عمل برداشتن کلیه

عمل برداشتن کلیه – نفروکتومی به عمل جراحی گفته می شود که طی آن بخشی از کلیه و یا همه آن از بدن برداشته می شود. این عمل جراحی اغلب برای درمان سرطان کلیه و یا برداشتن بافت اسیب دیده کلیه انجام می گیرد.
عمل برداشتن کلیه
دو نوع نفروکتومی داریم:
1- نفروکتومی کامل : طی آن، همه بافت کلیه توسط پزشک جراح برداشته می شود.
2- نفروکتومی جزئی : طی آن جراح، بافت اسیب دیده و بیمار کلیه را برمی دارد و بافت سالم کلیه همچنان در بدن باقی می ماند.

جراحی نفروکتومی اغلب برای درمان سرطان کلیه و یا برداشتن بافت آسیب دیده و بیمار کلیه انجام می گیرد.

جراح ممکن است از طریق یک برش بزرگ در ناحیه شکم و یا اطراف آن، اقدام به جراحی باز کلیه کند و یا از طریق ایجاد برشی کوچک در شکم، با روش لاپاروسکوپی، کلیه را بردارد.

همچنین برای پیوند کلیه نیز از این روش می توان استفاده کرد و جراح، کلیه فرد سالم را به بدن فرد گیرنده انتقال می دهد.

عملکرد کلیه ها به صورت کلی شامل موارد زیر می باشد :
– جدا کردن مواد زائد از خون
– تولید ادرار
– حفظ سطح مناسبی از املاح در جریان خون
– تولید هورمون هایی که به تنظیم فشار خون کمک می کنند و بر تعداد گلبول های قرمز خون موثرند.

نفروکتومی به چه منظور صورت می گیرد؟
1- برای درمان سرطان کلیه : اگر بافت کلیه سرطانی شود، جراح پس از بررسی های لازم، تصمیم می گیرد که چه مقدار از بافت کلیه باید برداشته شود که این مقدار، بستگی به موارد زیر دارد :
– آیا بافت سرطانی تنها به کلیه محدود می شود؟
– آیا بیش از یک تومور وجود دارد؟
– چه مقدار از بافت کلیه تحت تاثیر سرطان قرار دارد؟
– آیا عملکرد کلیه در اثر رشد بافت سرطانی محدود شده است؟
اگر هر گونه مشکل و یا بیماریی دارید، قبل از انجام جراحی به پزشک اطلاع دهید
جراح پس از بررسی نتایج آزمایشات تصویربرداری اقدام به انجام عمل جراحی می کند. آزمایشات تصویربرداری عبارتند از :
– سونوگرافی : تصاویر بافت نرم با امواج صوتی نشان داده می شود.
– سی تی اسکن : تصاویر به دست آمده از بافت سخت بدن می باشد.
– ام آر آی : تصاویر به دست آمده از بافت نرم بدن می باشد.

2- کلیه ای که دچار جراحت و آسیب شده است، مثلا فردی که طی تصادف رانندگی و یا در اثر ضربه، دچار آسیب کلیه شده باشد، باید کلیه او سریعا خارج شود تا خونریزی کلیه به بافت های دیگر بدن آسیب نرساند.

3- برای کلیه های آسیب دیده در اثر عفونت

4- برای درمان سنگ کلیه و یا مشکلات مشابه آن

5- برای نقص کلیه مادرزادی

6- برای پیوند کلیه

عوارض برداشتن کلیه چه می باشد؟
اگرچه می توان با یک کلیه نیز زندگی کرد، اما معمولا این دسته از افراد، بیشتر در معرض خطر هستند و بیشتر باید مراقب سلامتی خود باشند، زیرا به محض مشکل دار شدن کلیه سالمشان، با مشکلات و خطرات جدی روبرو می شوند.

عوارضی که ممکن است در بلندمدت برای فردی که نفروکتومی انجام داده، ایجاد شود عبارت است از :
– فشار خون بالا
– بیماری های مزمن کلیه
عمل جراحی کلیه
خطرات حین عمل جراحی نفروکتومی چه می باشد؟
خطراتی که در سایر اعمال جراحی هم وجود دارند مثل:
– مشکلات تنفسی
– لخته شدن خون در پاها که ممکن است به ریه ها هم برود (امبولی ریه)
– بروز عفونت
– از دست دادن خون
– حمله قلبی و یا سکته مغزی در حین انجام عمل جراحی
– حساسیت به داروهای عمل

خطرات خاص عمل جراحی نفروکتومی:
– نارسایی کلیه در کلیه باقیمانده در بدن
– آسیب اندام های اطراف کلیه مانند روده‌ها، کبد، طحال و پانکراس
کلیه باقیمانده در بدن تا مدتی نمی تواند کار کند
– مشکل فتق ناشی از زخم جراحی
– آسیب اعصاب اطراف ناحیه مورد جراحی

آنچه باید قبل انجام عمل جراحی در نظر داشت
– اگر هر گونه مشکل و یا بیماریی دارید، قبل از انجام جراحی به پزشک خود اطلاع دهید.
– اگر باردار هستید، قبل از جراحی به پزشک خود اطلاع دهید.
– هر دارویی را که استفاده می کنید، قبل از جراحی به پزشک خود اطلاع دهید.
– اگر سیگار استفاده می کنید، قبل از جراحی آن را ترک کنید تا دوره بهبودی تان سریع تر انجام بگیرد.

آن چه باید قبل و بعد از جراحی در نظر داشته باشید
– از مصرف هر گونه ماده غذایی و نوشیدنی، حداقل یک روز قبل از جراحی خودداری کنید.
– معمولا بعد از جراحی حدود 2 تا 7 روز در بیمارستان بستری می شوید. در طول این مدت بهتر است از فردی بخواهید تا برای کمک به شما در بیمارستان بماند.
– در این مدت از سوند برای تخلیه ادرار باید استفاده کنید.
– حدود یک تا سه روز بعد از عمل جراحی، می تواندی غذا بخورید و معمولا روزهای اول بهتر است مایعاتی مانند سوپ مصرف کنید.
– داروهایتان از طریق ورید (تزریق رگی) وارد بدنتان می شود.
– اگر عمل جراحی باز انجام داده باشید، ممکن است دوره نقاهت طولانی تری داشته باشید و درد زیادی را متحمل شوید.
– اگر جراحی را از طریق لاپاروسکوپی انجام داده باشید، چون میزان برش جراحی کمتر است، دوره نقاهت کوتاه تر خواهد بود و درد کمتری خواهید داشت.
– تعادل آب و املاح در بدن با دقت کنترل شود، زیرا ممکن است کلیه باقی‌مانده، کارآیی کافی را نداشته باشد.

اگر طی عمل جراحی، مقداری از کلیه شما برداشته شده است، باید تمام نکات بهداشتی را در سراسر زندگی تان رعایت کنید تا به بهترین شکل از کلیه خود محافظت کنید:
– فشار خون خود را همیشه در حد طبیعی نگه دارید.
– از مصرف مواد با پروتئین بالا که منجر به کارکرد بیش از حد کلیه ها می شود خودداری کنید.
– از مصرف الکل جدا خودداری کنید.
– مرتبا ورزش کنید.
– رژیم غذایی خود را تحت نظر متخصص تغذیه مشخص کنید.
– از مصرف نمک پرهیز کنید.
– میوه ها و سبزیجات تازه را در رژیم غذایی روزانه خود بگنجانید.

ادرار دردناک نشانه چیست

ادرار دردناک نشانه چیست -ادرار کردن دردناک یا دیس اوری (Dysuria) که به صورت درد، ناراحتی و سوزش در هنگام دفع ادرار ظاهر می شود، یک بیماری نیست، بلکه از علائم شایع چند بیماری مختلف است.
دستشویی
ادرار کردن دردناک در خانم ها شایع تر از آقایان است. در میان مردان، ابتلا به ادرار درناک در سنین پیری و میانسالی بیشتر از سنین جوانی است.

اما همانطور که گفتیم ادرار کردن دردناک علامت بالینی چند بیماری است.

ادرار دردناک نشانه چیستعلت احساس سوزش و درد هنگام ادرار کردن چیست؟
1- عفونت مجاری ادراری
عفونت مجاری ادراری یکی از دلایل شایع ادرار کردن دردناک و سوزش ادرار است. عفونت می تواند در هر قسمتی از مجاری ادراری ایجاد شود ، مانند:
– کلیه ها
– حالب ها یا میزنای (لوله هایی که ادرار را از کلیه ها به مثانه می برند)
– مثانه
– پیشابراه (لوله ای که ادرار را از مثانه به خارج بدن دفع می کند)

عفونت مجاری ادراری معمولا در اثر ورود باکتری ها به مجاری ادراری است، مخصوصا از طریق پیشابراه.

عواملی که خطر ابتلا به عفونت مجاری ادراری را افزایش می دهند، شامل موارد زیر هستند:
– جنسیت: خانم ها در معرض خطر بیشتری هستند.
– دیابتی ها
– افزایش مسن و میانسال
– بزرگ شدن پروستات
– سنگ های کلیوی
– بارداری
– عمل های جراحی مجاری ادراری و دفع ادرار از طریق لوله
– فلج عضلات و نیز بیماری هایی مانند ام اس

البته این را هم بدانید عفونت مجاری ادراری علاوه بر سوزش ادرار، علائم دیگری هم دارد. مثل:
– تب
– بوی بد ادرار
– ادرار خونی یا کدر
– تکرر ادرار با دفع ادرار کم
اگر ادارار کردن دردناک بعد از 24 تا 48 ساعت برطرف نشود و یا بدتر شود و علاوه بر درد، تکرر ادرار، تب، لرز، یا درد پشت هم به وجود آید، حتما به پزشک مراجعه کنید
2- عفونت های واژینال
در برخی موارد نیز سوزش و درد ادرار کردن می تواند مربوط به عفونت های واژینال باشد، مثل عفونت قارچی واژن. عفونت های منتقله از راه تماس جنسی که می توانند باعث سوزش ادرار شوند عبارتند از:
– تبخال تناسلی
– کلامیدیا
– سوزاک

این عفونت های جنسی، علاوه بر سوزش ادرار می توانند باعث علائم زیر شوند:
– خارش
– سوزش
– تاول یا زخم ناشی از تبخال تناسلی
– تغییر در تخلیه ادرار

3- التهاب و سوزش
انواعی از بیماری ها هستند که منجر به التهاب و سوزش مجاری ادراری و یا واژن می شوند. یکی از علائم این التهاب و سوزش هم، ادرار کردن دردناک خواهد بود.

پس علاوه بر عفونت ها، سایر علت هایی که برای التهاب و سوزش مجاری ادراری و در نتیجه ادرار کردن دردناک وجود دارند، شامل موارد زیر اند:
– سنگ های ادراری
– التهاب مثانه
– تغییرات واژینال مربوط به یائسگی
– ورزش هایی نظیر اسب سواری، رانندگی طولانی یا دوچرخه سواری
– حساسیت واژینال ناشی از استفاده طولانی مدت از لوسیون ها، صابون ها و سایر محصولات بهداشتی در ناحیه تناسلی
– عوارض برخی داروها، مکمل های خوراکی و برخی درمان ها
– وجود تومور در مجاری ادراری

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
در برخی موارد ادرار کردن دردناک بدون مراجعه به پزشک و تنها با افزایش مصرف آب و رعایت بهداشت فردی برطرف خواهد شد.
اما در شرایطی که این مشکل بعد از 24 تا 48 ساعت برطرف نشود و یا تشدید شود و علاوه بر درد، تکرر ادرار، تب، لرز، یا درد پشت هم به وجود آید، مراجعه به پزشک الزامی خواهد بود.

پزشک بعد از معاینات بدنی، برای تشخیص دقیق و صحیح علت این ادرار دردناک، برای شما تست های آزمایشگاهی را می نویسد.
دستگاه ادراری
برای کمک به تشخیص صحیح بیماری، لازم است با عمل به توصیه های زیر، به پزشک کمک کنید:

– اگر در گذشته سابقه عفونت های ادراری را داشته اید، به پزشک خود بگویید.

– اینکه قبل تر این مشکل را داشته اید یا خیر.

– چگونه آن را درمان کرده اید و پاسخ شما به درمان چگونه بوده است.

– حتی اگردر کودکی هم عفونت ادراری و سوزش ادرار داشته اید، به پزشک خود بگویید.

– اگر به بیماری خاصی نظیر دیابت، ام اس، ایدز و یا هر بیماری دیگری مبتلا هستید وضعیت را به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا این بیماری ها می توانند روی واکنش بدن شما به عفونت تاثیر بگذارند.

– تغییراتی را که در دفع ادرار شما ایجاد شده، به پزشکتان بگویید، مثل تغییر رنگ ادرار، تکرر ادرار و هر تغییر دیگری.

درمان دیس اوری
با توجه به علت اصلی بیماری و بیماری های دیگر در فرد، درمان‌های مختلفی مۆثر خواهد بود. روش‌های درمانی عبارتند از:
1- تغییر برنامه غذایی، مخصوصا نوشیدن مکرر آب

2- تمرینات ورزشی مخصوص مثانه

3- داروهای خوراکی مختلف مثل آنتی‌هیستامین‌ها، آنتی‌کولینرژیک‌ها، داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی و داروهای ضدافسردگی و … که البته همگی باید تحت نظر پزشک تهیه و مصرف شوند.

4- داروهایی که لازم است به داخل مثانه و مجاری ادراری وارد شوند.

5- در موارد شدید ممکن است تحریک الکتریکی اعصاب از راه پوست لازم باشد.

دفع پروتئین از ادرار

دفع پروتئین از ادرار – زمانی که میزان پروتئین ادرار زیاد شود، به این شرایط پروتئین اوری گفته می شود. پروتئین یکی از موادی است که طی آزمایش تجزیه ادرار مشخص می شود.
در حالت طبیعی، پروتئین کمی در ادرار وجود دارد. حتی افزایش موقتی پروتئین ادرار، غیرعادی نیست، به خصوص در افراد جوان بعد از ورزش کردن و یا در طی بیماری.

اگر آزمایش تجزیه ادرار نشان دهد که ادرار شما پروتئین دارد، نیاز به آزمایش دیگری دارید تا مقدار آن مشخص شود. اگر پروتئین ادرار زیاد باشد، نیاز به درمان پزشکی دارید.

اگر بیماری دیابت داشته باشید، پزشک دو تا سه بار در سال وجود مقادیر کم پروتئین را در ادرار شما آزمایش می کند که این وضعیت را میکروآلبومینوری نیز می گویند.

اگر پزشک به تازگی متوجه وجود پروتئین در ادرار شما و یا افزایش آن شود، می تواند سریع ترین علامت آسیب کلیه ها در اثر دیابت باشد.
وجود پروتئین در ادرار می تواند موقتی باشد، لذا پزشک ممکن است آزمایش ادرار دیگری را برای فردا یا چند روز بعد برای شما بنویسد
دفع پروتئین از ادرارعلل
کلیه ها مواد زائد را از خون جدا می کنند، در حالیکه مواد مورد نیاز بدن مانند پروتئین را نگه می دارند. اما برخی بیماری ها و مشکلات باعث می شوند پروتئین ها از فیلتر کلیه ها بگذرند و وارد ادرار شوند.

شرایطی که باعث افزایش موقتی پروتئین ادرار می شوند، اما لزوما نشان دهنده آسیب کلیه ها نیستند، عبارتند از:
– در معرض سرما بودن
– استرس روحی
– تب
– در معرض گرما قرار داشتن
– ورزش شدید

بیماری ها و شرایطی که باعث افزایش دائمی پروتئین ادرار می شوند و می توانند نشان دهنده بیماری کلیوی باشند، عبارتند از:
– آمیلوئیدوز : تجمع غیرطبیعی پروتئین در اندام های بدن
– برخی داروها
– بیماری مزمن کلیه
– دیابت
– گلومرونفریت : التهاب سلول هایی در کلیه که مواد زائد را از خون جدا می کنند
– بیماری قلبی
– نارسایی قلبی
– فشار خون بالا
– لنفوم هوچکین
– عفونت کلیه
– نفروپاتی ایمونوگلوبین A یا بیماری برگر : التهاب کلیه ها در اثر تجمع آنتی بادی ایمونوگلوبین A
– لوسمی
– لوپوس
– مالاریا
– میلوم متعدد
– پره اکلامپسی
– پریکاردیت (التهاب پرده اطراف قلب)
– بارداری
– آرتریت روماتوئید
– سارکوئیدوز (ظهور و رشد دسته های سلول های ملتهب در اندام های بدن)
– کم خونی سلول داسی شکل
– پروتئین اوری ارتواستاتیک (افزایش پروتئین ادرار در وضعیت ایستاده)

پزشک
اگر آزمایش ادرار، وجود پروتئین را در ادرار شما نشان داد، از پزشک خود بپرسید که آیا نیاز به آزمایش دیگری دارید یا نه؟

وجود پروتئین در ادرار می تواند موقتی باشد، لذا پزشک ممکن است آزمایش ادرار دیگری را برای فردا یا چند روز بعد برای شما بنویسد.

همچنین ممکن است آزمایشات دیگری را تجویز کند، مانند جمع آوری 24 ساعته ادرار که معلوم شود آیا افزایش پروتئین ادرار در اثر یک بیماری است یا نه.

بوی غیر عادی ادرار

بوی غیر عادی ادرار -بوی طبیعی ادرار، خفیف و غیر قابل توجه است. ولی گاهی اوقات بوی ادرار تغییر می کند و باعث نگرانی شما در مورد وجود یک مشکل می شود.
بوی غیر عادی ادرار
بوی ادرار به حجم و غلظت مواد مختلفی که توسط کلیه ها دفع می شوند، بستگی دارد.

به طور طبیعی، ادراری که آب زیادی دارد، بو ندارد و یا بوی آن خیلی کم است. ولی اگر ادرار غلیظ شود، یعنی میزان آب آن کم و میزان مواد زائد آن زیاد شود، بوی آمونیاک تندی می دهد.

بسیاری از مواد غذایی و داروها مانند مارچوبه و یا برخی مکمل های ویتامینی، بوی ادرار را تغییر می دهند.

گاهی اوقات بوی غیرعادی ادرار، نشان دهنده یک مشکل یا بیماری در بدن است، مانند :
1- عفونت مثانه
2- سیستیت (التهاب مثانه)
3- کم آبی بدن

4- کتوز دیابتی: یعنی مقادیر زیاد اسیدهای خون به نام کتون ها. این عارضه اغلب در مبتلایان به دیابت نوع یک اتفاق می افتد. علت ایجاد این عارضه کاهش هورمون انسولین در بیمار می باشد. به دنبال کاهش انسولین و عدم توانایی سلول های بدن در استفاده از قند خون، سلول های چربی بدن شکسته می شوند که منجر به رهایی کتون ها در خون می گردند. افزایش کتون ها منجر به به افزایش اسیدیته خون می شود. این وضعیت موجود تحت عنوان کتواسیدوز دیابتی خوانده می شود.
در بیشتر موارد، تغییر بوی ادرار موقتی است و بیماری خطرناکی را نشان نمی دهد. اما گاهی اوقات بوی غیرعادی ادرار مربوط به یک بیماری است
5- فیستول روده و مثانه : منفذ غیرعادی بین روده و مثانه که باعث ورود باکتری ها از روده به مثانه می شود. این فیستول در اثر عمل جراحی و یا بیماری روده مانند کرون یا کولیت زخمی ایجاد می شود.

6- بیماری ادرار شیره افرا : یک بیماری ژنتیکی نادر که باعث می شود برخی اسیدآمینه ها در بدن تجزیه نشوند. در نتیجه ادرار بوی شربت افرا را می دهد. عدم درمان این بیمای منجر به آسیب مغزی و حتی مرگ می شود.

7- اختلال متابولیکی : وجود اختلال یا مشکل در روشی که بدن غذاها را به انرژی تبدیل می کند.

8- دیابت نوع دو (در صورت عدم کنترل)
9- عفونت مجاری ادراری
10- بیماری کبدی

11- بیماری فنیل کتونوری : اگر بدن نوزاد متولد شده قادر به شکستن اسیدآمینه فنیل آلانین نباشد، بیماری فنیل‌کتونوری یا فنیل کتون اوریا (PKU) بوجود می آید. این بیماری مادرزادی، جنبه ژنتیکی و ارثی دارد.
فنیل آلانین زیاد موجب افزایش مقدار فنیل کتون در خون می شود. فنیل کتون از طریق ادرار دفع می شود. این ماده برای سیستم عصبی مرکزی مضر است و موجب آسیب مغز می شود.

هشدار
در بیشتر موارد، تغییر بوی ادرار موقتی است و بیماری خطرناکی را نشان نمی دهد. اما گاهی اوقات بوی غیرعادی ادرار مربوط به یک بیماری است.

اگر شما درباره تغییر بوی ادرار خود نگران هستید، نزد پزشک بروید.

لکه بینی بین دو قاعدگی

لکه بینی بین دو قاعدگی -یک دوره قاعدگی به طور معمول هر 28 روز یک بار اتفاق می افتد و حدود 4 تا 7 روز طول می کشد. خونریزی از واژن، پس از پایان یک دوره قاعدگی یا پیش از آغاز دوره بعدی، لکه بینی نامیده می شود.
لکه بینی بین قاعدگی
خونریزی غیر طبیعی رحم بین دوره های قاعدگی، دلایل مختلفی دارد.
اگرچه ممکن است خونریزی بین قاعدگی در اثر تخمک گذاری یا استفاده از برخی روش های جلوگیری از بارداری اتفاق بیافتد، ولی لازم است که بیمار و پزشک به چند عامل دیگر نیز توجه کنند:

1- استرس
2- شروع و یا قطع مصرف قرص های ضد بارداری
3- استفاده از IUD (آی یو دی) برای پیشگیری از بارداری
4- انواع خاصی از داروها، مانند کورتیکواستروئید یا داروهای ضد افسردگی
5- عدم تعادل هورمونی
6- پولیپ رحم ( یک بافت بدون درد در داخل یا روی سطح رحم)
7- کیست تخمدان
8- اختلالات تیروئید
9- دیابت
10- آندومتریوز (بافتی مشابه پوشش داخلی رحم، در نقاط دیگر بدن ظاهر می شود) یا تغییرات دیگری در دیواره رحم
11- عفونت مثانه یا واژن
12- بارداری
13- بارداری خارج از رحم
14- سقط جنین
15- سرطان آندومتر( دیواره داخلی رحم)، سرطان رحم یا دهانه رحم
16- استفاده از داروهای رقیق کننده خون
17- سوزش واژن به دلیل خشکی
18- انجام آزمایش هایی مثل پاپ اسمیر
مصرف نامنظم قرص های ضدبارداری یک علت شایع لکه بینی است. قطع مصرف قرص و شروع مجدد آن نیز باعث خونریزی می شود
معاینه پزشک بهترین راه برای تشخیص بیماری است، بنابراین حتی با وجود خونریزی، حتما به پزشک مراجعه کنید و منتظر قطع آن نمانید.
تشخیص سریع بیماری اهمیت زیادی دارد، زیرا لکه بینی یکی از علائم سرطان است.

برای درمان لکه بینی بین قاعدگی چه باید کرد؟
حتی اگر لکه بینی مربوط به هیچ نوع بیماری نباشد، هیچ دلیلی برای تحمل کردن آن وجود ندارد.
با کمک پزشک می توانید از خونریزی بین قاعدگی جلوگیری کنید.
همچنین می توانید با استفاده از روش های زیر، خطر ایجاد لکه بینی را کاهش دهید.

1- مصرف قرص های جلوگیری از بارداری طبق تجویز پزشک
مصرف نامنظم قرص های ضدبارداری یک علت شایع لکه بینی است.
قطع مصرف قرص و شروع مجدد آن نیز باعث خونریزی می شود.
برای جلوگیری از لکه بینی سعی کنید که قرص های خود را روزانه به طور منظم مصرف کنید.

2- کاهش مصرف آسپرین
اگر دچار لکه بینی می شوید، باید از مصرف آسپیرین خودداری کنید، زیرا این قرص باعث افزایش خونریزی می شود.
از آن جهت که آسپرین رقیق کننده خون است، مصرف آن شدت خونریزی بین قاعدگی را افزایش می دهد.

تست سرطان دهانه رحم
3- انجام آزمایش پاپ اسمیر به طور منظم
با انجام این آزمایش می توان سرطان دهانه رحم را قبل از مشاهده علائم آن تشخیص داد.
سرطان دهانه رحم، در صورتی که در مراحل اولیه تشخیص داده شود، کاملا قابل درمان است.
اگر سالانه یک آزمایش پاپ اسمیر انجام شود، امکان تشخیص هر نوع سلول غیر عادی در مراحل اولیه و قابل درمان سرطان، وجود دارد.

4- حفظ وزن مناسب بدن
از آن جهت که چاقی مفرط یک عامل بسیار خطرناک برای سرطان رحم است، حفظ وزن مناسب بدن، خطر ابتلا به این بیماری را کاهش می دهد.
این بیماری در زنان یائسه بسیار رایج است، بنابراین اگر بعد از یائسگی متوجه هر نوع لکه بینی شدید، باید فورا به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید.

5- تغییر روش کنترل بارداری
لکه بینی در زنانی که از دستگاه های داخل رحمی (آی یو دی) استفاده می کنند، امری طبیعی است. این خونریزی معمولا بی ضرر است، اما با تغییر روش کنترل بارداری، می توان از لکه بینی جلوگیری کرد.

6- کنترل استرس
هیجان و استرس نظم دوره های قاعدگی را به هم می ریزد و باعث ایجاد لکه بینی یا قاعدگی های نامنظم می شود.
سعی کنید با انجام ورزش های تمدد اعصاب، استرس خود را کنترل کنید.

7- نوشتن تاریخ دوره های قاعدگی
تاریخ دوره های قاعدگی و هر نوع لکه بینی در طول دوره ها را یادداشت کنید.
مدت زمان خونریزی و شدت آن، همچنین وجود ترشحات رحم همراه با خونریزی را نیز بنویسید.
پزشک با استفاده از این گزارش ها می تواند علت خونریزی بین دوره ها را تشخیص دهد.

به عنوان آخرین نکته باید اشاره کرد که افراد باید شرایط و الگوهای مخصوص به بدن خود را بدانند.
ممکن است لکه بینی برای شما امری عادی باشد، با این حال اگر تغییرات قابل توجهی در عادت ماهانه خود مشاهده کردید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

خشکی واژن چیست

خشکی واژن چیست – در این مقاله از پزشک تو به بررسی علل و درمان خشکی واژن می پردازیم .خشکی واژن معمولاً در سن یائسگی رخ می‌دهد، اما اگر سطح هورمون‌ها کمتر از حد عادی باشد یا غدد مترشحه واژن، فعالیت کمی داشته باشند، احتمال بروز آن در سن جوانی نیز ممکن است. درد هنگام نزدیکی با همسر از اولین علایم این ناراحتی است که بعد از یائسگی، سوزش واژن یا بی‌اختیاری ادرار هم به آن افزوده می‌شود.
خشکی واژن چیست
خشکی واژن، مشکلی شایع در طی و بعد از دوران یائسگی در زنان است، هر چند که کاهش رطوبت واژن در هر سنی می تواند رخ دهد.

خشکی واژن، علامت واضح تحلیل واژن است. تحلیل واژن عبارتست از نازک شدن و التهاب دیواره واژن در اثر کاهش هورمون استروژن.

لایه نازکی از رطوبت، دیواره های واژن را می پوشاند. هنگام مقاربت جنسی با همسر و تحریک جنسی، افزایش جریان خون به سمت دستگاه تناسلی، باعث افزایش ترشحات واژن و لغزندگی آن می شود.

تغییرات هورمونی در اثر قاعدگی، افزایش سن، یائسگی، زایمان و شیردهی روی میزان و غلظت رطوبت واژن موثر است.

علائم خشکی واژن

– سوزش و خارش واژن
– درد واژن
– درد یا کمی خونریزی هنگام مقاربت جنسی با همسر
– تکرر ادرار یا نیاز فوری به دفع ادرار
– عفونت ادراری مکرر
استروژن که یک نوع هورمون زنانه است، با حفظ ترشحات طبیعی واژن، حالت کشسانی بافت واژن و اسیدیته آن باعث حفظ سلامت واژن می شود
چه موقع نزد پزشک برویم؟
خشکی واژن در بسیاری از زنان اتفاق می افتد. اگر این مشکل، زندگی شما را تحت تأثیر قرار داده است، به خصوص اینکه در هنگام نزدیکی با همسر خود دچار مشکل شده اید، به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید.

علل خشکی واژن

1- کاهش هورمون استروژن
کاهش میزان هورمون استروژن در بدن، علت اصلی خشکی واژن است. استروژن که یک نوع هورمون زنانه است، با حفظ ترشحات طبیعی واژن، حالت کشسانی بافت واژن و اسیدیته آن باعث حفظ سلامت واژن می شود. این عوامل مانع از عفونت مجرای ادراری و عفونت واژن می شوند.

ولی کاهش هورمون استروژن، باعث نازک شدن، کاهش حالت کشسانی و شکنندگی دیواره واژن می شود و خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش می دهد.

دلایل کاهش استروژن عبارتند از:
– یائسگی و زمان قبل از آن
– زایمان
– شیردهی
– اثرات روش های درمانی سرطان روی تخمدان ها مثل پرتودرمانی، هورمون درمانی و شیمی درمانی
– برداشتن تخمدان ها با عمل جراحی
– اختلالات سیستم ایمنی بدن
– کشیدن سیگار

2- داروها
برخی داروهای آلرژی و سرماخوردگی حاوی دکونژستانت هایی (ضد احتقان) هستند که باعث کاهش رطوبت در بسیاری از قسمت های بدن از جمله واژن می شود.
شستن واژن با مواد مایع شوینده، باعث به هم خوردن تعادل شیمیایی طبیعی موجود در واژن و در نتیجه التهاب و عفونت آن می شود
3- سندرم شوگرن
سندرم شوگرن یک بیماری خود ایمنی است. در این بیماری سیستم ایمنی بدن به بافت های سالم حمله می کند و باعث خشکی دهان و چشم می شود. همچنین باعث خشکی واژن می گردد.

4- شستن واژن با مواد مایع شوینده، باعث به هم خوردن تعادل شیمیایی طبیعی موجود در واژن و در نتیجه التهاب و عفونت آن می شود. همچنین باعث خشکی و آزردگی آن می شود.

راه های تشخیص خشکی واژن
1- معاینه ناحیه لگن: پزشک ناحیه واژن، دستگاه تناسلی و دهانه رحم را معاینه و بررسی می کند.

2- تست پاپ اسمیر: پزشک نمونه ای از سلول های دهانه رحم را با وسیله ای مخصوص بر می دارد و زیر میکروسکوپ نگاه می کند.
همچنین نمونه ای از ترشحات واژن را برای بررسی عفونت واژن یا خشکی واژن در اثر کاهش استروژن بر می دارد.

3- آزمایش ادرار: اگر علائم عفونت ادراری را داشته باشید، باید ادرار شما آزمایش شود.

درمان خشکی واژن
معمولاً خشکی واژن با استفاده موضعی از استروژن در ناحیه واژن (استروژن واژینال) بهبود می یابد تا اینکه آن را به طور خوراکی و یا پوستی استفاده کنیم. مقدار کمی از این استروژن هم وارد جریان خون می شود.

استروژن واژینال میزان هورمون تستوسترون را کاهش نمی دهد.

استفاده از استروژن واژینال، خطر ابتلا به عفونت ادراری را نیز کم می کند (که برای داشتن یک عملکرد جنسی سالم با همسر مهم است).

در مورد میزان و نوع استروژن واژینال مصرفی با پزشک مشورت کنید.

اشکال مختلف استروژن واژینال عبارتند از:
1- پماد استروژن واژینال: معمولاً موقع خواب شب، با استفاده از وسیله ای مخصوص (اپلیکاتور) پماد را وارد واژن می کنید. پزشک متخصص میزان و زمان مصرف این پماد را به شما خواهد گفت.

2- حلقه استروژن واژینال: یک حلقه نرم و قابل انعطاف توسط خودتان و یا پزشک وارد بخش بالایی واژن می شود. این حلقه استروژنی، به طور ثابت استروژن را در واژن آزاد می کند و هر سه ماه یک بار باید تعویض شود.

3- قرص استروژن واژینال: با استفاده از یک اپلیکاتور یک بار مصرف، قرص را داخل واژن قرار می دهید. پزشک زمان گذاشتن این قرص را به شما خواهد گفت.
اگر سابقه ابتلا به سرطان پستان، تخمدان و یا رحم را دارید، می توانید از استروژن واژینال استفاده کنید، ولی قبل از آن درباره خطرات و فواید آن با پزشک صحبت کنید
اگر خشکی واژن با سایر علائم یائسگی مانند گرگرفتگی همراه باشد و اگر رحم خود را درنیاورده باشید (هیسترستومی)، پزشک استروژن خوراکی را به همراه هورمون پروژستین برای شما تجویز خواهد کرد.

از پزشک بپرسید که آیا این هورمون درمانی مفید است یا نه و کدام نوع آن برای شما بهتر است.

اگر سابقه ابتلا به سرطان پستان، تخمدان و یا رحم را دارید، می توانید از استروژن واژینال استفاده کنید، ولی قبل از آن درباره خطرات و فواید آن با پزشک صحبت کنید.

درمان خانگی خشکی واژن

1- استفاده از مواد لغزنده و مرطوب کننده
شما می توانید قبل از استفاده از استروژن واژینال و یا همراه با آن، با پزشک خود در مورد استفاده از مواد لغزنده و مرطوب کننده مخصوص واژن (که در داروخانه ها می فروشند) مشورت کنید.
موارد لغزنده تا چند ساعت می توانند خشکی واژن را برطرف کنند. دقت کنید از محصولاتی استفاده کنید که گلیسرین نداشته باشند. طرز استفاده از این مواد را می توانید از داروخانه سوال کنید.
مواد مرطوب کننده هم بعد از یک بار مصرف، تا سه روز خشکی واژن را برطرف می کنند.
البته باز هم می گوییم که قبل از مصرف این مواد باید با پزشک متخصص زنان مشورت کنید.

2- به رابطه جنسی خود با همسرتان توجه کنید.
داشتن رابطه جنسی مناسب و منظم با همسر، میزان خشکی واژن را کم می کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه به بخش مخصوص متاهلین در سایت مراجعه کنید.

3- از مصرف موضعی برخی مواد خودداری کنید.
از مصرف موضعی مواد زیر برای بهبود خشکی واژن استفاده نکنید، زیرا باعث بیماری آن می شوند:
– سرکه، ماست و مواد مایع شویند واژن
– کرم مرطوب کننده دست
– صابون های ضد باکتری یا معطر
– روغن حمام و کف صابون
– دستمال توالت یا مواد شوینده معطر

علل بی نظمی قاعدگی

علل بی نظمی قاعدگی -گاهی سوالاتی درمورد عادت ماهیانه برای خانم‌ها پیش می‌آید، مثل چرا خونریزی‌ام اینقدر سنگین است؟ چرا پریودم عقب افتاده است؟ چرا این ماه دو بار پریود شدم؟ بااینکه نامنظم شدن عادت‌ماهیانه مسئله‌ای خطرناک نیست، اما خیلی مهم است که بفهمید دلیل آن چیست.
پریود زنان
عادت‌ماهیانه طبیعی
خانم‌ها در حالت عادی می‌بایست حدود هر 30 روز یک بار، به مدت سه تا هفت روز عادت ماهانه شوند. بعد از گذشت چند سال از عادت‌ماهیانه، چرخه‌ای برای آنها ایجاد می‌شود. بعضی خانم‌ها حتی می‌توانند ساعتی که قرار است پریود شوند را پیش‌بینی کنند.

میزان خونی که طی هر قاعدگی از دست می‌رود، در خانم‌های مختلف متفاوت است. بعضی خانم‌ها از ابتدا پریودهای سنگین‌تری دارند و بعضی پریودی واقعا سبک دارند که اصلا احساس نمی‌شود.

علل بی نظمی قاعدگی
پریود نامنظم نوعی خونریزی است که در مقایسه با قاعدگی‌های قبلی غیرطبیعی می باشد و می‌تواند شامل هر چیزی از دیر شدن عادت‌ماهیانه تا زود رسیدن آن، خونریزی بسیار کم تا خونریزی خیلی سنگین باشد.

اگر معمولا عوارض پیش از قاعدگی را تجربه نمی‌کنید، ولی حالا دچار دل‌دردها، نفخ و سردردهای شدید می شوید هم می‌توانید آن را نامنظم شدن عادت‌ماهیانه بدانید.

علل عادت‌ماهیانه نامنظم

1- بارداری
بدن خانم‌ها در زمان بارداری، سطوح مختلفی از هورمون‌ها را ترشح می‌کند که موجب متوقف شدن عادت‌ماهیانه می‌شود. البته در برخی موارد، قبل از اینکه عادت‌ماهیانه در خانم باردار به کلی قطع شود، کم شدن خونریزی یا عقب افتادن آن را تجربه می‌کند. اگر احتمال می دهید باردار هستید، به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید.

2- استرس
استرس شایع ترین دلیل به هم خوردن نظم عادت‌ماهیانه است. کورتیزول که هورمون استرس است، تاثیری مستقیم بر میزان تولید هورمون‌های جنسی استروژن و پروژسترون در بدن دارد. اگر میزان بالایی کورتیزول در جریان خونتان وجود داشته باشد، زمان و میزان قاعدگی شما تغییر خواهد کرد.
در یائسگی نیز مانند بارداری، هورمون‌های بدن تغییر می‌کنند. نامنظم شدن عادت‌ماهیانه می‌تواند 10 سال قبل از یائسگی شروع شود
3- رژیم‌غذایی
یکی دیگر از متداول‌ترین علت‌های بر هم خوردن نظم عادت‌ماهیانه، غذاهایی است که می‌خورید و مهم تر از آن وزنتان. اگر رژیم‌غذایی‌تان سرشار از کربوهیدرات باشد یا وزن اضافه کرده باشید، بدنتان سطح متفاوتی از برخی هورمون‌ها را تولید خواهد کرد. برای خانم‌هایی که وزن کم می‌کنند نیز این مشکل پیش می‌آید.

4- ورزش
بدن برای قاعدگی به انرژی نیاز دارد. اگر میزان بالایی از انرژی‌تان را در باشگاه ورزشی و از طریق ورزش می‌سوزانید، چیز دیگری برای بدنتان باقی نمی‌ماند که در جریان عادت‌ماهیانه مصرف کند.

5- قرص‌های ضدبارداری
ممکن است چند ماه طول بکشد تا بدنتان به دوز هورمون‌هایی که قرص‌های ضدبارداری وارد بدنتان می‌کنند، عادت کند.

6- مصرف الکل
کبد با متابولیزه کردن استروژن و پروژسترون، به تنظیم چرخه قاعدگی زنان کمک می‌کند. مصرف الکل می‌تواند باعث آسیب کبد شود و در عملکرد آن برای متابولیزه هورمون‌های زنانه اختلال ایجاد می‌کند.

7- سندرم تخمدان پلی‌کیستیک
این مشکل موجب می‌شود که کیست‌هایی در تخمدان ایجاد شود که در تخمک‌گذاری عادی ایجاد اختلال می‌کند. سایر علائم این مشکل شامل رشد موهای زائد، افزایش وزن، شوره سر و ناباروری است. این مشکلات شامل اندومتریوز، سرطان تخمدان و بیماری قلبی می‌شود.

8- یائسگی
در یائسگی نیز مانند بارداری، هورمون‌های بدن تغییر می‌کنند. نامنظم شدن عادت‌ماهیانه می‌تواند 10 سال قبل از یائسگی شروع شود.

9- مصرف داروها
اگر اخیرا بیمار شده اید و مجبور هستید دارو بخورید، ممکن است عادت‌ماهیانه‌تان یک تا دو روز دیرتر اتفاق بیفتد. دلیل عمده آن این است که بیشتر داروها در نحوه تولید استروژن و پروژسترون در بدنتان اختلال ایجاد می‌کنند.

برخورد با عادت‌ماهیانه نامنظم
در مورد علائمی که دارید و وضعیت عادت‌ماهیانه‌تان به پزشک توضیح دهید. پزشک ممکن است یک برنامه درمانی برایتان تجویز کند که شامل داروهای ضدبارداری هورمونی یا مکمل‌های دارویی، فعالیت‌های کاهنده استرس، تغییر در رژیم‌غذایی و برنامه ورزشی باشد.

تخمک گذاری در زنان

تخمک گذاری در زنان -تخمک گذاری به زمانی گفته می شود که یک تخمک (یا در برخی موارد نادر بیشتر از یک تخمک) از تخمدان آزاد می شود و این زمان را “دوره باروری” در سیکل قاعدگی زنان می نامند.
تخمک گذاری در زنان
هر ماه، یک تخمک در درون تخمدان یک خانم به بلوغ می رسد. هنگامی که اندازه آن به حد معینی رسید، تخمک از تخمدان آزاد شده و از طریق لوله های فالوپ (لوله های رحمی)، به طرف رحم حرکت می کند. اینکه در هر بار، کدام تخمدان یک تخمک آزاد می کند، نسبتا نامشخص است.
آنچه مشخص می باشد این است که وظیفه تخمک گذاری در سیکل های قاعدگی به صورت منظم و یکی در میان بین تخمدان ها تقسیم نمی شود.

چگونه زمان بیشترین باروری، با تخمک گذاری مشخص می شود؟
برای اینکه بهترین نتیجه را بگیرید و حامله شوید، باید طی مدت یک تا دو روز پیش از تخمک گذاری تا 24 ساعت پس از آن، با همسرتان آمیزش داشته باشید. دلیل این امر آن است که اسپرم ها می توانند دو تا سه روز زنده بمانند، اما تخمک نمی تواند بیشتر از 24 ساعت پس از تخمک گذاری به حیات خود ادامه دهد، مگر اینکه لقاح صورت پذیرد.

اگر در حوالی زمان تخمک گذاری نزدیکی داشته باشید، احتمال حامله شدن شما افزایش می یابد و شما می توانید خوشحال باشید، زیرا شانس با شما همراه است.

در زوج های معمولی که می توانند به صورت طبیعی بچه دار شوند، در هر دوره 20 درصد احتمال بارداری وجود دارد. حدودا 85 درصد از خانم هایی که بدون استفاده از روش های جلوگیری از بارداری آمیزش دارند، ظرف یک سال حامله می شوند.
شما می توانید با تعیین زمان دقیق تخمک گذاری، همچنین با افزایش آگاهی خود در مورد تغییرات هورمونی و جسمی که در هر ماه در بدن شما رخ می دهد، احتمال حامله شدن خود را افزایش دهید.
زمانی را که دوره پریود بعدی شما آغاز می شود، در نظر بگیرید. سپس 12 تا 16 روز از آن کم کنید. این چند روز، همان محدوده زمانی است که احتمال تخمک گذاری شما در آن بسیار زیاد است
همچنین شما می توانید از این اطلاعات استفاده کرده و با خودداری از آمیزش در نزدیکی زمان تخمک گذاری، از بارداری جلوگیری کنید. البته توجه داشته باشید که این روش، بهترین روش جلوگیری از بارداری نیست و استفاده از آن ممکن است موفقیت آمیز نباشد.

چگونه می توانم زمان تخمک گذاری و حداکثر آمادگی برای بارداری را تشخیص دهم؟
زمانی را که دوره پریود بعدی شما آغاز می شود، در نظر بگیرید. سپس 12 تا 16 روز از آن کم کنید. این چند روز، همان محدوده زمانی است که احتمال تخمک گذاری شما در آن بسیار زیاد است. برای خانمهایی که یک دوره کامل آنها 28 روز طول می کشد، چهاردهمین روز، روز تخمک گذاری است. برای استفاده از این روش، شما باید بدانید که دوره کامل شما معمول چند روز طول می کشد.

با این حال، بهترین روش برای تعیین زمانی که احتمال باروری شما در آن حداکثر است این است که به وضعیت بدنی خود توجه کنید و روش تشخیص نشانه های تخمک گذاری را فرا بگیرید.

نشانه های تخمک گذاری

1- تغییر در ترشحات دهانه رحم
هر چقدر روزهای بیشتری از پریود شما بگذرد، حجم این ترشحات افزایش پیدا کرده و بافت آنها نیز تغییر می کند. این تغییرات، بیانگر افزایش سطح هورمون استروژن در بدن شما است. هنگامی که این ترشحات شفاف، لیز و چسبنده باشد، احتمال باردار شدن شما به حداکثر می رسد. به نظر بسیاری از خانمها، ترشحات در این دوره مانند سفیده تخم مرغ است.

این ترشحات در حالت طبیعی به عنوان یک سد محافظ عمل می کنند، اما در زمان اوج توانایی باردار شدن در شما، این ترشحات به اسپرم اجازه می دهند تا از مجرای رحم عبور کرده و به سمت رحم بروند. سپس به طرف لوله های فالوپ (لوله های رحمی) حرکت کنند تا با تخمک شما برخورد نمایند.

2- افزایش دمای بدن
پس از تخمک گذاری، دمای بدن شما ممکن است بین نیم تا یک درجه افزایش پیدا کند. شما این تغییر را احساس نخواهید کرد، اما می توانید با استفاده از یک دماسنج، “دمای پایه بدن” یا BBT خود را اندازه گیری کنید. دمای پایه بدن یعنی دمای بدن در هنگام صبح و پس از بیدار شدن از خواب، پیش از آنکه هر گونه فعالیتی انجام دهید.

این افزایش دما بیانگر آن است که تخمک گذاری در بدن شما انجام شده است، زیرا آزاد شدن یک تخمک منجر به تحریک و افزایش تولید هورمون پروژسترون می گردد، که دمای بدن را افزایش می دهد.
تست های پیش بینی کننده تخمک گذاری که در داروخانه ها یا فروشگاه های دیگر موجود بوده و بدون نسخه نیز به فروش می رسند، افزایش هورمون LH را که دقیقا قبل از تخمک گذاری رخ می دهد، در ادرار شما تشخیص می دهند
زمان حداکثر توانایی شما برای باردار شدن، دو تا سه روز پیش از این است که دمای بدن شما افزایش پیدا کند. برخی از متخصصان بر این باورند که 12 تا 24 ساعت پس از مشاهده اولیه افزایش دما نیز شما شانس باردار شدن را دارید، اما اکثر آنها اذعان می کنند که این زمان برای حامله شدن خیلی دیر است.

پس از تخمک گذاری، یک تا دو روز طول می کشد تا سطح هورمون پروژسترون به حدی برسد که دمای بدن شما را افزایش بدهد. اما از آنجا که تخمک تنها حداکثر 24 ساعت می تواند زنده بماند، هنگامی که دمای بدن افزایش پیدا می کند، دیگر برای باردار شدن خیلی دیر شده است،. به همین دلیل، متخصصان توصیه می کنند که دمای بدن خود را برای چند ماه دقیقا زیر نظر گرفته و نموداری برای آن طراحی کنید تا بتوانید الگوی افزایش دما را تشخیص داده و زمان احتمالی تخمک گذاری خود را مشخص کنید. در این صورت می توانید به گونه ای برنامه ریزی کنید که دو تا سه روز پیش از موعد افزایش دمای بدن خود، آمیزش داشته باشید.

3- درد در ناحیه پایین شکم
حدودا 20 درصد از خانم ها می توانند تخمک گذاری و فعالیت مربوط به آن را احساس کنند که نشانه های آن می تواند از درد ملایم تا تیر کشیدن های شدید و ناگهانی زیر شکم باشد. این حالت، که به آن میتل اشمرز mittelschmerz گفته می شود، ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

تست های پیش بینی کننده تخمک گذاری چگونه کار می کنند؟
این تست ها که در داروخانه ها یا فروشگاه های دیگر موجود بوده و بدون نسخه نیز به فروش می رسند، افزایش هورمون LH را که دقیقا قبل از تخمک گذاری رخ می دهد، در ادرار شما تشخیص می دهند.

استفاده از این تست ها ساده تر بوده و نتایج آنها نیز دقیق تر از دماسنج های BBT است و می توانند تخمک گذاری را 12 تا 36 ساعت زودتر تشخیص داده و احتمال بارور شدن شما را در همان ماه اولی که از این تست ها استفاده می کنید به حداکثر برسانند.

اما این دستگاه ها خالی از اشتباه نیز نیستند. در مواردی نادر، آنها وجود LH را ثبت می کنند. در واقع پاسخی که دستگاه به شما می دهد، یک جواب “مثبت” یا “منفی” است، نه یک عدد. به این ترتیب نمی توان تضمین کرد که در صورت مثبت بودن پاسخ، حتما تخمک گذاری انجام خواهد شد؛ در واقع میزان هورمون LH می تواند با یا بدون آزاد شدن تخمک، افزایش پیدا کند. همچنین ممکن است افزایش میزان این هورمون به صورت کاذب نیز اتفاق بیفتد، که دوباره سطح آن کاهش یافته و پس از آن، کمی مانده به تخمک گذاری مجددا افزایش پیدا می کند.
در صورتی که قاعدگی شما نامنظم است، استفاده از این تست نمی تواند آزمون مناسبی برای تشخیص زمان تخمک گذاری در شما باشد
برای به دست آوردن حداکثر دقت، راهنما و دستورالعمل تست را به دقت مطالعه و پیگیری کنید. با این حال، اگر راهنمای تست به شما می گوید که اولین ادرار خود در طول روز را تست کنید، ممکن است بهتر باشد که دومین ادرار خود را تست کنید. ادرار شما در طول شب غلیظ می شود که در نتیجه ممکن است، نتیجه تست “مثبت”، ولی “کاذب” باشد.

دوره شما از اولین روزی که پریود آغاز می شود، محاسبه می گردد. در صورتی که دوره شما 28 روزه باشد، تست را از روز یازدهم آغاز کرده و به مدت 6 روز ادامه دهید؛ یا تست را به تعداد روزهایی که شرکت تولیدکننده دستگاه توصیه کرده است، ادامه دهید.

در صورتی که دوره شما بین 27 تا 34 روز است، روز تخمک گذاری شما ممکن است بین روزهای سیزدهم تا بیستم باشد. تست را از روز یازهم آغاز کرده و تا روز بیستم ادامه دهید.

در صورتی که دوره شما نامنظم است، ممکن است به این نتیجه برسید که استفاده از این تست نمی تواند آزمون مناسبی برای تشخیص زمان تخمک گذاری در شما باشد

ترشحات خطرناک زنان

ترشحات خطرناک زنان – همه خانم‌ها از زمانی که به سن بلوغ می‌رسند و اولین قاعدگی‌شان را تجربه می‌کنند، متوجه تغییراتی اساسی در بدن‌شان می‌شوند و در عین حال ممکن است بیماری‌های جدیدی را تجربه کنند که تا به حال هیچ چیز در موردشان نمی‌دانستند. یک دسته از این بیماری‌ها، عفونت‌های مختلف ناحیه تناسلی و ترشحات حاصل از آنها است.
پزشک زن
البته همه ترشحات زنانه غیرطبیعی محسوب نمی‌شوند و نیازی به درمان ندارند. اگر همیشه راجع به این ترشحات سۆال‌هایی در ذهن‌تان داشتید و راحت نمی‌توانستید آنها را از پزشک خود بپرسید صحبت‌های دکتر آزیتا صفارزاده، متخصص زنان و فوق‌تخصص نازایی و لاپاراسکوپی را در این مورد از دست ندهید.

ترشحات خطرناک زنانهاین ترشحات طبیعی است و درمان نمی‌خواهد
ترشحات در خانم‌ها به دو گروه فیزیولوژیک و پاتولوژیک تقسیم می‌شود. ترشحات فیزیولوژیک معمولا از شروع اولین قاعدگی تا یائسگی به علت تخمک‌گذاری ایجاد می‌شود که شفاف، بی‌رنگ و کمی کش‌دار است و در حدود روز 10 تا 18 سیکل عادت ماهانه میزان‌شان افزایش پیدا می‌کند.

در حقیقت این ترشحات «استروژنیک» نامیده می‌شود و نشانه‌ای از تخمک‌گذاری است. حتی گاهی اوقات مقدارشان آنقدر زیاد است که فرد را به شک وامی‌دارد و مجبور می‌شود به مطب مراجعه کند، درحالی که این ترشحات هیچ خطری ندارد.

دومین نوع از ترشحات فیزیولوژیک، ترشحات سفید رنگ به مقدار بسیار کم، بدون بو، تا حدی کش‌دار، پنیری و بدون خارش است. در واقع چون ناحیه واژن نزدیک به مقعد است، به میزان کمی احتمال رشد قارچ وجود دارد، حتی در حالت عادی یک دختربچه سه ساله هم ممکن است به این قارچ مبتلا شود که هر دوی این ترشحات طبیعی است و احتیاج به درمان خاصی ندارد.
جالب است بدانید با خوردن آنتی‌بیوتیک برای درمان یک بیماری میکروبی، احتمال ایجاد قارچ در ناحیه واژن بالا می‌رود
خود درمانی کنیم یا نه؟
اگر ترشحات فیزیولوژیک، بدون بو، شفاف یا سفید باشد، نیازی به مراجعه به پزشک ندارد. کسانی که ترشحات خیلی روشن سفیدرنگ به هم چسبیده و پنیری و بدون بو و یک مختصر خارش دارند می‌توانند بدون مراجعه به پزشک، 7 شب از داروی ضد قارچ موضعی کلوتریمازول استفاده کنند، اما اگر خوب نشدند بهتر است دیگر این درمان را ادامه ندهند و به پزشک متخصص زنان مراجعه کنند.

ترشحات پاتولوژیک حتما نیاز به تشخیص و درمان پزشکی دارد. بارها مشاهده شده است، چون بیمار یک بار در گذشته مراجعه کرده بوده و درمان ضدقارچ گرفته، بعد برای هر ترشحی به طور سرخود و بدون مشورت پزشک از همان درمان ضد قارچ استفاده می‌کند و وقتی به پزشک مراجعه می‌کند که متاسفانه وضعش از روز اول بدتر شده است.

در حقیقت درمان هر ترشحی برحسب عامل پاتولوژیکش متفاوت است. اگر شما بخواهید درمان میکروبی را برای قارچ به کار ببرید جواب نخواهد داد، پس بهتر است در شرایطی که بیمار ترشح زرد، سبز، کف‌آلود و بدبو دارد حتما به پزشک مراجعه کند، چون اگر خوب درمان صورت نگیرد، ممکن است منجر به ناباروری و حتی آبسه‌های لگنی شود.
گاهی اوقات به دلیل عدم درمان مناسب حتی مجبور می‌شویم تخمدان‌ها، رحم یا حتی قسمتی از روده و بخشی از مثانه را خارج کنیم.

به علائم دقت کنید
ترشحات پاتولوژیک به چند دسته تقسیم می‌شود. این ترشحات ممکن است بر اثر یک قارچ بسیار شدید ایجاد شود. رنگ آنها سفید و مقدارشان بسیار زیاد است و گاهی اوقات آبکی و همراه با خارش فراوان و قرمز شدن ناحیه خارجی آلت تناسلی است. این بیماری کاندیدیاز نامیده می‌شود و احتیاج به درمان دارد. درمان آن معمولا با داروهای موضعی و خوراکی انجام می‌شود.

دسته دیگر از ترشحات پاتولوژیک، ترشحات زردرنگ و بدبو است که بعضی اوقات با خارش بسیار زیاد همراه است. خود این ترشحات انواع مختلفی دارد. یکی از آنها «میکس میکروبیال» (باکتری‌های مختلف) نامیده می‌شود. برخی دیگر در اثر باکتری «گاردنلا» یا گاهی اوقات حتی «تریکوموناس» ایجاد می‌شود که یک موجود تک‌یاخته‌ای است و خارش فراوان ایجاد می‌کند. در هر صورت معمولا درمان این ترشحات با داروی مترونیدازول است که به صورت موضعی و خوراکی استفاده می‌شود.

آنتی‌بیوتیک‌ها احتمال قارچ را بالا می‌برند؟!
از آنجایی که خوددرمانی در ایران خیلی رایج است، خیلی اوقات بیمار 2 تا 4 روز آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کند و علائم بیماری که کاهش پیدا کرد، دیگر آن را قطع می‌کند. با این کار کمی از میکروب‌های ناحیه واژن از بین می‌روند، اما چون درمان کامل نشده برخی از آنها زنده می‌مانند و به آنتی‌بیوتیک مقاوم می‌شوند.

به همین دلیل، بیمار هر نوع آنتی‌بیوتیکی هم که مصرف می‌کند متاسفانه این چرک قطع نمی‌شود و حتی ممکن است مجبور شویم جراحی انجام دهیم. آنتی‌بیوتیک حداقل برای 7 روز باید مصرف شود و بعد اگر پزشک صلاح دید قطع شود. مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک نیز به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.
در مورد ترشحات پاتولوژیک به خصوص در قسمت ترشحات زردرنگ حتما باید درمان همسر را هم به یاد داشت، چراکه این باکتری‌ها با رابطه جنسی به همسر هم منتقل می‌شود و اگر همسر درمان نشود می‌تواند در پروستات او باقی بماند و بعد دوباره با رابطه زناشویی به خانم منتقل شود
جالب است بدانید با خوردن آنتی‌بیوتیک احتمال ایجاد قارچ در ناحیه واژن بالا می‌رود. در واژن یک باسیل یا میکروب محافظ به نام «دودرلن» وجود دارد. این باسیل حافظ و نگهبان واژن است و نمی‌گذارد میکروب‌های دیگر وارد آن قسمت شوند و تا حدودی جلوی رشد قارچ را می‌گیرد، اما زمانی که برای درمان یک بیماری مانند آنفلوآنزا یا سینوزیت و… آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنیم، متاسفانه این باکتری خوب از بین می‌رود. بنابراین احتمال رشد قارچ در ناحیه واژن زیاد می‌شود.
بسیاری اوقات وقتی برای بیمار آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود مجبور می‌شویم به دلیل خارشی که دارد، یک داروی ضدقارچ هم به او بدهیم تا اذیت نشود.

این عفونت باعث نازایی می‌شود!
ترشحات دیگری نیز وجود دارد که سبزرنگ یا زرد متمایل به سبز است که آن هم به علت «تریکوموناس»، «گونور» یا همان سوزاک می‌تواند ایجاد شود. این ترشحات درمان خاص خود را دارد که به خصوص اگر سوزاک باشد درمان پنی‌سیلین لازم است و اگر تریکوموناس باشد درمان با مترونیدازول باید انجام شود. در این موارد نیز زن و شوهر باید هر دو تحت درمان قرار گیرند. اگر این ترشحات در بیمار تکرار شود توصیه می‌شود علاوه بر درمان، یک سری آزمایش‌های کلی دیگر از نظر بررسی هپاتیت، ایدز و… نیز داده شود، چون بیماری‌های STD بیماری‌هایی هستند که از طریق تماس جنسی منتقل می‌شوند و ممکن است باعث نازایی و عقیمی در مردها و زن‌ها شوند، یعنی ممکن است در پروستات آقایان تکثیر شده و یا باعث بسته شدن لوله‌های رحمی در خانم‌ها شوند.

شوهر هم باید درمان شود!
در مورد ترشحات پاتولوژیک به خصوص در قسمت ترشحات زردرنگ حتما باید درمان همسر را هم به یاد داشت، چراکه این باکتری‌ها با رابطه جنسی به همسر هم منتقل می‌شود و اگر همسر درمان نشود می‌تواند در پروستات او باقی بماند و بعد دوباره با رابطه زناشویی به خانم منتقل شود. خیلی از خانم‌ها پس از مراجعه به پزشک و دریافت دارو درمان می‌شوند، اما بعد از اولین نزدیکی دوباره این عفونت به آنها منتقل می‌شود و دوباره علائم بیماری در آنها ایجاد می‌شود. در مورد عفونت زردرنگ و بودار، باید زن و شوهر هر دو تحت درمان کافی و مناسب قرار بگیرند.

چرا با مصرف داروهای ضدبارداری احتمال عفونت قارچی بالا می‌رود؟
داروهای ضدبارداری هم متاسفانه در عده محدودی باعث افزایش رشد قارچ می‌شود، زیرا کسانی که داروهای ضدبارداری استفاده می‌کنند معمولا قبلا از کاندوم استفاده می‌کردند و با کنار گذاشتن آن اگر عفونتی در همسرشان باشد به آنها منتقل می‌شود و احتمال ایجاد قارچ افزایش پیدا می‌کند، اما این داروها خود به تنهایی عامل افزایش رشد قارچ نیست.

استرس نیز از آنجایی که روی سیستم ایمنی اثر می‌گذارد، باعث افزایش کل عفونت‌ها در تمام بدن می‌شود، یعنی سیستم ایمنی که ضعیف شود، فرد بیشتر دچار سینوزیت، سرماخوردگی، آنفلوآنزا و… می‌شود و مجبور می‌شود آنتی‌بیوتیک مصرف کند، بنابراین احتمال ایجاد قارچ هم بیشتر می‌شود. اما اینطور نیست که بگوییم هر فردی که استرس دارد، حتما عفونت واژینال می‌گیرد.
کسانی که ازدواج نکرده‌اند چون رابطه زناشویی ندارند، به جز قارچ، عفونت دیگری نمی‌گیرند
خانم‌های یائسه هم ممکن است مبتلا شوند
از آنجایی که ترشحات فیزیولوژیک در خانم‌های یائسه کمتر است و محیط واژن خشک است، معمولا عفونت‌های شدید در این افراد کمتر اتفاق می‌افتد، اما گاهی اوقات و به صورت نادر شاهد عفونت‌های خیلی شدید در خانم‌های یائسه هم هستیم، بنابراین نمی‌توان گفت که اصلا عفونت نمی‌گیرند، بلکه فقط کمتر دچار آن می‌شوند. اما در هر حال آنها هم باید به پزشک مراجعه کنند. کسانی که ازدواج نکرده‌اند چون رابطه زناشویی ندارند، به جز قارچ، عفونت دیگری نمی‌گیرند.

ترشحات زمان بارداری به سختی درمان می‌شود
نوع ترشحات در زمان بارداری تفاوتی با سایر مواقع ندارد، فقط در بارداری اتفاق بدی که می‌افتد این است که سیستم ایمنی ضعیف می‌شود.

بیمارانی هستند که در تمام مدت بارداری‌شان ترشحات زرد رنگ دارند که پزشک برای درمان آنها انواع آنتی‌بیوتیک‌ها را تجویز می‌کند، اما یا خوب نمی‌شوند یا اگر هم خوب شوند، باز بعد از مدتی ترشحات‌شان بازمی‌گردد، اما به محض اینکه زایمان می‌کنند و بعد از یک تا سه ماه که ویزیت می‌شوند می‌گویند ما اصلا دیگر اثری از آن ترشحات نمی‌بینیم. دلیلش این است که بعد از زایمان سیستم ایمنی بدن دوباره به حالت عادی برمی‌گردد.

اما در کل درمان‌هایی را که در دوره بارداری می‌توانیم برای خانم باردار انجام دهیم متفاوت است. در سه ماهه اول خیلی از داروهای خوراکی و آنتی‌بیوتیک‌ها را ترجیح می‌دهیم برای بیمار تجویز نکنیم و از طریق درمان موضعی، درمان صورت گیرد. همین باعث می‌شود کمی تاخیر در درمان پیش بیاید و نتوانیم این ترشحات زردرنگ را تا موقع زایمان کامل برطرف کنیم، اما 90 درصد این ترشحات بعد از زایمان خود به خود برطرف می‌شوند.

علائم مشترک بارداری و یائسگی

علائم مشترک بارداری و یائسگی -گرچه بارداری باعث افزایش ترشح بسیاری از هورمون ها و یائسگی باعث کاهش میزان برخی هورمون ها می شود، اما این دو علائم و نشانه هایی مشابه دارند. بسیاری از زنان در سنین باروری وقتی با این علائم مواجه می شوند، هرگز باور نمی کنند که این ها نشانه یائسگی است.
علائم مشترک بارداری و یائسگی
بسیاری از زنان پیش از دوران یائسگی نیز با دیدن اولین علامت یائسگی می فهمند که دیگر باردار نمی شوند، اگرچه تغییرات در بدن آنها بسیار کند صورت می گیرد و باردار شدن هم هنوز امکان دارد. اما در هر کدام از این شرایط، مشورت با پزشک ضروری است.

دلیل این علائم و نشانه ها
علائم بارداری از تغییر در هورمون ها و گردش خون بدن ناشی می شود. در طی دو هفته بعد از لقاح، مقدار هورمون های استروژن و پروژسترون افزایش می یابند. گردش خون جفتی به محض لقاح تخمک و اتصال سلول تخم به دیواره رحم برقرار می شود و طی 13 روز بعد از این لانه گزینی، عروق خونی توسعه یافته و تقویت می شوند. سرعت ضربان قلب و حجم خون افزایش یافته و شرایط فیزیولوژیک را برای رشد جنین سازگار می کند.

علائم و تظاهرات یائسگی از نوسان، کاهش و فقدان ترشح هورمون ها در بدن ناشی می شود. با شروع تغییرات یائسگی، ترشح استروژن متغیر می شود. همانطور که بلوغ و آزاد شدن تخمک ها از فولیکول های تخمدانی دچار اختلال می شوند. در این زمان است که توقف عملکرد فولیکول ها و تخمک گذاری، منجر به سقوط ناگهانی مقدار استروژن می گردد.

1- تغییرات قاعدگی
قابل توجه ترین و برجسته ترین علامت بارداری و یائسگی، توقف قاعدگی است. در شروع قاعدگی، یک خانم ممکن است خونریزی های اندکی را تجربه کند که از تلاش تخمک لقاح یافته برای لانه گزینی در دیواره رحم ناشی می شود. هرچقدر یک زن به زمان یائسگی نزدیک تر می شود، تغییراتی در دوره های قاعدگی نظیر تغییر در تکرر و شدت قاعدگی ایجاد می شود.
حملات گر گرفتگی، نظیر احساس گرما در قسمت تحتانی بدن، می تواند در شروع یائسگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد

2- خستگی و بی حالی، تغییرات خلق و خو و سردرد
از دیگر علائمی که بین بارداری و یائسگی مشترک اند، می توان به خستگی، سردرد و تغییرات خلق و خو اشاره کرد. در اوایل بارداری خستگی می تواند ناشی از افزایش سطح پروژسترون در بدن و نیز افزایش نیاز بدن به خون و اکسیژن رسانی برای حمایت از جنین و تامین نیاز های او باشد. نوسان سطوح هورمون ها به همراه اختلالات خواب که در دوران یائسگی ایجاد می شود، می تواند علت مهم خستگی در یائسگی باشد.

سردرد دوران بارداری عارضه شایعی است که بسیاری از زنان در شروع بارداری آن را بیان می کنند. محققان دریافته اند که بسیاری از زنان، اولین حملات میگرن دوره زندگی خود را در دوران بارداری تجربه می کنند و از آن پس، بیماری میگرن برای بسیاری از آنها شروع می شود.

علاوه بر تغییرات جسمی، استرس بالا در دوران بارداری و البته یائسگی منجر به تغییرات خلق و خو و مخصوصا احساس عصبانیت و یا افسردگی در فرد می گردد.

سایر تغییرات و عوارض یائسگی
همانطور که می دانید یائسگی دوره ای از زندگی است که معمولا زنان را در سنین 45 تا 55 سالگی تحت تاثیر قرار می دهد. با این حال برخی محققان شروع برخی علائم و نشانه های یائسگی را سن 30 سالگی دانسته اند و به این شرایط، پیش از یائسگی می گویند.

تغییر در دوره های قاعدگی
اولین و بارزترین تغییر در یائسگی، تغییر دوره های قاعدگی است. اما این تغییرات در قاعدگی برای افراد مختلف متفاوت خواهد بود. دوره های قاعدگی ممکن است کوتاه تر، سخت تر و یا آسان تر شود و دفعات و تکرر دوره ها ممکن است بیشتر یا کمتر گردد. همه این تغییرات را طبیعی در نظر می گیریم اما اگر شما در دوران یائسگی، قاعدگی شدید، لکه بینی های مکرر و یا قاعدگی طولانی مدت را داشتید، بهتر است در این باره با پزشک متخصص مشورت کنید.

گر گرفتگی
حملات گر گرفتگی، نظیر احساس گرما در قسمت تحتانی بدن، می تواند در شروع یائسگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. تعریق شبانه ناشی از حملات گر گرفتگی در شب، می تواند آنقدر قوی باشد که به اختلالات خواب و بی خوابی در فرد منجر شود. در این حملات، صورت و بدن گرم می شود که تعریق شدید و سپس احساس سرما و لرز را در پی خواهد داشت.

مشکلات در خواب
همانطور که گفتیم گرگرفتگی می تواند به اختلالات خواب بینجامد. اما مشکلات خوابیدن می تواند حتی بدون وجود گرگرفتگی شبانه ایجاد شود که مخصوصا زنان در مرحله پیش یائسگی را تحت تاثیر قرار می دهد. طبیعتا عارضه ی این اختلالات خواب، خستگی و بی حالی روزانه خواهد بود.

تغییرات روحی
تغییر در هورمون ها منجر به تغییرات روحی و خلق و خو مخصوصا بروز عصبانیت و بی حوصلگی و البته افسردگی می شود. البته فراموش نکنیم که دوره میانسالی به خودی خود دوره ای پر استرس برای تمام افراد است، زیرا فرد بیش از پیش خود را در معرض مسئولیت های خانوادگی و اجتماعی می بیند و به طور کلی استرس های روحی و روانی حاکم بر فرد تشدید می شود. بسیاری از زنان ممکن است به دلیل حس ناراحتی از عدم توانایی در بچه دار شدن و حس سالخوردگی، دچار اختلالات عاطفی مخصوصا با همسر خود شوند. در اینجاست که یک مشاور خوب مثل یک دوست و همدم و البته اعضای خانواده، می توانند حس شادابی و سرزندگی را به فرد برگردانند.

تغییرات موها
یکی از تغییرات پر اهمیت برای خانم ها تغییر در حجم موهاست. با شروع دوران یائسگی و مخصوصا در دوران پیش از یائسگی، موهای سر کم پشت شده و شروع به ریختن می کنند. این در حالی است که رشد موهای صورت افزایش یافته و موهای ضخیم موجود در صورت یک خانم بیشتر می شوند. همانند تغییرات قبلی، این تغییرات نیز از تغییر سطح هورمون ها ناشی می شوند.

تغییر مجاری ادراری و مجاری تناسلی
کاهش سطح هورمون استروژن در بدن در شروع یائسگی، منجر به خشکی و نازک شدن دیواره های واژن می شوند. طبیعاتا این تغییرات بر مقاربت زناشویی تاثیر گذاشته و خطر عفونت های مثانه و مجاری ادراری را در یک خانم افزایش خواهد داد. بسیاری از زنان احساس تکرر ادرار، بی اختیاری در ادرار و مخصوصا تراوش قطرات ادرار هنگام ورزش کردن، سرفه کردن، عطسه کردن و یا خندیدن را گزارش می کنند.

تغییرات بدن
از دست دادن توده عضلانی و افزایش تدریجی توده چربی بدن در دوران پیش از یائسگی بسیار شایع است. تجمع این چربی ها بیشتر در نواحی کمر و شکم صورت می گیرد و در واقع الگوی چاقی زنان که قبل از دوران یائسگی بیشتر چاقی باسن و ران ها است به الگوی چاقی مردانه یعنی چاقی شکمی نزدیک می شود.
یائسگی همچنین دوران خطر بروز پوکی استخوان است.

ذکر این نکته نیز ضروری است که کاهش سطح هورمون های جنسی در دوران پیش از یائسگی و نیز یائسگی می تواند خطر بیماری های قلبی و سرطان های زنانه مخصوصا سرطان سینه را افزایش دهد.

البته فراموش نکنیم همه این تغییرات که همگی از تغییر سطح هورمون های جنسی و مخصوصا کاهش سطح استروژن ناشی می شود، با داشتن رژیم غذایی مناسب، افزایش فعالیت بدنی و تغییر سبک زندگی، قابل تخفیف خواهد بود.