علت ناشتا بودن برای آزمایش خون

علت ناشتا بودن برای آزمایش خون -حتما همه شما تا به حال آزمایش خون داده‌اید. مجموعه عوامل متعددی هستند که می‌توانند روی مقادیر آزمایشگاهی نمونه خون شما اثر بگذارند. اثر داروها بر مقادیر آزمایشگاهی، تغییرات مربوط به جنسیت و سن شما و دیگر شرایط مانند مصرف غذاهایی که در روز یا روزهای پیش از آزمایش استفاده کرده‌اید، اثبات شده است.
آزمایش خون
برای به حداقل رساندن عوامل متعددی که به تغییرات میزان واقعی مقادیرآزمایشگاهی می‌انجامند تلاش‌هایی صورت می‌گیرد.

مهم‌ترین آن مدت ناشتا بودن شما پیش از انجام آزمایش است. برای مثال اگر شما به مدت 48 ساعت ناشتا باشید، میزان بیلی‌روبین سرم خون افزایش می‌یابد یا ناشتا بودن به مدت 72 ساعت به کاهش قندخون و افزایش تری‌گلیسیرید، کلسترول و اسیدهای چرب می‌انجامد.

بنابراین برای ایجاد یک رویه استاندارد توصیه می‌شود بیمار هنگام تهیه نمونه خون در حالت پایه باشد. این حالت پایه یک تعریف دارد. استاندارد آن برای اندازه‌گیری قندخون، ناشتا بودن به مدت 8 ساعت است. درباره چربی خون این مدت حداقل 9 ساعت است، زیرا در حالت طبیعی برخی از انواع چربی‌ها حتی تا 12 ساعت پس از صرف غذا نیز در خون حضور دارند.

آزمایش چربی خون انواع متعددی است که بیشتر از همه کلسترول و تری‌گلیسیرید مورد توجه هستند. در روش ایده‌آل اندازه‌گیری چربی‌ خون، بیمار باید 12 ساعت ناشتا باشد و مدت ناشتایی از 9 ساعت کمتر نشود.
باید خون‌گیری ترجیحا در وضعیت نشسته انجام شود و بازوبند به مدت طولانی بر بازوی بیمار باقی نماند، حداکثر 1 تا 2 دقیقه.
همچنین مواد احیاکننده‌ای چون اسید اسکوربیک (ویتامین C) و بیلی‌روبین در نتایج برخی از روش‌های اندازه‌گیری چربی خون ایجاد اختلال می‌کنند.
به خاطر داشته باشید مقدار کلسترول با افزایش سن، افزایش می‌یابد و در زنان اندکی پایین‌تر از مردان است. توصیه می‌کنم هر پنج سال یک بار در افراد سالم این آزمایش تکرار شود
برای اندازه‌گیری کلسترول، باید طی دو هفته گذشته رژیم غذایی عادی خود را داشته و دارای وزن ثابتی باشید. هنوز بسیاری از شما LDL را نمی‌شناسید. LDL، نیمی از لیپوپروتئین‌های بدن را تشکیل می‌دهد و بیش از نیمی از LDL نیز از کلسترول تشکیل شده است. بنابراین کاهش LDL کلسترول هدف اصلی درمان‌های کاهش دهنده چربی خون در افراد در معرض سکته قلبی و مغزی‌اند.

ثابت شده این ارتباط مستقیم میان افزایش LDL و کلسترول روی سکته‌ها وجود دارد. بنابراین آن را چربی بد هم می‌گوییم.

درباره تری‌گلیسیرید هم باید یادآور شوم میان آن و چاقی ارتباط مستقیم وجود دارد. فقدان فعالیت بدنی و مصرف چربی و رژیم پرکربوهیدرات موجب افزایش تری‌گلیسیرید می‌شود.

آزمایش قند خون دو ساعته
برای رفتن به آزمایشگاه باید نکاتی را رعایت کنید. لذا در متن زیر به دستور العمل انجام آزمایش های مهم و رایج در آزمایشگاه ها می پردازیم.

دستور العمل قند خون دو ساعته به شرح زیر می باشد:
– شب قبل از آزمایش حداقل 10 تا 12 ساعت ناشتا باشید و در طی ناشتایی از خوردن چای و قهوه پرهیز نمایید.

– پس از اینکه نمونه خون برای اندازه گیری قند خون ناشتا از شما گرفته شد، صبحانه معمولی که هر روز می خوردید را میل نمایید.

– وقتی آخرین لقمه صبحانه را میل نمودید ساعت را یادداشت کنید. نمونه گیری دقیقا دو ساعت پس از ساعت مذکور انجام می پذیرد.

– حتی الامکان صبحانه را در آزمایشگاه صرف نموده و تا زمان انجام آزمایش در آزمایشگاه منتظر بمانید.

– قبل از انجام آزمایش (در طی مدت ناشتایی شب قبل) و در حین دو ساعت آمادگی، اکیدا از مصرف دخانیات اجتناب کنید.

– در طول آزمایش (در طی دو ساعت) از ورزش و پیاده روی خودداری کنید.

– آزمایش را حتما باید قبل از ساعت 10 صبح شروع کنید و از انجام آن در ساعات دیرتر روز خودداری کنید.

– در طی دو ساعت از خوردن هر نوع خوردنی و آشامیدنی (آب در حد متعارف اشکالی ندارد) خودداری نمایید.

عفونت خون چیست

عفونت خون چیست – عفونت خون یا سپسیس (Sepsis) شرایطی است که بدن در حال مبارزه با یک عفونت شدید است که از طریق جریان خون منتشر شده است. در عفونت خون، لخته خون باعث کاهش جریان خون می گردد و در نتیجه مواد مغذی و اکسیژن، به خوبی به اندام های حیاتی نمی رسند. در برخی موارد شدید، یک و یا چند اندام از بین خواهند رفت.

در بدترین شرایط، عفونت خون موجب افت سریع فشار خون می شود که به نام ” شوک عفونی” خوانده می شود. این شوک می تواند منجر به نارسایی ریه ها، کلیه ها، کبد و در نهایت مرگ شود.

عفونت خون در اثر واکنش سیستم دفاعی بدن در مقابل عوامل عفونی از قبیل باکتری، ویروس و یا قارچ نیز ایجاد می شود.

عفونت خونافراد در معرض خطر عفونت خون
1- افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیف می باشند. ضعیف شدن سیستم ایمنی می تواند در اثر بیماری ها (مانند دیابت و ایدز) و یا داروها (مانند شیمی درمانی و یا استروئیدها) باشد. استفاده از داروهای قوی در بیماران سرطانی و پیوند عضو موجب ضعیف شدن سیستم ایمنی می گردد.
2- نوزادان نیز از آنجایی که هنوز سیستم ایمنی بدنشان تکامل نیافته است، نیز جزو افراد در معرض خطر می باشند.
3- افراد مسن و افرادی که دارای بیماری مانند دیابت می باشند.
4- افراد بستری در بیمارستان نیز در معرض خطرند، زیرا تزریق وریدی، زخم های جراحی و یا زخم های بستر موجب عفونت خون می گردد.

علل عفونت خون

بسیاری از میکروب ها باعث این عفونت می گردند. باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها می توانند موجب عفونت خون گردند.
عفونت باکتریایی خون یکی از شایع ترین آنها می باشد.
عفونت ریه (پنومونی)، عفونت مثانه و کلیه (عفونت ادراری)، عفونت پوست (سلولیت)، عفونت شکم (مثل التهاب آپاندیس)، عفونت استخوان و عفونت مغزی (مثل مننژیت) می توانن در بدن پخش شوند و عفونت خون را به وجود آورند.
عفونت های پس از عمل جراحی هم می توانند موجب عفونت خون گردند.
در بدترین شرایط، عفونت خون موجب افت سریع فشار خون می شود که به نام شوک عفونی خوانده می شود
عوامل خطر عفونت خون
– افراد خیلی جوان و مسن
– افرادی که داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی را دریافت می کنند، از قبیل: گیرندگان پیوند عضو
– بیماران تحت درمان با شیمی درمانی یا پرتودرمانی
– افرادی که طحال خود را با جراحی درآورده اند، زیرا طحال با عفونت ها می جنگد.
– افرادی که داروهای استروئیدی را به مدت طولانی مصرف می کنند.
– افرادی که دارای بیماری ایدز، دیابت و یا سیروز کبدی می باشند.
– افرادی که دارای سوختگی و یا جراحت شدیدی شده اند.
– افرادی که دارای عفونت هایی از قبیل: ذات الریه، مننژیت، سلولیت (عفونت پوست) و عفونت دستگاه ادراری هستند.

علائم عفونت خون

از آنجا که عفونت خون می تواند در هر منطقه ای از بدن رخ دهد، دارای علائم مختلفی می باشد. تنفس تند و تغییر در وضعیت روانی از قبیل کاهش سطح هوشیاری و گیجی ممکن است از اولین نشانه های عفونت خون باشد.

سایر علائم عبارتند از:
– تب. البته برخی مواقع، دمای بدن طبیعی و یا حتی پایین می باشد.
– لرز
– ضربان سریع قلب
– افت فشار خون
– سردرگمی و سراسیمه بودن
– سرگیجه
– کاهش ترشح ادرار
– تهوع و استفراغ
– اسهال
– بثورات پوستی
– بثورات قرمزرنگ و یا نقاط قرمز رنگ در بدن
– درد مفاصل مچ دست، آرنج، پشت، ران، زانو و مچ پا

چه موقع باید سریعا نزد پزشک رفت؟

– اگر نوزاد شما کمتر از دو ماه سن دارد و دارای تب، بیحالی، کم شیر خوردن، تغییر رفتار و یا دارای بثورات پوستی غیرعادی شده است، به پزشک مراجعه کنید.
– اگر دارای گیجی، سرگیجه، تپش قلب، تنفس سریع، تب، لرز و بثورات جلدی شدید، به پزشک مراجعه کنید.

راه های تشخیص عفونت خون

– آزمایش خون
– آزمایش خلط، ادرار، مایع نخاع و یا محتویات آبسه
– تصویربرداری با اشعه X از قفسه سینه برای بررسی ذات الریه
– سی تی اسکن از شکم
با انجام سر موقع واکسیناسیون کودکان، میزان این عفونت کاهش می یابد
درمان عفونت خون
معمولا فرد بیمار در بیمارستان و در بخش مراقبت های ویژه بستری می شود.
– بیمار نیاز به ماسک اکسیژن دارد.
– آنتی بیوتیک وریدی به بیمار تجویز می شود.
– پزشک ممکن است محلول نمکی (سالین) و داروهایی برای افزایش فشار خون تجویز کند.
– اگر عفونت در شکم وجود داشته باشد، عمل جراحی برای تخلیه عفونت لازم می باشد.
– بنا به شدت و اثر عفونت خون، ممکن است دیالیز کلیه لازم باشد.

پیشگیری از عفونت خون

مهمترین راه پیشگیری، جلوگیری از بروز هر گونه عفونت در بدن می باشد. اگر هم عفونت رخ دهد، باید سریعا آن را درمان کرد تا وارد گردش خون نشود.

پس این کارها را انجام دهید:
– با انجام برنامه های واکسیناسیون کودکان (سر موقع)، این عفونت کاهش می یابد.
– عفونت های مرتبط با بیمارستان که منجر به عفونت خون می گردند، با رعایت بهداشت و شستن دست ها کاهش می یابند.

کاهش پلاکت خون

کاهش پلاکت خون –

ترومبوسیتوپنی یعنی کاهش تعداد پلاکت های خون به کمتر از 140 هزار در هر میکرولیتر خون. پلاکت ها را ترومبوسیت نیز می‌نامند. تعداد پلاکت ها به طور طبیعی 200 هزار تا 450 هزار در هر میکرولیتر خون می‌باشد. کاهش تعداد پلاکت های خون باعث اختلال انعقاد خون می شود.

معمولا وجود اختلالات و نارسایی‌های انعقاد خون، به صورت خونریزی زیرپوستی و کبودشدگی مخاطی بروز می یابد، به خصوص اگر دلیل اختلال انعقاد خون، کاهش تعداد پلاکت ها یا عدم عملکرد صحیح پلاکت ها باشد.

پلاکت‌ها با بستن‌ هر شکاف‌ کوچکی‌ که‌ در دیواره عروقی‌ خونی‌ ایجاد گردد، نقشی‌ حیاتی‌ در کنترل‌ خونریزی‌ ایفا می‌کنند.

در ترومبوسیتوپنی‌ تمایل‌ به‌ خونریزی‌ به‌ ویژه‌ از عروق‌ خونی‌ کوچک‌تر وجود دارد. این‌ امر باعث‌ خونریزی‌ غیرطبیعی‌ در پوست‌ و سایر قسمت‌های‌ بدن‌ می‌گردد.

این لکه‌های خونریزی زیرپوستی، بر اساس اندازه به نام های پتشی، پورپورا و اکیموز نام گذاری می شوند.
قطع‌ داروی‌ مضر در ترومبوسیتوپنی‌ ناشی‌ از دارو و جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ طحال‌ در موارد دایمی‌ برای درمان این بیماری صورت می گیرد

کاهش پلاکت خونعلل ترومبوسیتوپنی

علل این اختلال به دو دسته کلی کاهش تولید پلاکت و افزایش تخریب پلاکت تقسیم می شوند.

علل کاهش تولید پلاکت مانند نارسایی مغز استخوان، سندرم میلودیسپلازی، ارتشاح مغز استخوان، ساپرسیون مغز استخوان، پرتودرمانی، کمبود تغذیه‌ای، الکلیسم مزمن و عفونت های ویروسی مانند ایدز هستند.

علل افزایش تخریب پلاکت مانند پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایمنی، پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک، انعقاد داخل عروقی منتشر، هپارین، تخریب مکانیکی (مثلا ناشی از اختلال عملکرد دریچه آئورت) و… می باشند.

علایم‌ ترومبوسیتوپنی

– پتشی‌ (لکه‌های‌ کوچک‌، گرد، بدون‌ برجستگی‌ و به‌ رنگ‌ قرمز مایل‌ به‌ ارغوانی‌ در پوست‌)
– کبودشدگی‌
– خونریزی‌ در دهان‌
– خون‌ دماغ‌ شدن
– قاعدگی‌های‌ شدید یا طولانی‌
– وجود خون‌ در ادرار

عوامل تشدیدکننده ترومبوسیتوپنی

– عفونت‌ حاد
– بیماری ایدز
– مصرف‌ آسپیرین‌ یا سایر داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروییدی‌
– مصرف‌ داروهایی‌ چون‌ کینیدین‌، داروهای‌ گوگردار، داروهای‌ ضد دیابتی‌ خوراکی‌، نمک‌های‌ طلا، ریفامپین‌ و غیره‌
– بزرگی‌ طحال‌
– کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌
– انتقال‌ خون‌
– مصرف‌ الکل‌
– پره‌اکلامپسی‌
– بیماری‌های‌ دیگر از جمله‌ لوپوس‌ اریتماتوی‌ سیستمیک‌، کم‌خونی‌، لوسمی‌، سیروز و غیره‌
– مواجهه‌ با اشعه‌ ایکس
مصرف دارو
پیشگیری‌ از ترومبوسیتوپنی
– اجتناب‌ تا حد امکان‌ از داروهایی‌ که‌ عامل‌ خطرزا هستند.
– بیماران‌ از آسیب‌ بپرهیزند و در صورت‌ وقوع‌، دنبال‌ درمان‌ باشند.

روند بیماری
در موارد حاد به‌ خصوص‌ در کودکان‌، اکثرا طی‌ دو ماه‌ بهبود می‌یابند.
در موارد مزمن‌، بیماری ممکن‌ است‌ فروکش‌ و عود وجود داشته‌ باشد. بعضی‌ خود به‌ خود بهبود می‌یابند.

عوارض‌ ترومبوسیتوپنی

– سکته‌ مغزی‌ (خونریزی‌ مغزی‌)
– از دست‌ دادن‌ شدید خون‌
– عوارض‌ جانبی‌ دارو درمانی‌

درمان ترومبوسیتوپنی

معمولا افزایش خونریزی ناشی از ترومبوسیتوپنی نیست، مگر اینکه تعداد پلاکت ها کمتر از 50 هزار باشد.
اگر تعداد پلاکت ها کمتر از 20 هزار باشد، خطر خونریزی خودبخودی و کشنده گوارشی و مغزی وجود دارد.

درمان ترومبوسیتوپنی بسته به عامل بیماری‌زا، مختلف است، مثل تزریق پلاکت، پلاسمافرزیس، داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی مانند سیکلوفسفاماید و آزاتیوپرین و تعویض پلاسما.

همچنین قطع‌ داروی‌ مضر در ترومبوسیتوپنی‌ ناشی‌ از دارو و جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ طحال‌ در موارد دایمی‌ برای درمان این بیماری صورت می گیرد.

علت افزایش گلبول سفید خون چیست

علت افزایش گلبول سفید خون -افزایش تعداد گلبول های سفید خون عبارتست از افزایش تعداد سلول های مبارزه کننده با بیماری ها یا لکوسیت ها (leukocytes) در گردش خون. افزایش تعداد گلبول های سفید خون را لکوسیتوز (leukocytosis) نیز می گویند.

گلبول‌ سفید خوننام دیگر سلول های سفید خون که توسط مغز استخوان تولید شده و در همه بدن پراکنده می شوند، لوکوسیت می باشد.

این سلول ها، سلاح مهم سیستم ایمنی بدن در برابر بیماری های عفونی هستند، یعنی هنگام ابتلا به یک بیماری عفونی (میکروبی)، گلبول های سفید خون با میکروب ها می جنگند واز بدن دفاع می کنند.

در صورت عدم وجود عفونت، گلبول های سفید خون به طور طبیعی فقط یک درصد از خون هر فرد را تشکیل می دهند. یک آزمایش خون ساده به راحتی تعداد این گلبول ها را مشخص می سازد. تعداد طبیعی گلبول های سفید خون 4500 تا 10000 سلول درهر میکرولیتر خون است.

اگر تعداد لکوسیت ها بیشتر از 11000 سلول در هر میکرولیتر خون در افراد بزرگسال باشد، به عنوان افزایش گلبول های سفید خون در نظر گرفته می شود.

حداکثر تعداد طبیعی گلبول های سفید خون در کودکان، بسته به سن و جثه آن ها متفاوت است.

همانطور تعداد کمتر از حد طبیعی گلبول های سفید خون ممکن است نشانگر نقص عملکرد مغز استخوان و یا کبد و طحال باشد، بیماری یا تهاجم عوامل خارجی به بدن نیز باعث افزایش تعداد این سلول ها می شود.
افزایش تعداد گلبول های سفید در آزمایش خون نشان دهنده ابتلای شما به یک بیماری خاص است

افزایش تعداد گلبول های سفید خون معمولا و به طور کلی نشان دهنده شرایط زیر است:

1- وجود یک بیماری عفونی در بدن که برای مبارزه با آن، تعداد گلبول های سفید خون زیاد می شود.

2- واکنش بدن نسبت به یک دارو که منجر به افزایش تولید گلبول های سفید خون می شود.

3- بیماری مغز استخوان که باعث افزایش غیر طبیعی تولید گلبول های سفید خون می شود.

4- یک نوع بیماری سیستم ایمنی بدن که تولید گلبول های سفید خون را افزایش می دهد.

علل خاص افزایش تعداد گلبول های سفید خون عبارتند از:

– لوسمی لنفوسیتیک حاد

– لوسمی میلوژنوز حاد

– آلرژی، به خصوص واکنش های آلرژیک شدید

– لوسمی لنفوسیتیک مزمن

– لوسمی میلوژنوز مزمن

– داروها مثل کورتیکواستروئیدها (کورتون ها) و اپی نفرین

– میلوفیبروز

– برخی بیماری های عفونی باکتریایی

– برخی بیماری های عفونی ویروس

– پلی سیتمی ورا (یک نوع بیماری مغز استخوان)

– آرتریت روماتوئید

– کشیدن سیگار

– استرس و فشار روحی یا جسمی شدید

– بیماری سل

– بیماری سیاه سرفه

– آسیب بافتی (سوختگی شدید)

چه موقع نزد پزشک برویم؟
معمولا وقتی پزشک یک سری آزمایش برای تشخیص بیماری فعلی شما تجویز می کند، در طی این آزمایش، مقدار بالای گلبول های سفید خون مشخص می گردد، یعنی به طور اتفاقی این افزایش تعداد معلوم می شود.

افزایش تعداد گلبول های سفید در آزمایش خون نشان دهنده ابتلای شما به یک بیماری خاص است که در بخش علل گفته شد.

ممکن است پزشک، آزمایشات دیگری را برای بررسی بیماری فعلی شما تجویز کند.

نتایج یک مطالعه
نتایج یک مطالعه نشان داد مردان و زنانی که تعداد گلبول های سفید خونشان زیاد است، با خطر بیشتر مرگ زودهنگام، به ویژه در اثر بیماری های قلبی عروقی مواجه هستند.

البته افرادی هم که تعداد گلبول های سفید خونشان طبیعی است، از این خطرات مستثنی نیستند، زیرا کسانی که بالاترین میزان تعداد طبیعی را دارند نیز در معرض افزایش خطر ابتلا به بیماری و مرگ هستند.

محققان ایتالیایی می گویند خطر مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی عروقی، با زیاد شدن تعداد گلبول های سفید افزایش می یابد، اما تاکید دارند که هنوز یک ارتباط علت و معلولی بین این خطر و تعداد گلبول های سفید خون را مورد تایید قرار نداده اند.

کبودی خود به خودی بدن

کبودی خود به خودی بدن -در مبتلایان به آی تی پی یا ادیوپاتیک ترومبوسیتوپنی پورپورا، تعداد پلاکت های خون کاهش می یابد. پلاکت ها یکی از اجزای اصلی خون هستند که برای منعقد شدن آن لازم است.

حالش خوب بود و هیچ‌ وقت بیماری خاصی نداشت تا این‌که متوجه شد بدنش بدون این‌که ضربه بخورد، کبود می‌شود.

به اصرار مادرش به پزشک مراجعه کرد و نتایج آزمایش های چکاپ نشان داد پلاکت خونش پایین است. با بررسی های بعدی معلوم شد این اتفاق دلیل خاصی ندارد، اما از روزی که به او گفته اند مبتلا به آی تی پی است، ترس سراغش آمده است؛ نکند بیماری اش بدخیم باشد یا بعدها بدخیم شود، نکند اگر بچه دار شود، او هم مبتلا باشد و حتی فکر می کند آی تی پی، بیماری خونی ناشناخته ای است.

اما دکتر سیدرضا صفایی، متخصص بیماری های داخلی و فوق تخصص خون و سرطان که عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران هم است، می گوید:
این بیماری نسبتا شایع است و مخصوصا در خانم ها بیشتر دیده می شود، اما ترسناک نیست و از طریق ژنتیک هم به فرزند فرد مبتلا منتقل نخواهد شد. بیمار لازم نیست تا آخر عمر دارو مصرف کند و لازم است به نکته هایی دقت داشته باشد.

در مبتلایان به آی تی پی یا ادیوپاتیک ترمبوسیتوپنی پورپورا، تعداد پلاکت ها کاهش می یابد.

پلاکت ها یکی از اجزای اصلی خون هستند که برای منعقد شدن آن لازم است، مثلا وقتی دست شما زخم می شود و خونریزی می کند، پلاکت ها باعث انعقاد خون و بند آمدن آن می شود، ولی اگر تعدادشان کم باشد، این روند مختل می شود.

او درباره علائمی که باعث می شود پزشک شک کند بیمارش به آی تی پی مبتلاست، توضیح می دهد: اولین نشانه این بیماری، خونریزی است که گاهی خود به خود اتفاق می افتد و روی بدن فرد مبتلا ممکن است لکه هایی کوچک تا حدود نیم سانتی متر یا کبودی هایی دیده شود.

این فوق تخصص خون می افزاید: علاوه بر این ها، بیماران دچار آی تی پی ممکن است هنگام مسواک زدن دچار خونریزی لثه گردند و یا بی دلیل مدام خون دماغ شوند. معمولا خونریزی عادت ماهانه خانم های مبتلا به این بیماری هم شدید است.
اولین درمان بیماری آی تی پی، مصرف قرص های کورتون دار است که روی سیستم ایمنی بدن تاثیر می گذارد و تعداد پلاکت ها افزایش می یابد

کبودی خود به خودی بدنچرا آی تی پی سراغ کسی می رود؟
علت اصلی ایجاد آی تی پی، مشکلات سیستم ایمنی است، اما معلوم نیست چرا بدن دچار این مشکل می شود.

وقتی عنصر بیگانه ای وارد بدن می شود، سیستم ایمنی پادتن هایی ترشح می کند، اما در بدن این بیماران، سیستم ایمنی، پلاکت های خون را عنصر غیرطبیعی می شناسد و به آن واکنش نشان می دهد و پادتن هایی ترشح می کند که به پلاکت ها می چسبند.

طحال هم که جزئی از سیستم ایمنی بدن است، ترکیب این پادتن ها و پلاکت ها را از بین می برد، بنابراین تعداد پلاکت ها کاهش می یابد.

البته کاهش پلاکت ممکن است دلایل دیگری مثل ابتلا به ایدز، هپاتیت، مصرف بعضی داروهای فشار خون، داروهای روانپزشکی، قلبی، عوامل ویروسی و … هم داشته باشد، ولی فقط وقتی علت آن معلوم نباشد، نشان می دهد بیمار دچار آی تی پی است.

ترمبوسیتوپنی مساوی است با کاهش پلاکت
برخی بیماری های روماتولوژی بخصوص لوپوس هم می توانند خود را با کاهش پلاکت ها نشان دهند و بعد علائم دیگر بروز می کند.
پس بیماری که با کاهش پلاکت خون مراجعه می کند، باید از نظر همه این بیماری ها بررسی شود.

اگر هیچ کدام از این مشکلات دلیل کاهش پلاکت نبود و هیچ دلیل دیگری هم پیدا نشد، آن وقت می توان مطمئن شد بیمار دچار آی تی پی است، یعنی کمبود پلاکتی که دلیل آن شناخته شده نیست.

آی تی پی شایع است
این فوق تخصص خون با اشاره به این که بیماری آی تی پی مخصوصا در خانم ها شایع است و خود را با خونریزی پوستی، کبودی بی دلیل، خونریزی لثه هنگام مسواک زدن، زیاد بودن خونریزی هنگام عادت ماهانه نشان می دهد، می گوید: این بیماری در سنین پایین و اطفال شیوع بیشتری دارد، اما خوشبختانه اگر علائم شدیدی نداشته باشد، با گذر زمان (تا یک ماه) کنترل می شود و پلاکت خون کودک طبیعی خواهد شد.

او می افزاید: در بزرگسالان احتمال کنترل خودبخود آی تی پی بسیار کم است و باید درمان با توجه به علائم بیمار انجام شود؛ یعنی اگر تعداد پلاکت ها از سی تا چهل هزار بیشتر باشد و بیمار بدون ضربه دچار خونریزی نشود، پزشک شروع درمان را به تعویق می اندازد تا شاید بیماری خود به خود تخفیف پیدا کند، اما اگر تعداد پلاکت ها در حدی باشد که بیمار با ضربه ای خفیف دچار خونریزی شود، اقدام درمانی لازم است.

درمان در چند خط
به گفته دکتر صفایی، اولین درمان بیماری آی تی پی، مصرف قرص های کورتون دار است که روی سیستم ایمنی بدن تاثیر می گذارد و تعداد پلاکت ها افزایش می یابد.

معمولا حدود یک ماه و نیم بعد از تشخیص بیماری، بیمار باید کورتون مصرف کند و بعد از این مدت اگر بیماری کنترل شود، بتدریج کورتون قطع می شود.

او توضیح می دهد: در دوسوم موارد، معمولا با این اقدام بیماری کنترل می شود، اما در یک سوم افراد مبتلا، احتمال مقاوم شدن به کورتون ها وجود دارد. در این صورت درمان های دیگری لازم است که یکی از آنها ممکن است برداشتن طحال باشد.

همان طور که گفتیم در این عضو ترکیب پلاکت ها و آنتی بادی هایی که به صورت غیرطبیعی ساخته شده، از بین می رود و با خارج کردن طحال از بدن، با این که همان ترکیب غیرطبیعی همچنان ساخته می شود، اما تخریبش کند انجام می شود و تعداد پلاکت ها کمتر کاهش می یابد.

دکتر صفایی درباره میزان موفقیت این جراحی می گوید: معمولا در 70 درصد بیماران با این اقدام بیماری کنترل می شود، اما در حدود 30 درصد بیماران حتی خارج کردن طحال هم جواب نمی دهد و مجبور می شویم از ایمونوتراپی کمک بگیریم، یعنی تجویز داروهایی که روی سیستم ایمنی تاثیر می گذارند و عملکرد آن را تنظیم می کنند.

این استاد دانشگاه ادامه می دهد: متاسفانه حتی گاهی این اقدام هم جواب نمی دهد و در این صورت مجبور می شویم، بیمار را شیمی درمانی کنیم.

البته او در نهایت به نکته امیدوارکننده ای اشاره می کند: در چند سال اخیر دارویی جدید به بازار آمده است که سیستم ایمنی بدن را تنظیم می کند و می توان به جای برداشتن طحال، از آن استفاده کرد و تا کنون موفقیت نسبی داشته است.

تزریق خون لازم است؟
دکتر صفایی در پاسخ به این سوال می گوید: این اقدام فقط زمانی انجام می شود که بیمار به دلیل خونریزی شدید، خون زیادی از دست داده باشد، مثلا خانمی در زمان عادت ماهانه، خونریزی شدید پیدا کند، یا فرد بر اثر یک زخم گوارشی، به علت کمبود تعداد پلاکت، دچار خونریزی شدید شود.

او ادامه می دهد: گاهی هم بیمار دچار خون دماغ شدید می شود. گاهی هم تعداد پلاکت بیمار خیلی هم پایین نیست و مشکلی ندارد، ولی وقتی دندانپزشکی می رود و دندانش را می کشد، خونریزی بند نمی آید. حتی گاهی تشخیص آی تی پی با همین نشانه است.

این استاد دانشگاه می گوید: آی تی پی هیچ درمان قطعی ای ندارد و حتی نمی توانیم بگوییم برداشتن طحال می تواند این بیماری را برای همیشه درمان کند.

خانم های مبتلا از زایمان نترسند
دکتر صفایی می گوید: کسی که به آی تی پی مبتلاست و از آن خبر دارد، حتی اگر بیماری اش کنترل شده است، باید بداند هر زمانی امکان دارد بیماری اش شعله ور شود، بنابراین برای هر اقدام جراحی حتی در حد اقدام های دندانپزشکی، باید آزمایش خون برای مشخص شدن تعداد پلاکت ها بدهد.

اگر خانم بارداری آی تی پی داشته باشد، باید با پزشک مطرح کند و معمولا تصمیم های درمانی ای که برایش گرفته می شود مثل یک فرد سالم است، مگر این که زایمان اورژانسی اتفاق بیفتد که در این صورت پزشک مجبور خواهد شد اقدام هایی انجام دهد، ولی دیگر درمان ها مثل کورتون درمانی، طحال برداری و… برایش ممکن نیست.

البته درباره خانم های باردار مبتلا به آی تی پی یک ملاحظه دیگر هم وجود دارد. گاهی بیماری خانم در زمان بارداری کاملا تحت کنترل است، اما به هر حال ترکیب غیرطبیعی آنتی بادی ها و پلاکت ها در خون او وجود دارد که از جفت عبور می کنند و وارد گردش خون جنین می شوند.

در این صورت، درست است که تعداد پلاکت خون مادر ممکن است قابل قبول باشد، اما کودکی که از او متولد می شود، پلاکت کمی خواهد داشت، بنابراین حتما باید تعداد پلاکت های نوزادش پس از تولد بررسی شود و اقدام های لازم انجام گیرد، اما این بیماری به صورت ژنتیکی به نوزاد منتقل نمی شود.

علل لخته شدن خون چیست

علل لخته شدن خون چیست -لخته خون می تواند به علت شرایط مختلف و در قسمت های گوناگونی از بدن تشکیل شود. وقتی خون در یک جراحت مثل بریدگی، لخته می شود، مفید است، زیرا از خونریزی آن قسمت جلوگیری می کند. اما گاهی اوقات لخته خون در اندام های مهمی از بدن مانند مغز و ریه ها تشکیل می شود که مشکل زاست و نیاز به درمان پزشکی دارد.

علل لخته شدن خون چیست لخته خون می تواند در داخل سیاهرگ های کوچک نزدیک به سطح پوست (التهاب ورید سطحی) ایجاد شود که باعث قرمزی، ورم و درد آن قسمت می شود. این مشکل به ندرت عوراضی به وجود می آورد و درمان کمی نیاز دارد.

لخته های خونی که در داخل سیاهرگ های بزرگ ترو عمیق تر بدن (ترومبوز ورید عمقی) تشکی می شوند، علائم گسترده ای در آن قسمت که معمولا پاها هستند به وجود می آورند و مشکلات خطرناک تر و جدی تری را باعث می گردند.

همچنین لخته های خونی ممکن است از محل اصلی خود جدا شوند و به قسمت دیگری از بدن بروند و به آنجا آسیب برسانند.

لخته های خونی که از ترومبوز ورید عمقی (در پاها) جدا می شوند و به ریه ها می روند باعث لخته شدن خون مرگبار در ریه ها می گردند (آمبولی ریه).

لخته های خونی که در یکی از حفرات قلب ایجاد می شوند، معمولا به دلیل ریتم نامنظم قلبی مانند فیبریلاسیون دهلیزی است. این لخته های خون از قلب به مغز می روند و باعث بروز سکته مغزی می شوند.

لخته های خونی که در سرخرگ های قلب ایجاد می شوند، می توانند رگ های قلب را ببندند (از جریان خون در سرخرگ قلبی جلوگیری کنند) و باعث سکته قلبی شوند.

لخته های خونی که در سرخرگ کاروتید گردن ایجاد می شوند، می توانند به مغز بروند و باعث سکته مغزی شوند.
اگر با ماشین سفر می کنید، برای جلوگیری از لخته شدن خون هر چند مدت یک بار ماشین را نگه دارید و کمی راه بروید
عوامل و شرایطی که باعث لخته شدن خون می شوند و نیز مشکلاتی که در اثر لخته شدن خون در یک قسمت بدن و رفتن آن به قسمت دیگر بدن ایجاد می شوند، عبارتند از:

1- سندرم آنتی فسفولیپید
2- آترواسکلروز (تصب شرایین)
3- برخی داروها مانند قرص های ضدبارداری، داروهای هورمون درمانی و برخی داروهای سرطان پستان
4- ترومبوز ورید عمقی
5- سابقه خانوادگی ابتلا به لخته شدن خون
6- آریتمی قلبی (بی نظمی ضربان قلب)
7- سکته قلبی
8- نارسایی قلبی
9- چاقی
10- بیماری عروق محیطی
11- پلی سیتمی ورا
12- بارداری
13- نشستن طولانی مدت و یا استراحت طولانی در بستر
14- آمبولی ریه
15- سیگار کشیدن
16- سکته مغزی
17- عمل جراحی

با مشاهده موارد زیر، فورا نزد پزشک بروید:
– تنگی نفس
– احساس فشار، سنگینی و درد فشاردهنده در مرکز قفسه سینه که بیش از چند دقیقه ادامه دارد.
– دردی که به قسمت شانه، دست، پشت و فک صورت کشیده می شود.
– ضربان تند قلب
– احساس ضعف یا بی حسی ناگهانی در قسمت صورت، دست و پا
– یکدفعه به سختی صحبت کردن و یا فهم صحبت دیگران
– تاری دید، دوبینی و کاهش بینایی چشم به طور ناگهانی

اگر علائم زیر را در یک قسمت از دست یا پای خود مشاهده کردید، با پزشک مشورت کنید:
– ورم
– قرمزی
– بی حسی
– درد

درمان های خانگی
برای کاهش خطر ابتلا به لخته شدن خون، کارهای زیر را انجام دهید:

1- برای مدت طولانی ننشینید.
اگر با هواپیما سفر طولانی دارید، هر چند مدت یک بار از جای خود بلند شوید و در راهروی هواپیما قدم بزنید.
اگر با ماشین سفر می کنید، هر چند مدت یک بار ماشین را نگه دارید و کمی راه بروید.
اگر هم پشت میز کارتان می نشینید، هر چند ساعت یک بار بلند شوید و راه بروید.

2- حرکت کنید.
اگر عمل جراحی داشته اید و یا به دلیل یک بیماری یا مشکلی مجبور هستید در رختخواب استراحت کنید، هر چه زودتر سعی کنید از رختخواب بلند شوید و حرکت کنید. البته همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

3- روش زندگی خود را تغییر دهید.
وزن اضافی خود را کم کنید، فشار خون بالا را کاهش دهید، سیگار نکشید و به طور منظم ورزش کنید.

نتیجه آزمایش خون

فهمیدن جواب آزمایش خون -آزمایشات خون که پانل های خونی هم گفته می شود، یکی از ابتدایی ترین ابزارهای علم پزشکی در تشخیص بیماری ها هستند.

پزشک با کمک یک تست خونی قادر خواهد بود تا علامت های بیماری های خاص، کمبود های تغذیه ای فرد و سطح مواد زائد موجود در خون او را مورد بررسی قرار دهد.

اگرچه تست های خونی انواع و موارد مصرف متعددی دارند و برای بیماری های خاص، تست های ویژه و منحصر به فردی به کار می رود، اما ما در اینجا می خواهیم یکی از انواع مرسوم آنها را با هم بررسی کنیم که عبارتست از تست CBC یا Complete Blood Count یا شمارش کامل سلول های خونی.

در طی یک ویزیت پزشکی، با هدف درمان بیماری و یا تنها با هدف بررسی وضعیت سلامتی، اولین ابزاری که پزشک بعد از معاینه بالینی بیمار به کار می گیرد، تست CBC یا همان شمارش کامل خونی و نیز پروفایل چربی های خون است که سطح کلسترول و سایر ترکیبات وابسته به آن را اندازه گیری می کند.

تست CBC یکی از پرکاربردترین تست های خونی آزمایشگاهی است که در آن، وضعیت تمام سلول های خونی از جمله گلبول های قرمز، گلبول های سفید، پلاکت ها و نسبت این سلول ها به یکدیگر تعیین می شود و این می تواند مفاهیم و حقایق بسیاری را برای پزشک نمایان کند. برای انجام این تست کافی است مقادیر کمی از خون فرد گرفته شود.

نتیجه آزمایش خون

موارد به دست آمده از این تست چه هستند؟
شاید در ابتدا بهتر باشد معنی برخی کلمات و اختصارات را با هم مرور کنیم:
cmm: سلول در هر میلی متر مکعب
g/dL: گرم در هر دسی لیتر
IU/L: واحد بین المللی در هر لیتر
mEq/L: میلی اکی والان در هر لیتر
mg/dL: میلی گرم در هر دسی لیتر
mL: میلی لیتر
mmol/L: میلی مول در لیتر
ng/mL: نانوگرم در هر لیتر
Pg: پیکوگرم
fL: فمتولیتر
هماتوکریت شاخص بسیار قوی برای بررسی وضعیت کم خونی می باشد و طبیعتا هرچه کمتر باشد، به معنی کمتر بودن تعداد گلبول های قرمز و شدت کم خونی است
اجزای تست CBC

1- گلبول های سفید خون- شمارش لوکوسیت ها (WBC)
محدوده طبیعی: 4300 تا 10800 سلول در هر میلی متر مکعب
همانطور که می دانید گلبول های سفید خون نقش مهمی در سرکوب عفونت ها و دفاع از بدن دارند. بنابراین تعداد گلبول های سفید در تشخیص عفونت ها حائز اهمیت است. زمانی که بدن گرفتار عفونتی باشد، تعداد این گلبول ها بالاتر رفته و تلاش برای سرکوب عوامل خارجی را دارند.
افزایش تعداد گلبول های سفید خون همچنین می تواند علامت بیماری های متعددی از جمله لوسمی و لنفوم باشد.
از طرفی کاهش تعداد گلبول های سفید نیز در شرایط بالینی متعددی از جمله مصرف برخی داروهای خاص و برخی اختلالات بالینی اتفاق خواهد افتاد.
اما سلول های سفید خونی یک نوع نیستند و انواع متعددی دارند، انواعی که از لحاظ شکل، رنگ، اندازه و عملکرد با یکدیگر متفاوت اند. از جمله:
– نوتروفیل ها
– بازوفیل ها
– لنفوسیت ها
– مونوسیت ها
– ائوزینوفیل ها
تغییر هر یک از این گلبول های سفید خون نشانگر شرایط بالینی خاص است. تعداد گلبول های سفید خون در واکنش به عفونت، التهاب، ناهنجاری های خودایمنی، کم خونی و … تغییرات متفاوتی خواهد داشت.

2- گلبول های قرمز خون- شمارش اریتروسیت ها (RBC)
محدوده طبیعی: 4.2 تا 5.9 میلیون سلول در هر میلی متر مکعب
در بدن ما میلیون ها گلبول قرمز وجود دارد. این سلول ها از گلبول های سفید کوچکتر و از پلاکت ها بزرگترند.
بررسی میزان RBC تعداد این سلول ها را در واحدی کوچک از خون اندازه گیری می کند. این تست تنها تعداد گلبول های قرمز را به ما نشان می دهد و برای تشخیص بیماری های مختلف کافی نیست.

3- هموگلوبین (Hb)
محدوده طبیعی: 13 تا 18 گرم در هر دسی لیتر برای آقایان و 12 تا 16 گرم در دسی لیتر برای خانم ها.
تمام گلبول های قرمز حاوی هموگلوبین اند و این همان چیزی است که به آنها رنگ قرمز می دهد. مهم تر آنکه هموگلوبین مسئولیت حمل اکسیژن در خون را بر عهده دارد و اکسیژن را از هوای تنفسی در ریه ها گرفته و به تمام سلول های بدن تحویل می دهد. سپس به سمت ریه ها بازگشته و دی اکسید کربن سلول ها را به آنها می سپارد و باز هم اکسیژن تحویل می گیرد.
سطح هموگلوبین در بدن یک فرد سالم در سن و جنس مختلف متفاوت است و سطح پایین آن، مهم ترین علامت کم خونی خواهد بود.

4- هماتوکریت (Hct)
محدوده طبیعی: 45 تا 52 درصد برای آقایان و 37 تا 48 درصد برای خانم ها.
هماتوکریت شاخصی است که تعیین می کند چند درصد از کل حجم خون را گلبول های قرمز تشکیل داده اند. این عدد معمولا سه برابر عدد به دست آمده از هموگلوبین خواهد بود.
هماتوکریت شاخص بسیار قوی برای بررسی وضعیت کم خونی می باشد و طبیعتا هرچه کمتر باشد، به معنی کمتر بودن تعداد گلبول های قرمز و شدت کم خونی است.

5- متوسط حجم سلولی (MCV)
محدوده طبیعی: 80 تا 100 فمتولیتر
این عدد متوسط حجم گلبول های قرمز را نشان می دهد و یا متوسط فضایی که هر گلبول قرمز اشغال می کند. مقادیر غیرطبیعی MCV می تواند نشانگر کم خونی و یا سندرم خستگی مزمن باشد.
در نوعی از کم خونی که به دلیل کمبود اسید فولیک و یا کمبود ویتامین ب12 ایجاد می شود، حجم گلبول های قرمز بیشتر شده و شاخص MCV از محدوده طبیعی بالاتر می رود.
اما در کم خونی فقر آهن وضعیت برعکس است و با کوچکتر شدن گلبول های قرمز و کاهش حجم آنها، شاخص MCV از محدوده طبیعی کمتر خواهد شد.

6- متوسط هموگلوبین سلولی (MCH)
محدوده طبیعی: 27 تا 32 پیکوگرم
این تست متوسط میزان هموگلوبین در یک گلبول قرمز را نشان می دهد. نتایج بسیار بالاتر از محدوده طبیعی، علامتی برای کمبود های تغذیه ای و نتایج بسیار پایین تر از این محدوده می توانند نشانگر کم خونی باشند.

7- متوسط غلظت هموگلوبین در هر گلبول قرمز (MCHC)
محدوده طبیعی: 28 تا 36 درصد
تست MCHC متوسط غلظت هموگلوبین در مقداری مشخص از گلبول های قرمز را نشان می دهد. در این جا هم پایین بودن این شاخص را می توان به عنوان علامتی از کم خونی و بالا بودن آن را نشانه ای از کمبود های تغذیه ای در نظر گرفت.

8- گستره توزیع گلبول های قرمز (RDW یا RCDW)
محدوده طبیعی: 11 تا 15 درصد
با این تست به شکل و اندازه گلبول های قرمز خون تا حدی پی خواهیم برد. بیماری های کبدی، کم خونی، کمبود های تغذیه ای و برخی اختلالات بالینی و بیماری ها قادر خواهند بود، این شاخص را به بالاتر یا پایین تر از محدوده طبیعی تغییر دهند.

9- تعداد پلاکت ها (Platelet Count)
محدوده طبیعی: 150000 تا 400000 میلی لیتر
پلاکت ها کوچکترین سلول های خونی هستند که نقش مهمی در انعقاد خون دارند. کمتر و بیشتر بودن تعداد پلاکت ها می تواند خطرناک باشد و این اتفاقی است که در برخی بیماری ها رخ می دهد.

10- متوسط حجم پلاکتی (MPV)
محدوده طبیعی: 7.5 تا 11.5 فمتولیتر
این تست متوسط اندازه پلاکت ها را تعیین می کند. بالا بودن شاخص MPV به این معناست که پلاکت ها بزرگترند و این می تواند فرد را در خطر حملات قلبی قرار دهد.
پایین بودن MPV به معنای کوچکتر بودن پلاکت هاست و در این شرایط، فرد مستعد خونریزی خواهد بود.

دلایل بالا رفتن اسیداوریک خون

اسیداوریک از تجزیه پورین در بدن به دست می آید. پورین اسیدآمینه ای است که در بسیاری از غذاهای پروتئینی وجود دارد.

اسیداوریک بعد از تولید وارد جریان خون می شود و هنگام عبور از کلیه ها، بیشتر آن از طریق ادرار از بدن دفع می شود.

بالا رفتن اسید اوریک خون باعث بروز بیماری نقرس می شود، اما هر کسی که اسید اوریک خونش بالا باشد، دچار نقرس نمی شود و هر فرد مبتلا به نقرسی، اسیداوریک خون بالا ندارد.

دلایل

زمانی اسیداوریک خون بالا می رود که:

الف- بدن اسیداوریک زیادی تولید کند.
ب- کلیه ها نتوانند اسیداوریک را با سرعت کافی از بدن دفع کنند.

افزایش اسیداوریک خون احتمال ابتلا به نقرس را افزایش می دهد و یا ممکن است هیچ مشکلی ایجاد نکند.

همچنین افزایش اسیداوریک خون باعث می شود برخی افراد دچار سنگ کلیه یا نارسایی کلیه شوند و نیز برخی افراد به دلیل اسیداوریک خون بالا مبتلا به فشار خون بالا، بیماری قلبی و بیماری مزمن کلیوی می گردند.

اما معلوم نیست که آیا افزایش اسیداوریک خون به طور مستقیم باعث این بیماری ها می شود و یا فقط علامت زودرس این بیماری هاست.
ممکن است اسیداوریک بالای خون علامتی نداشته باشد و اغلب وقتی پزشک برای بیماری دیگری شما را بررسی می کند، معلوم می شود

دلایل بالا رفتن اسیداوریک خونعوامل افزایش دهنده اسید اوریک خون عبارتند از:

1- داروهای دیورتیک (ادرار آور)

2- نوشیدن زیاد الکل

3- ژنتیک (زمینه ارثی)

4- کم کاری تیروئید

5- داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی بدن

6- نیاسین یا ویتامین ب3

7- چاقی

8- بیماری پسوریازیس

9- برنامه غذایی سرشار از پورین مانند مصرف زیاد انواع گوشت و حبوبات

10- نارسایی کلیه : عدم توانایی کلیه ها در دفع مواد زائد از بدن

11- سندرم تحلیل تومور : آزادسازی سریع سلول ها به جریان خون در اثر برخی سرطان ها و یا شیمی درمانی آنها

12- لوسمی

13- مصرف زیاد کافئین

14- لنفوم هوچکین

15- لنفوم غیرهوچکین

همچنین زمانی که تحت شیمی درمانی یا پرتودرمانی (رادیوتراپی) سرطان هستید، بایستی میزان اسید اوریک خون شما بررسی شود.

هنگام مراجعه به پزشک، وی میزان اسیداوریک خون و ابتلای شما به نقرس را بررسی می کند. البته ممکن است نقرس داشته باشید، ولی میزان اسیداوریک خون شما طبیعی باشد.

ممکن است اسیداوریک بالای خون علامتی نداشته باشد و اغلب وقتی پزشک برای بیماری دیگری شما را بررسی می کند، معلوم می شود.

اگر فکر می کنید دارویی که مصرف می کنید باعث افزایش اسیداوریک خون شده است، به پزشک خود بگویید. ولی تا زمانی که پزشک دستور دیگری نداده است، به مصرف داروی خود ادامه دهید.

علائم سنگ کلیه چیست

علائم سنگ کلیه –

تحمل سنگ کلیه بسیار دردناک می باشد و تشخیص آن توسط خود فرد بسیار دشوار است، مگر اینکه بدانید چه علائمی دارد. در زیر به برخی از مهمترین علائم و نشانه‌های سنگ کلیه اشاره می‌کنیم.

هرکسی که تا به حال دچار سنگ‌کلیه شده باشد، می‌داند که چقدر این مشکل دردناک است. در واقع، درد آن تقریباً شبیه به وضع‌حمل است. سنگ‌کلیه دردی دارد که شما را به زانو درمی‌آورد، تا حدی که حتی نمی‌توانید خود را به بیمارستان برسانید.

با اینکه برخی از مُسکن‌ها می‌توانند به طور موقت درد آن را التیام بخشند، اما فرد مبتلا به سنگ‌کلیه باید برای درمان دائمی، روزهایی را با نوشیدن مایعات و احتمالا جراحی سر کند.

ایجاد تغییر دائمی در رژیم‌غذایی و سبک زندگی لازم است و ممکن است مشکل تا پایان عمر فرد چندین مرتبه بازگشت کند.

پیشگیری بهترین راهکار برای مقابله با سنگ‌کلیه است، اما ژنتیک و جنسیت معمولاً نقش بسیار مهمی در ایجاد سنگ‌کلیه دارند.

معرفی علائم و نشانه‌های سنگ‌کلیه چندان قطعی نیست، زیرا ممکن است دچار چند تا از علائم اصلی آن شوید.

برخی از افرادی که دچار سنگ‌کلیه شد‌ه‌اند، مدت ها در کمر خود احساس دردی آهسته و نامعین می‌کنند و این درد برای برخی دیگر ممکن است شدید و بسیار تند و تیز باشد
این نشانه‌ها و علائم، هشداری برای افراد عادی است تا بتوانند سنگ‌کلیه را در خود تشخیص دهند و هیچوقت نمی‌تواند جایگزین تشخیص قطعی پزشک باشد.

اگر دچار دردی بی‌امان و سخت شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. نباید صبر کنید تا حمله اصلی شروع شود. یک آزمایش ادرار ساده می‌تواند خیلی زود مشکل سنگ‌کلیه را مشخص کند.

علائم سنگ کلیه چیستنشانه‌ها و علائم مهم سنگ‌کلیه

1- درد آهسته و شبیه به دندان‌درد که از ناحیه کمر و لگن آغاز می‌شود. این می‌تواند اولین نشانه وجود مشکل در شما باشد. درد می‌تواند مداوم یا متناوب باشد و گاهی بیاید و برود. به‌ندرت پیش می‌آید که به طور کل از بین برود.

ممکن است تصور کنید که با مصرف داروی مسکن دردتان از بین می‌رود. ولی بعد از چند ساعت یا چند روز، شدت درد بیشتر شده و محل آن نیز مشخص‌تر می‌شود. برخی مبتلایان در ناحیه کلیه خود احساس فشار مشخصی می‌کنند، گویی ادرارشان می‌خواهد از مانعی بگذرد. با اینکه این درد قابل‌تحمل است، اما هیچوقت نباید آن را نادیده بگیرید.

2- تب، بی‌حوصلگی و درد. در کنار درد کمر، مبتلایان بسیاری دچار حس خستگی و بی‌حوصلگی می‌شوند. حتی ممکن است تب و لرز هم کنند. فرایند فکری شما کندتر شده و سطح انرژیتان شدیداً پایین می‌آید. ممکن است واقعاً تب داشته باشید یا نداشته باشید، اما دچار حالت‌ تهوعی می‌شوید که معمولا با سرماخوردگی و معده‌درد همراه است. راه رفتن برایتان سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود و این درد انجام کارهای روزمره را برایتان غیرممکن می‌سازد. برای بالا بردن دستانتان به بالای سر یا بلند شدن از حالت خمیده، مشکل خواهید داشت.

3- وجود خون در ادرار. در طول این مدت باید ادرارتان را بررسی کنید. ممکن است اثری از خون در ادرارتان بیابید، یا خود ادرار ممکن است رنگی غیرعادی پیدا کند.

اگر رنگ ادرارتان نارنجی پررنگ شده بود، احتمالاً آب بدنتان کم شده است. وجود خون در ادرار نشانه هشداردهنده ای است. تیره بودن رنگ ادرار همراه با درد تیز و شدید در ناحیه کلیه می‌تواند پرچم قرمزی برایتان باشد که به پزشک مراجعه کنید. در مورد علائم خفیف‌تر، باید به طور قابل‌ملاحظه‌ای مصرف آب خود را افزایش دهید. اگر این موجب کمتر شدن علائم خفیف نشد و هنوز ترشحات غیرعادی ادرار داشتید، به پزشک مراجعه کنید.

4- دردهای تیز و سوزن‌سوزن شدن در یک طرف کمر. اگر یک دفعه احساس درد شدیدی به شما دست داد، گویی که شکمتان را از داخل بریده و باز کرده باشند، احتمالاً دچار حمله سنگ‌کلیه شده‌اید. درد شما در این مقطع دو برابر می شود و نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارید. این دردناک‌ترین قسمت بیماری است و حتی از بیرون آمدن خود سنگ کلیه هم دردناک‌تر است. اگر در مطب پزشک یا اورژانس بیمارستان نشسته‌اید، بلافاصله تقاضای رفتن نزد پزشک را کنید.

بدون داروهای مسکن، دچار دردی شدید و مداوم از جانب کمرتان خواهی شد که به سمت شکمتان کشیده می‌شود. بسیاری از مبتلایان با قرار گرفتن در حالت‌های بسیار خاص احساس راحتی بیشتری می‌کنند و برای برخی نیز خوابیدن روی زمین یا نشستن روی صندلی کمی آرامش‌بخش است. اما وقتی داروی مسکن را دریافت کنید، علائم قابل‌تحمل‌تر خواهند شد.

راه های درمان سنگ کلیه

اولین روز شما در بیمارستان با آزمایشات و تست‌های ادرار و سونوگرافی می‌گذرد.

تست ادرار وجود خون را در ادرار تایید کرده و نشاندهنده انسداد احتمالی کلیه خواهد بود.

سونوگرافی محل سنگ و اندازه نسبی آن را نشان می‌دهد.

برای ثابت نگه داشتن مقدار آب بدن، احتمالا تزریق سرم انجام می‌گیرد و رژیم‌غذایی نیز به موادغذایی غیر از لبنیات و مایعات بدون کافئین محدود خواهد شد.

بعد از گذشت یک تا دو روز استراحت، پزشک بر حسب نتایج آزمایشات، اقدامات مختلفی را تجویز می‌کند.‌

بسیاری از سنگ‌های کلیه بعد از چند روز افزایش مایعات مصرفی به طور طبیعی دفع می‌شوند. بیمار معمولا بعد از بیرون آمدن سنگ احساس راحتی خواهد کرد و اندازه سنگ معمولا به اندازه تخم گرجه‌فرنگی است
اما خیلی از بیماران هم به این خوش‌شانسی نیستند. برای این افراد، پزشک استفاده از ابزار سنگ‌شکن که سنگ را به قطعات کوچک‌تر و قابل دفع می‌شکند، تجویز می‌کند.

آخرین راه درمان جراحی است که از کاتتر بر روی مجرای خروجی مثانه استفاده می‌شود و یک ابزار قلاب شکل سنگ را گرفته و بیرون می‌کشد. ندرتا نیاز به جراحی باز می‌شود که از طریق آن سنگ از یک برش کوچک روی بدن، بیرون کشیده می‌شود.

اگر همه چیز خوب پیش برود، باید بعد از یک هفته به حالت عادی برگشته و بهبود یابید. پزشک به شما توصیه خواهد کرد تا حد امکان از نوشیدنی‌های شیرین و کافئین‌دار استفاده نکنید و مصرف کلسیم خود را نیز در شب کاهش دهید.

باید به خاطر داشته باشید که بیشتر آب بنوشید و از فعالیت‌های شدید بدنی که ممکن است موجب تعریق و از دست رفتن آب بدن شود خودداری کنید.

وقتی یکبار دچار سنگ‌کلیه شوید، احتمال ابتلای دوباره شما بیشتر خواهد بود. اگر می‌خواهید این اتفاق برایتان تکرار نشود، باید با دقت به توصیه‌های پزشک تان عمل کنید و آنها را نادیده نگیرید.

توصیه ها

با اینکه خانم‌ها هم به همان میزان آقایان ممکن است دچار سنگ‌کلیه شوند، اما تعداد مردانی که دچار سنگ‌کلیه می‌شوند بیشتر است. برخی محققان باور دارند که سابقه خانوادگی مشکلات کلیوی می‌تواند به طرز قابل توجهی احتمال ایجاد آن را افزایش دهد.

هر گونه سابقه خانوادگی که نشان دهنده سنگ‌کلیه باشد را در خود بررسی کنید. پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. اگر می‌دانید که سنگ‌کلیه در خانواده‌تان موروثی است، حتماً از اقدامات پیشگیرنده مناسب، مثل افزایش مصرف مایعات بدون قند و کافئین و خودداری از مصرف بیش از حد لبنیات مخصوصاً در شب، استفاده کنید.

هیچوقت عمدا بدنتان را به مرز کم‌آب شدن نکشانید که ممکن است در اثر ساعات طولانی کار بدنی یا صرف زمان زیاد در هوای گرم ایجاد شود. همیشه حین کار، یک بطری آب همراه خود داشته باشید.

افرادی که در معرض درد سنگ‌کلیه هستند،هیچگاه نباید از دو چیز دور بمانند: یکی آب آشامیدنی و دیگر دستشویی. نگه داشتن ادرار به مدت طولانی برایتان ایجاد مشکل می‌کند.

علل درد کلیه چیست

علل درد کلیه چیست -درد کلیه در اثر عفونت کلیه یا آسیب رسیدن به آن ایجاد می شود. اگر پشت یا پهلوی شما آسیب ببیند، مثل برخورد ضربه، ممکن است فکر کنید که کلیه هایتان درد می کنند. اما اغلب اوقات اینطور نیست و کلیه هایتان مشکلی ندارند.

کلیه ها در قسمت پشت بدن و بالای کمر (درست پایین دنده ها) واقع شده اند. حال چگونه بفهمیم که درد این قسمت واقعاً مربوط به کلیه هاست یا خیر؟

راه قطعی برای این کار وجود ندارد، اما با شناخت برخی علائم و انجام برخی آزمایش ها می توان فهمید که این درد مربوط به کلیه هاست یا نه.

وجود درد شدید در قسمت بالایی کمر و درد یک طرفه خصوصاً اگر همراه با تب و مشکلات ادراری باشد، می تواند نشان دهنده درد واقعی کلیه ها باشد.

این درد می تواند در اثر عفونت کلیه ها (پیلونفریت) ایجاد گردد.

وجود سنگ در کلیه نیز باعث بروز درد کلیه می شود. حرکت سنگ در کلیه باعث ایجاد درد می گردد.
وقتی سنگ کلیه شروع به حرکت می کند و از قسمت میزنای (حالب) عبور می کند و به سمت مثانه می رود، دردهای شدید و متناوبی را ایجاد می نماید که پزشکان آن را قولنج کلیوی یا قولنج میزنای می گویند.

علل درد کلیه چیستعلل ایجاد درد کلیه

1- آترواسلکروز یا تصلب شرایین سرخرگ های کلیوی در اثر تشکیل لخته خونی یا ایسکمی (کم خونی موضعی در اثر انسداد رگ) : هر نوع قطع جریان خون در کلیه ها نیاز به درمان فوری دارد و باید سریعاً به پزشک مراجعه کرد.

2- خونریزی کلیه (هموراژی)

3- کلیه نعل اسبی : یک بیماری مادرزادی است که در آن دو کلیه از قسمت پایین به هم چسبیده اند.
وجود درد شدید در قسمت بالایی کمر و درد یک طرفه خصوصاً اگر همراه با تب و مشکلات ادراری باشد، می تواند نشان دهنده درد واقعی کلیه ها باشد
4- هیدرونفروز : ورم کلیه ها در اثر برگشت و تجمع ادرار است.

5- سرطان کلیه (یا تومور کلیه) : تومور یا سرطان کلیه می تواند رشد کند و باعث کشیدگی کلیه شود یا اعصاب کلیه را تحت تأثیر قرار دهد و باعث بروز درد شود.

6- عفونت کلیه (پیلونفریت)

7- بیماری کلیه پلی کیستیک (تشکیل کیست در کلیه): بیماری کلیه پلی کیستیک یک بیماری ارثی است که باعث بزرگ شدن کلیه ها و بروز درد شدید می شود که معمولاً در قسمت جلوی شکم احساس می شود تا در قسمت کمر.

8- ترومبوز سیاهرگ های کلیه (تشکیل لخته خونی در سیاهرگ های کلیه)

9- عفونت مجاری ادراری

10- انسداد جریان ادراری: برخی مشکلات باعث انسداد تدریجی جریان ادرار می شود (انسداد ناگهانی جریان ادرار در سنگ کلیه دیده می شود). در این حالت کلیه ها کش می آیند و درد شدیدی بروز می کند.

11- گرفتگی عضلات مثانه و میزنای: وقتی مثانه کاملا پر از ادرار است، قبل و در طی ادرار کردن، باعث بروز درد و ناراحتی در قسمت پایین شکم یا ناحیه خروج ادرار می شود. این درد مستقیما به کلیه ها مربوط نیست، ولی مربوط به انقباض عضلات غیر ارادی میزنای و مثانه است. مدت این درد کوتاه است و بایستی فورا بعد از تخلیه مثانه، برطرف شود.

عللی که در اینجا ذکر شدند، باعث ایجاد درد کلیه می شوند. ولی برای تشخیص صحیح علت، باید به پزشک متخصص کلیه مراجعه کنید.

کی به پزشک مراجعه کنیم؟
در صورت مشاهده موارد زیر سریعاً به پزشک مراجعه کنید:
– درد شدید، مداوم و یک طرفه در قسمت کمر یا پهلو
– تب، درد بدن و خستگی
– ابتلا به عفونت مجاری ادراری به تازگی
– درد شدید کلیه همراه با ادرار خونی یا بدون آن