پزشک تو – سایت پزشکی

سوالات متداول درباره جراحی بینی –

سن مناسب برای انجام جراحی زیبایی بینی چند سالگی است؟

زمان مناسب یرای انجام جراحی زیبایی بینی هنگامی است که رشد فرد کامل شده باشد.سن تقریبی تکامل رشد صورت در افراد بطور متوسط 18 سالگی است .اما ممکن است در افراد مختلف این وضعیت در سن 17 سالگی و یا دیرتر در سن 19 سالگی و یا بیشنر رخ دهد. به هر حال تشخیص این وضعیت به عهده پزشک شما می باشد.

آیا جراحی زیبایی بینی یک عمل ضروری و اجباری است؟

در صورتیکه هدف از جراحی بینی فقط بهتر شدن ظاهر آن باشد هیچ ضرورت و اجباری برای انجام آن نیست و لازم است فرد به همراه خانواده اش در مورد انجام آن به یک تصمیم مشترک برسند و انگیزه کامل و صد در صدی برای چنین عملی پیدا کنند.

آیا جراحی پلاستیک بینی به زیباتر شدن بینی من کمک می کند؟

در صورتیکه بینی شما از دسته بینی های مناسب برای جراحی ( از نظر جنس پوست و اسکلت بینی ) باشد و انتظارات شما از این جراحی معقول و مطابق با وضعیت بینی تان باشد شما از جراحی بینی سود خواهید برد.کسانی که بینی های با پوست فوق العاده ضخیم و چرب دارند معمولاً کاندید مناسبی برای جراحی بینی نیستند.

آیا جراحی به زیباتر شدن صورت من کمک می کند؟

زیباتر شدن بینی شما در کل به زیباتر شدن صورتتان کمک می کند ولی باید به یاد داشته باشید این جراحی فقط روی بینی شما انجام می شود و سایر اجزائ صورت شما تغییری نمی کند.گاهاً گونه های برجسته و زیبا ، چشمان زیبا و.. زیر سایه یک بینی زشت مخفی شده اند و پس از انجام یک جراحی موفق بر روی بینی زیبایی آنها هم آشکار می شود.

آیا جراحی زیبایی بینی حالت لب بالا را تغییر می دهد؟

در روشها و تکنیکهایی که من برای بیمارانم انجام می دهم هیچگونه تغییر ناخوشایندی در وضعیت لبها رخ نداده و حتی در بعضی موارد به دلیل اصلاح رابطه نا مناسب لب و بینی، زیبایی لبها دو چندان می شود.

آیا جراحی پلاستیک بینی فاصله چشمها را تغییر می دهد؟

در نوع جراحی که من برای بیمارانم انجام می دهم هیچگونه تغییر ناخوشایندی در فاصله چشمها رخ نمی دهد.

عوارض راینوپلاستی چیست ؟

مهمترین عارضه ای که این جراحی می تواند داشته باشد اشکال در تنفس از راه بینی است.باید به خاطر داشته باشید اکثر افراد در هفته های ابتدایی بعد از عمل به دلیل احتقان و التهاب بینی اشکال تنفسی دارند که طبیعی بوده و برطرف می شود اما درصد ناچیزی از افراد ممکن است به دلایل مختلف ( از جمله چسبندگی ها ) دچار انسداد بینی شوند که البته قابل حل می باشد.کبودی دور چشمها ، تورم صورت و خونریزی متعارف روزهای ابتدایی جزئی از ویژگیهای طبیعی این جراحی به شمار رفته و عارضه به حساب نمی آیند.

آیا شما از تامپون و اسپلینت (گچ پلاستیکی) استفاده می کنید؟

من برای همه بیمارانم در یک یا دو روز ابتدایی بعد از عمل از تامپون استفاده می کنم.مطالعات متعدد نشان داده است که منافع گذاشتن تامپون بسیار زیاد است و نگذاشتن آن ممکن است منجر به عوارض نامطلوبی شود.ولی باید بدانید که تامپونهایی که من می گذارم بسیار سبک و آغشته به پماد آنتبی بیوتیکی فراوان بوده و خارج کردن آنها بسیار راحت خواهد بود. همه بیماران من بعد از جراحی به مدت یک هفته تا ده روز اسپلینت بر روی بینی خود خواهند داشت.

روش جراحی شما چیست؟

من برای بیمارانم از روش جراحی باز استفاده می کنم .در این روش برش بسیار کوچکی در قسمت زیرین ستون وسط بینی (ستون جدا کننده سوراخ های بینی ) داده می شود.اکثریت قریب به اتفاق بیمارانم مشکلی با اسکار محل برش خود ندارند.

بعد از جراحی چه مدت از چسب بینی استفاده می کنید؟

به مدت 8 هفته بعد از جراحی از چسب 24 ساعته استفاده می کنیم و بعد از آن از چسب شبانه هنگام خواب به مدت حدود 2 ماه استفاده خواهیم کرد.

دوران استراحت بعد از جراحی چه مدت است؟

اگر شاغل هستید بهتر است به مدت یک تا دو هفته در منزل استراحت کنید.پس از این مدت منعی برای بازگشت به کار های معمولی وجود ندارد .اگر شغل شما احتیاج به فعالیت فیزیکی سنگین دارد باید در مورد زمان شروع مجدد کارها با هم مشورت کنیم.

تا چه مدت فعالیتهای ورزشی محدود می شود؟

به مدت یکماه کلیه فعالیتهای ورزشی ممنوع است. بعد از یک ماه می توانید ورزشهایی مانند پیاده روی و شنا ( سبک و با حداقل نیرو ) را شروع کنید.ورزشهایی ماتتد بدنسازی و ایروبیک احتیاج به توقف طولانی مدت تری دارند.

هزینه جراحی بینی؟

هزینه جراحی بینی به نوع بینی و وسعت جراحی مورد نیاز بینی بستگی دارد.بنابراین هزینه نهایی جراحی بینی بعد از انجام معاینه کامل داخل و خارج بینی و تعیین وضعیت پوست ، غضروفها ، استخوان ، تیغه بینی ، محور بینی ، سایز بینی و چند فاکتور دیگر در یک جلسه مشاوره حضوری تعیین خواهد شد. منقاضیان جراحی بینی علاوه بر هزینه جراحی مبلغی هم بابت مخارج کلینیک یا بیمارستان بصورت جداگانه پرداخت خواهند کرد

جراحی بینی باز یا بسته؛ کدام روش را می پسندید؟

در جراحی های بینی که پیش از این انجام می شدند، عملکرد تنفسی بینی کمتر مورد توجه قرار می گرفت و به همین دلیل بسیاری از بیماران بعد از عمل جراحی زیبايی بینی دچار مشکل تنفسی می شدند.  علاوه بر این در بسیاری از بیماران بخشی از غضروفهای بینی (و حتی قسمت استخوانی بینی) بیش از حد لازم برداشته می شد که نتیجه آن ایجاد بینی «عروسکی» یا سر بالا بودن بیش از حد بینی بود.  بدیهی است که هر یک از نتایج گفته شده علاوه بر اینکه به ظاهر بینی آسیب می رساندند، موجب اختلال عملکرد تنفسی بینی نیز می شدند. طی سالهای اخیر تغییرات زیادی در تکنیکهای جراحی پدید آمده است كه از جمله این تغییرات برداشتن محدود و کاملا حساب شده عناصر ساختمانی بینی است، یعنی فقط آن قسمت از غضروف یا استخوان که موجب ناهماهنگی ظاهری بینی یا مشکل تنفسی میشود، برداشته شده و بقیه قسمتها حفظ می شود، در ضمن در بيشتر موارد از تامپون بینی استفاده نمی شود. حاصل این کار علاوه بر نیل به نتیجه مطلوب از نظر زیبايی و عملکرد تنفسی، حذف ناراحتی و درد خارج كردن تامپون بینی بعد از عمل است. برای آشنايی بیشتر با این مسئله توضیحات دکتر مسعود بنیادی متخصص گوش و حلق و بینی را در این زمینه می خوانیم.

آیا برای انجام عمل زیبايی بینی روشهای مختلفی وجود دارد؟

بله.  برای انجام این عمل 2روش به نام های روش باز و روش بسته وجود دارد. بعضی جراحان روش بسته و بعضی دیگر روش باز را ترجیح می دهند. روش باز نسبتا جدیدتر از روش بسته بوده و طرفداران آن در حال افزایش هستند. البته استفاده کردن یک جراح از یک روش الزاما امتیاز مثبت یا منفی ندارد آنچه اهمیت دارد این است که نتیجه نهايی مطلوب حاصل شود.

چه فرقی بین این 2 روش وجود دارد؟

تنها فرق روش باز با روش بسته این است که در روش باز علاوه بر خطوط برشی که در روش بسته به کار می رود، برش کوچکی نیز روی پوست بین 2 سوراخ بینی داده میشود. مزیت این برش این است که می توان پوست بینی را بلند و تمامی ساختمان های اصلی بینی را دقیقا مشاهده کرد و عمل جراحی را زیر دید مستقیم انجام داد.

آیا جای برش جراحی باز بعد از عمل دیده می شود؟

خیر. محل جوش خوردن این برش باقی نمی ماند و جای نگرانی نيست.

طراحی كامپیوتری بینی قبل از انجام جراحی چه ارزشی دارد؟

این طراحی برای بیمار این فرصت را فراهم می كند تا از چهره اش بعد از عمل خود تصویری واقع بینانه داشته باشد و به پزشک نیز این امکان را می دهد که خواسته های بیمار را بهتر درک كرده و درمورد امكان تحقق آن اطلاعات لازم را دراختیارش قرار دهد.

آیا نتیجه عمل دقیقا مثل طراحی خواهد بود؟

این مسئله به چند عامل بستگی دارد؛ نخست اينكه اگر طراحی توسط جراح مربوطه انجام شود شباهت آن با نتیجه بعد از عمل بیشتر می شود، چون جراح علاوه بر اینکه طراحی می کند مزایای تکنیک جراحی، محدودیتهای بالقوه آن و نیز پاسخ احتمالی بافتها به جراحی را که ممکن است در مورد هر فرد متفاوت باشد را نیز در نظر می گیرد.  درنتیجه طراحی کاملا واقع بینانه بوده و محدودیت های احتمالی در آن درنظر گرفته می شود. دوم اینکه هر چه نرم افزار مربوطه کارآیی بیشتری داشته باشد طراحی واقع بینانه تر خواهد بود، البته حتی درصورتی که این شرایط وجود داشته باشد باز هم نمی توان گفت كه بینی بعد از عمل دقیقا مثل طراحی خواهد بود چون بخشی از تغییرات بعد از عمل مربوط به واکنش بدن بعد از انجام جراحی است که درمورد افراد مختلف متفاوت است. محل جوش خوردن برش جراحی باز باقی نمی ماند و جای نگرانی نيست

آیا در هر یک از این روشها (باز یا بسته) نیازی به بخیه زدن در دو طرف بینی (پره های بینی) وجود دارد؟

برش خوردن یا برش نخوردن در این قسمت ارتباطی به روش باز یا بسته ندارد بلکه به اندازه سوراخهای بینی و ضخامت پره های بینی بستگی دارد، بدین معنی که وقتی سوراخهای بینی بزرگ بوده و لازم باشد که جمع تر شوند هیچ راهی به جز برش خوردن کناره های (پره های) بینی وجود ندارد

دکتر نورصادقی

تاریخچه عمل زیبایی بینی –

پزشکی به نام sushtota پدر عمل زیبایی بینی، که عمل زیبایی بینی را احیاء نمود. جراحی زیبائی بینی (عمل زیبایی بینی احیاء شده) اولین بار در هند باستان و توسط پزشکی به نام ayvrvedic suchruta (800 سال پیش از میلاد) کسی که ترمیم بینی را در کتاب sushrota samhita
(500سال پیش از میلاد) شرح داده بود، رشد یافت.

طبیب soshruta و دانشجویان پزشکی وی، تکنیک های جراحی پلاستیکرا برای ترمیم بینی، اندام های تناسلی، لاله گوش وغیره، که به دلیل مجازات های نظامی یا جنایی و یا مذهبی قطع عضو شده بودند را به کار بستند.
ساشرو تا روش Forheod Flaprhinoplast  را که هنوز استفاده می شود را نیز به کار برد.
در کتاب ساشروتاسامهیتا، این پزشک جراحی بینی هندی مدرن را با عنوان (Nasikasandha) شرح می دهد.

در طول امپراطوری رم (27 سال قبل از میلاد تا 476 سال پس از میلاد) نویسنده دایره المعارف، اولوس کرنلیوس سلسوس(25 سال قبل از میلاد تا 50 سال بعداز میلاد) دایره المعارف 8جلدی پزشکی را منتشر نمود14 سال پس از میلاد) که در آن تکنیک های جراحی پلاستیک و روش های تصحیح و ترمیم بینی و سایر قسمت های بدن را شرح داد.

در دربار امپراطور رم شرقی، ژولیوس آپوستیت(363-331 پس از میلاد) ، طبیب سلطنتی اوریباسیوس (400-320 پس از میلاد) کتاب 70 جلدی کنیسه(پرستشگاه یهود) در قرن چهارم پس از میلاد تألیف نمود که در آن ترمیم نقص های صورت با استفاده از بخیه های ظریف را توضیح داد. این نوع بخیه ها باعث می شوند که زخم های جراحی بدون اینکه گوشت صورتاز حالت طبیعی خود خارج شود،‌التیام یابند.

چگونه استخوانی که در معرض جراحت قرار گرفته و پوست روی آن آسیب دیده را تمیز کنیم، چگونه مانع از عفونت بافت آسیب دیده شویم، و چگونه روند بهبود را تسریع ببخشیم و چگونه برای ترمیم گونه ها، ابروها، و بینی آسیب دیده از خود لایه نازک پوست که از خودش مشتق شده استفاده کنیم تا چهره طبیعی بیمار را به وی برگردانیم.

با این وجود، در طول قرون وسطی اروپا(قرون 5تا15 پس از میلاد) که به دنبال فروپاشی امپراطوری روم بود.(476 پس از میلاد)
دانش جراحی پلاستیک آسیائی قرن پنجم مربوط به ساشروتاسامهیتا تا قرن دهم پس از میلاد برای غرب ناشناخته مانده بود، با انتشار کتاب راهنمای پزشک انگلوساکسون به زبان انگلیسی قدیم (Bald’s leech book). ترمیم شکاف لب(لب شکری) شرح داده شد.

Leech book به عنوان یک کتاب پزشکی به این دلیل قابل توجه است که بیماری های مزمن را به دسته های طب داخلی و طب خارجی طبقه بندی نموده است و هرجا که لازم بوده درمان های گیاهی ونیز دعا و جادوهای فوق طبیعی را نیز عرضه کرده است.
پزشک عثمانی جراح بینی(1468-1385) در قرن یازدهم در دمشق، پزشک عرب (Ibn Abi Usaibia) 1270-1203 کتاب ساشروتاسامهیتا را از سانسکریت به عربی ترجمه نمود. در آن زمان، کتاب پزشکی ساشروتا از عربستان به ایران و مصر سفر کرد و در قرن پانزدهم طب اروپایی غربی به عنوان اطلس پزشکی با آن آشنا شد.
در میان تکنیک های جراحی وی یک روش کوچک کردن سینه نشان داده شده است.
در ایتالیا،Gaspare Tagliacozzi (1599-1546) استاد جراحی و آناتومی دانشگاه Bologna کتابی را منتشر کرد به نام (جراحی نقص ها توسط ایمپلنت 1597) که یک راهنمای تکنیکی دستورالعملی برای جراحی های ترمیم زخم های صورت در سربازان بود. مثال ها نشان می دهد که عمل زیبایی بینی از ساقه اصلی عضله ی دوسربازوئی برای پیوند استفاده می کرده اند.

تکنیک عمل زیبایی بینی هندی مربوط به قرن پنجم قبل از میلاد در قرن هجدهم توسط طب غربی کشف شد. زمانیکه جراحان کمپانی هندشرقی، توماس کروزو و جیمز فایندلی روش هایراینوپلاستی هندی رادر محل اقامت انگلیسی ها در پونا توضیح دادند.
جراحان در مجله مادراس تصاویر مراحل جراحی زیبایی بینی و نتایج ترمیم بینی را به زبان انگلیسی منتشر کردند. بعدها در اکتبر 1794، پزشکان در مجله Gentleman لندن یک گزارش مصور چاپ کردند که گونه دیگری از روش ساشروتا بود که 23 قرن قبل از آن شرح داده بود.
در 1815 دکتر کارل فردیناند کتابی در مورد بازسازی بینی انسان نوشت. در یک کاغذ پاپیروس مربوط به مصرباستان، جراحی زیبایی بینی به عنوان جراحی پلاستیک برای بازسازی بینی قطع شده شرح داده شده است. در آن زمان و با آن فرهنگ یکی از مجازات های نظامی، سیاسی، مذهبی و جنایی قطع کردن اندام به ویژه قطع کردن بینی بوده است.
تکنیک عمل زیبایی بینی هندی در طب اروپای غربی در قرن نوزدهم ماندگار شد. دربریتانیای کبیر ژوزف کنستانتین (1846-1764) کتابی به نام(توصیف دو جراحی موفق برای ترمیم بینی آسیب دیده 1815) که در آن دو عمل عمل زیبایی بینی شرح داده شده بود: ترمیم بینی ای که درجنگ مجروح شده و بازسازی بینی ای که از طریق آرسنیک آسیب دیده است.
دانشمند John ferredich که در یکی از متون بنیادی جراحی پلاستیک شرکت کرد.

در آلمان تکنیک راینوپلاستی توسط جراحانی نظیر استاد جراحی دانشگاه برلین کارل فردیناندون گراف(1840-1787) تصحیح شد. وی کتاب بازسازی بینی را در سال 1818 منتشر ساخت که در آن 55 روش تاریخی جراحی پلاستیک را شرح داد.( عمل زیبایی بینی، ایتالیایی و …) هم چنین وی روش ابتکار خودش(استفاده از بافت بازوی بیمار) و شیوه جراحی ترمیم پلک چشم، شکاف کام  وشکاف لب را در آن توضیح داد.
دانشمندی به نام Johann Friedrich Dieffenbach (1847-1794) که یکی از نخستین جراحانی بود که پیش از انجام عمل عمل زیبایی بینی بیمار را بی هوش می کرد، کتاب (جراحی موثر) را منتشر نمود.(1845) . این کتاب به یک کتاب مرجع در زمینه جراحی پلاستیک و پزشکی تبدیل شد.

علاوه برآن فردی به نامJacques Joseph (1934-1865) کتابی به نام عمل زیبایی بینی و سایر جراحی های پلاستیک صورت 1928) را منتشر کرد که در آن تکنیک های اصلاح شده جراحی برای عمل جراحی کوچک کردن بینی از طریق شکاف درونی را شرح داد.

در ایالات متحده در سال 1887 متخصص گوش و حلق و بینی، جان اورالاندو رو(1915-1848) اولین راینوپلاستی مدرن داخل بینی را انجام داد،(راینوپلاستی بسته). وی در مورد این عمل جراحی ساده) در سال 1887 گزارش داد و در مورد ترمیم بدشکلی بینی قوزدار توضیح داد.

در اوایل قرن بیستم درسال 1902، Freer و در سال 1904، Killian به ترتیب در روش SMR یا سیتوپلاستی با برش زیرمخاطی جهت ترمیم انحراف بینی پیشگام شدند. آنها بافت موکوپریکوندریال را بالا کشیده و تراشیدند. در سال 1921 A.Rethi روش عمل زیبایی بینی باز با مشخصه ایجاد شکاف در Columella به منظور تسهیل در بازسازی نوک بینی را معرفی نمود.
در سال 1929، Metzenbam, peer اولین عمل جراحی تیغه انتهایی بینی را انجام دادند، که از پیشانی نشأت گرفته بود. در سال 1947، Marrice H.Cottle (1981-1898) جراحی اندونازال انحراف تیغه بینی را با حداقل ایجاد شکاف ومحفوظ ماندن سپتوم از صدمه را انجام داده است. بنابراین، وی از برتری کاربردی شیوه راینوپلاستی بسته حمایت کرد.
در سال 1957، A.Sercer از روش عمل زیبایی بینی باز طرفداری کرد چرا که از نظر وی در این روش دسترسی به حفره بینی و سپتوم راحت تر صورت می گیرد.
با این وجود، در میانیه ی قرن بیستم، برخلاف اصلاحاتی که در روش عمل زیبایی بینی باز صورت گرفت، شیوه معمول عمل زیبایی بینی جراحی زیبایی بینی اندونازان بود. تا سال 1970 زمانیکه Padocan اصلاحات تکنیکی اش را ارائه کرد از شیوه عمل زیبایی بینی باز حمایت کردWilfred S.Goodman در اواخر سال 1970 و Jack P.Gunter در سال 1990 نیز وی را تأیید کردند.
S.Goodman با مقاله External approach to Rhinoplasty در سال 1973 باعث پیشرفت فنی عمل زیبایی بینی شد که در آن مقاله تغییرات تکنیکی اش را گزارش نمود و شهرت روش عمل زیبایی بینی باز را افزایش داد.

در سال 1982، Jack Anderson اصلاحاتش را در مورد تکنیک عمل زیبایی بینی در مقاله open rhinoplasty An assessment گزارش نمود.
طی سال 1970 بخش عمده ی درخواست های عمل زیبایی بینی باز مربوط به بیمارانی بود که برای اولین بار می خواهنداین عمل را انجام دهند نه افرادی که برای بار دوم و جهت برطرف کردن مشکلات جراحی ناموفق قبلی می خواهد بینی شان را جراحی کنند.

در سال 1987، در مقاله External approach for secondary rhinoplasty ، Jack P.Gunter تأثیر روش عمل زیبایی بینی باز را در عمل زیبایی بینی های ثانویه شرح داد. تکنیک های وی مدیریت عمل زیبایی بینی ناموفق را بهبود بخشید. از این رو عمل عمل زیبایی بینی هندی 600 سال پیش از میلاد و سایر گونه های آن عمل زیبایی بینی ایتالیایی ، روش carpu و…) نشأت گرفته است. و روش عمل زیبایی بینی بسته یا اندونازال که ویژگی آن شکاف های داخلی بود که به جراح پلاستیک اجازه می داد تا اصلاحاتی که در بینی صورت گرفته را لمس و احساس کند.

1- گلابلا (GLABELLA): برآمدگی پیشانی میان دو ابرو می باشد.

2- ریشه و یا پل بینی (NASION OR BRIDGE): گودی انتهای بینی که پایین گلابلا قراردارد.

3- دورسم بینی (DORSUM ): شیب میان ریشه و نوک بینی، دورسم بینی نام دارد.

4- نوک بینی (APEX=NOSE TIP)

5- بوسه گاه (PHILTRUM): گودی و شیار میان لب بالا و بینی.

6- کالوملا و یا کالومنا (COLUMELLA/COLUMNA): ستون و پوستی که دو سوراخ بینی را از هم جدا می سازد.

7- تیغه بینی (SEPTUM): دیواره داخلی بینی که  مجرای بینی را به دو قسمت چپ و راست تقسیم می کند. بخش قدامی و مرکزی آن از غضروف و بخش خلفی آن از استخوان های نازکی بنام اتموئید و وومر تشکیل یافته است. تیغه بینی به عنوان تکیه گاه  و هدایت جریان هوا عمل می کند.

8- شاخکهای بینی (TURBINATES OR CONCHAE): شش برجستگی استخوانی (سه عدد در هر طرف- بنامهای شاخکهای تحتانی، میانی و فوقانی) که در جدار خارجی حفره بینی قرار دارند. شاخکهای بینی از پوشش مخاطی پوشیده شده اند. وظیفه شاخک ها گرم و مرطوب کردن هوای استنشاقی و همچنین به دام انداختن ذرات خارجی است.

9- موهای بینی (VIBRISSAE): وظیفه موها به دام انداختن ذرات خارجی است.

10- غضروف طرفی فوقانی (UPPER LATERAL CARTILAGE): دو غضروف طولی و مثلثی شکل در دو طرف تیغه بینی.

11- غضروف طرفی تحتانی (LOWER LATERAL CARTILAGE): دو غضروف که به صورت دو حلقه ناقص بوده و پره های بینی را تشکیل می دهند. این دو غضروف، غضروف بالی بزرگ (GREATER ALAR CARTILAGE) نیز نامیده می شوند.

12- بافت فیبری-چربی (FIBROFATTY TISSUE): دو عدد در دو طرف بینی که دو نیمه خارجی پره های بینی (محل تلاقی پره ها و صورت) را تشکیل می دهند.

13- اسکلت استخوانی بینی شامل: استخوان بینی، زائده های پیشانی فک بالا،استخوان های اتموئید، وومر و کامی می باشد.

14- سوراخهای قدامی بینی (NOSTRILS OR NARES): حفره بینی را به خارج مربوط می کنند.

15- گیرنده ها و پیاز بویایی (OLFACTORY RECEPTORS AND BULB): گیرنده های بویایی مستقر در سقف بینی، بوها را تشخیص داده و از طریق عصب بویایی به پیاز بویایی و سپس به مغز منتقل می کنند.

16- مخاط بینی (NASAL MUCOSA): تمام جدار داخلی بینی از مخاط نسبتا صافی فرش شده است.

آناتومی بینی  انسان (بررسی تخصصی بینی)

تشریح بینی: سرجنین انسان در یک ماهگی

نمو جنین
در هفته چهارم نمو بارداری، سلولهای تاج عصبی(پیش سازهای بینی) حرکت خود را از قسمت خلفی به سوی وسط صورت آغاز می کنند. دوپلاکور متقاران (اپیتلیوم بویایی آینده) به طور تحتانی رشد می کنند، که به دنبال آن حفره های بینی به دو بخش میانی و جانبی تقسیم  می شوند (لب بالا و بینی در آینده) . سپس بخش میانی به فرم تیغه بینی، فیلتروم یا چاله­ی  بالای لب و آرواره­ی بالایی در می آید. و بخش جانبی به فرم کناره های بینی در می آید.
دهان نیز از استومودوم(بخش غضروفی مجرای گوارش) فرم می گیرد که در قسمت زیرین ساختار بینی قرار می گیرد.
غشای دهانی-بینی دهان را از بینی جدا می سازد. به ترتیب، حفره دهانی تحتانی (دهان) و حفره بینی فوقانی(بینی). هنگامیکه حفره های بویائی عمیق تر شدند، دو دهانه برای اتصال حفره بینی به بخش بالایی حلق شکل می گیرند که اصطلاحاً (Choanae) گفته می شود. در ابتدا شکل اولیه (Choanae) ایجاد می گردد، سپس به شکل ثانویه و دائمی Choanae در می آید.
در هفته دهم بارداری، سلول ها به ماهیچه و غضروف واستخوان متمایز خواهند شد. هرگونه ناهنجاری در تشکیل صورت جنین می تواند منجر به مشکلات نامتعارفی نظیر فقدان یا مسدود بودن مسیرهوا، شکاف میانی بینی(فشیر) یا شکاف های جانبی بینی، رشدناقص یا معیوب بینی و پلی راینیا(داشتن دوتا بینی) شود.
رشد جنینی نرمال از این حیث قابل توجه است که نوزاده تازه متولد شده انسان در طول 6هفته اول زندگی اش از طریق بینی اش تنفس می کند، بنابراین اگر کودکی از مسدود بودن مسیربینی، انسداد مسیر خلفی بینی و بافت استخوانی ناهنجار یا بافت نرم غیرطبیعی رنج ببرد، اقدامات درمانی اورژانسی برای تنفس او ضروری است.

ساختمان بینی
برای اصلاح جراجی پلاستیک، آشنایی با آناتومی ساختار بینی لازم است:

بافت های نرم بینیاجزا و زیرواحدهای زیبایی شناختی

منبع خون شریان ها و زیرها
سیستم لنفاوی بینی
اعصاب صورت و بینی
استخوان های بینی
غضروف بینی

بافتهای نرم بینی

پوست بینی: پوست بینی نیز همانند استخوان و غضروف زیر آن،‌نرم و ساختار بینی را حفظ می کند، پوست خارجی به سه بخش عمودی تقسیم می شود(بخش های آناتومیک)، گلابلا(فاصله میان دو ابرو)، برآمدگی بینی، نوک بینی، جهت انجام جراحی پلاستیک اصلاح کننده، در علم تشریح پوست بینی به سه بخش تقسیم می شود:

بخش یک سوم فوقانی: پوست بینی فوقانی ضخیم است و نسبتآً‌انبساط پذیر، انعطاف پذیر ومتحرک است، همینطور که روبه پائین می آید حالت مخروطی می گیرد و محکم به چارچوب استخوانی غضروفی می چسبد، و پوست نازکتر بخش پشتی را می سازد که همان پوست برآمدگی بینی (Bridge) است.

بخش یک سوم میانی: پوست پوشاننده برآمدگی بینی (Bridge) که نازکترین بخش است و کمترین انعطاف پذیری را دارد. زیرا بیشترین چسبندگی را به چارچوب تکیه گاهش دارد.
بخش یک سوم تحتانی: پوست بینی تحتانی به ضخامت پوست بینی فوقانی است، زیرا غدد چربی دار بیشتری دارد، بویژه در نوک بینی.

*آستربینی: آستردهلیزهای بینی انسان با غشای مخاطی اپیتلیوم فلسی پوشده شده است، که به اپیتلیوم تنفسی ستونی تبدیل می شود، هم چنین شامل یک بافت مژه مانند که بطور کاذب طبقه طبقه به نظر می رسد با غدد سروموسینی فراوان که باعث مرطوب نگاه داشتن بینی می شوند ومجرای تنفسی را از عفونت های باکتریایی و اشیای خارجی مصون نگاه می دارد.

*ماهیچه های بینی: حرکات بینی انسان توسط گروهی از ماهیچه های صورت و گردن کنترل می شود که محکم به پوست متصل شده است. این ماهیچه ها به4گروه عملکردی تقسیم می شوند که توسط پوشش وتری سطحی به هم وصل می شوند
– (SMAS) این پوشش یک ورقه متراکم وفیبری، از بافت رابط کلاژنی است که پوشاننده و فرم دهنده انتهای ماهیچه هاست.

 حرکات بینی تحت تأثیر موارد زیر هستند:

1 گروه ماهیچه ای بالابرنده- که شامل ماهیچه Procerus و عضله بالابر Labii superioris alaegenasi می باشد.
2. گروه ماهیچه ای منقبض شونده- که شامل ماهیچه alar nasalis و عضله منقبض شونده Septi nasi می باشد.
3. گروه ماهیچه ای متراکم کننده- که شامل ماهیچه transvers nasalis می باشد.
4. گروه ماهیچه ای متسع کننده- که شامل ماهیچه dilator naris می باشد که باعث بسط یافتن سوراخ بینی می شود و شامل 2بخش است، i ) عضله متسع کننده قدامی  a ) عضله متسع کننده خلفی
عمل زیبایی بینی: اجزای زیبائی شناختی بینی

 زیبایی شناختی بینی- اجزا و زیرواحدهای بینی

جهت برنامه ریزی برای جراحی نقص های بینی، ساختار خارجی بینی به 9 زیرواحد زیبایی شناختی و 6جزء زیبائی شناختی تقسیم می شود، که جراح پلاستیک با اندازه گیری آنها سایر، وسعت ومحل نقص راتعیین می کند.
9 زیرواحد زیبایی گرایانه در عمل زیبایی بینی:
1-زیرواحد نوک بینی
2-زیرواحد ستونی (کلوملا)
3.زیرواحد پایه آلار راست
4.زیرواحد دیواره آلار راست
5.زیرواحد دیواره آلارچپ
6.زیرواحد پایه آلار چپ
7.زیرواحد پشتی
8.زیرواحد دیواره خلفی راست
9.زیرواحد دیواره خلفی چپ
زیرواحدهای زیبایی شناختی بینی، بعنوان 6جزء زیبائی شکل داده شده اند. هرجزء منطقه ای بزرگتراز زیرواحدها را فرا می گیرد.

شش جزء زیبایی گرایانه بینی: 

1.جزءخلفی
2.جزء دیواره جانبی
3.جزء همی لوبول
4.اجزای مثلث با بافت نرم
5. اجزای آلار
6.جزء ستونی

عمل زیبایی بینی: شریان کاروتید عمومی

برای تعیین موقعیت توپوگرافی نقص بینی از مجموع زیرواحدهاو اجزاء استفاده می شود، جراح پلاستیک بعداز برنامه ریزی روند عمل زیبایی بینی را اجرا می کند. تقسیم توپوگرافی بینی باعث می شود که برش های کوچک اما دقیق و پوشش بافت اصلاح شده تأمین شود و عملکرد، سایز و ظاهر مطلوب برای بیمار ایجاد شود.
از این رو اگر بیش از 50 %  زیرواحد زیبایی شناختی از بین برود یا آسیب ببیند، جراح کل اجزای مربوطه را معمولاً با پیوند بافت منطقه ای از صورت یا سر، یااز جای دیگر بدن بیمار جابه جا می کند.

تأمین خون بینی- شریان ها و رگ ها 

مانند صورت، بینی انسان نیز توسط شریان ها و رگ ها پوشیده شده است. بنابراین حاوی مقدار فراوانی خون می باشد. بخش عمده شریان هایی که به بینی خونرسانی می کنند به دو قسمت تقسیم می شوند: 1) شاخه های شریان کاروتید داخلی، شاخه شریان ethmoid قدامی و خلفی که از شریان افتالمیک سرچشمه می گیرد.
2)شاخه های شریان کاروتید خارجی، شریان اسفنوپالاتاین؛ شریان کلی بزرگتر، شریان لبی بالایی و شریان انگولار. بینی خارجی از طریق سرخرگ صورت خون رسانی می شود که به سرخرگ انگولار می پیوندد. منطقه Sellar یا صندلی ترکی یا زین ترکی (Sella torcica) و ناحیه پشتی بینی توسط شاخه های شریان آرواره ای داخلی (واقع در زیرکاسه چشم) وشریان افتالمیک که از سیستم شریان کاروتیدداخلی مشتق می شود خونرسانی می شود.
دیواره جانبی بینی با شریان اسفنوپالاتین(از پشت و پایین) و شریان ethmoid قدامی و خلفی (از بالا و پشت) خونرسانی می شود. تیغه بینی نیز از طریق سرخرگ اسفنوپالاتاین و شریان ethmoid قدامی وخلفی همراه با گردش خون سرخرگ لبیفوقانی می گردد.این سه منبع رگی در بینی به هم می پیوندند.

علاوه براین جریان خون سیاهرگی بینی نیز همان الگوی جریان خون سرخرگی را دنبال می کند.سیاهرگ های بینی از لحاظ بیولوژیکی قابل توجهاند زیرا دریچه رگی ندارند و ارتباط مستقیم با حفره های سینوس دارند که منجر به پخش عفونت باکتریایی درون جمجمه ای به بینی می گردد.

از این رو، به خاطر تأمین خون فراوان بینی، از لحاظ درمان شناسی استعمال تنباکو در بهبودی پس از جراحی نقش دارند.

سیستم لفناوی بینی
سیستم لنفاوی بینی از غشاء مخاطی سطحی نشأت می گیرد و از عقب به گره های رتروفازنژیال (پشت حلقی) و از جلو یا به گره های سرویکال (گردنی) در گردن یا به غدد تحت فکی(در فک پایین) یا به هردو کشیده می شود.
تحریک عصب بینی: عصب کرانیال (جمجمه ای)، عصب تری ژمینال(عصب سه قلو) احساس را به سمت بینی، صورت و فک بالا(ماکسیلا) هدایت می کنند.

اعصاب بینی
احساس در بینی انسان از دو شاخه ابتدایی عصب کرانیال (جمجمه ای)، عصب تری ژمینال مشتق می شود. فهرست اعصاب، تحریک نسبی عصب را از شاخه های عصب تری ژمینال در بینی، صورت و فک بالا نشان می دهد.
تحریک عصب بینی: عصب جمجمه ای (VII) عصب صورت است که منجر به داشتن احساس در بینی و فک بالا می شود.
عصب نشان داده شده، مناطق آناتومیک بینی وصورت نام برده شده، تحریک عصب بخش افتالمیک(چشمی) را انجام می دهند.

عصب اشک آور- هدایت احساس به فضای کاسه چشم به استثنای غده اشک آور

عصب پیشانی- هدایت احساس به فضای جمجمه و پیشانی
عصب سوپرا اوربیتال- هدایت احساس به فضای جمجمه و پیشانی و پلک
عصب سوپراتروکلیار- هدایت احساس به منطقه میانی پوست پلک و پوست پیشانی
عصب نازوسیلیاری-(عصب بینی مژه ای) هدایت احساس به ناحیه پوستی بینی و غشای مخاطی حفره جلوئی بینی
عصب غربالی قدامی-هدایت احساس در نیمه قدامی حفره بینی:a ) مناطق داخلی سینوس اسموئید و سینوس پیشانی و (b) مناطق خارجی، از نوک بینی به راینیون: رأس قدامی انتهای شکاف استخوان بینی.
عصب اسموئید خلفی- در نیمه فوقانی حفره بینی، اسنفوئیدها و اسموئیدها به کار می روند.
عصب اینتراتروکلیر-هدایت احساس به منطقه میانی پلک ها، ملتحمه پلکی، نازیون(محل اتصال لب و بینی) و پشت استخوانی

تحریک عصب بخش آرواره ای:

عصب آرواره ای- هدایت احساس به فک بالا و صورت

عصب اینفرااوربیتال- (واقع در زیرکاسه چشم) هدایت احساس از پایین کاسه چشم به مجاری خارجی بینی
عصب زیگوماتیک- احساس را از استخوان گونه و قوس گونه، برناحیه استخوان گونه هدایت می کند.
عصب دندانی بالایی خلفی- احساس دردندان ها و لثه
عصب دندانی بالایی قدامی- رفلکس عطسه را کنترل می کند.
عصب اسفنوپالاتین- به دو شاخه جداری و جانبی تقسیم می شود و احساس را از نواحی مرکزی وعقب حفره بینی منتقل می کند.

آناتومی بینی :

مخروط وارونه صدف مانند
اعصاب پاراسمپاتیک صورت و فک بالا از شاخه GSP عصب کرانیال (جمجمه ای )VII یا همان عصب صورت مشتق می شود. عصب GSP به بخشی از سیستم عصبی سمپاتیک مشتق از شبکه عصبی کاروتید ملحق می شود تا عصب ویدین (Vidian) را تشکیل دهند.
این عصب از یک گانگلیون (غده عصبی) در دستگاه عصبی خود مختار در عصب آرواره ای می گذرد. جایی که فقط اعصاب پاراسمپاتیک باهم سیناپس دارند، و از طریق بخش آرواره ای عصب کرانیال V ، عصب تری ژمینال به غده اشکی و غدد بینی وکام ملحق می شود.

آناتومی استخوانی بینی:

در بخش فوقانی بینی، جفت استخوان های بینی به استخوان پیشانی وصل شده اند. از سمت بالا و کنار، جفت استخوان های بینی به استخوان های اشکی متصل اند، از سوی پایین و جانب نیز این استخوان ها به بخش صعودی ماکسیلا(فک بالا) ملحق شده اند.
از طرف بالا و پشت، تیغه استخوانی بینی مرکب است از صفحه عمودی استخوان غربالی. استخوان تیغه بینی (ومر) در پایین و پشت قرار گرفته است و بخش اندکی از مدخل چانال (Choanal) را در محل اتصال حلق و بینی تشکیل می دهد. (جزء بالائی حلق که توسط مسیربینی ادامه می یابد). کف بینی، استخوان جلوآرواره زیرین و استخوان کام را در بردارد.
تیغه بینی مرکب است از غضروفی چهارگوش، استخوان وُمر(صفحه عممودی استخوان غربالی)، استخوان جلو آرواره زیرین و استخوان کامی.
هریک از دیواره های جانبی بینی شامل سه جفت مخروط وارونه است که کوچک، نازک و دارای استخوان های صدف مانند هستند: (i)کونچای بالایی  (ii) کونچای میانی و (iii) کونچای تحتانی. این ها چارجوب استخوانی مخروط های وارونه هستند. دراطراف مخروط های وارونه،‌دیواره میانی سینوس آرواره ای قرار دارد. در پایین مخروط ها فضای مجرا که نام آن مشابه نام مخروط هاست قرار دارد. برای مثال، مخروط فوقانی، مجرای فوقانی.
سقف داخلی بینی مرکب است از صفحه افقی مشبک روزنه دار( از استخوان غربالی) که از میان آن تارهای حسی عصب بویایی (عصب جمجمه ای I ) می گذرند. نهایتاً‌پایین و پشت صفحه سوراخ دار سمت استخوانی سینوس اسفنوئید قرار دارد.

هرم غضروفی بینی:
تیغه غضروفی از استخوان های بینی درخط میانی تا تیغه ی استخوانی در خط میانی وسعت دارد. سپس روبه پایین و به سمت استخوان های کف بینی می رود، تیغه بینی چهار گوش است، نیمه بالائی آن در دو طرف دو غضروف مثلثی ذوزنقه ای دارد: غضروف بالایی جانبی، که با تیغه پشتی در خط میانی آمیخته می شود و از پهلو با رباط های سست به حاشیه استخوانی دهانه گلابی شکل اتصال دارد، جائیکه انتهای تحتانی غضروف جانبی فوقانی آزاد است و به جائی متصل نیست.
زاویه داخلی توسط تیغه بینی و غضروف جانبی فوقانی شکل می گیردو به این ترتیب دریچه داخلی بینی تشکیل می شود. غضروف های کنجدی در مجاورت غضروف جانبی فوقانی دربافت هم بند حلقه ای – رشته ای قرار دارند.
در پایین غضروف های جانبی فوقانی، غضروف های جانبی پایینی قرار دارند، جفت غضروف های جانبی تحتانی به طرف خارج نوسان می کنند، از اتصال میانی به سمت تیغه انتهایی درخط میانی درناحیه ساق میانی. سرانجام، غضروف های جانبی تحتانی به سمت خارج، بالا و طرفین به عنوان ساق جانبی خودنمایی می کنند.این غضروف ها برخلاف غضروف های جانبی فوقانی متحرک هستند. علاوه بر این، در برخی افراد حرکت بینی دیده شده است. برای مثال منحنی روبه خارج لبه های پایینی غضروف های جانبی بالایی و منحنی رو به داخل لبه های سفالیک غضروف های آلار.

تشریح بینی خارجی
شکل زیرواحدهای بینی- دورسام(تیغه وسط بینی)، دیواره های جانبی، لوبول، مثلث های نرم، پره بینی و کلوملا-باتوجه به نژاد و گروههای قومی بیمار به اشکال مختلفی شکل می گیرند، بنابراین چهره شناسی بینی به صورت آفریقائی(پلاتی راین) دارای بینی باریک)، آسیایی : ساب پلاتی راین (دارای بینی پهن و کتاه، قفقازی پهن وصاف: لپتوراین (دارای بینی باریک) و اسپانیایی: پارالیتوراین(دارای بینی باریک از اطراف) نامیده می شود.
دریچه خارجی مربوط به هر بینی به سایز، شکل، و استحکام غضروف جانبی تحتانی بستگی دارد.

تشریح بینی داخلی
در خط میانی بینی، سپتوم یک ساختار مرکب دارد که به دو نیمه مشابه تقسیم می گردد. دیواره جانبی بینی و سینوس های نزدیک بینی(کونچا) صدف فوقانی، صدف میانی و صدف تحتانی، باعث شکل گیری مسیرهای مشابهی می شوند، مجرای فوقانی، مجرای میانی و مجرای تحتانی، برروی دیوار جانبی بینی.
مجرای فوقانی ناحیه زهکشی سلولهای استخوان غربالی خلفی و سینوس اسفنوئید هستند و مجرای میانی منطقه زهکشی سینوس های اسموئید(غربالی) قدامی و سینوس های پیشانی و آرواره ای را فراهم می کند. و مجرای تحتاتی منطقه زهکشی مجرای بینی – اشکی را ایجاد می نماید.
دریچه داخلی بینی، ناحیه مجاور غضروف جانبی بالایی ، سپتوم، کف بینی و رأس قدامی مخروط وارونه تحتانی را در بر دارد. در بینی های باریک(لیپوراین)، این کم پهناترین جزء راه هوایی بینی محسوب می شود. برای آن که راه تنفس مسدود نشود، این منطقه به یک زاویه بیشتر از پانزده درجه نیازدارد، جهت اصلاح اینگونه مشکلات باریک بودن بینی، بوسیله پیوندهای گسترش دهنده و درزهای مشخص دریچه بینی را عریض تر می کنند.

تحلیل بینی:
عمل زیبایی بینی: تشریح بینی: فیلتروم(فاصله بینی و لب)
مدیریت جراحی نقایص و بدشکی های بینی، 6زیرواحد آناتومیک برای بینی درنظر می گیرد (i) دورسام(تیغه وسط بینی)، (ii) دیواره های جانبی (جفت)، (iii) همی لوبول ها(جفت)، (iv) مثلث نرم(جفت)، (V) پره های بینی(جفت)، و (VI) کلوملا.
در جراحی اصلاح و ترمیم بینی باید تمامی زیرواحدهای آناتومیک که توسط نقص یا بدشکلی تحت تأثیر قرار گرفته اند را شناخت، بنابراین کل زیرواحدها اصلاح می شوند به ویژه زمانی که برش دادن محل نقص بیش از % 50 زیرواحدها را شامل شود. از نظر زیبایی شناختی بینی- از نازیون(نقطه میانی محل اتصال بینی به پیشانی) تا محل اتصال لب به کلوملای بینی- در حالت ایده آل یک سوم بعد عمودی چهره یک فرد را اشغال می کند، و از یک پره بینی تا پره دیگر، به طور ایده آل باید یک پنجم بعدافقی چهره فرد رادر بر بگیرد.
زاویه ناز وفرونتال(بینی- پیشانی) ، بین استخوان پیشانی و فازیون معمولاً 120درجه میباشد:
زاویه بینی- پیشانی در صورت مردان تندتر از این زاویه در چهره زنان است. شیب زاویه بینی –صورت، نسبت به صافی سطح صورت، تقریباً‌40-30 درجه می باشد. زاویه بینی-لبی، شیب بین کالملا و فیلتروم
تقریباً 95-90درجه در صورت مردان و تقریباً‌105-100 درجه در صورت زنان می باشد.
بنابراین وقتی از نیمرخ به چهره نگاه کنیم، تصویر طبیعی کالملا(ارتفاع سوراخ بینی) 2میلی متراست.
و دورسام نیز بایستی کاملاً‌مستقیم الخط باشد. وقتی از پایین نگاه کنیم، پایه آلاریک مثلث متساوی الساقین  را می سازد که رأس آن در لوبون زیر نوک بینی قرار گرفته است، دقیقاً پایین نوک بینی. برآمدگی نوک بینی متناسب (فاصله بین نوک بینی از صورت) با استفاده از روش گود تعیین می گردد، که در آن برآمدگی نوک بینی باید 60-55 درصد فاصله بین نازیون (محل الحاق بینی به پیشانی) و نقطه تعریف نوک بینی باشد. ممکن است در کالملا شکاف دو برابر دیده شود که نشانگر تحول ساق میانی غضروف جانبی پائینی و ساق میانی است.
روش Goode وسعت بینی را از سطح صورت توسط اندازه گیری فاصله شیار آلار از نوک بینی تعیین می کند. به این ترتیب طول دورسام بینی تعیین می شود. اندازه برآمدگی بینی از طریق ترسیم کردن یک مثلث قائم با خطوطی از نازیون(اتصال بینی-پیشانی) به شیارآلار به دست می آید. سپس ترسیم خط عمودی دیگری که نوک بینی را قطع کند،‌ نسبت برآمدگی بینی را مشخص می کند. از این رو، محدوده 55/0 به یک تا 60/0 به یک اندازه ایده آل نوک بینی نسبت به طول برآمدگی بینی می باشد.