راهکارهای درمانی پاپ اسمیر غیر طبیعی

آزمایش پاپ اسمیر یک ابزار پیشگیرانه با درجه موفقیت بالاست که غیر طبیعی بودن سلول های دهانه رحم را در زنان نشان می دهد.
آزمایش پاپ اسمیر در زنان
توصیه می شود که زنان این آزمایش را با رعایت فواصل زمانی مناسب انجام دهند تا به محض مشاهده اولین سلول های غیر طبیعی در دهانه رحم، اقدامات درمانی را انجام دهند.

غیر طبیعی بودن این آزمایش می تواند بیان کننده مشکلات جزئی یا متوسط و یا شدید در دهانه رحم باشد.

راهکارهای درمانی پاپ اسمیر غیر طبیعیراهکارهای درمانی برای غیر طبیعی بودن نتیجه آزمایش پاپ اسمیر
به محض مشاهده نتایج غیر طبیعی در آزمایش پاپ اسمیر خود، از پزشک خود درباره علت آن سئوال کنید. اگرچه ممکن است نگران کننده باشد، اما آن چه مهم است این است که باید خونسردی خود را حفظ کنید و بدانید که غیر طبیعی شدن این آزمون، امری شایع است و راه های درمانی برای کنترل آن وجود دارد.

1- کولونوسکوپی
در این روش، پزشک معالج نیاز دارد که سلول های دهانه رحم را با بزرگنمایی بالاتر و با دقت بیشتر، توسط وسیله ذره بین مانندی مشاهده و بررسی کند و با استفاده از بیوپسی، روشی را برای درمان آن پیشنهاد کند.

خوشبختانه در بسیاری از موارد، روش درمانی خاصی نیاز نمی باشد و به مرور زمان، دوره بهبودی طی خواهد شد.

کولونوسکوپی در حقیقت روشی است که امکان بررسی دقیق دهانه رحم را به پزشک خواهد داد. در طی کولونوسکوپی، پزشک معالج باید تمام ضایعات دهانه رحم را بررسی کند.

در طی کولونوسکوپی ابتدا دهانه رحم تمیز می شود و سپس با ماده اسید استیک 3 درصد شست شو داده می شود. این ماده علاوه بر این که سطح دهانه رحم را پاک می کند، سبب می شود تا سلول های غیرطبیعی این ناحیه به رنگ سفید در بیایند تا پزشک به راحتی آنها را بررسی کند.
هیسترکتومی تنها در خانم هایی انجام می گیرد که ناهنجاری های ایجاد شده در رحم آنها که حاصل سرطان می باشد بسیار شدید شده باشد و سن باروری آنها نیز به پایان رسیده باشد
اگر مناطقی از دهانه رحم مشکوک به نظر بیاید، بیوپسی انجام می گیرد. بیوپسی به معنای نمونه برداری از بافت می باشد. نمونه از بافت مشکوک گرفته می شود و به آزمایشگاه فرستاده می شود تا بررسی های پاتولوژیکی بر روی نمونه انجام پذیرد.

تحلیل متخصص پاتولوژی بر روی نمونه ها بسیار مهم می باشد و گام بعدی پزشک را در تشخیص و درمان آن مشخص می کند.
این روش کاملا ساده و بدون درد می باشد و تنها چند دقیقه زمان می برد.

تذکر : اگر بیوپسی برای خانمی انجام شود، برای یک هفته پس از آن باید از مقاربت و دوش گرفتن و یا استفاده از تامپون خودداری کند.

تذکر: حاملگی مانع از انجام کولونوسکوپی نمی باشد. تقریبا 90 درصد از افرادی که نتیجه آزمایش پاپ اسمیر آنها غیرطبیعی می باشد، کولونوسکوپی را انجام می دهند.

تذکر: اگر شرایط فرد غیرعادی باشد، تنها به کولونوسکوپی نمی توان اکتفا کرد و باید از روش دیگری به نام conization کمک گرفت.

2- Conization
در این روش، تمام بافت غیر طبیعی دهانه رحم برداشته می شود و به آزمایشگاه انتقال داده می شود و این امکان را به پاتولوژیست می دهد تا هر گونه سرطان را در کل سلول های انتقال داده شده بررسی کند.

Conization معمولا به صورت سر پایی انجام می گیرد و بیمار تحت بی حسی در بیمارستان و یا مراکز جراحی قرار می گیرد . پس از انجام conization بیمار به مدت سه هفته از دوش گرفتن و استفاده از تامپون و مقاربت جنسی باید خودداری کنند.

عوارض بعد از conization :
– خطرات ناشی از بیهوشی
– خونریزی بعد از عمل جراحی
– عوارض احتمالی ناباروری که ممکن است در آینده گریبان گیر فرد شود.

تذکر: conizationزمانی انجام می گیرد که نتایج کولونوسکوپی غیر قابل قبول بوده است.
هیسترکتومی
3- هیسترکتومی
هیسترکتومی نوعی عمل جراحی می باشد که طی آن رحم و بافت دهانه رحم برداشته می شود. اگر نتیجه تست پاپ اسمیر غیر طبیعی باشد و همه شواهد به نفع غیر سرطانی بودن این بافت باشد، جراحی به ندرت انجام می گیرد.

این جراحی تنها برای بانوانی انجام می گیرد که ناهنجاری های ایجاد شده در رحم آنها که حاصل سرطان می باشد بسیار شدید شده باشد و سن باروری آنها نیز به پایان رسیده باشد. هم چنین سایر اقدامات درمانی نیز در آنها سبب بهبودی شان نشده باشد.

4- Cryocauterzation:
این روش، روشی ساده و بی خطر می باشد. طی این روش درمانی، پروبی را به قسمت دهانه رحم می فرستند که سلول های این منطقه را توسط نیتروژن مایع سرد و فریز می کنند. فریز کردن، سبب ریزش بافت های غیر طبیعی و سرطانی دهانه رحم در فرد می شود.

نکته لازم به ذکر این است که برای فردی که تحت این روش درمانی قرار گرفته است ، انتظار می رود که تا چند هفته پس از این روش نیز ترشحات واژن داشته باشد. این عمل جراحی معمولا در مطب و به شکل سرپایی انجام می گیرد و نیاز به بستری شدن ندارد.

5- درمان با لیزر (لیزر تراپی)
هنگامی که از لیزر برای درمان استفاده می شود، پرتو لیزر، انرژی نور را تبدیل به گرما می کند و این گرما خود سبب مرگ سلول ها می شود، مانند آنچه در Cryocauterzation رخ می دهد.
استفاده از لیزر گران می باشد و نیاز به مهارت بیشتری نسبت به سایر روش ها دارد.

استفاده از این روش دردناک است و باید فرد تحت بیهوشی عمومی قرار گیرد. اما آن چه مهم است، مزیت این روش می باشد که جای زخم کمتری در محل دهانه رحم بر جای می گذارد.

در این روش مهارت و تخصص پزشک معالج بسیار حائز اهمیت می باشد و اگر به خوبی اجرا شود، شانس بهبودی فرد بالا می رود.

6- روش LEEP
در این روش از جریان برق بدون درد برای برداشتن بافت غیر طبیعی دهانه رحم استفاده می شود. این روش تحت بی حسی موضعی انجام می شود و کمی باعث انقباض و دل درد خفیف می شود. این روش در مطب و به صورت سر پایی انجام می شود .

سونوگرافی از راه واژن چیست

سونوگرافی از راه واژن چیست – امروزه سونوگرافی یکی از روش های مهم تصویربرداری در تشخیص بیماری ها می باشد. سونوگرافی ترانس واژینال نیز یکی از انواع سونوگرافی می باشد.
سونوگرافی ترانس واژینال
کلمه سونوگرافی از لفظ لاتین sono به معنی صوت و نیز graphic به معنی ترسیم گرفته شده و ultrasound از ultra به معنی ماورا و نیز sound به معنی صوت یا صدا گرفته شده است.

سونوگرافی از راه واژن چیستسونوگرافی فراصوتی
این روش بر مبنای امواج ماورای صوتی و برای بررسی بافت های زیرپوستی مانند عضلات، مفاصل، تاندون ها و اندام های داخلی بدن و ضایعات آنها استفاده می شود.

سونوگرافی در حاملگی و تشخیص انواع ناهنجاری های جنین نیز کاربردهای وسیعی دارد.

همچنین امروزه سونوگرافی کاربردهای درمانی دارد و برای تشخیص انواع ناهنجاری ها و بیماری ها استفاده می شود.
از سونوگرافی در کنترل بیماری ها نیز استفاده می شود.

سونوگرافی ترانس واژینال یک نوع سونوگرافی از ناحیه لگن می باشد که طی آن اعضای تناسلی زن بررسی می شود، از جمله رحم، تخمدان، گردن رحم و واژن.

به این دلیل به آن سونوگرافی ترانس واژینال اطلاق می شود، زیرا از طریق واژن قادر به بررسی این اعضا می باشیم.
استفاده از این نوع سونوگرافی، بی خطر بوده و روشی نسبتا غیر تهاجمی بوده محسوب می شود.

چگونه سونوگرافی ترانس واژینال انجام می گیرد؟
متخصص تصویربرداری پروبی را در قسمت واژینال فرد قرار می دهد.

پروب وارد شده، امواج صوتی از خود ایجاد می کند. این امواج فراصوت هنگام برخورد به موانع و اشیا انعکاس هایی دارند که در اخر به شکل تصویرهایی در می آیند که در سونوگرافی ها قابل مشاهده می باشند.

کامپیوتر این امواج را می گیرد و پردازش می کند و به شکل تصویرهای سونوگرافی درمی آورد. متخصص تصویر برداری نیز تصویرهای به دست آمده را بر روی صفحه نمایش مشاهده می کند.

متخصص تصویر برداری با حرکت دادن این پروب، مناطق مختلف و اندام های واقع در ناحیه لگن فرد را مشاهده و بررسی می کند.
سقط های سه ماهه اول از شایع ترین شکایات مراجعین به درمانگاه های زنان می باشد و زنان را دچار مشکلاتی نظیر باقیماندن محصولات حاملگی و خونریزی واژینال می نماید. بنابراین سونوگرافی ترانس واژینال برای بررسی این بیماران مفید است
سونوگرافی ترانس واژینال را می توان در دوران بارداری نیز انجام داد و این مزیت مهمی به شمار می رود.

اگر متخصص تشخیص دهد که برای بررسی مشکل به وجود آمده در ناحیه لگن بیمار نیاز به وضوح بیشتر لگن و یا رحم می باشد، روش خاص سونوگرافی مانند SIS و سوند هیستروگرافی انجام می گیرد.

در SIS (saline infusion sonography) نیاز به آب نمک استریل می باشد که قبل از فرستادن امواج اولتراسوند وارد رحم می کنند. آب نمک استریل سبب مشخص شدن توده های غیر طبیعی می شود و به پزشک در بررسی های خود کمک می دهد. SIS در زنان باردار انجام نمی گیرد.

چگونگی آماده شدن برای آزمایش
سونوگرافی ترانس واژینال با مثانه خالی و یا نیمه پر انجام می گیرد. این آزمایش معمولا بدون درد می باشد. اگرچه ممکن است به علت ورود پروب به قسمت واژینال، فرد کمی احساس ناراحتی و فشار ناشی از پروب را داشته باشد.

انجام این تست به چه منظور صورت می گیرد؟
– خونریزی های غیر طبیعی و مشکلات ناشی از قاعدگی
– بررسی توده های تخمدانی و کیست های آن
– بررسی انواع خاصی از مشکلات ناباروری در زنان
– بررسی های حاملگی های خارج رحمی
– دردهای ناحیه لگن

انجام این سونوگرافی در دوران بارداری به چه منظور صورت می گیرد؟
– ارزیابی موارد سقط جنین های مکرر و یا جنین در معرض خطر
– گوش دادن به صدای ضربان قلب جنین در رحم مادر
– مشاهده و بررسی جفت
– مشاهده و بررسی علت خونریزی
– پایش رشد جنین در اوایل دوران بارداری
– مشاهده رحم در حال تغییر و یا در حال باز شدن هنگام زایمان زودتر از موعد

تذکر: سقط های سه ماهه اول از شایع ترین شکایات مراجعین به درمانگاه های زنان می باشد و زنان را دچار مشکلاتی نظیر باقیماندن محصولات حاملگی و خونریزی واژینال می نماید. بنابراین سونوگرافی ترانس واژینال برای بررسی این بیماران بسیار مفید است.

تذکر : برخی از اختلالات که توسط این آزمایش مورد بررسی قرار می گیرد شامل موارد زیر می باشد: سرطان، عفونت، کیست، فیبروم ها، برخی از نواقص مادرزادی هنگام تولد و بررسی جفت.

تذکر : تا کنون هیچ گونه گزارشی از ضرر به جنین و یا مادر در حین انجام این سونوگرافی به دست نیامده است، زیرا هیچ گونه تابش در این سونوگرافی وجود ندارد، تنها از اصوات با امواج فراصوت (خارج از محدوده شنیداری انسان) استفاده می شود.

این سونوگرافی چقدر طول می کشد؟
معمولا انجام این سونوگرافی حدود سی دقیقه طول می کشد. البته این مدت بستگی به میزان وضوح تصویری دارد که بدست آمده است.

تذکر: اگر فرد نتواند فشار ناشی از پروب را در طول آزمایش تحمل کند بنا به صلاحدید پزشک، از داروهایی برای بیهوش شدن و یا رفع حساسیت او استفاده می شود.

تذکر: اگر باردار هستید و نمی خواهید نوع خاصی از سونوگرافی را انجام دهید، حتما با پزشک متخصص زنان و زایمان راجع به انجام دادن و یا ندادن آن مشورت کنید.

چه نوع فرکانسی برای این سونوگرافی استفاده می شود؟
معمولا فرکانسی که این سونوگرافی را با آن انجام می دهند 10 مگاهرتز می باشد. پروبی که این فرکانس را ایجاد می کند، از این طریق واژن به رحم و تخمدان نزدیک می شود و تصویر آنها بر روی مانیتور ایجاد می شود.

علل ترشحات سینه

ترشحات سینه – ترشحات نوک سینه می تواند یکی از علائم سرطان سینه باشد، اما در اغلب موارد ترشحات نوک پستان بی خطر هستند.

توجه به موارد زیر هنگام بروز ترشحات نوک سینه مهم است:
– ترشح از یک سینه و یا دو سینه
– توده، درد و یا تغییر در نوک پستان به همراه ترشح
– حاملگی
– استفاده از وسایل ضد بارداری
– اختلالات قاعدگی
– سابقه بیوپسی پستان
– عفونت و یا سرطان پستان
– ضربه به قفسه سینه
– دستکاری پستان
– مصرف برخی داروها که محرک ترشح سینه اند

ترشحات نوک سینه می تواند یکی از علائم سرطان سینه باشد، اما در اغلب موارد ترشحات نوک پستان بی خطر هستند.

ترشحات سینهتشخیص ترشحات خوش‌خیم (بی خطر) از ترشحات بدخیم (خطرناک)
– اگر ترشحات سینه خودبخود خارج شوند، معمولا جدی است. اما اگر ترشحات با فشار دادن نوک سینه بیرون بیاید، می توان آن را نادیده گرفت.

– رنگ ترشحاتی که نگران کننده هستند، معمولا خونی و یا روشن است.

– اگر سینه را فشار دهید و از نقاط متعدد نوک پستان ترشحاتی خارج شود، جای نگرانی کمتری دارد، با این حال اگر ترشحات به طور مداوم از یک قسمت نوک پستان خارج شوند، نگران کننده است.
ترشحات خونی، آبکی و یا صورتی نوک سینه احتیاج به بررسی دقیق پزشکی دارند و در نهایت ممکن است به جراحی نیاز پیدا کنند. پس حتما آنها را جدی بگیرید

ترشحات نوک پستان در اواخر بارداری و یا پس از زایمان طبیعی است، ولی در سایر اوقات غیرطبیعی و در اغلب موارد خوش خیم می باشد.
چند نوع از ترشحات نوک پستان عبارتند از:

1- ترشحات طبیعی
در اکثر خانم ها، اگر نوک سینه مخصوصا پس از استحمام بین دو انگشت فشار داده شود، مایعی از آن خارج می شود. در خانم هایی که از قرص های ضدبارداری و آرام بخش استفاده می کنند، این مسئله شایع تر است.
همچنین قبل از یائسگی، این ترشحات زیاد دیده می شود که علت آن، ریزش سلول های سطحی مجاری پستان به علت تغییرات هورمونی است.
ترشحات طبیعی پستان، احتیاج به درمان پزشکی ندارند.

2- ترشح شیری رنگ
ترشحات شیری رنگ معمولا در خانم هایی که در سنین باروری هستند، به صورت خودبخودی و دوطرفه دیده می شود. ترشح شیری ناشی از افزایش هورمونی به نام پرولاکتین است. این هورمون در اواخر دوران حاملگی و طی شیردهی در بدن افزایش می یابد و منجر به تولید شیر می شود.

3- ترشحات رنگی
گشاد شدن مجاری پستان می تواند باعث ترشحات چسبناک نوک سینه شود که معمولا در زنان یائسه به صورت دو طرفه وجود دارد. گشاد شدن مجرای پستان اغلب با درد، خارش و ورم نوک پستان همراه است. رنگ این ترشحات می تواند سفید، زرد، قهوه ای، سبز، آبی و یا خاکستری باشد.
این ترشحات رابطه ای با سرطان سینه ندارند و کاملا بی خطر می باشد.

4- ترشحات چرکی
اغلب این ترشحات یک طرفه می باشند و پس از کشت ترشحات سینه در آزمایشگاه، عفونت در آن مشاهده می شود. عفونت پستان (ماستیت) اغلب در زنانی که در دوران شیردهی قرار دارند دیده می شود.
در این حالت باید آنتی بیوتیک مصرف شود و آبسه پستان باید تخلیه شود.
اگر عفونت و التهاب پستان با درمان های انجام شده برطرف نشد، باید به وجود سرطان های التهابی شک کنیم و از دیواره پستان نمونه برداری انجام شود.

5- ترشحات آبکی و بی رنگ
این نوع ترشحات نیاز به بررسی دقیق تر دارد. این نوع ترشحات کاملا شفاف و بی رنگ هستند.
ترشحات آبکی و بی رنگ می تواند نشانه ای از وجود سلول های غیرطبیعی از جمله سلول های سرطانی در پستان باشد.
زمانی که ترشحات از هر دو پستان وجود دارد، خطر ابتلا به سرطان کمتر می شود.

6- ترشحات رقیق و روشن با ته رنگ صورتی
در ترشحات رقیق و روشن با ته رنگ صورتی، گلبول های قرمز در زیر میکروسکوپ مشاهده مشاهده می شود و در حالت دوطرفه، نگرانی کمتری وجود دارد.

7- ترشحات خونی
ترشحات خونی می تواند نشانه ای از وجود سلول های سرطانی در پستان باشد، بنابراین بررسی پزشکی توصیه می شود .
مهم ترین نوع ترشح پستان از لحاظ مشکوک بودن به سرطان، ترشح خونی می باشد.
اگر ترشحات خونی و یا صورتی رنگ در سینه خود احساس کردید، سریعا به پزشک مراجعه کنید.
اگر ترشح خونی همراه با مواردی مانند یک طرفه بودن ترشح و سن بالای چهل سال بود، نیاز به بررسی های دقیق تر پزشکی دارد.

ترشح خونی نوک پستان در اواخر باردرای و دوران شیردهی می تواند به علت افزایش عروق بافت پستان باشد و مدتی پس از زایمان برطرف می شود. در این زمان اگر توده ای تشخیص داده نشد، نیازی به بررسی های بیشتر نمی باشد.

تذکر: ترشحات خونی، آبکی و یا صورتی احتیاج به بررسی دقیق پزشکی دارند و در نهایت ممکن است به جراحی نیاز پیدا کنند. پس حتما آنها را جدی بگیرید.

چگونه ترشح نوک پستان بررسی می شود؟
پستان توسط پزشک معاینه می شود.
پزشک در مورد سابقه ابتلا به بیماری ها و وضعیت سلامتی از شخص سوال می کند و ممکن است برای ارزیابی های دقیق تر، ماموگرافی و یا سونوگرافی تجویز نماید.
سونوگرافی برای بررسی علل ترشحات از نوک پستان بسیار مفید است.
در برخی موارد، نمونه برداری از پستان نیز انجام خواهد شد.

در صورت وجود ترشح نوک پستان چه باید کرد؟
آسوده خاطر باشید چون اکثر ترشحات نوک سینه خطری ندارند. اما خوب است که در صورت مشاهده هر گونه اختلال در سینه ها، به پزشک مراجعه کنید، چون ممکن است آن وضعیت نیاز به درمان پزشکی داشته باشد و در صورت جدی بودن مشکل، هرچه زودتر اقدام کنید، برایتان بهتر خواهد بود.

کیست تخمدان چیست

کیست تخمدان چیست -بعضی‌ها اصلا نمی‌دانند کیست تخمدان چیست و چرا ایجاد می‌شود، اما تا اسمش را می‌شنوند، به ناباروری و نازایی فکر می‌کنند. عده دیگری هم هستند که باور دارند کیست‌های تخمدانی یعنی همان سرطان تخمدان و برای همین، با شنیدن این موضوع حسابی نگران می‌شوند. در صورتی که متخصصان زنان و زایمان تعریف دیگری برای کیست تخمدان دارند و تاکید می‌کنند، کیست‌ تخمدان همیشه بدخیم نخواهد بود.

به ساختمان‌های کیسه مانندی که حاوی مایع است، کیست گفته می‌شود. کیست های تخمدان کیسه هایی حاوی مایع هستند که درون تخمدان و یا روی آن رشد می کنند.

شایع‌ترین توده‌های تخمدان در سنین بین 22 تا 45 سالگی، همین توده‌های کیستیک است که البته به‌طور کلی حدود 80 تا 85 درصد این توده‌ها خوش‌خیم خواهد بود.

انواع مختلفی از کیست های تخمدان وجود دارند که شایع ترین آنها، کیست های فولیکولی است که در یکی از فولیکول های تولیدکننده تخمک ایجاد می شود.

کیست‌های ساده (فولیکولی) با رشد قسمتی از تخمدان و تجمع مایع داخل آن مشخص می‌شوند و نباید با فولیکول تخمک اشتباه شوند.

بیشتر این کیست‌ها خودبخود و یا با مصرف قرص‌های ضد بارداری از بین می‌روند و اغلب موجب بروز مشکلی نمی شوند. البته گاه موجب درد شکمی می شوند.

دکتر آمنه‌السادات حقگو ، جراح و متخصص زنان و زایمان در این باره می‌گوید:
وجود این کیست‌ها در تخمدان، معمولا در سال‌های باروری یعنی در سنین میان بیست و دو تا چهل و پنج سالگی شایع است و در این سن و سال هم بیشتر آنها خوش‌خیم هستند.

 کیست تخمدان چیستکیست‌های مختلف؛ علل متفاوت
بی‌شک، خانم‌هایی که دچار کیست تخمدان می‌شوند، در پی یافتن راهی برای پیشگیری از ایجاد آن خواهند بود اما تا ندانیم کیست‌ تخمدان به چه دلیلی ایجاد می‌شود، نمی‌توانیم راه‌حلی برای پیشگیری از بروز آن پیدا کنیم.
بعضی‌ خانم های مبتلا به کیست تخمدان از درد شکایت می‌کنند، عده‌ای دچار اختلالات قاعدگی می‌شوند و گروهی هم اصلا متوجه وجود کیست‌ نخواهند شد تا زمانی که اقدام به بارداری ‌کنند و با مشکل مواجه ‌شوند
اغلب کیست‌ها ناشی از اختلال عملکرد تخمدان است، یا از انواع نئوپلاستیک که می‌تواند خوش‌خیم یا بدخیم باشد. بنابراین در یک دسته‌بندی کلی، کیست‌ها را می‌توان به دو گروه ناشی از اختلال عملکرد و نئوپلاستیک تقسیم کرد.

80 تا 85 درصد کل توده‌های تخمدان خوش‌خیم هستند. احتمال این‌که توده‌های تخمدانی در سنین کمتر از چهل و پنج سالگی بدخیم شود، کمتر از 6 درصد است و با توجه به سن شایع بروز کیست‌های تخمدانی مشخص می‌شود، معمولا جای نگرانی در این‌باره وجود ندارد. اما در صورت روبه‌رو شدن با این کیست‌ها، باید به پزشک مراجعه و بر اساس نظر او نسبت به درمان اقدام کنید.

احتمال بروز کیست‌های عملکردی تخمدان ـ که بر اثر اختلال عملکرد و اختلالات هورمونی ایجاد می‌شود ـ با استعمال دخانیات افزایش پیدا می‌کند. از طرف دیگر، مصرف قرص‌های جلوگیری از بارداری احتمال ایجاد کیست‌های عملکردی را کاهش می‌دهد.

برخی کیست‌ها هم منشا مادرزادی دارد و برخی دیگر ناشی از متاستاز توده‌های رحم، معده، پستان و روده به تخمدان است. علاوه بر این‌، مصرف بعضی داروهای محرک تخمدان ـ که برای درمان نازایی از آنها استفاده می‌شود ـ می‌تواند زمینه‌ساز ایجاد کیست باشد.

اندومتریوز نیز بیماری مهمی است که می‌تواند عاملی باشد برای نازایی، ولی علت ایجاد آن ناشناخته است و بعضی عوامل محیطی و ژنتیک را در بروز آن موثر دانسته‌اند.

نشانه‌های متنوع از درد تا نازایی
بعضی‌ها از درد شکایت می‌کنند، عده‌ای دچار اختلالات قاعدگی می‌شوند و گروهی هم اصلا متوجه وجود کیست‌ نخواهند شد تا زمانی که اقدام به بارداری ‌کنند و با مشکل مواجه ‌شوند. بنابراین نباید منتظر نشانه خاصی باشید، چون علائم و نشانه‌های هر یک از کیست‌ها بر اساس نوع آن می‌تواند متفاوت باشد. همچنین با توجه به این‌که تخمدان در حفره شکمی قرار دارد، بروز کیست ممکن است در مراحل اولیه نشانه خاصی برای فرد ایجاد نکند، مگر این‌که کیست‌ها از نوع عملکردی و فعال از نظر هورمونی باشد که نشانه‌های آن به‌صورت نداشتن تعادل هورمونی مانند خونریزی‌ غیرطبیعی قاعدگی نمایان می‌شود.

بعضی افراد هم فقط با درد ناگهانی روبه‌رو می‌شوند که این درد ناشی از پیچ خوردن توده است، یا پارگی کیست و خونریزی داخل آن که در این شرایط، بیمار با درد شکمی حاد و به صورت اورژانسی به پزشک مراجعه خواهد کرد.

بعضی انواع کیست‌ها ممکن است علائم دیگری مانند اتساع شکم داشته باشند. در چنین مواقعی کیست آن قدر بزرگ می‌شود که این مشکل را برای فرد ایجاد می‌کند یا حتی ممکن است بزرگ شدن کیست، درد و ناراحتی یا احساس فشار در قسمت‌های تحتانی شکم ایجاد کند.

همچنین در صورتی که کیست روی دستگاه‌ها و اعضای مختلف بدن اثر فشاری داشته باشد، مشکلات دیگری مانند تکرر ادرار بر اثر فشار بر مثانه یا درد پهلو به دلیل وارد شدن فشار بر کلیه ایجاد خواهد کرد.

در بیماری تخمدان پلی‌کیستیک، کیست‌ها با نشانه‌های ظاهری خودشان را نشان می‌دهند و موجب رشد موهای زائد، آکنه و ریزش مو از نوع مردانه در خانم‌ها خواهند شد.
کیست تخمدان را می‌توان با روش جراحی باز و یا لاپاراسکوپی عمل کرد
این بیماری با نشانه‌های متفاوتی از جمله اختلال قاعدگی، درد زیر شکم، درد شدید هنگام نزدیکی و قاعدگی، درد در زمان اجابت مزاج و لکه‌بینی تظاهر می‌کند و حتی ممکن است ناباروری، تنها علامت کیست‌ تخمدان باشد.

درمان کیست تخمدان؛ جراحی یا دارویی؟
خیلی‌ها فکر می‌کنند تنها راه درمان کیست‌های تخمدان، جراحی و خارج کردن توده است، در حالی‌که بر اساس سن و شرایط جسمی بیمار، علائم بیماری و مشخصات سونوگرافی و آزمایش‌های خون باید درباره روش درمان تصمیم‌گیری کرد.

اغلب کیست‌ها که کیست‌های فیزیولوژیک تخمدان هستند، با یک درمان دارویی معمولی برطرف خواهند شد و حتی اگر بیمار کیست ساده‌ فیزیولوژیک داشته باشد و هیچ دارویی هم مصرف نکند، انتظار می‌رود کیست پس از دو ماه کوچک‌تر شود، اما اگر بعد از این مدت، اندازه کیست تغییر نکند یا بزرگ‌تر شود، باید دنبال پیدا کردن علت اصلی و درمان صحیح آن باشیم.

اندازه توده در انتخاب روش درمان بسیار مهم است. کیست‌های فیزیولوژیک تخمدان که خودبه‌خود ممکن است برطرف شوند، اندازه‌ای کوچک‌تر از شش سانتی‌متر دارند. بنابراین برای توده‌های ساده که محتویات داخل آن مایع و شفاف است و کدورتی دیده نمی‌شود، معمولا جای نگرانی وجود ندارد، اما در صورتی که مایع داخل کیست شفاف نباشد، دیواره‌های ضخیمی در آن دیده شود یا اندازه‌اش بیشتر از شش تا هشت سانتی‌متر باشد، نیاز است بررسی‌ دقیق‌تر انجام شود.

لاپاراسکوپی
کیست تخمدان را می‌توان با روش جراحی باز و یا روش لاپاراسکوپی عمل کرد و جراح بر اساس شرایط بیمار، نوع کیست و آزمایش‌های وی باید روش مناسب را انتخاب کند. البته تبحر جراح و امکانات در دسترس او نیز بر انتخاب روش جراحی تاثیرگذار خواهد بود.

خوراکی‌های مفید و مضر برای کیست‌های تخمدان
در‌باره بعضی انواع کیست‌ها که علل ناشناخته دارند، هیچ رژیم غذایی مفید یا مضری مشخص نشده، اما انواع‌دیگری از کیست‌های تخمدانی هستند که با نحوه تغذیه فرد ارتباط خواهند داشت.

پیروی از رژیم‌های‌ غذایی غنی از چربی و گوشت قرمز، احتمال بروز بیماری اندومتریوز را افزایش می‌دهد و به همین دلیل توصیه می‌شود، کسانی که سابقه این بیماری در خانواده‌شان وجود دارد، بیشتر از رژیم غذایی حاوی سبزیجات و میوه‌ها استفاده کنند.

بارداری‌ و شیردهی از دیگر عواملی است که می‌تواند احتمال روبه‌رو شدن با این بیماری را کاهش دهد و یکی از عوامل محافظت‌کننده به‌شمار می‌آید.

بیماران زیادی هم هستند که وقتی متوجه کیست تخمدان می‌شوند، نمی‌دانند ورزش و فعالیت‌ جسمی به ضررشان است یا نه.

برای بعضی انواع کیست‌ها و بر اساس اندازه آن، پزشک فعالیت ورزشی سنگین را ممنوع می‌کند تا احتمال پاره شدن کیست کاهش یابد، ولی برای کیست‌هایی که اندازه‌شان کوچک است، محدودیت خاصی در این زمینه وجود ندارد.

سندروم تحریک بیش از حد تخمدان ها چیست

سندروم تحریک بیش از حد تخمدان ها چیست -سندروم تحریک بیش از حد تخمدان ها بعد از تزریق داروهای هورمونی هنگام لقاح خارج رحمی (IVF) اتفاق می افتد. لقاح خارج رحم یا آی وی اف، یکی از روش های درمان نازایی است که در محیط آزمایشگاهی صورت می گیرد.

سندروم تحریک تخمدان هاسندروم تحریک تخمدان ها

تزریق داروهای هورمونی باروری (درمان نازایی) رشد تخمک ها را در تخمدان ها تحریک می کند، ولی اینکه بگوییم شما دقیقا به چه میزان دارو نیاز دارید، مشکل است.

مقادیر بیش از حد این هورمون ها در بدن شما منجر به بروز سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها OHSS)) می شود که در این حالت تخمدان ها ورم می کنند و درد می گیرند.

تعداد کمی از زنان دچار موارد شدید این سندرم می شوند که باعث افزایش سریع وزن، درد شکم، استفراغ و تنگی نفس می گردد.

مصرف داروهای خوراکی درمان کننده ناباروری مانند کلومیفن کمتر باعث بروز سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها OHSS)) می شود.

گاهی هم این سندرم خودبخود رخ می دهد و ربطی به درمان نازایی ندارد.

نشانه های این سندرم کدامند؟
نشانه های سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها اغلب طی ده روز بعد از تزریق داروهای محرک تخمک گذاری شروع می شود.
علائم این سندرم از خفیف تا شدید متغیر هستند که به تدریج بدتر می شوند و یا بهبود می یابند.

علائم سندرم خفیف تا متوسط:
– درد خفیف تا متوسط شکمی که می رود و می آید.
– نفخ شکم یا افزایش اندازه دور کمر
– حالت تهوع
– استفراغ
– اسهال
– احساس درد و ناراحتی در ناحیه تخمدان ها
داروهای تزریقی درمان کننده نازایی بیشتر از قرص خوراکی آن (کلومیفن) باعث ایجاد سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها می شوند
برخی از زنانی که داروهای درمان کننده نازایی را تزریق می کنند، دچار نوع خفیف این سندرم می شوند که بعد از حدود یک هفته برطرف می شود.

اما اگر خانمی بعد از تزریق این داروها، باردار شود، علائم سندرم بدتر می شوند و چند روز تا چند هفته طول می کشند.

علائم سندرم شدید:
– افزایش سریع وزن؛ به عنوان مثال 3/2 کیلوگرم در یک روز و یا 5/4 کیلوگرم در 3 روز یا بیشتر
– درد شدید شکمی
– تهوع و استفراغ شدید و مداوم
– کاهش دفع ادرار
– ادرار تیره رنگ
– تنگی نفس
– سفتی یا بزرگی شکم
– سرگیجه

مراجعه به پزشک
اگر در حال درمان نازایی خود بودید و دچار علائم سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها گشتید، به پزشک خود بگویید.

حتی اگر دچار سندرم خفیف شوید، پزشک از نظر افزایش وزن و بدتر شدن علائم، شما را تحت نظر می گیرد و معاینه می کند.

اگر در طی درمان نازایی خود دچار مشکلات تنفسی و یا درد پاها شدید، فورا به پزشک مراجعه کنید.
این علائم می تواند نشان دهنده وضعیت اورژانسی باشد که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.

علل این سندرم کدامند؟
علت دقیق این سندرم مشخص نشده است، اگرچه وجود مقادیر بالای هورمون HCG در خون نقش مهمی در این ارتباط دارد. هورمون HCG معمولا در طی بارداری در بدن زنان تولید می شود.

رگ های خونی تخمدان ها، واکنش غیرعادی به مقادیر بالای هورمون HCG نشان می دهند و شروع به نشت مایعات می کنند.
این مایعات باعث می شوند تخمدان ها ورم کنند و گاهی اوقات مقادیر زیاد مایعات به سمت شکم می رود.

طی درمان نازایی، هورمون HCG به عنوان یک داروی محرک تخمدان ها به زنان نازا تزریق می شود و فولیکول کامل و بالغ، تخمک خود را رها می کند.
سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها معمولا طی یک هفته بعد از تزریق هورمون HCG بروز می کند.

اگر در طی درمان نازایی، باردار شوید، بدن شما در پاسخ به باردار شدن، خودش نیز HCG تولید می کند و این سندرم بدتر می شود.

داروهای تزریقی درمان کننده نازایی بیشتر از قرص خوراکی آن (کلومیفن) باعث ایجاد سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها می شوند.

عوامل خطر
زنان جوان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک که فولیکول های زیادی در تخمدان های خود دارند، در معرض خطر زیادی برای ابتلا به سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها هستند.

عواملی که خطر ابتلا به سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها را افزایش می دهند، عبارتند از:

– سندرم تخمدان پلی کیستیک: یک بیماری تناسلی که باعث خونریزی نامنظم قاعدگی، رشد موهای زائد و ظاهر غیرعادی تخمدان در سونوگرافی می شود.
– تعداد زیاد فولیکول ها در تخمدان ها
– زنان جوان
– وزن کم بدن
– مقادیر بالای هورمون استرژن در بدن قبل از تزریق هورمون HCG
– سردرد میگرنی
– بارداری های متعدد (چند بار باردار شدن)
– سابقه ابتلا به این سندرم

البته در برخی موارد، زنانی که هیچ نوع عامل خطری نداشته اند، دچار این سندرم می شوند.

عوارض
حدود یک تا دو درصد زنانی که تحت درمان های محرک تخمدان ها قرار می گیرند، دچار نوع شدید این سندرم می شوند. موارد شدید این سندرم مرگبار است.

پیچ خوردن کیست تخمدان
عوارض سندرم تحریک بیش از تخمدان ها عبارتند از:
– تجمع مایعات در شکم و گاهی اوقات در قفسه سینه
– اختلال و عدم تعادل املاح بدن مثل سدیم، پتاسیم و غیره
– لخته شدن خون در رگ های خونی بزرگ و معمولا در پاها
– نارسایی کلیه
– پیچ خوردگی یک تخمدان
– پاره شدن کیست در یک تخمدان که منجر به خونریزی خطرناک می شود.
– مشکلات تنفسی
– عدم موفقیت بارداری به دلیل سقط جنین یا باردار نشدن در اثر عوارض سندرم
– به ندرت مرگ

راه های تشخیص
1- معاینه بدنی بیمار توسط پزشک : پزشک هر گونه افزایش وزن، افزایش اندازه دور کمر و درد شکمی را در شما بررسی کرده و می نویسد.

2- سونوگرافی : اگر دچار سندرم تحریک بیش از تخمدان ها باشید، سونوگرافی نشان می دهد که تخمدان های شما بزرگ تر از حد طبیعی شده اند و کیست های بزرگ پر از مایعی دارند.
طی درمان نازایی با داروها، پزشک به طور منظم تخمدان های شما را با سونوگرافی از طریق واژن بررسی می کند.

3- آزمایش خون: پزشک توسط نتایج برخی آزمایشات خون می تواند غلظت خون شما را بررسی کند و اینکه آیا عملکرد کلیه های شما در اثر این سندرم آسیب دیده است یا نه.

در قسمت بعدی این مطلب راه های درمان و پیشگیری از این سندرم را برایتان خواهیم گفت.

پیشگیری و درمان تحریک بیش از حد تخمدانها

تحریک بیش از حد تخمدانها – تزریق داروهای هورمونی درمان کننده نازایی، رشد تخمک ها را در تخمدان ها تحریک می کند. مقادیر بیش از حد این هورمون ها در بدن شما منجر به بروز سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها OHSS)) می شود که در این حالت تخمدان ها ورم می کنند و درد می گیرند.

سندروم تحریک بیش از حد تخمدان ها بعد از تزریق داروهای هورمونی هنگام لقاح خارج رحمی (IVF) اتفاق می افتد. لقاح خارج رحم یا آی وی اف، یکی از روش های درمان نازایی است که در محیط آزمایشگاهی صورت می گیرد.

پیشگیری و درمان تحریک بیش از حد تخمدانهادرمان پزشکی سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها

سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها معمولا به طور خودبخود طی یک یا دو هفته برطرف می شود، ولی اگر باردار باشید، کمی بیشتر طول می کشد.

هدف از درمان، رفع ناراحتی شما، کاهش فعالیت تخمدان ها و جلوگیری از ایجاد عوارض آن است.

سندرم خفیف تا متوسط

سندرم خفیف معمولا خودبخود بهبود می یابد.

راه های درمان سندرم متوسط عبارتند از:

– مصرف داروهای ضد تهوع، داروهای مسکن و یا هر دو (با تجویز پزشک)

– انجام معاینه منظم بدنی توسط پزشک و سونوگرافی

– اندازه گیری روزانه وزن بدن و دور کمر برای بررسی تغییرات شدید آنها

– اندازه گیری ادرار تولیدشده در هر روز

– آزمایش خون برای بررسی کم آبی بدن، عدم تعادل املاح بدن و سایر مشکلات

– نوشیدن آب و مایعات به میزان کافی

– کشیدن آب اضافی شکم توسط وارد کردن سوزن به داخل شکم

– پوشیدن جوراب های واریسی برای جلوگیری از لخته شدن خون در پاها

سندرم شدید

در سندرم شدید تحریک بیش از حد تخمدان ها، بایستی در بیمارستان بستری شوید تا تحت نظر پزشک و درمان های خاص قرار بگیرید، مثل تزریق مایعات داخل وریدی (زدن سرم).

ممکن است پزشک برای کاهش علائم بیماری، دارویی به نام کابرگولین (Cabergoline) به شما بدهد.

در برخی موارد، پزشک داروی دیگری که آنتاگونیست GH- RH است، برای شما تجویز می کند که فعالیت تخمدان ها را متوقف کند.

عوارض خطرناک این سندرم نیاز به درمان های اضافی دارد، به عنوان مثال عمل جراحی برای پارگی کیست تخمدان و یا مراقبت ویژه برای مشکلات کبدی یا ریوی.

همچنین بایستی داروهای ضد انعقاد را برای کاهش خطر لخته شدن خون در پاها مصرف کنید.

بایستی پزشکی که نازایی شما را درمان می کند، به دقت درمان های شما را کنترل کند، به عنوان مثال برای بررسی رشد فولیکول ها در تخمدان ها هر چند مدت یک بار سونوگرافی انجام دهد و برای بررسی مقادیر هورمون های بدن، آزمایش خون از شما بگیرد
درمان خانگی سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها

اگر سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها را داشته باشید، احتمالا می توانید کارهای روزمره خود را انجام دهید. به توصیه های زیر که می تواند توصیه های پزشک شما باشد عمل کنید:

– برای کاهش درد شکم از داروهای مسکن مثل بروفن یا استامینوفن استفاده کنید.

– از رابطه جنسی با همسر خود پرهیز کنید تا درمان شوید، زیرا رابطه جنسی در این شرایط باعث ایجاد درد و پارگی کیست تخمدان ها می شود.

– فعالیت بدنی سبک داشته باشید و از فعالیت های شدید و قوی خودداری کنید.

– هر روز خودتان را وزن کنید ( با یک وزنه ثابت) و اندازه دور کمر خود را بگیرید تا هر گونه افزایش غیرعادی وزن و یا دور کمر خود را به پزشک بگویید.

– اگر علائم بیماری شما بدتر شدند، به پزشک بگویید.

جلوگیری از سندرم تحریک بیش از حد تخمدان ها

برای کاهش خطر ابتلا به این سندرم نیاز به یک برنامه شخصی برای درمان نازایی خود دارید.

بایستی پزشکی که نازایی شما را درمان می کند، به دقت درمان های شما را کنترل کند، به عنوان مثال برای بررسی رشد فولیکول ها در تخمدان ها هر چند مدت یک بار سونوگرافی انجام دهد و برای بررسی مقادیر هورمون های بدن، آزمایش خون از شما بگیرد.

راهکارهای جلوگیری از این سندرم عبارتند از:

1- تنظیم دوز داروهای مصرفی: پزشک کمترین دوز داروهای محرک غدد جنسی (تخمدان ها) را برای تحریک تخمدان ها و شروع تخمک گذاری استفاده می کند.

2- کوآستینگ (Coosting) : اگر میزان هورمون استروژن در بدن شما بالا باشد و یا تعداد زیادی فولیکول کامل در تخمدان های خود داشته باشید، پزشک تزریق داروهای درمان کننده نازایی را متوقف می کند و قبل از تزریق HCG ، چند روز صبر می کند. هورمون HCG تخمک گذاری را تحریک می کند. این کار را کوآستینگ می گویند.

3- خودداری از تزریق واکسن HCG : به دلیل آنکه این سندرم اغلب بعد از تزریق واکسن HCG بروز می کند. جایگزین کردن یک روش درمانی دیگر به جای تزریق HCG برای تحریک تخمک گذاری، یک راه جلوگیری از بروز این سندرم است.

4- فریز کردن جنین : اگر تحت درمان نازایی با روش لقاح خارح رحمی (IVF) هستید، تمامی فولیکول ها (نارس و بالغ) برای کاهش خطر ابتلا به سندرم، از تخمدان های شما برداشته می شوند.

فولیکول های بالغ بارور شده و فریز می شوند. سپس تخمدان ها استراحت می کنند. وقتی که بدن شما آماده شد، مجددا درمان لقاح خارج رحمی از سر گرفته می شود.

عوارض چسبندگی رحم چیست

عوارض چسبندگی رحم چیست -یکی از بیماری‌های نسبتا شایع در میان زنان، چسبندگی رحم است که در اثر عوامل متعددی اتفاق می‌افتد و در صورت عدم تشخیص به موقع ممکن است به نازایی و یا سقط‌های مکرر در زنان منجر شود.

چسبندگی رحم

درباره این بیماری با دکتر مریم کاشانیان، رییس بیمارستان شهید اکبرآبادی و عضو هیات علمی‌دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گفت‌وگویی کردیم که در ادامه می‌خوانید.

بیماری چسبندگی رحم را تعریف کنید.
در ابتدا باید گفت که چسبندگی‌های شایع در زنان چند دسته‌اند؛ یکی چسبندگی داخل رحم است و دیگری چسبندگی در داخل لگن که هر یک از این دو حالت، موضوعی جداگانه است.

چسبندگی داخل رحمی در شرایط معمولی برای هیچ زنی اتفاق نمی‌افتد، چرا که پوشش درونی رحم یا مخاط آندومتر در رحم به طور طبیعی و مرتب ایجاد می‌شود و ریزش می‌کند که باعث به وجود آمدن قاعدگی می‌شود.

اما گاهی اوقات تحت شرایطی این مخاط از بین می‌رود و کم‌کم به دلیل فقدان آندومتر، قسمت‌های مختلف داخلی رحم به هم می‌چسبند که اصطلاحا به آن «نشانگان آشرمن» گفته می‌شود.

عوارض چسبندگی رحم چیستچه شرایطی باعث چسبندگی رحم می‌شوند؟
یکی از مهم‌ترین عوامل عفونت‌هاست، ولی منظور آن دسته از عفونت‌های رایج بین خانم‌ها نیست. به صورت معمول وقتی به عفونت اشاره می‌شود خانم‌ها فکر می‌کنند هر نوع ترشحی از واژن عفونت است و باعث چسبندگی می‌شود. در حالی که در اینجا منظور برخی عفونت‌های شدید و مزمن به عنوان نمونه ناشی از بیماری‌های سل و جذام است که می‌توانند پوشش درونی آندومتر را از بین ببرند، چرا که این بافت در شرایط عادی از بین نمی‌رود.

یکی دیگر از شرایطی که ممکن است باعث از بین بردن مخاط داخلی رحم شود، کورتاژهای خشن است. البته بازهم منظور کورتاژهای معمولی نیست، بلکه کورتاژهایی که به بافت داخل رحم صدمه بزند و در مواردی اتفاق می‌افتد که جنین در داخل رحم مرده و دفع نشده باشد که اصطلاحا به آن «سقط فراموش‌شده» گفته می‌شود. در این حالت جنین به داخل رحم چسبیده و به زحمت کنده می‌شود و باید به ناچار این کورتاژ خشن صورت بگیرد.

بنابراین به خانم‌ها هشدار می‌دهیم که اگر احیانا جنینی در داخل رحمشان از بین رفت، زودتر اقدام به دفع آن کنند تا بافت داخل رحم بیرون بیاید، چرا که درغیر این صورت منجر به انجام کورتاژ خشن شده و به دنبالش چسبندگی رحم اتفاق می‌افتد.
برای پیشگیری از چسبندگی رحم توصیه می شود قبل از ابتلا به نازایی و دچار شدن به جراحی های گزاف، پس از مشاهده هر گونه علامت عفونت به پزشک مراجعه کنید
یکی دیگر از عواملی که می تواند سبب چسبندگی لوله های رحمی شود جراحی ها هستند. از شایع ترین جراحی ها می توان آپاندیسیت را نام برد. یکی دیگر از جراحی هایی که ممکن است باعث چسبندگی شود، جراحی کیست تخمدان ، فیبروم رحمی و جراحی هایی است که داخل لگن انجام می شود. در این موارد باید با انتخاب صحیح بیمار و اجرای تکنیک های مناسب جراحی و تجویز آنتی بیوتیک به میزان کافی از بروز عفونت و چسبندگی جلوگیری کرد.

سزارین هم به دلیل اینکه نوعی عمل جراحی است می تواند چنین عارضه ای را داشته باشد. در برخی از خانم ها بعد از یک بار سزارین چسبندگی های شکمی دیده می شود، اما چسبندگی های شکمی کمتر در ناحیه لوله های رحمی و بیشتر در ناحیه مثانه دیده می شود. اما اگر روش سزارین به صورت اصولی انجام شود این مشکل به وجود نمی آید.

چسبندگی داخل رحمی چه علائم و عوارضی دارد؟
اگر چنین چسبندگی‌ای در رحم اتفاق بیفتد زنان ممکن است نازایی پیدا کنند، چرا که بافت داخل رحم محل لانه‌گزینی جنین است و با آسیب دیدن آن خطر نازایی به وجود می‌آید.

همچنین ممکن است موجب سقط‌های مکرر یا دردهای زیر شکم یا قطع قاعدگی شود.

و نوع دوم؟
آن چسبندگی که بین مردم مصطلح است در واقع چسبندگی لگن است که در اطراف رحم یا بیرون از رحم اتفاق می‌افتد که بین رحم، تخمدان‌ها، جداره روده و جداره شکم یا جداره لگن چسبندگی ایجاد می‌کند.

باز هم عفونت‌ها در صدر علل به وجود آمدن این عارضه هستند. عفونت‌های ناشی از میکروب «کلامیدیا» یکی از علت‌های این چسبندگی است.

بیماری التهابی لگن (PID)، عفونت‌های ناشی از اعمال جراحی به خصوص اگر عفونتی رخ داده باشد یا انجام اعمال جراحی کثیف باعث ایجاد این چسبندگی‌ها می‌شود.

این چسبندگی‌ها از دسته دوم چسبندگی‌های رحم هستند که ممکن است هیچ علامت خاصی نداشته باشند و در جراحی بعدی که شکم بیمار باز می‌شود این چسبندگی مشاهده شود و طبیعتا اعمال جراحی بعدی را برای جراح سخت و دشوار می‌کند و خطر عوارض نیز برای بیمار زیاد می‌شود.

بیماری‌هایی که می‌تواند ابتلا به چسبندگی رحم را زیاد کنند، کدامند؟
یکی از بیماری‌هایی که می‌تواند احتمال ابتلا به چسبندگی رحم را زیاد ‌کند آندومتریوز است که در این بیماری، بافت داخل رحم بیرون از رحم ایجاد می‌شود و می‌تواند چسبندگی‌های زیادی را داخل لگن ایجاد کند.

در عفونت‌های ناشی از بیماری سل و نیز در کسانی که آپاندیسیت کهنه دارند و دیر به آن رسیدگی شده یا سوراخ شده، همچنین در زنانی که اعمال جراحی شکمی‌ داشته‌اند یا به عنوان نمونه، روده‌شان مورد جراحی قرار گرفته ممکن است چسبندگی در لگن و شکم ایجاد شود.

ایجاد بیماری‌های شکمی ‌مانند آپاندیسیت در افراد اجتناب‌ناپذیر است و هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد ولی توصیه می‌کنیم که برای هر نوع بیماری، هر چقدر زودتر اقدام شود و از پیشرفت آن جلو‌گیری شود.

علائم چسبندگی رحم چیست؟
برای چسبندگی داخل رحم هیچ علامت خاصی وجود ندارد. ممکن است در بیماران خون‌ریزی قاعدگی کم یا قطع شود یا قاعدگی دردناک، نازایی و سقط مکرر داشته باشند و وقتی بیمار با این علائم به پزشک مراجعه می‌کند احتمال ابتلا به چسبندگی رحم قوت می‌گیرد.

برای درمان چه اقداماتی انجام می‌شود؟
وسیله‌ای داخل رحم قرار داده می‌شود تا این چسبندگی‌ها آزاد شود و سپس هورمون جایگذاری می‌شود تا مجددا چسبندگی ایجاد نشود.

درمان این عارضه صددرصد نیست، ولی روش‌های درمانی از جمله روشی که ذکر شد روش‌های خوبی هستند که با روش‌های کمکی دیگر به کار گرفته می‌شود.

یک تا دو ماه برای ترمیم زمان لازم است تا بیمار قاعدگی‌اش از سر گرفته شود و بافت داخل رحم خود را ترمیم کند. اگر با این شیوه درمان صورت بگیرد، معمولا بازگشت اتفاق نمی‌افتد و مشکلی پیش نخواهد آمد.

ولی بهتر است که اصلا نگذاریم این چسبندگی به وجود بیاید و در واقع پیشگیری از آن بهترین اقدام است.

چطور از چسبندگی رحم جلوگیری کنیم؟

برای پیشگیری از ابتلا به چسبندگی رحم توصیه می شود قبل از ابتلا به نازایی و دچار شدن به جراحی های گزاف، پس از مشاهده هر گونه علامت عفونت به پزشک مراجعه کنید.

بهتر است به طور مرتب حداقل یکی دو بار در سال به پزشک زنان مراجعه کنید و اگر عفونت لگنی داشته باشید، تحت درمان قرار بگیرید. به محض اینکه دچار ترشحات بد بو شده و احساس سوزش و خارش داشتید، باید سریع به پزشک مراجعه کنید. همچنین سالیانه برای تست پاپ اسمیر مراجعه کنید.

در صورت ازدواج، جلوگیری از بارداری برای مدت طولانی توصیه نمی شود. برخی زنان، هم دیر ازدواج می کنند و هم 7 تا 10 سال بعد از ازدواج تمایل به بارداری ندارند. این امر خطر ابتلا به آندومتریوز و عوارض ناشی از آن که چسبندگی رحم است را افزایش می دهد.

علل بوی غیر عادی واژن

علل بوی غیر عادی واژن -معمولا بوی غیرعادی واژن با علائم دیگری در این ناحیه مانند خارش، سوزش و ترشحات غیرطبیعی همراه است.

بوی غیر طبیعی واژنعلل بوی غیر عادی واژن

بوی واژن در طی دوره قاعدگی تغییر می کند، به خصوص بلافاصله بعد از مقاربت جنسی با همسر، قابل توجه است.

تعریق عادی ناحیه تناسلی نیز باعث بوی واژن می شود. اگرچه خانم ها سعی می کنند با استفاده از دوش واژینال و یا دئودورانت، بوی آن را کم کنند، ولی این فراورده ها باعث ناراحتی واژن و بروز علائمی مانند خارش و سوزش می شود.

واژینوز باکتریایی (رشد بیش از حد باکتری هایی که به طور طبیعی در واژن زندگی می کنند)، شایع ترین نوع عفونت واژن است که باعث بوی نامطبوع آن می شود.

تریکومونیاز (عفونت منتقله از راه تماس جنسی) نیز باعث بوی واژن می شود.

عفونت های کلامیدیا و سوزاک معمولا باعث بوی واژن نمی شوند. عفونت های قارچی واژن نیز بو ندارند.

به طور کلی اگر بوی واژن با سایر علائم آن مانند سوزش و خارش همراه نباشد، غیرطبیعی نیست.
اگر شما در مورد بوی غیرطبیعی و یا دائمی واژن خود نگران هستید، به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر سایر علائم مانند سوزش، خارش و ترشحات غیرعادی واژن را دارید

علل شایع بوی غیرعادی واژن عبارتند از:

– واژینوز باکتریایی
– تمیز نگه نداشتن ناحیه تناسلی
– عدم تعویض به موقع نوار بهداشتی کثیف موقع قاعدگی
– تریکومونیاز

بیماری های زیر نیز با شیوع کمتری باعث بوی غیرعادی واژن می شوند:
– فیستول واژن مقعد (رکتوواژینال) : وجود منفذ غیرطبیعی بین واژن و مقعد باعث ورود مدفوع از مقعد به واژن می شود.
– سرطان گردن رحم
– سرطان واژن

اگر شما در مورد بوی غیرطبیعی و یا دائمی واژن خود نگران هستید، به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر سایر علائم مانند سوزش، خارش و ترشحات غیرعادی واژن را دارید.

در ضمن برای کاهش بوی واژن می توانید کارهای زیر را انجام دهید:
1- قسمت بیرونی ناحیه تناسلی خود را بشویید.
هنگام استحمام با کمی صابون، قسمت خارجی اندام تناسلی خود را کف مالی کنید و سپس با آب فراوان بشویید. توجه داشته باشید که هرگز قسمت داخلی اندام تناسلی خود را با صابون نشویید، زیرا این کار باعث خارش و عفونت واژن می شود.

2- از دوش واژینال استفاده نکنید.
واژن سالم به طور طبیعی دارای تعدادی باکتری و قارچ است. اسیدیته طبیعی واژن، این باکتری ها و قارچ ها را تحت کنترل قرار می دهد تا بیماری زا نشوند. ولی استفاده از دوش واژینال این تعادل طبیعی را به هم می ریزد و باعث بیماری ناحیه واژن می شود.

کاهش گر گرفتگی زنان

کاهش گر گرفتگی زنان -تعریق‌های شبانه از معمول‌ترین علائم گرگرفتگی به شمار می‌رود. علت اصلی این حالت بدرستی مشخص نیست، ولی برخی محققان بر‌ این باورند که تغییرات ایجاد شده در گردش خون ممکن است با این مساله مرتبط باشد.

کاهش گر گرفتگی زناناز سوی دیگر، گرگرفتگی‌ها زمانی رخ می‌دهند که عروق خونی نزدیک پوست برای خنک‌ شدن متورم می‌شوند و بدن فرد برای کاهش حرارت، عرق می‌کند. این حالت اغلب شب‌ها بروز می‌کند که به تعریق‌های شبانه معروف است و باعث اختلال خواب در زنان طی دوران یائسگی می‌شود.

گرگرفتگی در برخی زنان یائسه فقط تا مدت کوتاهی پس از یائسگی و در عده‌ای نیز تا پایان عمر ادامه دارد، ولی شدت علائم با گذشت زمان کاهش می‌یابد.

گرگرفتگی و تعریق‌های شبانه بخشی از یائسگی محسوب می‌شود، ولی با انجام راهکارهای ساده می‌توان تا حدی از شدت آنها کاست.

بنابراین پزشکان به زنانی که در این دوران به سر می‌برند، توصیه می‌کنند از استرس، مصرف کافئین، مشروبات الکلی، دخانیات، پوشیدن لباس‌های تنگ و قرارگرفتن در معرض دماهای بالا خودداری کنند.

از سوی دیگر، قرارگیری در محیط‌های خنک و استفاده از وسایل سرمایشی، پوشیدن لباس‌های نازک‌تر با الیاف طبیعی، ورزش‌‌های روزانه مانند شنا و پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، تنفس عمیق دو بار در روز و هر بار به مدت 15 دقیقه، به کاهش علائم گرگرفتگی کمک می‌کند.

موثرترین درمان دارویی که برای بهبود علائم در دوران یائسگی وجود دارد، استفاده از روش‌های جایگزین هورمون استروژن (هورمون درمانی) است که تنها باید در کوتاه‌مدت و در طول کمتر از پنج سال و طبق تجویز پزشک به کار برود.
این درمان، علائم گرگرفتگی را در بسیاری از زنان یائسه کاهش می‌دهد، ولی باعث عوارضی چون خشکی ناحیه واژن و اختلالات خلق و خو می‌شود.

همچنین داروهای ضدافسردگی به میزان کم مانند فلوکستین در کاهش علائم تاثیرگذارند.
علاوه بر این، برخی درمان‌های غیرتجویزی نیز وجود دارد که علائم را تا حد قابل‌توجهی کم می‌کند که استفاده از ویتامین ب کمپلکس، ویتامین E و ایبوپروفن از آن جمله‌اند.
در زمان بروز گرگرفتگی، دچار اضطراب نشوید و دراز بکشید، یا این که روی صندلی بنشینید و سر خود را به عقب خم کنید. با استراحت این علایم از بین می رود
در این مطلب چند راهکار درمانی ساده برای کاهش گر گرفتگی به شما ارائه می کنیم.
کاهش وزن
زنانی که اضافه وزن دارند، با موارد شدیدتر گر گرفتگی مواجه می شوند. برخی نیز دچار تکرر ادرار می شوند که علایم یائسگی را بدتر می کند. بنابراین اولین کاری که باید کرد اتخاذ برنامه غذایی سالم و کاهش وزن است. شاید تعجب کنید اما با پایین آمدن وزن، میزان تکرار گر گرفتگی نیز کاهش پیدا می کند. نتایج بررسی ها نشان می دهد، با هر 5 کیلوگرم کاهش وزن، شدت گر گرفتگی تا 33 درصد کاهش می یابد.

مصرف نکردن قرص های لاغری
اگرچه کاهش وزن، علایم گر گرفتگی را کاهش می دهد، اما این امر با مصرف قرص های لاغری میسر نمی شود. در واقع این قرص ها میزان هورمون های متعدد از جمله استروژن و پروژسترون را در بدن تغییر می دهد، در نتیجه علایم گر گرفتگی با شدت بیشتری بروز می کند.

با استرس مقابله کنید
استرس در هر سنی علت اصلی ایجاد اختلال است. استرس مزمن در میزان استروژن و پروژسترون بدن اختلال به وجود می آورد. زنانی که نزدیک به سن یائسگی هستند نباید دچار استرس شوند. با تمرین کردن تنفس های عمیق می توان بهتر با استرس مقابله کرد. این روش مانع از استرس ذهنی می شود و در نتیجه از اختلال هورمونی، پیشگیری می کند.

فیتواستروژن به برنامه غذایی افزوده شود
فیتواستروژن یعنی استروژن گیاهی. مصرف متعادل مواد غذایی غنی از فیتواستروژن می تواند میزان استروژن را به میزان مناسب برگرداند. شیرین بیان و یونجه از منابع غنی این نوع استروژن گیاهی است.

خواب شب خوبی داشته باشید
داشتن خواب خوب در شب برای فعالیت های درونی بدن لازم است. خواب مناسب یکی از بهترین درمان های طبیعی برای رفع گرگرفتگی است. سعی کنید روزی 8 ساعت خواب شبانه داشته باشید.

غذاهای دریایی را به برنامه غذایی خود اضافه کنید
اسیدچرب امگا3، در مقابله با گرگرفتگی موثر است. مصرف غذاهای غنی از امگا3 می تواند در رفع علایم گر گرفتگی تأثیر زیادی داشته باشد. مصرف ماهی تن و ساردین راه مناسب تأمین امگا3 بدن است. کافی است هفته ای دو یا سه وعده ماهی مصرف کنید.

از مصرف قهوه بپرهیزید
قهوه طبیعت گرم دارد. با مصرف آن دمای بدن بالا می رود و علایم گر گرفتگی بدتر می شود.
بدن برای رفع افزایش ناگهانی دما، دچار گر گرفتگی می شود. در صورت امکان به کلی مصرف قهوه را کنار بگذارید یا میزان مصرف آن را کم کنید.

ادویه گرمازاست
ادویه به ویژه فلفل همانند قهوه روی دمای بدن تأثیر می گذارد.

خنک بمانید
دوش آب گرم، باعث بالا رفتن دمای بدن و گر گرفتگی می شود. با قرار گرفتن زیر دوش داغ، تمام بدن زیر دمای بالا قرار می گیرد و فرد دچار گر گرفتگی شدید می شود. بنابراین بهتر است دوش آب ولرم بگیرید.

لباس از جنس نخی استفاده کنید
پارچه های نخی به طور حیرت انگیزی بدن را خنک نگه می دارد و دمای بدن را حفظ می کند. در حالی که لباس هایی از جنس الیاف مصنوعی از جمله پلاستیک، مانع تعریق می شود و دمای بدن را افزایش می دهد.

طب سنتی مفید است
طب سنتی راهی موثر در درمان گر گرفتگی است. از طریق روش های طب سنتی، هورمون به خوبی تنظیم می شود و این امر شدت و تکرر گر گرفتگی را کاهش می دهد.

از رفتن به سونا بپرهیزید
سونا گرم و پر از بخار است. بدن داغ می شود و دچار گر گرفتگی می شوید.

غذا را گرم مصرف نکنید
همه ما دوست داریم غذا گرم سرو شود، اما خوردن غذاهای ولرم در پیشگیری از گر گرفتگی بسیار موثر است. پس بگذارید غذا روی میز کمی خنک شود. سپس بخورید.

دراز بکشید
در زمان بروز گرگرفتگی، دچار اضطراب نشوید و دراز بکشید، یا این که روی صندلی بنشینید و سر خود را به عقب خم کنید. با استراحت این علایم از بین می رود.

چسبندگی لوله های رحم چیست

چسبندگی لوله های رحم چیست – لوله‌های رحمی یکی از مهم‌ترین اعضای داخلی لگن به حساب می‌آید که سلامتی آنها هم تاثیر بسزایی در باروری خانم‌ها دارد. بنابراین وجود هر گونه مشکلی در این لوله‌ها یا بروز هر نوع اختلالی در این بخش از بدن می‌تواند مسائل متعددی را برای خانم‌ها ایجاد کند و به همین دلیل باید مراقبت‌های لازم در این زمینه صورت بگیرد. از طرف دیگر، با توجه به این‌که برخی از اختلالاتی که در لوله‌های رحمی ایجاد می‌شود، ممکن است به نازایی منجر شود، اهمیت رسیدگی به سلامت آنها نیز بیشتر خواهد شد.

در این میان، یکی از مشکلاتی که خیلی‌ها نگران روبه‌رو شدن با آن هستند، چسبندگی لوله‌های رحمی است. افراد زیادی هم فکر می‌کنند انجام هر نوع عمل جراحی می‌تواند آنها را در معرض خطر این مشکل قرار دهد یا بر این باورند که به تاخیر انداختن بارداری در ایجاد چسبندگی موثر است. برای همین هم چنین افرادی، از راه‌حل‌های متفاوتی برای پیشگیری از بروز چسبندگی کمک می‌گیرند؛ در صورتی که با این روش‌ها نمی‌توان با تمام عوامل موثر در بروز چسبندگی مقابله کرد.

چسبندگی لوله های رحم چیستچسبندگی چطور اتفاق می‌افتد؟

وقتی درباره چسبندگی لوله‌های رحمی صحبت می‌شود، این سوال به ذهن خیلی‌ها می‌رسد که لوله‌های رحمی چیست و چه وظیفه‌ای دارد؟

دکتر فرناز مشیری، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی در پاسخ به این پرسش چنین توضیح می‌دهد:

در بدن خانم‌ها ابتدا دهانه رحم و پس از آن رحم قرار دارد و بعد از آن نیز لوله‌های رحمی (لوله های فالوپ) که لوله‌های باریکی هستند، قرار گرفته، این لوله‌ها در انتها پهن و کمی بازتر می‌شوند و شاخه‌های انتهایی آن مانند بادکش کنار تخمدان قرار می‌گیرد. بنابراین همین که تخمک در هر سیکل قاعدگی آزاد شود، حالت مکشی که لوله‌ها کنار تخمدان دارد باعث می‌شود تخمک به داخل لوله کشیده شود.

داخل لوله‌ها هم مژک‌هایی وجود دارد که وقتی تخمک وارد لوله شد، آرام آرام شرایط حرکت تخمک را به داخل رحم فراهم می‌کند.

اگر به هر دلیلی این مژک‌ها که داخل لوله‌های رحمی قرار دارد، آسیب ببینند یا مشکلی در شکم ایجاد شود که تحرک لوله‌ها را از بین ببرد، ممکن است مشکلی که میان عموم افراد به عنوان چسبندگی لوله‌های رحمی شناخته شده، فرد را درگیر کند.
چسبندگی لوله های رحمی علامت خاصی ندارد و بیماران اغلب به صورت ثانویه به پزشک مراجعه می‌کنند؛ ثانویه با دردهای شدید یا ثانویه با نازایی و… که در این مواقع، پزشک باید شرح حالی از بیمار بگیرد و مشکل را تشخیص دهد

از عفونت تا جراحی

چسبندگی لوله‌های رحمی می‌تواند علل مختلفی داشته باشد و عوامل متعددی در بروز این مشکل نقش ایفا می‌کند. دکتر مشیری با بیان این مطلب، به عفونت‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید:

این التهاب‌ها می‌تواند ناشی از عفونت‌های مکرری باشد که خانمی به آن مبتلا شده و پس از این‌که وارد لگن شده، لوله‌ها را درگیر کرده است.

در صورتی که درمان بدرستی انجام نشود، این مشکلات گریبانگیر لوله‌های رحمی نیز خواهد شد.

در کسانی که از IUD استفاده می‌کنند نیز احتمال التهاب‌های لگنی و لوله‌های رحمی بیشتر است. بنابراین میان این افراد هم بیشتر شاهد بروز چسبندگی خواهیم بود و به همین علت در خانم‌هایی که هنوز زایمان نکرده‌اند، IUD را به عنوان روش جلوگیری پیشنهاد نمی‌کنیم. البته باید به این موضوع هم توجه داشته باشیم که همه افراد هم این مشکلات را پیدا نخواهند کرد، ولی توجه به این نکته ضروری است.

علاوه بر این موارد، اگر خانمی به دلیل پارگی کیست تخمدان جراحی شود یا آپاندیسیت داشته باشد و دیر به فکر بیفتد، مواد داخل شکم پراکنده شده و با وجود جراحی باز هم به دلیل این‌که مواد داخل شکم رها شده، می‌تواند باعث چسبندگی رحم و لوله‌های رحم به روده‌ها شود و همین موضوع به کم شدن میزان تحرک لوله‌ها منجر خواهد شد.

در مورد اندومتریوز باید گفت در هر سیکل قاعدگی خونی است که به داخل شکم برگشت پیدا می‌کند؛ بنابراین می‌توان گفت برگشت خون قاعدگی تقریبا برای تمام خانم‌ها اتفاق می‌افتد، اما این‌که چرا بعضی از افراد در اثر این برگشت خون دچار اندومتریوز می‌شوند و دیگران نمی‌شوند هنوز مشخص نیست.

طی این بیماری، بافت رحم در جای دیگری غیر از رحم از جمله داخل شکم جایگزین خواهد شد و با وجود این‌که اندومتریوز هیچ وقت سرطانی نمی‌شود، اما عواقب بدی برای بیمار به دنبال خواهد داشت. چون در هر جایی که داخل شکم جایگزین شود، همان‌جا می‌چسبد، عمیق و بزرگ می‌شود و چسبندگی‌های بسیار بدی برای بیمار ایجاد می‌کند. طوری که حتی در مورد بعضی از بیماران می‌گوییم لگن منجمد پیدا کرده‌ و تمام لوله، تخمدان، روده‌ها و رحم چسبندگی بسیار بدی پیدا کرده است.

چه کار باید کرد؟

چسبندگی‌های لوله می‌تواند هم عوامل داخلی داشته باشد و هم خارجی. به عبارت دیگر، در مورد بعضی از این عوامل می‌توان از بروز چنین مشکلی پیشگیری کرد و در مورد برخی هم کاری از دست ما ساخته نیست.

دکتر مشیری با بیان این مطلب، توضیح می‌دهد: به عنوان نمونه، اگر کیست خاصی وجود دارد که ساده نیست و پزشک به بیمار می‌گوید که باید برداشته شود یا کیست ساده‌ای که بزرگ باشد و پزشک پیشنهاد کند قبل از پاره شدن آن را بردارید، اگر زودتر و بموقع برداشته شود باعث می‌شود میزان چسبندگی داخل شکم و لوله‌ها نیز کمتر شود. یا اگر در مورد آپاندیسیت، مشکل بموقع تشخیص داده شود هیچ زمانی چسبندگی اتفاق نمی‌افتد.

با این حال، نباید فراموش کنیم هر جراحی‌ای که انجام می‌شود، اگر تعدد داشته باشد می‌تواند یکی از علل چسبندگی لوله‌های رحمی به حساب بیاید.

در مورد عفونت‌ها نیز باید گفت عفونت‌هایی را که به وجود می‌آید باید درمان کرد و معمولا این درمان دو طرفه انجام می‌شود؛ یعنی هم زن و هم شوهر. چون معمولا آقایان علامت‌دار نمی‌شوند، ولی حامل عفونت هستند و اگر درمان اتفاق نیفتد، خانم مدتی خوب است و دوباره مبتلا خواهد شد و همین ابتلای مکرر می‌تواند باعث آسیب مژک‌ها از داخل رحم و لوله‌ها شود و از داخل چسبندگی‌های لوله به وجود می‌آید که بسیار بدتر از چسبندگی‌هایی است که در خارج لوله اتفاق می‌افتد.

چسبندگی علامت مشخصی ندارد

دکتر مشیری توضیح می‌دهد: این چسبندگی‌ها بیشتر دردهای مبهم شکمی خواهد داشت و اگر بیماری دچار اندومتریوز باشد، دردها کاملا مشخص خواهد بود.

چسبندگی علامت خاصی ندارد و بیماران اغلب به صورت ثانویه به پزشک مراجعه می‌کنند؛ ثانویه با دردهای شدید یا ثانویه با نازایی و… که در این مواقع، پزشک باید شرح حالی از بیمار بگیرد و مشکل را تشخیص دهد.

با انجام سونوگرافی مورد خاصی مشخص نمی‌شود و به کمک لاپاراسکوپی و عکس رنگی که از رحم گرفته می‌شود، می‌توان وضعیت لوله‌ها را در کنار هم مشخص کرد.

از طریق عکس رنگی که کمی هم دردناک است می توان مسیر لوله های رحم و خود رحم را دید و شکل رحم را تشخیص داد. یکی اینکه آیا این رحم دچار ناهنجاری است یا خیر؟ آیا این لوله های رحمی دچار انسداد هست یا خیر؟

البته با توجه به نوع انسداد فرق می کند. اگر انسداد در قسمت اول لوله رحمی یعنی قسمتی که از رحم منشا می گیرد باشد این می تواند به دو علت باشد: یا اینکه لوله رحمی دچار مشکل است و این انسداد از منشا آن است یا بخاطر عفونت یا آندومتریوز و … یا اینکه می تواند یک امر فیزیولوژیک باشد، یعنی در اثر اسپاسم لحظه آن ناحیه، ماده ی حاجب رد نشده است.

بنابراین قدم بعدی در این موارد حتما لاپاراسکوپی است. با لاپاراسکوپی حفره ی شکم دیده می شود و داخل حفر ها و لگن با بزرگنمایی چند برابر مشاهده می گردد و تشخیص داده می شود که آیا لوله رحمی مشکل دارد یا مخاط داخل لوله های رحمی دچار مشکل است.

از طرفی در عکس رنگی در بیهوشی می توان یک ماده ی رنگی به دهانه ی رحم فرستاد که این ماده وارد رحم و لوله می شود و چون زیر بیهوشی است، معمولا آن اسپاسم برطرف شده و خیلی اوقات لوله باز می شود.

در مورد درمان نیز با توجه به علت اصلی ایجادکننده مشکل، باید اقدامات لازم را انجام داد که به گفته دکتر مشیری برخی از این موارد قابل درمان است و برخی دیگر را نمی‌توان درمان کرد.

به طوری که اگر چسبندگی باشد، سعی می‌کنیم تا حد امکان آن را آزاد کنیم، اما اگر مژک‌ها داخل لوله‌ها و رحم خیلی آسیب دیده باشند، نمی‌توانیم کار زیادی انجام دهیم و باید بیمار را برای استفاده از روش‌های کمک باروری بفرستیم.