بزرگ شدن کلیتوریس

بزرگ شدن کلیتوریس -بزرگ شدن کلیتوریس یک اختلال آناتومیک در دستگاه تناسلی خارجی می باشد که می تواند هم مادرزادی و هم اکتسابی باشد. پس از پیدا کردن علت اصلی بزرگی کلیتوریس و درمان آن، خود بزرگی کلیتوریس را می توان با جراحی اصلاح کرد.

بعضی موارد مادرزادی آن سبب ابهام در دستگاه تناسلی خارجی در هنگام تولد می شود. یکی از علل شایع نوع اکتسابی مصرف هورمونهای مردانه توسط خانمها است که اکثراً نیز بدون اطلاع فرد می باشد و بیمار موقعی پی می برد که دارد هورمون مردانه مصرف می کند که عوارض آن ظاهر می گردد. اکثراً این هورمونها در قالب داروهای چربی سوز و ضدچاقی مصرف می شوند.

معادل فارسی کلیتوریس “بظر” می باشد. برای اینکه بگوئیم کلیتوریس بزرگ شده است، باید ابتدا تعریف مشخص از اندازه کلیتوریس داشته باشیم. در پزشکی کتابهای آناتومی پهنا و طول کلیتوریس طبیعی را به ترتیب ۴-۳ و ۵-۴ میلی متر ذکر کرده اند.

بزرگ شدن کلیتوریسچه موقع می گوئیم که کلیتوریس بزرگ شده است؟

برای این نیز تعاریف مختلف وجود دارد ولی آن چیزی که از نظر پزشکی بیشتر مورد قبول است این است که اگر طول کلیتوریس بیش از ۳۵ میلیمتر یا ۵/۳ سانتی متر باشد، مرضی تلقی شده و فرد نیاز به بررسی دارد. بزرگی کلیتوریس به دو دسته بزرگ تقسیم می شود. یک دسته آنها مادرزادی هستند و نوزاد دختر هنگام تولد دارای بزرگی کلیتوریس است.
برای اندازه گیری طول کلیتوریس می توان از وسایل اندازه گیری دیژیتال استفاده کرد. جهت راهنمای والدین، حداکثر طول کلیتوریس طبیعی در نوزاد دختر۵ میلیمتر در نظر گرفته می شود. بزرگی کلیتوریس در نوزاد دختر جزو اختلالات مادرزادی دستگاه تناسلی محسوب می شود.

علل بزرگی کلیتوریس در نوزادان زیاد است، یکی از آنها پرکاری مادرزادی غده فوق کلیه می باشد. در این بیماری غده فوق کلیه شروع به تولید مقادیر زیادی هورمونهای مردانه می کند و اینگونه نوزادان علاوه از بزرگی کلیتوریس، دارای ابهام در دستگاه تناسلی خارجی نیز هستند، یعنی فقط از شکل دستگاه تناسلی خارجی نمی توان قضاوت کرد که نوزاد دختر است یا پسر. یک عده اختلالات کروموزومی هم هستند که سبب بزرگی کلیتوریس در نوزادان می شوند.
ولی آنچه که شاید دارای اهمیت زیاد برای خوانندگان محترم باشد، بزرگی اکتسابی کلیتوریس در سنین بالا است. یعنی یک فرد بطور مادرزادی دارای بزرگی کلیتوریس نبوده بلکه بعدها دچار آن شده است.

علت اصلی آن بهم خوردن تعادل هورمونی در خانمها می باشد که در آن مقادیر زیادی هورمون مردانه در بدن یک خانم تولید می شود. دو تا از بیماریهای مهم که سبب عدم تعادل هورمونی به نفع هورمونهای مردانه می شوند، یکی سندرم تخمدانهای پلی کیستیک است و دیگری بیماری هیپرتکوزیس (Hyperthecosis) است که در آن یک عده سلولهای بخصوص در تخمدان، شروع به ترشح هورمونهای مردانه می کنند. سندرم تخمدانهای پلی کیستیک را نباید با کیست تخمدان اشتباه کرد.

کیست تخمدان یک بیماری نسبتا شایع است که در آن یک یا چند عدد کیست در تخمدان ممکن است دیده شوند. در سندرم تخمدانهای پلی کیستیک، هر دو تخمدان حاوی کیستهای متعدد و بسیار زیاد است. سایر بیماریهای تخمدان و یا بیماریهای سایر اعضاء بدن نیز سبب بزرگی کلیتوریس می شوند.

یک علت مهم بزرگ شدن کلیتوریس، مصرف هورمونهای مردانه است. این هورمونها معمولاً جهت دوپینگ در ورزش استفاده می شوند ولی به تجربه بنده در ایران، خانمها این هورمونها را در ترکیب داروهای ضد لاغری و چربی سوز که تحت عنوان گیاهی و سالم تبلیغ می شوند، مصرف می کنند و نه تنها وزنشان کم نمی شود، بلکه دچار عوارض زیانبار این هورمونها نیز می شوند.

عوارض هورمونهای مردانه در خانمها عبارتند از:
کلفت شدن صدا، ریزش موی سر، زیاد شدن موی صورت و اندامها، تحلیل رفتن سینه ها، بزرگ شدن کلیتوریس و جوشهای جلدی یا آکنه.
بعضی از این عوارض حتی با درمان نیز غیر قابل برگشت هستند مثل کلفت شدن صدا. بنده چند نفر بیمار داشتم که همه آنها بعلت مصرف قرصهای لاغری که توسط مسئول آرایشگاه زنانه به آنها تجویز شده بود، دچار عوارض بسیار شدید مصرف هورمونهای مردانه شده بودند.

در هر ترکیب داروی که هورمون مردانه وجود داشته باشد و یا سبب افزایش تولید هورمون مردانه در بدن شود، در خانمها مشکل ساز خواهد بود. بنده حتی در تعدادی از خانمها که بعلت افسردگی از داروی گیاهی استفاده می کردند، عوارض هورمونهای مردانه را دیده ام. در هر خانمی که دچار بزرگی کلیتوریس است، باید بدنبال سایر علائم مردزائی مثل افزایش موی صورت و بدن و تحلیل رفتن سینه ها و کلفت شدن صدا بود.
گاهاً هم نمی توان دلیل خاصی بر بزرگی کلیتوریس پیدا کرد. هر خانم مبتلا به بزرگی کلیتوریس نیاز به بررسی کامل دارد تا علت اصلی پیدا و درمان شود. پس از درمان علت اصلی، در صورت نیاز، خود بزرگی کلیتوریس با جراحی قابل اصلاح است.

بیماری بهجت چیست

بیماری بهجت چیست -از بیماری بهجت چه می دانید ؟

Behcet Syndrome Area Attack بیماری بهجت یا جاده ابریشم
شاید تاکنون نام بیماری بهجت را شنیده اید. این عارضه که حاصل اختلال در سیستم ایمنی بدن می باشد اولین بار توسط دکتر بهجت از ترکیه گزارش شد و بیشترین شیوع آن را در کشورهای شرق مدیترانه از جمله ایران و آسیا می دانند لذا به این اختلال بیماری جاده ابریشم نیز گفته می شود.

بیماری بهجت (Behcet) بیماری شایع روماتیسمی در ایران بیماری بهجت یک گونه کارکرد نادرست التهابی چند سیستمی و مزمن هست ؛ علت آن هنوز به درستی شناخته نشده ولی واسکولیت یافته ی آسیب شناسی آن هست و آسیب عصبی در این بیماری اگرچه گاهگاهی دیده می شود ولی مهم هست ؛ این بیماری نخستین بار در سال ۱۹۳۷ به وسیله دکتر هولوسی بهجت از ترکیه گزارش شد .

بهجتسندرم بهجت behcet s syndrome یک اختلال چند سیستم است که با زخم های دهانی و تناسلی و درگیری چشمی تظاهر می کند . این بیماری انتشار جهانی دارد و به طور عمده بالغین جوان را درگیر می کند . سندرم بهجت در مردان شدیدتر از زنان ظاهر می شد . علت این بیماری مبهم می باشد . این سندرم یک بیماری اتوایمبون خودایمنی محسوب می گردد ، زیرا واسکولیت التهاب عروقی شایعه پاتولوژیک عمده در آن بوده و آنتی بادی های خودی بر علیه غشا مخاطی دهان در تقریبا ۵۰ درصد از بیماران دیده می شود . وقوع فامیلی بیماری نیز گزارش شده است . وجود آفت های عود کنندة دهانی جزء لاینفک سندرم بهجت می باشد . این آفت ها ۱ – ۲ هفته وجود دارد و بدون جای زخم خاموش می شود . زخم های تناسلی ، عفونت های چشمی و ضایعات پوستی بصورت لخته های داخل عروق زیر جلدی ، افزایش حساسیت پوستی نیز دیده می شود . هم چنین زخم های گوارشی ، التهاب اپیدیدیم ، عفونت های کلیوی ، اختلالات ریوی ، فلج اعصاب مغزی ، التهاب پرده های مغزی ، صرع و سایر ضایعات هم ممکن است همراه دیگر علایم وجود داشته باشد .
تاریخچه
نام این سندرم برگرفته از نام متخصص پوست ترک به نام Hulusi Behçet می باشد که در سال ۱۹۳۷ به بیان این سندرم پرداخت . وی به بیان علائم زخم های دهانی، زخم های ناحیه ژنیتال، التهاب داخل چشمی که منجر به کوری می شود را از خصوصیات این سندرم بیان نمود .
تعریف
بهجت یک بیماری مزمن است که به علت اختلال در سیستم ایمنی بوجود می آید. سیستم ایمنی بطور نرمال بدن را در مقابل عفونت ها از طریق کنترل التهاب مصون می دارد. در بیماری بهجت سیستم ایمنی بصورت غیر قابل پیش بینی شروع به تولید بیش از حد و در نتیجه طغیان مواد التهاب زا می نماید. این التهاب بیش از حد بر روی رگهای خونی علی الخصوص رگهای بسیار کوچک تاثیر گذاشته و در نتیجه نشانه های آن در هر جایی که ذخایر خونی وجود داشته باشد بصورت لکه های ملتهب ظاهر می شود.
علت
با وجود تمام مطالعات انجام گرفته هنوز عوامل اصلی ایجاد بیماری به طور کامل شناخته نشده اند، نمی توان بروز این سندرم را بخاطر ابتلا به برخی از عفونتها نیز قلمداد کرد . بطور قطع نیز نمی توان بروز این سندرم را ژنتیکی نامید اما در سالهای اخیر عده ای از محققان آلوده سازهای محیطی و فاکتورهای ژنتیکی را با وقوع این سندرم مرتبط دانسته اند.
از سوی دیگر برخی تحقیقات نشان داده که ممکن است بیماری ریشه فامیلی داشته باشد؛ یعنی در تعدادی از افراد عضو یک فامیل دیده شود و با ژنهای خاصی ارتباط داشته باشد. با این حال برخی تحقیقات پی به وجود تاثیر آلرژیهای غذایی علی الخصوص محصولات لبنیاتی در بروز این سندرم برده اند .

علائم بیماری بهجت
از آنجا که تظاهرات دهانی بهجت تقریبا مشابه زخمهای آفتی است. ممکن است در ابتدا با یک آفت ساده اشتباه شود. به همین دلیل، نمی توان تنها با استناد به علائم دهانی بیماری را تشخیص داد.
زخمهای دهانی بهجت معمولا دردناک و سطحی یا عمقی هستند و به صورت منفرد یا خوشه ای در هر نقطه از دهان ظاهر می شوند. این زخمها به مدت یک تا ۲ هفته پایدار می مانند و بعد بدون این که از خود اثری باقی بگذارند، محو می شوند.ابتلای پوستی ممکن است جوشهایی مشابه جوشهای غرور جوانی ایجاد کند. شاید بدترین عارضه بهجت مربوط به چشمها باشد، چرا که بسرعت پیشرفت می کند و گاهی حتی به کوری منتهی می شود. علایم چشمی یا از شروع بیماری وجود دارد یا طی مراحل بعدی رخ می دهد و در نهایت ملتحمه شبکیه و حتیجسم مژگانی را درگیر می سازد.
اصولا آنچه باعث بروز علایم این سندرم است، واسکولیت یا همان تخریب عروق کوچک و متوسط است. این تخریب در نهایت موجب از بین رفتن فعالیت ارگان مورد نظر می شود. یکی دیگر از نشانه های بهجت، آرتریت یا التهاب مفاصل است که این آرتریت غالبا زانو و مچ پا را درگیر می کند. اما برخلاف سایر آرتروزها در دست و پا تغییر شکلی ایجاد نمی کند. در عده ای از بیماران ممکن است درگیری اعصاب مرکزی یا گوارش هم دیده شود که البته خیلی شایع نیست.

تشخیص بیماری بهجت
در حال حاضر تست تشخیصی خاصی برای این سندرم وجود ندارد. تشخیص این سندرم بالینی بوده و از روی الگوی خاص علائم تکرا علائم مشخص می گردد. در هنگام تشخیص باید سایر گزینه های مرتبط را رد کنیم. علائم اغلب همزمان با هم رخ نمی دهند اما بروز آنها در هر زمانی ممکن است.
چون علائم بهجت می تواند شبیه خیلی از بیماریها باشد، ممکن است در مراحل اولیه شناخته نشود. به همین دلیل، برای این که معیار درستی برای شناسایی وجود داشته باشد پزشکان چنین گفته اند: اگر در سال بیش از ۳ بار به آفت ساده دهانی مبتلا شدید و کنار آن ۲ علامت از علایم ذکر شده ذیل را هم داشتید حتما به ابتلای بیماری بهجت شک کنید.
معیارهای تشخیصی سندرم بهجت شامل
۱- زخم های عود کننده تناسـ لی
۲- ضایعات چشمی
۳- ضایعات پوستی
۴- ایجاد خراش های سطحی پوستی با کوچکترین تحریک وارده یا تست پاترژی
درمان بیماری بهجت
شدت علائم این سندرم معمولا با گذشت زمان کاهش می یابد و صرف نظر از بیماران مبتلا به عوارض عصبی دیگران می توانند به ادامه زندگی امیدوار باشند؛ اما پیشرفت زیاد بهجت می تواند منتهی به کوری برگشت ناپذیر شود. برای درمان ضایعات پوستی و مخاطی می توان از گلوکوکورتیکوئیدهای موضعی به صورت دهان شویه یا پماد استفاده کرد.
آسپرین و اینترفرون و کلشی سین نیز از داروهای دیگری هستند که برای درمان بهجت مورد استفاده قرار می گیرند. در صورتی که علائم بیماری با داروهای فوق کاسته نشد اقدام به تعویض پلاسمای فرد می کنند تا شدت علائم تا حدی کنترل شود. یافته ها :زخم های دهانی اغلب با به کار بردن کورتون های موضعی درمان می شوند .
داروهایی که با قدرت بیشتر از قبیل آزا یتو پرین ،سیکلوسپرین ، اینترفرون واینفلکسیمیب در متوقف کردن تظاهرات شدید سیستمیک از قبیل تظاهرات پوستی _ مخاطی مؤثرند .
نتیجه : درمان ارجح استفاده از ترکیب داروهای مختلف می باشد که به صورت درمان های موضعی همراه با کورتون ها ، NSAIDS، کلشی سین ،داپسون وایمنوساپرسیوها وعوامل سایتو توکسیک است .
پیش آگهی

پیش آگهی این سندرم بستگی به تظاهرات بالینی آن دارد. بدترین پیش اگهی متعلق به افرادی است که دچار واسکولیت رتین (شبکیه) شده اند زیرا بروز این حالت منجر به از دست رفتن بینایی فرد می گردد. تشکیل آنوریسم های عروقی و احتمال گسیختگی آن و درگیری های عصبی، منجر به بروز فراموشی علی رغم انجام تمام مداخلات تهاجمی مناسب می گردد.
درمان سندرم بهجت علامتی و تجربی است . درگیری غشاء مخاطی ممکن است به گلو کو کورتیکوئید موضعی کورتون موضعی پاسخ دهد . مشکلات عروقی یعنی تشکیل لخته در عروق و خون مردگی و التهاب عروقی با آسپرین و دی پیریدامول درمان می شود . کلشی سین و انترفرون آلفا در درمان التهاب مفاصل این بیماران سودمند می باشند . درگیری چشمی و سیستم اعصاب مرکزی نیازمند درمان با کورتن یا سیکوسپورین می باشد . شدت بیماری معمولاً به مرور زمان فروکش می کند ، بجز مواردی که با عوارض عصبی باشد امید به زندگی مثل افراد عادی و نرمال است و تنها عارضه جدی در موارد شدید کوری است .
بیماری بهجت جزو بیماریهای اتوایمیون است که مکانیسم دقیق آن مشخص نمی‌باشد، این بیماری بیشتر در حوزه مدیترانه و کشورهای ژاپن و ترکیه شایع است هر چند که در مسیرش از ایران نیز گذر می کند.
سندرم بهجت(bs) یا بیماری بهجت یک واسکولیت (التهابعروق خونی) سیستمیک با علت ناشناخته است که با زخم‌های عودکننده دهان و ناحیهتناسلی و درگیری چشم، مفاصل، پوست، عروق و سیستم ایمنی همراه است.سندرم بهجتبه افتخار یکپزشک ترک به نام پروفسور دکتر هولوسی بهجت که این بیماری را در سال ۱۹۳۷ شرح دادهاست، به نام او نامیده شده است.

شیوع این بیماری چقدر است؟
سندرم بهجتدر برخی مناطق دنیا بیشتر دیده می‌شود. توزیعجغرافیاییسندروم بهجتبا مسیر جاده تاریخی ابریشم تطابق دارد. این بیماری بیشتر درکشورهای خاور دور، خاور میانه و مدیترانه‌ای مانند: ژاپن، کره، چین، ایران، ترکیه،تونس و مراکش دیده می‌شود. شیوع آن در جمعیت بزرگسالان ژاپن ۱ نفر از هر ۱۰ هزارنفر جمعیت و در ترکیه ۱ تا ۳ نفر از هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت است.
موارد اندکی نیز ازآمریکا و استرالیا گزارش شده است،سندرم بهجتکودکان حتی در مناطق پر خطر نیز نادر است.معیارهای تشخیصی در ۳% بیماران مبتلا قبل از سن ۱۶ سالگی کامل می‌گردد. به طور کلی،سن شروع بیماری ۲۰ تا ۳۵ سالگی است. بیماری در هر دو جنس به نسبت مساوی دیدهمی‌شود، اما افراد مذکر به بیماری شدیدتری دچار می شوند.

علل ایجاد بیماری کدامند؟
علت بیماری ناشناخته مانده است (ایدیوپاتیک).استعداد ژنتیکی می‌تواند باعث ابتلای فرد به بیماری شود. در حال حاضر هیچ محرکآغازگری برای ایجاد بیماری شناخته نشده است.
تحقیقات وسیعی بر روی علل ایجاد ودرمان بیماری در مراکز علمی گوناگون در دست انجام است.

آیا این بیماری ارثی است؟
هیچ الگویی که بیانگر ارثی بودنسندرم بهجتباشد وجودندارد، اما برخی عوامل مستعد کننده ژنتیکی شناخته شده است. بیماری خصوصاً دربیماران مدیترانه‌ای یا خاوردور با عامل مستعدکننده ژنتیکی (hla-b5) همراه است.مواردی از بیماری در افراد یک خانواده گزارش شده است.
چرا کودک من به این بیماری مبتلا شده است؟ آیا می‌شود از ابتلا به آن جلوگیری کرد؟ علت بیماری شناخته نشده است و بیماری قابل پیشگیری نیست.

آیا این بیماری مسری است؟
خیر، بیماری مسری نیست.

علایم اصلی بیماری کدامند؟

۱) زخمهای دهانی (آفت): این ضایعات اغلب اوقاتوجود دارند. زخمهای دهانی در دو سوم بیماران دیده می‌شود. اکثر کودکان به زخمهای کوچک و متعددی دچار می‌شوند که از سایر زخمهای دهانی شایع دوران کودکی قابل تشخیص نیستند.
۲) زخمهای ناحیه تناسلی: در پسران زخمها بر روی کیسه بیضه و با شیوع کمتر بر روی آلت تناسلی واقع شده‌اند. زخمها در افراد مذکر بالغ اثر برجامی‌گذارند. در دختران اکثراً دستگاه تناسلی خارجی درگیر می‌شود. این زخمها مشابه آفت دهانی هستند. کودکان نابالغ کمتر به زخمهای تناسلی دچار می‌شوند.

۳) درگیریپوستی: ضایعات پوستی انواع گوناگونی دارند. ضایعات مشابه آکنه فقط پس از بلوغ بروزمی‌کنند. ضایعات برجسته، قرمزرنگ و دردناک که ”اریتم ندوزوم“ نام دارند در ناحیه تحتانی پاها دیده می‌شوند. این ضایعات در هنگام بلوغ بیشتر دیده می‌شوند.
واکنشپاترجی بیانگر واکنش پوست بیماران مبتلا به سندرم بهجت به خراش پوستی با سوزن است. اینحالت گاهی به عنوان یک تست تشخیصی به کار می‌رود؛ بدین صورت که پس از سوراخ کردن پوست با سوزن استریل در ناحیه ساعد، یک برجستگی (به صورت پاپول یا پوسچول) در طی ۲۴تا ۴۸ ساعت بعد ایجاد می‌شود.

۴) درگیری چشمی: یکی از شایعترین تظاهرات بیماری است. در ۵۰% کل بیماران و در ۷۰% پسران دیده می‌شود. دختران کمتر مبتلا می‌شوند. بیماری در تعداد کثیری از بیماران به صورت دو طرفه است. چشمها معمولاً در طی ۳ سالنخست بیماری مبتلا می‌گردند.
سیر بالینی بیماری چشمی مزمن است و گاهی اوقات تشدید می‌گردد. هر دو اتاقک قدامی و خلفی چشم (یووئیت قدامی و خلفی) پس از دوره‌های شعله‌ور شدن بیماری دچار تغییراتی می‌شوند که کم‌کم باعث از دست رفتن بینایی می‌شود.

۵) درگیری مفصلی: حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد کودکان مبتلا به سندرم بهجت به آن دچار میشوند. معمولاً زانو، مچ پا، مچ دست و آرنج درگیر می‌شود. درگیری مفصلی به صورتمونوآرتیکولر (تک مفصلی) یا اولیگوآرتیکولر (درگیری کمتر از ۴ مفصل) دیده می‌شود.این التهاب معمولاً چند هفته به طول می‌انجامد و سپس بدون برجا گذاشتن عارضه برطرف می شود. آسیب مفصلی بسیار نادر است.

۶) درگیری عصبی: ندرتاً در کودکان رخمی‌ دهد. تشنج، افزایش فشار داخل مغزی همراه با سردرد و علایم مغزی ممکن است رویدهد. انواع بسیار شدید بیماری در افراد مذکر دیده می‌شود. برخی بیماران به اختلالات روانی دچار می‌گردند.

۷) درگیری عروقی: در حدود ۱۲ تا ۳۰ درصد مواردسندرم بهجت جوانان دیده می شود. ممکن است پیش‌آگهی نامطلوبی داشته باشد. معمولاً عروق بزرگ را گرفتارمی‌کند. محل شایع درگیری ساق پاست که به تورم دردناک آن می‌انجامد.

۸) درگیری گوارشی: این حالت بیشتر در بیماران خاور دور دیده می شود. بررسی روده‌ها نشان دهنده زخم های روده‌ای است.

آیا بیماری در همه کودکان مشابه است؟
خیر، اینطور نیست. برخی به انواع خفیف بیماری و زخم های دهانی و ضایعات پوستی مبتلا می‌شوند؛ در حالی که عده دیگرممکن است گرفتاری چشمی یا سیستم عصبی نیز داشته باشند. بیماری دختران و پسران متفاوت است. پسران به انواع شدیدتر بیماری که با درگیری چشمی و عروقی بیشتری همراهاست، مبتلا می‌شوند.

آیا شکل بیماری کودکان با بیماری بزرگسالان متفاوت است؟
سندرم بهجتدر کودکاننادرتر از بزرگسالان است. اختلافات بیماری کودکان با بزرگسالان بستگی به بلوغ افراددارد. بیماری کودکان بالغ به بیماری بزرگسالان شبیه‌تر است. مواردسندرم بهجتخانوادگی درکودکان بیش از بزرگسالان دیده شده است. به طور کلی، با در نظر گرفتن برخی تفاوت ها،سندرم بهجت کودکان شبیه بیماری بزرگسالان است.

چگونه این بیماری تشخیص داده می‌شود؟
اساس تشخیص بالینی است. برای کامل شدن معیارهای بین‌المللی تشخیصی سندرم بهجت در کودکان به ۱ تا ۵ سال وقت نیاز است؛ به همین دلیل معمولاً تشخیص بیماری به طور متوسط ۳ سال دیرتر صورت می‌گیرد.
هیچ آزمون آزمایشگاهی تشخیصی برای سندرم بهجت وجود ندارد. در حدود نصف کودکان مبتلا ناقل hla-b5 هستندکه موجب بیماری شدیدتری می‌شود.
تست پاترجی که قبلاً توضیح داده شد در ۶۰ تا ۷۰درصد بیماران مثبت است.
برای تشخیص درگیری سیستم عروقی و عصبی ممکن است به تصویربرداری‌های اختصاصی عروق و مغز نیاز باشد.
از آنجایی که سندرم بهجت چندین سیستم مختلف بدن را درگیر می‌کند، به همکاری یک گروه درمانی مشتمل بر چشم‌پزشک، متخصص پوست، متخصص مغز و اعصاب نیز نیاز است.

اهمیت انجام آزمونهای تشخیصی در این بیماری چیست؟
۱) تست پاترجی یک تست تشخیصی مهم است. این تست در طبقه‌بندی گروه مطالعاتی بین‌المللی به عنوان یک معیارتشخیصی بهجت در نظر گرفته شده است. در این تست با ۳ تا ۵ سوراخ در ناحیه داخلی ساعدتوسط سوزن استریل ایجاد می‌شود. درد و آسیب ناشی از آن بسیار اندک است. واکنش ۲۴ تا۴۸ساعت بعد ارزیابی می‌شود.چنین واکنشی می‌تواند در مناطقی که خون رسانی کاهش‌ یافته یا در مناطقی که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد نیز مشاهده شود؛ درنتیجه نباید در بیماران مبتلا به سندرم بهجت، اقدامات پزشکی غیرضروری انجام شود.
۲) برخی آزمایشهای خونی برای رد سایر تشخیصها صورت می‌گیرد؛ اما هیچ تست تشخیصی اختصاصی برای سندرم بهجت وجود ندارد. آزمایشهایی که بیانگر التهاب عمومی هستند به میزان خفیفی مثبت می‌شوند. کمخونی متوسط و افزایش تعداد گلبولهای سفید ممکن است دیده شود. هیچ احتیاجی به تکرار این آزمایشها نمی‌باشد و تکرار آنها فقط در ارزیابی فعالیت بیماری و عوارض جانبی دارویی ضرورت می‌یابد.
۳) تکنیک‌های تصویربرداری در کودکان مبتلابه درگیری عروقی و عصبی کاربرد دارد.
آیا بیماری قابل درمان است؟ آیا بیماری علاج قطعی دارد؟
بیماری ممکن است فروکش کند؛ ولی گاهی اوقات دوره‌های از شعله‌ور شدن بیماری نیز وجود دارد. بیماری قابل کنترل است؛ اما علاج قطعی ندارد.

درمانهای بیماری کدامند؟
از آنجا که علت سندرم بهجت ناشناخته مانده است، درمان خاصی هم برایش وجود ندارد. درمانهای مختلفی برای درگیری اندامهای گوناگون به کار می‌رود. در یک طرف طیف درمانی، بیماری قرار دارد که به هیچگونه درمانی نیاز ندارد. بر عکس، در طرف دیگر طیف درمانی بیماری وجود دارد که به دلیل درگیری چشمی، سیستم عصبی و عروقی به مجموعه‌ای ازدرمان‌ها نیاز دارد.
اکثراطلاعات درمانی موجود برای سندرم بهجت از بیماری بزرگسالان حاصل شده است. داروهای اصلی بهکار رفته در درمان عبارتند از:
۱) کلشی‌سین: در گذشته از این دارو برای درماناکثر تظاهرات سندرم بهجت استفاده می‌شد؛ در حال که اخیراً دیده شده است که در درمان مشکلات مفصلی و اریتم ندوزوم مؤثرتر است.
۲) کورتیکوستروئیدها: این داروها در کنترل التهاب بسیار مؤثر هستند. استروئیدها غالباً برای کودکانی تجویز می گردد که مبتلابه تظاهرات چشمی، cns و بیماری عروقی هستند. معمولاً با دوز خوراکی بالا (روزانه ۱تا ۲ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن) تجویز می‌شوند. در صورت نیاز، می شود آنهارا با دوزهای بالاتر (روزانه ۳۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن و با فاصله ۳ روزهبین دوزها) و به صورت داخل وریدی تجویز نمود تا به پاسخ سریعتری دست یافت (درماناستروئید به صورت پالسی). از استروئیدهای موضعی برای درمان زخمهای دهانی و ازقطره‌های چشمی استروئید در بیماری چشمی استفاده می‌گردد.
۳) داروهای سرکوب‌کننده ایمنی: این داروها در درمان کودکان مبتلا به انواع شدید بیماری خصوصاً دردرگیری‌های چشمی و اندامهای مهم به کار می‌روند. از این گروه دارویی می‌توان به آزاتیوپرین، سیکلوسپورین ـ آ ، و سیکلوفسفامید اشاره کرد.
۴) درمان ضدانعقادی وضد تجمع پلاکتی: در موارد خاصی از درگیری‌های عروقی کاربرد دارد. در اکثریت بیماران تجویز آسپیرین اهداف لازم را تأمین می‌کند.
۵) داروهای موضعی جهت درمان زخمهای دهانی و تناسلی.
۶) داروهای ضد:tnf گروه جدیدی از داروها هستند که در برخی مراکز به کار گرفته می‌شوند.
۷) تالیدومید: در بعضی مراکز جهت درمان زخمهای ماژور دهانی استفاده می‌شود.
درمان و پیگیری بیماران مبتلا به سندرم بهجت نیازمند همکاری یک گروه است که شامل روماتولوژیست کودکان،چشم‌پزشک و متخصص خون می‌شود. بیمار یا خانواده‌اش باید مرتباً با پزشک یا مرکزدرمانی در تماس باشد.
عوارض جانبی درمانهای دارویی کدامند؟
۱) اسهال شایعترین عارضه کلشی‌سین است.در موارد نادر ممکن است باعث کاهش گلبولهای سفید خون گردد. آزوسپرمی (کاهش تعداداسپرماتوزوئیدها) نیز ممکن است رخ دهد؛ اما این عارضه در دوزهای معمول درمانی دیدهنمی شود.
۲) کورتیکوستروئیدها داروهای ضدالتهابی بسیار مؤثری هستند؛ اما مصرفآنها با محدودیتهایی همراه است که به دلیل عوارض جانبی ناشی از مصرف طولانی‌مدتآنهاست. این عوارض عبارتند از: دیابت شیرین، افزایش فشار خون، پوکی استخوان، آبمروارید و کاهش یافتن رشد. در صورتی که ناچار به استفاده از کورتیکوستروئیدها درکودکان باشیم، باید به صورت روزانه و در هنگام صبح تجویز شوند. در مصرف طولانی ‌مدتباید از مکمل‌های حاوی کلسیم نیز همراه دارو استفاده کرد.
۳) داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی: آزاتیوپرین موجب مسمومیت کبدی و کاهش تعداد گلبولهای سفید خون ودر نتیجه افزایش استعداد ابتلا به عفونت می‌گردد. سیکلوسپورین – آ موجب ایجادمسمومیت کلیوی و به تبع آن افزایش فشار خون می شود. همچنین افزایش موهای بدن و مشکلات لثه‌ای از سایر عوارض آن است. عوارض سیکلوفسفامید شامل سرکوب مغز استخوان ومشکلات مثانه می‌شود. مصرف درازمدت آن با چرخه قاعدگی تداخل دارد و ممکن است موجبعقیمی شود. بیمارانی که تحت درمان با چنین داروهایی هستند باید به دقت زیرنظر باشندو آزمایشهای خون و ادرار به طور مرتب هر ماه یا یک ماه درمیان از آنها به عملآید.

درمان بیماران باید تا چه مدت ادامه یابد؟
هیچگونه پاسخ دقیقی برای این پرسشوجود ندارد. به طور کلی، پس از گذشت حداقل ۲ سال از دمان یا در صورت خاموش بودنبیماری برای ۲ سال متوالی می‌توان درمانهای سرکوب‌کننده ایمنی را متوقف نمود.
بااین حال، در مواردی که خاموشی کامل بیماری میسر نیست – نظیر بیماری چشمی یا عروقی – درمان تا آخر عمر ادامه می‌یابد. در چنین مواردی دارو و دوز آن با توجه به تظاهراتبیماری تنظیم می‌شود.

درمانهای غیرمعمول و مکمل کدامند؟
هیچگونه درمان مکملیبرایسندرم بهجتوجود ندارد.

در این بیماری به چه نوعی از آزمایشها و معاینات دوره‌ای نیاز است؟

معایناتدوره‌ای برای پیگیری فعالیت بیماری و درمان – خصوصاً برای التهاب چشمی – موردنیازند. چشم بیمار باید توسط چشم‌پزشک متخصص در درمان یووئیت معاینه شود. فاصله بینمعاینات دوره‌ای به فعالیت بیماری و درمان دارویی بستگی دارد.

طول مدت بیماری چقدر است؟

معمولاً سیر بیماری دربرگیرنده دوره هایی از عودو فروکش نمودن بیماری است. به طور کلی، با گذشت زمان از فعالیت بیماری کاسته می‌شود.
سیر بالینی و پیش‌آگهی درازمدت بیماری چگونه است؟
در حال حاضر اطلاعاتجامعی درباره پیش‌آگهی درازمدت بیماری در کودکان در دسترس نیست. اما با اطلاعات موجود می‌دانیم که بسیاری از بیماران مبتلا به سندرم بهجت ممکن است احتیاجی به درمان نداشته باشند.

با این وجود، کودکان مبتلا به درگیری‌های چشمی، عصبی و عروقی نیاز به درمانهای ویژه و پیگیری دارند. پسران جوان در مقایسه با دختران به انواع شدیدتربیماری مبتلا می‌شوند. درگیری چشمی در چند سال نخست بیماری پدیدار می‌شود.

سندرم بهجت درموارد نادر می‌تواند کشنده باشد. علت چنین موارد درگیری عروقی (پارگی شریانهای ریوییا سایر آنوریسم‌های محیطی)، بیماری شدید سیستم عصبی، زخمهای و سوراخ‌شدگی‌های گوارشی است که مخصوصاً در برخی نژادها (مانند ژاپنی‌ها) بیشتر دیدهمی‌شود.
شایعترین علت مشکلات درازمدت بیماری، درگیری چشمی است که می‌تواند خیلی شدید باشد.
رشد کودک ممکن است دچار اختلال شود که معمولاً به دلیل درمان استروئیدی است.

آیا امکان بهبود کامل بیماری وجود دارد؟
برخی موارد خفیف بیماری بهبودمی‌یابند؛ ولی اکثر بیماران دوره های طولانی‌ مدتی از فروکش کردن بیماری را تجربه می‌کنند.
بیماری چه تأثیری بر زندگی روزمره کودک و خانواده‌اش دارد؟
مانند سایربیماریهای مزمن، سندرم بهجت نیز زندگی روزمره کودک و خانواده اش را تحت‌تأثیر می‌دهد. اگربیماری خفیف باشد و درگیری چشمی یا اندامهای مهم وجود نداشته باشد، زندگی خانواده کاملاً طبیعی خواهد بود.
شایعترین مشکل این گروه از بیماران زخمهای عودکننده دهان هستند که مشکلاتی را برای کودک ایجاد می‌کنند. این ضایعات دهانی دردناک هستندو نوشیدن و غذا خوردن را دچار اختلال می کنند. درگیری چشمی می‌تواند مشکلات عدیده ای برای خانواده ایجاد کند.

آیا کودک می‌تواند به مدرسه برود؟
ادامه تحصیل برای کودکان مبتلا به بیماریهای مزمن ضروری است. بیماران مبتلا به سندرم بهجت تا زمانی که به درگیری چشمی یا اندامهای مهم مبتلا نباشند، می‌توانند مانند سایر کودکان به طور مرتب به مدرسه بروند. کاهش بینایی یکی از مشکلاتی است که استفاده از برنامه‌های آموزشی خاصی رامطالبه می‌کند.

آیا کودک می‌تواند ورزش کند؟
کودک باید خصوصاً در مواردی که درگیری مخاطی یا پوستی به تنهایی وجود دارد به فعالیتهای ورزشی بپردازد. در هنگام حمله التهاب مفصلی باید از فعالیتهای ورزشی اجتناب کرد. آرتریت سندرم بهجت کوتاه مدت است و کاملاً بهبود می‌یابد.
با این حال، کودکان مبتلا به درگیری چشمی یا عروقی باید فعالیتهای بدنی خود را محدود نمایند. کودکان مبتلا به درگیری عروقی اندامهای تحتانی، باید از ایستادن‌های طولانی‌مدت خودداری ورزند.

رژیم غذایی بیمار چگونه است؟
هیچگونه محدودیتی برای مصرف مواد غذایی وجودندارد.
آیا آب و هوا بر سیر بیماری تأثیر می‌گذارد؟
خیر. آب و هوا هیچگونه تأثیری برتشدید بیماری ندارد.

آیا انجام واکسیناسیون در این بیماران امکان‌پذیر است؟
پزشک باید تصمیم بگیرد که بیمار چه واکسنهایی را باید دریافت کند. در صورت درمان بیمار با داروهای سرکوب‌کننده ایمنی (استروئیدها، آزاتیوپرین، سیکلوسپورین – آ، سیکلوفسفامید،داروهای ضد tnf و …) باید از انجام واکسیناسیون با واکسنهای ویروسی زنده و ضعیف‌شده (مانند سرخجه، سرخک، آنتی‌پاروتیت و فلج اطفال سابین) خوددارینمود.
واکسیناسیون با واکسنهایی که حاوی محتویات عفونی هستند ولی ویروس زنده ندارند (مانند: کزاز، دیفتری، فلج اطفال، سالک، هپاتیت b، سیاه سرفه، پنوموکوک،هموفیلوس، مننژیت) قابل انجام است.

رابطه جنسی، حاملگی و جلوگیری از بارداری در این بیماران چگونه باید باشد؟
یکی از مشکلاتی اساسی زندگی جنسی بیماران، وجود زخمهای تناسلیاست. این زخمها ممکن است دردناک و عودکننده باشند و در نتیجه روابط جنسی بیمار رادچار اختلال کنند. از آنجایی که افراد مؤنث مبتلا به سندرم بهجت به انواع خفیف بیماری مبتلا هستند، می‌توانند یک حاملگی طبیعی داشته باشند.
بیمارانی که تحت درمان باداروهای سرکوب‌کننده ایمنی هستند باید از روشهای جلوگیری از بارداری استفاده نمایند. بیماران باید برای جلوگیری از بارداری و همچنین حاملگی با پزشک خود مشورتکنند.

گفتگو با دکتر محمدمهدی امام، متخصص روماتولوژی درباره بیماری بهجت

سریال جواهری در قصر را که فراموش نکرده‌اید. اگر خاطرتان مانده باشد، پادشاه کره‌ای دچار نوعی بیماری شد که در نهایت به کوری وی انجامید. اما پزشکیار یانگوم آن را درمان کرد. بیماری پادشاه بهجت بود.
در سال ۱۹۳۷ یک پزشک متخصص پوست در ترکیه به نام پروفسور هولوسی بهجت، نوعی بیماری را توصیف کرد که علت آن ناشناخته بود. این بیماری به نام او «بهجت» نام گرفت. بیماری بهجت هنوز نیز علت ناشناخته‌ای دارد. برای آشنایی بیشتر با این بیماری گفتگویی با آقای دکتر محمدمهدی امام انجام داده‌ایم که می‌خوانید.

تعریف شما از بیماری بهجت چیست؟

بهجت نوعی بیماری است که مشخصه آن آفت‌های راجعه دهانی است که به صورت زخم‌های سفید رنگ گود رفته با حاشیه قرمز رنگ است. همچنین آفت‌هایی در دستگاه تناسلی به صورت راجعه و به صورت عوارض چشمی، عوارض عروقی و عوارض در ارگان‌های متعدد، اما نکته مشخصه این بیماری وجود آفت‌های راجعه دهانی است که تقریبا در تمامی بیماران وجود دارد و تشخیص بهجت را بدون آفت‌ دهانی نخواهیم داشت.

 این بیماری در چه مناطقی بیشتر دیده می‌شود؟
این بیماری در کشورهایی که روی جاده ابریشم قرار دارند، به طرز مرموزی بیشتر از جاهای دیگر دنیا دیده می‌شود. به خصوص مردم ساکن در ایران، ترکیه، ژاپن، چین و کشورهایی که روی خط جاده ابریشم قرار دارند، بیش از بقیه به این بیماری مبتلا می‌شوند. اما در ایران استان‌های آذربایجان، زنجان و کرمانشاه، از شیوع بالاتری نسبت به استان‌های دیگر برخوردار هستند یعنی بیشتر در نژاد ترک و کرد دیده می‌شود.

 پس این بیماری زمینه ژنتیکی هم دارد؟
بله، زمینه ژنتیکی دارد و به همراه عفونتی که در دهان وجود دارد، سبب بیماری می‌شود. به عنوان مثال، ما الان دو برادر داریم که هر دو مبتلا به بیماری بهجت هستند.

 علت به وجود آمدن بیماری چیست؟
هنوز علت آن مشخیص نیست ولی حدس زده می‌شود که عفونت‌ها به خصوص عفونت‌های دهانی در ایجاد آن دخالت داشته باشند. به طور معمول، این عفونت‌ها در یک زمینه ژنتیکی مناسب و با تاثیر ژنی به نام HLA-B5 عمل می‌کنند. اگر بیماران بهجت دقت کنند، می‌بینند که به عنوان مثال بعد از اینکه مخاط دهان‌شان را گاز گرفتند یا با مسواک زدن نادرست لثه خود را زخم می‌کنند، یک دفعه آفت‌های دهانی آنها نمود می‌کند. دیده شده که بعد از کشیدن دندان نیز بیماری تشدید می‌شود. همه اینها نشان می‌دهد که این میکروب در دهان وجود دارد و به بازگشت‌ بیماری می‌انجامد. در بعضی از انواع بیماری که ترکیبات پنی‌سیلین میکروب را در دهان کم می‌کند و درمان شده‌اند، دیده شده که بعضی از علایم بیماری کمتر می‌شود.

 آیا این بیماری در سن خاصی بروز می‌کند؟
خیر، در هر سنی دیده می‌شود ولی در افراد جوان شایع‌تر است.

بیماری دارای چه علایم و نشانه‌هایی است؟

مهم‌ترین علامت بیماری، آفت‌های دهانی است که به صورت راجعه عود می‌کند و به طور معمول دردناک بوده و در هر نقطه از دهان ممکن است عارض شود. آفت در بیماران مبتلا به بیماری بهجت حداقل سه بار در سال عود می‌کند و یکی از علایم آزاردهنده این بیماران محسوب می‌شود. البته آفت‌ها در افراد سالم بدون بیماری بهجت هم دیده می‌شوند ولی در این افراد فقط محدود به دهان است و جاهای دیگر بدن را گرفتار نمی‌کند، در حالی که در بیماری بهجت علایم دیگری هم اغلب ظاهر می‌شود و شدت پیدا می‌کند. این آفت‌ها به دنبال مصرف کردن بعضی از غذاها که بیماران آنها را می‌شناسند، شدت پیدا می‌کند. یکی دیگر از مهم‌ترین علایم این بیماری که خیلی هم زمین‌گیر کننده است، عوارض چشمی این بیماری است که می‌تواند خیلی خطرناک باشد و تقریبا هیچ نقطه از چشم از گزند این بیماری در امان نیست و حتی می‌تواند در مواردی که کنترل مناسب نشود به کوری منجر شود. در حال حاضر، یکی از علل شایع کوری در کشور ژاپن بیماری بهجت است. اغلب درگیر شدن چشم به ایجاد قرمزی، تاری دید و درد در چشم منجر می‌شود اما گاهی اوقات بدون وجود علایم شدیدی ممکن است عوارض چشم به صورت تدریجی پیشرفت کند. به همین دلیل لازم است که این بیماران به صورت متناوب به چشم‌پزشک مراجعه کنند تا مورد بررسی قرار گیرند. از علایم دیگر این بیماری، آفت‌های تناسلی است که مانند آفت‌های دهانی بوده و به صورت راجعه عود می‌کند. در آقایان این آفت‌ها دردناک هستند اما در خانم‌ها ممکن است بدون درد باشد و باید حتما معاینه شوند تا ببینند این آفت وجود دارد یا خیر. از علایم دیگر این بیماری، علایم پوستی است که می‌تواند به صورت قرمزی‌های برجسته در اندام‌ تحتانی به صورت ضایعاتی شبیه آکنه، تاول‌های چرکی ریز در پوست و به صورت علایم غیراختصاصی‌تر در پوست ظاهر شود که در کنار سایر علایم مانند آفت‌های دهانی و تناسلی می‌تواند این ضایعات معنی‌دار بوده و به تشخیص بیماری کمک کند. اما یکی دیگر از مهم‌ترین عوارض این بیماری، عوارض عروقی است که بیشتر در مردان دیده می‌شود. عوارض عروقی به صورت لخته شدن خون و التهاب در عروق بروز پیدا می‌کند که ممکن است هم شریان و هم ورید را درگیرکند و از عوارض خطرناک بیماری است.

آیا آفت‌های تناسلی و‌ آفت‌های دهانی قابل سرایت به دیگران هستند؟
خیر. هیچ‌کدام از آفت‌ها حتی با اینکه عامل آن میکروبی است قابل سرایت نیستند.

پس در کل این بیماری مسری نیست؟
خیر.

 آیا علایم و عوارض بیماری بهجت در کودکان و بزرگسالان متفاوت است؟

تفاوت خیلی زیادی از نظر علایم بالینی بین کودکان و بزرگسالان نیست اما به طور کلی در مردان، بیماری عوارض سنگین‌تر و شدیدتری دارد و همه افراد چه زنان، چه مردان، چه کودک و چه بزرگسال باید مراقب علایم و عوارض بیماری باشند.

 آیا طول مدت بیماری مشخص است؟

خیر. از آنجا که ژن در ایجاد بیماری دخالت دارد ممکن است تا سالیان سال ادامه پیدا کند. اما به طور معمول بعد از اینکه سن بیمار بالاتر می‌رود و سیستم ایمنی بدن تضعیف می‌شود، علایم مقداری ساده‌تر و ساکت‌تر می‌شود.

 آیا این بیماری درمان قطعی دارد؟

خیر. حتی اگر میکروبی را که در ایجاد بیماری دخالت دارد نیز درمان کنیم، باز بعد از مدتی همراه زمینه ژنتیکی فرد، بیماری عود کرده و علایم بازمی‌گردد. بنابراین درمان‌هایی که داریم بیشتر جنبه کنترل دارد و باید بیماران تا مدت‌های مدیدی از نظر ایجاد عوارض تحت کنترل باشند، به خصوص آنهایی که بیماری شدید بهجت دارند. گاهی بیماری بهجت در حد همان آفت‌های راجعه دهانی و بیماری‌های خفیف پوستی باقی می‌ماند و گسترش پیدا نمی‌کند. اما در بعضی از افراد این بیماری به چشم و عروق دست‌اندازی می‌کند که اینها موردهای خطرناک بهجت هستند و نیاز به پیگیری و مراقبت طولانی مدت و درمان سریع دارند.

 از لحاظ تغذیه‌ای محدودیت غذایی دارند یا خیر؟

بعضی از غذاها در تشدید آفت‌های دهانی دخیل هستند که بیماران خودشان به آنها پی می‌برند. این غذاها عبارتند از خرما، گردو، بادام‌زمینی، کاکائو، شکلات و گاهی اوقات نارگیل و بعضی دیگر از انواع خوراکی‌ها یا موادی که محرک لثه هستند مانند جوهر لیمو که می‌تواند شروع کننده آفت در افراد سالم یا افراد مبتلا به بهجت باشد.

 آیا افراد مبتلا به بهجت می‌توانند ورزش کنند؟

از نظر ورزش مشکلی ندارند. اما باید این را بدانیم که پدیده‌ای با عنوان پدیده پاترژی در این بیماری وجود دارد که علت آن این است که این افراد به اجسام خارجی حساسیت بیش از حد نشان می‌دهند. به عنوان مثال، افرادی که مبتلا به بهجت هستند اگر عمل جراحی چشم برای آب مروارید انجام دهند، یک مرتبه چشمشان متورم و قرمز می‌شود و بدن با آن جسم خارجی مثل یک میکروب واکنش نشان می‌دهد. گاهی بیمار مبتلا به بهجت به علت دیگری مانند درد زانو به پزشک مراجعه می‌کند. بعد از تزریق آمپول که یک جسم خارجی است، به جای آنکه مفصل خوب شود، متورم و ملتهب می‌شود. به همین دلیل بیماران مبتلا به بهجت باید مراقب باشند که به مفاصل‌شان ضربه وارد نشود و به هنگام ورزش از محافظ استفاده کرده و از ورزش‌های ضربه‌ای خودداری کنند.

چه توصیه‌هایی به بیماران مبتلا به بهجت دارید؟

از آنجا که مهم‌ترین علامت بیماری آفت‌های راجعه دهانی است، بهتر است این آفت‌ها کنترل شوند. برای این کار در درجه اول باید بهداشت دهان را رعایت کنند. در صورتی که دندان خراب یا بیماری‌های لثه دارند حتما به دندان‌پزشک مراجعه کنند و آن را اصلاح کنند.

• در رژیم غذایی خودشان تغییر دهند. اگر احساس می‌کنند ماده غذایی خاصی محرک آفت‌های دهانی آنها است، از آن ماده پرهیز کنند.
• هنگام جویدن غذا و مسواک زدن مواظب باشند به مخاط دهان آسیب نرسانند زیرا آسیب به مخاط دهان موجب تشدید بیماری و تشدید آفت دهانی می‌شود.
• در انتخاب خمیر دندان دقیق باشند و از خمیر دندان‌هایی که محرک لثه است و حاوی لاریل سولفات هستند، خودداری کنند.
• با توجه به اینکه استرس‌های روحی و روانی در تشدید بیماری دخالت دارد حتی الامکان از این استرس‌ها پرهیز کنند.
• حتما تحت نظر یک پزشک متخصص باشند تا دچار عوارض خطیر بیماری نشوند. بسیاری از بیماران با اقدامات اولیه کنترل می‌شوند و نیازی به کارهای پیچیده و گسترده نخواهند داشت.

 نابینایی مهم‌ترین عارضه بیماری بهجت

مهم ترین عارضه بیماری بهجت در صورت درمان نشدن به موقع نابینایی است اما اگر این بیماری مغز را هم درگیر کند و نقاط حیاتی مغز و ساقه آن را بگیرد، موجب مرگ بیمار می شود. یک عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی با تشریح آخرین یافته ها درباره بیماری بهجت، از شیوع این بیماری در کشورهای واقع در مسیر جاده ابریشم خبر داد. دکتر محمدحسن جوکار، فوق تخصص روماتولوژی در گفت وگو با خراسان، اظهار داشت: بیماری بهجت در شمال کشور ما شایع است.این واکنش ممکن است در چشم، پوست، مفصل ها و یا دیگر اعضای بدن انجام شود.
وی شیوه متداول درمان بیماری بهجت را استفاده از داروهای ضدالتهاب در مرحله خفیف و استفاده از کورتون ها و داروهای شیمی درمانی برای مراحل پیشرفته اعلام کرد و گفت: در درمان های جدید بیماری بهجت از داروهای بیولوژیکی استفاده می شود. داروهای بیولوژیک از آنتی بادی هایی ساخته می شود که علیه بعضی از مواد شیمیایی بدن واکنش نشان می دهد و موجب می شود آن ماده شیمیایی در بدن از کار بیفتد و بیماری برای مدتی خاموش شود.

دکتر جوکار خاطرنشان کرد: این بیماری مانند دیگر بیماری های روماتیسمی مادام العمر است و تنها می توان آن را کنترل کرد. از آن جا که این بیماری طول درمان مشخصی ندارد، بیمار باید تا آخر عمر دارو استفاده کند اما نوع درمان آن متفاوت است.
مهم ترین مشخصه این بیماری بروز آفت، بیش از سه بار حمله آن در سال و خاموش شدن آن محسوب می شود که در غیر این صورت یک آفت معمولی بوده و نیازی به درمان ندارد.

یک فوق تخصص روماتولوژی با بیان اینکه آفت دهان از مهمترین علائم بیماری بهجت محسوب می شود، گفت: ۲۵ تا ۳۰ سال شایعترین سن ابتلا به بیماری بهجت است و کودکان و سالمندان کمتر به این عارضه مبتلا می‌شوند.

دکتر عبدالرحمان رستمیان با اشاره به اینکه بیماری بهجت یک بیماری سیستم ایمنی بدن علیه بدن است که در کشورهای مسیر جاده ابریشم مانند چین، ترکمنستان، ترکیه، عراق و ایران دیده می‌شود اظهار داشت: بهجت جزو بیماری‌های نادر است و ضریب آن در افراد یک در ۱۰ هزار است.
وی آفت دهان را شایع ترین علائم این بیماری دانست و افزود: آفت ناحیه تناسلی، جوش در پوست، التهاب چشم و درد مفاصل از دیگر علائم این بیماری محسوب می شود.
این فوق تخصص روماتولوژی با اشاره به این مطلب که ۲۵ تا ۳۰ سال شایع ترین سن ابتلا به بیماری بهجت است بیان کرد: کودکان و سالمندان کمتر به این عارضه مبتلا می‌شوند.
این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به نامشخص بودن علت بیماری بهجت اذعان کرد: مهم ترین مشخصه این بیماری بروز آفت، بیش از سه بار حمله آن در سال و خاموش شدن آن محسوب می شود که در غیر این صورت یک آفت معمولی بوده و نیازی به درمان ندارد.

دکتر رستمیان با بیان این مطلب که تشخیص به موقع در درمان بیماری موثر است، تصریح کرد: تنها اشکال این بیماری نابینایی است که گهگاهی در مبتلایان چشمی دیده می‌شود.
این فوق تخصص روماتولوژی با بیان اینکه نوع درمان بستگی به علائم بیماری دارد گفت: به عنوان مثال اگر این بیماری چشم را مبتلا کند فرد باید کورتون و داروهای ضد روماتیسمی استفاده کند.
وی در ادامه یادآور شد: درد مفاصل که با تورم مفاصل همراه است معمولاً به کمک دیکلوفناک درمان می‌شود. توضیحات بیشتر: اگر فردی دچار بیماری بهجت از نوع خیلی حاد داشته باشد آیا احتمال فوت برایش وجود دارد؟ یکی از بستگان من بیماری بهجت دارد و کبد، مفاصل، چشم ها، معده و کلیه اش را مبتلا کرده؟ با این شرایط آیا امکان فوت وجود دارد؟ پاسخ: بیماری می تواند کشنده باشد و آن هم به دلیل عوارض جانبی بیماری است برای مثال اگر آنوریسم ایجاد شد آنوریسم می تواند پاره شود و سبب مرگ گردد اما مزمن بودن بیماری به تنهایی دلیل برا کشنده بودن آن نمی باشد مکانیسم های مختلفی برای ایجاد این بیماری شناسایی شده است .
از جمله اختلال سیستم ایمنی
عوامل ژنتیک
عوامل محیطی
عفونت های ویروسی و باکتریایی
بیماری عموما کشنده نمی باشد در مورد سرایت بیماری که مسری است یه نه و از چه راههایی انتقال می یابد متاسفانه هیچ مطلبی ارائه نشده است. در صورت امکان در این مورد راهنمایی فرمایید.
پاسخ: بیماری مسری نیست. در همان بخش اطلاعات کامل آمده است با وجود این مجدد تکرار می شود:
با وجود تمام مطالعات انجام گرفته هنوز عوامل اصلی ایجاد بیماری به طور کامل شناخته نشده اند، نمی توان بروز این سندرم را بخاطر ابتلا به برخی از عفونتها نیز قلمداد کرد. بطور قطع نیز نمی توان بروز این سندرم را ژنتیکی نامید اما در سالهای اخیر عده ای از محققان آلوده سازهای محیطی و فاکتورهای ژنتیکی را با وقوع این سندرم مرتبط دانسته اند. از سوی دیگر برخی تحقیقات نشان داده که ممکن است بیماری ریشه فامیلی داشته باشد؛ یعنی در تعدادی از افراد عضو یک فامیل دیده شود و با ژنهای خاصی ارتباط داشته باشد. با این حال برخی تحقیقات پی به وجود تاثیر آلرژیهای غذایی علی الخصوص محصولات لبنیاتی در بروز این سندرم برده اند.
————————————————————-
شناسان: در ۲۰ ساله ی دوم دوران زندگی و در مردان فراوان تر از زنان دیده می شود ؛ آفت های دهانی عود کننده چند روزه در دهان – دستگاه تناسلی – چشم بروز می کند ؛ بهترین تست تشخیصیpathergy test هست .
نشانه های مفصلی – عروقی – ریوی – گوارشی – عصبی – بینایی دارد .
در دستگاه عصبی بیشتر ساقه ی مغز – سپس نیمکره ها را گرفتار می کند – آسیب نخاع و ترومبوز سینوس های وریدی و انسداد شریانی هم بروز می کند ؛ درگیری اعصاب بیمار را با نشانه های چشمی – شنوایی – ارولوژیک – عروقی به نزد پزشک می آورد .
در تشخیص افتراقی : گیلن باره – M.S – نوروپاتی مطرح می شود .
تشخیص : بررسی مایع نخاع – E.E.G – C.T.S- M.R.I- PET
درمان : کورتن – کلرامبوسیل – متوتروکسایت – کولشسین
منبع : دکتر پیروزی

درمان خشکی صورت با طب سنتی

درمان خشکی صورت با طب سنتی -اعتقاد طب سنتی این است که خشکی پوست در میان افرادی با مزاج‌های «گرم و خشک» و «سرد و خشک» شایع‌تر است. غلبه سردی و خشکی در این افراد باعث خشکی بیشتر پوست و در نتیجه، خارش خواهد شد. ضمن اینکه مصرف خوراکی‌هایی با مزاج‌های گرم و خشک و سرد و خشک هم می‌تواند خشکی و خارش پوست را تشدید کند. معمولا مرکز تنظیم خشکی‌ها در بدن، کبد است. یعنی خشکی پوست و خارش‌های آن در اغلب موارد با افزایش رطوبت کبد از بین می‌رود یا تا حد زیادی تخفیف پیدا می‌کند.

درمان خشکی صورت با طب سنتیبرای افزایش رطوبت کبد و درمان خارش، دو روش مصرف دارو و اعمال یداوی در طب سنتی وجود دارد. اعمال یداوی شامل ماساژها و حجامت می‌شوند. عرق کاسنی یا عرق شاه‌تره که خوشبختانه در کشور ما هم به وفور پیدا می‌شوند هم می‌توانند حرارت کبد را پایین بیاورند و تاحد زیادی جلوی خارش‌های پوستی و خشکی آن را بگیرند. مصرف این دو عرق در افرادی با مزاج گرم و خشک، می‌تواند به سرعت رطوبت کبد را افزایش دهد اما افرادی که مزاج سرد و خشک دارند هم می‌توانند از عرق کاسنی و شاه‌تره برای رفع خارش‌های خود استفاده کنند اما در کنار آنها باید خوراکی‌های دیگری مانند روغن زیتون و عسل هم بخورند.

نکته دیگر درباره اصول پیشگیری یا درمان‌های موضعی برای رفع خشکی و خارش پوست در طب سنتی است. برای این منظور می‌توان نقاطی از بدن را که دچار خارش است یا پوستش خشک می‌شود، با انواع روغن‌های موضعی مانند روغن زیتون، بادام شیرین یا گل بنفشه ماساژ داد. این روغن‌های موضعی باعث افزایش رطوبت در سطح پوست می‌شوند و استفاده از آنها برای همه گروه‌های سنی مناسب است. اگر دقت کرده باشید، در بیشتر مرطوب‌کننده‌های صنعتی هم از روغن بادام شیرین استفاده می‌شود و دلیل آن، همان افزایش رطوبت و کاهش خارش‌ ناشی از خشک شدن پوست بدن است.
درنهایت باید به این نکته هم اشاره کنم که بهترین راه درمان سنتی خشکی و خارش پوست، در مواردی که به این درمان‌ها جواب نمی‌دهد، انجام حجامت است؛ مخصوصا حجامت کبد به‌وسیله پزشکان طب سنتی یا پزشکانی که دوره‌های طب سنتی را گذرانده‌اند.

دکتر محمد فصیحی‌دستجردی، متخصص بیماری‌های عفونی و محقق طب سنتی

هلیکوباکتر پیلوری میکروب معده

هلیکوباکتر پیلوری –

معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه یکی از شگفتی‌‌های بد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن انسان می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ که با وجود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آنکه د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ارای محیطی اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی است اما جد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ار آن توسط یک غشای موکوسی غلیظ قلیایی – با ضخامت حد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اً ۱ سانتی متر- د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر برابر این محیط اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی محافظت می‌‌شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ که اگر این سد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ محافظتی به هر د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌لیلی از بین برود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ مخاط معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر معرض مستقیم اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ قرار گرفته و د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چار آسیب جد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی می‌‌شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

زخم و التهاب معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر واقع نتیجه آسیب این سد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فاعی می‌باشند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. اگرچه زخم معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ناشی از عوامل گوناگون از قبیل عوامل عصبی و روانی، شیمیایی، مصرف الکل، مصرف طولانی مد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ت قرص آسپرین و تنباکو باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. اما یکی از مهمترین د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌لایل ایجاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آن عفونت ناشی از باکتری موسوم به هلیکوباکترپیلوری می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

عفونت هلیکوباکترپیلوریاین باکتری مشکل‌ساز
هلیکوباکترپیلوری یک باکتری گرم منفی است که محل اصلی زند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گی آن جد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ار معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. این باکتری با مکانیسم‌‌های خاصی می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر محیط اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه زند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه بماند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ که بوسیله همین مکانیسم‌‌ها به جد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ار معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه آسیب می‌رساند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. این باکتری می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ هم از طریق طبیعی و هم از طریق سیستم ایمنی و تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ سیتوکینهای خاص باعث ایجاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ التهاب معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

شیوع عفونت هلیکوباکترپیلوری بطور معمول مرتبط با شرایط ژئوگرافی و اقتصاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی-اجتماعی جامعه می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر کشور ما شیوع این عفونت حد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ۸۰ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رصد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ (د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر افراد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بزرگسال) می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و حد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ۱۵-۱۰د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رصد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ از این افراد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چار زخم معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه و ۱ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رصد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ نهایتاً د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چار سرطان معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه می‌شوند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. هلیکوباکترپیلوری مهمترین عامل التهاب مزمن بافت تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ کنند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه موکوس معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه، زخم معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه، سرطان معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه و التهاب آتروفیک معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه (التهاب مزمن با تخریب غشای موکوسی و غد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه‌‌های اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ساز معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه) می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

که التهاب آتروفیک معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ منجر به عد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌م ترشح اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و فاکتور د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اخلی معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و از آنجا که عناصر د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و ظرفیتی از قبیل کلسیم و آهن د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر محیط اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی بهتر جذب می‌شوند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ با کاهش ترشح اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ جذب این عناصر هم کاهش می‌یابد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و نیز فاکتور د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اخلی عاملی است که برای جذب ویتامین B12 ضروری می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. کمبود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آهن و ویتامین B12 هر د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و می‌توانند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ باعث کم‌خونی نهفته شوند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

چه کسانی د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر معرض خطر هستند‌‌‌‌؟‌‌‌‌‌‌‌
افراد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی که د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ارای سابقه فامیلی سرطان معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر خویشاوند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ان د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رجه اول خود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ هستند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و افراد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی که التهاب معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.برخی از علائم عفونت به هلیکوباکتر پیلوری شامل: سوء هاضمه، د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و سوزش سر د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ل، نفخ همراه با د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌، حالت تهوع، سیری زود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رس همراه با نفخ، د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر ناحیه بالای شکم که یک ساعت یا بیشتر بعد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ از صرف غذا مشاهد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه می‌‌شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.از آنجا که این باکتری از طریق مد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فوعی – د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هانی منتقل شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بنابراین رعایت بهد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اشت فرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی ضروری می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رمان

عفونت هلیکوباکترپیلوری بطور خود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بخود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی قابل د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رمان نیست و د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر صورت عد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌م پیگیری و طولانی شد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن عفونت عوارض می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ گسترش پید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ا کند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ تا جایی‌که منجر به آسیب جد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی به معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه و نهایتاً سرطان شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.مهم‌ترین روش د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رمانی د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر ایران د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رمان ۳ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ارویی به مد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ت تقریبا ۲ هفته می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. این رژیم شامل تجویز همزمان ۳ آنتی‌بیوتیک به همراه یک د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اروی خنثی‌کنند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه است. مصرف به موقع د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اروها و کامل کرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وره د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رمان برای ریشه‌کنی این باکتری ضروری می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

توصیه‌‌های غذایی
از آنجا که ابتلابه عفونت هلیکوباکتر پیلوری بر اساس مد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ت و شد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ت عفونت می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. طیفی از علائم را از قبیل التهاب معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه تا زخم معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه را شامل شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بنابراین توصیه‌‌ها و پرهیزهای غذایی مشابه همه بیماران گوارش است:خوب جوید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن غذا، وعد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه‌های کم و مکرر د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر طول روز، عد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌م مصرف وعد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه سنگین قبل از خواب می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر بهبود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ علائم این بیماران موثر باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. میوه و سبزیجات تازه و مواد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ غذایی حاوی سلنیوم از قبیل مغزها و خصوصا باد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ام هند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی، غذاهای د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ریایی، گوشت مرغ، گوشت گوسفند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و جگر برای سلامت معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه مفید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌باشند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر گذشته افراد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ مبتلا به زخم یا التهاب معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه از خورد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن غذاهای اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی منع می‌شد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ اما د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رحال حاضر خورد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن غذاهای اسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی مانند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ مرکبات، گوجه فرنگی و… براساس تحمل فرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ قابل توصیه می‌باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.نوشید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نی‌‌های الکلی می‌توانند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ باعث وخیم‌تر شد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن شرایط شوند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و نوشید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نی‌های کافئینه از قبیل چای و قهوه می‌توانند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ باعث تشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر این افراد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ شوند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.مصرف پود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر فلفل قرمز می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ اثری د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وگانه د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اشته باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ به‌ طوریکه مصرف زیاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آن باعث تشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ علائم و وخیم‌تر شد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ن بیماری و مصرف مقاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یر کم آن باعث افزایش تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ موکوس و بهبود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ زخم معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

مصرف بعضی غذاها می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ از جد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ار معد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر برابر هلیکوباکترپیلوری محافظت کند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و یا د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر کنار د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رمان د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ارویی به ریشه‌کنی این باکتری کمک کند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌:
۱٫ زرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چوبه، عصاره زنجفیل و نیز مصرف مواد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ غذاهای حاوی مواد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ فنولیک از قبیل قره‌قاط می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر ریشه‌کنی این باکتری موثر باشند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

۲٫ تحقیقات نشان د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه است که مصرف برخی از انواع عسل نیز برای د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رمان هلیکوباکترپیلوری موثر است.

۳٫ غذاهای حاوی سولفورفان از قبیل انواع کلم یک باکتری‌کش قوی محسوب می‌شوند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ که می‌توانند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بر ریشه‌کنی هلیکوباکترپیلوری هم موثر باشند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

۴٫ مصرف سویا نیز ممکن است باعث کاهش تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ واسطه‌‌های التهابی (اینترلوکین ۱۰) ناشی از هلیکوباکترپیلوری شود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

۵٫ پونه علاوه بر خاصیت آنتی اکسید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انی می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بر تخریب هلیکوباکترپیلوری هم موثر باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

۶٫ مصرف میوه و سبزی تازه خصوصا آنهایی که سرشار از ویتامین C، ویتامینE (انواع مغزها و د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انه‌‌های روغنی)، لیکوپن (سبزیجات و میوهایی که رنگ قرمز د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌) هستند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ نیز می تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ مفید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ باشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

۷٫ مصرف پود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر سیر نیز می‌تواند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ر کنار تجویز آنتی‌بیوتیک، به کاهش عفونت و ریشه‌کنی بیشتر این باکتری کمک کند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

علت بزرگ شدن طحال

علت بزرگ شدن طحال -طحال، عضوی ۲۵۰ گرمی و به اندازه مشت بسته انسان است که از دستگاه لنفاوی محسوب می شود و زیر قفسه سینه و سمت چپ بدن قرار گرفته است.
این عضو کوچک و نرم در دوران جنینی، وظیفه خون سازی را به عهده دارد، اما پیش از تولد نوزاد این وظیفه مهم را به مغز استخوان واگذار می کند و پس از آن تصفیه خون و نیز تقویت سیستم ایمنی را با نگهداری از گلبول های سالم قرمز و سفید و پلاکت خون به عهده می گیرد، اما این عضو تحت تاثیر عوامل میکروبی و ویروسی یا برخی نارسایی های کبدی، بزرگ و دچار بیماری می شود.

علل بزرگی طحالبزرگ شدن طحال به خودی خود قابل پیشگیری نیست، بلکه درمان و کنترل آن به درمان بیماری های زمینه ای عامل بروز این بیماری بازمی گردد.
بزرگی طحال در برخی موارد از طریق معاینه کلینیکی از سوی متخصص به علت قابل لمس بودن یک برجستگی در زیر دنده های سمت چپ بدن قابل تشخیص است، اما گاهی اوقات پزشک فقط با گرفتن شرح حال و انجام معاینه به این عارضه مشکوک می شود.

گرچه تشخیص این بیماری از طریق آزمایش خون و شمارش تعداد گلبول های قرمز و سفید و پلاکت ها ممکن است، اما هیچ روشی برای تشخیص بزرگ شدن طحال از سونوگرافی دقیق تر نیست.

فراموش نکنید علائمی چون بروز سریع خونریزی در شخص، احساس درد در قسمت بالا و سمت چپ شکم، احساس سیری بدون صرف غذا، کم خونی، احساس خستگی، عفونت های مکرر، سکسکه های مکرر و بی دلیل، بی اشتهایی، تنگی نفس، احساس سردی و تعریق پوست می تواند ناشی از بزرگ شدن طحال باشد.

افرادی که عادت به ورزش ندارند وقتی تمرینات ورزشی می کنند یا بسرعت می دوند در طرف چپ بدنشان در ناحیه زیر شکم احساس درد می کنند که می تواند خبر از وارد آمدن فشار به طحال بدهد که البته مورد جدی نیست و رفع می شود.

چرا طحال بزرگ می شود؟
وقتی صحبت از درمان بزرگی طحال می شود ذهن متخصصان معطوف به درمان بیماری ها و علل ثانویه ای می شود که به بزرگی طحال منجر شده است. بزرگ شدن طحال بیشتر علل عفونی، ویروسی و باکتریایی دارد و در درجه دوم به اشکالات جریان خون و نارسایی های کبدی مربوط می شود. یعنی اگر کبد دچار مشکل و التهاب بشود به طحال فشار می آورد. در برخی موارد، بیماری هایی چون روماتیسم و برخی از انواع تالاسمی و حتی در مواردی تومورهای طحال نیز به بزرگ شدن آن منجر می شود.
خوب است بدانید که از عفونت هایی که می تواند به بزرگی طحال منجر شود عفونت های ویروسی مانند مونونوکلئوز (یکی از بیماری های مسری ویروسی در دستگاه تنفس، کبد و دستگاه لنفاوی است که بیشتر نوجوانان را درگیر می کند)، عفونت های باکتریایی مانند سیفلیس یا عفونت لایه داخلی قلب و عفونت های انگلی مانند مالاریاست. همچنین بیماری هایی چون سیروز و سایر بیماری های کبدی، برخی انواع کم خونی و سرطان های خون و نیز بروز فشار خون در رگ طحال یا کبد نیز می تواند بزرگی طحال را به دنبال داشته باشد.

زندگی بدون طحال
نکته مهم در درمان بزرگی طحال آن است که بسیاری از افراد می توانند فقط با درمان علل و بیماری های ثانویه ای که به بزرگی طحال منجر شده است، اصلاح الگوی فعالیت شان و نیز مراقبت از ابتلا به بیماری های عفونی به درمان موثر این مشکل دست یابند و برخی دیگر نیز باید تن به جراحی بدهند و این عضو از بدنشان را خارج کنند.

افرادی که دچار بزرگ شدن طحال شده اند، باید از ورزش حرفه ای و شدید اجتناب کنند، اگر بزرگ شدن طحال تشخیص داده شود، ابتدا پزشک به درمان بیماری های مرتبط با این عارضه و در مرحله آخر، روش جراحی فکر می کند. البته هر فردی می تواند بدون طحال به زندگی خود ادامه دهد، اما از آنجا که این گونه افراد بیشتر در معرض ابتلا به انواع عفونت ها قرار دارند باید پیش از عمل جراحی به آنها واکسن ذات الریه چند ظرفیتی طبق دستورالعمل خاصی تزریق شود. این واکسن ها از بروز عفونت خون، استخوان و مفاصل در این افراد جلوگیری می کند. همچنین این افراد نه تنها باید از سفر به مناطقی که احتمال ابتلا به بیماری مالاریا در آنجا وجود دارد اجتناب کنند، بلکه باید بهداشت فردی خود را با دقت و حساسیت بیشتری حفظ و سعی کنند تا از مواجهه با افراد مبتلا به بیماری های عفونی دوری کنند.

به خاطر داشته باشید که اگر در طرف چپ بالای شکم احساس درد می کنید، بخصوص اگر درد شدید است یا هنگام نفس عمیق کشیدن بدتر می شود، باید در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.

پروستاتیت یا التهاب پروستات

التهاب پروستات – تعریف:غده پروستات یک غده کوچک و گردو شکل است که در زیر مثانه آقایان قرار گرفته است و بوسیله پیشابراه احاطه شده است. این غده قسمت اعظم مایع منی را تولید می کند. دردناک شدن این غده را پروستاتیت گویند که معمولا با التهاب همراه است.

پروستاتیت یا التهاب پروستاتپروستاتیت یک مشکل بهداشتی بین المللی است. نتایج تحقیقات اپیدمیولوژیک در سه قاره اروپا، آمریکا و آسیا نشان میدهد که تقریبا 10-2 درصد آقایان از نوع مزمن بیماری رنج می برند و حدود 50 % مردان حداقل یکبار در طول زندگی خود از علائم این بیماری رنج برده اند.

پروستاتیت مهمترین مشکل اورولوژیک در مردان جوانتر از 50 سال و سومین بیماری شایع اورولوژیک در مردان بالای 50 سال است.
این بیماری می تواند باعث ایجاد درد شدید، علائم ادراری، اختلالات جنسی، ناباروری و کاهش کیفیت زندگی گردد.
علت پروستاتیت کاملا مشخص نیست؛ در نیمی از مردانی که پروستاتیت دارند هیچگونه علائم التهاب و یا علت مشخصی دیده نمی شود؛ در بیمارانی هم که التهاب وجود دارد فقط در 10 % موارد عفونت باکتریایی وجود دارد. در بیش از نیمی از بیماران علائم در زمستان تشدید می شود.

انواع پروستاتیت:

پروستاتیت حاد، عفونت پروستات است و علائم آن معمولا ناگهانی ایجاد میگردد.
پروستاتیت باکتریایی مزمن، یک عفونت طولانی مدت پروستات است و علائم آن معمولا به تدریج ایجاد میشود.
پروستاتیت و یا سندرم درد لگنی غیر التهابی، ( که قبلا به نام درد پروستات یا پروستوداینی خوانده می شد.) پروستات دردناک بدون عفونت یا التهاب است.
پروستاتیت التهابی بدون علامت، التهاب پروستات است که درد یا علامت دیگری ندارد.

نشانه های پروستاتیت چیست؟

نشانه ها و علائم در همه انواع پروستاتیت مشابه است ؛ به جز در پروستاتیت حاد و پروستاتیت بدون علامت. در بیماری حاد علائم به صورت شدید و ناگهانی ایجاد می شود و با تب و لرز همراه است. علائم انواع مزمن پروستاتیت ممکن است خفیف باشد و بتدریج در طی هفته ها یا ماهها ایجاد گردد..
علائم پروستاتیت شامل یک و یا چند علامت زیر است:
– احساس فوریت برای دفع ادرار، حتی اگر مقدار ادرار کم باشد.
– احساس سوزس هنگام ادرار کردن
– سختی در شروع ادرار و قطع مکرر جریان ادرار ( یعنی ادرار به جای اینکه یکنواخت جریان یابد به صورت موجی جریان می یابد و متناوبا به صورت کم فشار و سپس با فشار معمولی جریان می یابد.
– احساس دفع ناقص ادرار و خالی نشدن کامل مثانه
– احساس درد و یا ناراحتی در کمر، ناحیه بین بیضه ها و مقعد، پایین شکم، قسمت بالای رانها و ناحیه لگن. درد ممکن است در طی حرکات روده بدتر گردد.
– احساس درد و ناراحتی مبهم در طول و یا بعد از انزال
– درد در نوک آلت

پروستاتیت چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک بعد از اطلاع از علائم بیمار بوسیله یافته هایی که در معاینه بالینی بدست می آورد بیماری را تشخیص می دهد.ممکن است آزمایشات خون و ادرار هم برای تعیین نوع پروستاتیت لازم باشد.

چگونه پروستاتیت را درمان می کنند؟
درمان بستگی به نوع پروستاتیت دارد. ممکن است دارو برای کنترل درد، کاهش التهاب، نرم شدن مدفوع و رفع انقباضات عضلات مثانه لازم باشد. اگر پروستاتیت باکتریایی باشد آنتی بیوتیک تجویز خواهد شد.

نگاه دقیقتر به انواع پروستاتیت

حدود 90% مردان مبتلا به پروستاتیت، پروستاتیت مزمن یا سندرم درد لگنی التهابی و یا غیر التهابی دارندکه علت آن شناخته نشده است. و بقیه 10%مبتلا به عفونت باکتریایی می باشند.

پروستاتیت حاد و مزمن باکتریایی
عفونت باکتریایی می تواند باعث ایجاد پروستاتیت حاد و یا پروستاتیت مزمن باکتریایی می شود.
باکتری ها از راه های زیر وارد پروستات می شوند:
1- از طریق پیشابراه
2- از طریق ادرار( در صورتی که فرد مبتلا به عفونت مثانه باشد.)
3- از طریق وسایل خارجی مانند کاتترها( سوندهای) ادراری

پروستاتیت مزمن ویا سنردم درد لگنی التهابی(پروستاتیت غیر باکتریایی)
علت خاصی برای پروستاتیت مزمن التهابی شناخته نشده است.ولی متخصصین علل احتمالی زیر را برای آن مطرح می سازند:
– انسداد جریان ادرار
– حرکت غیرطبیعی ادرا و ترشحات پروستات به داخل غده پروستات
– میکروارگانیسمهایی که باعث عفونت پروستات می شوند.این میکروارگانیسمها در صورت وجود در ادرار یافت نمی شوند.
– بیماریهای خود ایمنی ناشی از واکنش سیستم ایمنی بدن بر ضد پروستات
– مواد شیمیایی که به طور طبیعی در ادرار وجود دارند مثل اسید اوریک که ممکن است وارد پروستات شوند و باعث تحریک آن گردند.
– عملکرد غیر طبیعی اعصاب و عضلات پروستات
تحقیقات نشان می دهد دربیمارانی که اختلالات افسردگی و سوماتیزاسیون هستند این بیماری بیشتر دیده می شود.

پروستاتیت یا سندرم درد لگنی غیر التهابی(پروستوداینی)
علل آن شبیه پروستاتیت مزمن التهابی است. به عقیده بعضی از متخصصین ممکن است اصلا پروستات درگیر نباشد و این امر ناشی از مخلوطی از عوامل شامل مشکلات سیستم عصبی، کشش عضلات کف لگن و عوامل التهابی باشد که درد ایجاد می کند.

در بیماری پروستاتیت چه اتفاقی می افتد؟
پروستاتیت به خصوص اگر مدت زیادی ادامه یابد می تواند استرس، اضطراب و افسردگی ایجاد کند.

در پروستاتیت حاد، بیماران تب و لرز دارند و گاه بستری می شوند. بیشتر بیماران با آنتی بیوتیک به طور کامل بهبود می یابند. درمان تاخیری خطر ایجاد عوارض را افزایش می دهد مانند عفونت خون، سپسیس، آبسه پروستات

در پروستاتیت باکتریایی مزمن، درمان مشکل است چون بسیاری از داروها به سختی به پروستات میرسند. آقایانی که پروستاتیت باکتریایی مزمن دارند به طور مرتب دچار عفونتهای مکرر ادراری میشوند. عفونت ممکن است به اپیدیدیم هم گسترش یابد. وجود سنگهای عفونی پروستات ممکن است درمان پروستاتیت باکتریایی را مشکل تر کند.

پروستاتیت مزمن یا سندرم درد لگنی التهابی و غیر التهابی معمولا در طول زمان بدون عوارض جدی بهتر می شود ولی علائم آن گاهی به صورت غیر منتظره برمی گردد.

چه عواملی میزان خطر را افزایش می دهد؟
عواملی که خطر ابتلا به پروستاتیت را افزایش می دهند:
1- عفونت اخیر دستگاه ادراری
2- انجام سیستوسکوپی( دیدن مستقیم داخل مثانه با دستگاه) و یا گذاشتن کاتتر و یا سوند ادراری
3- بیماریهای مقاربتی
4- آسیبهایی مانند افتادن از دوچرخه و اسب
اگر بیماری پروستاتیت باکتریایی مزمن داشته باشد، شانس ابتلای مجدد وی افزایش می یابد.

چه موقع لازم است بیمار توسط پزشک ویزیت گردد؟
اگر تب و لرز ناگهانی همراه با مشکلات ادرای نظیر درد، سوزش ادرار و یا مشاهده خون یا چرک در ادرار داشتید فورا باید به اورژانس یا پزشک مراجعه کنید چون این علائم ممکن است علائم پروستاتیت باکتریایی حاد باشد.
در صورتی که دچار علائم ادراری ، درد مداوم کمر، درد اسکروتوم و یا آلت تناسلی و یا درد ناحیه بین اسکروتوم و مقعد شدید و یا پس از انزال یا حرکات روده ای دچار درد شدید باید حتما به پزشک مراجعه کنید. اگر دچار عفونتهای مکرر دستگاه ادراری می شوید و یا ترشحاتی از آلت دارید و یا دچار زخمهای ناحیه تناسلی هستید و یا اگر مشکلاتی در ادرار کردن دارید نظیر ادرارهای مکرر شبانه، مشکل در شروع ادرار، کاهش جریان ادرار و ادرار مکرری که با نوشیدن زیاد مایعات همراه نباشد حتما به پزشک مراجعه کنید.
بعضی از آقایان در دورانی از زندگی خود در ناحیه پروستات خود درد مبهم و یا یک ناراحتی احساس میکنند ؛ اگر شما دچار چنین حالتی شدید ولی تب و لرز نداشتید شاید بهتر باشد برای چند هفته در منزل خود را درمان کنید و از داروهای ضد دردی که بدون نسخه داده می شود نظیر آسپیرین، ایبوپروفن و یا استامینوفن برای رفع درد استفاده نمایید. ولی اگر علائم ادراری پیدا کردید و درد هم ادامه یافت بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

پزشک شرح حال کاملی از بیماری شما و سوابق پزشکی شما خواهد پرسید تا علت و نوع پروستاتیت را تشخیص دهد.
پروستاتیت حاد که کم شیوع ترین نوع است ولی ساده ترین نوع تشخیص را دارد. اگر پزشک به نوع حاد مشکوک شود یک کشت ادرار انجام خواهد شد تا وجود باکتری بررسی شود.
اگر شرح حال و معاینه بالینی شما، به نفع پروستاتیت حاد نبود، یک تست ادرار قبل و بعد از ماساژ پروستات و جمع آوری ترشحات مایع منی ممکن است درخواست گردد.
اگر علائم شما با درمان بهتر نشد و یا عفونت پروستات شما ادامه یافت و یا علائم و یافته های بالینی امکان وجود علل مثانه ای و یا سرطان پروستات را مطرح کند و یا اگر پزشک به عوارض ناشی از پروستاتیت مشکوک شود ممکن است آزمایشات دیگری درخواست شود.
این آزمایشان ممکن است شامل آزمایش خون، کشت خون، سی تی اسکن و یا ام. آر آی، سونوگرافی لگن و یا آزمایشات تخصص دیگری باشد.

چشم انداز درمان
درمان پروستاتیت معمولا با تجویز آنتی بیوتیک برای هفته های متمادی آغاز می گردد. اگر احساس بهبود هم داشتید ممکن است طبق توصیه پزشک دارو برای 2 تا 3 ماه ادامه یابد و اگر بهتر نشدید ، ضمن ادامه درمان آنتی بیوتیکی آزمایشات دیگری نیز درخواست شود.
در پروستاتیت حاد هدف، درمان کامل عفونت و پیشگیری از عوارض است. پروستاتیت حاد باکتریایی با آنتی بیوتیک درمان می شود و داروهای ضد تب و ضد درد، مصرف مایعات و استراحت برای بیمار تجویز می گردد.
در مواردی که نیاز به آنتی بیوتیک تزریقی داخل وریدی هست و یا در مواردی که بیمار قادر به ادرار کردن نیست بیمار بستری خواهد شد.
اکثر آقایان به سرعت به درمان پاسخ می دهند و درمان آنها 4 تا 6 هفته طول می کشد.
در پروستاتیت مزمن باکتریایی هدف، درمان عفونت و پیشگیری از عوارض است ؛ در این موارد درمان آنتی بیوتیکی حدود 6 تا 12 هفته طول می کشد.
ممکن است درمان آنتی بیوتیکی برای پیشگیری از عفونت نیز لازم باشد.
سنگهای پروستاتی مزمن ممکن است درمان عفونت را مشکلتر کند. لذا در صورت وجود باید به روش جراحی خارج شوند.
ممکن است به خاطر مشکلات دستگاه ادراری مانند تنگی گردن مثانه جراحی لازم باشد.
بندرت در صورت عفونتهای بسیار مکرر، به عنوان آخرین راه حل می توان پروستات را به روش جراحی خارج کرد.
در پروستاتیت مزمن التهابی درمان ممکن است مشکل باشد. اول از همه آنتی بیوتیک حداقل برای مدت 4 هفته داده می شود ، اگر علائم بهبود نیافت این درمان معمولا قطع می شود . در صورتی که علت درد و مشکلات بیمار ناشی از اسپاسم عضلات باشد از شل کننده های عضلانی مانند داروهای بلوک کننده آلفا استفاده خواهد شد.
درمان با هدف کاهش التهاب نیز ممکن است در از بین رفتن درد موثر باشد.
فیناستراید دارویی است که رشد پروستات را کند می کند. ممکن است از این دارو نیز استفاده شود.
ماساژ پروستات 3 تا 4 بار در هفته، ممکن لست به از بین رفتن علائم کمک کند.
مشاوره، بیوفیدبک و تکنیکهای آرامش یابی ممکن است در کاهش استرسی که باعث ایجاد درد میشود موثر باشد.
در پروستاتیت مزمن غیر التهابی، درمان مشکل است چون علت دقیق آن مشخص نشده است . هدف اولیه درمان از بین رفتن علائم است. داروهای ضد درد غیر مخدر، شل کننده های عضلانی و بلوک کننده های گیرنده آلفا در درمان کاربرد دارد. درمان فیزیکی، درمان برای کاهش اضطراب، ورزش، ماساژ درمانی ، تمرینات بیوفیدبک ویا کاهش استرس به هر طریق، ممکن است به آقایان کمک کند.
گاهی پرهیز از مصرف الکل، کافئین و ادویه جاتی مثل فلفل قرمز می تواند موثر باشد به ویژه اگر مصرف این مواد علائم را بدتر می کند.

پیشگیری
برای پیشگیری از ایجاد پروستاتیت اقدامات زیر مفید است:
– رعایت بهداشت و تمییز نگهداشتن آلت تناسلی
– نوشیدن مقادیر کافی مایعات برای داشتن ادرارهای منظم
– درمان زودهنگام عفونت های ادراری احتمالی

درمانهای خانگی
در پروستاتیت باکتریایی حاد یا مزمن حتما برای گرفتن آنتی بیوتیک به پزشک مراجعه کنید به ویژه اگر تب و لرز دارید.
استفاده از داروهای ضد درد مثل آسپیرین و یا مسکن های ضد التهابی و یا استامینوفن ممکن است مفید باشد.
نشستن در لگن آب گرم به طوری که تمام ناحیه باسن و لگن در آب قرار گیرد.
هنگام عفونت از خود مراقبت کنید؛ بیشتر استراحت کنید و مقادیر زیادی مایع بنوشید. این کار باعث می شود احساس بهتری داشته باشید و شانس بهبودی شما افزایش یابد.
مقادیر زیادی غذاهای فیبردار مثل میوه، سبزی و نانها و غلات سبوس دار مصرف کنید و آب فراوان بنوشید تا مانع ایجاد یبوست شود. هنگام التهاب پروستات، حرکات روده ممکن است دردناک باشد لذا استفاده از نرم کننده های مدفوع توصیه می شود.
در پروستاتیت یا سندرم درد لگنی التهابی و غیر التهابی درمان خانگی ممکن است به کنترل علائم و از ین رفتن درد کمک کند. در این موارد توصیه های بالا را رعایت کنید و به موارد زیر نیز توجه فرمایید:
– از خوردن الکل، کافئین و غذاهای ادویه دار بپرهیزید.
– سعی کنید استرسهای خود را اداره کنید: تنفس عمیق، تمرینات آرامش یابی، ورزش و حذف محیط پر استرس می تواند موثر باشد. چون استرس و اضطراب می تواند باعث بدتر شدن علائم گردد.

درمانهای دیگر
ماساژ پروستات در هنگام پروستاتیت یک درمان قدیمی است که به تازگی مجددا مورد توجه قرار گرفته است چون داروها همیشه در درمان پروستاتیت چندان موفق نیستند. یک پرسنل آموزش دیده بهداشتی با یک دستکش آغشته به ژل از طریق مقعد و رکتوم یک انگشت خود را نزدیم می کند و آنرا ماساژ میدهد.
به هر حال باید دانست که درمان این بیماری، مانند بسیاری از بیماریهای مزمن نیاز به همکاری تنگاتنگ پزشک و بیمار دارد.

نويسنده : دکتر بیتا نیک خلق

علل تکرر ادرار چیست

علل تکرر ادرار چیست -اگر شب ها بیشتر ادرار دفع می کنید، ممکن است بالا رفتن سن هم در آن مۆثر باشد. با افزایش سن تولید ادرار در شب ها بیشترمی شود. در سالمندان دو سوم ادرار در شب و یک سوم ادرار در روز تولید می شود و در جوان ها دقیقا برعکس است.
علل و دردمان تکرر ادرار
دفع ادرار میزان مشخصی ندارد و در هر فرد، حتی در هر روز، فرق می کند.
اما چه زمانی برای این مشکل باید به پزشک مراجعه کنید؟

– اولین مورد این است که با وجود مصرف کم مایعات و محرک های مثانه، تکرر ادرار هنوز وجود دارد.
– تکرر ادرار مانع انجام عادی کار، مسافرت یا خواب فرد می شود.
– تکرر ادرار با احساس نیاز به دفع ادرار همراه است.
– درد و سوزش با تکرر ادرار همراه است.

تکرر ادرار به خودی خود یک مشکل نیست و باید در مجموعه‌ای از عوامل مورد بررسی قرار گیرد.

تنظیمات عصبی مثانه انسان طوری است که می‌تواند حدود 250 سی‌ سی ادرار را نگهداری کند، بدون این‌ که برای فرد مشکلی ایجاد شود.
اما گاهی حجم مثانه کم می‌شود و فرد با چند قطره ادرار نیز نیاز به تخلیه احساس می‌کند که به این حالت “مثانه بی‌ثبات” می‌گویند، اما بیشترین مشکلات مثانه به مشکلات عصبی آن مربوط می‌شود.

در زنان شایع‌ترین عامل تکرر ادرار، زایمان‌های مکرر است، زیرا مثانه و گردن مثانه یک زاویه طبیعی دارد که این زاویه طی زایمان‌ها به علت فشار نوزاد تغییر می‌کند و موجب تکرر ادرار در مادر می‌شود که عموما با بی‌اختیاری چند قطره‌ای نیز همراه است. شدیدترین نوع این مشکل در خانم‌ها با عنوان “افتادگی مثانه” مطرح می‌شود.

تکرر ادرار در افراد دیابتی به نوع دیابت این افراد بستگی دارد. در نوع دیابت شیرین به علت این‌ که دیابت، اعصاب بدن را مورد حمله قرار می‌دهد، عصب‌های مثانه نیز از این امر مستثنی نیستند.
البته تکرر ادراری به خودی خود نشانه دیابت نیست و برای مشخص شدن ابتلا یا عدم ابتلا به دیابت، باید آزمایش خون انجام گیرد.

دلیل تکرر ادرار در نوع دیابت عصبی، افزایش حجم ادرار است.

همچنین بسیاری از تکررهای ادراری، مقطعی و به دلیل شرایط روحی و فکری فرد است.
انسداد در هر جای دستگاه ادراری (مثل سنگ کلیه یا سنگ مثانه) مانع تخلیه کامل ادرار می شود و این حالت پر شدن زودتر مثانه و احساس نیاز بیشتر به دفع ادرار را بوجود می آورد
عوامل طبیعی مانند هوای سرد، رفتن از مکان گرمسیر به سردسیر، خوردن بعضی مواد غذایی مانند ترب سیاه که موجب افزایش حجم ادرار می‌شود، نیز می‌توانند دلایل تکرر ادرار باشد.

مواد محرک کلیه و تحریک کننده های مثانه از علل شایع تکرر ادرار هستند و در صدر همه آنها کافئین و الکل قرار دارد، زیرا اینها مدرهای طبیعی هستند و باعث تشکیل بیشتر ادرار می شوند.

برخی داروهای مدر (ادرار آور یا دیورتیک) و ضد فشارخون هم دفع ادرار را زیاد می کنند.

عفونت های مجاری ادرار که بسیار هم شایع هستند، با تحریک سیستم ادراری، دفع ادرار را زیاد می کنند.

التهاب کلیه، که یک بیماری شدید کلیوی است و بیماری خاصی به نام التهاب بینابینی مثانه که ناراحتی مداوم دستگاه ادراری است نیز باعث تکرر ادرار می شوند.

زنان بیشتر از مردان مستعد ابتلا به این مشکلات هستند و ممکن است ایجاد درد در پشت یا شکم یا احساس سوزش به هنگام دفع ادرار کنند.

عفونت پروستات در مردان هم همین علائم را دارد.

به علاوه، انسداد در هر جای دستگاه ادراری (مثل سنگ کلیه یا سنگ مثانه) مانع تخلیه کامل ادرار می شود و این حالت پر شدن زودتر مثانه و احساس نیاز بیشتر به دفع ادرار را بوجود می آورد.

تکرر ادرار در سالخوردگان مرد شدیدتر است، چون بزرگ شدن غده پروستات آنها بر میزراه (مجرای ادراری) فشار آورده و انسداد ایجاد می کند که در هنگام دراز کشیدن شبانه، تکرر ادرار را به دنبال دارد.

اگر شب ها بیشتر ادرار دفع می کنید، ممکن است بالا رفتن سن هم در آن مۆثر باشد. با افزایش سن تولید ادرار در شب ها بیشترمی شود. در سالمندان دو سوم ادرار در شب و یک سوم ادرار در روز تولید می شود و در جوان ها دقیقا برعکس است.

در هر صورت در مواردی که نیاز به مراجعه به پزشک است این کار را انجام دهید و مواردی که نیاز به درمان دارند، مثل عفونت، بزرگی پروستات، مشکلات کلیه، مثانه و مجاری ادراری، سنگ و… را به طور کامل درمان کنید.

نکاتی برای بعد از پیوند کلیه

نکاتی برای بعد از پیوند کلیه -پیوند کلیه یک عمل جراحی برای حفظ حیات یک فرد است. بعد از پیوند کلیه خیلی باید مراقب کلیه پیوندی بود. اگر از فردی که پیوند کلیه داشته است مراقبت می کنید، بایستی نکات لازم را در این رابطه بدانید تا به فرد پیوندی کمک کنید به درستی بهبود یابد و زندگی عادی اش را از سر بگیرد.
نکاتی برای بعد از پیوند کلیه
1- دقت کنید بیمار داروهای تجویز شده توسط پزشک را سر وقت و به طور کامل مصرف کند.

– سعی کنید داروها طبق یک برنامه منظم توسط بیمار مصرف شود.

– اجازه ندهید بیمار بدون مشورت با پزشک خود، از داروی دیگری استفاده کند.

– اجازه ندهید بیمار قبل از مشورت با پزشک خود، مصرف داروهای خود را قطع کند.

2- طبق دستور پزشک، سر وقت بیمار را برای ویزیت نزد او ببرید و تمام وقت ملاقات های با پزشک را رعایت کنید.

3- حداقل 6 تا 8 هفته بعد از عمل جراحی پیوند کلیه اجازه ندهید بیمار جسم سنگینی را بلند کند و یا فعالیت بدنی شدید داشته باشد.

مدت 2 تا 3 ماه بعد از عمل جراحی بیمار نباید جسم سنگین تر از 9 کیلو گرم را بلند کند و حداقل 4 تا 6 ماه بعد از جراحی نباید جسم سنگین تر از 18 کیلو را بردارد و بلند کند.
بیمار خانم حداقل یک سال بعد از عمل جراحی پیوند کلیه نباید باردار شود
4- حداقل تا 6 هفته بعد از عمل جراحی باید به بیمار در رانندگی کردن کمک کنید. اگر نمی توانید این مدت همیشه خودتان رانندگی بیمار را کنید، از سایر اعضای خانواده و یا دوستان خود برای این کار کمک بگیرید.

5- یک برنامه منظم ورزشی برای بیمار تعیین کنید تا به بهبودی عمل جراحی، سلامتی کل بدن و سلامت روحی او کمک کرده باشید.

– تحت نظر پزشک با ورزش های کششی شروع کنید و پیاده روی را به آن اضافه کنید.

– بعد از بهبود محل برش جراحی، به بیمار می توانید کمک کنید تا ورزش دوچرخه سواری، تنیس، شنا و حتی ورزش های هوازی را انجام دهد.
پیوند کلیه
6- ملاحظات خاص را برای بیماران خانم در نظر بگیرید.

– بیمار خانم حداقل یک سال بعد از عمل جراحی پیوند کلیه نباید باردار شود.

– بیمار خانم اگر فرزند شیرخوار دارد، نباید به او شیر دهد، زیرا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی که بیمار بعد از پیوند کلیه مصرف می کند، می تواند از طریق شیر مادر وارد بدن نوازد شود. این داروها برای کودک مضرند.

– بیماران خانم بعد از پیوند کلیه بایستی سالی یک بار آزمایش پاپ اسمیر (برای تشخیص سرطان دهانه رحم) را انجام دهند، زیرا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، احتمال ابتلا به برخی انواع سرطان را افزایش می دهند.

در شرایط زیر بیمار را نزد پزشک ببرید
– اگر بیمار تب 7/37 درجه سانتی گراد و بالاتر دارد.

– اگر علائمی مشابه بیماری آنفلوآنزا دارد.

– درد جدیدی در اطراف محل پیوند شروع شده است.

– افزایش وزن ناگهانی داشته و یا طی 24 ساعت 1 کیلوگرم به وزن او اضافه شده است.

– تجمع مایعات (آب آوردن) در بدن یا ادم و ورم دارد.

– مقدار دفع ادرار به طور واضحی کم شده است.

نکته لازم
بیمار بعد از پیوند کلیه بایستی از انجام ورزش های برخوردی و خشن خودداری کند، زیرا برای او خطر دارند.

اگر در این باره شک دارید، با پزشک خود مشورت کنید تا به فعالیت ورزشی خود خاتمه دهید.

افتادگی مثانه چیست

افتادگی مثانه چیست -مثانه توسط عضلات نگهدارنده در مکان مناسبی قرار می گیرد و اگر به هر دلیلی عضلات نگهدارنده آن توانایی خود را از دست بدهند، مثانه از مکان خود جابه جا شده و مشکلاتی برای فرد پدید می آورد. نام این بیماری افتادگی مثانه است.
افتادگی مثانه چیست

مثانه عضوی کیسه مانند است که درون لگن قرار گرفته و وظیفه آن نگهداری ادراری است که از کلیه ها و از طریق لوله حالب به درون آن تراوش می شود.
این عضو توخالی توسط عضلات نگهدارنده در مکان مناسبی قرار می گیرد و اگر به هر دلیلی این عضلات نگهدارنده آن توانایی خود را از دست بدهند، مثانه از مکان خود جابه جا شده و مشکلاتی برای فرد پدید می آورد.

نام این بیماری افتادگی مثانه است، اما چرا مثانه دچار افتادگی می شود و علائم این بیماران چیست و مهم تر این که چگونه می توان این بیماری را درمان کرد.

برای پاسخ به پرسش های گفته شده با دکتر حسین کرمی، فوق تخصص کلیه و مجاری ادراری و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در این باره گفت وگو کردیم.

افتادگی مثانه چه مشکلاتی برای بیمار به وجود می آورد؟
مثانه هر فرد سلول های هوشمندی دارد. وقتی مثانه به حجم خاصی از پرشدگی رسید، این سلول ها به طور خودکار فعال شده و به مغز اطلاع می دهند و درک دفع ادراری را فعال می کنند. سپس مرکز کنترل ادرار دستور دفع ادرار را صادر می کند.

البته مثانه سلول های دیگری به نام سلول های پمپاژ نیز دارد و این سلول ها به طور خودکار منقبض شده و گردن مثانه را باز کرده و ادرار تخلیه می شود.

نکته مهم این که مثانه هر فرد اسفنکتری دارد که همیشه بسته است و هنگام پر شدن مثانه، از بیرون آمدن ادرار جلوگیری می کند. در طول زمان پر بودن، دریچه بسته می ماند تا وقتی که مغز دستور تخلیه بدهد، ولی وقتی مثانه جابه جا می شود، این عملکرد به هم می خورد و یکی از مهم ترین مشکلات این بیماران این است که دیگر نمی توانند ادرار خود را نگه دارند.
برداشتن اجسام سنگین هم فشار زیادی به لگن وارد می کند و افرادی که مشاغل سخت و سنگین دارند بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند

چرا افتادگی مثانه رخ می دهد؟
این بیماری بیشتر مختص خانم هاست. در حالت طبیعی قسمت قدامی دیواره واژن در زنان موجب حفظ مثانه در جایگاه خودش می شود. وقتی این دیواره تحت فشار قرار می گیرد، عضلات کش آمده و شل می شوند و نقش حمایتی شان از مثانه از بین می رود.

یکی از مهم ترین علل، زایمان های متعدد طبیعی است که باعث می شود مثانه به داخل واژن بیفتد. در زایمان های دوقلو و زایمان های سخت این احتمال بالا می رود، اما این تنها علت نیست.

زنان یائسه نیز در معرض این اختلال قرار دارند، زیرا هورمون استروژن در بدن باعث می شود عضلات قوام و استحکام خوبی داشته باشند. با قطع استروژن، عضلات همه نقاط بدن از جمله قسمت قدامی واژن شل شده و افتادگی مثانه در زنان یائسه دیده می شود.

علت دیگر ژنتیکی است. برخی افراد به طور ژنتیکی دچار یائسگی زودرس می شوند یا تعدادی نیز به طور مادرزادی عضلات کف لگنشان شل است.

زور زدن و یبوست مزمن هم فشار زیادی به عضلات وارد می کند. افراد مبتلا به آسم یا کسانی که دچار سرفه های مزمن هستند نیز ممکن است دچار افتادگی مثانه شوند.

برداشتن اجسام سنگین هم فشار زیادی به لگن وارد می کند و افرادی که مشاغل سخت و سنگین دارند بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند.

این بیماری بیشتر مختص خانم هاست، یعنی آقایان به آن مبتلا نمی شوند؟
در مردان نیز این بیماری دیده می شود، ولی بسیار نادر است، چون مثانه مردان نسبت به زنان کمی داخل تر قرار گرفته است.

البته به ندرت و در برخی بیماری های زمینه ای به نام پرومبلی، افتادگی مثانه در جنس مرد دیده می شود. از مشخصات این بیماری شل بودن همه عضلات بدن است که کف لگن نیز جزو آن است.

لطفا به درجات این بیماری هم اشاره کنید؟
در افتادگی مثانه، مثانه به داخل واژن هل داده می شود و از نظر شدت به چهار درجه تقسیم می شود. در نوع اول، هنگام معاینه کمی از مثانه داخل واژن لمس می شود.

در افتادگی متوسط که همان نوع دوم است، قسمت بیشتری از مثانه وارد واژن می شود و تقریبا نصف آن را اشغال می کند.
در افتادگی درجه سه، مثانه تا پایین واژن لمس می شود.
ولی در افتادگی درجه چهار، مثانه کاملا از دهانه واژن بیرون زده و گاه خود بیمار آن را به داخل می برد و با یک زور زدن ساده به حالت قبل برمی گردد.

هر چه نوع افتادگی شدیدتر باشد، احتمال بروز عفونت های واژن نیز بالاتر می رود.

بیمار چه علامتی دارد؟
اولین علامت، احساس فشاری است که فرد در ناحیه واژن خود حس می کند و هنگامی که به آن دست می زند مانند یک توپ گرد و کوچک است. این افراد هنگام مقاربت نیز احساس ناراحتی و درد می کنند.

از علامت های بسیار شایع نیز بی اختیاری ادراری است و فرد با یک عطسه، سرفه یا خنده به طور ناگهانی ادرار دفع می کند.

یکی دیگر از علامت ها، عفونت های ادراری عودکننده است؛ زیرا مثانه کاملا تخلیه نمی شود و ادرار باقیمانده باعث تجمع باکتری و عفونت می شود.

چه توصیه هایی برای بیماران دارید؟
ابتدا بهتر است به همه خانم ها در این زمینه اطلاعات کافی بدهیم. همه زنان پیش از ازدواج و قبل از این که زایمان کنند، باید ورزش عضلات کف لگن را انجام دهند تا عضلاتشان قوی شود. این ورزش، کگل نام دارد که ورزش بسیار ساده و بدون هزینه ای است و هر فرد می تواند هنگام انجام کارهای روزمره، در محل کار یا حتی هنگام خواب این ورزش را انجام دهد.

به این صورت که عضلات کف لگن را منقبض کرده و هر بار به مدت 5 ثانیه در همان حالت نگه دارند. این ورزش باید حداقل 15 تا 20 بار در روز تکرار شود.

چه کسانی باید جراحی کنند و آیا بعد از عمل به طور کامل بهبود می یابند؟
در افتادگی مثانه از نوع متوسط به بعد، جراحی ضرورت می یابد. البته جراحی امروزه با لاپاروسکوپی انجام می شود، یعنی بدون این که شکم بیمار باز شود، عضلات به بالا کشیده می شود.

البته نوع جراحی با نظر پزشک انتخاب می شود و همه بیماران را می توان با یکی از روش ها درمان کرد.

دلیل کف کردن ادرار چیست

دلیل کف کردن ادرار چیست –

تغییراتی نظیر سوزش ادرار، تغییر رنگ ادرار، دفع ادرار خونی و سایر تغییرات در ادرار معمولا باعث ترس و نگرانی افراد می شود. مشاهده ادرار کف آلود نیز یکی از این تغییرات است.

ادرار کف آلود در وهله اول ممکن است خیلی عجیب به نظر برسد، اما در واقع دلایل و شرایط بالینی متعددی می توانند باعث این وضعیت شوند.

در اینجا علل این وضعیت را با هم بررسی می کنیم تا در صورت مواجهه با این تغییر وحشت زده نشویم.

همانطور که گفتیم ادرار کف آلود می تواند نتیجه عوامل متعددی باشد. اما رایج ترین علت کف در ادرار، دفع ادرار اجباری است. دفع ادرار اجباری و تلاش برای دفع ادرار باعث ایجاد حباب هایی در ظاهر ادرار می شود. در صورتی که وجود حباب و کف بدون تلاش شدید برای دفع ادرار باشد، دفع پروتئین در ادرار و یا اختلالات کلیوی جدی تر می تواند متهم ردیف دوم باشد.

اما لازم است قبل از تصمیم و تشخیص جدی برای آشنایی بیشتر با علل و عوامل ایجاد این وضعیت، تمامی مطالب را در خصوص آن بدانید.

خیلی وقت ها وجود کف در ادرار می تواند به دلیل استفاده از مواد شوینده باشد. پس در مرحله اول از این بابت اطمینان حاصل کنید.

دلیل کف کردن ادرار چیستاگر ادرار کف آلود همچنان ادامه داشت، برای بررسی بیشتر به پزشک مراجعه کنید. با انجام یک آزمایش و تجزیه ترکیبات موجود در ادرار پزشک قادر خواهد بود علل این وضعیت را به خوبی مورد بررسی قرار دهد. در این زمینه جمع آوری ادرار 24 ساعته و بررسی آن می تواند نتایج محکم تری را ارائه دهد. در نهایت پزشک ممکن است علت این وضعیت را یکی از موارد زیر تشخیص دهد:

وجود پروتئین در ادرار خانم های باردار معمولا از پره آکلامپسی ناشی می شود. پره آکلامپسی وضعیتی در دوران بارداری است که فشار خون افزایش یافته و کلیه ها پروتئین دفع می کنند و ورم در اندام ها ایجاد می شود
الف) علل طبیعی و بدون مشکل

1- دفع سریع ادرار

دفع سریع ادرار می تواند باعث ورود حباب هوا در جریان ادرار شود. این وضعیت زمانی ظاهر می شود که علی رغم احساس پر بودن و انبساط شدید مثانه، دفع ادرار دیر انجام شود. در این شرایط کف و حباب بعد از چند دقیقه ناپدید خواهد شد.

2- ادرار تغلیظ شده

ادرار تغلیظ شده همانطور که از اسم آن معلوم است وضعیتی است که درصد آب کمتری در ادرار وجود دارد. شایع ترین علت این شرایط، دهیدراته و کم بودن آب بدن است. مثل شرایطی که در روزه داری برای بدن ایجاد می شود. ادرار کف آلودی که به این دلیل ایجاد شود خطرناک نیست و برای از بین بردن این وضعیت تنها لازم است مقدار بیشتری آب بنوشید. اما اگر همچنان شرایط تغییر نکرد، علت باید چیز دیگری باشد.

ب) مشکلاتی که می تواند علت ادرار کف آلود باشد:

1- دفع پروتئین در ادرار

کلیه های یک فرد سالم به طور معمول مقادیر بسیار ناچیزی از پروتئین را دفع می کنند. اما بیماری ها و اختلالات بالینی زیادی وجود دارند که می توانند به حضور مقادیر قابل توجهی پروتئین در ادرار منجر شوند. شرایطی که در اصطلاح پروتئینوری گفته می شود.

دفع پروتئین ادراری می تواند نتیجه ی عوامل متعددی باشد. انجام ورزش سنگین، مصرف مقادیر زیادی غذاهای پروتئینی و یا مکمل های ورزشی و نیز بیماری هایی که منجر به آسیب به کلیه می شوند، می تواند علت این دفع پروتئین در نظر گرفته شود.

فشار خون بالا و نیز دیابت، دو بیماری شایعی هستند که که با ایجاد اختلال در تصفیه کردن  کلیه منجر به دفع پروتئین در ادرار می شود. درمان این شرایط قطعا نیازمند مراجعه به پزشک و و انجام اقدامات درمانی است.

سایر عواملی که منجر به دفع پروتئین در ادرار می شوند شامل ضربه و تروما، مسمومیت با سموم، عفونت ها و درمان بیماری هایی نظیر مولتیپل میلوما و آمیلوئیدوز هستند.

چاقی و اضافه وزن، سن بالای 65 سال، زمینه خانوادگی، بارداری و برخی گروه های نژادی استعداد بیشتری برای ابتلا به پروتئین اوری دارند.

2- پروتئین اوری و پره اکلامپسی در طول بارداری

خیلی وقت ها خانم های باردار به دلیل نخوردن آب کافی دهیدراته می شوند. طبیعتا نتیجه ی این دهیدراته شدن، تغلیظ ادرار خواهد بود که می تواند علت ادرار کف آلود باشد. اما وجود کف در ادرار می تواند نشانه دفع پروتئین در طول بارداری باشد.

وجود پروتئین در ادرار خانم های باردار معمولا از پره آکلامپسی ناشی می شود که البته نیازمند توجه ویژه و درمان است. پره آکلامپسی وضعیتی در دوران بارداری است که فشار خون افزایش یافته و کلیه ها پروتئین دفع می کنند و ورم در اندام ها ایجاد می شود.

3- عفونت های مجاری ادراری

زمانی که میکروب هایی نظیر باکتری ها، ویروس ها و انگل ها به مجاری ادراری حمله می کنند، عفونت مجاری ادراری نتیجه نهایی خواهد بود. شایع ترین علامت وجود عفونت در مجاری ادراری، احساس سوزش در زمان دفع ادرار است. اما ادرار کف آلود نیز می تواند یکی دیگر از علائم باشد. بنابراین میکروب های مولد عفونت در مجاری ادراری می توانند یکی از دلایل ادرار کف آلود باشند.

4- ایجاد سوراخ و فیستول

این شرایط زمانی اتفاق می افتد که سوراخ و ارتباطی غیر طبیعی بین مثانه و روده برقرار شود. این وضعیت منجر به ورود هوا، گازهای روده ای و نیز باکتری ها از روده بزرگ به مثانه خواهد شد. نتیجه کاملا واضح است: ادرار کف آلود و عفونت های ادراری و قبل تر هم گفتیم که عفونت های ادراری خود یکی از علت های ادرار کف آلود هستند. این سوراخ و فیستول می تواند عارضه ی برخی اعمال جراحی، تومورها و شرایط التهابی نظیر بیماری کرون باشد. تشخیص این وضعیت نیازمندعکسبرداری از طریق مثانه و میزنای است.

5- مشکلات کلیوی

تولید و دفع ادرار نیازمند ورود جریان خون به کلیه و تصفیه آن در سلول های کلیوی و در نتیجه ایجاد ادرار دفعی در مجاری کلیه است. اما هر بیماری که بر عملکرد طبیعی کلیه اثر بگذارد، منجر به ادرار کف آلود و دفع پروتئین خواهد شد. مهم ترین بیماری های ایجادکننده این شرایط دیابت، فشار خون بالا، سنگ کلیه، عفونت های ادراری مکرر، آسیب و ضربه به کلیه و نیز برخی درمان ها و داروهای مصرفی می باشد. از علائم و نشانه های بیماری های کلیوی می توان به ورم پاها، خستگی، بی اشتهایی، کمردرد و احساس ضعف اشاره کرد.

بنابراین ادرار کف آلود، وجود خون در ادرار و یا تغییر رنگ و بوی ادرار همگی از مهم ترین تغییراتی هستند که نیازمند بررسی های بیشتر و در صورت لزوم درمان می باشند.