، سریعا به بیمارستان و یا پزشک خود مراجعه نمایید.

اگر شما مبتلا به دیابت هستید، فلوکستین ممکن است برروی سطح قندخون شما تاثیر بگذارد، بهمین دلیل سطح قندخون خود را هنگام مصرف دارو به طور منظم کنترل نمایید و نتیجه آنها را با پزشکتان درمیان گذارید.

این دارو ممکن است سطح سروتونین خون را افزایش داده و باعث مشکلی نادری بنام سندرم سروتونین شود. خطر ابتلا به این سندرم نادر زمانیکه از سایر داروهای افزایش سروتونین بهمراه این دارو استفاده می نمایید، بیشتر نیز می شود. اگر مبتلا به هریک از عوارض جدی دارو همچون تپش قلب، توهم، عدم توانایی جهت یابی، تهوع/اسهال/یبوستشدید، کشیدگی عضلات، تب غیرقابل توضیح و بیقراری و پریشانی غیرمعمول شدید، به بیمارستان و یا پزشک خود مراجعه نمایید.

هنگام مراجعه به پزشک و یا داروساز دررابطه با داروهایی که مصرف می کنید، مشورت نمایید و وی را از داروهای مصرفیتان آگاه کنید. همچنین اگر مبتلا به هر مشکلی گشتید که ابتلا به آن را مرتبط با مصرف دارو می دانید، به پزشک مراجعه کرده و اگر مورد اورژانسی بود، به بیمارستان مراجعه کنید چراکه عوارض جانبی ذکر شده لیست کامل عوارض جانبی نبوده و ممکن است مشکل ذکر نشده‌ی دیگری نیز باقی مانده باشد. همچنین درباره عوارض جانبی، اختلالات دارویی و احتیاط های پیش از مصرف با پزشک مشورت نمایید.

[box type=”note” align=”aligncenter” ]این مطلب فقط برای اطلاع عمومی بوده، استفاده از آن برای خوددرمانی و یا قطع مصرف دارو مجاز نیست و مصرف و یا قطع مصرف دارو فقط با تصمیم پزشک ممکن می باشد. همچنین ممکن است همه عوراض و خطرات دارو ذکر نشده باشد و نیاز به مشورت با پزشک درباره همه مشکلات و عوارض جانبی دارو می باشد. درضمن هنگام مصرف داروهای ضدافسردگی میبایست همیشه و مرتبا با پزشکتان در ارتباط بوده و هرچند وقت یکبار به وی مراجعه نمایید.[/box]

هموروئید یا بواسیر، به کلافه های عروقی ناحیه مقعد گویند که به علت فشار آمدن به کف لگن در هنگام زور زدن موقع اجابت مزاج، پر خون و متورم شده و در صورت تکرار و ادامه یافتن یبوست، این کلافه های عروقی پاره شده و به صورت خونریزی و بیرون زدگی از مقعد نمایان می شود.

داروهای بدون نسخه مصرفی در درمان هموروئید نباید بیشتر از 7 روز استفاده شوند. اگر بعد از این دوره مشکل بهبود نیافت بیمار باید جهت بررسی دقیق تر به پزشک مراجعه نماید.

هموروئید در صورت عدم درمان می‏تواند منجر به بیرون زدگی، در نتیجه آلوده شدن عروق مربوطه با مدفوع و یا خونریزی این رگ ها شود.

 داروهای ضد هموروئید دارای اثرات قابض، ضدالتهاب و ضددرد و بی حس کننده موضعی می باشند.

 موارد مصرف

شیاف و پماد آنتی هموروئید (ANTIHEMORRHOID) جــهت درمــان هموروئید داخلی و دیگر اختلالات مجرای معقدی مانند التهاب راســت روده، شقاق همراه با فیستول و آزردگی و خارش اطراف معقد مصرف می شوند.

 به طوری که یک شیاف پــس از هر اجابت مزاج مصرف می شود. قابل ذکر است که تعداد شیاف مصرفی در روز نباید بیش از مــقدار تجویزی توسط پزشک باشد.

 عوارض جانبی

عوارض جانبی این داروها ممکن است در اثر استعمال بیش از حد مجاز آن بروز نماید.

 در صورت بروز عوارضی مثل خارش، قرمزی، راش پوستی، سوزش و درد و واکنش های حساسیتی و خونریزی مقعدی که قبل از استعمال دارو وجود نداشته است به پزشک خود مراجعه نمائید.

 نکات قابل توصیه

– دارو را طبق تجویز پزشک استفاده کنید.

– قبل از استعمال پماد، مقعد را کاملا با آب و صابون شسته و تمیز نمایید.

– قبل و پس از استفاده از اپلیکاتور برای زدن پماد، آن را با آب و صابون شسته و تمیز نمایید.

– چنانچه استعمال یک نوبت از دارو را فراموش کردید، به محض به یادآوردن آن را استعمال نمایید، ولی اگر زمان استعمال نوبت بعدی فرارسیده باشد، از مصرف دوباره دارو خودداری کنید.

 تداخل دارویی

داروهای‌ مسدد بتا آدرنرژیک‌ از طریق‌ کاهش‌ جریان‌ خون‌ کبدی‌، ممکن‌ است‌ سرعت‌ متابولیسم‌ لیدوکائین‌ موجود در فرآورده‌ را کاهش‌ دهند.

سایمتیدین‌ از طریق‌ کاهش‌ متابولیسم‌ داروهای‌ موجود در این‌ فرآورده‌، ممکن‌ است‌ متابولیسم‌ آن ها را به‌ تاخیر بیاندازد.

هشدار

در صورت بروز خونریزی، با پزشک تماس بگیرید.

چنانچه پس از گذشت یک یا دو هفته از مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید و یا علائم درد، ورم، تحریک و قرمزی بدتر شد به پزشک خود مراجعه نمایید
قبل از قطع استعمال دارو با پزشک خود مشورت نمایید.

 مقدار مصرف

یک اپلیکاتور پماد و یا یک شیاف، صبح و شب بر حسب نیاز و بر اساس دستور پزشک مصرف شود.

بارداری و شیردهی

استعمال این دارو در بارداری و شیردهی تنها با توصیه پزشک می باشد.

مادران باردار بهتر است نکات زیر را برای کاهش درد و درمان هموروئید به کار بندند.

– هنگام اجابت مزاج زیاد فشار و زور ندهند.

– استفاده از کیسه یخ، کمپرس مرطوب گرم

– استفاده از پمادهای موضعی و بی حسی

– استفاده از غذاهای با فیبر بالا برای پیشگیری از یبوست ( مصرف سبزی ، میوه ، غلات )

– استفاده از مایعات به مقدار کافی در طی روز ( آب )

– در صورتی که هموروئید سفت یا دردناک شود و یا خونریزی از رکتوم وجود داشته باشد، با پزشک زنان خود مشورت کنند.

شرایط نگهداری

دارو در دمای پایین تر از 30 درجه سانتیگراد نگهداری و از یخ زدگی محافظت گردد.

دور از دسترس اطفال نگهداری شود.

 سایر فرآورده های ضد هموروئید

معمولاً این فرآورده‌ها ترکیبی از عوامل مختلف ضد خارش، سوزش، درد و تورم یا ضد التهاب می‌باشند تا کلیه علائم بیماری را رفع نمایند.

بنزوائید: ضد خارش، سوزش، درد و تحریک

لیدوکائین: ضد خارش، سوزش، درد و تحریک

کالامین: ضد تورم

زینک اکساید: قابض، ضد تورم، و تحریک

وازلین: ضد خارش و تحریک

 اما یک فرآورده‌ ترکیبی بسیار مۆثر موجود در بازار دارویی ایران، آنتی هموروئید یا ضد هموروئید است.

 ترکیبات آنتی هموروئید (Antihemorrhoides)

لیدوکائین (ضد خارش، سوزش، درد و تحریک)، هیدروکورتیزون استات (ضد التهاب)، آلومینیوم ساب استات (قابض و ضد التهاب) و زینک اکساید (قابض، ضد تورم و تحریک)

 داروی رکتول؛ ضد بیماری هموروئید و شقاق

دکتر علی صالح‌نیا، مدیر عامل لابراتوار تحقیقات کاربردی گیاهان دارویی لرستان اظهار کرد:

« داروی رکتول می‌تواند باعث از بین رفتن التهاب عروق ناحیه مقعد شده و با رفع التهاب باعث جمع شدن و از بین رفتن عوارضی مانند خارش، سوزش و درد شود.

 داروی رکتول از ماده موثره گیاه “مورت سبز” که در رشته‌ کوه‌های زاگرس و نواحی استان لرستان یافت می‌شود، ‌استخراج شده و دارای ویژگی‌هایی مانند تسریع در درمان بیماری نسبت به نمونه مشابه شیمیایی خود است. این دارو دارای اثر بی‌حس کنندگی است.

 این داروی گیاهی می‌تواند با دوزهای معین مورد مصرف بیمار قرار گرفته و در ناحیه رکتوم تخلیه شود.

  در انجام آزمایش‌ها و مطالعات به این نتیجه رسیدیم که اثرات و کیفیت درمانی این داروی گیاهی بسیار بالاتر از نمونه مشابه شیمیایی موجود در بازار است به گونه‌ای که این دارو از نظر اثرات درمانی و کسب میزان رضایت بیمار و پزشک در 80 درصد موارد موفق عمل کرده و این در حالی است که نمونه مشابه شیمیایی این دارو تنها 35 درصد در این زمینه موفقیت کسب کرده است.»

تاثیر قرصهای تاخیری چیست –

زود ارضایی یا زود انزالی به مشکلی گفته می شود که در آن مرد قبل از آنچه خود و همسرش می خواهند منی از بدنش خارج شده و به انزال برسد. البته درصورتیکه این مشکل همیشگی نباشد جای نگرانی نیست و فقط زمانیکه زود انزالی همیشگی بوده و قبل از اینکه رابطه جنسی را شروع کنید و یا زمانیکه تازه رابطه جنسی را شروع کرده اید، رخ دهد، می شود به آن زود ارضایی گفت. چندین عامل برروی انزال تاثیر می گذارد به همین دلیل بهترین درمان انزال زودرس یا زود ارضایی ترکیبی از درمان های ذهنی، دارویی و تکنیک های جنسی می باشد و فقط نباید از قرص های تاخیری استفاده نمود. در این مقاله قصد داریم به بررسی داروهایی که بطورمعمول برای درمان زود انزالی یا زود ارضایی استفاده می شوند، بپردازیم.

هیچ دارویی به طور خاص از طرف سازمان غذا و دارویی ایالات متحده (FDA) برای درمان زود ارضایی تایید نشده است، بااینحال می توان از داروهای مختلف برای درمان این مشکل استفاده نمود. داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و داروهای ضدافسردگی حاوی تاثیرات مشابه SSRI از همه موفق تر می باشند. از کرم های بی حس کننده که حاوی بی حس کننده های موضعی هستند نیز می توان در بعضی از موارد استفاده نمود.

مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین
این نوع داروها یکی از انواع قرص های تاخیری بوده که از آنها برای افزایش طول رابطه جنسی و انزال استفاده می شود. تاثیرات جانبی مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین یک از موارد تاثیرگذار بوده و هنگام انتخاب آنها بعنوان داروی تاخیری باید به آنها توجه نمود. این تاثیرات جانبی شامل عوارض روانی و عصبی، واکنش های پوستی، اثرات آنتی کولینرژیک، نوسان در وزن بدن، تداخلات دارویی و تاثیرات جانبی جنسی بجز انزال زودرس همچون کاهش میل جنسی و یا اختلال نعوظ می باشند. این داروها شامل:

پاروکستین (Paroxetine)
داروی پاروکستین یکی از انواع قدرتمند داروهای SSRI بوده که می شود از آن برای درمان زود ارضایی استفاده نمود. احتمالا بهبود حاصل از دارو تا 3 هفته  بعد از شروع مصرف خود را نشان ندهد. اگر این قرص تاخیری تا شش هفته تاثیر خود بر زود ارضایی را نشان نداد و یا تاثیرات جانبی آن مشکل ساز شد، باید با دارویی دیگر جایگزین شود.

سرترالین (Zoloft)
داروی سرترالین یکی از انواع قدرتمند داروهای SSRI بوده که می شود از آن برای درمان زود ارضایی استفاده نمود. احتمالا بهبود حاصل از دارو تا 3 هفته  بعد از شروع مصرف خود را نشان ندهد. اگر این قرص تاخیری تا شش هفته تاثیر خود بر زود ارضایی را نشان نداد و یا تاثیرات جانبی آن مشکل ساز شد، باید با دارویی دیگر جایگزین شود.

سیتالوپرام (Celexa)
داروی سیتالوپرام یکی از انواع قدرتمند داروهای SSRI بوده که می شود از آن برای درمان زود ارضایی استفاده نمود. احتمالا بهبود حاصل از دارو تا 3 هفته  بعد از شروع مصرف خود را نشان ندهد. اگر این قرص تاخیری تا شش هفته تاثیر خود بر زود ارضایی را نشان نداد و یا تاثیرات جانبی آن مشکل ساز شد، باید با دارویی دیگر جایگزین شود.

فلوکستین (Fluoxetine)
داروی فلوکستین یکی از انواع قدرتمند داروهای SSRI بوده که می شود از آن برای درمان زود ارضایی استفاده نمود. احتمالا بهبود حاصل از دارو تا 3 هفته  بعد از شروع مصرف خود را نشان ندهد. اگر این قرص تاخیری تا شش هفته تاثیر خود بر زود ارضایی را نشان نداد و یا تاثیرات جانبی آن مشکل ساز شد، باید با دارویی دیگر جایگزین شود.

داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای
داروهایی که علایم مشابهی همچون داروهای SSRI  هستند، از قبیل بعضی از انواع خاص داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای (TCAs) را می شود به عنوان داروی درمان زود ارضایی استفاده نمود. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای که بیشتر از بقیه در زمینه درمان زود ارضایی برروی آن تحقیق شده است کلومیپرامین بوده که شاید بیشتر از خیلی از داروهای SSRI برای این منظور مفید باشد.

داروهای بی حس کننده موضعی
کرم های و داروهای بی حس کننده موضعی قادر به کاهش حساسیت و تحریک پذیری آلت بوده و باعث تاخیر در انزال می شود. این کرم ها از کم خطر ترین داروهایی هستند که برای درمان زود ارضایی از آنها استفاده می شود. در صورتیکه فرد حساسیت خاصی به این داروها نداشته باشد، عوارض جانبی سیستمیک کمی در پی دارند. لیدوکائین و پریلوکائین 2.5 درصد از جمله داروهای بی حس کننده موضعی می باشد. نحوه مصرف این کرم ها خاص بوده و باید با مشورت پزشک انجام شود.

مهارکننده فسفودی استراز نوع 5
در بعضی از تحقیقات سیلندافیل و سایر مهارکننده های فسفودی استراز نوع 5 (PDE5) همچون تادالافیل به همراه داروهای SSRI تاثیرات بهتری نسبت به مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین به تنهایی داشته اند. لازم بذکر است، استفاده از دو دارو عوارض جانبی بیشتری نسبت به مصرف فقط یک دارو می تواند بهمراه داشته باشد.

[tabs type=”horizontal”][tabs_head][tab_title][/tab_title][/tabs_head][tab]این مطلب فقط برای استفاده پزشکان بوده، استفاده از آن برای خوددرمانی و یا قطع مصرف دارو مجاز نیست و مصرف و یا قطع مصرف دارو فقط با تصمیم پزشک ممکن می باشد. استفاده خودسرانه هرنوع دارو از جمله داروهای ذکر شده می تواند خطرات جبران ناپذیری بهمراه داشته و باعث بدترشدن بیماری شود[/tab][/tabs]

– ایندومتاسین مسكن غیرمخدری است كه برای تسكین آرتریت‌ها یا التهاب و درد مفاصل استفاده می‌شود.

– به سبب خواص ضدالتهابی‌اش، در درمان بیماری‌هایی مثل آرتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنكیلوزان، آرتروز، آرتریت نقرسی ، التهاب مفصل و التهاب تاندون بسیار مؤثراست. ایندومتاسین از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی است.

– ایندومتاسین را همیشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، یا با آنتی اسید بخورید تا به معده‌تان كمتر آسیب بزند و موجب سوزش معده نشود. پیش از ریختن سوسپانسیون آن، شیشه دارو را به خوبی تكان دهید. برای جلوگیری از تحریك و آسیب مری، پس از خوردن قرص و كپسول ایندومتاسین، 15 تا 30 دقیقه دراز نكشید.

– در صورت بروز هریك از علایم زیر مصرف ایندومتاسین را قطع كنید:

درد قفسه سینه، خستگی یا خواب‌آلودگی شدید، سردرد شدید هنگام صبح، تغییرات خلقی یا گیجی، گزگز انگشتان دست‌ها و پاها، خون‌ریزی از مقعد (در موارد استعمال شیاف)، درد یا سوزش معده، تهوع یا استفراغ، مدفوع سیاه و قیری شکل، لرز، تب، درد عضلانی، به ویژه اگر درست قبل یا هم‌زمان با بروز بثورات جلدی رخ دهند، افزایش وزن، كبودی یا خون‌ریزی غیرعادی، بثورات جلدی ، زخم‌های دهانی یا تب یا گلودردی كه پیش از مصرف ایندومتاسین وجود نداشته است.

– افراد مسن بیشتر از سایرین در معرض خطر مشكلات گوارشی و دیگر مشكلات خون‌ریزی دهنده‌ هستند.

– یك واكنش حساسیتی نادر به ایندومتاسین، آنافیلاكسی (شوک آلرژیک) است كه به مراقبت فوری پزشكی نیاز دارد. آنافیلاكسی به سرعت پیشرفت می‌كند. در صورت بروز تورم لب‌ها و اطراف چشم، كهیر یا تورم‌های روی پوست، ضربان قلب تند، خس‌خس سینه یا مشكل در تنفس، مصرف ایندومتاسین را قطع كرده، با یك مركز اورژانس پزشكی تماس بگیرید.

– در صورت وجود هریك از موارد زیر پیش از مصرف ایندومتاسین، پزشكتان را مطلع سازید:

حساسیت به آسپیرین یا دیگر داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی، سابقه ابتلا یا ابتلا به پولیپ‌های بینی مرتبط با آسپیرین، زخم‌های یا التهاب‌های دستگاه گوارش، هموفیلی یا دیگر مشكلات خون‌ریزی دهنده، زخم‌های دهانی یا بیماری‌های كبدی یا كلیوی.

– هنگام مصرف ایندومتاسین، برچسب همه داروهای مجاز بدون نسخه ای را که مصرف می کنید،به دقت بخوانید تا مطمئن شوید جزء داروهای ضد التهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن یا ناپروكسن) یا داروهایی كه با ایندومتاسین تداخل ایجاد می‌كند، نباشد.

به خاطر داشته باشید كه آسپیرین یك داروی ضدالتهابی غیراستروییدی است.

– پیش از انجام هرگونه عمل جراحی یا كارهای دندانپزشكی، پزشك را از اینكه ایندومتاسین مصرف می‌كنید، مطلع سازید. این دارو ممكن است موجب كبودی یا خون‌ریزی شدید شود.

دکتر هومن خلیقی

هفته نامه سلامت

معرفی داروی مترونیدازول –

موارد استفاده و عوارض قرص مترونیدازول
قرص مترونیدازول (METRONIDAZOLE) دارویی است که برای درمان طیفی از عفونت ها مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو به گروهی از آنتی بیوتیک ها که نیتروایمیدازول نام دارند، تعلق دارد. این داروی آنتی بیوتیکی فقط برروی عفونت های باکتریایی و تک یاختگان تاثیر دارد. این دارو بر عفونت های ویروسی تاثیری ندارد. مصرف غیرلازم و یا مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک ها باعث کاهش کارایی آنها می شود.

دلایل تجویز و استفاده از قرص مترونیدازول
مترونیدازول برای از بین بردن باکتری ها و میکروارگانیسم ها که باعث عفونت در دستگاه تولید مثل، دستگاه گوارش، پوست، واژن و سایر قسمت های بدن هستند، تجویز و مصرف می شود. همچنین این دارو به همراه داروی ضد زخم برای درمان بعضی از انواع زخم های معده مورد استفاده قرار می گیرد.

چگونه قرص مترونیدازول را مصرف نماییم؟
برای پیشگیری از ناراحتی معده، بهتر است این دارو را به همراه غذا و یا یک لیوان پر آب و یا شیر مصرف نمود. مقدار مورد استفاده بسته به بیماری شما، نوع عفونت و یا واکنش شما به درمان متغییر می باشد. توجه نمایید که تا زمانیکه مقدار تجویز شده توسط پزشک پایان نیافته است، به مصرف این دارو ادامه دهید، حتی اگر عفونت از بین برود.

عوارض جانبی مترونیدازول کدام اند؟
قرص مترونیدازول ممکن است باعث عوارض جانبی‌ای همچون سرگیجه، سردرد، اسهال،تهوع و استفراغ، درد معده، کاهش اشتها، یبوست و خشکی دهان شود. اگر هریک از این تاثیرات باقی ماند و یا بدتر شد به پزشک خود مراجعه کرده و وی را باخبر نمایید.

این دارو ممکن است باعث تیره شدن ادرار گردد، اما نگران نباشید، این موضوع مشکل زا نیست. بیاد داشته باشید که پزشک شما به این دلیل از این قرص برای درمان شما استفاده کرده چراکه باور داشته که این دارو فوایدی بیشتر از خطرات و اثرات جانبی اش برروی شما دارد. خیلی از افرادیکه از این دارو استفاده می نمایند، دچار مشکلی خاص و جدی نمی شوند.

اگر تغییراتی غیرمعمول ولی جدی، همچون بی ثباتی، تشنج، تغییرات خلقی و ذهنی (همچون گیجی)، بی حسی و سوزن سوزن شدن دست ها و یا ادرار دردناک در شما رخ داد، می بایست سریعا پزشک خود را در جریان گذارید.

اگر تغییراتی غیرمعمول ولی بسیار جدی، همچون درد چشم ها، سردرد شدید و مداوم، تغییرات ناگهانی در بینایی، خشکی و درد گردن، گلودرد، تب مزمن، خونریزی و کبودی غیرطبیعی، درد شدید شکم و تهوع و استفراغ مداوم و شدید برای شما اتفاق افتاد، سریعا پزشک خود را باخبر نمایید.

استفاده طولانی مدت و یا تکراری از این دارو می تواند باعث برفک دهان و یا نوع جدیدی عفونت قارچی واژنی شود. اگر برفک دهان و یا ترشحات چرکی در واژن خود مشاهده نمودید، پزشکتان را در جریان گذارید.

واکنش و حساسیت بسیار شدید و جدی به این دارو، غیرمعمول است اما اگر اتفاق افتاد سریعا با اورژانس تماس حاصل فرمایید.

لیست ارائه شده، عوارض جانبی کامل این دارو نیست و در صورتیکه مشکل دیگری حس کردید با پزشکتان تماس حاصل نمایید.

در صورت فراموش کردن مصرف دارو چه کنیم؟
اگر یکی از نوبت های مصرفی داروی خود را از دست داده و یا فراموش کردید، به محض یادآوری مصرف نمایید. بااینحال، اگر زمان مصرف نوبت بعد بود، این نوبت را رد کرده و همزمان دو قرص مصرف ننمایید.

این دارو را دور از دسترس کودکان خود و در بسته بندی آن نگه داری نمایید. دمای اتاق برای این دارو مناسب بوده و از را از رطوبت و گرمای زیاد به دور نگه دارید.

احتیاط های مربوط به مصرف مترونیدازول کدام اند؟
قبل از مصرف مترونیدازول:

درصورتیکه به مترونیدازول و یا هر داروی دیگری حساسیت دارید، پزشکتان را با خبر نمایید.
پزشک خود را از داروهای دیگری که برای شما تجویز شده بخصوص داروهای رقیق کننده خون همچون وارفارین، آستمیزول، لیتیوم، … و همچنین ویتامین ها باخبر نمایید.
در صورتیکه مبتلا به مشکلات و بیماری هایی همچون بیماری های خونی، کلیه، کبد و یا بیماری کرون هستید(یا بودید) پزشکتان را باخبر نمایید.
اگر باردار هستید، قصد بارداری دارید و یا شیرده هستید، پزشکتان را باخبر نمایید. همچنین اگر هنگام مصرف دار باردار شدید، با پزشکتان مشورت نمایید.
مترونیدازول می تواند باعث حساس شدن پوست شما شود، پس از ضدآفتاب، عینک آفتابی و لباس مناسب در صورت حساسیت به دارو استفاده نمایید.

سیتالوپرام (Citalopram یا Celexa) ضدافسردگی و از خانواده داروهای مهار کننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) میباشد. این دارو با افزایش ترشح سروتونین، ماده شیمیایی طبیعی که به حفظ تعادل مغز کمک می کند، به بهبود مشکلات روانی از جمله افسردگی کمک می نماید.

موارد مصرف سیتالوپرام
سیتالوپرام عموما برای درمان افسردگی استفاده می شود. سایر موارد مصرف این دارو را می توان درمان اختلال وسواسی جبری، اختلال ترس، سندرم ملال پیش از قاعدگی، اختلال اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه، اختلالات خوردن، الکلیسم و هراس اجتماعی تجویز می شود. این دارو در موارد دیگری نیز بسته به نظر پزشک تجویز می شود.

تداخلات دارویی سیتالوپرام
هیچکدام از داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین از جمله سیتالوپرام را نباید با داروهای اکسیداز تک آمین از قبیل ایزوکاربوکسازید (isocarboxazid)، فنلزین (phenelzine)، ترانیل سیپرومین (tranylcypromine)، سیلیجیلین (selegiline) و پروکاربازین استفاده نمود. ترکیب این داروها با یکدیگر باعث گیجی، فشارخون بالا، لرزش و بیش فعالیمی شود. اگر لازم به تغییر درمان از سیتالوپرام به این داروها و یا برعکس می باشد، باید بین قطع مصرف و شروع مصرف داروی دیگر 14 روز فاصله باشد. تریپوتوفان، یک مکمل غذایی معمول، زمانیکه با سیتالوپرام مصرف می شود باعث سردرد، تهوع، تعریق و سرگیجه می شود. لاینزوئیلید (Linezolid) و متیلین آبی تزریقی نیز نوعی اکسیداز تک آمین بوده و نباید به همراه سیتالوپرام مصرف شود.

مصرف داروهای مهار کننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) با آسپیرین، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و یا داروهای رقیق و یا غلیظ کننده خون باعث افزایش خطر خونریزی بخش فوقانی دستگاه گوارش می شود.

مصرف دربارداری و شیردهی
قرارگرفتن جنین در برابر سیتالوپرام در سه ماهه سوم بارداری می تواند باعث عوارضی شود. سیتالوپرام از طریق شیر وارد بدن نوزاد می شود و در کودکانیکه با شیر مادران تغذیه می شوند، می تواند باعث ایجاد عوارض جانبی گردد.

عوارض جانبی مصرف سیتالوپرام
شایع ترین عوارض و آثار جانبی همراه با سیتالوپرام شامل تهوع، خشکی دهان، تعریق زیاد، سردرد، لرزش، خواب آلودگی و مشکل در به خواب رفتن می باشند. عموما 1 نفر از هر 5 یا 6 نفر یکی از این عوارض را تجربه می نمایند. همچنین سیتالوپرام می تواند باعث اختلال جنسی شود. بعضی از افراد هنگام قطع مصرف دارو علایمی حس می نمایند. علایم ناشی از قطع مصرف دارو شامل سرگیجه، سوزن سوزن شدن، خستگی، خواب های آشفته، کج خلقی و عصبانیت می باشد.

اخطارهای مصرف داروهای ضدافسردگی و سیتالوپرام
داروهای ضدافسردگی برای درمان طیف گسترده ای از بیماری ها ازقبیل افسردگی و سایر بیماری ها و اختلالات روانی و خلقی مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها به افراد برای بهبود حالشان و کمک به پیشگیری از افکار و اقدامات آسیب رسانی بخود و خودکشی کمک می نمایند. بااینحال تحقیقات نشان می دهند که تعداد کمی از افراد (معمولا آنهایی که زیر 25 سال دارند) بعد از مصرف قرص های ضدافسردگی، ممکن است افسردگی و یا سایر اختلالات خلقی آنها بدتر شده و یا افکار خودکشی به آنها دست داده و یا حتی اقدام بخودکشی نمایند، بنابراین لازم است همه افراد (بخصوص افراد زیر 25 سال) حتی آنها که سیتالوپرام  را برای بیماری های غیر از افسردگی استفاده می کنند، با پزشک خود درباره خطرات و مزایای داروهای ضدافسردگی مشورت نمایند. درصورت حس کردن اینکه حال خود و یا فرزند تحت نظر شما بدتر شده و یا احساس خودکشی و یا آسیب رساندن به خود و یا فرزندتان که در حال مصرف دارو است، دست داد، سریعا به پزشکتان مراجعه نمایید. در حین مصرف دارو فرد مصرف کننده و یا خودتان را تحت نظر داشته باشید.

داروهای مضر برای کبد –

بنا به نظر متخصصان دستگاه گوارش، بیش از هزار دارو وجود دارد که به کبد آسیب می‌رساند. اگر جزو افرادی هستید که دارو را مانند نقل و نبات می‌خورند، بهتر است کمی گوش‌به‌زنگ باشید.

مصرف داروهای مختلف مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، ضدالتهاب‌ها، داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدآکنه و… سلامت کبد را به خطر می‌اندازد. دکتر محسن مسعودی، فوق‌تخصص گوارش و کبد و عضو هیات علمی دانشگاه، در خصوص این داروها و عوارض جانبی آنها روی کبد توضیح می‌دهد.

کدام یک از داروهایی که معمولا مردم زیاد مصرف می‌کنند به کبد آسیب می‌رسانند؟
معمولا همه داروها عوارض جانبی خاص خود را دارند و به اعضای مختلف بدن آسیب می‌رسانند که کبد نیز از این امر مستثنی نیست. در این میان می‌توان به داروهای ضددرد و تب‌بر اشاره کرد که مردم خودسرانه مصرف می‌کنند. باید گفت که مصرف بی‌رویه استامینوفن یا داروی پاراستامول (دولیپران، افرالگان) ممکن است به بروز نارسایی کبدی منجر شود. مولکول پاراستامول بعد از هضم شدن، در کبد به متابولیت سمی تبدیل می‌شود که دریافت روزانه بالای 4 گرم از این ترکیب باعث آسیب به سلول‌های کبدی می‌شود.
معمولا مردم خودسرانه و بدون رعایت شیوه و میزان صحیح مصرف، استامینوفن را به‌عنوان مسکن و تب‌بر استفاده می‌کنند. حدود 450 داروی حاوی پاراستامول وجود دارد که مردم بدون‌تجویز پزشک و نا‌آگاهی از عوارض احتمالی به سراغ آنها می‌روند که متأسفانه مصرف آنها ممکن است به آسیب‌های کبدی منجر شود.

نخستین علائمی که نشان می‌دهد با مصرف بی‌رویه این داروها کبد دچار مشکل شده چیست؟
معمولا نخستین علائم مسمومیت کبد به سبب مصرف این داروها خود را بعد از 24 ساعت نشان می‌دهد؛ مانند حالت تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی و دل‌درد. بعد از سه روز علائم دیگری مانند خستگی، زردی پوست، دردهای میگرنی، مشکلات گوارشی، ضایعات پوستی نیز به علائم ابتدایی اضافه می‌شود. توصیه اکید می‌شود که با بروز این علائم حتما با اورژانس تماس بگیرید و به بیمارستان مراجعه کنید.

آیا آنتی‌بیوتیک‌ها نیز باعث بروز مشکلات کبدی می‌شوند؟
متاسفانه همه آنتی‌بیوتیک‌ها باعث بروز آسیب‌هایی در کبد می‌شوند. معروف‌ترین این داروها که در بین مردم مانند نقل و نبات مصرف می‌شود آموکسی کلاو (اگمنتین) است که در هر دوزی ممکن است باعث بروز اختلالات در کبد شود.

در چنین مواردی بیماران چه اقدامی باید انجام دهند؟
توصیه می‌کنیم با مشاهده علائم ذکر شده مشکل را با پزشک معالج در میان بگذارید. در اغلب موارد این مشکل چند هفته بعد از از قطع دارو درمان می‌شود.

مصرف داروهای ضدالتهاب، مانند ادویل یا همان ایبوپروفن هم به کبد آسیب می‌رساند؟
ایبوپروفن یا همان ادویل جزو داروهای ضدالتهابی است که مردم برای تسکین درد بخصوص سردرد و… استفاده می‌کنند. علاوه بر ایبوپروفن، دیکلوفناک و ایندومتاسین نیز جزو داروهای پرمصرف محسوب می‌شوند که متاسفانه این داروها نیز ممکن است باعث بروز مشکلات کبدی شوند. بیشترین مشکل در بین این داروهای ضدالتهاب و مسکن را ایبوپروفن ایجاد می‌کند. اگر چند روز یا چند هفته بعد از اولین مصرف این دارو علائمی مانند زردی صورت، بی‌اشتهایی یا لاغری در خود دیدید حتما به پزشک مراجعه کنید. آسیبی که این داروها به کبد می‌زنند جدی‌تر از آنتی‌بیوتیک‌هاست. معمولا درمان مشکلات کبدی حاصل از مصرف ایبوپروفن به‌طور کامل امکان‌پذیر است، اما در موارد نادری نارسایی کبدی و حتی مرگ مشاهده شده است.

به غیر از مواردی که اشاره شد چه داروهای دیگری کبد را در معرض آسیب قرار می‌دهند؟
تقریبا تمام داروهای رتروویرال (ضدویروس) که برای مقابله با اچ‌آی‌وی تجویز می‌شوند، روی کبد عوارض جانبی ایجاد می‌کنند؛ اما در این بین داروهایی مانند نویراپین، دیدانوزین و زیدوودین بیشترین آسیب را به کبد وارد می‌کند.

علاوه بر اینها، داروهای قلب (مانند آمیودارون، داروهای مهارکننده کانال کلسیم و کینیدین)، داروهای درمان‌کننده سرطان (مانند اوگزالی پلاتین، تاموکسیفن)، داروهای ضدقارچ (مانند تربینافین)، داروهای ضدآکنه (مانند ایزوترتینوئین)، داروهای ضدتیروئید (مانند پروپیل تیوراسیل)، داروهای مربوط به آسم (مانند ملوکاست یا مونته لوکاست)، داروهای ضدافسردگی (مانند دولوکستین و تیانپتین) و داروهای ضدصرع (مانند کاربامازپین و فنوباربیتال) نیز باعث بروز مشکلات کبدی می‌شوند.

آیا آماری از آسیب‌های کبدی ناشی از مصرف دارو در ایران وجود دارد؟
متاسفانه آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد. اما مصرف خودسرانه و غیرمنطقی هر نوع داروی شیمیایی و گیاهی ممکن است عارضه کبدی ایجاد کند. یک هشدار جدی به ورزشکاران پرورش اندام این​ که حواس‌شان به داروهایی که در باشگاه‌های ورزشی مصرف می‌کنند، باشد. این خطر در خصوص داروهایی که برخی از دانشجویان در شب‌های امتحان برای بیدار ماندن مصرف می‌کنند و همچنین داروهای ضدبارداری و انواع داروهای گیاهی که با ادعای بی‌عارضگی مصرف می‌شوند نیز وجود دارد.

چه توصیه‌ای برای مصرف‌کننده‌های این داروها دارید تا کبدشان کمتر آسیب ببیند؟
اولین توصیه این است که بدون‌تجویز پزشک دارو مصرف نکنند. اگر با هر نوع بیماری یا مشکل کبدی مواجه هستند، حتما به پزشک خود اطلاع دهند. بدون مشورت با پزشک معالج خود میزان دارو را بیشتر و مدت مصرف آن را تمدید نکنند. برای رفع نگرانی از بروز هر نوع عارضه کبدی بعد از مصرف برخی از این داروها بهتر است آزمایش‌های دوره‌ای کبد بدهند. بروز هر گونه عارضه‌ای را به پزشک خود اطلاع دهند و در صورت مشاهده عوارض و نشانه‌هایی که ذکر شد هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنند.

معرفی داروی  داروی کلن‌بوترول –

دکتر شاهین صالحی

خطر مصرف خودسرانه داروها ‌
درباره داروی کلن‌بوترول و کاربرد اصلی آن برایمان می‌گویید؟

کاربرد اصلی کلن‌بوترول که برخی ورزشکاران به آن کلن‌هم می‌گویند، درمان و بهبود وضعیت بیماری افرادی است که از اختلال‌های تنفسی مانند احتقان یا برونشیت رنج می‌برند. این دارو می‌تواند برای افراد مبتلا به اختلال‌های مزمن تنفسی مانند آسم و آلرژی‌های تنفسی هم تجویز شود.

مکانیسم عمل این دارو به چه صورت است؟
کلن‌بوترول ‌می‌تواند باعث گشاد شدن راه‌های هوایی و بهبود تنفس بیمار مبتلا به اختلال‌های مزمن تنفسی شود. ضمن اینکه عملکرد این دارو عملکردی مانند سالبوتامول است. داروهای شبیه سالبوتامول که مصرفشان، گشاد شدن برونش‌ها را در پی دارد، یک عارضه جانبی هم برجای می‌گذارد و آن، عضله‌سازی است.

پس ورزشکاران و بدنسازانی  که از کلن استفاده می‌کنند، دنبال عارضه جانبی این دارو هستند؟
بله، خاصیت آندروژنیک و عضله‌سازی داروهایی مانند کلن‌بوترول و سالبوتامول، باعث شده برخی بدنسازان و ورزشکاران به مصرف آنها علاقه‌مند شوند به‌همین دلیل استفاده از چنین داروهایی در دوزهای بالا، جزو دوپینگ در ورزش‌های حرفه‌ای و قهرمانی محسوب می‌شود. کلن‌و سالبوتامول با اثر روی سیستم عصبی مرکزی بدن،‌ باعث تحریک آن می‌شود.

مهم‌ترین عارضه‌های دیگر این دارو چیست؟
افزایش فشارخون، از مهم‌ترین عارضه‌های جانبی مصرف کلن‌است که این عارضه می‌تواند تاثیر منفی بر سیستم قلبی و عروقی بگذارد. افزایش انتقال اکسیژن در عروق خونی هم از دیگر اثرهای مصرف این دارو است که البته نمی‌توان آن را نوعی عارضه دانست.

آیا درست است که برخی افراد ادعا می‌کنند با مصرف کلن‌بوترول، دچار افزایش سوخت و ساز بدن می‌شوند؟
بله، افزایش متابولیسم پایه ورزشکاران و مصرف‌کنندگان این دارو، باعث شده برخی افراد، به‌خصوص خانم‌ها، از کلن‌به‌عنوان دارویی چربی‌سوز و به‌منظور کاهش وزن استفاده کنند. البته این مصرف خودسرانه و بدون تجویز پزشک، بسیار خطرناک خواهد بود. کلن، ضمن افزایش سوخت‌وساز بدن، با اثرگذاری روی عضلات صاف بدن، باعث ریلکس شدن آنها می‌شود و گروهی از طرفداران آن هم دنبال این اثر آن هستند.

افزایش ظرفیت هوازی هم می‌تواند از آثار کلن ‌باشد؟
بله، مصرف کلن‌بوترول با اثر روی بتادوآگونیست‌ها باعث افزایش ظرفیت هوازی بدن می‌شود و این برای ورزشکاران، نکته قابل‌قبولی است. ضمن اینکه اثر آنابولیزان ناشی از مصرف آن هم می‌تواند افزایش حجم عضلات را به دنبال داشته باشد.

به‌نظر شما، آیا واقعا مصرف کلن‌بوترول یا کوکائین‌ می‌تواند باعث مرگ فردی جوان و ورزشکار می شود؟
بله، کلن‌بوترول هم مانند اپی‌نفرین می‌تواند باعث افزایش فشار‌خون شود و بالا رفتن ضربان قلب را در پی داشته باشد. از این رو، زمانی که پزشکی بخواهد این دارو را برای بیمار تجویز کند، حتما در شرح‌حال‌گیری از او می‌پرسد که آیا سابقه ابتلا به ناراحتی‌های قلبی در خود و خانواده‌اش وجود دارد یا نه؟ به‌همین دلیل باید از مصرف خودسرانه هر نوع دارو و مکملی در باشگاه‌های ورزشی و آرایشگاه‌ها خودداری کند. از طرف دیگر، ماده‌ای مانند کوکائین هم علاوه بر اثر تحریک‌کنندگی، عوارض قلبی مختلفی مانند افزایش فشارخون دارد. حالا اگر فردی مانند مرحوم ناصر، هر دوی این داروها را که عوارض قلبی دارند همزمان مصرف کند، احتمال حمله و ایست ناگهانی قلبی برایش به‌وجود خواهد آمد. درواقع، ممکن است اثر این ترکیب‌ها از توان قلبی فرد بیشتر باشد و سیستم قلبی و عروقی نتواند آن‌را تحمل کند. ضمن اینکه ممکن است این مرحوم، به بیماری‌های زمینه‌ای قلبی مبتلا و از آن بی‌خبر بوده باشد. به‌طور کلی، اثر منفی و ناگهانی این داروها بر افرادی که زمینه بیماری‌ها و نارسایی‌های قلبی دارند، بیشتر و سریع‌تر خواهد بود.

نگاه متخصص قلب و عروق
کوکایین می‌تواند باعث سکته قلبی شود
دکتر محمدرضا رجبی

فلوشیپ آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی و عضو‌ هیات‌ علمی دانشگاه علوم‌پزشکی شاهد

کوکائین مانند کراک یا آمفتامین‌ها، نوعی ترکیب محرک و عوارض قلبی و عروقی آن بسیار بیشتر از کلن‌بوترول است. تفاوت کوکائین با سایر مواد‌مخدر پرمصرف مثل تریاک، این است که این ترکیب خطرناک، از چند جهت باعث آسیب سیستم قلبی و عروقی می‌شود. تحریک آدرنالین، دوپامین و سروتونین به‌وسیله کوکائین، باعث به هم ریختن نظم ضربان قلب می‌شود و آریتمی قلبی را به دنبال می‌آورد. بد نیست بدانید باتوجه به فرد و دوز مصرف کوکائین، میزان آریتمی ایجاد شده می‌تواند از خفیف تا کشنده باشد و باعث ایست قلبی و مرگ شود. مشکل دیگر اینجاست که کوکائین می‌تواند بر عروق کرونر تاثیر منفی برجای بگذارد، به‌نحوی که اگر فردی دچار تنگی عروق کرونر هم نباشد، می‌تواند در اثر مصرف کوکائین دچار گرفتگی شدید این عروق و سکته قلبی و مرگ ناگهانی شود. حالا اگر زمینه ابتلا به ناراحتی‌های قلبی مانند تنگی عروق کرونر، فشارخون بالا یا نارسایی‌های قلبی هم در فرد وجود داشته باشد، اثر منفی کوکائین، خیلی سریع‌تر و شدیدتر خود را نشان می‌دهد و فرد را به ورطه مرگ می‌کشاند. شاید بسیاری از افراد گمان کنند پایین بودن سن مصرف‌کننده‌های کوکائین، باعث می‌شود عوارض قلبی این ترکیب خطرناک در امان بمانند در حالی که تا به حال، بسیاری از افراد جوان و زیر 30 سال هم با شکایت از سکته‌های وسیع قلبی مراجعه کرده‌اند که متاسفانه برخی از این موارد هم مانند مورد آقای ناصر، به ایست قلبی و مرگ ناگهانی منجر شده است.

نکته دیگر درباره تجویز آمفتامین‌ها، کراک و کوکائین در برخی از باشگاه‌های ورزشی، آرایشگاه‌ها و کلینیک‌های غیرمجاز برای لاغری و کاهش وزن است. هرچند که این ترکیب‌ها می‌توانند با تاثیر بر سیستم عصبی،‌ عوارضی مانند بی‌اشتهایی و لاغری داشته باشند اما علاوه بر اعتیاد، مشکلات قلبی متعددی هم برای فرد به‌وجود می‌آورند. تمام افراد جامعه، مخصوصا ورزشکاران، باید بدانند که کوکائین جزو ترکیب‌های ممنوعه محسوب می‌شود و توصیه به مصرف آن با هر بهانه‌ای، کاملا نادرست و غیرعلمی است و می‌تواند عوارض بسیار خطرناکی داشته باشد. هیچ پزشک و پیراپزشکی، ترکیب‌های آمفتامین را برای درمان چاقی یا افزایش انرژی تجویز نمی‌کند زیرا افراد علمی و آکادمیک، به‌خوبی از عوارض سوء‌مصرف این ترکیب‌ها آگاه هستند. کلن‌بوترول هم مانند کوکائین می‌تواند باعث تحریک سیستم عصبی مرکزی شود و وقتی همزمان با کوکائین استفاده شود، باعث ایجاد عوارض خطرناکی مثل ایست قلبی و مرگ می‌شود.