پزشک تو – سایت پزشکی – برگه 56 – پزشک تو بهترین سایت پزشکی ایران

مقاله درباره بیماری جنسی ts

مقاله درباره بیماری جنسی ts –

بيماري Trans sesual (Ts ) يک بيماري هورموني است که فرد علائم ظاهري يک جنس و تمايلات دروني و ترشحات هورموني جنس مخالف را با خود به همراه دارد…

همواره در هر عصري فرايندهاي رفتاري خاص و بيماري هاي جسمي و رواني مسير طولاني وسختي را براي پذيرفته شدن و شناخت در جامعه طي مي کنند که اين روند در خصوص بيماري هاي رواني هميشه مقاومت بيشتري را از سوي جامعه در بردارد با اين توضيح که دانشمندان و روان شناساني که تفکرات نويني را درخصوص کشف پديده هاي جديد ارائه داده اند بدوا” مورد انتقاد و ايراد واقع شده و با هجمه انتقادات مواجه شدند ، اما اين افراد با شناخت هدف و داشتن انگيزه بالا به اثبات خود و نظريه خود پرداخته و سد انتقادي را شکستند.

با اين توصيفات بايد گفت بيمارهايي که در جامعه ما حالت نوظهور و ناشناخته دارند ، با توجه به تفکرات سنتي و نيز ضعف سازمانهاي تبليغاتي و حمايتي اين جوامع در خصوص آگاهي بخشي به مردم براي آشنايي با اين عوارض و حمايت از بيماران روند شناخته شدن آن طولاني بوده که عوارض آن دامنگير افرادي مي شود که به اين بيماري ها مبتلا مي باشند.

بيماري Trans sesual (Ts ) يک بيماري هورموني مي باشد که فرد علائم ظاهري يک جنس و تمايلات دروني و ترشحات هورموني جنس مخالف را با خود به همراه دارد و وجود اين تعارض مداوم دروني در فرد که در سنين بلوغ و بعد از آن نمود بيشتري پيدا مي کندسبب مي گردد تا براي حل تعارض دروني اقدام به مقابله و مبارزه اي تکراري و روزمره با خانواده ، همسالان ، آشنايان ، اهالي محل و در سطحي بالاتر مردم جامعه بنمايد و بدليل شناخته نبودن اين بيماري در بين اکثريت عوام و حتي برخي از تحصيل کرده ها در مقاطع مختلف علمي تلاش افراد مبتلا به اين بيماري و فشار وارده به آنها دوچندان شود.
دربسياري موراد اين مشکلات و معضلات فردي منجر به تبديل و ايجاد يک معضل اجتماعي مي شود بدين ترتيب که عدم حمايت خانواده ، دوستان و جامعه که نقش بسيار ضروري و کليدي را دارند منجر به تبديل فرد از يک انسان داراي عارضه هورموني به يک جامعه ستيز مي گردد تا جايي که شکستن هنجارهاي جامعه و عدم پذيرش از سوي جامعه باعث حرکات انتقام جويانه از سوي اين افراد مي شود که عوارض آن يا متوجه جامعه مي شود و يا دامنگير خود شخص بصورت خودکشي ، فرار از منزل و … مي شود.حال با اين تفاسير ضرورت رسيدگي به مشکل اين بيماران و بيماراني از اين دست و تلاش در جهت مرتفع نمودن آن وظيفه اي عمومي و همگاني بنظر است و اين عموميت از ساختار حمايتي دولتي و خصوصي گرفته تا افرادي عادي جامعه نيز انتظاري مي رود .

لذا در پايان بايد گفت که در بررسي علمي اين بيماري و عوامل تبديل آن به يک معضل يا آسيب اجتماعي مي توان علل زير را در نظر گرفت :

الف – علل فردي

وجود تمايلات بالقوه دروني و باتوجه به تغييرات هورموني فرد را به سمت رفتارهاي دوگانه کشيده و با ايجاد تعارض و درگيريهاي ذهني و قراردادن فرد بيمار برسد و راهي بطور متوالي و مداوم ، يک اضطراب و تنش پايدار را به همراه مشکلات ديگر برايش به ارمغان مي آورد که برخي از اين مشکلات عبارتند از :

1 _ درک نگراني و اضطراب والدين از وجود چنين بيماري در فرزندشان

2- مشاهده و لمس از نزديک تنش هاي ايجاد شده در محيط خانواده بدليل نداشتن درک صحيح از بيماري.

3- احساس انزواي تدريجي و ناديده گرفته شدن و متعاقبا” سعي در ايجاد حس مقبوليت در ميان اعضاء خانواده و اطرافيان با تظاهر و انجام اقداماتي که مخالف با طرز تفکر و علائق وي مي باشد.

ب- علل خانوادگي :

1-ضعف والدين (بخصوص پدر خانواده ) در پذيرش و رويارويي با اين مشکل

2-انتخاب سريعترين و پرضايعه ترين راه حل موقت براي فرار ازاين مشکل و شانه خالي کردن از بارمسئوليت طلاق

3- تنها شدن والده پس از طلاق و تقبل بارسنگين مسئوليت زندگي در ابعاد مختلف (اقتصادي ، تربيتي فرزند ، تحمل بارفشار انتقادي همسايه ها ، فاميل و مردم و مقابله با آنها و …) با توجه به بي مسئوليتي پدر خانواده

4- نبودن فرصت کافي و مناسب به جهت درک بيماري و عارضه فرزند به فاصله کمي وقوع يک بحران يا شوک آسيب زا تحت عنوان طلاق که منجر به تخريب و تضعيف کانون گرم خانواده اي مي شود که مي بايست نقش محوري اولين و مهمترين و نخستين نهاد و جايگاه جامعه پذيري فرد را ايفاء نمايد به يک محيط ناامن و توأم با استرس مي گردد و اين تفکر و ذهنيت را در مادر بعنوان تنها سرپرست ايجاد مي کند دليل اصلي اين شوک عاطفي وجود فرزند مذکور مي باشد و تلاش صحيح مادر در جهت و تربيت و مراقبت از اين فرزند يک احساس ايثار و فداکاري قوي را مي طلبد و تحقق آن ذهنيت فداشدن يا وقف اين فرزندشان را براي مادر ايجاد مي نمايد.

5-برکارکردي يا کژکاري خانواده در زمينه پرورش فرزند بدليل عدم فرصت و دقت کافي براي تک والد زير خانواده معنا و کارکرد اصلي خود را با وقوع ازدست داده است .

6- عدم مراجعه به يک روانپژشک و لزوما” عدم درک اين قضيه توسط والدين با توجه به آگاهي يافتن از مشکل فرزندشان يا تلاش در جهت استفاده از مکانيزم انکار توسط مادر و سعي در کتمان ذهني و علمي اين مشکل .

ج- علل اجتماعي

درتبديل يک فرد بيمار به يک مشکل يا معضل اجتماعي که افراد ديگر را نيز به چالش بکشاند نمي توان نقش بسيار مهم و رئوف جامعه را ناديده گرفت که برخي از اين موارد ذيل مي آيد:

حرفه اي با افراد جامعه را به نحو احسن انجام دهد بدون آشنايي با مسائل روزمره امکان پذير نمي باشد.

2- توسعه و تقويت سازمانهاي حمايتي دولتي (بهزيستي ) و خصوصي ( NGOو سازمانهاي خيريه )بدليل اينکه سازمان بهزيستي با تعدد شرح وظايف در ساختار حمايتي اش (کودکان بي سرپرست ، زنان سرپرست خانوار ، مستمري بگيران ، ناتوانان جسمي و ذهني و…) نمي تواند نقش خيلي مؤفق و چشمگيري را در حمايت از اقشار آسيب ديده ايفاء نمايند نياز به مشارکت و مدد ديگر سازمانها مؤسسات دارد .

3- ضرورت اطلاع رساني و آگاهي بخشي به آحاد مردم و قشر عامه جامعه و حتي خانواده هاي اين افراد از طريق صدا و سيما با امکانات سمعي و بصري اي فراواني که در اختيار دارند ، راديو ، مطبوعات و جرايد و نشريات امري انکارناپذير بنظر مي رسد که مي تواند نقش بسيار مهم و کليد در اين رابطه ايفاء نمايد و دراين راستا بايد به اين نکته توجه داشت که طرح نشدن يک مشکل و چهره اي تابووار ساختن از آن دليلي بر عدم وجود آن نمي گردد و کتمان کردن يک مسأله موجب تبديل آن به بحران يا يک آسيب بزرگ مي شود.
– شناخت سازمانهاي خيريه اي که مسئوليت حمايت از چنين افرادي را برعهده مي گيرند و شناساندن و معرفي آنها به مردم و خيرين در جهت کمک و به بيماران در جهت استفاده از امکانات .

1- برنامه ريزي در جهت آموزش دبيران ، معلمان و احياء اساتيدي که با اين قضيه آشنايي ندارند در يک بعد و در بعد ديگر آموزش دانش آموزان و دانشجويان جهت شناخت و برخورد صحيح .

آسيب شناسي نارضايتي جنسيتي (TS)

اين احساس که ما از چه جنسي هستيم اهميت زيادي دارد و همين احساس است که در نارضايتي جنسيتي (TS) مختل مي شود. ترانس سکسوال (TransSexual) به گروهي از مبتلايان به اختلال هويت جنسي گفته مي شود که پيوسته درصدد کسب خصوصيات ظاهري و آناتوميک جنسي مخالف خود و رهايي از خصوصيات جنسي آناتوميک خود هستند. کسي که اين اختلال را دارد، احساس مي کند که بايد جنسيت ديگري داشته باشد: «يک روح زنانه در بدن يک مرد.» نارضايتي جنسي زن به مرد، زني است که احساس مي کند گويي او مردي است که در کالبد زن گرفتار شده و شديداً دوست دارد ويژگي هاي مردانه را کسب کند و علاقه مند زندگي کردن به سبک مردانه است. نارضايتي جنسيتي مرد به زن، مردي است که احساس مي کند گويي او زني است که در کالبد مرد گرفتار شده است. بسياري از بيماران (TS) در طول زندگي خود، نوعي از اختلال شخصيتي را نشان داده، ولي در برخي از آنها زندگي باثبات نيز ديده مي شود. آنها معمولاً از ظاهر دستگاه تناسلي خود منزجرند و تصور اينکه مجبورند تمامي عمر خود را در اين بدن بمانند آنها را غمگين، نااميد، ناراحت و خشمگين مي کند. افسردگي اين بيماران زمينه ساز اقدام آنها به خودکشي را به عنوان تنها راه رهايي از اين شرايط دشوار مهيا مي سازد.

جنسيت (gender) حالت و طبقه مادام العمر يک موجود زنده به عنوان مذکر يا مونث است و جنس تظاهر جسماني آن است.هويت جنسي gender identity)) به طور طبيعي در حدود 18 ماهگي شکل مي گيرد: طفل مي داند که يک پسر بوده و از دختر متفاوت است و شروع به يادگيري سرگرمي ها و رفتارهاي مردانه کرده و آنها را انجام مي دهد. شروع اين حالت از آغاز تثبيت زبان است. چنين رشدي در خلا صورت نگرفته و به شدت توسط والدين و جامعه تقويت مي شود اما اين فرآيند طبيعي که در اکثر موارد با موفقيت طي مي شود در پاره يي موارد مسير متفاوتي را مي گذراند، به طوري که کودک در مورد تعلق خود به يکي از دو جنس دچار ترديد شده يا کاملاً خود را متعلق به جنس مخالف جنسيت بيولوژيک خود مي داند. چنين وضعيتي معمولاً با رشد کودک ادامه مي يابد اما بر حسب شدت احساس تعلق کودک به جنس مخالف، واکنش هاي خانواده و محيط نسبت به وضعيت کودک و درمان يا عدم درمان ممکن است تدريجاً فروکش کرده يا از شدت آن کم شود و در مواردي نيز به قوت ادامه يافته و به حداکثر شدت خود يعني تقاضاي فرد براي تغيير مشخصات آناتوميک خود به صورت جنسيتي که فرد خود را متعلق به آن مي داند، برسد.

افراد TS در مراحل مختلف زندگي دچار مشکلات عديده مي شوند در محيط خانواده دائماً مورد آزار و اذيت قرار مي گيرند. بررسي هاي نگارنده نشان مي دهد که واکنش تعدادي از والدين در رويارويي با بيماري فرزندان به حدي بود که آنها ترجيح مي دادند فرزندشان بميرد يا خودکشي کند ولي تغيير جنسيت ندهد. در محيط مدرسه اين بيماران از طرف همسالان خود مورد تمسخر قرار گرفته، طرد شده و در پاره يي از موارد مورد آزار جسمي و جنسي قرار گرفته اند. مسوولان مدرسه به دليل ناآگاهي از بيماري به اين افراد انگ منحرف زده و در پاره يي از موارد به محروميت آنها از تحصيل منجر مي شد. چنين شرايطي امکان رشد اجتماعي اين بيماران را دچار مشکل مي ساخت.

در اجتماع هم اين افراد مورد تمسخر و سوءرفتار جسمي و جنسي قرار مي گيرند. بسياري از اين بيماران از حضور در اجتماع دوري مي کنند. امکان ادامه تحصيل آنها در مقاطع بالاتر خصوصاً دانشگاه ها بسيار دشوار است. از سويي اين بيماران به دليل علاقه مندي به مشاغل جنس مخالف خود در پيدا کردن شغل موردنظر دچار مشکل هستند. تلاش متخصصان بهداشت رواني در تغيير شرايط اين افراد موجب شد که در سال 1367 با ارائه آگاهي هاي لازم در خصوص اين بيماران،

امام خميني(ره) وضعيت احکام شرعي اين افراد را طي استفتاي انجام شده و بنابر نظر ايشان مبني بر «مترتب بودن روح بر جسم» اعلام کند. پس از شرايط پيش آمده امکان درمان جراحي اين بيماران بعد از مراجعه آنها به پزشکي قانوني کشور و بررسي هاي تشخيصي لازم و اخذ مجوز با تشخيص اختلال هويت جنسي و ترانس سکسواليسم را ميسر ساخت. از اواخر سال 1379 کميته کشوري «ساماندهي مبتلايان به اختلال هويت جنسي» رسماً کار خود را آغاز کرد. مسووليت کميته حمايتي طرح به دفتر امور آسيب ديدگان اجتماعي سازمان بهزيستي سپرده شد. طرح ساماندهي و حمايت از بيماران (TS) از زمستان سال 1380 در مرکز مداخله در بحران هاي اجتماعي شهيد نواب صفوي آغاز شد و امروزه به عنوان تنها مرکز در کشورمان به همين منظور فعاليت دارد.

لذا ضرورت توجه به نکات زير بسيار اساسي است:

بالابردن آگاهي مردم از طريق رسانه هاي ارتباط جمعي در خصوص بيماران TS ، انگ زدايي از بيماران ، حمايت از اين بيماران به منظور انطباق آنها با جنسيت مورد خواست خود، ايجاد نگاه علمي و انساني در مسوولان به جاي نگاه اعتقادي و سياسي در رويکردشان به بيماران (TS)، حمايت هاي قانوني از بيماران (TS) و پيشگيري از تبعيض و بي عدالتي اعمال شده در جذب اين بيماران در مشاغل دولتي، ارائه خدمات مددکاري و مشاوره ، ارائه آموزش هاي لازم به منظور پيشگيري از رفتارهاي پرخطر، ايجاد و حمايت از NGO هاي فعال در امر حمايت از بيماران TS، ارائه بودجه لازم توسط دولت جهت تامين بخشي از هزينه هاي درماني اين بيماران، ارائه آموزش هايي در خصوص نقش هاي جديد پذيرفته شده بعد از تغيير جنسيت و مهارت هاي اجتماعي لازم، کمک به تامين سرپناه موقت اين بيماران در صورت نداشتن حمايت خانوادگي، ارائه آگاهي هاي لازم به خانواده هاي اين بيماران در پذيرش شرايط دشوار زندگي فرزندان و پيشگيري از طرد آنها.

منبع : magiran.com

نکاتی برای جلوگیری از آفتاب سوختگی

نکاتی برای جلوگیری از آفتاب سوختگی –

امواج تابشی خورشید که به زمین می‌رسند به دودسته مرئی و نامرئی تقسیم میشوند. امواج ماورای بنفش و امواج مادون‌قرمز. اثرات گرمایی خورشید مربوط به امواج مادون قرمز می‌شود و اما امواج ماورای بنفش که به دو نوع و دسته‌بندی می‌شوند. دکتر فرامرز رفیعی در مورد اثرات آسیب‌رسان امواج نامرئی نور خورشید و راه‌های مبارزه با آن سخن می‌گوید.

● اثرات آسیب‌رسان امواج نامرئی خورشید کدامند؟

امواج ماورای بنفش و مادون قرمز می‌توانند باعث بروز انواع سرطان‌های پوستی، کک و مک، لک‌های پوستی و انواع ضایعات خشکی پوست، قرمزی پوست، تحت عنوان آفتاب سوختگی و برنزه شدن پوست و پیری زودرس شوند.

● برنزه کردن پوست چه مضراتی دارد؟

برنزده شدن یا برنزه کردن پوست بی‌هیچ تردیدی آسیب‌رسان است. زیرا برای برنزه شدن حتما به ساختمان آسیب وارد می‌آید. برنزه شدن پوست نوعی واکنش دفاعی پوست در برابر امواج مضر خورشید است و نباید برای مقاصد زیبایی سلامتی خود را به خطر انداخت.

● راه‌های مبارزه با امواج آسیب‌رسان خورشید را نام ببرید؟
برخورد هوشیارانه با آفتاب. به این معنا که بدون محافظ در برابر نور خورشید قرار نگیریم و حتما ضد آفتاب استفاده نیم.

● انواع ضد آفتاب‌ها را نام ببرید؟

ضد آفتاب‌های فیزیکی و ضدآفتاب‌های شیمیایی. ضد آفتاب‌های فیزیکی آن هایی هستند که دارای اکسید روی، اکسید تیتانیم، اکسید آهن، تالک، کائولین و کالامین هستند که نور خورشید را در طیف‌های ماورای بنفش و مادون قرمز و مرئی پراکنده می‌کنند و باز می‌گردانند و یا جذب می‌کنند.

ضدآفتاب‌های شیمیایی دارای موادی هستند که بر اساس خواص شیمیایی خود بر تغییر طول موج بخش‌هایی مضر نور و تبدیل آن به بخش غیرمضر عمل می‌کنند و شامل موادی می‌باشند که بر علیه انواع امواج ماورای بنفش عمل می‌نمایند.

● چرا بهتر است از ضدآفتاب‌هایی که ضد آب هستند، استفاده کرد؟
برای این که اثرات مواد ضدآفتاب مورد استفاده در اثر شستشوی ناشی از تعریق، از بین نرود و فقط به هنگام شنا کردن از ضدآفتاب‌های ضدآب استفاده نمی‌کنیم بلکه به طور کلی بهتر است ضدآفتاب ما ضد آب باشد.

● عیار محافظتی یک ضدآفتاب یا چیست؟
میزان محافظت ضدآفتاب را برعلیه آسیب‌رسان بیان می‌کند. به این معنا که اگر ضدآفتاب به طور مثال بیست باشد به این معنای آن است که این ضدآفتاب شما را به میزان بیست برابر بیشتر در مقابل امواج آسیب‌رسان محافظت می‌کند و زمان ایجاد حداقل آسیب قرمزی پوست را به همین میزان به تاخیر می‌اندازد.
بر اساس نتایج تحقیقات مراکز معتبر دنیا برای یک پوست طبیعی بدون عارضه و بیماری حداکثر مجاز در شرایط معمول و با میزان تابش معمول ۳۰ است. ولی عیارهای بالاتر محافظتی برای افراد با بیماری‌های پوستی که پزشک متخصص پوست و مو تشخیص می‌دهد یا افرادی که برای زمان‌های طولانی‌تر به مناسبت‌های شغلی در معرض تابش قرار می‌گیرند یا افراد با پوست طبیعی برای اسکی‌کردن روی آب یا شنا کردن توصیه می‌شود.

● آیا برای امواج ماورای بنفش نوع و نوع عیارهای محافظتی جداگانه وجود دارد؟
بله به طور مثال برای نوع ماورای بنفش و برای ماورای بنفش نوع ذکر می‌شود.

● خصوصیات یک ضدآفتاب خوب که موقع خرید باید مورد توجه قرار گیردچیست؟
یک ضدآفتاب خوب باید حاوی مواد فعال بر علیه امواج ماورای بنفش نوع و نوع و امواج مادون قرمز داشته باشد. ضد آب باشد. متناسب با نوع رنگ پوست باشد. لازم به توضیح است که بر طبق تقسیم بندی متخصصین شش تیپ پوستی در دنیا وجود دارد که روشن‌ترین رنگ متعلق به افراد ایرلندی است که تیپ یک می‌باشند و تیپ شش هم تیره‌ترین رنگ پوستی متعلق به سیاه‌پوستان است اما رنگ پوست ایرانی‌ها متعلق به تیپ ۴ یا ۵ است و افراد روشن‌تر ما متعلق به گروه ۳ هستند. بر طبق استاندارد برای ایرانی‌ها برای فعالیت‌های خارج از منزل ۱۵ تا ۲۰ برای شرایط معمول مطرح است.

یک ضد آفتاب خوب باید متناسب با نوع پوست باشد. مثلا برای فردی با پوست چرب یا پوست خشک یا مخلوط، نرمال و یا حساس باید از انواع مرتبط با نوع پوست استفاده کرد که به روی ضدآفتاب حتما قید شده است.

بهتر است کرم ضدآفتاب حاوی عوامل آنتی‌اکسیدان همچون ویتامین و یا ویتامین باشد تا درضمن بتواند با اثرات مخرب مادون قرمز هم مبارزه نماید.

اگر در داخل یک ضدآفتاب فیزیکی همچون تیتانیوم اکسید نیز باشد آن را در برابر امواج مادون قرمز محافظت بیشتری خواهد کرد.اگر می‌خواهید از یک ضد آفتاب فیزیکی استفاده کنید بهتر است از فرم‌های میکرواکسید تیتانیوم استفاده کنید که پوشش بیشتری ایجاد می‌کنند و در سطح پوست به صورت مناطق سفید رنگ چرب دیده نمی‌شوند. برای این منظور می‌توانید به ترکیب ضدآفتاب در پشت تیوپ ضدآفتاب توجه نمود که این موضوع را بیان می‌کند.

● آیا بایستی تا هنگامی که در معرض تابش آفتاب قرار داریم ضدآفتاب را تکرار کنیم و روی صورت و مناطق در معرض آفتاب دوباره بزنیم؟

بله بایستی نیم ساعت قبل از مواجه با آفتاب آن را به مناطق در معرض آفتاب بزنیم و تا هنگامی که د ر آفتاب قرار داریم هر دو ساعت آن را تجدید کنیم.

بله حتما زیرا ریشه اکثر آسیب‌های پوستی در اثر تابش‌های بی‌امان و مستمر دوران کودکی است. بایستی بدانیم که اثرات امواج نامریی خورشید اثرات تجمعی است یعنی سلول‌های پوستی فراموش نمی‌کنند که در چه تاریخی چه میزان اشعه دریافت کرده‌اند و صدمه خورده‌اند بلکه به مرور که میزان تابش‌های بی‌حفاظ بیشتر می‌شود آسیب‌ها هم بیشتر و جدی‌تر می‌شوند و منجر به بروز بیماری‌های خطرناکی می‌شوند.

● آیا روش‌های دیگر مبارزه با آسیب‌های امواج خورشیدی وجود دارد؟

بله مثلا اگر به حفاظت لایه ازن کمک کنیم و با وسایل آلوده کننده به آن صدمه نزنیم باعث می‌شویم که ازن مقادیر بیشتر امواج مضر را برگرداند و نگذارد که آنها به زمین برسند و آسیبی ایجاد کنند. از موارد دیگر می‌توان به این نکته اشاره کرد که افراد می‌توانند در صورت نداشتن کار ضروری در اوج ساعات بحرانی تابش یعنی بین ساعت ۱۰ صبح تا ۴ بعداز ظهر ازمنزل بیرون نیایند و یا حتما از خود محافظت کنند. از کلاه با لبه‌های بلند استفاده کنند و عادات ورزشی خویش را به ساعات قبل و یا بعد از حداکثر تابش منتقل کنند. و برای بهره مندی ازمنافع نور خورشید در جهت تامین ویتامین بدن خویش با پزشک مشورت کنند و بدانند که میزان تابش در حدود ۱۵ دقیقه در روز برای تولید ویتامین به حد مناسب کافی است ولی افراد باید با توجه به وضعیت جسمانی و نیازهای بدنی خودشان و پس از مشاوره با پزشک نسبت به رعایت زمان توصیه شده اقدام کنند.

● نکات مهم در پیشگیری از آفتاب سوختگی و خطرات اشعه های خورشید :

▪ نور خورشید دارای سه نوع اشعه فرابنفش ( UV- نور بالا با طول موج بسیار کوتاه ) می باشد : UVA- UVB-UVC ( اشعه های UVC بوضوح بیشترین خطر را دارند اما – حداقل تا حالا – توسط لایه اوزون مهار می شوند و به سطح زمین نفوذ نمی کنند )

▪ اشعه های UV با سلولهای رنگدانه ای پوست شما ( ملانوسیتها ) واکنش داده و جذب می گردند . هر چه UV بیشتر باشد ، ملانین بیشتری تولید می شود تا پوست اطراف را از سوختگی ( آفتاب سوختگی ) حفظ کند .

▪ هر چند ، چیزی به عنوان محافظ کامل در برابر اشعه های UV وجود ندارد .

▪ اشعه خورشید در تابستان قوی تر است ، بویژه بین ۱۰ صبح تا ۴ بعدازظهر ( از « قانون سایه » استفاده کنید : هنگامی که سایه شما کوتاهتر از خودتان است ، اشعه های UV بیشترین شدت را دارند . )

▪ اشعه های UV از آب و برف بازتابانده می شوند که منجر به افزایش مواجهه می شود.
دو سوم اشعه های UV از ابرها عبور می کنند و می توانند سبب آفتاب سوختگی ناخواسته ( غیرقابل تصور ) شوند .

▪ SPF ( عامل محافظت پوست Sun protection factor ) بر روی کرمهای ضدآفتاب تخمین می زند که تا چه اندازه اشعه های UV از رسیدن به پوست بازداشته می شوند . یک عامل « ۱۵» بدین معنی است که ۱۵ دقیقه مواجهه با آفتاب ( آفتابگرفتگی ) معادل یک دقیقه مواجهه بدوم کرم ضدآفتاب است .

▪ یک ۱۰-spf باعث مهار uvb به میزان ۹۰٪ و ۱۵-spf باعث مهار uvb به میزان ۹۳٪ و ۳۰-spf باعث مهار ۹۷٪ uvb میشود .

▪ به هر حال SPF به توانایی ممانعت از UVB اطلاق می شود نه UVA.

▪ به این امید که متقاعد شده باشید که این یک مبارزه بزرگ و یکی از معیارهای مهم و پیشگیری است که باید توسط کودکانمان رعایت شود .

▪ لباسهای ضدآفتاب بپوشید : به دنبال لباسهای تابستانی باشید که عامل محافظت فرابنفش آن بیش از ۱۵ باشد . ( اگر مرطوب باشد یا کشیده شده و بسیار چسبناک باشد ، بی اثر است )

▪ از کلاه استفاده کنید : با لبه های بلند که صورت ، دست ، گردن و گوشهایتان را با سایه اش بپوشانید .
▪ از عینکهای محافظ UVA و هم UVB استفاده کنید : ( کاتاراکت ( آب مروارید ) در بزرگسالان تا حدودی مربوط به مواجهه زودهنگام چشم با اشعه های UV می باشد . کودکان با سایه ها جذابتر به نظر می رسند .

▪ در سایه بازی کنید : یک چتر با خود بیاورید یا چادری برپا کنید تا از تابش مستقیم آفتاب دور باشید .

▪ از کرم ضد آفتاب سخاوتمندانه استفاده کنید : شواهدی وجود ندارد که ضدآفتابها برای کودکان مضر باشند . ( با وجود عدم داده کافی ، آکادمی آمریکایی متخصصان کودکان استفاده از آن را تا ۶ ماهگی توصیه نمی کند . به تازگی آنها گفته اند که اگر مواجهه مستقیم با نور آفتاب اجتناب ناپذیر است ، شاید مفید باشد که آنرا در بخشهای کوچکی از بدن که در معرض نور است استفاده کنیم . )

▪ از یک کرم ضد آفتاب عاری از PAB و با حساسیت زایی کم که هم بر ضد UVA و هم UVB اثر محافظتی دارد ، استفاده کنید ، اما همه اثر خوبی بر UVA ندارند . برچسب را بخوانید : بهترین محافظ UVA دارای یک محافظ نور خورشید غیرشیمیایی ( مانند اکسیدروی ، دی اکسیدتیتانیوم ) و یا کرم ضدآفتاب آووبنزن Avobenzon می باشد .

▪ مصرف یک SPF بیش از ۳۰ ضرورتاً بهتر نیست ، به گونه ای که افزایش غلظت کرم ضدآفتاب سبب تحریک پوست بیشتری می گردد . در حالیکه محافظت اضافی کمتری را اعمال می کند ( به عنوان مثال : افزایش SPF از ۳۰ به ۴۰ ، به ۲۵٪ کرم بیشتر نیاز دارد در حالیکه ۸٪ محافظت بیشتری را اعمال می کند . )

▪ کرم ضدآفتاب را سخاوتمندانه بکار برید و بگذارید تا ۳۰ دقیقه قبل از مواجهه خشک گردد .

▪ برآمدگی ها ، شکافها و نواحی در معرض تابش بالا ( گونه ها ، پاها ، لبها و بینی ها ) را فراموش نکنید .

▪ بیاد داشته باشید : « مقاوم در آب » یعنی در حدود ۴۰ دقیقه در آب دوام دارد ، « ضد آب » یعنی پس از ۸۰ دقیقه در آب از بین می رود . بنابراین دوباره ، دوباره و دوباره در طول روز استفاده کنید ( هر ۳-۲ ساعت یا درست پس از شنا یا تعریق فراوان )

▪ اگر برچسبها را بخوانید ، خواهید دید که تفاوت زیادی ( به جز در قیمت ) بین کرمهای ضدآفتاب عرضه شده برای بچه ها وجود ندارد . از استفاده آنها اجتناب نکنید مگر مواردی که برای کودکان توصیه شده است .

● بسیار خوب ، شما ( یا کودک مستقل شما ) بخوانید ، در آفتاب سوختگی چه باید کرد ؟‌
▪ آفتاب سوختگی به دلیل انرژی زیاد اشعه UV است که بطور مستقیم پوست برهنه را می سوزاند . معمولاً ۶-۲ ساعت پس از مواجهه ایجاد می گردد و در حدود ۲۴ ساعت به اوج خود می رسد . افسوس که هیچ درمانی ( بجز پرهیز از آفتاب گرفتگی بیشتر ) برای کاهش وسعت آسیب یا زمان بهبودی وجود ندارد .

● برای آسایش خود ، به چند نکته در اینجا اشاره شده است :
۱) یک دوش آب سرد بگیرید ( برخی افزودن جوش شیرین نانوایی یا سوپ جو را تسکین دهنده می دانند )
۲) به نرمی کمپرس ( مالش ) خنک و مرطوب را انجام دهید .
۳) از ژل aloe vera برای مالش استفاده کنید .
۴) از کرم مرطوب کننده بدون عطر ( بدون زمینه نفتی ) برای هیدراته کردن پوست استفاده کنید .
۵) اگر شدید است ، کرم هیدورکورتیزون ۱٪ سبب کمی تسکین خواهد بود .
۶) دادن یک مسکن نیز التهاب را کاهش خواهد داد . ( مانند ایبوپروفن )
۷) مایعات زیاد بنوشید .
۸) در حالیکه نادر است ، اگر آفتاب سوختگی خیلی شدید است و یا با علائم دیگر ( مانند درد شدید ، تاولهای شدید ، تهوع ،‌گیجی ، سردرد یا عفونت به مرور زمان ) همراه است به پزشک مراجعه کنید

اطلاعاتی درباره عمل لیزیک چشم

اطلاعاتی درباره عمل لیزیک چشم –

ليزيک چيست؟

انجام عمل جراحي قرنيه با ليزر اگزايمر جهت كاهش يا اصلاح عيوب انكساري چشم مي باشد.

چه تفاوتي بين ليزيك ، لازك وPRK مي باشد؟

در جراحي ليزيک پس از برداشتن فلپ (ورقه نازكي) از قرنيه ليزر انجام مي شودو بعد از انجام ليزر ، فلپ قرنيه به جاي خود برگردانده مي شود.

در جراحي لازک ، اپي تليوم سطح قرنيه به كمك الكل برداشته مي شود و سپس از ليزر اگزايمر استفاده مي شودو مجددا فلپ اپي تليال سرجايش برگردانده شده و بعد از عمل از لنز تماسي پانسماني به مدت 3 تا 4 روز تا زمان ترميم مجدد اپيتليوم استفاده مي شود.

در جراحي PRK : اپيتليوم سطح قرنيه به روش مكانيكي برداشته شده و پس از انجام ليزر اگزايمر از لنز پانسماني روي سطح قرنيه تا بهبودي اپيتليوم استفاده مي شود.

چه كساني مي توانند از جراحي ليزر اگزايمر استفاده كنند؟

افرادي كه حداقل 19 سال كامل داشته باشند، حداقل 5/1 سال شماره چشم آنها ثابت مانده باشد وديد آنها با عينك كامل باشد، بيماري چشمي يا جسماني كه نتايج عمل را محدود نمايد نداشته باشند و تصوير برداري از قرنيه آنها معيارهاي لازم براي عمل جراحي را داشته باشد. افرادي كه قرنيه نازك دارند يا مبتلا به قوز قرنيه مي باشند نيز كانديد جراحي ليزري نمي باشند .

در صورتيكه نتوانيم از جراحي با ليزراگزايمر استفاده كنيم چه انتخابهاي ديگري به جز استفاده از عينك خواهيم داشت؟

1- استفاده از لنزهاي تماسي سخت.

2- استفاده از لنزهاي داخل چشمي.

عوارض احتمالي جراحي ليزيک چيست؟

اگر چه عوارض در صورت انتخاب صحيح بيمار شايع نمي باشد اما از عدم اصلاح كامل ديد با يا بدون عينك تا عفونت شديد چشم و كم بينايي يا نابينايي نيز گزارش شده است. بنابراين رعايت مسائل بهداشتي فردي بعد از عمل و مراجعات به موقع به پزشك معالج و مصرف صحيح داروها كاملا الزامي بوده و عدم رعايت آن مي تواند عواقب جبران ناپذيري داشته باشند.

آيا احتمال بازگشت شماره چشم پس از عمل وجود دارد؟

احتمال بازگشت شماره چشم بستگي به عوامل متعددي مثل مدت ثابت بودن شماره چشم قبل از عمل، سن بيمار و ميزان عيب انكساري اصلاح شده و ميزان آستيگماتيسم قبل از عمل دارد.

چه نكاتي را بايد قبل و بعد از عمل جراحي لیزیک رعايت كنيم؟

بهتر است چند روز قبل از عمل روزي سه بار با شامپو بچه رقيق شده در آب، لبه هاي پلك و مژه ها را شستشو دهيم ، بعد از عمل طبق دستور پزشك سر موقع از قطره ها استفاده نماييم. اگر لنز تماسي از چشم خارج شده آن را دور انداخته در اولين فرصت به پزشك خود مراجعه نماييم. تا وقتي لنز تماسي داخل چشم مي باشد. ( 3 تا4 روز اول بعد از عمل) از شستن صورت و استحمام ( برخورد آب به چشم ) پرهيز نماييم . استفاده از مواد آرايشي چند روز قبل از عمل بايد متوقف شود و حداقل دو هفته بعد از عمل نيز نبايد از آنها استفاده نمود. در صورت خشكي چشم اين محدوديت ممكن است تا چند ماه بعد از عمل ادامه يابد.

علائم عفونت بعد از عمل لیزیک چيست؟

درد، ترس از نور، كاهش ديد در چشمي كه پس از عمل روبه بهبود بوده است ولي چند روز بعد سير بهبود آن متوقف شده و رو به وخامت گذاشته است را بايد جدي گرفت و در اولين فرصت به پزشك مراجعه نمود.

آيا مي توان پير چشمي راهم با جراحي ليزري درمان نمود؟

هنوز ليزري كه بتواند پير چشمي را هم درمان نمايد، استفاده عمومي پيدا نكرده است بنابراين بيماران نزديك بيني كه بالاي چهل سال دارند پس از عمل بايد جهت كارهاي نزديك و مطالعه از عينك استفاده كنند.

عوامل خطر ساز قبل از عمل لیزیک چيست؟

بلفاريت يا التهاب لبه پلك ها – خشكي چشمها – نازكي قرنيه – آستيگماتيسم بالا و مايل، عدم اصلاح ديد با عينك، عدم ثبات نمره چشم در دوسال اخير، سن كمتر از 20 سال ، آلرژي فصلي، بيماريهاي زمينه اي چشمي يا جسماني مثل بيماري قند و بيماريهاي روماتيسمي و مشاغل پرخطر مثل پرستاران و كادر درماني و افرادي كه در محيطهاي آلوده خدمت مي نمايند مثل آزمايشگاه و كارخانجات و داشتن شغل هاي پرخطر مثل كشاورزي و جوشكاري و آهنگري، كار درمحيط هاي آلوده به مواد شيميايي و بخارات سمي.

چرا چشم پزشكان خودشان كمتر جراحي ليزيك مي كنند و از عينك استفاده مي كنند؟

بسياري از چشم پزشكان در سن پير چشمي هستند و اگر عمل كنند براي اكثر كارها مثل معاينات بيماران با دستگاه، عمل جراحي با ميكروسكوپ و مطالعه مجلات و كتابها و نوشتن نسخه براي بيماران بايد از عينك پير چشمي استفاده كنند لذا تمايل چنداني براي انجام عمل ندارند. گرچه تعدادي از چشم پزشكان نيز هستند كه با اطلاع كامل از عوارض جراحي ، عمل ليزيك كرده اند و بسيار راضي مي باشند.

آيا بيماراني كه باردار بوده يا شيردهي دارند، مي توانند عمل كنند؟

خير ، به علت افزايش هورمونهاي استروئيدي در زمان بارداري و شيردهي احتمال بازگشت شماره چشم پس از عمل بيشتر از افراد عادي بوده و بهتر است اين بيماران چند ماه پس از بازگشت به وضعيت عادي عمل كنند.

مصرف لنز تماسي از چه مدت قبل از عمل بايد قطع شود؟

لنزهاي تماسي نرم دو هفته، لنزهاي تماسي RGP سه هفته و لنزهاي سخت PMMA ، 4 هفته قبل از عمل بايد كنار گذاشته شود.

آيا دستگاههاي ليزر مختلف در نتيجه جراحي ليزيك موثرند؟

بلي، دستگاههاي پيشرفته تر( مثل دستگاه موجود در بيمارستان فارابي) نتايج ديد بهتري به ارمغان مي آورند.

چه مدت طول مي كشد تا پس از عمل به ديد نهايي و مورد انتظار خود برسيم؟

معمولا ديد پس از عمل روز اول خيلي خوب است و در روزهاي بعد مقداري كاهش مي يابد ولي به تدريج با منظم شدن لايه هاي اپي تليوم قرنيه ديد روز به روز شفاف تر مي گردد و از 2 هفته تا سه ماه پس از عمل به حد مورد انتظار مي رسد بديهي است استفاده به موقع از قطره هاي تجويز شده در تسريع بهبود ديد و تثبيت آن نقش بسزايي ايفاء مي نمايد. اين مسائل به خصوص در مورد عمل لازك و PRK بيشتر صدق مي كند. البته ديد نزديك ممكن است تا يك ماه پس از عمل تار باشد كه به تدريج بهبود مي يابد. افراديكه قبل از عمل سن بالاي 40 سال داشته اند، پس از عمل بايد از عينك مطالعه استفاده كنند.

چه مدت پس از عمل بايد از عينك آفتابي استفاده كنيم؟

امروزه توصيه مي شود به خاطر اثرات اشعه ماوراء بنفش روي استروماي قرنيه كه در حال شكل گيري مجدد مي باشد، حداقل تا 6 ماه از مواجهه با نور مستقيم خورشيد و منابع ديگر اشعه ماوراءبنفش به خصوص در فصول گرم خود داري نموده ولي استفاده از عينك آفتابي در محيطهاي سر بسته مثل منزل ومحيط كار لازم نيست.

چند روز پس از عمل مي توانيم با مانيتور و كامپيوتر كار كنيم؟

استفاده از مانيتور به خصوص نوع LCD يك هفته پس از عمل مانعي ندارد ولي بهتر است تا زماني كه چشم كاملا آرام نشده از انجام كارهاي طولاني مدت و ظريف چشمي پرهيز نماييم.

آيا مي توانيم پس از عمل ورزشهاي سنگين مثل بدنسازي انجام دهيم؟

كليه ورزشها به شرطي كه به چشم ضربه اي وارد نشود پس از عمل منعي ندارد، ولي در مورد شنا بهتر است 2 ماه صبر كرد.

آيا زايمان طبيعي يا سزارين بعد از عمل جراحي با ليزر اگزايمر مشكل خاصي ايجاد مينمايد؟

خير، جراحي ليزري ارتباطي با زايمان طبيعي يا سزارين ندارد.

آيا احتمال پارگي پرده چشم متعاقب عمل لیزیک وجود دارد؟

افراد نزديك بين معمولا پرده چشم(شبكيه) نازكتر از افراد عادي دارند كه ممكن است خود به خود و يا با ضربه كوچكي دچار پارگي شود و ربطي به عمل ندارد.از علائم شروع پارگي پرده چشم رؤيت جرقه هاي نوراني به خصوص شبها و در محيط تاريك مي باشد و پس از آن يك طرف از ميدان بينايي تاريك مي گردد. در صورت بروز چنين علائمي سريعا بايد به اورژانس چشم مراجعه شود و پس از ريختن قطره در اورژانس محيط شبكيه چك شود و با متخصص شبكيه مشورت گردد. لازم است قبل از عمل نيز اين افراد معاينه كامل شوند و در صورت وجود سوراخ شبكيه ، دو ماه قبل از جراحي ليزيك تحت ليزر شبكيه قرار گيرند. دراين موارد جراحي لازك يا PRK ريسك كمتري نسبت به جراحي ليزيك دارد. اين افراد تا آخر عمر چه عمل شوند و چه عمل نشوند بايد سالانه و به هنگام نياز تحت نظر متخصصين شبكيه باشند.

در صورت بازگشت بخشي از شماره چشم آيا مي توان درباره جراحي نمود؟

بلي، در صورتي كه قرنيه ضخامت كافي بعد از عمل داشته باشد مي توان مجددا جراحي نمود ولي بايد دانست كه معمولا ريسك عمل مجدد بيشتر از عمل اوليه است و بايد پس از تصويربرداري از قرنيه مورد بررسي قرار گيرد.

تا چه مدت بايد از قطره هاي چشمي پس از عمل استفاده كنيم؟

به طور متوسط حداقل 3 ماه پس از عمل نياز به استفاده از قطره چشمي اشك مصنوعي وجود دارد. قطره بتامتازون معمولا 2 هفته اول هر 6 ساعت و بعد از دو هفته (بسته به شرايط چشم و پاسخ قرنيه به ليزر) به تدريج كم شده و يا با قطره فلورمتدلون جايگزين مي گردد. قطره ديكلوپتين نيز معمولا روز اول بعد از عمل قطع مي شود.

چند روز پس از عمل نياز به مرخصي داريم؟

گر چه طول مدت درمان بستگي به عوامل مختلفي از جمله سرعت بهبود زخم دارد ولي به طور متوسط يك هفته استراحت پس از عمل توصيه مي گردد.

چه مدت پس از عمل مي توانيم جهت اصلاح گواهينامه رانندگي آزمون بينايي سنجي دهيم؟

بسته به سرعت بهبود ديد بعد از عمل اين مدت از يك تا سه ماه پس از عمل متفاوت است.

فرق عمل لیزیک و لازک چیست

فرق عمل لیزیک و لازک چیست –

جراحی های لیزری اصلاح عیوب انکساری چشم در افراد نزدیک بین، دوربین و آستیگمات استفاده می شود. تحقیقات جدید نشان می دهد که عمل های جراحی لازک و لیزیک به یک اندازه مفید می باشند. در هردو این جراحی ها از لیزر برای برداشتن لایه هایی از روی قرنیه و شکل دادن به آن استفاده می شود. در لازک (فوتوریفرکتیو کراتکتومی) این لایه برداری فقط در ناحیه خارجی قرنیه انجام می شود، به همین دلیل بعضی از مشکلات ایجاد شده در لایه برداری که در لیزیک رخ می دهد، در این نوع جراحی کم تر بوده، اما دوره بهبودی آن طولانی تر است و درد بیشتری هم بعد از جراحی در پی دارد.

بعضی از دکترها معتقداند لازک بهتر است، بعضی دیگر به لیزیک اعتقاد دارند، بهمین دلیل محققان دانشگاه ایلینویز شیکاگو تحقیقی انجام داده و به این نتیجه رسیدند که هر دو جراحی ها ایمن، کارا و قابل پیش بینی بوده، هرچند چشم هایی که با لازک عمل شده اند دید بهتری داشتند، اما تغییر آنقدر ناچیز است که بیماران قادر به تشخیص نمی باشند.

مزایای استفاده از لیزیک کدام اند؟

تاثیر گذار است! دید را تصحیح می کند. حدود 96 درصد بیمارانیکه عمل لیزیک انجام می دهند از نتیجه آن راضی هستند.
بدلیل استفاده از قطره های بی حس کننده، درد بسیار کمی به همراه دارند.
دید فورا و یا یک روز بعد از لیزیک بهبود می یابد.
نیازی به بانداژ و بخیه بعد از عمل نمی باشد.
سالهای بعد از عمل هم درصورتیکه دید تغییر کرد می شود از اصلاح دید استفاده نمود.
بعد از عمل لیزیک، اکثر بیماران کاهش محسوسی در نیاز خود به عینک و لز داشته و بیشترشان از لنز استفاده نمی کنند.

معایب استفاده از لیزیک چیست؟

تغییرات صورت گرفته در قرنیه قابل بازگردانی نیست.
لیزیک عملی پیچیده می باشد. ممکن است هنگام لایه سازی توسط پزشک آسیب هایی دائمی که برروی دید تاثیر بگذارد ایجاد شود.

مزایای استفاده از لازک کدام اند؟

عوارض ناشی از ساختن و دوباره وصل کردن لایه در قرنیه وجود ندارد.
عمل جراحی لازک کم تر از لیزیک باعث خشکی چشم می شود.

معایب استفاده از لیزیک چیست؟

طولانی تر بودن دوره بهبود نسبت به لیزیک. خیلی از بیماران لازکی تا یک یا دو هفته بعد از عمل جراحی بهبود کامل نمی یابند.
لازک نسبت به لیزیک می تواند باعث درد و ناراحتی بیشتری شود. اکثر بیماران لازکی معتقداند درد آن حدود یک تا دو روز بعد از عمل طول می کشد.
بعد از جراحی بیماران باید برای 3 تا 4 روز از بانداژ برای جلوگیری از برخورد پلک ها با ناحیه جراحی شده استفاده نمایند.
بیماران بیاد از قطره های موضعی استروئیدی چندین هفته بیشتر از مدت مشابه در جراحی لیزیک استفاده نمایند.

مضرات استفاده زیاد از مولتی ویتامین ها

مضرات استفاده زیاد از مولتی ویتامین ها –

به نظر شما، آیا مولتی‌ ویتامین‌ ها قابلیت‌های بسیاری دارند و می‌توانند در سلامت ما نقش بسزایی ایفا کنند؟ تصور عموم بر این است که در یک کپسول کوچک مولتی‌ ویتامین، تقریبا همه مواد غذایی که بدنمان برای درست کار کردن به آنها نیاز دارد، گنجانده شده است. پس کافی است روزی یک قرص کامل مولتی‌ویتامین بخوریم و دیگر نگران هیچ چیزی نباشیم. ولی نه، واقعیت ماجرا غیر از این حکم ساده‌انگارانه و در عین حال خطرناک است.

دکتر نیل دی. بارنارد، استادیار دانشکده پزشکی جورج واشنگتن می گوید در حال حاضر مراکز علمی و پژوهشی بر این مساله تمرکز کرده اند که مقدار فلزات موجود در مولتی ویتامین ها چه تاثیری بر بدن انسان خواهند داشت. این مساله اهمیت بسیاری دارد، زیرا میزان این فلزات در برخی مولتی ویتامین ها بیش از حد مورد نیاز است و این مقادیر برای سلامت مغز زیانبار بوده و می تواند با بروز طیف وسیعی از مشکلات شناختی در دوران سالمندی مرتبط باشد.

مولتی ویتامین ها ممکن است آرام آرام و طی زمانی طولانی به مغز آسیب برسانند بدون آن که هیچ علامت بارزی از خود نشان دهند. دکتر بارنارد بتازگی گزارشی نوشته و درآن زنگ خطر حضور مس و آهن را در مکمل های خوراکی به صدا در آورده است. گروه تحقیقاتی تحت نظارت او، با تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی مولتی ویتامین های گوناگون سعی کرده اند مقادیر مس و آهن موجود در آنها را اندازه گیری کنند. آنها پس از انجام آزمایش ها به این نتیجه رسیده اند که بیشتر مولتی ویتامین ها حاوی دو برابر مقادیر توصیه شده مس و آهن هستند؛ یعنی بسیار بیشتر از مقداری که انسان به طور میانگین به آن نیاز دارد.

وظیفه مس و آهن در بدن

هم مس و هم آهن از مواد مورد نیاز بدن هستند و اتفاقا نقش مهمی در فراهم کردن زمینه های سلامت جسمی و ذهنی انسان به عهده دارند. از یک سو، مس در فرآیند متابولیسم آهن به بدن کمک می کند، سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و سلول های عصبی و رگ های خونی را سالم نگه می دارد. از سوی دیگر، آهن عامل اصلی موجود در گلبول های قرمز است که اکسیژن را از هوای تازه درون ریه ها جذب می کند و با جریان خون به تمام بدن می رود و این اکسیژن را به همه سلول های بدن می رساند. طبیعی است کمبود آهن سبب اختلال در روند اکسیژن رسانی شده و سلول ها را دچار مشکلات عدیده ای خواهد کرد زیرا سوخت و ساز سلول ها بدون حضور اکسیژن امکان پذیر نخواهد بود. با این همه اگر این دو فلز مهم و ضروری بیش از حد وارد بدن انسان شوند، طی سال های متمادی می توانند اثرات مخربی بر سلامت مغز انسان بگذارد.

آسیب های مغزی ناشی از مس و آهن بیش از حد

یکی از بزرگ ترین آسیب هایی که این دو فلز به مغز انسان وارد می کنند، ابتلا به بیماریآلزایمر است. آنها از عوامل مهم ابتلا به آلزایمر در انسان به شمار می روند. در واقع، طبق نتایج مطالعه ای که در ماه آگوست جاری، در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شد، مس یکی از عوامل اصلی محیطی است که در پس پرده نشسته و دستش آلوده به ابتلای سالمندان به آلزایمر است. محققان، برای بررسی این نقش، نخست سلول های مغز موش و سپس سلول های مغز انسان را مستقیم در معرض مقادیر کمی از مس قرار دادند. مقادیری که این دانشمندان در آزمایش خود به کار بردند همان مقداری بود که معمولا در رژیم غذایی عادی انسان ها به چشم می خورد. پس از این مرحله محققان مشاهده کردند این فلز در روند طبیعی پاکسازی مغز اخلال ایجاد می کند. در واقع مغز از مکانیسم هایی برخوردار است که با استفاده از آنها پلاک هایی را که سبب بروز آلزایمر می شوند پاکسازی کرده و خودش را از شر آنها خلاص می کند. این محققان همچنین با آزمایش روی موش های مبتلا به بیماری آلزایمر دریافتند مس می تواند از سد خونی مغز عبور کند و بر سرعت تشکیل این پلاک ها بیفزاید. سد خونی مغز درواقع یکی از سازوکارهای دفاعی مغز است که اجازه نمی دهد مواد مزاحم و خطرناک موجود در جریان خون وارد مغز شوند و به آن آسیب برسانند. در واقع مطابق نتایج این آزمایش، پس از ابتلا به آلزایمر، سد خونی مغز موش ها توانایی خود را برای جلوگیری از ورود بیش از حد مس از دست داده بود.

تکلیف چیست؟

دکتر بارنارد می گوید: آلزایمر یک بیماری همه گیر است که بسرعت رشد می کند، اما تا همین امروز هم، بیشتر افراد هیچ تصوری از کارهایی که می توانند در قبال آن انجام دهند ندارند.

طبیعی است در علم پزشکی مانند هر علم دیگری راه حل جادویی برای غلبه بر مسائل وجود ندارد. در عوض دانش پزشکی امروز ما روش هایی کاملا معمولی و البته موثر پیشنهاد می کند که با پی گیری آنها می توان میزان جذب مس و آهن را در حد مطلوب نگه داشت و به این ترتیب عوارض ناگوار جذب
بیش از حد این فلزات ضروری را به جان نخرید.

مقادیر زیادی سبزیجات میل کنید!

دکتر بارنارد می گوید مس و آهن در همه انواع گوشت و سبزیجات یافت می شود. به همین سبب خوردن انواع خوراکی ها می تواند نیاز بدن را به این فلزات فراهم کند؛ ولی در این میان یک اما و اگر پررنگ هم هست که باید به آن توجه کرد: این فلزات به شکل های گوناگونی در غذاهای مختلف وجود دارند و همین گوناگونی و تنوع است که ما را به خوردن انواع خوراکی ها تشویق می کند و از افراط در خوردن برخی خوراکی های دیگر باز می دارد. گوشت قرمز شامل شکل هایی از هر دو فلز مس و آهن است که براحتی جذب بدن می شوند و به مرور زمان در بدن انباشته خواهند شد. اما در عوض، مس و آهن موجود در سبزیجات، شکل هایی دارند که بدن راحت تر می تواند آنها را تنظیم کند. در واقع، اگر شما به میزان بیشتری از هر یک از این فلزات نیاز داشته باشید، بدنتان هر آنچه نیاز دارد از این منابع گیاهی دریافت می کند و مازاد آن را دفع خواهد کرد. بعلاوه، خوردن گوشت قرمز کمتر برای سلامت بدن شما از جنبه های بسیار زیاد دیگری نیز مفید خواهد بود.

غذاهای متنوع میل کنید

دکتر بارنارد می گوید افرادی که رژیم غذایی کاملی دارند، یعنی مقادیر زیادی میوه و سبزی و البته غلات سبوس دار می خورند، احتمالا به مصرف مولتی ویتامین ها نیازی ندارند. تنها ویتامین هایی که این افراد ممکن است نیاز داشته باشند ویتامین های D و B12 است، که در منابع غذایی یافت نمی شود. به همین دلیل احتمالا یک تغذیه کامل، مشکل جذب مس و آهن اضافی را برطرف می کند. اگر هم برای رفع کمبود ویتامین های D یا B12 به مصرف مولتی ویتامین نیاز داشتید، حتما پزشکتان آن را برای شما تجویز خواهد کرد.

و یک نکته بسیار مهم

در ایران متاسفانه کمبود و حتی فقر آهن یکی از مشکلات گریبان گیر و البته نگران کننده در سطح سلامت عمومی است. به همین دلیل حتما در زمینه برنامه غذایی خود با پزشک متخصص مشورت کنید تا در صورت ابتلا به کمبود آهن ناآگاهانه خود را از منابع غذایی مهمی مانند گوشت قرمز محروم نکنید.

پژوهش های دیگر چه می گویند؟

در سال 2010 میلادی یک بررسی علمی بر مسمومیت ناشی از مس صورت پذیرفت، که گزارش آن در Chemical Research in Toxicology منتشر شده است. دکتر جورج برور، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه میشیگان، در این گزارش نوشته است تحقیقات نشان می دهد مقادیر بیش از حد نیاز فلزات مس و آهن برای سلامت انسان به طور کلی خطرناک است. هر دوی این فلزات اگر بیش از اندازه نیاز به بدن انسان برسند، با بروز آلزایمر، بیماری های قلبی، دیابت، پارکینسون و نیز چند بیماری عصبی در ارتباط خواهند بود.

بعلاوه، دکتر بارنارد در گزارش خودش به مطالعه دیگری اشاره می کند که در آن محققان میزان مس را در خون تعداد زیادی از بزرگسالان سالم طی مدت شش سال مورد بررسی قرار دادند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد کسانی که بیشترین میزان مس در خونشان ثبت شده است، سه برابر سریع تر از بزرگسالانی که مقدار مس خونشان طبیعی بوده قوای شناختی شان را از دست داده بودند.

او در ادامه می نویسد آهن هم در مظان همین اتهام قرار دارد و احتمالا سبب بروز آسیب های مشابهی خواهد شد، زیرا هم مس و هم آهن سبب ورود اکسیژن بیش از حد به مغز شده و به این طریق به دلیل عوارضی که در مغز ایجاد می کنند سبب آسیب سلول های عصبی می شوند. در واقع همان مطالعه نشان داده بود افرادی که مقادیر زیادی مس و آهن در بدنشان به ثبت رسیده است، مولتی ویتامین مصرف می کرده اند.

مطالعه مجزای دیگری، در سال 2008 در Journal of Nutrition Health and Aging منتشر شده است که در آن یک گروه 1450 نفره مورد آزمایش قرار گرفته اند. مطابق نتایج این آزمایش کسانی که بالاترین امتیازها را در آزمون های شناختی به دست آورده بودند در مقایسه با سایر شرکت کنندگان از پایین ترین میزان مس و آهن در جریان خون نیز برخوردار بودند.

ویتامینهای ضروری در دوران حاملگی

ویتامینهای ضروری در دوران حاملگی –

یک متخصص کودکان با اعلام اینکه مادران باردار دو برابر قبل از حاملگی نیاز به کلسیم دارند، گفت: خانمها از پزشک خود بخواهند ویتامینهای قبل از بارداری را برای آنها تجویز کنند.

پروفسور سلطان زاده با اشاره به نقش موثر فولیک اسید در خون سازی اظهار داشت: فولیک اسید نوعی ویتامین است که کمبود آن در خانمها قبل از بارداری و نیز در ماههای اول بارداری موجب آسیب و ضایعه لوله عصبی جنین و زایمان زود رس می شود.

بنابراین به خانمهایی که می خواهند باردار شوند توصیه می شود برای سلامت جنین در صورت عدم تغذیه مناسب از مکملهای غذایی مربوطه استفاده نمایند.

وی با اشاره به نقش امگا 3 و امگا 6 در سلامت مادر و جنین افزود: نوع چربیهای موجود در شیر مادر به نوع تغذیه مادر بستگی دارد و اگر مادر در نوع چربی که مصرف می‌کند نکات لازم را رعایت کند فرمول شیر او متناسب تر می‌شود. استفاده از اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 می تواند بر عملکرد مغز جنین تاثیر گذار باشد.

هفته های اول بارداری و سه ماهه آخر زمانی است که دستگاه عصبی در حال شکل گرفتن است و نقش مهمی برروی سیستم اعصاب و آلرژی، آسم، بینایی، پرخاشگری، پیش فعالی، عصبانیت و نوزاد دارد.

سلطان زاده گفت: DHA یکی از مشتقات امگا 3 است که برای تکامل مغز و رشد سلولهای عصبی و شبکیه چشم ضروری است. در افزایش دور سر، قد و وزن و تکامل بینایی واعمال بینایی نیز موثر است.

نقش مشخصی در افزایش هوش نوزادان دارد و در کودکی و جوانی نیز باعث می شود کمتر فشار خون بگیرند. علاوه بر این کمبود DHA می تواند به افسردگی بعد از زایمان نیز منجر شود. شیرخواران نارس DHA کمتری دارند.

ایشان با تاکید بر ضرورت دریافت املاح معدنی نظیر آهن افزود: در دوران بارداری نیاز به آهن افزایش می یابد، زیرا بدن مادر نیاز بیشتری به اکسیژن دارد و اکسیژن به وسیله خون که قسمت اصلی آن از آهن ساخته می شود، حمل می گردد.

از طرفی جنین در اواخر دوران داخل رحمی باید از مادر آهن دریافت و در بدن خود ذخیره کند و در چند ماه بعد از تولد مصرف نماید. با توجه به اهمیت آهن و امکان عدم دریافت کافی آن از مواد غذایی برای اطمینان از رسیدن آهن کافی به بدن توصیه می شود مادران باردار از ماه چهارم دوره بارداری از مکملهای آهن استفاده کنند.

به گفته این متخصص نوزادان و کودکان، کلسیم برای رشد استخوان و دندانهای جنین مخصوصا در هفته هشتم بارداری ضروری است. مادر باردار در دوران حاملگی دو برابر زمان قبل از بارداری به کلسیم نیاز دارد.

سلطان زاده در رابطه با کمبود ویتامین A افزود: کمبود ویتامین A با عوارضی از جمله کاهش سرعت رشد کودکان، افزایش مرگ و میر و ابتلای کودکان به بیماریهای عفونی به ویژه سرخک، اسهال و عفونتهای دستگاه تنفسی همراه است به طوریکه خطر ابتلا به عفونت و مرگ کودکان را به میزان 2 تا 4 برابر افزایش می دهد. کمبود شدید ویتامین A شبکوری ، آسیب قرنیه چشم به صورت گزروفتالمی ( خشکی چشم ) و نهایتا کوری مطلق را به دنبال دارد.

وی همچنین با اشاره به عوارض کمبود ویتامینهای A و D افزود: کمبود ویتامین D می تواند منجر به نرمی استخوان و اختلال در رشد استخوانهای نوزادان شود و به همین جهت مکملهای قطره ویتامین D بعد از دو هفتگی توصیه می شود.

علاوه بر این از آنجا که بر اساس تحقیقات کشوری 60 درصد از زنان تهران دچار کمبود این ویتامین هستند، مادران باردار نیز باید در این خصوص از خود مراقبت کنند که مبتلا به پوکی استخوان نشوند.

منبع :mehrnews.com

علائم خطرناک در دوران بارداری

علائم خطرناک در دوران بارداری –

در خصوص درد زایمان تا چه اندازه می دانید. آیا دردی که ناگهان به سراغ شما آمده است، طبیعی است یا نشانه یک هشدار است که باید در سریع ترین زمان با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. در این مقاله نشانه هایی جمع آوری شده است که به منزله هشدار است و خانم باردار با مشاهده هر یک از آنها باید با پزشک متخصص خود تماس بگیرد. با اینحال اگر دلیل نگرانی شما شامل هیچ یک از این موارد نمی باشد ، احتیاط لازم را به عمل آورده و با پزشک خود تماس بگیرید.تا مطمئن شوید که علت درد شما زایمان زودرس است یا فقط یک کشیدگی رباط و عضله.

توجه داشته باشید که اهمیت برخی از این علائم ممکن است با توجه به وضعیت سلامتی و مرحله بارداری بیشتر یا کمتر باشد. از پزشک متخصص خود بخواهید تا این علائم را با شما مرور کند و به شما در این خصوص هشدارها و راهنماییهای لازم را ارائه دهد:

* حرکات و لگدهای نوزاد از حد معمول کمتر شده است. از پزشک خود در خصوص اینکه آیا باید فعالیت نوزاد را تحت نظر بگیرید و لگدهای او را بشمارید راهنمایی بخواهید. او می تواند دستورالعمل خاص در مورد نحوه شمارش و زمانی که با او تماس بگیرید را به شما بدهد.

* درد شکمی شدید و مزمن

* خونریزی و لکه بینی واژنی

* افزایش ترشحات واژن یا تغییر نوع آنها، اگر این ترشحات آبکی، مخاطی یا خونی باشند. توجه داشته باشید بعد از هفته 37، افزایش ترشحات مخاطی طبیعی است و نشانه این است که به زودی به روز زایمان نزدیک می شوید.

* فشار دهانه رحم ( احساس می کنید نوزاد به سمت پایین فشار وارد می کند). درد کمر (بویژه اگر مشکل جدیدی باشد)، گرفتگی و درد غیر طبیعی یا انقباضات بیشتر از چهار دفعه در یک ساعت (هرچند اگر آنها صدمه ای وارد نکنند) قبل از هفته 37.

* دفع ادرار دردناک یا همراه با سوزش یا ادرار کم یا عدم ادرار

* استفراغ های شدید و مزمن یا هر استفراغی که با درد یا تب همراه باشد

* لرز یا تب 38 درجه یا بیشتر از آن

* مشکلات بینایی از قبیل دوتایی دیدن، تار دیدن، کاهش دید یا مگس پران(دیدن نقطه هایی در زمینه دید)

* سردردهای مزمن و شدید یا هر سردردی که با تاری دید، لکنت زبان و بی حسی همراه باشد

* مشاهده هر گونه ورم در صورت یا پف در اطراف چشمها، هر نوع ورم کوچک در دستها، ورم شدید و ناگهانی در پاها و مچها یا بالا رفتن ناگهانی وزن

* گرفتگی شدید یا درد در ساق پا هنگام پیچاندن مچ پا و کشیدن انگشتان پا به سمت صورت یا هنگام قدم زدن

* وارد شدن یک آسیب دیدگی به شکم مثل افتادن یا تصادف با اتومبیل

هنگام استفراغ های شدید در بارداری به پزشک مراجعه کنید

* بیهوش شد، سرگیجه های مکرر، تپش قلب بالا

* مشکل تنفسی، سرفه های خونی یا درد سینه

* یبوستهای شدید که با درد شکمی همراه باشد یا اسهالهای شدیدی که بیشتر از 24 ساعت به طول انجامد

* خارش مزمن بدن، دستها، کف دست، ساق پاها و هر جای دیگر در بدن

* آنفولانزا یا علائم آن. آنفولانزا برای خانمهای باردار خطرناک است. پس چنانچه با فردی ملاقات کردید که آنفولانزا داشته است سریع با متخصص خود تماس بگیرید و او را در جریان قرار دهید. اگر هرگونه علائم آنفولانزا مثل تب، گلودرد، سرفه یا آبریزش بینی، خستگی شدید، درد بدنی و احیانا علائمی از استفراغ یا اسهال دارید پزشک خود را در جریان قرار دهید

* در زمان تنگی نفس و مشکلات تنفسی، درد شکم یا سینه، سرگیجه های ناگهانی، استفراغهای مزمن و شدید، حرکت جنین به سمت پایین یا تب بالا علی رغم مصرف استامینوفن، به دنبال فوریتهای پزشکی باشید

* چنانچه در معرض ابتلا به بیماریهایی مثل آبله مرغان یا سرخجه قرار دارید یا حتی علائمی از آن دارید با متخصص خود تماس بگیرید

* نا امیدی یا دلواپسی شدید. چنانچه احساس غم و درماندگی می کنید، احساس وحشت دارید، توانایی مدیریت کردن امورات روزانه را ندارید یا احساس میکنید تمایل دارید به خود صدمه بزنید فورا با متخصص تماس بگیرید و از کسی کمک بخواهید

بدن شما در طول بارداری به سرعت تغییر می کند بنابراین نمی توانید تشخیص دهید که آیا این تغییرات طبیعی هستند یا خیر. اگر در خصوص آنها مطمئن نیستید، مثل احساس تنفر از خود یا احساس اضطراب با پزشک خود تماس بگیرید.

در صورت بروز هر نوع مشکل یا فرا رسیدن ناگهانی لحظه زایمان، اگر موفق نشدید با پزشک متخصص خود تماس برقرار کنید، به بیمارستان مراجعه کنید.

در پایان اگر نزدیک به روزهای زایمان هستید در خصوص نشانه های آن از پزشک خود راهنمایی بخواهید در اینصورت می دانید که باید به دنبال چه چیزی باشید و چه زمانی تماس بگیرید.

منبع:ninisite.com

اطلاعاتی درباره بیوتین

اطلاعاتی درباره بیوتین –

بیوتین یکی از انواع ویتامین ب است که به نام ویتامین H هم شناخته می شود. بیوتین مکملی است که بعضی اوقات برای دیابت، ناخن های شکننده و سایر بیماریها استفاده می شود.

چرا افراد بیوتین مصرف می کنند؟

بیوتین نقشی اساسی در بدن ایفا می کند. بیوتین به سلامت پوست، اعصاب، دستگاه گوارش، سوخت و ساز و سلول ها کمک می کند. همچنین بیوتین می تواند به درمان آسیب های سیستم عصبی مانند نوروپاتی محیطی که درنتیجه بیماری های کلیه و دیابت رخ می دهد، کمک کند.

مدتهاست دانشمندان دارند برروی اثرات درمانی بیوتین تحقیق می کنند. تحقیقات اخیر پیشنهاد می دهند که ترکیبی از بیوتین و کروم می تواند به افزایش قند خون در افراد دیابتی کمک کند. تحقیقات دیگری که در مورد بیوتین انجام شده اند پیشنهاد می دهند که می توان از بیوتین برای تقویت ناخن های شکننده استفاده کرد.

لازم بذکر است که با همه فواید بیوتین افراد معمولا نیازی به دریافت بیوتین بصورت مصنوعی و قرص ندارند. بدن ما بیوتین را از غذایی که مصرف می کنیم دریافت می کند و همچنین بدن قادر به بازیافت بیوتین دریافت شده است.

بعضی اوقات خانم های باردار ممکن است سطح بیوتینشان افت کند و پزشک برای آنها بیوتین تجویز نماید.

بیوتین در خوراکی های طبیعی

بیوتین بصورت طبیعی در خیلی از خوراکی ها وجود دارد. غلات سبوس دار، نان سبوس دار، تخم مرغ، لبنیات، آجیل، ماهی سالمون و مرغ سرشار از بیوتین هستند. بیوتین درون غذا معمولا به پروتئین جسیبده است و جذب پایینی دارد.

عوارض جانبی

بنظر می رسد که بیوتین مکملی بی خطر حتی در مقادیر مصرف بالا می باشد. با اینحال اگر شما باردارید یا شیر می دهید می بایست قبل از مصرف آن با پزشک صحبت کنید.

جدول مصرف بیوتین در سنین مختلف

سن
میزان مصرف
0 تا 6 ماهگی
5 میکروگرم در روز
7 تا 12 ماهگی
6 میکروگرم در روز
1 تا 3 سالگی
8 میکروگرم در روز
4 تا 8 سالگی
12 میکروگرم در روز
9 تا 13 سالگی
20 میکروگرم در روز
14 تا 18 سالگی
25 میکروگرم در روز
19 سالگی به بالا
30 میکروگرم در روز
زنان باردار
30 میکروگرم در روز
زنان شیرده
35 میکروگرم در روز

اطلاعاتی درباره نیاسین یا ویتامین ب3

اطلاعاتی درباره نیاسین یا ویتامین ب3 –

مقدار کافی نیاسین یا ویتامین ب 3 در بدن، برای سلامتی عمومی بدن لازم می‌باشد. نیاسین برای کاهش تری گلیسیرید و کلسترول بد خون (LDL) و پایین آوردن خطر بیماری های قلبی عروقی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نیاسین بطور طبیعی در اکثر خوراکی‌ها از جمله سبزیجات، گوشت، مرغ، ماهی و تخم مرغ و همچنین غذاهای غنی شده با ویتامین ب 3 وجود دارد.

چه کسانی نیاسین مصرف می‌کنند؟

نیاسین یا ویتامین ب 3 بعنوان یکی از راههای درمان کلسترول بالای خون و کاهش سطح کلسترول خون استفاده می‌شود. تحقیقات جدید نشان می‌دهند که نیاسین می‌تواند سطح کلسترول خوب خون یا HDL را افزایش و سطح تریگلیسیرید و کلسترول بد خون (LDL) را کاهش دهد. از آنجاییکه نیاسین فقط در مقادیر زیاد خاصیت درمانی برای کلسترول خون دارد و میزان بالای نیاسین ممکن است باعث آسیب رسیدن به کبد، مشکلات دستگاه گوارش و یا عدم تحمل گلوکز شود، شما نباید بصورت خودسرانه آن را مصرف کرده و حتما با دستور و مشورت پزشک اقدام به مصرف آن نمایید.

نیاسین سایر فوایدی از جمله، کاهش خطر تصلب شرایین و یا سخت شدن شریان ها دارد. افرادیکه تابحال یکبار دچار سکته قلبی شده اند، با استفاده از نیاسین می‌توانند خطر سکته قلبی دوم را کاهش دهند. نیاسین ممکن است بتواند، خطر بیماری‌هایی از جملهآلزایمر، آب مروارید، آرتروز و یا دیابت نوع 1 کاهش دهد.

میزان مورد نیاز نیاسین برای بدن

همه افراد روزانه نیاز به مقدار مشخصی نیاسین برای عملکرد صحیح بدنشان دارند. این میزان مصرف مرجع غذایی (DRI) نامیده می‌شود. این میزان در افراد مختلف بسته به سن و جنس به شرح زیر است:

کودکان: بین 2 تا 16 میلی گرم در روز
مردان: 16 میلی گرم در روز
خانم ها: 14 میلی گرم در روز
خانم های باردار: 18 میلی گرم در روز
خانم های شیرده: 17 میلی گرم در روز
حداکثر مصرف روزانه برای بزرگسالان در تمام سنین: 35 میلی گرم در روز
میزان نیاسین مصرفی در هنگام درمان کلسترول خون 1 تا 3 گرم و یا حتی بیشتر در روز می‌باشد.

از آنجاییکه نیاسین می‌تواند باعث ناراحتی معده شود، بهتر است همراه با غذا مصرف شود. برای جلوگیری از گرگرفتگی، ممکن است پزشکتان نیاسین را همراه آسپرین، آرامش بدون استروئید و یا آنتی هیستامین در چند هفته اول تا زمانیکه بدن به نیاسین عادت کند، تجویز نماید.

منابع غذایی تامین نیاسین

نیاسین در طیف گسترده‌ای از خوراکی‌ها از جمله جگر، مرغ، گوشت گوساله، ماهی، حبوبات، بادام زمینی و بنشن یافت می‌شود. منابع نیاسین بعلاوه میزان نیاسین موجود در آنها به شرح زیر است:

منبع غذایی
میزان نیاسین در هر صد گرم
در محصولات حیوانی
کبد، دل و قلوه
9 تا 15 میلی گرم
مرغ و سینه مرغ
6.5 میلی گرم
گوشت گوساله
5 تا 6 میلی گرم
انواع ماهی از جملهسالمون و یا تن
2.5 تا 13 میلی گرم
تخم مرغ
0.1 میلی گرم
گوشت گوزن و آهو
8.43 میلی گرم
در محصولا گیاهی
آووکادو
1 میلی گرم
خرما
2 میلی گرم
گوجه فرنگی
0.7 میلی گرم
سبزیجات برگ‌دار
0.3 تا .04 میلی گرم
بروکلی
0.3 تا 0.6 میلی گرم
بنشن
0.4 تا 16 میلی گرم
غلات کامل
4 تا 29.5 میلی گرم

خطرات مصرف نیاسین

در مقادیر کم نیاسین بی‌خطر و مطمئن می‌باشد. اما در مقادیر بالا که برای درمان بیماری‌ها استفاده می‌شود، نیاسین می‌تواند خطرناک بوده و یا با سایر داروها تداخل داشته باشد. همچنین زنان شیرده و کودکان نباید بیشتر از مقادیر مجاز توصیه شده، اقدام به مصرف نیاسین نمایند. سایر خطرات و تداخلات شامل:

عوارض جانبی. نیاسین می‌تواند باعث گرگرفتگی (قرمزی و گرمی صورت و گردن) بخصوص در اوایل شروع مصرف آن شود. همچنین نیاسین ممکن است باعث ناراحتی معده و یا اسهال گردد.
خطرات. نیاسین می‌تواند باعث ایجاد مشکلات کبدی، زخم معده، تغییر سطح گلوکز، آسیب رساندن به ماهیچه‌ها، کاهش فشارخون، تغییر ریتم تپش قلب و سایر مشکلات گردد. افرادیکه دچار مشکلات کبد و کلیه، دیابت، فشارخون بالا و یا سایر بیماری‌ها می‌باشند، باید قبل از مصرف نیاسین با پزشک مشورت نمایند. بدون دستور پزشک از نیاسین برای درمان کلسترول بالای خون استفاده نکنید.
تداخلات دارویی. مکمل های نیاسین می‌توانند با داروهایی از جمله داروهای دیابت، رقیق کننده خون، داروهای ضد تشنج، داروهای فشار خون، هورمون‌های تیروئیدی و آنتی بیوتیک ها تداخل داشته باشد. مصرف الکل با مکمل های آنتی اکسیدان دار و یا جینکو نیز می‌تواند تداخل داشته باشد. همچنین مصرف نیاسین با الکل خطر ابتلا به بیماری‌های کبدی را افزایش می‌دهد.

مضرات قرصهای مسکن چیست

مضرات قرصهای مسکن چیست –

همه ما خواه ناخواه هنگام شروع کوچک‌ترین دردی، وسوسه رفتن سراغ جعبه داروها و انتخاب یک مسکن قوی برای رهایی از شر درد را تجربه کرده‌ایم. به بیان دیگر خوردن قرص‌های رنگارنگ با اسم‌های مختلف دیگر برای ما ایرانی‌ها تبدیل به یک عادت شده است. در حالی که بیشتر ما هنوز نمی‌دانیم هنگام شروع درد، به سراغ چه مسکنی برویم.

دکتر ایرج خسرونیا رئیس جامعه متخصصان داخلی ایران با تائید این نظر می گوید: مسکن ها چند نوعند که در بین آنها مواد مخدر و غیرمخدر وجود دارد. مواد مخدر شامل استروئیدها و غیراستروئیدها می شود. این مواد هر کدام منافع و مضراتی دارد. به طوری که مواد مخدر علاوه بر این که مسکن هستند، روی سیستم عصبی هم اثر می گذارد و اگر مدت ها مصرف شود، فرد را به خود وابسته می کند؛ یعنی بیمار به محض این که کوچک ترین دردی حس کند، سراغ این مسکن ها می رود. حتی مواقعی هم که درد ندارد، باز این داروها را مصرف می کند.

به عقیده دکتر خسرونیا، مسکن های غیر استروئید هم شامل مسکن هایی است که مستقیم روی سیستم گوارش اثر گذاشته و به خونریزی معده منجر می شود.

چه مسکنی برای چه دردی؟

«افرادی که می خواهند مسکن مصرف کنند، باید بدانند برای چه دردی از این داروها استفاده می کنند. پزشکان هم باید به این امر توجه داشته باشند.»

رئیس جامعه پزشکان داخلی با بیان این عبارات توضیح می دهد: باید بدانیم اگر سردرد یا دل درد ناشی از سرماخوردگی داریم، می توانیم از یک قرص استامینوفن ساده استفاده کنیم؛ ولی بیشتر افراد در این مواقع از استامینوفن کدئین استفاده می کنند. در حالی که این قرص اعتیاد آور است. به همین دلیل اصلا توصیه نمی کنیم که شخص خودش دارو را انتخاب کند.

مصرف مسکن با معده خالی ممنوع!

توصیه دیگر دکتر خسرونیا این است: اگر کسی مثلا دچار ضربه در پا می شود و استخوانش درد دارد، می تواند از مسکنی ساده استفاده کند؛ اما اگر فرد شکستگی استخوان دارد، باید از مسکن های قوی تر که به شکل قرص یا شیاف استفاده کند؛ البته این مسکن ها را باید پزشک تجویز کند.

به گفته دکتر خسرونیا فراموش نشود که تمام مسکن ها باید با معده نسبتا پر مصرف شوند در غیر این صورت سیستم عصبی گوارش حساس شده و همین اتفاق، به گاستریت و زخم معده منجر می شود.

با هم نخورید

رئیس جامعه متخصصان داخلی ذکر این نکته را هم ضروری می داند که مصرف همزمان مسکن با دیگر داروها به تداخل دارویی منجر می شود. برای همین بهتر است با پزشک درباره همه بیماری ها و داروهای تجویز شده قبلی صحبت شود و هنگام خرید قرص مسکن از داروخانه هم این موضوع باید با دکتر داروساز درمیان گذاشته شود.

زیاد نخورید

چند برابر کردن مقدار مسکن که از سوی پزشک تجویز شده، اشتباه بزرگ دیگری است که برخی افراد مرتکب می شوند. به گفته دکتر خسرونیا با انجام این کار غلط، نه تنها سرعت بهبود افزایش نمی یابد، بلکه روند بیماری نیز کند می شود. پزشکان معتقدند مصرف چند قرص مسکن برای تاثیر بیشتر، اثر جانبی داروها را چند برابر و حال بیمار را بدتر می کند. گاهی هم میزان تاثیرگذاری مسکن به طور قابل توجهی کم می شود. حتی ممکن است کار فرد بیمار به اورژانس بکشد.

متنوع نخورید

نکته دیگر که دکتر خسرونیا بر آن تاکید می کند این که نباید چند نوع مسکن مختلف پشت سر هم خورده شود، زیرا به بدتر شدن بیماری منجر می شود. اگر مسکن تجویز شده واقعا نمی تواند درد جسمانی را تسکین دهد،باید به پزشک مراجعه کرد. بی شک خواندن بروشور داخل جعبه قرص های مسکن درباره مصرف صحیح کمک می کند حتی می توان میزان مصرف و اثرات جانبی را از دکتر داروساز داروخانه هم پرسید. نکته بسیار مهم این که به هیچ وجه از نسخه دیگران نباید استفاده کرد. ممکن است مشاهده برخی علائم مشترک بیماری بین فرد و یکی از فامیل یا دوستان، فرد را به این کار تشویق کند، اما بدن هر شخص شرایط خاصی دارد و شاید به قرص مسکنی که دیگران تجویز کرده اند، حساسیت داشته باشد.

قدیمی ها را هم نخورید

از مسکن های تاریخ مصرف گذشته هم نباید استفاده کرد؛ چون به عقیده دکتر خسرونیا انبار کردن مقدار زیادی قرص در خانه به یکی از عادات بد ایرانی ها تبدیل شده است. قرار گرفتن در محیط های گرم و مرطوب آنها را غیرقابل مصرف می کند. می توان ترک این عادت بد را با دور ریختن قرص هایی که تاریخ مصرفشان گذشته شروع کرد؛ زیرا ممکن است هنگام درد، فراموش شود که باید به تاریخ انقضای قرص ها هم نگاه کرد.

اشتباه دیگر در این زمینه، شکستن قرص هاست. شیار بخش میانی در برخی قرص ها به این منظور طراحی شده، اما گروهی از قرص ها و مسکن ها بدون این شیار هستند و بعد از شکستن قرص های بدون شیار، بخشی از پوشش آنها نابود می شود. به این ترتیب طعم قرص در دهان شما تغییر می کند و عملکرد آن در بدن با اختلال مواجه می شود.

ایرانی ها، پیشتازان مسکن خوری

متاسفانه در کشور ما مسکن، بیش از دیگر کشورها مصرف می شود؛ یعنی تعداد و مقدار مصرف آن اصلا استاندارد نیست و این به دلیل تجویز بی مورد مسکن از سوی خود افراد است.

به گفته دکتر خسرونیا، کسانی که خود به داروخانه رفته و با خرید مسکن خوددرمانی می کنند، باید بدانند با مصرف مسکن و آرام تر شدن درد، بیماری نه تنها بهبود نمی یابد، بلکه خود به خود پیشرفت می کند؛ بنابراین توصیه می شود که از خوردن مسکن هایی که از سوی پزشک تجویز نشده است، خودداری کنید؛ زیرا این کار در بسیاری از موارد حتی به مرگ منجر می شود.

دکتر خسرونیا خاطرنشان می کند: مسکن هایی که مصرف می کنید، باعث از بین رفتن انعقاد خون و حتی خونریزی در مغز و داخل شکم می شود، چون روی پلاکت های بدن اثر منفی گذاشته و از فعالیت های آنها جلوگیری می کند