مشکلات نشستن طولانی مدت چیست

مشکلات نشستن طولانی مدت چیست –

نتایج پژوهشی که در انستیتوی ملی سرطان انجام شده است نشان می دهد که مدت زمان نشستن، بخصوص نشستن طولانی مدت و بی وقفه در پشت میز کار، عملکرد مغز را ضعیف کرده و باعث آسیب عروق مغزی می شود.

یکی از این مشکلات «مغز مه آلود» است که در اثر کاهش جریان خون و اکسیژن در مغز ایجاد می شود.

زمانی که فعال هستیم، خون و اکسیژن به خوبی به مغز پمپاژ شده و باعث تحریک تولید هورمون های خوش خلقی و برخی از ژن های محافظ می شود.

زمانی پشت میزنشین و خانه نشین می شوید، جریان خون تازه و اکسیژن و ترشح هورمون های خوش  خلقی کاهش پیدا می کند و به این ترتیب، مغز آشفته شده و قدرت تمرکز خود را از دست می دهد.

مشکلات نشستن طولانی مدت چیستبه هم خوردن هم ترازی گردن، شانه ها و ستون فقرات بالایی
همین حالا به وضعیت نشستن تان در پشت میز کار دقت کنید. به احتمال زیاد به جای اینکه گردن تان در راستای ستون فقرات باشد، به سمت جلو خم شده اید. بدون شک شانه و کمرتان نیز در وضعیت نامناسبی قرار دارند، یعنی شانه هایتان افتاده و پشتتان به حالت خمیده در آمده است.

هم تراز نبودن گردن، شانه ها و ستون فقرات در حین قرار گرفتن پشت رایانه که معمولا ساعت ها نیز طول می کشد، باعث ایجاد آسیب های فشاری مکرر و دائمی به عضلات و ساختار استخوانی گردن می شود که از انتهای جمجمه تا مهره های پشت را درگیر می کند.

در نتیجه برای کاهش آسیب های وارده لازم است صاف بنشینید، گردن را جلو نیاورید تا با شانه ها و ستون فقرات در یک راستا باشد.

محققان توصیه می کنند حتی اگر بعد از کار ورزش نیز انجام می دهید، به آن اکتفا نکنید و در حین کار به طور مرتب از جایتان بلند شوید و تکانی به خودتان بدهید
خشکی و فتق دیسک کمر
احتمالا زمانی که کودک بوده اید، والدین تان شما را وادار به صاف نشستن می کردند. دلیل آن ساده است: پیشگیری از بروز مشکلات استخوانی در آینده!

محققان «انستیتوی ملی اختلالات عصبی و سکته ی مغزی» به این نتیجه رسیده اند که حرکات منظم بدنی باعث تحریک جریان خون تازه و ارسال مواد مغذی به دیسک های بین مهره ای می شود. اما نشستن های طولانی مدت به برهم خوردن هم ترازی دیسک ها و تشکیل کلاژن های سخت بین تاندون ها و لیگمان ها منجر می شود.

اگر پشت میزنشین هستید، حواستان باشد که صاف بنشینید. نباید گردن تان جلوتر از شانه هایتان باشد. از آویزان نگه داشتن شانه ها بپرهیزید و پاهایتان را روی زمین قرار داده و در پشتتان، یک پشتی مناسب قرار دهید تا گودی کمرتان را پر کند.

صدمات مزمن به اعضای بدن
به عقیده ی گروهی از متخصصان تغذیه و فیزیولوژیست های دانشگاه میسوری، بیماری های مزمنی مانند سرطان کولون (روده بزرگ)، کبد چرب و  بیماری های قلبی عروقی در لیست بیماری هایی قرار دارند که پشت میزنشین ها را تهدید می کنند.

متاسفانه خطر این بیماری ها برای افرادی که زیاد می نشینند جدی است، حتی اگر این افراد ورزش منظم نیز انجام دهند.

نتایج بررسی های متعدد نشان می دهد که کاهش جریان خون و کاهش کالری سوزی در حالت نشسته، خطر بروز گرفتگی عروق، فشار و کلسترول خون بالا، مشکلات گوارشی، بیماری قلبی عروقی و کبد چرب را افزایش می دهد.

محققان توصیه می کنند حتی اگر بعد از کار ورزش نیز انجام می دهید، به آن اکتفا نکنید و در حین کار به طور مرتب از جایتان بلند شوید و تکانی به خودتان بدهید.

یادتان باشد که مصرف مواد غذایی چرب مانند فست فودها و غیره در محل کار، فشار مضاعفی بر شما وارد کرده و سلامتی تان را با خطرات جدی مواجه می کند.

تخریب عضلات
زمانی که عضلات به کار گرفته نمی شوند، به سرعت نرم و فرسوده می شوند.

محققان دانشگاه ایالت آریزونا معتقد هستند زمانی که از بدن تان کار می کشید، یعنی راه می روید، اشیا را بلند و جابه جا می کنید و صاف می نشینید، عضلات با سرعت کمتری شروع به فرسودگی و تخریب می کنند.

در واقع تحلیل عضلات زمانی بروز می کند که شما بی تحرک هستید و زیاد یک جا می نشینید. به عنوان مثال، لم دادن روی صندلی باعث ضعیف شدن عضلات گردن، شانه ها، ستون فقرات و عضلات شکمی می شود.

توجه داشته باشید که نشستن های طولانی مدت باعث ایجاد ورم قوزک پا، واریس و پوکی استخوان ناشی از کم تحرکی می شوند
بیماری های مزمن
نتایج پژوهشی که در مجله Applied Physiology به چاپ رسیده است نشان می دهد  که عدم تحرک بدنی باعث بروز بیماری های مزمن متعددی مانند سرطان کولون، سرطان سینه و رحم، دیابت، کبد چرب و چاقی مفرط می شود.

باید بدانید که تحرک بدنی منظم باعث تحریک تولید آنتی اکسیدان های محافظ سلول های بدن می شود، در حالیکه بی تحرکی سلول ها را در معرض رادیکال های آزاد قرار می دهد.

رادیکال های آزاد، مولکول هایی هستند که باعث آسیب سلول ها و پیری زودهنگام آنها می شوند.

نتایج پژوهش ها نشان می دهند که بی تحرکی باعث عدم کنترل انسولین شده و خطر ابتلا به دیابت نوع دو را در افراد کم تحرک افزایش می دهد.

واریس و لخته های خونی
به عقیده ی محققان کانادایی، نشستن های طولانی مدت در پشت میز کار یا روی کاناپه امکان بروز ترومبوز وریدی عمقی را بویژه در بین افراد مبتلا به چاقی مفرط افزایش می دهد.

متاسفانه اگر لخته های خونی حرکت کنند و وارد ریه ها شده و آمبولی ریوی ایجاد کنند، مرگبار هستند.

ترومبوز وریدی عمقی نیز زمانی بروز می کند که جریان خون متوقف شده و مایعات بدن در ناحیه ای از پا جمع شده و لخته ی خونی ایجاد کنند.

توجه داشته باشید که نشستن های طولانی مدت باعث ایجاد ورم قوزک پا، واریس و پوکی استخوان ناشی از کم تحرکی می شوند.

فلج و مرگ ناشی از وضعیت نشستن
شاید کمی اغراق آمیز به نظر برسد که نشستن و یا بد نشستن باعث مرگ شود.

نتایج پژوهشی که به مدت هشت سال و نیم در دانشگاه نورث‌وسترن انجام شده است نشان می دهد که وضعیت نشستن نامناسب و طولانی مدت بخصوص در افراد سالمند، خطر بروز فلج را 50 درصد افزایش می دهد.

همین محققان مشاهده کردند افرادی که عادت دارند شب ها تلویزیون تماشا کنند و یا بازی های یارانه ای انجام دهند، به میزان 61 درصد بیشتر از افرادی که صرفا یک ساعت در روز تلویزیون می بینند، در معرض خطر مرگ قرار دارند.

اگر عادت دارید شب ها جلوی تلویزیون بنشینید و تا آخر برنامه ها را تماشا کنید، حتما در فواصل آگهی های بازرگانی، از جای خود بلند شده و راه بروید و چند حرکت کششی انجام دهید و سعی کنید به مرور زمان، این عادت بد را ترک کنید.

استئوفیت یا خار استخوانی چیست

استئوفیت یا خار استخوانی چیست –

خار استخوانی را استئوفیت نیز می گویند و اغلب جایی که استخوان ها به یکدیگر می رسند (در ناحیه مفاصل) تشکیل می شوند. خارهای استخوانی همچنین روی استخوان های ستون فقرات می توانند ایجاد شوند.

علت اصلی ایجاد خارهای استخوانی، فرسایش و سایش استخوان ها در اثر بیماری استئوآرتریتاست.

در بیشتر موارد خارهای استخوانی علامتی ندارند و تا سال ها معلوم نمی شوند. خار استخوانی ممکن است نیازی به درمان نداشته باشد.

درمان خار استخوانی بستگی به محل قرار گیری آن در بدن و نحوه تأثیر آن بر سلامتی شما دارد.

استئوفیت یا خار استخوانی چیستعلائم خارهای استخوانی

بیشتر خارهای استخوانی علامتی ایجاد نمی کنند. در اغلب موارد هم شما متوجه نمی شوید خار استخوانی دارید، تا اینکه طی عکسبرداری با اشعه ایکس از بدن به دلیل یک بیماری دیگر، خار استخوانی مشخص می شود.

ولی در برخی موارد، خارهای استخوانی باعث درد و کاهش حرکت مفصل می شوند.

علائم خاص خارهای استخوانی بستگی به محل قرارگیری آن ها در بدن دارد، مانند:

1- زانو: خارهای استخوانی زانو، باز و بسته کردن و نیز خم شدن پا از ناحیه زانو را سخت و دردناک می کند. این زوائد استخوانی روی استخوان ها و تاندون هایی که باعث می شوند زانو به طور یکنواخت و به آرامی کار کند، تأثیر می گذارند.

وقتی که در استئوآرتریت، غضروف انتهای استخوان ها در ناحیه مفصل از بین می رود، بدن سعی می کند این کمبود را با ایجاد خارهای استخوانی در نزدیکی محل آسیب دیده، جبران کند

2- ستون مهره ها (ستون فقرات): خارهای مهره های ستون فقرات، فضای قرار گرفتن نخاع (کانال نخاع) را تنگ می کنند. این زوائد استخوانی روی نخاع و ریشه اعصاب ستون فقرات فشار وارد می کنند و گاهی اوقات باعث ضعف یا بی حسی دست ها و پاها می شوند.

3- مفصل بین ران و باسن: خارهای استخوانی مفصل ران باعث ایجاد درد موقع حرکت دادن این مفصل می شوند، هر چند که گاهی اوقات این درد مربوط به زانوی شماست. بسته به محل قرار گرفتن خارها، آن ها می توانند دامنه حرکت مفصل ران را کم کنند.

4- شانه: خارهای استخوانی شانه باعث سایش عضلات و تاندون هایی می شود که حرکات شانه را کنترل می کنند. این سایش باعث ورم تاندون (تاندونیت) و پارگی در قسمت ماهیچه گرداننده شانه می شود.

5- انگشتان دست: خارهای استخوانی به دلیل ایجاد برآمدگی های سفت در زیر پوست شما، باعث برآمدگی و قوزدار شدن مفاصل انگشتان شما می شوند.

 مراجعه به پزشک

اگر درد یا ورمی در یکی از مفاصل خود و یا چند تا از آن ها مشاهده کردید و یا اگر به سختی مفاصل خود را تکان می دادید، نزد پزشک بروید.

درمان به موقع مشکل از آسیب بیشتر مفصل جلوگیری می کند و یا آن را کند می نماید.

علل خارهای استخوانی

استئوآرتریت (فرسایش و از بین رفتن غضروف مفصل)، شایع ترین علت ایجاد خارهای استخوانی است.

وقتی که در استئوآرتریت، غضروف انتهای استخوان ها در ناحیه مفصل از بین می رود، بدن سعی می کند این کمبود را با ایجاد خارهای استخوانی در نزدیکی محل آسیب دیده، جبران کند.

این استخوان اضافی، سطح تماس مفصل را برای تحمل نیروی وارد شده افزایش می دهد.

عوارض خارهای استخوانی

خارهای استخوانی می توانند از استخوان بزرگتری که به آن وصل هستند، جدا شوند که پزشکان در این صورت آن ها را اجسام آزاد (Loose bodies) می گویند.

اغلب خارهای استخوانی که تبدیل به اجسام آزاد می شوند، در مفصل شما شناور می مانند و یا در پوشش مفصل (سینوویوم) جای می گیرند.

این اجسام آزاد می توانند بین استخوان های تشکیل دهنده مفصل بروند و باعث قفل شدن پی در پی مفصل شوند.

زمانی که این اجسام آزاد به داخل مفصل شما می روند و بیرون می آیند، مفصل می تواند به طور مکرر قفل شده و باز شود.

قفل شدن مفصل از حرکت آن جلوگیری می کند.

راه های تشخیص خارهای استخوانی

پزشک طی معاینه بدنی شما، به ناحیه مفصل و اطراف آن دست می زند تا به طور دقیق محل ایجاد درد را بفهمد.

گاهی اوقات پزشک می تواند با دست زدن به مفصل، خار استخوانی را تشخیص دهد، ولی گاهی اوقات خارهای استخوانی در قسمتی از بدن تشکیل می شوند که به راحتی حس نمی شوند.

برای اثبات تشخیص، پزشک از روش عکسبرداری با اشعه ایکس و سایر روش های عکسبرداری برای دیدن مفاصل و استخوان های شما استفاده می کند.

راه های درمان خارهای استخوانی

اگر خار استخوانی باعث بروز درد شود، پزشک ممکن است داروهای مسکن مثل بروفن را برای شما تجویز کند.

 خارهای استخوانی که میزان حرکت مفصل را کم می کنند (یعنی حرکت دادن مفصل را سخت می کنند) و یا آن هایی که روی اعصاب فشار وارد می کنند، می توانند با عمل جراحی از بدن خارج شوند.

معرفی شربت اکسپکتورانت

معرفی شربت اکسپکتورانت –

اکسپکتورانت جزو داروهای بدون نسخه است، یعنی بدون نسخه هم می‌توان آنها را از داروخانه تهیه کرد. به همین دلیل لازم است این دسته دارویی را بهتر بشناسیم تا در صورت نیاز بدانیم که اکسپکتورانت چیست و چگونه اثر می‌کند و آیا عوارض جانبی هم دارد؟

به طور کلی داروهایی که برای سرفه تجویز می‌شوند دو دسته هستند:

یک دسته داروهایی که بر مرکز سرفه در دستگاه عصبی مرکزی اثر کرده و سرفه را از آن ناحیه سرکوب می‌کنند که داروهایی مانند دکسترومتورفان از این دسته هستند.

دسته دوم اکسپکتورانت‌ها هستند که سبب رقیق شدن خلط و ترشحات دستگاه تنفسی می‌شوند و به این وسیله خروج ترشحات تسهیل و مجاری تنفسی از خلط و ترشحات پاک می‌شود. گایافنزین و اکسپکتورانت ساده و همراه با کدئین در این دسته دارویی قرار دارند.

این دارو در کودکان زیر دو سال بدون تجویز پزشک نباید مصرف شود

معرفی شربت اکسپکتورانتدر واقع شربت اکسپکتورانت حاوی سه ترکیب است: 

1- گایافنزین با رقیق کردن خلط، چسبندگی آن را کاهش می‌دهد و خروج آن را سهولت می‌بخشد.

2- کلرفنیرآمین اثر آنتی‌هیستامینی دارد.

3- سودو افدرین ترشحات را کم می‌کند و اثر ضد احتقانی دارد.

گاهی کدئین نیز به این سه ترکیب اضافه می‌شود که اثر آرام بخشی به آن می‌افزاید.

اکسپکتورانت در درمان سرفه و احتقان بینی ناشی از سرماخوردگی کاربرد دارد و در افراد بالغ از راه خوراکی هر شش ساعت یک‌بار 5 تا 10 سی‌سی تجویز می‌شود.

 در کودکان 6 تا 12 سال نیز 5/2 تا 5 سی‌سی هر 6 تا 8 ساعت یک‌بار و در کودکان 2 تا 6 سال، 5/1 تا 5/2 سی‌سی هر 6 ساعت یک‌بار به گونه‌ای که در یک شبانه روز از 10 سی‌سی تجاوز نکند تجویز می‌شود.

 این دارو در کودکان زیر دو سال بدون تجویز پزشک نباید مصرف شود. البته در مواردی که سرفه‌ها مزمن شده و دلیل مشخصی برای آنها شناخته نشده است باید به پزشک مراجعه کرد تا بررسی‌های لازم صورت گیرد.

 دلایلی مانند عفونت‌های تنفسی، تومورهای قفسه سینه و ریه و… ممکن است تنها با سرفه خود را نشان دهند و لذا تنها درمان علامتی آنها باعث پیشرفت بیماری و از دست دادن زمان می‌شود.

 این دارو باعث خواب آلودگی نیز می‌شود و مصرف آن هنگام کار با وسایل خطرناک و رانندگی ممکن است عواقب جبران‌ناپذیری را به دنبال داشته باشد.

علل خلط رنگی گلو چیست

علل خلط رنگی گلو چیست –

با توجه به اینکه راهنمای دقیقی برای تعیین ارتباط رنگ مخاط با بیماری وجود ندارد، اما در صورتی که خلط فردی به رنگی غیر از سفید یا بی رنگ است، بیان گر این نکته است که عفونتی باکتریایی یا ویروسی در جایی از مجاری تنفسی یا التهابی در شش های فرد وجود دارد.

علل خلط رنگی گلو چیستعفونت می تواند ناشی از یک سرماخوردگی ساده تا سینه پهلو با برونشیت باشد.

خلط زرد چرکی نشانه وجود انواعی از عفونت های خفیف تا متوسط و یا تحریک شدید، مثل کشیدنسیگار یا آلرژی است، طوری که برخی عفونت ها خلط را به رنگ سبز در می آورند.

خلط های قهوه ای رنگ بارزترین علامت عفونت گلو است. رنگ قهوه ای خلط ممکن است نشانه خون خشک شده و از قبل مانده در انتهای شش ها باشد.

درمان خلط رنگی

در درمان خلط رنگی و غیر طبیعی، باید برای یافتن علت آن به دنبال علائم دیگر، مثل سرفه شدید، اشکال در تنفس، احتقان سینه، تب یا احساس ناخوشی بود.

در این صورت توصیه می شود بیماران بسته به شدت بیماری، استراحت کنند و یا برای درمان با آنتی بیوتیک به پزشک مراجعه نمایند.

به دلیل اینکه سرفه باعث خارج شدن خلط بدون توجه به رنگ آن می شود افراد از مصرف داروی ضد سرفه خودداری کنند
توصیه ها 

1- لازم است افرادی که دچار خلط های حلقوی می شوند مقدار مایع مصرفی روزانه خود را دو برابر کنند چون علاوه بر تغییر رنگ، خلط ممکن است غلیظ هم شده باشد که با خوردن آب زیاد رقیق تر شده و راحت تر تخلیه می گردد.

2- توصیه می شود به دلیل اینکه سرفه باعث خارج شدن خلط بدون توجه به رنگ آن می شود افراد از مصرف داروی ضد سرفه خودداری کنند.

3- یک عفونت ساده در افراد مسن یا در فردی با سابقه بیماری مزمن ریوی ممکن است بسیاری جدی گرفته شود. بنابراین لازم است افراد به محض بروز علایم عفونت با پزشک مشورت کنند.

چه موقع نزد پزشک باید رفت؟

– هنگامی که بیش از یک هفته خلط به رنگ زرد، سبز، قهوه ای یا زنگاری است.

– هنگامی که تب، لرز، تنگی نفس، یا درد به هنگام دم (دادن نفس به داخل) عمیق وجود دارد.

 آنتی بیوتیک درمان‌کننده هر خلطی نیست

پزشکان معمولا بیمارانی را که طی یک سرماخوردگی با سرفه‌های خلط‌آور رنگی مواجه می‌شوند، با آنتی‌بیوتیک درمان می‌کنند. اما یک تحقیق جدید در اروپا نشان می‌دهد که این درمان، درمان مناسبی نیست و حتی می‌تواند مضر نیز باشد.

معمولا زمانی‌که فردی با بیماری برونشیت شدید نزد پزشک می‌رود، از او سوال می‌شود که خلطی که سرفه می‌کند چه رنگی دارد. زمانی‌که خلط بیمار سبز یا زرد رنگ باشد، پزشک به یک عفونت ناشی از باکتری پی می‌برد و مصرف آنتی‌بیوتیک را برای مبارزه با باکتری تجویز می کند.

«کریس باتلر»، پروفسوری از بخش پزشکی دانشگاه «کاردیف» بریتانیا، اهمیت ترشحات سبز یا زردرنگ مجاری تنفسی را مورد بررسی قرار داده است. او در این‌باره می‌گوید: «اهمیت خلط سبز یا زردرنگ، معمولا دست بالا گرفته می‌شود. این امر غلط است که بیماران برای درمان خلط‌های سبز و زرد از آنتی‌بیوتیک استفاده کنند. آنتی‌بیوتیک حتی نمی‌تواند درمان را تسریع بخشد».

پژوهشگران این دانشگاه، تعدادی بیمار را در تحقیق خود مورد بررسی قرار دادند. همه‌ آن‌ها به علت عفونت مجاری تنفسی به پزشک خود مراجعه کرده بودند و بیماری دیگری نداشتند.

مصرف آنتی‌بیوتیک برای کسی که دچار ترشحات رنگی مجاری تنفسی ناشی از عفونت ویروسی است، هیچ کمکی نمی کند
دانشمندان ناراحتی‌ها و درمان پزشکی آن را طی این تحقیق ثبت کردند. بیمارانی که ترشحات سبز یا زرد مجاری تنفسی داشتند، سه برابر بیشتر از بیمارانی که ترشحات غیرعادی نداشتند، با آنتی بیوتیک درمان شده بودند.

آنتی بیوتیک در عفونت ویروسی اثری ندارد

دانشمندان به این نتیجه رسیدند که خلط سبز یا زردرنگ، لزوما دلیل بر یک عفونت ناشی از باکتری نیست. عفونت‌هایی که از طریق ویروس ایجاد می‌شوند نیز می‌توانند باعث خلط رنگی شوند. اما مشکل این‌جاست که آنتی‌بیوتیک ویروس را درمان نمی‌کند. به این معنا که مصرف آنتی‌بیوتیک برای کسی که دچار ترشحات رنگی مجاری تنفسی ناشی از عفونت ویروسی است، هیچ کمکی نیست. حتی این مصرف بی‌ثمر، عوارض جانبی نیز دارد.

«کریس باتلر» در ابن‌باره می‌گوید: «برخی بیماران با مصرف آنتی‌بیوتیک دچار عوارض پوستی یا حالت تهوع می‌شوند. به دلیل آن‌که عملکرد آنتی بیوتیک از بین بردن باکتری‌‌هاست، این امر باعث می‌شود که حتی باکتری‌های مفید بدن نیز از بین بروند؛ برای مثال باکتری‌های روده. زمانی که باکتری‌هایی که وجودشان در روده ضروری است، از بین می‌‌روند، محیط روده دچار مشکل می‌شود و همین امر می‌تواند منجر به عفونت‌های قارچیدر بدن شود.»

 آنتی‌بیوتیک در عفونت ریوی لازم است

در لنتها دانشمندان به این نتیجه رسیدند که رنگی بودن ترشحات مجاری تنفسی لزوما مصرف آنتی‌بیوتیک را ایجاب نمی‌کند. اما در مواردی تنها راه‌حل آنتی‌بیوتیک است؛ برای مثال در مقابله با عفونت ریوی، یعنی بیماریی که نه تنها منجر به ترشحات غیر معمول مجاری می‌شود، بلکه همراه با تب شدید و ضربان قلب تند نیز هست.

کریس باتلر تاکید می‌کند: «برای بیمارانی که دچار چنین عفونت‌هایی می‌شوند، آنتی‌بیوتیک نه تنها داروی با ارزشی است، بلکه می‌تواند زندگی فرد را نیز نجات دهد»

علل خلط خونی چست

علل خلط خونی چست –

وجود خون در خلط دفع شده، معمولاً نشانه یک خونریزی خفیف در مسیر تنفسی بین بینی و انتهای ریه است، مثلا یک خون دماغ خفیف باعث چکیدن کمی خون از حفره پشت بینی به داخل ریه شده و با سرفه دفع می شود.

 اما خونریزی از جایی دیگر غیر از بینی ممکن است مشکل آفرین باشد، مثلا سرفه های شدید ممکن است رگی را در ریه پاره کند. در عفونت های ویروسی هم خلط خونی زیاد دیده می شود.

 برونشیت و بعضی انواع ذات الریه هم می توانند باعث خونریزی ریه شوند.

برونشیت یا التهاب راه‌های تنفسی می‌تواند در اثر عوامل مختلف از میکروب‌ها تا تنفس گازهای مسموم بروز کرده باشد. اما چون واکنش طبیعی بدن به عوامل محرک است، قابل درمان بوده و بر خلاف بیماری‌هایی مانند سل، ذات‌الریه و سرطان سریع تر درمان می‌شود.

 لخته های خونی و ورم بافت ریه در اثر بیماری های قلبی نیز ممکن است علت خلط خونی باشند و بدتر از همه، سرطان ریه هم خلط خونی ایجاد می کند.

بروز خلط خونی در افراد سیگاری به مراتب خطرناک‌تر از دیگران بوده و باید سریعا به پزشک مراجعه کرد، زیرا این نوع خلط‌های خونی را “هموپتیز” می گویند که نشانه بیماری‌های حاد تنفسی و حتی سرطان است و

علل خلط خونی چستباید فورا به درمان آن پرداخت
البته منبع این خون همیشه مسیر تنفسی نیست. ممکن است خونریزی در معده باشد و با سرفه خارج شود.

 اگر خون قرمز روشن باشد، خونریزی هنوز ادامه دارد و اگر قرمز تیره، قهوه ای یا مایل به سیاه باشد، خون خشک و یا لخته شده است.

 در موارد کم اهمیت، خون به صورت نقاط کوچک قرمز است و در موارد شدید رگه ها یا لکه های خون در خلط یا وجود خون در دهان است.

خلط خونی بر حسب مقدار خون دفع شده به سه دسته‌ی حجیم، غیرحجیم و نامشخص قابل تقسیم است.

از شایع‌ترین علل خلط خونی غیر حجیم برونشیت، برونشکتازی و سرطان ریه می‌باشد.

در مواردی اتفاق می‌افتد که منشا خونریزی خارج از قسمت تحتانی دستگاه تنفسی باشد، که ممکن است از حفره‌ی دهان، حلق و زبان که با سرفه خارج شود، یا اینکه خونریزی در اثر دستگاه گوارش و برگشت آن به دستگاه تنفسی و سپس به صورت خلط خونی تظاهر کند.

در این دسته از بیماران، رادیوگرافی از سینه و معاینه‌ی بدنی برای تشخیص و درمان ضروری است.

درمان خلط خونی

شما نمی توانید خونریزی خلط را بند آورید. چه این خونریزی بی خطر باشد و زود از بین برود و چه ادامه پیدا کند، باید به پزشک مراجعه کنید.

هیچ وقت برای جلوگیری از دفع خلط خونی، شربت ضد سرفه مصرف نکنید. این کار باعث جمع شدن خون در درون بدن و مخفی ماندن علائم بیماری های جدی می شود
به تکرار آن توجه کنید 

اگر سرماخوردگی یا عفونت شدید ویروسی دارید و نقاط خونی کوچکی در خلط دیده اید، در صورت تکرار یا بیشتر شدن آن نزد پزشک بروید.

 جلوی دفع خون را نگیرید

هیچ وقت برای جلوگیری از دفع خلط خونی، شربت ضد سرفه مصرف نکنید. این کار باعث جمع شدن خون در درون بدن و مخفی ماندن علائم بیماری های جدی می شود.

در صورتی که لازم باشد، پزشک داروی ضد سرفه مناسب تجویز می کند.

 خلط را به آزمایشگاه ببرید

اگر چندین بار خلط خونی داشتید یا از وجود آن احساس نگرانی کردید، نمونه ای از خلط خونی را برای آزمایش جمع کنید.

اگر علت آن عفونت باشد، این آزمایش به تجویز آنتی بیوتیک مناسب کمک می کند.

 چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

– هنگامی که بدون وجود سرماخوردگی یا آنفلوانزا، نقاط یا رگه های خونی در خلط دیده شود.

– هنگامی که تب، درد قفسه سینه و نفس نفس زدن وجود دارد.

– هنگامی که خلط خیلی قرمز است یا چندین بار خلط خونی دفع کرده اید.

علل خلط گلو چیست

علل خلط گلو چیست –

غدد موجود در دیواره داخلی بینی، گلو، راه های تنفسی، معده و روده روزانه حدود یک تا دو لیتر خلط یا موکوس تولید می کنند.

 موکوس، ماده غلیظ و مرطوبی است که این قسمت های بدن را مرطوب می کند و مهاجم های خارجی مانند باکتری ها و ویروس ها را گیر می اندازد و از بین می برد، قبل از اینکه این عوامل میکروبی بتوانند وارد بدن شوند و باعث بیماری گردند.

 در حالت عادی ، شما متوجه این ترشحات بینی نمی شوید، زیرا با بزاق دهان مخلوط می شود و بدون اینکه شما را اذیت کند، به ته گلو می ریزد و به تدریج و پی در پی در طی روز بلعیده می شود.

 فقط وقتی بدن شما بیشتر از حد معمول خلط تولید می کند و یا خلط گلو غلیظ تر از حالت عادی می باشد، متوجه آن می شوید.

 ترشحات اضافی بینی به شکل آبریزش بینی، بیرون می آید. وقتی ترشحات و خلط بینی از پشت آن به گلو می ریزد، خلط پشت بینی یا خلط گلو نامیده می شود.

به دلیل آنکه وجود خلط، گلو را تحریک می کند و حاوی مواد التهابی است، باعث سرفه می شود که اغلب شب ها بدتر می شود

علل خلط گلو چیست علل خلط گلو 

سرماخوردگی

– آنفلوآنزا

آلرژی ها

– سینوزیت

– گیر کردن جسمی در بینی (بیشتر در بچه ها)

– بارداری

– برخی داروها (مانند قرص های ضدبارداری و داروهای فشار خون بالا)

– انحراف تیغه وسط بینی و یا هر مشکل ساختاری که روی سینوس ها تاثیر بگذارد

– تغییر آب و هوا، هوای سرد و یا خشکی بیش از حد هوا

– برخی غذاها، مثلا غذاهای پر ادویه تولید خلط را بیشتر می کنند

– گازها و بوی ناشی از مواد شیمیایی، عطرها، مواد شوینده، سیگار و سایر مواد محرک

گاهی اوقات مشکل، تولید زیاد خلط نیست، بلکه خلط به مقدار کافی از پشت بینی و گلو دفع نمی شود.

مشکلات قورت دادن و بلعیدن باعث تجمع ترشحات و خلط در گلو می شود.

این مشکلات در اثر افزایش سن، انسداد گلو و بیماری هایی مانند ریفلاکس معده به مری ایجاد می شوند.

علائم خلط گلو

جمع شدن خلط در گلو شما را اذیت می کند و بایستی به طور مداوم گلوی خودتان را پاک کنید.

به دلیل آنکه وجود خلط، گلو را تحریک می کند و حاوی مواد التهابی است، باعث سرفه می شود که اغلب شب ها بدتر می شود. در حقیقت، خلط پشت بینی، شایع ترین علت سرفه طولانی مدت است.

ریختن خلط پشت بینی به گلو باعث خشن شدن صدا و درد گلو می شود.

اگر این خلط و ترشحات، شیپور استاش را ببندد (شیپور استاش لوله ای است که گلو را به گوش میانی وصل می کند) باعث عفونت دردناک گوش می شود.

اگر موکوس و خلط، مجرای سینوس را ببندد، باعث عفونت سینوس ها (سینوزیت) می شود.

 درمان خلط پشت بینی

درمان خلط پشت بینی بستگی به علت آن دارد. عفونت های باکتریایی با مصرف آنتی بیوتیک بهبود می یابند، اما خلط سبز یا زرد لزوما نشانه عفونت باکتریایی نیست.

 سرماخوردگی نیز می تواند باعث سبز یا زرد شدن خلط شود، در حالیکه یک بیماری ویروسی است و نیازی به آنتی بیوتیک ندارد.

 مصرف داروهای آنتی هیستامین و دکونژستان (ضداحتقان ها) برای بهبود خلط پشت بینی ناشی از سینوزیت و عفونت ویروسی مفید است.

 مصرف این داروها به همراه داروهای کورتونی و اسپری های بینی به درمان خلط گلوی ناشی از آلرژی کمک می کند.

رقیق کردن خلط گلو از بسته شدن مجرای گوش و سینوس ها توسط آن و در نتیجه عفونت گوش و سینوزیت جلوگیری می کند.یک راه ساده برای رقیق کردن خلط، مصرف بیشتر آب و مایعات است

آنتی هیستامین های قدیمی به دلیل کاهش آب خلط و غلیظ کردن آن، بهترین درمان برای خلط گلو نیستند، ولی آنتی هیستامین های جدید بهتر هستند، زیرا کمتر باعث خواب آلودگی می شوند.

لذا بهتر است قبل از مصرف هر نوع دارویی با پزشک مشورت کنید، زیرا این داروها دارای اثرات جانبی از سرگیجه گرفته تا خشکی دهان هستند.

روش دیگر برای درمان خلط گلو، رقیق کردن آن است. خلط ها دارای غلظت های مختلفی هستد. خلط غلیظ چسبنده تر است و بیشتر شما را ناراحت می کند.

رقیق کردن خلط گلو از بسته شدن مجرای گوش و سینوس ها توسط آن و در نتیجه عفونت گوش و سینوزیت جلوگیری می کند.

 یک راه ساده برای رقیق کردن خلط، مصرف بیشتر آب و مایعات است.

سایر روش های رقیق کردن خلط عبارتند از:

– مصرف داروهای رقیق کننده خلط مانند شربت گایافنزین

– استفاده از اسپری بینی سالین (محلول نمکی) یا آب نمک کشیدن به داخل بینی برای شستن و خارج کردن خلط اضافی، باکتری ها، مواد آلرژن (حساسیت زا) و سایر مواد محرک از سینوس ها

– استفاده از دستگاه بخور برای افزایش رطوبت هوای اتاق

 موقع خوابیدن با گذاشتن چند بالش، سرتان را بالا بیاورید تا خلط در ته گلوی شما جمع نشود.

 اگر آلرژی دارید، برای کاهش آن به توصیه های زیر عمل کنید:

– روی تشک و بالش خود از روکش ضدغبار استفاده کنید.

– روبالشی، ملحفه تشک و سایر ملافه های رختخواب خود را هر چند مدت یکبار با آب دغ بشویید.

– از فیلتر هوای HEPA در خانه خود استفاده کنید.

– هر چند روز یکبار، خانه خود را گردگیری کنید و جاروبرقی بکشید.

 اگر خلط بینی شما بوی چرک می داد، اگر تب داشتید، اگر خس خس می کردید و یا علائم شما 10 روز یا بیشتر طول کشید، به پزشک مراجعه کنید، زیرا ممکن است دچار عفونت باکتریایی شده باشید.

 اگر خلط شما خونی بود، فورا به پزشک مراجعه کنید. اگر با مصرف دارو خلط شما برطرف نشد، بایستی به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید تا سی تی اسکن، عکسبرداری با اشعه ایکس و سایر آزمایشات لازم را برای شما تجویز کند.

علل خارش گلو چیست و راهکار برای خارش گلو

علل خارش گلو چیست و راهکار برای خارش گلو –

خارش گلو یک بیماری نیست، بلکه نشانه ای از یک بیماری یا مشکل است و معمولا با علائم دیگری مانند تب، درد گلو، به سختی قورت دادن غذا، احساس درد موقع بلعیدن غذا، سرفه و … همراه است.

معمولا ابتلای به گلودرد چرکی، عفونت مجرای تنفسی فوقانی و آلرژی ها می توانند باعث خارش گلو شوند.
سایر علل به ندرت باعث خارش گلو می شوند.

علل خارش گلو چیست و راهکار برای خارش گلوعلل خارش گلو

بیماری های مختلفی باعث خارش گلو می شوند. برخی از علل شایع آن عبارتند از:

1- کم آبی بدن
کم آبی بدن از شایع ترین علل خارش گلوست.
وقتی که گلو خشک می شود و ترشحات (موکوس) کافی برای محافظت از این عضو وجود ندارد، خارش گلو بروز می کند.
معمولا نوشیدن آب زیاد در این گونه مواقع مفید است، ولی اگر خارش گلوی شما با این کار برطرف نشد، باید به پزشک مراجعه کنید.
کم آبی طولانی مدت (مزمن) بدن می تواند از علائم بیماری های جدی تری مانند دیابت و یا عفونت ویروسی باشد.

2- عفونت ها
خارش گلو یکی از علائم اصلی عفونت مجرای تنفسی فوقانی است. مجرای تنفسی فوقانی شامل بینی، دهان، حلق و حنجره است.
همچنین همراه با درد گلو در بیماری فارنژیت دیده می شود.

بیماری های عفونی باکتریایی، ویروسی و قارچی می توانند باعث خارش گلو شوند.

افراد سالم می توانند دچار بیماری های عفونی باکتریایی (مانند گلودرد چرکی) و عفونی ویروسی (مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا) شوند، ولی بیماری های عفونی قارچی معمولا هنگام تضعیف سیستم ایمنی بدن مانند بیماری ایدز، شیمی درمانی سرطان، استفاده طولانی مدت از داروهای کورتونی، بیماری دیابت و پیوند عضو بروز می کنند.

زیاد حرف زدن، سرفه کردن زیاد، آواز خواندن با صدای بلند یا به طور غلط و یا برای مدت زمان طولانی، داد و فریاد کردن و خروپف می توانند باعث خارش گلو شوند
3- آلرژی ها
داشتن آلرژی یا حساسیت نسبت به خوردن برخی موادغذایی و یا استشمام برخی ذرات، یکی از علل مهم خارش گلوست.
معمولا خارش گلو در اثر آلرژی به راحتی از سایر علل آن مشخص می شود.

خارش گلو در اثر آلرژی مدت بیشتری طول می کشد و به دفعات بیشتری رخ می دهد و با علائم دیگر آلرژی مانند تنگی نفس، آبریزش بینی، اشک ریزش چشم ها و … همراه است.
خارش گلو در اثر حساسیت فصلی در بسیاری از موارد آلرژی ها دیده می شود.

4- مواد محرک و آزاردهنده
مواد محرک شیمیایی (مثل مواد شیمیایی صنعتی) و هوای آلوده باعث تحریک موضعی گلو و در نتیجه خارش آن می شوند.

دود سیگار، چه خودتان سیگار بکشید و چه بوی آن را استشمام کنید، باعث تحریک و خارش گلو می شود.

5- غذاها
برخی غذاها و نوشیدنی ها می توانند باعث خارش گلو شوند. کافئین ماده ای است که باعث دفع آب از بدن می شود.
لذا اگر به مقدار زیاد قهوه، چای و نوشابه سیاه بنوشید، ممکن است گلویتان بخارد، چون این نوشیدنی ها حاوی کافئین هستند.

6- داروها
مصرف مواد مخدر روانگران مانند کوکائین و برخی داروها مانند داروهای ضدافسردگی می توانند باعث کم آبی بدن و خارش گلو شوند.
می توانید با پزشک خود صحبت کنید تا نوع داروی مصرفی تان را تغییر دهد.

7- استفاده بیش از حد از گلو
استفاده زیاد از گلو باعث خشک شدن و در نتیجه خارش آن می شود.

در موارد زیر از گلو زیاد استفاده می شود:
زیاد حرف زدن، سرفه کردن زیاد، آواز خواندن با صدای بلند یا به طور غلط و یا برای مدت زمان طولانی، داد و فریاد کردن و خروپف.
این کارها فشار زیادی روی حنجره وارد می کنند و باعث خارش گلو می شوند.

همچنین اگر در اثر یک بیماری (مثل گرفتگی بینی) مجبور باشید از دهان خود نفس بکشید نیز گلویتان می خارد.

8- علل روحی – روانی
خارش گلو همراه با پاک کردن آن و یا سرفه می تواند یک عادت یا تیک عصبی باشد.

گاهی اوقات خارش گلو ریشه عصبی دارد، یعنی عامل محرک خارجی برای آن وجود ندارد.
این نوع اختلال روانی اغلب بعد از یک مورد خارش واقعی گلو اتفاق می افتد.

احساس قلقک در ناحیه گلو می تواند یک عارضه عصبی باشد و در واکنش به یک موقعیت ناراحت کننده اجتماعی بروز کند (یعنی احساس یک نوع ناراحتی در جمع).

اگر خارش گلو یک تیک عصبی باشد، بایستی از روش های تسکین دهنده آن مانند ورزش های آرامش بخش استفاده کنیم.

اگر این عادت عصبی شدید باشد، کنار گذاشتن آن مدتی طول می کشد و نیاز به مراقبت های تخصصی (یعنی مراجعه به روانپزشک یا روانشناس) دارد، ولی باید گفت قابل درمان است.

مصرف داروهای آنتی هیستامین مانند ستیریزین، در بهبود خارش گلو به خصوص در اثر آلرژی ها خیلی موثرند
9- بیماری ریفلاکس معده
در بیماری ریفلاکس معده، اسید و محتویات معده به سمت مری بر می گردند.
رسیدن اسید معده به گلو، گاهی اوقات باعث خارش آن می شود.

10- سایر بیماری ها
بیماری های زیادی می توانند باعث خارش گلو شوند، ولی به ندرت این اتفاق رخ می دهد. بیماری هایی مانند: پنومونی، برونشیت، سندرم شوگرن، تومور بدخیم (سرطان) گلو، آسیب و جراحت گلو، استفراغ و … ..

درمان های خانگی
1- با آب نمک ولرم غرغره کنید.

2- برای جلوگیری از کم آبی بدن، آب و مایعات زیادی بنوشید.

3- در اتاق خود دستگاه بخور قرار دهید تا هوای اتاق مرطوب شود.

4- آب نبات مخصوص گلودرد را بمکید که باعث تسکین و تخفیف خارش گلو می شوند. این آب نبات ها را می توانید از داروخانه بخرید.

درمان های پزشکی
مصرف داروهای آنتی هیستامین مانند ستیریزین، در بهبود خارش گلو به خصوص در اثر آلرژی ها خیلی موثرند.

بیماری های عفونی ویروسی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا نیاز به داروی دیگری برای خارش گلو ندارند و داروهای آنتی بیوتیک فقط در عفونت های باکتریایی مورد نیاز هستند.

در صورتی که خارش گلو با تب و درد همراه باشد، داروهای مسکن مانند بروفن و استامینوفن تجویز می شوند.

اگر خارش گلو با سرفه دیده شود، داروهای ضدسرفه نیاز هستند.

توصیه می کنیم داروها را حتما با تجویز پزشک مصرف کنید.

تشخیص عفونت در گوش کودک

تشخیص عفونت در گوش کودک –

علت ابتلای کودکان به گوش درد چیست؟
عفونت گوش یکی از شایع‌ترین عفونت‌هایی است که در دوران شیر‌خوارگی بروز می‌کند و علل میکروبی (عفونی) و غیر‌میکروبی دارد.

شایع‌ترین علت گوش‌درد غیر‌میکروبی، مشکلات مربوط به ساختار شیپور استاش و گوش میانی در کودکان است.

شایع‌ترین علت عفونی گوش درد در نوزادان، عفونت ا‌ی‌کولای یا استرپتوکوک است، اما در کودکان بزرگ‌تر، پنوموکوک است.

تشخیص عفونت در گوش کودک

چرا برخی کودکان مدام دچار گوش درد هستند، اما برخی دیگر به‌ندرت گرفتار آن می‌شوند؟
برخی عوامل کودک را مستعد گوش درد می‌کند، مثلا کودکان نارس یا کودکانی که با بطری تغذیه می‌شوند، یا به‌مدت طولانی در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان در تهویه مکانیکی بوده‌اند، کودکانی که در محیطی زندگی می‌کنند که مرتب با دود سیگار یا آلودگی هوا در ارتباط هستند یا مسائل بهداشتی در محیط زندگی‌شان رعایت نمی‌شود، بیشتر مستعد عفونت گوش و گوش درد هستند.

کودکانی هم که مشکلات تکاملی عصبی یا شکاف کام دارند، بیشتر به این عفونت‌ها دچار می‌شوند.

آیا وارد شدن آب به گوش کودک هم احتمال ابتلا به گوش درد را افزایش می‌دهد؟
نه، چون طول پرده‌گوش در کودکان حدود 2 تا 3 سانتی‌متر و محفظه‌ای بسته است که آب داخل آن باقی نمی‌ماند. دستکاری اضافی با این هدف که آب را از گوش کودک خارج کنیم، به‌خصوص در نوزادان فقط ایجاد مشکل می‌کند.

در صورتی که پرده گوش ملتهب یا پاره شده باشد، حمام کردن باعث درد گوش می‌شود. در این شرایط لازم است با مشورت پزشک حین حمام، داخل گوش کودک ژلاتین‌های مخصوصی که فضای گوش را پر می‌کند یا موم‌های روغنی گذاشت تا پرده گوش بهبود یابد.

قدیمی‌ها در گوش کودکانی که گوش درد داشتند دود سیگار فوت می کردند، اما از این کار نیز باید خودداری کرد، زیرا سیگار خطر عفونت را در گوش بالا می‌برد
چگونه می‌توانم متوجه شوم که نوزادم به عفونت گوش دچار شده است؟
ساده‌ترین راه برای کشف این‌که کودک‌تان به عفونت گوش یا هر بیماری دیگری مبتلا شده است یا خیر، تغییر در خلق و خوی اوست.

بچه دچار درد گوش معمولا بی‌قرار است، خواب نا‌آرامی دارد، گوشش را می‌کشد و مدام دست به گوش دارد.
در عفونت گوش خارجی، گوش قرمز و ملتهب است و ترشح دارد.
گوش درد و عفونت گوش در نوزادان با بی‌قراری، تب و اسهال یا شیر نخوردن همراه است.

سایر علائم این مشکل در نوزادان عبارتند از:
اسهال و استفراغ؛ عاملی که موجب عفونت گوش در نوزادان می‌شود، می‌تواند دستگاه گوارشی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

کاهش اشتها؛ عفونت گوش می‌تواند موجب مشکلات گوارشی شود. این مشکل می‌تواند جویدن و بلع را نیز برای نوزادتان مشکل کنند. بنابراین شاید مشاهده کنید که نوزاد پس از چند جرعه اول سینه یا شیشه شیرش را پس می‌زند.

مایع زرد یا زرد مایل به سفیدی که از گوش بیرون می‌آید؛ این نشانه در اکثر نوزادان اتفاق نمی افتد، اما در صورت بروز، نشانه حتمی عفونت گوش تلقی می‌شود. این نشانه همچنین نمایانگر این امر است که سوراخی کوچک در پرده گوش ایجاد شده است. نگران نباشید! این مشکل زمانی که عفونت گوش درمان شود، برطرف خواهد شد.

بوی بد؛ شما ممکن است از گوش کودک‌تان، بوی بدی را استشمام کنید.
مشکل در خوابیدن؛ شاید دراز کشیدن، درد گوش نوزادتان را بیشتر کند.

معمولا چه مدت این مساله ادامه می‌یابد؟
اوتیت به چند نوع تقسیم می‌شود؛ یکی همان گوش درد معمولی است که ناشی از جمع شدن ترشحات چرکی پشت گوش است و برای درمان آنآنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود. علایم این نوع گوش درد حاد بین 21 تا 25 روز طول می‌کشد.

وقتی علایم ترشح از گوش بیش از 21 روز طول کشید، یعنی گوش درد مزمن است، اما نوع مزمن در شیر خواران و نوزادان زیاد شایع نیست.

آیا ممکن است عفونت گوش باعث پارگی پرده گوش شود؟
اوتیت سروز یا ترشح چرکی پشت پرده گوش شایع‌ترین نوع اوتیت در کودکان و بزرگسالان و علامت عمده آن، کاهش شنوایی بدون درد و تب است.

تست‌های تشخیصی مختلفی برای اثبات این نوع اوتیت تجویز می‌شود و اگر مشکلی وجود داشت، باید درمان‌های لازم را آغاز کرد.

دلیل بروز اوتیت سروز، آلرژی یا مشکلات مربوط به شیپور استاش یا گرفتگی بینی است که باعث فشار منفی در گوش و تجمع مایع در گوش میانی می‌شود که اگر چرکی شود این مایع جمع شده همانند اوتیت حاد با علایمی مثل تب همراه است و اگر مورد غفلت قرار بگیرد، باعث پارگی پرده گوش می‌شود.

اگر پرده گوش پاره شود، نیاز به دستکاری ندارد و خود به خود درمان می‌شود. البته اگر پرده گوش پاره شود، توان شنوایی کودک 30 تا 40 درصد کاهش می‌یابد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

با بروز اولین نشانه‌های عفونت گوش، به پزشک مراجعه کنید. پزشک با وسیله‌ای به نام اتوسکوپ، داخل گوش نوزاد را بررسی می‌کند. پرده گوش قرمز، متورم و دارای ترشح، به احتمال زیاد عفونت کرده است.

احتمال دارد پزشک با وسیله دیگری به نام اتوسکوپ نوماتیک، گوش کودک را بررسی کند؛ در این بررسی دستگاه جریان اندکی از هوا را داخل گوش تولید می‌کند، سپس پزشک مشاهده می‌کند که آیا پرده گوش در پاسخ به هوا حرکت می‌کند یا خیر. اگر حرکت نکند، نشانه این است که مایع در گوش میانی جمع شده و عفونت کرده است.

برای درمان عفونت گوش، چه راه‌هایی پیشنهاد می‌شود؟
در اغلب موارد، اوتیت خود به خود درمان می‌شوند. کافی است راه بینی را باز نگه‌دارید و از قطره سدیم کلراید 9 درصد استفاده کنید.

در صورتی که دلیل اوتیت آلرژی باشد، باید از درمان‌های کمکی ضدآلرژی استفاده کرد.
کودکان مبتلا به عفونت گوش باید مایعات زیادی بنوشند.

در 20 درصد موارد برای درمان، آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود که در رده اول آن آموکسی‌سیلین یا آموکسی‌کلاو قرار دارد.

به والدین توصیه می‌کنیم از خود‌درمانی پرهیز کنند و اگر علایم بیش از 24 ساعت طول کشید، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنند.
برای کاهش درد گوش کودک می توان از استامینوفن و بروفن استفاده کرد.

کمپرس گرم (مثل حوله گرم) هم اگرچه درد را کاهش می‌دهد، اما می‌تواند باعث احتقان شود و احتمال سوراخ شدن پرده گوش را افزایش می‌دهد.

قدیمی‌ها در گوش کودکانی که گوش درد داشتند دود سیگار فوت می کردند، اما از این کار نیز باید خودداری کرد، زیرا سیگار خطر عفونت را در گوش بالا می‌برد.

آیا عفونت گوش جدی و خطرناک است؟
می‌تواند اینگونه باشد! عفونت شدیدی که درمان نشده باشد، می‌تواند پرده گوش را پاره کند. البته این پارگی اغلب اتفاق نمی افتد و در صورت بروز التیام می‌یابد، اما باید مرتبا نزد پزشک بروید تا از برطرف شدن عفونت و التیام یافتن گوش، اطمینان حاصل کنید.

عفونت‌های بسیار مکرر می‌توانند موجب زخم شدن گوش و از دست دادن شنوایی نیز شوند. در موارد بسیار نادر عفونت گوش درمان نشده می‌تواند به عفونت جمجمه در پشت گوش (ماستوئید) یا مننژیت منجر شود.

با مراجعه به موقع به پزشک و درمان، می‌توانید از عوارض بیماری تا حد زیادی پیشگیری کنید.

چطور بویایی را قوی کنیم

بوییدن برای لذت بردن از زندگی لازم است و حس بویایی یکی از مهم ترین حواس چندگانه محسوب می شود، اما همیشه این امکان وجود دارد که این حس آسیب ببیند.

این حس با افزایش سن به طور طبیعی دچار مشکل می شود. اما لازم است با در پیش گرفتن روش هایی ساده، تا حد امکان حس بویایی را قوی و سال های سال، عطر همه چیز را استشمام کرد.

 چطور بویایی را قوی کنیمخودتان را از بوها دور نکنید

هر چه بیشتر در معرض بوها و عطرهای متفاوت باشید، امکان حفظ حس بویایی تان بیشتر خواهد شد.

بوهای فرار از حفره ی بینی بالا رفته و به اپیتلیوم بویایی می رسند. این مخاط در قسمت فوقانی حفره ی بینی قرار دارد و حاوی سلول های عصبی است که مولکول های بو را شناسایی کرده و به پیاز بویایی و بعد از آن به قشر بویایی منتقل می کنند. بعد از این روند ما تشخیص می دهیم که بوی استشمام شده خوب است یا خیر!

در برخی مواقع ما بویی را استشمام می کنیم اما نمی توانیم آن را توصیف کنیم. دلیلش این است که بوی مذکور را نمی شناسیم و یا اینکه بو ترکیبی از چند بوی مختلف است و ما قادر به تشخیص آن نیستیم.

در هر حال هر چه بیشتر از این حس استفاده کنید، پیشرفت بیشتر و قدرت درک و تشخیص بوهای متعدد را خواهید داشت. توصیه می کنیم هر بویی که استشمام می کنید را توصیف کنید.

در حین خرید، گوجه فرنگی، سیب زمینی، توت فرنگی و غیره را بو کنید. این کار به تقویت حس بویایی و لذت بردن از عطر هر آنچه پیرامون تان هست کمک می کند.

محققان معتقدند که ورزش با افزایش جریان خون و بهبود عملکرد ارگان های بدن روی حس بویایی نیز تاثیر مثبتی گذاشته و از آن حفاظت می کند
بینی خود را تمیز نگه دارید
عواملی مانند سرماخوردگی، آلرژی ها و غیره، حس بویایی را با مشکل مواجه می کنند. زمانی که بینی کیپ می شود، فرد قادر به تشخیص بوها نخواهد بود. از بین بردن گرفتگی و احتقان بینی باعث عبور راحت تر هوا و بوها و رسیدن آنها به اپی تلیوم بویایی می شود.

بنابراین تمیز کردن روزانه ی بینی باعث می شود که از شر مخاط بینی اضافی که منجر به احتقان و گرفتگی بینی می شود خلاص شوید.

از اسپری های شستشودهنده بینی استفاده کنید. آن را داخل سوراخ بینی برده و اسپری کنید. سپس بینی خود را پاک کنید. این عمل را برای سوراخ دوم نیز انجام دهید.

همچنین می توانید با عصاره گیاهی اوکالیپتوس بخور دهید. برای این کار کافیست دو قطره از این عصاره ی روغنی را در یک کاسه آب داغ ریخته و بخور دهید.

توجه داشته باشید که استفاده از عصاره های روغنی برای خانم های باردارد، شیرده و همچنین کودکان زیر سه سال ممنوع است.

 از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض مواد شوینده تند بپرهیزید 

برخی شوینده ها حاوی کلر و دیگر ترکیبات شیمیایی هستند که به سلول های بینی آسیب می زنند. در صورت بروز آسیب های شیمیایی، مخاط بویایی که در محدوده ی مغز قرار دارد به خودتخریبی می پردازد و سدی در برابر عبور ترکیبات شیمیایی می سازد.

ممکن است این اختلال بویایی محدود باشد و صرفا به چند ساعت ختم شود. اما در هر حال صحبت از آنوسمی یا از دست دادن حس بویایی است و همه چیز به میزان و تداوم قرار گرفتن در معرض ترکیبات شیمیایی بستگی دارد.

بدون شک یک بار بوییدن اتفاقی این محصولات منجر به از بین رفتن ناگهانی حس بویایی نمی شود. حواستان باشد که امروزه این شوینده ها را با عطرهای مختلف تولید می کنند که ممکن است منجر به فریب دادن بویایی شما شود. اما با این حال ترکیبات شیمیایی همچنان وجود دارند و امکان آسیب سلول های بویایی نیز دور از ذهن نیست. در نتیجه توصیه می کنیم که هنگام استفاده از این شوینده ها احتیاط کنید.

 کمی ورزش کنید

نتایج بررسی های متعدد نشان می دهد که داشتن فعالیت ورزشی (حداقل یک بار در هفته) به کاهش خطر از دست دادن بویایی کمک می کند.

 محققان با آزمایش توانایی تشخیص هشت بو شامل بوی شکلات، لیموترش و قهوه و غیره به این نتیجه رسیدند افرادی که ورزش می کنند کمتر در معرض مشکلات بویایی قرار می گیرند.

اگرچه محققان نتوانستند دلیل این پدیده را مشخص کنند، اما با این حال معتقدند که ورزش با افزایش جریان خون و بهبود عملکرد ارگان های بدن روی حس بویایی نیز تاثیر مثبتی گذاشته و از آن حفاظت می کند.

زمانی که ورزش می کنید، بیشتر و عمیق تر نفس می کشید که همین مسئله نیز راه ورودی بینی را باز می کند.

حواستان به کمبود ویتامین ها باشد
کمبود ویتامین آ ، ب12و  یا روی احتمال بروز مشکلات بویایی را بالا می برد.

عنصر روی در حفظ سلول های بدن نقش زیادی دارد. میزان نیاز بدن به روی متناسب با سن و سال و شرایط هر فرد متفاوت است، اما به طور کلی بدن یک فرد بزرگسال روزانه 15 میلی گرم از این عنصر مغذی را نیاز دارد. روی در آجیل، عدس، غذاهای دریایی، جگر و غیره وجود دارد.

ویتامین A نیز به احیای بافت های بدن کمک می کند. با مصرف جگر، گوشت، ماهی، شیر و غیره به راحتی می توانید این ویتامین را تامین کنید.

ویتامین B12 برای حفظ سیستم عصبی مورد نیاز است و در قلوه ی گوساله یا بوقلمون، ماهی تن یا ماهی ساردین وجود دارد.

بهتر است بدانید که اپیتلیوم شنوایی یکی از بافت های نادر بدن است که در طول زندگی هر 3 تا 12 هفته (بسته به هر فرد) احیا می شود.

در مصرف دارو احتیاط کنید
مصرف زیاد داروهایی مانند کدئین، مورفین، تتراسایکلین یا متوترکسات و برخی از شیوه های درمانی مانند شیمی درمانی، رادیوتراپی مغز یا همودیالیز امکان دارد باعث کاهش قدرت بویایی شوند.

در طول شیمی درمانی امکان دارد که فرد دچار هیپوسمی (کاهش حس بویایی) شود. از آنجایی که این داروها وظیفه ی ممانعت از رشد سلول های سرطانی را بر عهده دارند، در عین حال باعث تخریب مخاط بویایی نیز می شوند

توصیه می کنیم اگر با مصرف این داروها و یا بدون دلیل مشخصی، دچار کاهش حس بویایی شدید، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

منافع ماساژ برای كودكان

 چرا ماساژ می‏دهیم؟
یادگیری و انجام ماساژ كودك، كار بسیار ساده‏ای است. چند وسیله كوچك لازم دارد و هیچ هزینه‏ای در بر ندارد، مگر مقداری وقت. منافع دراز مدت و كوتاه مدت آن برای كودكان زیاد است و از طرف دیگر والدین نیز با ماساژ بچه ‏ها ارتباط مثبت و خوبی را با آنها برقرار خواهند كرد. دراین مقاله علاوه برمنافع ماساژ سعی كردیم مراحل این كار را نیز با استفاده از عكس به شما نشان دهیم.

منافع ماساژ برای كودكانمنافع ماساژ برای كودكان

احساس امنیت: ارتباط جسمی بین كودك و یكی از والدینش، احساس عشق و علاقه و ارزشی را در او تقویت می‏كند و این احساس، به رشد عزت نفس و اعتماد به نفس در كودك می‏انجامد.

 سلامت و تندرستی كل بدن: تحقیقات نشان می‏دهد: كودكانی كه با محبت و مهربانی لمس می‏شوند، كمتر از آنانی كه تماس محبت ‏آمیز با والدین‏شان ندارند گریه می‏كنند یا بیمار می‏شوند. ماساژ، گردش خون را بهبود می‏بخشد و سیستم ایمنی بدن را نیز تقویت می‏كند. همین طورتفسیر كنید. با این روش شما می‏آموزید كه از روی حركات كودك منظور او را بخوانید یا دركش كنید و همین مسئله باعث افزایش مهارت‏های شما در نگهداری از او می‏شود.

ایجاد آرامش:  ارتباط جسمی ناشی از ماساژ و تماس با كودك، در والدین نیز احساس آرامش و اطمینان ایجاد می‏شود. ارتباط غیركلامی كه همواره در حین ماساژ كودكتان برقرار می‏كنید، جرقه ارتباطی تعاملی و دو طرفه را روشن می‏كند تا آنجا كه این ارتباط می‏تواند در آینده نیز بین هر دوی شما برقرار و ادامه داشته باشد.

آمادگی برای شروع ماساژ:
بهترین زمان برای ماساژ كودك‏تان زمانی است كه او بیدار است. وقتی او را بغل می‏گیرید، تحت تاثیر خلق و خوی شما قرار می‏گیرد پس باید با خودتان نیز احساس آرامش و آسودگی كنید. هر نوع زیورآلاتی را كه در دست دارید بیرون آورید و ناخن‏های‏تان را به اندازه كافی كوتاه كنید تا پوست لطیف كودك نخراشد. هر چیزی را كه لازم دارید دور خودتان قرارش دهید تا وقتی ماساژ را شروع می‏كنید بر حركات دست‏تان یا هر چیزی كه كودك دوست دارد تمركز داشته باشید.
استفاده از روغن: تماس پوست با پوست رشد و نمو مطلوب را افزایش می‏دهد. پس درك كودك و ماساژ بدن برهنه او، راهی برای تقویت و پیشبرد این مسئله است. روغن كمك می‏كند تا دستان شما به آرامی روی بدن كودك حركت كند. همچنین به شما اجازه می‏دهد تا حركت ماساژ را تدریجا محكم‏تر كرده و مدت بیشتری، بدون اینكه وقفه‏ای ایجاد شود، او را ماساژ دهید. روغن، پوست را مرطوب می‏كند و این كار باعث جلوگیری یا به حداقل رساندن خشكی پوست می‏شود. از روغن بادام یا كنجد استفاده كنید. این روغن‏ها بوهایی ملایم دارند، سریع جذب پوست می‏شوند و پوست را تغذیه می‏كنند در صورت امكان روغن طبیعی را انتخاب كنید روغن‏های طبیعی كمتر از روغن‏های مصنوعی پوست را تحریك می‏كنند.

كودكانی كه با محبت و مهربانی لمس می‏شوند، كمتر از آنانی كه تماس محبت‏آمیز با والدین‏شان ندارند گریه می‏كنند یا بیمار می‏شوند

 اگر مایلید برای ماساژ از روغن استفاده کنید بهتر است روغن های مناسب ماساژ را انتخاب و قبل از ماساژ دست را به روغن آغشته و نرم کنید. همچنین روغن ها به طور مشخص به نوع پوست بچه، محل زندگی، قابل دسترس بودن و آلرژی زا نبودن بستگی دارد
برای این کار می توان از روغن های نارگیل، آفتابگردان، زیتون، بادام، انگور استفاده نمود.
وقتی بخش اصلی ماساژ را بر جلو، پشت و سر و صورت انجام دادید. انجام ماساژ و مراحل آن در مطلب ” نوازش شما و آرامش او”  و  تقدیم به مامانای مهربون  آموزش داده شده است به حرکات کششی بپردازید. در این زمان ماهیچه‏های کودک گرم شده و آرامش پیدا کرده بنابراین می‏توانید اعضای بدنش را بکشید و مفاصل را به آرامی حرکت دهید. این کشش‏ها به انعطاف بدن کودک شما کمک می‏کند. برای این بخش از کار روزمره‏تان، کودک را به پشت بخوابانید. به گونه‏ای که پاهایش به طرف شما باشد. بیشتر کودکان از کشیده شدن اعضای بدنشان، خصوصاً وقتی با سرو صداهای خنده‏آور همراه باشد لذت می‏برند.

کشش دست‏ها
پشت مچ دست‏های کودک را با انگشتانتان بگیرید و شست‏هایتان را در کف دست‏ها و یا روی مچ او قرار دهید دست‏های او را به طرفین، به موازات شانه و با زاویه قائمه نسبت به بدن به آرامی بکشید، تا صاف شوند. چند لحظه آنها را در این حالت نگه دارید. سپس حرکت شماره 2 را انجام دهید.

کشش پاها
هر یک از مچ‏های پای کودکتان را، با یک دست بگیرید. آن گاه ساق‏ها را روی هم قرار دهید سپس با یک دست خود، ساق‏ها و زانوها را به طرف شکم جمع کنید. به طوری‏که انگشتان پا نزدیک کشاله ران قرار گیرند. با حرکاتی آرام روی پاها فشار بیاورید و آنها را به طرف شکم برانید. بعد از چند حرکت آرام جای پاها را عوض کنید و این کار را چند بار تکرار کنید.

چرخاندن دست‏ها به طرف بالا
دست‏‏ها را به بیرون و طرفین، همان طور که در مرحله اول انجام دادید بکشید. در حالی که بازوها را در این حالت نگه داشته‏اید، دست‏ها را به طرف سر ببرید تا از آرنج خم شوند. ساعدها و بازوها نسب به هم باید زاویه قائمه داشته باشند. در طول ماساژ، دست‏ها باید روی حوله قرار گیرند.

چرخش دست‏ها به طرف پایین
بدون تغییر حالت بازو، ساعدها را در فضا بالا بیاورید تا مچ‏های هر دو دست بالای آرنج‏ها قرار گیرد. سپس آنها را به طرف خودتان پایین بیاورید. ساعدها باید به موازات بدن قرار گیرد و کف دست باید روی حوله  باشد. مراحل سه و چهار را چندین بار تکرار کنید.
ماساژ مستمر کودک، عضلات و مفاصل نوزاد را محکم، بیماری های رایج کودکان را بهبود، در مورد درآوردن دندان کودک و در کودکانی که نیاز به مراقبت ویژه دارند مانند کودکان دچار سندرم داون، ضایعه اعصاب حسی فلج مغزی و نوزادان نارس مفید و موثر است
کشش دست و پا به ترتیب
کشش اعضای بدن: مچ دست چپ کودک را در دست راستتان نگه دارید و مچ پای راستش را در دست چپتان. هم دست و هم پا را به آرامی و با زاویه‏ای اندک نسبت به هم بکشید تا دست‏ها و پاها نسبت به بدن یک خط مورب را تشکیل دهند. در این حالت چند ثانیه دست‏ها و پاها را نگه دارید. سپس مرحله دوم را انجام دهید. ارتباط چشمی بین شما و کودکتان، شما را در رشد عزت نفس او سهیم می‏کند. پس تا آنجا که امکان دارد این ارتباط را تقویت کنید (در طول ماساژ فرصت‏های بسیاری برای ایجاد ارتباط به وجود خواهد آمد).

پیچ و تاب دادن به دست و پا همراه باهم
پای راست را نزدیک کشاله ران سمت چپ بیاورید، به صورتی که پاشنه پا نزدیک کشاله راست قرار گیرد. دست چپ را نیز به طرف کشاله ران سمت راست درست در بالای ران بیاورید. از خم بودن زانو باید مطمئن شوید کودک را چند لحظه در این حالت نگه دارید و سپس مرحله سوم را انجام دهید.

تا کردن دست و پا
دست چپ کودکتان را مستقیم به طرف کشاله ران سمت چپ، پایین بیاورید. پای راست او را نیز به صورتی که پاشنه پا رو به بالا باشد به طرف شانه چپ ببرید. اگر پای کودکتان به شانه نمی‏رسد. با زور این کار را انجام ندهید. ولی تا آنجا که کودک احساس راحتی می‏کند. آن را به شانه نزدیک کنید. مراحل یک تا چهار را با دست و پای طرف چپ تکرار کنید و بعد همین کار را دوبار بر روی دست و پای مقابل نیز انجام دهید.

اتمام حرکات ماساژ
ماساژ چرخش، با تمام کف دست، در طول بدن: دست راستتان را روی شانه راست کودکتان قرار دهید با استفاده از تمام کف دست، به طور مورب، قفسه سینه و شکم را تا کشاله ران چپ ماساژ دهید در حالی که انگشتانتان زیر پای اوست و شستتان روی پایش قرار دارد این حرکت را به طرف پایین تا مچ پای چپ ادامه دهید. قبل از اتمام این مرحله دست چپتان را روی شانه چپ کودکتان قرار دهید. این حرکت را به طور مورب تا انگشتان پای راست. و در جهت عکس تکرار کنید. این کار را دوبار انجام دهید. از حرکت‏های جارویی محکم استفاده کنید تا دست‏هایتان تمام مدت با بدن کودکتان تماس داشته باشد.
به حرف‏های کودکتان توجه کنید و نسبت به او واکنش نشان دهید (اگر می‏خندد به او لبخند بزنید. اگر می‏گرید، او را بلند کنید تا آرام شود.

منابع:tebyan.net